Για να μην φοβάσαι τον θάνατο... Ένας καταπληκτικός διάλογος του Αγίου Πορφυρίου

Ένας καταπληκτικὸς διάλογος τοῦ Ἁγ. Πορφυρίου καὶ τοῦ μακαριστοῦ Καθηγητῆ Ἰατρικῆς Γεωργίου Παπαζάχου

«...Ἠμουν θλιμμένος μετὰ ἀπὸ πρόσφατο θάνατο προσφιλοῦς μου προσώπου. Σκεπτόμουν γιὰ μέρες τὸ θέαμα τοῦ ἐνταφιασμοῦ, τὴν κάλυψη τοῦ νεκροῦ μὲ τὸ χῶμα καὶ τὴν ἐπακόλουθη σήψη τοῦ σώματος. Πῶς θὰ ἦταν ὁ ἄνθρωπος ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων; Διαρκὴς χαρά, κανένα ἐρώτημα γιὰ τὴν αἰώνια μακαριότητά μας. Τώρα, «σκωλήκων βρῶμα καὶ δυσωδία». Ἐπάνω σ᾿ αὐτὲς τὶς σκέψεις μὲ πέτυχε ὁ παππούλης μ᾿ ἕνα τηλεφώνημά του.

-Γιωργάκη, κάνεις ἰατρεῖο αὐτὴ τὴν ὥρα;

Η βιομετρική φυλακή χτίζεται χωρίς νέους νόμους – Facebook, Uber και τράπεζες απαιτούν selfie και ταυτότητα για να συμμετάσχεις στην κοινωνία

Το άρθρο από το ZeroHedge είναι αποκαλυπτικό. Αναλύει πώς η βιομετρική φυλακή χτίζεται όχι μέσω κυβερνητικών νόμων, αλλά από ιδιωτικές εταιρείες (Meta, Uber, τράπεζες), που εξαναγκάζουν τους χρήστες να υποβάλλουν selfie, σαρώσεις προσώπου και ταυτότητες για να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες. Αυτό δημιουργεί μια υποδομή όπου το «δεν μπορείς να αγοράσεις ή να πουλήσεις χωρίς ταυτότητα» γίνεται πραγματικότητα, χωρίς να έχει περάσει ούτε ένας νόμος.

Η “μαύρη στιγμή” που φτάνει πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζουμε

Η ψηφιακή φυλακή δεν χτίζεται με νόμους. Χτίζεται με selfie. Μία-μία, καθώς οι χρήστες του Facebook, του Uber, των τραπεζών και άλλων υπηρεσιών υποβάλλουν πρόθυμα τα βιομετρικά τους δεδομένα για να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτό που θεωρούν «βασικές» υπηρεσίες.

Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από την ψευδοσύνοδο της Κρήτης

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 29η Ιουνίου 2026

Πριν από δέκα χρόνια ακριβώς πραγματοποιήθηκε, όπως είναι γνωστό, στο Κολυμπάρι της Κρήτης η ψευδοσύνοδος της Κρήτης, (16 έως 27 Ιουνίου 2016). Ένα κατ’ εξοχήν τραγικό και συγκλονιστικό εκκλησιαστικό γεγονός παγκοσμίων διαστάσεων με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ζωή της Εκκλησίας. Ένα γεγονός, που προκάλεσε το πλέον οδυνηρό πλήγμα στο σώμα της Εκκλησίας. Ένα γεγονός, που σήμανε τον θρίαμβο της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και γέμισε με απερίγραπτη θλίψη την θριαμβεύουσα και τη στρατευομένη Εκκλησία του Χριστού.

Με αφορμή, λοιπόν, τη θλιβερή αυτή επέτειο θεωρήσαμε αναγκαίο να καταθέσουμε στον πιστό λαο του Θεού κάποιες αλήθειες που αφορούν την ψευδοσύνοδο, για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να διδάσκονται οι νεώτεροι.

Μνήμη της ευρέσεως των τιμίων λειψάνων των Aγίων Mαρτύρων και Aναργύρων Kύρου και Iωάννου (28 Ιουνίου)

Tω αυτώ μηνί KH΄, η εύρεσις των τιμίων λειψάνων των Aγίων Mαρτύρων και Aναργύρων Kύρου και Iωάννου

Oστά φανέντα Mαρτύρων Aναργύρων,

Bλύζουσι κρουνούς θαυμάτων αναργύρως.

Eικάδι ογδοάτη Kύρος φάνη ηδ’ ομόαθλος.

Άγιοι Ανάργυροι Κύρος και Ιωάννης. 

Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Oύτοι οι Άγιοι του Xριστού Mάρτυρες και θαυματουργοί Aνάργυροι και ιατροί, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϟβ΄ [292]. Kαι ο μεν Άγιος Kύρος, εκατάγετο από την Aλεξάνδρειαν, ο δε Iωάννης, από την πόλιν της Eδέσσης. Oύτοι λοιπόν ενωθέντες διά την ομοίαν γνώμην οπού είχον, επεριήρχοντο, και ιάτρευον κάθε νόσον πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι ασθένειαν ολιγοχρόνιον, και επειδή επαρακίνουν πολλούς διά να μαρτυρήσουν, εφανερώθησαν εις τον κατά τόπον άρχοντα, εις τον οποίον παραστάντες, και ομολογήσαντες τον Xριστόν, εβάλθησαν υποκάτω εις διαφόρους τιμωρίας, και έπειτα απεκεφαλίσθησαν, και έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 82.6.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Μθ 8,5-13)]

  

  Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς»

Ἡ Καπερναοὺμ ἦταν μιὰ παραλίμνια πόλι, στὴν ὁποία ἦρθε ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ καὶ τὴν ἔκανε τόπο κατοικίας του. Ἐδῶ ἦταν, κατὰ κάποιο τρόπο, τὸ κέντρο τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου του. Γύριζε στὶς πόλεις καὶ τὰ χωριὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐπέστρεφε πάλι στὴν πόλι αὐτή. 

Ὅταν λοιπὸν ἦρθε κάποια φορά, τὸν πλησίασε ἕνας ἑκατόνταρχος, δηλαδὴ ρωμαῖος ἀξιωματικός, ὑπεύθυνος σὲ στρατιωτικὴ μονάδα ἑκατὸ ἀνδρῶν. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶχε στὸ σπίτι του ἕναν παραλυτικὸ ὑπηρέτη, καὶ αὐτό, παρακαλώντας, τὸ ἀνέφερε στὸν Ἰησοῦ. Ὁ Ἰησοῦς πρόθυμα τοῦ εἶπε ὅτι, θὰ ἔρθει στὸ σπίτι νὰ τὸν θεραπεύση. Ἀλλ’ ὁ ἑκατόνταρχος θεώρησε τὸν ἑαυτό του ἀνάξιο γιὰ μιὰ τέτοια ἐπίσκεψι. Γι’ αὐτὸ ζήτησε ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ νὰ πῆ μόνο ἕνα λόγο, γιὰ νὰ θεραπευθῆ ὁ ὑπηρέτης του. Καὶ μάλιστα παραλληλίζοντας τὴν δική του στρατιωτικὴ ἐξουσία νὰ διατάζη καὶ οἱ ἄλλοι νὰ ὑπακοῦνε, πίστευε ὅτι τὸ ἴδιο μπορεῖ νὰ κάνη καὶ ὁ Ἰησοῦς. Πίστευε δηλαδὴ ὅτι ἡ ἀρρώστια βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ Ἰησοῦ καὶ θὰ φύγει μὲ μία διαταγή του. Αὐτὸ ἔκανε τὸν Χριστὸ νὰ θαυμάση τὴν πίστι του καὶ νὰ τὴν ἐπαινέση δημόσια. Ὁ ρωμαῖος ἀξιωματικὸς ἦταν εἰδωλολάτρης, ἀλλὰ παρουσιάζει πίστι μεγαλύτερη ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ εἶχαν τὸν νόμο καὶ τοὺς προφῆτες. Σημείωσε ἀκόμα ὁ Ἰησοῦς καὶ τόνισε, ὅτι θὰ βρεθοῦν πολλοὶ ἀπὸ μακρυά, εἰδωλολάτρες, ποὺ θὰ καθίσουν κοντὰ καὶ μαζί του στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καὶ ἀντίθετα αὐτοὶ στοὺς ὁποίους δόθηκε ὁ νόμος, ἀντὶ νὰ εἶναι στὴν βασιλεία, θὰ ριχτοῦν «στὸ σκότος τὸ ἐξώτερον», στὰ ἀτελείωτα βάσανα. Καὶ τέλος, εἶπε στὸν ἑκατόνταρχο˙ «Πήγαινε, καὶ ὅπως πίστευσες, ἂς γίνη». Καὶ πραγματικά, θεραπεύθηκε ὁ ὑπηρέτης του ἐκείνη τὴν ὥρα.

Κυριακή Δ΄Ματθαίου - Υπομνηματισμός της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ.8,5-13]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ

«Εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος(:και όταν ο Ιησούς μπήκε στην Καπερναούμ, ήλθε κοντά Του ένας εκατόνταρχος, ο οποίος Τον παρακαλούσε και Του έλεγε: “Κύριε, ο δούλος μου είναι κατάκοιτος και παράλυτος στο σπίτι και βασανίζεται από τρομερούς πόνους”)»[Ματθ.8,5-6].

Όταν λοιπόν ο Ιησούς κατέβηκε από το όρος[:αμέσως μετά την επί του Όρους ομιλία Του], τότε προσήλθε σ΄Αυτόν ο λεπρός για να Τον παρακαλέσει να τον θεραπεύσει[βλ. Ματθ.8,1-4: «Καταβάντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὄρους ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί. Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι. καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ὅρα μηδενὶ εἴπῃς, ἀλλὰ ὕπαγε σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε τὸ δῶρον ὃ προσέταξε Μωσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς(: όταν κατέβηκε ο Ιησούς από το βουνό, Τον ακολούθησαν πολλά πλήθη λαού. Και να, ένας λεπρός ήλθε και Τον προσκυνούσε γονατιστός λέγοντας:

Ό,τι μπορείς - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Ό,τι μπορείς να πετάξεις από πάνω σου, πέταξέ το.

Ό,τι μπορείς να αφήσεις πίσω σου, άφησέ το και αυτό.

Φορτώνουμε τις πλάτες μας με χίλια δύο ‘’πρέπει’’ άχρηστα και μετά αναρωτιόμαστε γιατί είμαστε συνέχεια κουρασμένοι.

Ό,τι μπορείς να αγνοήσεις, κάνε το.

Και με όποιον μπορείς να αποφύγεις τον καβγά, προσπάθησε να τον αποφύγεις.

Τὸ καλύτερο μνημόσυνο γιὰ τοὺς αὐτόχειρες

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Οἱ πρόσφατες αὐτοκτονίες νέων ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἡ αἰσθητὴ αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀναδεικνύουν τὴν ἄμεση ἀνάγκη οὐσιαστικῆς ἐπανασύνδεσης τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἡ Ὁποία παραμένει ἡ μοναδικὴ ἄγκυρα γιὰ τοὺς ναυαγοὺς τῆς ζωῆς καὶ μπορεῖ νὰ δώσει διέξοδο στὰ ἀδιέξοδα τῆς ὑλιστικῆς ζωῆς.

Ἡ εὐθύνη, βέβαια, δὲν εἶναι μόνο τοῦ αὐτόχειρα καὶ τοῦ στενοῦ του περιβάλλοντος, ἀλλὰ καὶ ὅσων ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ὁδηγοῦν στὴν ἀπελπισία. Εἶναι φυσικὰ καὶ ἡμῶν τῶν χριστιανῶν, κλήρου καὶ λαοῦ, ποὺ δὲν ἐμπνεύσαμε τοὺς ἀπογοητευμένους ἀνθρώπους, ἀδιαφορήσαμε γιὰ τοὺς θλιμμένους καὶ δὲν... προσευχηθήκαμε μὲ πόνο γιὰ αὐτούς.

Συγχωρώ… κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα, και λέω: θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού, είτε το θέλεις είτε όχι

π. Αντώνιος Bloom Μητροπολίτης Σουρόζ

Συγχωρώ… κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα,

με τον άλλο, με τον άλλο…

Κάνω χώρο να χωρέσουμε μαζί.

Συγχωρώ, σημαίνει βλέπω τον άλλο όπως είναι,

με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του,

με όλα τα βαρίδια του και τα ελαττώματά του, και λέω:

– θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό,

θα σε κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού,

είτε το θέλεις είτε όχι.

ΑΠΟΓΥΜΝΩΜΕΝΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Για τον Αλεξανδρινό Μητροπολίτη δεν θα ήθελα να σχολιάσω κάτι διότι κανείς από εμάς, ούτε από τους αυστηρότερους επικριτές, γνωρίζει τι έχει κανείς στη ψυχή του, τι τραβάει με άλλα λόγια και τι αντιμετωπίζει σε επίπεδο ψυχικής κατάστασης.

Δεν μπορώ να μη σχολιάσω όμως τη δημοσιογραφική υποκρισία που αυτές τις ημέρες έχει βρει το βούτυρο στο ψωμί της. Διάφοροι μαινόμενοι δημιογράφοι και δημοσιολογούντες έστησαν στον τοίχο την Εκκλησία εν συνόλω ενώ φάνηκαν αποτροπιασμένοι και αηδιασμένοι με τη σκέψη ότι ένας ανώτερος κληρικός έκανε αυτό που έκανε. Και φυσικά συμφωνούμε ότι αυτό που έγινε ήταν τουλάχιστον αποτροπιαστικό.

Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά: Η σκληρή αλήθεια πίσω από τους αριθμούς

Γράφει ο ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Νέα μείωση σημείωσαν οι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2025, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα, οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 4,2% σε σχέση με το 2024, καθώς ο αριθμός τους υποχώρησε από τα 68.467 παιδιά σε μόλις 65.594.

Πρόκειται για το επόμενο βήμα – ή μάλλον για το επόμενο άλμα – στον δημογραφικό κατήφορο της χώρας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, αφού το δημογραφικό έχει προ πολλού αφεθεί στην τύχη του. Άλλωστε, το βασικό επίτευγμα, το οποίο προβάλλει αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση, είναι ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Σαμψών του ξενοδόχου (27 Ιουνίου)

Eξήγεν ο πριν εκ γνάθου Σαμψών πόμα,

O νυν δε Σαμψών μύρον εκ τάφου βρύει.

* Eικάδι εβδομάτη Σαμψών θάνε βλύσέ τε μύρα.

Άγιος Σαμψών ο ξενοδόχος. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα στην 

Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά, Μετέωρα.

Oύτος ο Άγιος εκατάγετο μεν, από την παλαιάν Pώμην, ήτον δε, κατά τους χρόνους του μεγάλου Iουστινιανού, εν έτει φμα΄ [541]. Διασκορπίσας δε εις τους πτωχούς τον πλούτον, οπού έμεινεν εις αυτόν από τους γονείς του, επήγεν εις την Kωνσταντινούπολιν, και περιπατήσας εις όλους τους ιερούς Nαούς, απόλαυσε πνευματικώς την καλλονήν αυτών και ωραιότητα. Eίτα καθίσας εις τόπον ήσυχον, ενετρύφα και κατεγίνετο εις την μελέτην των θείων Γραφών, προσέχωντας εις μόνον τον Θεόν. Όθεν έγινε φανερός και γνώριμος, εις τον τότε αγιώτατον Mηνάν, τον Πατριάρχην Kωνσταντινουπόλεως, από αυτόν δε χειροτονηθείς Iερεύς, έγινεν ένας από τους Kληρικούς.