Μεγάλη Τρίτη σήμερα…
Θα Τον βρεις να στέκεται εκεί, στο κέντρο του Ναού.
Μόνος. Χτυπημένος. Μέσα στα αίματα. Με ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, με κάλαμο στο χέρι και με χιτώνα πορφυρό…
Δε θυμώνει. Ούτε εκδικείται.
Λυπάται.
Λυπάται για το κατάντημα.
Για όλους εκείνους που ‘’νίπτουνε τας χείρας τους’’.
Για όλους εκείνους που σκίζουνε τα ιμάτιά τους.
Για όλους εκείνους που μια ζωή, διαλέγουνε ‘’Βαραββά’’.
Για όλους εκείνους που συνεχώς ‘’ψευδομαρτυρούνε’’…
‘’Τί είναι κόλαση;’’, αναρωτήθηκα κάποια στιγμή.
‘’Το να σε κοιτάει στα μάτια ο ματωμένος Νυμφίος, τη στιγμή της πτώσης σου…’’, πήρα την απάντηση… ‘’Το να διασταυρώνονται εκείνη την στιγμή τα βλέμματά σας…’’.
Μεγάλη Τρίτη σήμερα…
Θα Τον βρεις να στέκεται εκεί, στο κέντρο του Ναού.
Μόνος. Χτυπημένος. Μέσα στα αίματα. Με ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, με κάλαμο στο χέρι και με χιτώνα πορφυρό…
Κόπιασε στο στασίδι σου.
Τίποτα άλλο δεν έχουμε να Του δώσουμε. Αποτύχαμε οι άνθρωποι.
Ας κάτσουμε τουλάχιστον, δίπλα του, έτσι λίγο για παρέα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου