ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ-ΩΦΕΛΙΜΑ Καταστρέφονται τα σχέδια των ανόμων – Ο 32ος Ψαλμός

  

«Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων» (Ψαλμ. λβ΄10)

Ο τριακοστός δεύτερος Ψαλμός είναι ύμνος και δοξολογία προς τον Κύριο για την άπειρη δύναμή Του, που φάνηκε και στη δημιουργία του κόσμου και στις θαυμαστές επεμβάσεις Του στη ζωή του λαού Του.

Από τους είκοσι δύο στίχους του, που αστράφτουν σαν μαργαριτάρια ίσης αξίας, ξεχωρίζουμε για να μελετήσουμε τον δέκατο, όπου γίνεται λόγος για τη δύναμη του Θεού εν σχέσει προς τα σχέδια των πονηρών ανθρώπων.

Η γερόντισσα Φιλοθέη για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ιστορικά γεγονότα και αλήθειες.

 

Η Γερόντισσα Φιλοθέη μιλά βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα για τον Ιωάννη Καποδίστρια, του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, τον ρόλο του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, αλλά και για τη ζωή, την πίστη και τελικά την δολοφονία του.

Η Γερόντισσα Φιλοθέη είναι ηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Παναγίας Βρυούλων Αττικής.

 

Τα ουτοπικά όνειρα των νεωτριστών ( Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

 Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (1815 – 1894) – Εορτάζει στις 6 Ιανουαρίου

Υπάρχει κάποια πατερική θέση, σχετικά με τις λεγόμενες «ανθρωπιστικές οργανώσεις» παγκόσμιου βεληνεκούς; Ο Κύριος μας έδωσε αυτή τη σύντομη ζωή ως χρόνο και ευκαιρία προετοιμασίας για την άλλη, την ατελεύτητη. Στη διάρκεια, λοιπόν, της σύντομης επίγειας ζωής μας πρέπει να συγκεντρώσουμε «προμήθειες» για ολόκληρη την αιωνιότητα. Πώς; Με τα καλά έργα. Απ’ αυτά σχηματίζεται ένα κεφάλαιο. Και από τον τόκο του κεφαλαίου συντηρούμαστε σ’ ολόκληρη την αιωνιότητα. Όποιος από μας κάνει μεγαλύτερες αποταμιεύσεις, θα ζήσει εκεί πιο πλούσια˙ και όποιος κάνει μικρότερες αποταμιεύσεις, θα ζήσει πιο φτωχικά. Ο Κύριος «θα πληρώσει τον καθένα κατά τα έργα του» (Ρωμ. 2:6).

Εύβοια: Μήνυμα Ζωής από τον Γιάννη Δαμιανό που έμεινε παράλυτος τα Θεοφάνεια του 2021- Εφόσον έμεινα ζωντανός μετά από όλα αυτά, ο Χριστός υπάρχει!

 

Ο Γιάννης Δαμιανός, έγινε γνωστός δυστυχώς για το λάθος λόγο στο Πανελλήνιο μετά από το ατύχημά του, όταν έπεσε ανήμερα των Θεοφανείων στην Θάλασσα για να πιάσει τον Σταυρό ,θέλοντας να εκπληρώσει ένα τάμα, που είχε κάνει για τον αδερφό του, ο οποίος πάσχει από λευχαιμία. Ήταν τότε 6 Ιανουαρίου 2021, 23 χρονών που είχε πάει μαζί με τον πατέρα του και δύο φίλους του να ρίξουν τον σταυρό μόνοι τους. Όμως έμεινε ανάπηρος μετά από το χτύπημα που περιέγραψε για πρώτη φορά σε συνέντευξή του που είχε κάνει παλαιότερα στο evia online αλλά εξακολουθεί και είναι επίκαιρη πρωτίστως για τα μηνύματα που στέλνει.

Θέλαμε να κρατήσουμε τα έθιμά μας, τη θρησκεία μας και πήγαμε να ρίξουμε το σταυρό στη θάλασσα. Πήγαμε μόνοι μας, δεν υπήρχε ιερέας που έχει το χρίσμα να πει αυτά τα λόγια. Διαβάσαμε εμείς τα λόγια και πετάξαμε το σταυρό στην θάλασσα και βούτηξα.

Ορθοδοξία και Ελληνισμός σε μια Ευρώπη που αναζητεί ταυτότητα

 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων


Η Ευρώπη βρίσκεται σε περιδίνηση και αναζητεί ταυτότητα. Επηρεασμένοι από μία ακραία αντίληψη πολιτικής ορθότητας ορισμένοι πολιτικοί και διανοούμενοι αρνούνται τις Χριστιανικές ρίζες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και φτάνουν στο σημείο να επιβάλλουν την ευχή «Καλές Γιορτές» ή κάτι πιο ουδέτερο για να μην πουν «Καλά Χριστούγεννα». Πάντως με χαρά διαπίστωσα ότι τα Χριστούγεννα του 2025 η επίσημη σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πλατφόρμα Χ ευχήθηκε: Καλά Χριστούγεννα (Merry Christmas) και όχι κάτι θρησκευτικά άχρωμο.
Κι όμως η Χριστιανική διδασκαλία είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο σήμερα η Ευρώπη, τουλάχιστον η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι απαλλαγμένη από τα βασανιστήρια, τη θανατική ποινή και άλλα απάνθρωπα μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε από ανθρώπους οραματιστές, οι οποίοι είχαν στον νου και στην καρδιά τους τις αρχές του Ευαγγελίου. Αντενάουερ, Ντε Γκάσπερι, Σουμάν και άλλοι. Η σημαία της ΕΟΚ, σημερινής Ε.Ε., έχει 12 αστέρια, διότι αντιγράφει το φωτοστέφανο της Παναγίας από τα αγάλματα των Ρωμαιοκαθολικών. Η επιλογή δεν είναι τυχαία.

Η φωνή του Τιμίου Προδρόμου φθάνει μέχρις ημών και το κήρυγμά του είναι αιώνιο κήρυγμα

Σύναξη του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού – Εορτάζει στις 7 Ιανουαρίου

Το κήρυγμα του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού στην έρημο του Ιορδάνου μπορεί να συνοψισθεί στην φράση: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 3:2). Ο Χριστός ήταν η Βασιλεία των Ουρανών, διότι ο Χριστός ήταν ο Υιός του Θεού, ο οποίος θα εγκαινίαζε στον κόσμο την έλευση του Αγίου Πνεύματος, που είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Διότι, όπου είναι το Άγιο Πνεύμα, εκεί είναι και η Βασιλεία των Ουρανών. Αλλά τον Χριστό και το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να δεχθεί ο άνθρωπος χωρίς μετάνοια. Η μετάνοια είναι η αναγκαία προϋπόθεση, για να δεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Θεάνθρωπο και να δεχθεί την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Γεωργίου του Χοζεβίτου (8 Ιανουαρίου)

Συν δάκρυσι σπείραντι τω Γεωργίω,
 

Καιρός θερίζειν εστί συν ευθυμία.

 

  

 Οι Όσιοι Ιωάννης καί Γεώργιος οι Χοζεβίται

Oύτος ο αοίδιμος Πατήρ ημών Γεώργιος, αφήσας πατρίδα και γένος και όλην την του κόσμου προσπάθειαν, επήγεν εις τα Ιεροσόλυμα διά να προσκυνήση τον ζωοδόχον Τάφον του Σωτήρος ημών Iησού Χριστού. Aφ’ ου δε επροσκύνησεν όλους τους πέριξ της Ιερουσαλήμ ιερούς και αγίους, και πολλού θαύματος γέμοντας τόπους, και αφ’ ου απόλαυσε την τούτων αγιότητα και χάριν, ύστερον φέρων έδωκε τον εαυτόν του εις το Μοναστήριον το ούτως ονομαζόμενον του Χοζεβά, από το οποίον ωνομάσθη και Χοζεβίτης, και γενόμενος Mοναχός, συνηριθμήθη με τους εκεί Πατέρας και αδελφούς. Τόσον δε ανδρείος και πρόθυμος εφάνη από την αρχήν ο αοίδιμος, εις κάθε πόνον και σκληραγωγίαν ασκητικήν, ώστε οπού εμιμείτο τον δι’ ημάς κατά σάρκα νεκρωθέντα Χριστόν τον Θεόν, και εσπούδαζε να συνεκρωθή με αυτόν, και να συσταυρωθή διά της απαθείας, ωσάν να ήναί τινας άσαρκος. 

 

Όθεν έκαμνεν όλους να εκπλήττωνται, και επαρακίνει αυτούς προς ζήλον και μίμησιν της υπερφυσικής αυτού ανδρίας και γενναιότητος. Φθάσας λοιπόν εις το άκρον της απαθείας, εφάνη γεμάτος από την χάριν του Παναγίου Πνεύματος. Όθεν έβαλε τον εαυτόν του ωσάν στήλην έμψυχον, και εικόνα κάθε αρετής, έμπροσθεν εις τους αδελφούς του Μοναστηρίου του, και εις όλους τους άλλους, και μέχρι τέλους δεν εσυγκατέβη ο τρισόλβιος από την ακρίβειαν της ασκήσεως. Διά τούτο και εύρεν ανάπαυσιν από τους πολλούς του αγώνας και κόπους. Eξεδήμησε γαρ προς τον ποθούμενον Θεόν, διά να απολαμβάνη καθαρώτερον και εναργέστερον συν τοις Aγγέλοις, την εκ της Aγίας Τριάδος εκπεμπομένην έλλαμψιν και μακαριότητα.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

 

πηγή: https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-o%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%b7%ce%bc%cf%8e%ce%bd-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf/ 

Σύναξη Τιμίου Προδρόμου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΣΥΝΑΞΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Πράξ.19, 1-8]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ᾿Απολλὼ εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν εἰς ῎Εφεσον· καὶ εὑρὼν μαθητάς τινας εἶπε πρὸς αὐτούς· εἰ Πνεῦμα ῞Αγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν· ἀλλ᾿ οὐδὲ εἰ Πνεῦμα ῞Αγιόν ἐστιν ἠκούσαμεν. Εἶπέ τε πρὸς αὐτούς· εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; Οἱ δὲ εἶπον· εἰς τὸ ᾿Ιωάννου βάπτισμα. Εἶπε δὲ Παῦλος· ᾿Ιωάννης μὲν ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ᾿ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσι, τοῦτ᾿ ἔστιν εἰς τὸν ᾿Ιησοῦν Χριστόν. Ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ. Καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἐπ᾿ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ προεφήτευον. Ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δεκαδύο. Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ(:Όσο χρόνο ο Απολλώς ήταν στην Κόρινθο, ο Παύλος, αφού περιόδευσε τα βορειότερα και υψηλότερα μέρη της Μικράς Ασίας, ύστερα πήγε στην Έφεσο. Κι όταν βρήκε εκεί κάποιους μαθητές, τους ρώτησε: «Όταν πιστέψατε, λάβατε τα έκτακτα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος;». Κι αυτοί του απάντησαν: «Μα εμείς ούτε καν έχουμε ακούσει ακόμη εάν υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους Πνεύμα Άγιο, που να ενεργεί και να μεταδίδει χαρίσματα». Τότε ο Παύλος τούς ρώτησε: «Τι είδους λοιπόν βάπτισμα λάβατε και σε τίνος το όνομα βαπτιστήκατε;». Κι αυτοί απάντησαν: «Λάβαμε το βάπτισμα του Ιωάννη». Ο Παύλος τότε τους εξήγησε: «Ο Ιωάννης έδωσε βάπτισμα που οδηγούσε σε μετάνοια, χωρίς όμως να δίνει και την άφεση των αμαρτιών. Γι’ αυτό ο Ιωάννης προέτρεπε τον λαό να πιστέψουν σε Εκείνον που ερχόταν ύστερα απ’ αυτόν, δηλαδή στον Ιησού Χριστό, ο Οποίος θα πρόσφερε την άφεση και τη σωτηρία».

Το θαύμα του Ιορδάνη ποταμού

 

πηγή: https://youtu.be/m7sw4Tvgs54

Οι Θεοφάνειες της Παλαιάς Διαθήκης και η αποκάλυψη της Τριαδικής Θεότητος στον Ιορδάνη ποταμό.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 5η Ιανουαρίου 2026

Θεοφάνεια, (από το Θεός και φαίνω=φανερώνω, αποκαλύπτω), είναι η φανέρωση, η αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός φανερώνει τον εαυτόν του και το θέλημά του στον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος, ο μεταπτωτικός άνθρωπος, αδυνατεί να ανακαλύψει με τις ιδικές του διανοητικές και πνευματικές δυνάμεις τον Θεόν, αδυνατεί να έρθει σε κοινωνία με τον Θεόν. Βέβαια ο Θεός δεν έπλασε εξ’ αρχής έτσι τον άνθρωπο. Οι πρωτόπλαστοι προ της πτώσεως βρισκόταν σε κατάσταση συνεχούς θεωρίας και κοινωνίας με τον Θεόν. Όπως παρατηρεί ο Μέγας Αθανάσιος, ο Θεός έδωσε στον Αδάμ «της ιδίας αϊδιότητος έννοιαν και γνώσιν», έτσι ώστε με την δύναμη της Χάριτος του Θεού «αγάλληται και συνομιλεί τω θείω», δηλαδή να χαίρεται και να συνομιλεί με τον Θεόν. Έχων δε την ψυχήν του καθαράν και αμόλυντον από κάθε αμαρτία «κατετρύφα αυτής κατά πρόσωπον της θείας εμφανείας», δηλαδή απολάμβανε την παρουσίαν του Θεού πρόσωπον προς πρόσωπον. Τα πράγματα όμως στη συνέχεια άλλαξαν. Μετά την παράβαση της εντολής του Θεού οι πρωτόπλαστοι απώλεσαν πλέον την Χάρη του Θεόυ, εστερήθησαν του ενδύματος της αφθαρσίας και της απαθείας, εσκοτίσθη ο νούς και κατέστη πλέον ανίκανος να θεωρεί τον Θεόν και να βρίσκεται σε κοινωνία μαζί του. Αυτή δε η κατάσταση του σκοτισμού και της πνευματικής νεκρώσεως μετεδόθη ωσάν κληρονομική αρρώστια σ’ όλους τους απογόνους του Αδάμ, σ’ όλο το ανθρώπινο γένος.

Τίποτα απ’ όσα έπραξε σε τούτον τον κόσμο δεν ξεχνά η ψυχή

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέει, ὅτι θά παρασταθοῦμε μπροστά στό βῆμα τοῦ Θεοῦ καί τί θά φορᾶμε ὁ καθένας μας; Τό ροῦχο μας θά εἶναι οἱ πράξεις μας. Θά ξεχωρίζουμε ἀπ’ τό ροῦχο μας.

Ἄν οἱ πράξεις εἶναι καλές, θά εἶσαι πρόβατο. Ἄν εἶναι κακές, θά εἶσαι κατσίκι. Ἄλλο εἶναι τό τρίχωμα τοῦ προβάτου καί ἄλλο τοῦ κατσικιοῦ. Αὐτόματα δηλαδή θά γίνει ὁ διαχωρισμός ἀνάλογα μέ τό τί θά φορᾶς.

Δέν χάνεται, λοιπόν, τίποτα ἀπό αὐτά πού κάνουμε εἴτε καλό εἴτε κακό. Τίποτα ἀπ’ ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή.

Γιά σκεφτεῖτε ἕνας ἄνθρωπος πού δέν ἔχει τακτοποιήσει τή συνείδησή του καί ἔχει τύψεις, σ’ αὐτή τή ζωή, ἀφῆστε τήν ἄλλη ζωή πρός τό παρόν, πόσο βασανίζεται. Καί λέει:

Χάρη στις ευχές της Αγίας Εκκλησίας “των υδάτων αγιάζεται η φύσις”, όλο το νερό στον κόσμο γίνεται αγιασμένο και ιερό.

Ρώτησαν ένα γνωστό πνευματικό πάτερα στη Ρωσία πώς έκανε τη Θεία Λειτουργία στη φυλακή, όπου πέρασε πολλά χρόνια.

Ο γέροντας απάντησε:

- “Πολλοί ιερείς ήξεραν απ’ έξω το κείμενο της Λειτουργίας. Ψωμί, αν και μη σταρένιο, μπορούσαμε να βρούμε χωρίς δυσκολία. Μπορούσαμε να υποκαταστήσουμε το κρασί με χυμό από ξινόμουρα. Κι αντί Αγίας Τραπέζης με λείψανα μάρτυρος (πάνω στην οποία σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας πρέπει να τελούμε τη Λειτουργία), παίρναμε τον πιο ευρύστερνο απο τους αδελφούς μας, τους φυλακισμένους ιερείς. Γδυνόνταν ως τη ζώνη, ξάπλωνε και στο στήθος του τελούσαμε την Λειτουργία. Στο στρατόπεδο όλοι ήταν μάρτυρες και κάθε στιγμή μπορούσαν να πεθάνουν για τον Χριστό”.