Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Αυτός λοιπόν ο χρόνος ας είναι χρόνος ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ… Να αλλάξουμε τον εαυτόν μας για να αλλάξει ο κόσμος
Χρειαζόμαστε σήμερα χριστιανούς ομολογητές καί πνευματικούς, κληρικούς καί λαϊκούς. Δέν υποχωρούμε από τήν μάχη, αλλά ανασυγκροτούμαστε καί δυναμώνουμε μέ τήν βοήθεια του Θεού.
Στόν Χριστό έχουμε εμπιστευτεί όλη τήν ελπίδα μας, πού είναι ο Κύριος τού ουρανού καί τής γης. Τά βάσανα, στά οποία υποβαλλόμαστε, είναι τά μέσα με τά οποία ο Χριστός φρεσκάρει καί ανυψώνει πιό πολύ τήν Εκκλησία Του στόν κόσμο.
Αυτή η νέα χρονιά τό 2026 πού έρχεται σε λίγο, φοβάμαι ότι θά είναι η χειρότερη όλων τών προηγουμένων!!!
Αλλα εμείς ας προετοιμαζόμαστε μέ όλα τά εφόδια πού μάς παρέχει η Εκκλησία.
Μέ αγάπη, μέ προσευχή, και μέ τήν Ελπιδα ότι ο Κύριος θά είναι πάντα μαζί μας.
Αυτός λοιπόν ο χρόνος ας είναι χρόνος ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ πρώτα γιά μένα καί γιά όλους όσους αγαπάμε τόν ΧΡΙΣΤΟ.
Νά αλλάξουμε τον εαυτόν μας γιά νά αλλάξει ο κόσμος.
Να αποβάλουμε τόν δυτικό τρόπο από τήν ζωή μας, μακρυά από τα μέσα μαζικής αποβλακώσεως καί από ανθέλληνες πολιτικούς καί νά γονατίσουμε μπροστά στήν Παναγιά μας δίνοντας υπόσχεση ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.
ΜΕΘ’ ΗΜΩΝ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ!!!
πηγή: https://simeiakairwn.gr/
Γιάννης ο ευλογημένος
Ένα εξαιρετικό διήγημα για το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, για να ζεσταθούν οι καρδιές μας.
(του Φώτη Κόντογλου)
πηγή: https://adontes.blogspot.com/
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: Στην Περιτομή του Χριστού
Ο Χριστός με την περιτομή Του κατασκεύασε α) ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων β) ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων τους και γ) ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας τους.
α) Ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων
Σκέψου ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο, για να γιατρέψει τις ψυχές μας και αμέσως στην περιτομή Του, σαν ένας καλός γιατρός, ετοιμάζει ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειάς μας, ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων μας και ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας μας. Επειδή, λοιπόν, η προπατορική αμαρτία του Αδάμ προξένησε δύο μεγάλες ασθένειες σε όλο το γένος των ανθρώπων και στην μεν ψυχή και τον νου προξένησε την υπερηφάνεια και την άγνοια και όλους τους εμπαθείς λογισμούς, οι οποίοι είναι ενωμένοι μαζί με το γεννημένο σώμα και σκεπάζουν σαν ένα σύννεφο και παραπέτασμα τις ταλαίπωρες ψυχές των ανθρώπων, ενώ στο σώμα προξένησε μία κλίση προς τις ηδονές.
Γι’ αυτό είπε ο Θεολόγος Γρηγόριος στην ομιλία του για τα Γενέθλια: «Ως Χριστού μαθητής κάνε περιτομή, αφαίρεσε το κάλυμμα που υπάρχει από την γέννηση»· αυτό ο σχολιαστής Νικήτας ερμηνεύοντας αναφέρει ότι «ο άγιος Γρηγόριος με τη φράση «ἀπό γενέσεως κάλυμμα» εννοεί την προγονική αμαρτία, η οποία εισελήλυθε σε όλο το γένος· διότι αυτή η αμαρτία, σαν κάποιο σύννεφο, αμέσως με την γέννηση, προσθέτει στην ψυχή το κάλυμμα, που προέρχεται από την γέννηση, τους εμπαθείς, εννοώ, λογισμούς και την σκότωση που προέρχεται από αυτούς και την άγνοια που είναι ενωμένη με την σάρκα· περιτομή, όμως, πνευματική είναι η απομάκρυνση της σαρκικής ηδονής, και των περιττών και μη απαραίτητων».
Η κατά Σάρκα Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού -Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
«Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλία (:και όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ ημέρες για να γίνει στο παιδί η περιτομή, του έκαναν περιτομή, για να επιβεβαιωθεί και με την πράξη αυτή ότι ήταν γνήσιος απόγονος του Αβραάμ. Και του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όπως δηλαδή το είχε ονομάσει ο άγγελος προτού ακόμα συλληφθεί το παιδί στην κοιλιά της μητέρας του)»[Λουκ.2,21].
Εδώ λοιπόν με αυτά που αναγνώσαμε πριν λίγο, βλέπουμε ότι υποτασσόταν στους νόμους του Μωυσή ή μάλλον βλέπουμε ο ίδιος ο νομοθέτης και Θεός να υποτάσσεται ως άνθρωπος στους δικούς Του νόμους. Και για ποιο λόγο το κάνει αυτό, θα μας το διδάξει ο σοφότατος Παύλος: «οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν (:έτσι κι εμείς, οι Χριστιανοί, όταν ήμασταν σε νηπιώδη πνευματική κατάσταση, ήμασταν υποδουλωμένοι κάτω από τα στοιχεία του κόσμου(δηλαδή κάτω από τη στοιχειώδη και ανεπαρκή θρησκευτική γνώση που έχει ο κόσμος των ατελών και παχυλών ανθρώπων). Όταν όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου που είχε ορίσει η πανσοφία του Θεού, ο Θεός εξαπέστειλε τον Υιό του, που γεννήθηκε από γυναίκα και έζησε σύμφωνα με τις διατάξεις του μωσαϊκού νόμου, για να εξαγοράσει αυτούς που βρίσκονταν κάτω από την εξουσία του μωσαϊκού νόμου, ώστε να λάβουμε την υιοθεσία, που ο Θεός μας είχε υποσχεθεί)»[Γαλ.4,3-4]. Ο Χριστός λοιπόν εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου εκείνους που ήταν κάτω από την εξουσία του νόμου, αλλά όμως δεν τον είχαν ακόμη τηρήσει. Και τους εξαγόρασε με ποιον τρόπο; Εκπληρώνοντάς τον.
«Μεγαλειότατε νικηθήκαμε! Ὁ Βασίλειος εἶναι Μέγας!»
Μέγας Βασίλειος. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα
Στυλιανοῦ Γ. Παπαδόπουλου
Ἡ ὀρθοδοξία τῆς Καππαδοκίας ἔμοιαζε λίγο πολὺ μὲ νησίδα στὴν Ἀνατολή. Ὁ Οὐάλης ἀπέλυσε τοὺς ἀσκοὺς τῆς αἱρέσεως παντοῦ. Συνδυασμένες ἡ βία καὶ ἡ πονηρία τοῦ ἔδωσαν ἀποτελέσματα μεθυστικά. Σάρωσε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἔσφιγγε τώρα σὰν τανάλια τὴν Καισάρεια. Εἶναι ἀλήθεια πὼς οἱ Καππαδόκες δὲν εἶχαν γνωρίσει καλὰ τὴ βάναυση σκληρότητα τοῦ Οὐάλη. Ἄκουγαν ὅ,τι συνέβαινε ἀλλοῦ. Τοὺς κοβόταν τὸ αἷμα.
Τὰ διάφορα κέντρα τῆς αὐτοκρατορίας ὑποτάχθηκαν πράγματι στὴν πολιτικὴ τοῦ ἀρειανόφρονα. Μὰ τοῦτο ἔγινε γιατί διώχθηκαν οἱ ὀρθόδοξοι, δημεύθηκαν οἱ περιουσίες τους, ἐξαναγκάσθηκαν, πιέσθηκαν μὲ βίαια μέσα. Καὶ ὅσοι ἀντιστέκονταν ἀντικαταστάθηκαν.
Ἡ θηριωδία καὶ τὸ μίσος δὲν εἶχαν ὅρια. Ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ κάψουν… στὴν Νικομήδεια ὀρθόδοξους πρεσβυτέρους μέσα σὲ πλοῖο. Ὅσο πλησίαζαν μάλιστα στὴν Καισάρεια τόσο πιὸ ἄγρια γινόταν ἡ θηριωδία τους. Ὄργανα τοῦ αὐτοκράτορα βεβήλωναν ναούς Σὲ κάποια πόλη μπῆκαν στὸν ναό, ἀνέβηκαν στὴν ἁγία Τράπεζα καὶ χόρευαν πάνω σ’ αὐτήν. Σὲ ἄλλο ναό, ποὺ ὁ ὀρθόδοξος ἱερέας προσπάθησε νὰ ἐμποδίσει τοὺς βέβηλους, σκότωσαν καὶ ἔχυσαν ἀνθρώπινο αἷμα ἐπάνω στὴν ἴδια τὴν ἁγία Τράπεζα. Θῦμα ὁ ἱερέας.
ΤΥΧΗ Ή ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ; (Αναφορά στην μανία των τυχερών παιγνίων κατά την περίοδο των Εορτών του Αγίου Δωδεκαημέρου)
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 22α Δεκεμβρίου 2025
Οδεύουμε προς την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων, όπου θα εορτάσουμε το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου, το σπουδαιότατο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, το οποίο την χώρισε στα δύο, στην προ και μετά Χριστόν εποχή και έφερε μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα.
Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο των Χριστουγέννων «Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τὸν ἄνθρωπον χερσὶν ὃν ἐποίησε, κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται· τοῦτον δὲ ἐκ Παρθένου, θείας ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς»[1]. Κινούμενος από άμετρη αγάπη για το πεσμένο στην αμαρτία πλάσμα του, τον άνθρωπο, απεκδύθηκε την άμετρη μεγαλοπρέπειά Του και σαρκώθηκε να τον απολυτρώσει από την αιχμαλωσία του σατανά, την δουλεία της αμαρτίας την φθορά και το θάνατο. Να τον ελευθερώσει από τα δεινά που συσσώρευσε στη γη η κυριαρχία του «απ’ αρχής ανθρωποκτόνου» διαβόλου (Ιωάν.8,44). Να φωτίσει τις σκοτισμένες ανθρώπινες ψυχές το φως το αληθινό, διαλύοντας τα σκοτάδια της δεισιδαιμονίας και της πνευματικής τυραννίας, διακηρύσσοντας ότι «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ιωάν.9,12).
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Ο παραδοσιακός τρόπος κοπής και μοιρασιάς της πίτας της Πρωτοχρονιάς
από τον πατέρα Πορφύριο
«Βλέπω να κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα και θα ήθελα να πω τον παραδοσιακό τρόπο κοπής και μοιρασιάς.
Κατ’ αρχάς η πίτα δεν ήταν γλυκιά, ήταν μία συνηθισμένη πίτα, που είχε τυλιγμένο ένα κέρμα μέσα της.
Είτε πρασόπιτα, είτε τυρόπιτα είτε κοτόπιτα, ό,τι ευκολύνεται κάθε οικογένεια.
Ο νοικοκύρης έχει μπροστά του το ταψί και το μαχαίρι.
Γυρίζει το ταψί τρεις φορές. Του τρογυρνάει, δηλαδή.
Ύστερα κόβει στρόγγυλο στο κέντρο ένα μικρό σχετικά κομμάτι για τον Αφέντη Χριστό.
Να τα πούμε; Παραδοσιακά Κάλαντα Πρωτοχρονιάς από όλη την Ελλάδα |Οι Ταχυδρόμοι του Ουρανού
πηγή: https://www.youtube.com/
"Ευλογημένε, για το Χριστό γίνονται όλα αυτά τα πράγματα...!''
Όταν ήμουν νεότερος είχα πολύ σκεπτικισμό βλέποντας τον τρόπο που γιορτάζονται οι Άγιες μέρες των Χριστουγέννων. Και μπορώ να πω ότι, με την απειρία η οποία με χαρακτήριζε, κατέκρινα αυτά τα πράγματα. Έλεγα, αυτά είναι κοσμικά, δεν χρειάζονται. Γιατί γίνονται; Δεν προσφέρουν τίποτα, χάνουν το νόημα το πνευματικό και όλα αυτά τα οποία ακούμε συχνά να λέγονται.
Κάποτε λοιπόν συνόδευσα ένα γεροντάκι από το Άγιο Όρος γιατί ήταν ανάγκη να επισκεφτεί το γιατρό. Και επειδή στο Άγιο Όρος τα Χριστούγεννα γιορτάζονται αργότερα σε άλλη ημερομηνία λόγω του εορτολογίου, τύχαμε τις ημέρες των Χριστουγέννων να είμαστε στη Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη, όπως και στις άλλες πόλεις, στις μεγάλες οδούς Εγνατία, Τσιμισκή και άλλες γεμίζουν με χιλιάδες λάμπες, λαμπάκια που στολίζουν τους δρόμους.
Ποιούς ἐνοχλεῖ ἡ ταινία Καποδίστριας;
«Καποδίστριας», ἡ ταινία τῆς χρονιᾶς ποὺ ἐνόχλησε.
Ἡ ταινία προβάλλεται σὲ περισσότερες ἀπὸ 90 αἴθουσες τῆς Ἑλλάδας καὶ σὲ πάνω ἀπο 300 αἴθουσες στὸ ἐξωτερικό. Ἐκεῖ ὅπου οἱ Ἕλληνες ἀνυπομονοῦν νὰ δοῦν καὶ νὰ μάθουν, ἀρκετὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸν πρῶτο κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας καὶ γιὰ τὸ πῶς καὶ τὸ γιατί δολοφονήθηκε.
Πρόκειται γιὰ ἱστορικὴ βιογραφία τοῦ πρώτου κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας, τοῦ ἀδέκαστου πολιτικοῦ ποὺ πλήρωσε μὲ τὴν ζωή του τὴν προσπάθειά του νὰ φτιάξει τὴν Ἑλλάδα ἀκριβῶς ὅπως τὴν εἶχε ὁραματιστεῖ, ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ φτιαχτεῖ, ὥστε νὰ γίνει χώρα- πρότυπο. Χέρι ἑλληνικὸ τὸν δολοφόνησε στὸ Ναύπλιο, μὲ τὶς «εὐλογίες» ξένων δυνάμεων, Ἄγγλων, Γάλλων καὶ τοῦ Αὐστριακοῦ Μέτερνιχ.
Ἡ ταινία περιγράφει μὲ λεπτομέρειες τὴν ἀδυναμία τῶν Ἑλλήνων νὰ καταλάβουν ὅτι οἱ καλύτεροι ἡγέτες δὲν φοβοῦνται νὰ χώσουν τὸ μαχαίρι ὡς τὸ κόκαλο, ἀδιαφορῶντας ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ζωή τους. Ἀπὸ τὶς θυσίες ποὺ ἀπαιτοῦν... νὰ γίνουν γιὰ τὸ καλὸ τοῦ τόπου τους, οἱ πραγματικοὶ ἡγέτες δὲν ἀποκλείουν τὸν ἑαυτό τους. Αὐτοθυσιάζονται. Ὁ σκηνοθέτης παρουσιάζει τον Καποδίστρια, τὴν στιγμὴ ποὺ σβήνει, νὰ ὁραματίζεται τὴν Παναγία καὶ νὰ ψελλίζει τὶς τελευταῖες του λέξεις: «Δῶσε μου τὴν πατρίδα ποὺ ποθῶ»!
Τα άρρωστα παιδάκια θα είναι με το μαρτυρικό, το αγγελικό, τάγμα των νηπίων που έσφαξε ο Ηρώδης! Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Αγίων 14.000 Νηπίων υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων.
Εορτάζουν στις 29 Δεκεμβρίου
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Έχοντας δηλαδή υπ’ όψιν Του ο Θεός την ανταπόδοση που θα λάβει στον Ουρανό όποιος περνάει δοκιμασίες και γνωρίζοντας τι τον περιμένει στην άλλη ζωή, αυτό Τον κάνει να μπορεί να «αντέχει» τον πόνο.
Εδώ επέτρεψε να κάνει τόσα εγκλήματα ο Ηρώδης. Δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια έσφαξε και πόσους γονείς, που δεν άφηναν τους στρατιώτες να σκοτώσουν τα παιδιά τους, τους σκότωναν κι εκείνους! Οι βάρβαροι στρατιώτες, για να φανούν στους αρχηγούς τους καλύτεροι, έκοβαν τα παιδάκια κομματάκια.
Όσο πιο πολύ βασανίζονταν τα παιδάκια, τόσο περισσότερο πονούσε ο Θεός, αλλά και τόσο περισσότερο χαιρόταν για την μεγαλύτερη δόξα που θα είχαν να απολαύσουν στον Ουρανό. Χαιρόταν για τα Αγγελουδάκια αυτά, που θα αποτελούσαν το αγγελικό μαρτυρικό τάγμα. Άγγελοι από Μάρτυρες!”…
***
Μνήμη της Oσίας Mελάνης της Pωμαίας (31 Δεκεμβρίου)
Oυχ’ υλική σε χειρ Mελάνη και μέλαν,
Xριστός δε καν τέθνηκας εν ζώσι γράφει.
Πρώτη εν τριακοστή απήρε βίοιο Mελάνη.
Οσία Μελάνη η Ρωμαία. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’
Αύτη η Aγία ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Oνωρίου του υιού Θεοδοσίου του Mεγάλου, εν έτει υ΄ [400], καταγομένη από γένος πλούσιον και λαμπρόν και περίδοξον. Eπειδή δε εξ όλης ψυχής ηγάπησε τον Kύριον, διά τούτο επροτίμησε να παρθενεύη. Oι γονείς της όμως εσύναψαν αυτήν και μη θέλουσαν διά γάμου, με άνδρα. Όθεν έγινε μήτηρ δύω παιδίων. Έπειτα αποθνήσκουσιν οι γονείς και τα τέκνα της. Διά ταύτα αφήσασα η μακαρία την πόλιν της Pώμης, εδιάτριβεν έξω εις το προάστειον, ήγουν τζεφτιλίκιόν της, κάθε άσκησιν και αρετήν μεταχειριζομένη. Tους ασθενείς επιμελουμένη. Tους ερχομένους ξένους υποδεχομένη. Kαι τους εν φυλακαίς και εξορίαις επισκεπτομένη. Ύστερον δε πωλήσασα όλα τα υποστατικά και την περιουσίαν της πολλήν ούσαν, εσύναξε διά την τιμήν αυτών δώδεκα μυριάδας χρυσίον: ήτοι εκατόν είκοσι χιλιάδας φλωρία. Tα οποία εμοίραζεν εις Eκκλησίας και Mοναστήρια.
Η Σφαγή των Νηπίων από τον Ηρώδη: Όταν ο άνθρωπος κατηγορεί τον Θεό για τα δικά του εγκλήματα
Αντί να φορτώνουμε στον Θεό τις θηριωδίες του ανθρώπου, ας ψάξουμε τους «Ηρώδηδες» που σκορπίζουν τον θάνατο ως την εποχή μας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ένας από τους πιο κλασσικούς εξυπνακισμούς που επιστρατεύουν ανέκαθεν οι θεομάχοι, αφορά το δραματικό ιστορικό γεγονός που η Εκκλησία μας μνημονεύει σήμερα, 29 Δεκεμβρίου. Τη σφαγή των 14.000 νηπίων από τον ημιπαράφρονα βασιλιά της Ιουδαίας, Ηρώδη τον Μέγα (73 – 4 π.Χ.), όπου το «μέγας» θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο αν ακολουθηθεί από τη λέξη «αντίχριστος».
Βλέποντας τον Χριστό ως απειλή για την κληρονομική βασιλεία του, ο αιμοσταγής Ηρώδης έδωσε εντολή να φονευθούν όλα τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων, από 2 ετών και κάτω.
Όσοι ζητούν να επινοήσουν «αδικίες» του Θεού για να ανακουφίσουν τις δικές τους, διερωτώνται υποκριτικά γιατί επίτρεψε ο Χριστός να γίνει μια τέτοια ανήκουστη σφαγή «για χάρη του», ενώ ο ίδιος βγήκε θαυματουργικά αλώβητος. Τι Θεός είναι αυτός – λένε- που ανέχθηκε μια τέτοια θηριωδία για να επιβιώσει μόνο Εκείνος.
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025
Η ΝΙΚΗ για τα αλυτρωτικά τραγούδια στην Φλώρινα
“Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξέ το!”
Η πατρίδα μας η Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα ο Ελληνισμός, από την Κριμαία και την Οδησσό μέχρι την Αλεξάνδρεια, και από την Μάγκνα Γρέτσια μέχρι την Κύπρο και την Συρία, διαχρονικά αγκαλιάζει πληθυσμούς με διάφορες ιδιαίτερες πολιτιστικές αποχρώσεις, τοπικές παραδόσεις, γλώσσες και διαλέκτους. Η φωτεινή αγκαλιά της Ρωμιοσύνης χωράει όλους όσους ενστερνίζονται και αντλούν ταυτότητα από τον υπερ-χιλιετή Ελληνισμό, τον πολιτισμό αυτού του τόπου, τις μνήμες του, τις αξίες του, τις παραδόσεις του, την μεταφυσική του.
Στο πλαίσιο αυτό η Τέχνη, η Μουσική, τα διάφορα πολιτιστικά αγαθά και οι παραδόσεις όχι μόνο είναι πολύτιμα και σεβαστά, αλλά και πρέπει να στηρίζονται και να αναδεικνύονται από την επίσημη Πολιτεία. Είναι ο πλούτος μας.
Όμως κάποιες φορές η Τέχνη, αυτή η υπέροχη έκφανση του ανθρώπινου πνεύματος, μπορεί να υποστεί κακόβουλη εργαλειοποίηση. Αντί να ενώνει, να διχάζει. Αντί να εξυψώνει, να υπονομεύει.
Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025
Σκέψεις για την Ημέρα του Αγέννητου Παιδιού
Σήμερα, πρώτη Κυριακή μετά την Γέννηση του Κυρίου μας, η Εκκλησία μας αφιερώνει την ημέρα στο Αγέννητο Παιδί.
Αγέννητο Παιδί είναι εκείνη η ανθρώπινη ύπαρξη που έχει ήδη έρθει στον κόσμο, χωρίς να της έχουμε αποδώσει ημέρα γενεθλίων.
Βλέπετε, η ημέρα των γενεθλίων έχει να κάνει με εμάς τους γύρω, τους εξωτερικούς μάρτυρες, αλλά όχι με την πραγματική έναρξη της ζωής, που ήδη έχει συμβεί προ πολλού, «ἐξ ἂκρας συλλήψεως».
Το Αγέννητο Παιδί, χωρίς να έχει αντικρύσει απευθείας το φως της ημέρας, βλέπει τις φωτοσκιάσεις. Αγάλλεται με την ήπια μουσική και τρομάζει στους ξαφνικούς θορύβους. Νιώθει τα αισθήματα της κυοφορούσας μάνας, χαμογελά όταν εκείνη η ευλογημένη τροφός είναι καλά, δυστροπεί με τις στενοχώριες της. Χαίρεται το χάδι κι ας μην το αγγίζει κανείς απευθείας. Και, πώς άραγε να ερμηνεύσουμε εκείνο το μικρό μυστήριο, τη μητρική μυρωδιά που το Αγέννητο Παιδί αντιλαμβάνεται μέσα στο αμνιακό υγρό! Όταν το νεογέννητο βρέφος το εναποθέσουν στην αγκαλιά της μάνας, εκείνο ηρεμεί γιατί καταλαβαίνει τη γνώριμη μυρωδιά της, τη μυρωδιά της μικρής πατρίδας στην οποία έζησε πολλούς μήνες ως Αγέννητο Παιδί.
Μνήμη των Aγίων Nηπίων των υπό Hρώδου αναιρεθέντων (29 Δεκεμβρίου)
Μνήμη των Aγίων Nηπίων των υπό Hρώδου
αναιρεθέντων, χιλιάδων όντων δεκατεσσάρων
Διά ξίφους άωρα μητέρων βρέφη,
Ανείλεν εχθρός του βρεφοπλάστου Bρέφους.
Nήπια αμφ’ ενάτην τάμον εικάδα παππάζοντα.
Η σφαγή των Νηπίων. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’
Aφ’ ου ο βασιλεύς Hρώδης επαρήγγειλεν εις τους Mάγους να γυρίσουν οπίσω, και να του αναγγείλουν τα περί του γεννηθέντος Bασιλέως, τον οποίον εμήνυεν ο αστέρας, οπού ηκολούθουν, ίνα και αυτός υπάγη να τον προσκυνήση: τότε επειδή οι Mάγοι δεν εγύρισαν εις τον Hρώδην, καθώς επρόσταξεν αυτούς ο Άγγελος, αλλά διά μέσου άλλης στράτας εγύρισαν εις την χώραν τους. Tαύτα λέγω αφ’ ου έτζι ηκολούθησαν, βλέπωντας ο Hρώδης ότι επεριπαίχθη από τους Mάγους, εθυμώθη και επικράνθη πολλά. Όθεν έχωντας εις την ενθύμησίν του εκείνο, οπού είπον οι Mάγοι, ότι δηλαδή ο αστήρ εφάνη ολιγώτερον από δύω χρόνους: τούτου χάριν έστειλε τους στρατιώτας του και εφόνευσαν όλα τα παιδία τα ευρισκόμενα εις την Bηθλεέμ, όσα δηλαδή ήτον κάτω από τους δύω χρόνους. Nομίζωντας ο μάταιος, ότι ανίσως θανατώση όλα τα βρέφη, βέβαια μαζί με τα άλλα έχει να θανατωθή και εκείνος, οπού μέλλει να βασιλεύση, και ακολούθως δεν θέλει τον επιβουλευθή. Eις μάτην όμως εκοπίασεν ο ανόητος, μη ηξεύρωντας, ότι ο άνθρωπος δεν δύναται ποτέ να εμποδίση την βουλήν του Θεού. Όθεν, εις μεν τα νήπια, επροξένησε Bασιλείαν Oυρανών. Eις δε τον εαυτόν του, επροξένησεν ο άθλιος την αιώνιον κόλασιν1.
Τα Χριστούγεννα έχουν αξία όταν ο Θεός μπει στο χρόνο της προσωπικής μας ζωής
Ο Θεός έγινε άνθρωπος και μπήκε στον κόσμο σαν ένα βρέφος, για να δείξει την αξία που έχει ακόμα κι ένα παιδί…
Τα Χριστούγεννα τότε μόνον έχουν αξία για μάς, τότε έχουν αξία για τον άνθρωπο,
όταν γίνουν η αφορμή, ο σαρκωθείς Θεός να μπεί στόχρόνο της προσωπικής μας ζωής.
Όταν μπεί μέσα στο χρόνο της ζωής μας – και την κόψει στη μέση:
στην πρό και την μετά Χριστόν.
πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/
Οι άδειες εκκλησίες της Γερμανίας αλλάζουν χρήση καθώς οι εκκλησιαστικές κοινότητες συρρικνώνονται
Μέ θλίψη παρατηρούμε, ότι στην πεφωτισμένη Δύση οι ναοί μετατρέπονται σε γυμναστήρια, ξενοδοχεία κ. ἄ. , γεγονός πού θεωρεῖται ἀπολύτως φυσικό! Μέχρι τώρα τέτοιες πρακτικές ἀκολουθοῦσαν τά ἀνελεύθερα κομμουνιστικά καί ἄλλα ἄθεα καθεστώτα… Θετική ἐντύπωση ἀφήνει ἡ αὔξηση τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν στό Βερολίνο. (Ο. Τ.)
Axel Rowohlt | Κρίστοφ Στρακ
Ο αριθμός των πιστών Χριστιανών στη Γερμανία μειώνεται. Το αποτέλεσμα είναι να “περισσεύουν” εκκλησίες. Τι συμβαίνει με αυτούς τους άδειους οίκους λατρείας;
Την τελευταία ημέρα λειτουργίας της, η Αγία Άννα είναι σχεδόν ξανά γεμάτη. Μια χορωδία τραγουδά και το μικρό όργανο τους υποστηρίζει. Αλλά αυτή είναι η τελευταία λειτουργία στη μικρή καθολική εκκλησία στο Γκίλντεχαους, μια περιοχή του Μπαντ Μπέντχαϊμ κοντά στα γερμανο-ολλανδικά σύνορα. Στο μέλλον, το κτίριο δεν θα είναι πλέον χώρος λατρείας.
Εύκολο να κατακρίνεις τους άλλους (Διδακτική ιστορία)
~ Μια γυναίκα πήγε σε κάποιον ιερέα να εξομολογηθεί. Αφού, λοιπόν, τελείωσε την εξομολόγησή της και έλαβε συγχώρεση για τις αμαρτίες που εξομολογήθηκε, ξεκίνησε για το σπίτι της.
Πριν, όμως, φθάσει, θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει μια αμαρτία. Δεν έμεινε πολύ με αυτή τη σκέψη και πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τον πνευματικό. Εκείνος, αφού τη ρώτησε το λόγο της επιστροφής της, έβαλε το πετραχήλι και άκουσε με πολλή προσοχή τα όσα ήθελε η γυναίκα εκείνη να προσθέσει στην εξομολόγησή της. Όταν τελείωσε, της είπε ο ιερέας:
«Πήγαινε στο σπίτι σου, πάρε μια κότα και να επιστρέψεις εδώ με την κότα. Στο δρόμο που θα έρχεσαι να βγάζεις φτερά από την κότα και να τα πετάς».
Εκείνη, λοιπόν, παιδί της υπακοής, εφάρμοσε τα όσα της είπε ο πνευματικός της. Όταν ήρθε στον ιερέα πάλι, της είπε:
Προσκύνημα του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη στην Νικομήδεια, στα ερείπια του Ναού όπου εκάησαν οι άγιοι Δισμύριοι Μάρτυρες
Οἱ ἅγιοι Δισμύριοι (Εἴκοσι χιλιάδες) μάρτυρες ἐν Νικομηδείᾳ
Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Κατὰ τὴν περίοδο βασιλείας τοῦ μοχθηροῦ τυράννου Μαξιμιανοῦ (286-305), ἡ χριστιανική πίστη ἄνθιζε στὴ Νικομήδεια καὶ αὔξανε μέρα μὲ τὴ μέρα. Κάποτε ὁ αὐτοκράτορας βρισκόταν σ’ αὐτὴ τὴν πόλη και πληροφορήθηκε γιὰ τὸν μεγάλο ἀριθμὸ τῶν χριστιανῶν ἐκεῖ καὶ γιὰ τὴν ἀκμὴ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας· κυριευμένος τότε ἀπὸ φθόνο κατέστρωσε ἕνα σχέδιο γιά τὸ πῶς νὰ τοὺς ἐξοντώσει. Ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων πλησίαζε. Γνωρίζοντας ὁ αὐτοκράτορας ὅτι σύσσωμοι οἱ χριστιανοί προσέρχονταν στὴν ἐκκλησία ἐκείνη τὴν ἡμέρα γιά νά ἑορτάσουν, διέταξε να περικυκλωθεῖ ἡ ἐκκλησία ἀπὸ στρατιῶτες καὶ αὐτοὶ νὰ βάλουν φωτιά!
Τα μεσάνυχτα, ξημερώματα Χριστουγέννων, ὅταν ὅλο τὸ ἐκκλησίασμα βρισκόταν μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ ξεκινοῦσε ἡ λαμπρὴ Ἀκολουθία, οἱ στρατιῶτες περικύκλωσαν τὸ κτίριο καὶ δὲν ἄφηναν κανένα νὰ βγεῖ ἔξω. Ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ αὐτοκράτορα μπῆκε στὴν ἐκκλησία καὶ ἀνακοίνωσε στοὺς πιστοὺς τὴ διαταγὴ τοῦ αὐτοκράτορα: εἴτε θὰ προσέφεραν ἀμέσως θυσίες στὰ εἴδωλα, εἴτε θὰ καίγονταν ζωντανοὶ τὴν ίδια στιγμή. Τότε ἕνας ηρωικός στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀρχιδιάκονος, διάπυρος μὲ ἔνθεο ζῆλο ἄρχισε νὰ ἐνθαρρύνει τὸν λαό, ὑπενθυμίζοντας στοὺς πιστοὺς τὴν ἱστορία τῶν Τριῶν Παίδων στὴν κάμινο τῆς Βαβυλῶνος.
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025
Μνήμη των αναιρεθέντων υπό του Ηρώδου αγίων νηπίων: Ο Ιερός Χρυσόστομος για την σφαγή των νηπίων
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ
[:Ματθ.2,13-23]
«Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων(:Τότε ο Ηρώδης, όταν είδε ότι οι μάγοι τον εξαπάτησαν και τον ξεγέλασαν, θύμωσε πολύ. Έστειλε λοιπόν στρατιώτες, οι οποίοι σκότωσαν όλα τα παιδιά που ήσαν στη Βηθλεέμ και σε όλα τα περίχωρα και τα σύνορά της, από ηλικία δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με το χρονικό διάστημα που εξακρίβωσε από τους μάγους)»[Ματθ.2,13].
Δεν έπρεπε βέβαια ο Ηρώδης να οργιστεί αλλά να φοβηθεί και να μαζευτεί και να εννοήσει ότι επιχειρεί ακατόρθωτα πράγματα. Δεν συγκρατείται όμως. Όταν η ψυχή είναι αχάριστη και ανεπίδεκτη δεν υποχωρεί σε κανένα από τα φάρμακα, που δίνει ο Θεός. Ιδού, παρατήρησε και τούτον πώς συναγωνίζεται τους προηγούμενούς του σε κακία· προσθέτει φόνο στους φόνους και παντού τρέχει κατά κρημνού. Σαν να ήταν κυριευμένος από κάποιον δαίμονα της οργής αυτής και του μίσους. Δεν υπολογίζει κανένα, μανιάζει και εναντίον των μάγων που τον γέλασαν, αφήνει την οργή του να ξεσπάσει κατά των παιδιών, που δεν τον είχαν σε τίποτε βλάψει και αποτολμά στην Παλαιστίνη ένα δράμα συγγενικό με όσα είχαν τότε συμβεί στην Αίγυπτο[:Αναφέρεται εδώ ο Ιερός Χρυσόστομος στην διαταγή του Φαραώ να θανατώνονται όλα τα αρσενικά παιδιά που γεννούσαν οι Ισραηλίτες: βλ. Εξοδ.1,15 κ.ε.]. Διότι λέγει: «Καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων(:Έστειλε λοιπόν στρατιώτες, οι οποίοι σκότωσαν όλα τα παιδιά που ήσαν στη Βηθλεέμ και σε όλα τα περίχωρα και τα σύνορά της, από ηλικία δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με το χρονικό διάστημα που εξακρίβωσε από τους μάγους)»[Ματθ.2,16].
Αυτές τις γιορτές… Κάποιος δεν θα έχει ούτε έναν άνθρωπο να αλλάξει μαζί του μια κουβέντα…
Αυτές τις γιορτές… Κάποιος δεν θα έχει ούτε έναν άνθρωπο να αλλάξει μαζί του μια κουβέντα…
Κάποιος δεν θα έχει ούτε έναν άνθρωπο να αλλάξει μαζί του μια κουβέντα.
Κάποιος, δεν θα ακούσει ευχές, ούτε θα έχει κάποιον να του κάνει μια αγκαλιά.
Σε κάποιον, δε θα πει κανείς τα κάλαντα, ούτε θα τον επισκεφθούνε σπίτι και ας το λαχταράει σαν μικρό παιδί.
Κάποιος, φέτος τις γιορτές, θα νιώθει μια μαυρίλα στη ψυχή του, χωρίς να ξέρει που οφείλεται.
Κάποιος θα πονάει. Θα πονάει πολύ. Στο σώμα. Και κάποιος θα ξενυχτά δίπλα σε κάποιον που πονάει.
Άγιος Παΐσιος: “Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξεις να διορθώσεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς να διορθώσεις τους άλλους”
Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξεις να διορθώσεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς να διορθώσεις τους άλλους.
Αν διορθώσεις τον εαυτό σου, αµέσως διορθώνεται ενα κοµµατάκι της Εκκλησίας. Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωµένη. Άλλα σήµερα οι άνθρωποι ασχολούνται µε όλα τα άλλα θέµατα εκτός από τον εαυτό τους. Γιατί το να ασχολείσαι µε τον εαυτό σου έχει κόπο, ενώ το να ασχολείσαι µε τους άλλους είναι εύκολο.
Εάν ασχοληθούµε µε την διόρθωση του εαυτού µας και στραφούµε πιο πολύ στην «εσωτερική» δράση παρά στην εξωτερική, δίνοντας τα πρωτεία στην θεία βοήθεια, θα βοηθήσουµε τους άλλους περισσότερο και θετικώτερα.
Γιά ποιό λόγο ἐνανθρώπησε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί ὄχι ὁ Πατήρ ἤ τό Πνεῦμα• καί ποιές οἱ συνέπειες τῆς ἐνανθρώπησης (Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ)
Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐνανθρώπησε γιά νά χαρίσει ξανά στόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο δημιουργώντας τον τόν προόρισε. Τόν δημιούργησε σύμφωνα μέ τή δική του εἰκόνα, διανοητή καί ἐλεύθερο, προορισμένο νά τοῦ μοιάζει, δηλαδή νά ᾿ναι, ὅπως καί ὁ δημιουργός του, τέλεια ἐνάρετος, πράγμα κατορθωτό γιά τήν ἀνθρώπινη φύση. Γιατί οἱ ἀρετές, δηλαδή ἡ νηφαλιότητα, ἡ ἠρεμία, ἡ ἀκεραιότητα, ἡ ἀγαθοσύνη, ἡ σοφία, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἀνεξικακία εἶναι πρωταρχικά, γνωρίσματα τῆς θείας φύσης.
ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΘΕΙΟ ΒΡΕΦΟΣ
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ
Ένα περιστατικό από τη ζωή του Χριστού ώς Θείου Βρέφους: όταν ή άγια οικογένεια διέφυγε από το ξίφος τού Ηρώδη, και πορευόταν στην Αίγυπτο, εμφανίστηκαν καθ’ οδόν κάποιοι ληστές, με πρόθεση νά κατακλέψουν τούς οδοιπόρους. Ό δίκαιος Ιωσήφ οδηγούσε το γαϊδουράκι, πάνω στο όποιο ήταν φορτωμένα τά λίγα ύπάρχοντά τους και όπου έπέβαινε ή Ύπεραγία Θεοτόκος, κρατώντας στο στήθος της τον Υιό της.
Οί ληστές άρπαξαν το γαϊδουράκι με σκοπό νά το οδηγήσουν μακριά, και ένας άπ’ αυτούς πλησίασε τη Μητέρα τού Θεού γιά νά δει τί κρατούσε κατάστηθα. Μόλις άντίκρισε τον Χριστό-νήπιο, έξεπλάγη άπό την άσυνήθιστη ομορφιά Του και τότε, μέσα στην έκπληξή του, άναφώνησε: «Και ό Θεός αν έπαιρνε σάρκα ανθρώπινη, δεν θά μπορούσε νά είναι πιο όμορφος άπ’ αυτό το Παιδί!». Κατόπιν ό ληστής πρόσταξε τούς συνεργούς του νά μην άρπάξουν τίποτα άπ’ αυτούς τούς οδοιπόρους.
Μνήμη Ιωσήφ του Μνήστορος, Ιακώβου του Αδελφοθέου και Δαβίδ του Προφήτου (Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν)
Άγιοι Δαυίδ ο Προφήτης και Βασιλέας, Ιωσήφ ο Μνήστωρ
και Ιάκωβος ο Αδελφόθεος. Φορητή εικόνα, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου
Kυριακή μετά την Xριστού Γέννησιν, μνήμην επιτελούμεν των Aγίων και δικαίων Iωσήφ του Mνήστορος, Iακώβου του Aδελφοθέου, και Δαβίδ του Προφήτου και βασιλέως1
Εις τον Ιωσήφ
Tιμώ Iωσήφ μνήστορα της Παρθένου,
Ως εκλεγέντα φύλακα ταύτης μόνον.
Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 26.12.25 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (Γα 1,11-19)]
Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *
«Γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον·οὐδὲ γὰρ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ»
«Γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ». Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ἀρχίζει τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Λόγια μὲ τὰ ὁποῖα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀνακοινώνει ὅτι ὅσα κήρυξε, αὐτὸ εἶναι τὸ εὐαγγέλιο, δὲν εἶναι ἀνθρώπινες σκέψεις καὶ ἐπινοήσεις. Ὅσα κήρυξε δὲν τὰ παρέλαβε ἀπὸ ἄνθρωπο οὔτε τὰ διδάχθηκε σὲ κανένα σχολεῖο. Τὰ γνωρίζει ἐπειδὴ τοῦ τὰ ἀποκάλυψε, τοῦ τὰ φανέρωσε, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2025
Ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος: Η απαρχή των μαρτύρων της Εκκλησίας μας
Η αγία μας Εκκλησία είναι συνυφασμένη με το διωγμό και το μαρτύριο. Είναι δομημένη με το αίμα εκατομμυρίων καλλίμαχων μαρτύρων, οι οποίοι αποτελούν και το μόνιμο καύχημά Της. Το χρώμα της είναι το κόκκινο από τους ποταμούς των αιμάτων κατά των διαχρονικών πιστών. Οι ειδικοί υπολογίζουν πως με τους μετριότερους υπολογισμούς περισσότεροι από ένδεκα εκατομμύρια Χριστιανοί έχυσαν το τίμιο αίμα τους για τη νέα πίστη. Είναι ευνόητο πως τα νήματα του πολέμου κατά της Εκκλησίας κινεί ο θεομάχος και ανθρωποκτόνος διάβολος, ο οποίος μισεί θανάσιμα το ανθρώπινο γένος και επιδιώκει τη ματαίωση της εν Χριστώ σωτηρίας του.
Πρώτο θύμα του λυσσαλέου πολέμου ο αρχιδιάκονος της πρώτης Εκκλησίας Στέφανος, άνδρας πλήρης «πνεύματος και σοφίας» (Πραξ.6,3). Ήταν ένας από τους επτά διακόνους, τους οποίους εξέλεξε η χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων για να διακονούν τους πιστούς στις «αγάπες», δηλαδή στα κοινά τραπέζια, ώστε να εκλείψουν τα παράπονα από τους ελληνιστές πιστούς, οι οποίοι παραθεωρούνταν σ’ αυτά. Το όνομά του είναι ελληνικό που σημαίνει τον άνθρωπο που φορά στεφάνι, στέμμα, δηλαδή τον διαλεχτό και αξιόλογο άνθρωπο. Ήταν πιθανότητα ελληνικής καταγωγής και είχε μόρφωση και ήθος, τα οποία τον καθιστούσαν ξεχωριστό στην Ιερουσαλήμ. Ασκούσε τη διακονία που του ανέθεσε η Εκκλησία με ιδιαίτερο ζήλο, υπηρετώντας τις χήρες, τα ορφανά, τους ασθενείς, τους φτωχούς και όλους τους καταφρονεμένους. Θεωρούσε με θέρμη ότι υπηρετούσε στα πρόσωπα των ενδεών αδελφών του τον ίδιο το Χριστό.
Ὅταν οἱ μάγοι ἔφθασαν στά Ἱεροσόλυμα (Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου)
Ὅταν ὁ ὁδοιπόρος βρεῖ κάποιον ἄλλο, καλό συνοδοιπόρο, χαίρεται τόν κόπο τῆς μακρινῆς ὁδοιπορίας, ἐπειδή ξεγελιέται ἀπό τή συντροφιά· καθώς στηρίζεται δηλαδή, σάν σέ ραβδί, στήν εὐχάριστη συζήτηση, ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι συνοδοιπορεῖ μέ σκονισμένα τά πόδια, ἀλλά μέ ἀκούραστο τό στόμα. Μοιράζει ἔτσι τόν κόπο τῶν ποδιῶν καί ἐλαφρύνει μέ τή συνομιλία τήν κούραση τῆς μεγάλης πορείας.
Ἔτσι λοιπόν καί οἱ μάγοι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, καθώς εἶδαν τό ἄστρο, καί τό ἔλαβαν αὐτό συνοδοιπόρο, ξεγελοῦσαν −ὅταν κουράζονταν− μέ τήν ἐρώτηση, «ποῦ εἶναι ὁ νεογέννητος Βασιλιάς», τήν ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας· ἀνέκριναν δηλαδή μέ τό λόγο τούς Ἑβραίους σάν κλέφτες Ἐκείνου πού γεννήθηκε.
Σ’ αὐτούς λοιπόν πού ρωτοῦσαν γιά τόν Βασιλιά, εὔλογα ἀπαντοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, λέγοντας: «Τί λοιπόν τολμᾶτε, ξένοι, τί λέτε, ἄνθρωποι; Γιατί ἔχετε ἔρθει, φέρνοντας ἐπικίνδυνη εἴδηση; Γιατί διακηρύσσετε τόν καινούριο βασιλιά στήν πόλη πού ἔχει ἤδη βασιλιά; Γιατί διακινδυνεύετε τόν ἑαυτό σας σέ πρόωρο τέλος; Γιατί μπήγετε στούς τραχήλους σας τή γλώσσα σάν μάχαιρα; Γιατί ἀνοίγετε τόν τάφο σας μέ τό στόμα, καί τό θάνατο πού κοιμᾶται τόν ξυπνᾶτε γιά νά σᾶς ἁρπάξει; Δέν εἶχε μνήματα ἡ Περσία, ὥστε, νά ἔρθετε ἐδῶ καί, ἐνῶ ἀκόμη ζεῖ ὁ Ἡρώδης, νά ρωτᾶτε γιά ἄλλο βασιλιά; Ὅταν τό ἀκούσει, θά ὁμολογήσει σ’ ἐσᾶς πολλή εὐγνωμοσύνη καί θά σᾶς ἀνταμείψει μέ μεγάλα δῶρα»!.
Προχώρει αμέριμνος και άφησε τη φροντίδα σου σε μένα. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει την ζωή του παραδεισένια, εάν έχει εμπιστοσύνη στον Θεό!
Ο ΑΒΒΑΣ Μωϋσής κάποτε αποφάσισε να κατοικήση σε μια απρόσιτη σπηλιά, στη ρίζα μιας απότομης προεξοχής του βουνού. Ανέβαινε και συλλογιζόταν:
— Καλά όλα τ’ άλλα, μα που θα βρίσκω νερό σε τούτο τον ξερότοπο;
Τό λεγε και το ξανάλεγε κι άρχισε να κλονίζεται. Τότε άκουσε φωνή να του λέγη:
— Προχώρει αμέριμνος και άφησε αυτή τη φροντίδα σε μένα.
Πήρε θάρρος κι έκανε κατοικία του το σπήλαιο. Ύστερα από λίγο καιρό πήγαν να τον ιδούν δύο συνασκηταί του από τη σκήτη. Δεν του βρισκόταν παρά ένα μικρό σταμνί νερό που το ξόδεψε να βράση λίγες φακές για να τους φιλοξενήση. Άρχισε τότε να στενοχωριέται και με φανερή αδημονία έμπαινε κι έβγαινε στο σπήλαιο και παρακαλούσε τον Θεό για νερό.
Ξαφνικά εκεί που δεν το περίμενε κανείς, ένα σύννεφο παρασυρμένο από τον άνεμο πήγε κι εστάθηκε πάνω από τη σπηλιά κι έρριξε τόση βροχή, όση χρειάστηκε να γεμίση όλα του τα σταμνιά ο Μωϋσής.
Να ήτανε, λέει, αυτά τα Χριστούγεννα η απαρχή για…
Να ήτανε, λέει, αυτά τα Χριστούγεννα η απαρχή για…
Να κλείσουμε τις τηλεοράσεις και να ανοίξουμε ένα βιβλίο…
Να αφήσουμε τα κινητά και να συναντηθούμε στην ανθρώπινη σχέση και επαφή…
Να διαγράψουμε τις σελίδες μας στα κοινωνικά δίκτυα και να ξεγλιστρήσουμε από το κενό και τα αδιέξοδά μας…
Να μη στολίσουμε τα σπίτια και τους δρόμους μας, αλλά τις καρδιές και τη μίζερη ζωή μας…
Να αναζητήσουμε τη χαρά στην προσφορά και την έμπρακτη αγάπη και όχι στην κατανάλωση και τη διασκέδαση…
Να μην ανταλλάξουμε τυπικά δώρα μεταξύ μας, αλλά να αλλάξουμε την άσχημη συμπεριφορά μας προς τον/την σύζυγο, τα παιδιά, τους γονείς τα αδέλφια, τους φίλους μας…
Ο δρόμος των αγγέλων…
Παπα-Ηλίας Υφαντής
Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή των παιδιών. Των παιδιών, που αυτές τις μέρες περιμένουν τα δώρα τους. Και, όχι βέβαια το θάνατο και τη σκλαβιά, που χτίζουν με τον προσωπικό αριθμό για τα παιδιά οι σύγχρονοι Ηρώδες.
Και πρώτα-πρώτα είναι η γιορτή του θεϊκού παιδιού. Που, ωστόσο, δεν ήρθε, για να πάρει, αλλά, για να μας προσφέρει την αιώνια βασιλεία του. Και επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει, δεδομένου ότι ήταν νήπιο, μίλησαν για λογαριασμό του τα ουράνια παιδιά, οι άγγελοι.
Και δεν μίλησαν στους γραμματείς και τους φαρισαίους: Τη νομική και θρησκευτική ελίτ και αλητεία της εποχής τους. Που είχαν αναγάγει την υποκρισία, το ψέμα και την αδικία, σε επιστήμη. Όπως οι Μητσοτάκηδες και Ιερώνυμοι σήμερα. Οπότε το έγκλημα έχει γίνει πίστη και καθεστώς, ενώ η δικαιοσύνη και η αλήθεια βρίσκονται υπό διωγμό…
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025
Γνωρίζετε ότι τα Δώρα των Μάγων βρίσκονται στην Ελλάδα;
Σύμφωνα με την παράδοση, η Παρθένος Μαρία τα παρέδωσε στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων όπου και φυλάσσονταν μέχρι το 400 μ.Χ. Τότε ο Αυτοκράτορας Αρκάδιος τα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Όταν η πόλη κυριεύθηκε από τους Σταυροφόρους το 1204, τα Δώρα μεταφέρθηκαν στην Νικομήδεια (Ιζνίκ). Με την ανακατάληψη της Πόλης τα Δώρα επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την Άλωση. Το 1453 με την Άλωση της Πόλης στους Οθωμανούς, η μητριά του Μωάμεθ του Πορθητή, Σέρβα στην καταγωγή και Χριστιανή, τα μετέφερε στο Άγιον Όρος για να τα προστατεύσει.
Όταν το πλοιάριο έφτασε στο λιμάνι του Αγίου Όρους, η Μάρω συνάντησε ως εκ θαύματος την Παναγία η οποία της είπε να μην προχωρήσει διότι υπήρχε Άβατο στο Άγιο Όρος και δεν έπρεπε να το παραβιάσει. Έτσι τα άφησε να τα παραλάβουν οι μοναχοί.
Σήμερα, τα Δώρα των Μάγων βρίσκονται στην Μονή Αγ. Παύλου στο Άγιο Όρος. Τα Δώρα αποτελούνται από 28 πλακίδια χρυσού και 60 μπάλλες σμύρνων και λιβανιού.
Το Άγιο Δωδεκαήμερο – Από Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα – Η Σημασία του Δωδεκαημέρου
Το Δωδεκαήμερο, από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα (6 Ιανουαρίου), αποτελεί μια περίοδο μεγάλης σημασίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, γεμάτη θρησκευτική ευλάβεια και τελετουργίες που τιμούν τη Γέννηση του Χριστού και την Εορτή των Θεοφανείων.
Σημασία του Δωδεκαημέρου
Το Δωδεκαήμερο είναι μια περίοδος ενδοσκόπησης και πνευματικής ανανέωσης για τους πιστούς. Ξεκινά με τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων, που γιορτάζει τη Γέννηση του Ιησού Χριστού και κορυφώνεται με την Εορτή των Θεοφανείων, που τιμά τη Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Εκκλησία καλεί τους πιστούς σε προσευχή, μετάνοια, και έντονη συμμετοχή στις λατρευτικές εκδηλώσεις.
Οι εορτές του Δωδεκαημέρου υπενθυμίζουν στους πιστούς τη σωτηρία του ανθρώπου διά της ενανθρώπισης του Θεού και τη Θεία φώτιση που χαρίζει με τη Βάπτιση του Ιησού. Ολόκληρη η περίοδος χαρακτηρίζεται από τη χαρά της θείας παρουσίας και την ελπίδα που φέρνει η γέννηση του Σωτήρα.
Η φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού. Η ιστορία της Αγίας Φάτνης στο διάβα των αιώνων
Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής
Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα στο λεξιλόγιό μας επανέρχεται σε χρήση η λέξη φάτνη. Μια λέξη που δυστυχώς όλο το υπόλοιπο έτος μένει ξεχασμένη στα βιβλία, όπως και η φάτνη, που τοποθετούμε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο κουτί της. Αυτές όμως τις Άγιες ημέρες άλλου λιγότερο, άλλου περισσότερο τα χείλη θα την προφέρουν.
Όμως τι σημαίνει η λέξη φάτνη; Βεβαίως το Ευαγγέλιο κάτι θα πρέπει να αναφέρει γι' αυτήν. Αλλά τι ακριβώς; Αυτή η φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού η πραγματική, όπου ξάπλωσε το Θείο Βρέφος, ξεχάσθηκε για πάντα μετά τη Γέννηση του Χριστού και τα ίχνη της τα έσβησε ο χρόνος; Ή μήπως όχι; Μήπως την ξαναείδε κανείς; Ποιος και πότε; Τι μορφή είχε η πραγματική φάτνη; Χάθηκε ή υπάρχει και σήμερα; Σ' αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα σχετικά με τη Φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού θα προσπαθήσει να δώσει πληροφορίες και να λύσει απορίες το παρόν άρθρο.
Αγιος Παΐσιος: θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνη Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις ευλογίες Του.
«Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται».
«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά.
Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά· τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν. Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή».
«Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια».. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.
Η Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου και η εν Aιγύπτω φυγή (26 Δεκεμβρίου)
Λεχώ άμωμον ανδρός μη γνούσαν λέχος,
Δώροις αμώμοις δεξιούμαι τοις λόγοις.
Mολπήν αγνοτάτη λεχοί εικάδι έκτη αείδω.
Σημείωση
1. Σημείωσαι, ότι εις την Σύναξιν ταύτην της Θεοτόκου έχουσι λόγους ο Aθανάσιος, Kύριλλος ο Aλεξανδρείας (παρά τη Iερά Tελετουργία), Bασίλειος ο Σελευκείας, ου η αρχή· «Mεγάλας των εγκωμίων». (Σώζεται ο τελευταίος εν τη Mεγίστη Λαύρα, και εν τη του Διονυσίου.)
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025
Χριστός γεννάται δοξάσατε..!!! - Ελευθέριος Ελευθεριάδης
Απόψε το βράδυ η νύχτα είναι μαγική. Ανοίγουν οι ουρανοί απόψε.
Μη κοιμηθείς... Ξαγρύπνησε... Όσο μπορείς!
Κάνε το σπιτικό σου φάτνη.
Απόψε το βράδυ η νύχτα είναι μαγική. Ένας Θεός γίνεται άνθρωπος.
Ξέρεις τι μεγάλο πράγμα είναι αυτό;
Τι να ζητήσει άλλο ο άνθρωπος απ’ το Θεό Του;
Απόψε το βράδυ η νύχτα είναι μαγική. Είναι ξεσηκωμένη όλη η πλάση απόψε.
Προετοιμάζεται γι' αυτό το μέγα Γεγονός... Μη λείπεις από τη γιορτή.
Ξαγρύπνησε.
Μη ξημερώσει και σε βρει η Μέρα να κοιμάσαι.
Απόψε το βράδυ η νύχτα είναι μαγική. Έχει γιορτή ο ουρανός απόψε.
Ξαγρύπνησε.
Ζήτα με τη ψυχή σου ό,τι χάρη θες.
Απόψε το βράδυ γίνονται θαύματα.
Απόψε το βράδυ αλλάζουνε ζωές…!!!
Χριστός γεννάται δοξάσατε..!!!
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα...!!!
Ελευθεριάδης Ελευθέριος
Στὴν ἁγία Γέννηση τοῦ Χριστοῦ (Μεγάλου Βασιλείου)
Μέγας Βασίλειος. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα
… Τί νὰ σοῦ κάνω ἄνθρωπέ μου; Ἐνῶ ὁ Θεὸς κατοικοῦσε στὰ ὕψη, δὲν προσπάθησες νὰ τὸν συναντήσεις· ὅταν συγκατατέθηκε νὰ κατεβεῖ σὲ σένα καὶ μὲ σάρκα νὰ σοῦ ὁμιλεῖ, δὲν τὸν παραδέχτηκες, ἀλλά ψάχνεις νὰ βρεῖς τὸν τρόπο πῶς θὰ συμφιλιωθεῖς μὲ τὸν Θεό. Νὰ ξέρεις ὅτι γι’ αὐτόν τὸν λόγο ὁ Θεὸς ἔλαβε ἀνθρώπινη σάρκα, ἐπειδὴ ἔπρεπε αὐτή ἡ καταραμένη σάρκα νὰ ἁγιασθεῖ, αὐτή πού ἐξασθένησε νὰ ἐνδυναμωθεῖ, αὐτή πού ἀποξενώθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ συμφιλιωθεῖ μ’ αὐτόν, αὐτή πού διώχτηκε ἀπὸ τὸν παράδεισο νὰ ἀνεβεῖ στὸν οὐρανό.
Ποιὸς εἶναι ὁ χῶρος ὅπου πραγματοποιεῖται τὸ σωτήριο αὐτό σχέδιο; Τὸ σῶμα τῆς ἁγίας Παρθένου. Ποιὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα τῆς γεννήσεως; Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ἡ δύναμη τοῦ Ὑψίστου, πού κάλυψε τὴ Θεοτόκο. Μᾶλλον ἄκουσε αὐτά τὰ λόγια τοῦ Εὐαγγελίου πού λένε: «Ἡ μητέρα του ἡ Μαρία ἀρραβωνιάστηκε μὲ τὸν Ἰωσήφ. Προτοῦ ὅμως νὰ συνευρεθοῦν ἔμεινε ἔγκυος μὲ τὴ δύναμη τοῦ Ἁίου Πνεύματος». Ἐνῶ ἦταν παρθένος καὶ ἀρραβωνιασμένη μὲ κάποιον, κρίθηκε κατάλληλη νὰ διακονήσει τὸ μυστήριο τῆς Θείας οἰκονομίας, ὥστε καὶ ἡ παρθενία νὰ τιμηθεῖ καὶ ὁ γάμος νὰ μὴν ἐξευτελιστεῖ. Ἡ παρθενία διαλέχτηκε σὰν κατάλληλη γιὰ ἁγιασμό, μὲ τὴ μνηστεία συμπεριλήφθηκαν τὰ στοιχεῖα τοῦ γάμου. Συγχρόνως γιὰ νὰ εἶναι καὶ ὁ Ἰωσὴφ ὁ ἀνάλογος μάρτυρας τῆς ἁγνότητας τῆς Μαρίας καὶ γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἐκτεθειμένος στοὺς συκοφάντες, ὅτι τάχα αὐτή βεβήλωσε τὴν παρθενία, τὸν εἶχε μνηστήρα φύλακα τῆς ζωῆς της.
«Φυλάξτε τα συνήθεια μας, γιορτάστε όπως οι πατεράδες σας, και μη ξεγελιώσαστε με τα ξένα κι άνοστα φράγκικα πυροτεχνήματα»
Τοῦ Φώτη Κόντογλου
Τά Χριστούγεννα, τά Φῶτα, ἡ Πρωτοχρονιά, κ’ ἄλλες μεγάλες γιορτές, γιά πολλούς ἀνθρώπους δέν εἶναι καθόλου γιορτές καί χαρούμενες μέρες, ἀλλά μέρες πού φέρνουνε θλίψη καί δοκιμασία.
Δοκιμάζονται οἱ ψυχές ἐκεινῶν πού δέν εἶναι σέ θέση νά χαροῦνε, σέ καιρό πού οἱ ἄλλοι χαίρουνται. Παρεκτός ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εἶναι πικραμένοι ἀπό τίς συμφορές τῆς ζωῆς, τούς χαροκαμένους, τούς ἄρρωστους, οἱ περισσότεροι πικραμένοι εἶναι ἐκεῖνοι πού τούς στενεύει ἡ ἀνάγκη νά γίνουνε τοῦτες τίς χαρμόσυνες μέρες ζητιάνοι, διακονιαρέοι. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς μπορεῖ νά μή δίνουνε σημασία στή δική τους εὐτυχία, μά γίνουνται ζητιάνοι γιά νά δώσουνε λίγη χαρά στά παιδιά τους καί στ’ ἄλλα πρόσωπα πού κρέμουνται ἀπ’ αὐτούς. Οἱ τέτοιοι κρυφοκλαῖνε ἀπό τό παράπονό τους, κι’ αὐτοί εἶναι οἱ πιό μεγάλοι μάρτυρες, πού καταπίνουνε τήν πίκρα τους μέρα νύχτα, σάν τό πικροβότανο.
Προφητικές προρρήσεις για τη Θεία Ενανθρώπιση
(:κατά Ιουδαίων και εθνικών, απόδειξη ότι ο Χριστός είναι Θεός, με βάση όσα είπαν οι προφήτες γι’ Αυτόν σε πολλά σημεία των βιβλίων τους)
[επιλεγμένο απόσπασμα της ομιλίας όπου κατατίθενται προφητικές προρρήσεις για τα γεγονότα της Γεννήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού]
Επειδή πολλοί από τους ανθρώπους δεν θα ανέχονταν να ακούνε με ευκολία μακροσκελείς λόγους, για τον λόγο ότι άλλοι είναι εκ φύσεως ράθυμοι, άλλοι έχουν παραδοθεί με πολλή αφοσίωση στις βιοτικές μέριμνες και άλλοι επειδή κατέχονται από πολλή αμάθεια, θεώρησα αναγκαίο να σας απαλλάξω από τον κόπο της μακρηγορίας, ώστε και την οκνηρία να αφαιρέσω από τους ράθυμους και να πείσω εκείνους που αποφεύγουν να διαβάζουν κάτι, να ακούσουν με πολλή προθυμία την ανάπτυξη της πραγματείας αυτής.
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου -Ερμηνεία στους Ειρμούς του πεζού Κανόνος της Χριστού Γεννήσεως
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
Ειρμός ωδής α΄: «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε· ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε, λαοί, ὅτι δεδόξασται».
Από ποιον άλλο πρέπει να ζητούν άρτους όσοι τους χρειάζονται, παρά από τον αρτοπωλητή; Ή από ποιον πρέπει να λαμβάνουν οίνο όσοι τον στερούνται, παρά από τον οινοπώλη; Αλλά και όσοι έχουν ανάγκη από χρυσό νόμισμα και ασημένιο, από ποιον άλλο πρέπει να το ζητούν, παρά μόνο από τον αργυραμοιβό; Έτσι παρόμοια και όσοι θέλουν να πανηγυρίζουν και να εγκωμιάζουν τις εορτές του Χριστού, από ποιον άλλον πρέπει να ζητούν λόγους πανηγυρικούς και εγκώμια, παρά από τον πανηγυριστή τους και εγκωμιαστή τους, τον μέγα, λέω, στην θεολογία, Γρηγόριο;
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)