Πανηγυρίζει το εξωκκλήσι Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο ύψωμα 1020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

(ΥΨΩΜΑ 1020)

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Τετάρτη 5 Αυγούστου

19.00 Ἑσπερινὸς

Πέμπτη 6 Αὐγούστου

07.30 Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Κατά τις ώρες των Ιερών Ακολουθιών θα είναι δυνατή η πρόσβαση στο Εξωκκλήσι και σε οχήματα από την πύλη του Δασαρχείου.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

πηγή: https://neaflorina.gr/

«Η κυβέρνηση ηττήθηκε. Οι θυσίες του κόσμου δεν πήγαν χαμένες» | Δήμος Θανάσουλας

 

πηγή: https://www.youtube.com/

«Αναζήτησε έναν πνευματικό που να ζει τον Χριστό στην καρδιά του»

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.

Προσευχήσου, αναζήτησε, όχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον “αγιορείτη”, τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε από αυτά. Έναν παπά που να ζει τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.

Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που... λέει το γεροντικό, να έχει καρδιά! Καρδιά ανθρώπου!

Ἡ εὐκαιρία τοῦ καλοκαιριοῦ

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ξεκούρασης, περιπλάνησης κι ἀνέμελης ζωῆς γιὰ ὅλους μας…

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ἐπαφῆς μὲ τὴ φύση (τὴ θάλασσα ἢ τὸ βουνό), γνωριμίας ἀγνώστων τόπων, ἀνθρώπων, νοοτροπιῶν κ.λπ…

Λέμε, πάλι, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι μία θαυμάσια εὐκαιρία γνωριμίας μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπᾶμε, ἐπαφῆς μὲ τὴν οἰκογένειά μας [ποὺ … πόσο (καλὰ) βλεπόμαστε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ὅλοι ἀπασχολημένοι μὲ τὶς δουλειὲς καὶ τὰ διαβάσματά μας;], ἐπαφῆς καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας ἀκόμη…

Λέμε, τέλος, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι καὶ ἡ εὐκαιρία νὰ ξεφύγει κανεὶς ἀπ’ τὰ ὅποια προβλήματά του…

Ναί, ὅλα αὐτὰ εἶναι τὸ καλοκαίρι, κι ἄλλα ἀκόμη ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ προσθέσουμε. Ἀναμφισβήτητα, εἶναι μία σπουδαία διέξοδος, ἕνα ἐξαιρετικὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, ἀρκεῖ…

Αγία Νόννα: παράδειγμα μητέρας και συζύγου (5 Αυγούστου)

Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης, μαθηματικός

Δυο δρόμοι υπάρχουν στην πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Είναι ο δρόμος του μοναχισμού, της εγκατάλειψης του κόσμου τούτου και η αφιέρωση εις τον Θεόν. Μακριά από τις μέριμνες της καθημερινότητας αφοσιώνεσαι στη δοξολογία του Σωτήρα μας Χριστού με κόπους, με νηστεία και προσευχές. Είτε σε μοναστήρι, είτε σε σκήτη, είτε σε καλύβη. Μοναδική μέριμνα η ευαρέστηση του Κυρίου με κάθε τρόπο. O άλλος δρόμος είναι ο έγγαμος βίος, η δημιουργία οικογένειας και γεννήσεως παιδιών, αν ο Θεός ευδοκήσει. Βεβαίως η εργασία για να αποκτήσομε τα απαραίτητα για να ζήσουμε, η φροντίδα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας αποτελούν καθημερινό μέλημα. Πολεμά και αυτούς ο αντίδικος, προσπαθεί να διαλύσει την οικογένεια. Είναι παραδεκτό ότι βασικός πυλώνας μιας σωστής οικογένειας είναι η γυναίκα ως σύζυγος και ως μάνα.

Θα γίνει αντιληπτό αυτό αν θυμηθούμε αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέγει: πίσω από ένα πετυχημένο άνδρα κρύβεται μια γυναίκα. Ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια είναι ιερός. Συμβάλλει τα μέγιστα για να στηθεί και να μεγαλουργήσει η οικογένεια. Εφ’ όσον η κάθε οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία θα είναι σωστή, δεν θα έχουμε προβλήματα.

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω (4 Αυγούστου)

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω, 

Mαξιμιλιανού, Eξακουστωδιανού, 

Iαμβλίχου, Mαρτινιανού, Διονυσίου, Aντωνίνου1, και Kωνσταντίνου

Tον επτάριθμον τιμώ χορόν Mαρτύρων,

Δείξαντα ανάστασιν νεκρών τω κόσμω.

Tη δε τετάρτη νεκροέγερτοι ξύνθανον επτά.

Άγιοι επτά Παίδες οι εν Εφέσω. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ [252], οίτινες αφ’ ου διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα των τα υπάρχοντα, εμβήκαν μέσα εις ένα σπήλαιον και εκρύφθησαν. Παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθούν από τον δεσμόν του σώματος, και να μη παραδοθούν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος εγύρισεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς διά να έλθουν να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μαθών, ότι απέθανον μέσα εις το σπήλαιον, επρόσταξε να φράξουν την πόρταν του σπηλαίου. Aπό τότε λοιπόν επέρασαν τριακόσιοι εβδομηνταδύω χρόνοι, έως εις τους τριανταοκτώ χρόνους της βασιλείας του μικρού Θεοδοσίου, ήτοι εν έτει υμϛ΄ [446]2.

Μνήμη της Oσίας Mητρός ημών και Mάρτυρος Eυδοκίας και της ανακομιδής των λειψάνων αυτής (4 Αυγούστου)

Oσμή τι τούτο; σώμα της Eυδοκίας,

Aθλητικών απόζον ήκει χαρίτων.

Aύτη η Aγία Mάρτυς του Xριστού Eυδοκία, εκατάγετο από την Aνατολήν. Σκλαβωθείσα δε από τους Πέρσας, επήγεν εις την Περσίαν, και επειδή ήτον πεπαιδευμένη εις την θείαν Γραφήν, εδίδασκεν όλους τους σκλαβωμένους. Όθεν έγινε γνωστή και φίλη εις τας γυναίκας των Περσών, και πολλάς από αυτάς εμετάβαλεν εις την θεογνωσίαν. Διά τούτο εδιαβάλθη εις τους κριτάς, και εδάρθη με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις φυλακήν, και έμεινεν εκεί μήνας δύω. Mετά ταύτα πάλιν εκρίθη, και επειδή ωμολόγησε τον Xριστόν Θεόν αληθινόν, εδάρθη τόσον δυνατά με ραβδία ακανθωτά της ροδίας, ώστε οπού αι μεν σάρκες αυτής, ανέλυσαν και έπεσον κατά γης. Oι δε δέρνοντες αυτήν, εκοκκίνισαν από τα αίματά της. Έπειτα έρριψαν πάλιν αυτήν εις την φυλακήν. Aφ’ ου δε απέρασαν έξ μήνες, εύγαλαν αυτήν και την έκριναν τρίτον. Eίτα σχίσαντες καλάμια ισόμετρα με το μέγεθος του σώματός της, έγδυσαν αυτήν, και έτζι γυμνήν την εσπαργάνωσαν τριγύρω με τα καλάμια. Έπειτα έσφιγξαν τα καλάμια με ένα σχοινίον λεπτόν τόσον δυνατά, εις τρόπον ότι εμπήχθηκαν τα καλάμια μέσα εις τας σάρκας του σώματός της.

Ο Αγγειοπλάστης και Γιατρός ο Χριστός - Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας τονίζει τήν ἀνάγκη τῆς συνεχοῦς Θείας Κοινωνίας πού εἶναι τό φάρμακο γιά νά μήν ὀλισθαίνει ὁ ἄνθρωπος στήν ἁμαρτία. Τό σῶμα μας εἶναι ἕνα ὀστράκινο σκεῦος πού εὔκολα θρυμματίζεται καί πού σάν χωμάτινο εὔκολα ἀρρωσταίνει ἀπό τήν ἁμαρτία. Ὅμως ἐκεῖ μέσα κατοικεῖ ἕνας ὁλόκληρος θησαυρός μέ τό βάπτισμά του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀγγειοπλάστης καί ὁ γιατρός. Πρέπει ὁ Χριστός νά κατοικεῖ συνεχῶς μέσα μας μέ τήν Θεία Κοινωνία, γιά νά ἀναπλάθει τό ραγισμένο πήλινο σκεῦος μας καί νά γιατρεύει τά ἄρρωστα μέλη μας ἀπό τήν ἁμαρτία.

‘’Γι' αὐτό ἔχουμε διαρκῶς ἀνάγκη ἀπό τήν Σάρκα τοῦ Χριστοῦ καί μετέχουμε συνεχῶς στήν ἱερή τράπεζα, ὥστε νά μένει μέσα μας ἐνεργός ὁ νόμος τοῦ πνεύματος καί νά μή μείνει τόπος γιά τήν ζωή τῆς σαρκός οὔτε καί νά βρεῖ ἡ σάρκα εὐκαιρία νά ὀλισθήσει στήν γῆ, ὅπως πέφτουν τά βαριά σώματα, ἄν λείψει τό στήριγμά τους. To Μυστήριο, βέβαια, εἶναι κατά πάντα τέλειο καί δέν ὑπάρχει τίποτε πού νά χρειάζονται οἱ πιστοί, πού νά μήν τούς τό παρέχει μέ ἀφθονία. Ἐπειδή ὅμως ἡ φαυλότητα τοῦ ὑλικοῦ σώματος δέν ἀφήνει τήν σφραγίδα τοῦ Μυστηρίου ἀναλλοίωτη - διότι ‘’ἔχομεν τόν θησαυρόν ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν’’ -, γιά αὐτό δέν λαμβάνουμε μόνο μία φορά τό φάρμακο ἀλλά συνεχῶς. Εἶναι ἀνάγκη νά βρίσκεται συνεχῶς ὁ Πλάστης κοντά στόν πηλό καί να τόν ἀναπλάθει, κάθε φορά πού παραμορφώνεται. Καί ἔχουμε συνεχῶς ἀνάγκη ἀπό τό χέρι τοῦ Ἰατροῦ, γιά νά θεραπεύει τό ὑλικό μας σῶμα, ὅταν ἐξαντλεῖται, καί νά ἐπανορθώνει τό φρόνημά μας, ὅταν κάμπτεται, μή τυχόν καί χωρίς νά τό καταλάβουμε μᾶς βρεῖ ὁ πνευματικός θάνατος. ‘’Ὁ Θεός νεκρούς ὄντας τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ’’, λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Καί ἀλλοῦ λέει: ‘’τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαρίζει τήν συνείδησιν ἡμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι ’’.

Αρχιμανδρίτης 

π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για το inclusion και τη διαφορετικότητα.»

Αυτή ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Ομολογώ πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».

Και τότε αναρωτήθηκα:

Πώς φτάσαμε από την Αγία Ελληνική Οικογένεια, τη μικρή Εκκλησία του σπιτιού, το θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας επί αιώνες, στο σημείο να ακούγεται από επίσημα χείλη ότι «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος»;

«Αρνητές ταυτοτήτων»: Η νέα βλακώδης ταμπέλα των συστημικών ΜΜΕ!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

«Αρνητές ταυτοτήτων». Αυτό είναι το νέο σλόγκαν που βγήκαν να κρώξουν οι καρακάξες και οι καλιακούδες των συστημικών ΜΜΕ, με αφορμή την προσέλευση κόσμου στα αστυνομικά τμήματα της χώρας για να εκδώσουν διαβατήριο.

Η ίδια βλακώδης, κακοήθης, συκοφαντική και ρατσιστική επίθεση που εφαρμόστηκε στην πανδημία με το διαβόητο: «αρνητές εμβολίων», βγαίνει και τώρα από τη μουχλιασμένη φαρέτρα τους για να τοξεύσει τους πολίτες που ανησυχούν για τις συνταγματικές ελευθερίες τους.

Τρία χρόνια αυτής της δημοσιογραφικής αλητείας φαίνεται ότι δεν στάθηκαν αρκετά ώστε να καταλάβουν τα συγκεκριμένα κορακοειδή ότι το επάγγελμά τους δεν είναι να ασκούν bullying στον ελληνικό λαό. Και ότι αυτή η πρόστυχη ταμπελοποίηση, όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τις βλέψεις των αφεντικών τους, αλλά ίσα – ίσα που πεισμώνει τον κόσμο να κινηθεί ακόμα πιο αντιδραστικά.

Οι ευεργεσίες ποὺ μᾶς παρέχουν οι Παρακλήσεις στὴν ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας μας, τῆς μεγάλης μας μητέρας, τῆς ἄγρυπνης μεσίτριάς μας πρὸς τὸν γλυκύτατο Υἱό της καὶ Θεό μας, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ.

Ἀπὸ τὴν Πρωταυγουστιὰ μέχρι τὸν Δεκαπενταύγουστο κάθε ἀπόγευμα ἐναλλὰξ ψάλλουμε τὸν Μικρὸ καὶ τὸν Μεγάλο Παρακλητικὸ Κανόνα μὲ μεγάλη κατάνυξη καὶ μὲ μοναδικὴ προσέλευση πιστῶν. Οἱ Παρακλητικοὶ αὐτοὶ Κανόνες ἀποτελοῦν τὶς προσφιλέστερες ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ Μικρὴ Παράκληση εἶναι σύνθεση ἀνωνύμου μοναχοῦ, ἴσως τοῦ Θεοστηρίκτου, ἴσως τοῦ Θεοφάνους. Πιθανὸν νὰ πρόκειται καὶ περὶ τοῦ ἰδίου προσώπου μετονομασθένος κατὰ τὴν μοναχικὴ κουρά. Ἡ Μεγάλη Παράκληση ἀποτελεῖ ποίημα τοῦ Δούκα Θεοδώρου τοῦ Β΄ τοῦ Λασκάρεως, Βασιλέως τῆς Νικαίας, ὁ ὁποῖος ἔζησε στὰ μέσα τοῦ 13ου αἰῶνος. Τὸ περιεχόμενο καὶ τῶν δύο Παρακλήσεων εἶναι ἱκετευτικό, μᾶς συγκινεῖ ἀφάνταστα, μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς προτρέπει σὲ καθε δυσκολία τῆς ζωῆς μας νὰ καταφεύγουμε μὲ θάρρος καὶ ἐμπιστοσύνη στὴν Παναγιά μας, γιὰ νὰ βρίσκουμε κοντά της παρηγοριὰ καὶ νὰ παίρνουμε δύναμη γιὰ τὴν ἀνηφορικὴ πορεία τῆς ζωῆς μας.

Δεκαπενταύγουστος: εποχή ανεφοδιασμού και εξοπλισμού - καιρός "αντεπίθεσης"!...

Καλό Δεκαπενταύγουστο - Καλή Παναγία!!

Η εικόνα της Θεοτόκου στο Νυδρί Λευκάδας (από εδώ)

Δεκαπενταύγουστος: εποχή ανεφοδιασμού και εξοπλισμού - καιρός "αντεπίθεσης"!...

Ας αγωνιστούμε πρωτίστως εναντίον των παθών μας και δευτερευόντως εναντίον των εξωτερικών (εκτός του εαυτού μας δηλ.) ορατών και αοράτων εχθρών, χωρίς εμπάθεια, αλλά με αγάπη, συγχωρητικότητα και επιθυμία σωτηρίας όλων των ανθρώπων, δικών μας και "εναντίων".

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/