Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.
Χωρίς κόπο, χωρίς προσπάθεια, μην περιμένεις τίποτα να πετύχεις. Χίλιες φορές θα πέφτεις και άλλες τόσες θα σηκώνεσαι και θα το προσπαθείς ξανά από την αρχή. Από τον καναπέ του, τίποτα καλό δεν κατάφερε κανένας.
Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.
Χρειάζεται να πάρεις ρίσκο στη ζωή. Δε θα έχεις πάντοτε κάποιον να σε επιβεβαιώνει. Όχι… Πολλές φορές, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχτούν όπως θα τα ήθελες και όπως θα τα φανταζόσουν. Χωρίς ρίσκο όμως, δεν είναι ζωή… Είναι καταδίκη.
Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.
Όλοι τους κάτι δώσανε. Άλλος την υπομονή του. Άλλος την σωματική του κούραση. Άλλος την υγεία του. Άλλος συγχώρεση. Άλλος θυσίασε ολάκερο τον εαυτό του. Δώσε αίμα για να λάβεις πνεύμα… Έτσι πάει. Μην το ξεχνάς.
Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.
Εγώ και εσύ Άγιοι ούτε είμαστε ούτε θα γίνουμε ποτέ… Παρόλα αυτά ξέρουμε τον δρόμο. Ξέρουμε τον δρόμο τον ασφαλή. Ξέρουμε και τον τρόπο. Πρέπει να κουραστούμε. Πρέπει να ρισκάρουμε. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε το αίμα μας.
Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.
Βασικά, ξαπλώνοντας, κανένας δεν έγινε τίποτα ποτέ του…
Ελευθέριος Ελευθεριάδης, Ψυχολόγος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου