Ελευθεριάδης Ελευθέριος Ψυχολόγος -‘’Καβγάδες για Καλό’’.

 

Όργουελ εν δράσει: Η Βρετανική κυβέρνηση προωθεί πόλεις 15 λεπτών σε όλη την χώρα!

Η βρετανική κυβέρνηση ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή του μοντέλου των "πόλεων 15 λεπτών" σε εθνικό επίπεδο. 

πολιτικές αποφάσεις, θεσμικά εργαλεία και κοινωνικές αντιδράσεις συνθέτουν ένα νέο πλαίσιο αστικής οργάνωσης που προκαλεί έντονο προβληματισμό για τα όρια της ελευθερίας μετακίνησης και τον ρόλο του κράτους στον καθημερινό βίο. Ανάλυση με πολιτικό και γεωπολιτικό υπόβαθρο. 

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Γράμμα σε αυτούς που μου είπαν ψέματα και μου «επιβεβαίωσαν» ένα άλλο φύλο

Μαρτυρία θύματος της «επιλογής φύλου» και οι καταστροφικές μεθοδεύσεις του WPATH *

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Ο πόνος μου είναι υποπροϊόν του πειράματος «επιβεβαίωσης φύλου». Είναι αποτέλεσμα του ότι σε εμένα, σε ένα παιδί του οποίου η ασθένεια πότιζε κάθε του απόφαση, δόθηκε η εξουσία να επιλέξω να προχωρήσω σε σοβαρές ψυχολογικές και ιατρικές παρεμβάσεις έχοντας την πλήρη ενθάρρυνση των επαγγελματιών, όλα στο όνομα της «ενημερωμένης συγκατάθεσης ανηλίκου».

Η μαρτυρία (1)

Το πιο οδυνηρό μέρος της δικής μου απομετάβασης ήταν να καταφέρω να συμφιλιωθώ με την πραγματικότητα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγω από το γυναικείο φύλο μου, όπως εσύ μου είχες υποσχεθεί. Με τη πραγματικότητα ότι καμία κοινωνική, ιατρική ή νομική μετάβαση δεν θα καταφέρει να αλλάξει το φύλο μου και να με κάνει άντρα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω το αδύνατο. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα γίνω ποτέ όλα όσα πίστευα ότι όφειλα να καταφέρω να γίνω.

Αν η προσευχή δεν σε αλλάζει προς το καλό, κάτι δεν κάνεις καλά στην προσευχή… και η προσευχή σου δεν είναι προσευχή

Η προσευχή ως άγγιγμα Θεού και ως κριτήριο ζωής

Η Ορθόδοξη Παράδοση δεν αντιμετωπίζει την προσευχή ως λόγια, ούτε ως μια ψυχολογική εκτόνωση. Η προσευχή, όπως τη βιώνουν οι Άγιοι της Εκκλησίας, είναι πραγματική συνάντηση, είναι άγγιγμα Θεού. Και κάθε άγγιγμα αφήνει ίχνος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, στην «Κλίμακα», χρησιμοποιεί μια απλή αλλά συγκλονιστική εικόνα: ό,τι αγγίζουμε, μας μεταδίδει την κατάστασή του. Το ψυχρό παγώνει, το θερμό ζεσταίνει. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να αγγίζει κανείς τον Θεό –που είναι ειρήνη, αγάπη και φως– και να παραμένει εσωτερικά ατάραχος, σκληρός, ταραγμένος ή εμπαθής;

Η εφαρ­μο­γή του νό­μου του Θεού απο­τε­λεί το κλει­δί της ευ­τυ­χί­ας μας.

1. Μα­κά­ριος, αυ­τός που αγα­πά τη με­τά­νοια, η οποία σώ­ζει τους αμαρ­τω­λούς και που δεν σκέ­φτη­κε στη συ­νέ­χεια να κά­νει κάτι αμαρ­τω­λό, σαν αχά­ρι­στος, μπρο­στά στο Σω­τή­ρα μας Θεό
2. Μα­κά­ριος, αυ­τός που προ­σέρ­χε­ται στα Άχραν­τα Μυ­στή­ρια του Σω­τή­ρα Χρι­στού με φόβο και τρό­μο και φρί­κη και που γνω­ρί­ζει καλά, ότι δέ­χτη­κε μέσα του ζωή αιώ­νια
3. Μα­κά­ριος, αυ­τός που με­λε­τά κάθε μέρα το θά­να­το και που νέ­κρω­σε τα αι­σχρά πάθη που φω­λιά­ζουν μέσα στις καρ­διές των αμε­λών. Διό­τι ένας τέ­τοιος άν­θρω­πος, θα βρει πα­ρη­γο­ριά την ώρα του χω­ρι­σμού της ψυ­χής από το σώμα
4. Μα­κά­ριος, αυ­τός που έχει συ­νε­χώς στη μνή­μη του το φόβο της γέ­ε­νας του πυ­ρός και σπεύ­δει με δά­κρυα και με στε­ναγ­μούς, να με­τα­νο­ή­σει ει­λι­κρι­νά, με τη βο­ή­θεια του Κυ­ρί­ου, διό­τι θα δια­σω­θει από την με­γά­λη θλί­ψη

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Eφραίμ του Σύρου (28 Ιανουαρίου)

Ήκουσε γλώτταν ψαλμικώς, ην ουκ έγνω,

Eφραίμ άνω καλούσαν ο γλώτταν Σύρος.

Εικάδι ογδοάτη νόες Eφραίμ θυμόν απηύρον

(ήτοι επήραν την ψυχήν).

Κοίμησις Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Μικρογραφία 

(Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος εκατάγετο εξ Aνατολής από το γένος των Σύρων, διδαχθείς την ευσέβειαν παρά των προγόνων του, κατά τους χρόνους Θεοδοσίου του Μεγάλου εν έτει τογ΄ [373]. Eκ νεαράς του δε ηλικίας ηγάπησεν ο μακάριος την μοναχικήν ζωήν. Eις τούτον τον Άγιον λέγεται, ότι εξεχύθη χάρις από τον Θεόν, διά μέσου της οποίας, εσύνθεσε πάμπολλα συγγράμματα, γεμάτα από κάθε κατάνυξιν και ωφέλειαν, και με αυτά πολλούς ωδήγησεν εις την αρετήν. Ούτος έγινεν εις τους μετά ταύτα Οσίους, τύπος και παράδειγμα της ασκητικής πολιτείας. Τελείται δε η αυτού Σύναξις εις τον μαρτυρικόν Ναόν της Aγίας Aκυλίνης, εν τη Φιλοξένω κοντά εις τον Φόρον. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Παράδεισον1.)

Γιατί ο Ι.Καποδίστριας αποτελεί το πρότυπο ηγέτη που ζητούσε ο Άγιος Παΐσιος για τους Έλληνες

Άγιος Παΐσιος: “Είναι επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας”.

Μελετώντας κανείς τη ζωή του Καποδίστρια, δηλ. τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τη στάση του απέναντι σε αυτοκράτορες, καγκελάριους, διπλωμάτες, προύχοντες, Φαναριώτες και τόσους άλλους, προβληματίζεται. Προβληματίζεται και διερωτάται από πού αντλούσε την ευθύτητα, την ανδρεία, τη σταθερότητα, τη σωφροσύνη αλλά και τη διορατικότητα για να υψώσει μια φωνή δίκαιη και αληθινή.

«Ας λέγουν και ας γράφουν ό,τι θέλουν. Θά έλθη όμως κάποτε καιρός, ότε οι άνθρωποι κρίνονται όχι σύμφωνα με όσα είπον ή έγραψαν περί των πράξεών των, αλλά κατ’ αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των. Υπ’ αυτής της πίστεως, ως αξιώματος, δυναμούμενος έζησα μέσα εις τον κόσμον μέχρι τώρα, οπότε ευρίσκομαι εις την δύσιν της ζωής μου, καί υπήρξα πάντοτε ευχαριστημένος δια τούτο. Μου είναι αδύνατον πλέον να αλλάξω τώρα. Θα συνεχίσω εκπληρών πάντοτε το χρέος μου, ουδόλως φροντίζων περί του εαυτού μου, καί ας γίνη ό,τι γίνη».

Βιομετρικές πληρωμές: Η νέα απειλή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Του Δημήτριου Νικ. Δασκαλάκη*

Αν η Συνθήκη Σένγκεν έθεσε τα θεμέλια της σημερινής παν-οπτικής ψηφιακής φυλακής, έπειτα από την παρέλευση σαράντα ενός ετών, καλούμαστε να διαχειριστούμε ακόμα μία αδιανόητη πρόκληση, καθώς ορισμένοι τεχνο-ολιγάρχες της Silicon Valley αποφάσισαν στο όνομα της ψηφιακής και τεχνολογικής προόδου να εργαλειοποιήσουν το ανθρώπινο σώμα ως μέσο πληρωμής!

Στο πλαίσιο της Ε.Ε., η Ισπανία θα αποτελέσει την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα όπου θα εισαχθεί από φέτος η πιλοτική εφαρμογή της βιομετρικής τεχνολογίας πληρωμών, η επέκταση της οποίας σε όλο το εύρος των οικονομικών συναλλαγών θα οδηγήσει σταδιακά στην εξαφάνιση των υπόλοιπων μέσων πληρωμής, δηλαδή των τραπεζικών καρτών, των κινητών τηλεφώνων και ασφαλώς των μετρητών.

Προ των πυλών το τέλος των Ελλήνων

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις το 2024 ανήλθαν σε 68.467, σημειώνοντας περαιτέρω πτώση 4,2% σε σχέση με το 2023. Για το 2025, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι γεννήσεις θα κινηθούν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πιθανώς κάτω από τις 67.000. Στο γράφημα που βλέπουμε η καμπύλη είναι ενδεικτική. Το μνημονιακό έτος 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766 και το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής.

Οι εκτιμήσεις της Eurostat για τον πληθυσμό της χώρας μας λένε ότι αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100, αλλά με τους Έλληνες εις το γένος να είναι κάτω από 3 εκατ.! Μιλάμε για την καταστροφή του Γένους των Ελλήνων που ξεκίνησε, βέβαια, και αυτή από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: «Δῶστε, δῶστε στοὺς φτωχούς!»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (15ος αι.). Ιερός ναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Πεδουλάς

Ξέρω ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς συγκεντρωμένους πάλι θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅταν μιλοῦμε γι᾿ αὐτά, καὶ θὰ ποῦν «Μή, σὲ παρακαλῶ, μὴ γίνεσαι φορτικὸς καὶ βαρετὸς στοὺς ἀκροατές· ἄφησέ το στὴ συνείδηση τοῦ καθενός, ἄφησέ το στὴν κρίση τῶν ἀκροατῶν· ἔτσι τώρα μᾶς ντροπιάζεις, μᾶς κάνεις νὰ κοκκινίζουμε!…».

Ἀλλ᾿ ὄχι! Αὐτὰ τὰ λόγια δὲν τὰ ἀνέχομαι! Γιατί οὔτε ὁ Παῦλος ντρεπόταν νὰ ἐνοχλῇ συνέχεια γιὰ τέτοια πράγματα καὶ νὰ ζητᾶ σὰν ζητιάνος. Ἐὰν ἔλεγα τοῦτο, δηλαδὴ δός μου, φέρε γιὰ τὸ σπίτι μου, ἴσως νά ῾ταν ντροπή. Ἂν καὶ οὔτε τότε θά ῾ταν ντροπή. «Οἱ γὰρ τῷ θυσιαστηρίῳ», λέγει, «προσεδρεύοντες, τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται» (Α´ Κορ. 9,13). Πλὴν ὅμως πιθανὸν νὰ μὲ κατηγοροῦσε κάποιος, ὅτι μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτὸ μου· τώρα ὅμως παρακαλῶ γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, μᾶλλον ὄχι γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, ἀλλὰ γιὰ σᾶς ποὺ δίνετε· γι᾿ αὐτὸ καὶ μιλῶ χωρὶς νὰ ντρέπομαι.

Στον αρχάριο της πίστης: Για την επιστροφή στην πίστη

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Όπως κάποιος που επιστρέφει σπίτι του από πολύ μακριά , έτσι αισθάνεστε εσείς τώρα επιστρέφοντας από τους παγωμένους τόπους της απιστίας στη ζεστή εστία της πίστης των πατέρων σας.

Οι δυσκολίες που έχετε , δεν είναι άγνωστες στην Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία έχει γενικά εμπειρία όσων συμβαίνουν στους ανθρώπους όταν απομακρύνονται από την πίστη, και όταν επιστρέφουν σ’ αυτή.

Στην πρώτη περίπτωση τα δαιμόνια τους σπρώχνουν μπροστά , ενώ στη δεύτερη τους γυρίζουν πίσω, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα όλους τους δυνατούς πειθαναγκασμούς. Έτσι συμβαίνει και με σας. Τη μια στιγμή πετούν πάνω σας την απελπισία, την άλλη σας γλυκαίνουν τον δρόμο προς τα κάτω, τον δρόμο της κατάρρευσης που μέχρι τώρα τρέχατε∙ άλλοτε πείθουν τους πρώην ταξιδιώτες σας να σας χλευάσουν , άλλοτε πάλι σας θυμίζουν τους γνωστούς άθεους , που είναι δοξασμένοι μεταξύ των ανθρώπων. Πρέπει να παλεύετε με τους αόρατους εχθρούς. Κι εσείς θα τους νικήσετε σίγουρα, εάν δεν χάνετε από την οπτική σας τη μορφή του Ιησού Χριστού, του μέγιστου ευεργέτη σας. Διότι Αυτός είναι ο μόνος τέλειος φυσικός άνθρωπος, που εμφανίστηκε στη γη, από τότε που υπάρχουν άνθρωποι στη γη.

Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου)

Νεκρός καθέζη ω Ιωάννη θρόνω,

Aλλ’ εν Θεώ ζων, πάσιν ειρήνη, λέγεις.

Άπνοον εβδομάτη κόμισαν δέμας εικάδι χρυσούν.

Η ανακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο μακάριος και θείος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διατί δεν επαράβλεπε το δίκαιον κατά φιλοπροσωπίαν, αλλά ήλεγχε την βασίλισσαν Ευδοξίαν διά τας παρανομίας και αδικίας οπού έκαμνε, και μάλιστα διατί τυραννικώ τρόπω επήρε τον αγρόν μιάς χήρας, Καλλιτρόπης καλουμένης: τούτου χάριν εξωρίσθη μεν δύω φοραίς, και πάλιν ανεκαλέσθη από την εξορίαν. Τρίτον δε και τελευταίον, επέμφθη εις Κουκουσόν, η οποία, κατ’ άλλους μεν, είναι χωρίον κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται τώρα τουρκιστί Κεκζ. Κατ’ άλλους δε, είναι η λεγομένη Κόκουσις και Κόκουσα, και ευρίσκεται εις το σύνορον της Καππαδοκίας και της ελάσσονος Aρμενίας, τιμωμένη με θρόνον Eπισκόπου. Aπό δε την Κουκουσόν εξωρίσθη εις Aραβισσόν, η οποία τώρα ονομάζεται Aραπισσός, ως λέγουσί τινες. Aπό δε τον Aραπισσόν, εξωρίσθη εις Πιτυούντα, η οποία και τώρα έτζι ονομάζεται, ήτις και αυτή είναι κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται κατά άλλους Μπίζερε. Aυτοί δε οι τρεις τόποι ήτον, όχι μόνον έρημοι και υστερημένοι από τα αναγκαία, αλλά και επολεμούντο από τους πλησιοχώρους Ισαύρους.