Η Προσμονή των Χριστουγέννων σε έναν «Μεταχριστιανικό Κόσμο».

Αγαπητοί Αναγνώστες φτάσαμε με τη χάρη Του Θεού, λίγες μέρες πριν εορτάσουμε τα Χριστούγεννα! Η προσμονή των Χριστουγέννων, η πιο γλυκιά και ελπιδοφόρα περίοδος όλης της Χριστιανοσύνης, αποτελεί για εμάς τους Ορθόδοξους πιστούς ένα βαθύ μυστηριακό και λειτουργικό περιεχόμενο, πνευματικής προετοιμασίας και ανάλογης αναγέννησης και μεταμόρφωσης. Ο Χριστός όμως ήρθε για όλους τους ανθρώπους! Ωστόσο, στον σύγχρονο «μεταχριστιανικό κόσμο» και όχι απλά μετά Χριστό εποχή, όπου οι θρησκευτικές-πνευματικές αξίες συχνά παραμερίζονται ή αντικαθίστανται από υλιστικές, τεχνολογικές και ατομοκεντρικές αντιλήψεις, η ουσία του νοήματος της Σαρκώσεως Θεού Λόγου, μοιάζει να χάνεται μέσα στην εμπορευματοποίηση και την εκκοσμικευμένη επιφανειακή αντίληψη της γιορτής, που δυστυχώς δεν επηρεάζει μόνο τους εκτός Εκκλησίας αλλά και χλιαρούς Χριστιανούς.

Εξόριστη επειδή είπε την αλήθεια για τους Χριστιανούς της Τουρκίας – Uzay Bulut

Η Τουρκάλα δημοσιογράφος Uzay Bulut μεγάλωσε μουσουλμάνα και εγκατέλειψε το Ισλάμ. Μιλά για τη ζωή της, για την εξορία της και για το τεστ DNA που έδειξε ποντιακή ελληνική καταγωγή. Περιγράφει τις γενοκτονίες και τους διωγμούς Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων στην Τουρκία, μια ιστορία που παραμένει αποσιωπημένη, και τους διωγμούς των Χριστιανών που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Τέλος, προειδοποιεί τη Δύση ότι οι ελευθερίες είναι εύθραυστες: υπάρχουν σήμερα, αλλά μπορεί να χαθούν αύριο.

πηγή: https://enromiosini.gr/

Κυβερνοεπιθέσεις στην ΕΕ: Χάκαραν τα ψυγεία, ξεγύμνωσαν το ψηφιακό κράτος!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Όταν εδώ και χρόνια προειδοποιούσαμε ότι με την ψηφιοποίηση των πάντων παραδίδουμε το «πασπαρτού» του κράτους σε κάθε λογής εγκληματία, η αντιμετώπιση του συστήματος ήταν να μας εμφανίζει ως «τεχνοφοβικούς».

Και να που ένα κύμα κυβερνοεπιθέσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (και στην Ελλάδα), ξεγύμνωσε εντελώς τον «βασιλιά» του ψηφιακού κράτους και έδειξε πόσο ανυπεράσπιστος είναι. Ο περισσότερος κόσμος δεν είχε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το να «φορτώνεις» ολόκληρο το σύστημα διακίνησης αγαθών σε ένα κοινό λογισμικό στον κυβερνοχώρο. Και πόσο μάλλον αυτό είναι τυχοδιωκτικό, όταν αυτά τα συστήματα λειτουργίας αφορούν την επισιτιστική αλυσίδα, δηλαδή την ίδια τη ζωή των πολιτών.

Ισραήλ: Ανοίγει ξανά το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Χοζοβίτου μετά από τρία χρόνια.

Τέλος στον αποκλεισμό του ιστορικού ελληνορθόδοξου μοναστηριού μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Η νέα διαδρομή πρόσβασης και η συγκλονιστική ιστορία της Μονής στο φαράγγι του Wadi Qelt.

Μετά από τρία ολόκληρα χρόνια αυστηρού αποκλεισμού, στον απόηχο της 7ης Οκτωβρίου του 2023, πιστοί και τουρίστες μπορούν και πάλι να προσεγγίσουν το ιστορικό ελληνορθόδοξο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη στην έρημο της Ιουδαίας. Η απόφαση του υπουργείου Τουρισμού του Ισραήλ ήρθε τον περασμένο μήνα, δίνοντας ανάσα στο σημαντικό αυτό προσκύνημα της Δυτικής Όχθης.

Μνήμη της μετά φιλανθρωπίας κατενεχθείσης κόνεως επί Λέοντος του Mεγάλου (6 Νοεμβρίου)

Φλέγειν απειλείς, αλλά πάλιν ου φλέγεις,

Oργή κεράσας μακροθυμίαν Λόγε.

της μετά φιλανθρωπίας κατενεχθείσης κόνεως επί Λέοντος του Mεγάλου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Kατά τον δέκατον όγδοον χρόνον της βασιλείας Λέοντος του Mεγάλου, του επικαλουμένου Mακέλλη και Θρακός, ήτοι εν έτει υοε΄ [475], εν τη έκτη του Nοεμβρίου μηνός, κατά την ώραν του μεσημερίου, έγινεν όλος ο ουρανός συνεφιασμένος. Tην δε συνειθισμένην μελανάδα των νεφελών μεταβαλών εις κόκκινον χρώμα, εφαίνετο ότι μέλλει να κατακαύση όλον τον κόσμον. Tόσον γαρ πολλά εξέπληξεν όλους τους ανθρώπους, ώστε οπού και από μόνην την θεωρίαν του ουρανού ενόμιζον όλοι, ότι ανίσως πέση βροχή από τα τοιαύτα κατακόκκινα σύνεφα, βέβαια η βροχή εκείνη θέλει είναι φωτία και φλόγα, ήτις έχει να κατακαίη.

Η αντίθεη Παιδεία και το Σύνταγμα

Ένας διαρκὴς καὶ χωρὶς τέλος κατήφορος. Μία τέλεια περιφρόνηση τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ καὶ πορεία ἀντίθετη μὲ ὅ,τι Ἐκεῖνος προστάζει. Ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας. Κατοχύρωση τοῦ δικαιώματος στὴν ἔκτρωση. Ἀμνήστευση τῆς βλασφημίας τῶν θείων. Ὑποτίμηση τοῦ θρησκευτικοῦ γάμου. Νομιμοποίηση κάθε μορφῆς συμβιώσεως. Ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἁμάρτημα βδελυκτὸ καὶ θανάσιμο, ποὺ ἀντιτίθεται ὄχι μόνο στὸν θεῖο νόμο, ἀλλὰ καὶ στὴν ἴδια τὴ φύση, θεωρεῖται πλέον παραδεκτή, φυσιολογικὴ καὶ νόμιμη.

Καὶ τὸ χειρότερο, συστηματικὴ προσ­πάθεια, ἡ νέα ἀπαράδεκτη ἠθικὴ νὰ περάσει καὶ στὴ διδασκαλία τῶν μαθητῶν, ἀπὸ τὶς πρῶτες κιόλας τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Νὰ δηλητηριασθοῦν οἱ ἀθῶες παιδικὲς ψυχὲς ἀπὸ τὰ πρῶτα τους βήματα μὲ τὶς «προοδευτικὲς» ἰδέες ἑνὸς κόσμου ποὺ ἀρνεῖται τὶς αἰωνόβιες παραδοσιακὲς ἀρχές του − ὅ,τι τὸν κράτησε ὄρθιο μέσα στοὺς αἰῶνες − καὶ ἐπιμένει ἀνυποχώρητα νὰ πορευθεῖ στὸ χάος.

Γιατί οι άδικοι προοδεύουν;

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Μέχρι πότε προοδεύουν; Και τί συμβαίνει στο τέλος σ΄ αυτούς και στους απογόνους τους; Αναρωτήθηκες ποτέ; Να μη σκοντάφτουν οι σκέψεις σου όταν βλέπεις ότι κάποιος καυχιέται με τη δύναμη και ξεχνά το Δωρητή της δύναμης.

Θυμήσου πως ο υπερήφανος και καυχόμενος Γολιάθ σκοτώθηκε από τη σφεντόνα ενός αγοριού, του Δαβίδ. Να μη συγχύζεται η καρδιά σου όταν βλέπεις πως κάποιος πλουτίζει με άδικο τρόπο.

Θα τρώει και δεν θα χορταίνει, θα αρπάζει και δεν θα του φτάνουν.

Θυμήσου τους πλούσιους πολίτες στα Σόδομα, πως σε μία στιγμή ρίχτηκε πάνω τους φωτιά και έγιναν στάχτη μ’ όλο τους τον πλούτο. Εσύ είσαι χριστιανός, και ο χριστιανός παρατηρεί τα γεγονότα στην άλλη γραμμή, στην ολότητα, και όχι επί μέρους.

Η Πραότητα του Θεού

Ένας Θεός άγνωστος στους ισχυρούς

Του π. Στεφάνου Φρήμαν

Ν: Η περίφημη εικόνα της Αγίας Τριάδας, έργο του αγίου Ανδρέα Ρουμπλιώφ, το καύχημα της ρωσικής αγιογραφίας. Αποδίδει με άριστο τρόπο την πραότητα και την ταπεινότητα του Τριαδικού Θεού.

Όταν ο Σέσιλ Ντε Μιλ επέλεξε τον Τσάρλτον Ίστον για τον ρόλο του Μωυσή στην ταινία του 1956 «Οι Δέκα Εντολές», είχε κατά νου μια καθαρά αμερικανική εκδοχή της κεντρικής ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης. Η δεκαετία του 1950 βρισκόταν στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου εναντίον του Κομμουνισμού. Η ταινία έγινε το όχημα για την πολιτισμική μυθολογία της Αμερικής. «Οι Δέκα Εντολές» είχαν στραφεί προς το θέμα της ελευθερίας.

Ως εκ τούτου, το Χόλυγουντ ακολουθούσε μια αρκετά πεπατημένη αμερικανική οδό: «διαβάζοντας» την δική του ιστορία μέσα στις Γραφές, και τις Γραφές μέσα στην δική του ιστορία. Ο Μωυσής έτσι μπορούσε να γίνει ο Αβραάμ Λίνκολν του Ισραήλ. Η επιβλητική προσωπικότητα του Ίστον ταίριαζε απόλυτα σε αυτή την ανα-διήγηση. Εδώ υπήρχε θάρρος, δύναμη, σταθερότητα σκοπού και μια προσωπικότητα ικανή να κοιτάξει κατάματα ακόμα και τον Γιουλ Μπρίνερ (τον Φαραώ της Αιγύπτου). Η ταινία έγινε εμβληματική για πολλούς, στερεώνοντας μέσα στο μυαλό τους τις προσωπικότητες μέσα στις Γραφές. Ωστόσο, ο Θεός (και ο Μωυσής) δεν μοιάζουν με αυτές τις χολιγουντιανές φαντασίες. Κάθε άλλο παρά ομοίωμα Τσάρλτον Ίστον ήταν ο Μωυσής - ο οποίος περιγράφεται μέσα στις Γραφές ως ο «πιο πράος άνθρωπος πάνω στο πρόσωπο της γης». Και - είτε μας αρέσει είτε όχι - ο Θεός είναι ακόμη πιο πράος.

Επιστολή Αυτοκράτορος Ιωάννου Βατάτζη προς τον Πάπα Γρηγόριο

ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΟΥΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΕ ΠΑΠΑΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ

Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης, ο θρυλικός “μαρμαρωμένος βασιλιάς”, ήταν ένας εκ των αυτοκρατόρων με έδρα την Νίκαια την περίοδο που η Κωνσταντινούπολη είχε πέσει στα χέρια των Φράγκων μετά την άλωση του 1204.

Δυσχερείς αρκετά οι συνθήκες της διακυβέρνησής του(1225-1254 ή 1255).

Πολλοί οι εχθροί του κράτους του και κυρίως οι Φράγκοι με υποκινητή τον Πάπα.

Παρ’ όλα αυτά ο Ιωάννης Βατάτζης γνωστός και ως “ελεήμων” θα πετύχει να κάνει την αυτοκρατορία της Νίκαιας ένα ισχυρό κράτος.

Τα επιτεύγματά του είναι αξιοθαύμαστα ως “Κύριος των Ελλήνων”.

Ας δούμε τα σπουδαιότερα:

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Γαλακτίωνος και Eπιστήμης (5 Νοεμβρίου)

Aσυνδυάστους συζύγους κτείνει ξίφος,

Tην ψυχικήν σύζευξιν ηγαπηκότας.

Tμήθη Eπιστήμη Γαλακτίων τ’ ενί πέμπτη.

Μαρτύριο Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, και Σεκούνδου ηγεμόνος, εν έτει σν΄ [250]. Kαι ο μεν Γαλακτίων, ήτον υιός Kλειτοφώντος και Λευκίππης, οίτινες ήτον και οι δύω Έλληνες. Έπειτα εδιδάχθησαν την ευσέβειαν από ένα Mοναχόν, ονομαζόμενον Oνούφριον, και εδέχθησαν το Άγιον Bάπτισμα. H δε Eπιστήμη, και αυτή παρομοίως είχε γονείς Έλληνας. Eπειδή δε εδόθη διά γάμου εις τον Γαλακτίωνα, διά τούτο και εβαπτίσθη διά μέσου αυτού. Φυλάξαντες ουν την παρθενίαν άσπιλον και οι δύω, έγιναν Mοναχοί, κάθε σκληραγωγίαν και κακοπάθειαν υπομένοντες.

ΠΡΟΒΑΤΟΣΧΗΜΟΙ ΛΥΚΟΙ

Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος

Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Νοεμβρίου 2026. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ

Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο είχε στο Βατικανό ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτης) κ. Σβιατοσλάβ, με επίκεντρο την κατάσταση στην Ουκρανία και τις προοπτικές του διαχριστιανικού διαλόγου.

Αὐτὴ εἶναι μία εἴδησις, ποὺ μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία γιὰ ἕνα σχόλιο.

Ἡ Ἐκκλησία πολεμήθηκε σκληρὰ τοὺς πρώτους αἰῶνες ἀπὸ ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς, τὴν τότε κρατικὴ δομὴ καὶ τὴν κρατοῦσα εἰδωλολατρεία. Πολεμήθηκε ὅμως καὶ ἀπὸ ἐσωτερικούς ἐχθρούς, τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἦσαν μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ διέστρεφαν τὴν ἀποκαλυμμένη ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος μᾶς προειδοποίησε καὶ γιὰ τὸν κίνδυνο αὐτό. Εἶπε· «Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες.» (Μτ 7,15). 

Ο άγιος (& μεγάλος) πολιτικός: αυτοκράτορας Ιωάννης Βατάτζης

4 Νοεμβρίου κι ο λαός μας τιμούσε (όταν θυμόταν την παράδοσή του) έναν ιδιαίτερο άγιό του: τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, που βασίλεψε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας όταν η ΚΠολη ήταν υπόδουλη στους σταυροφόρους (13ος αιώνας). Ο άγιος Ιωάννης Βατάτζης, ο Πτωχός Βασιλιάς, που ζούσε ως αγρότης, δε νοιάστηκε για την τσέπη του και τα προνόμια που μπορούσε να του αποφέρει η θέση του, αλλά προσπάθησε να απελευθερώσει την Πόλη (αυτό ήταν το όνειρο της αυτοκρατορίας της Νίκαιας, που ήταν κομμάτι της υπόδουλης βυζαντινής αυτοκρατορίας), ν' αντισταθεί στους ποικίλους εχθρούς της πατρίδας του, να προωθήσει την ένωση των Εκκλησιών (χωρίς υποταγή στον πάπα) και να βελτιώσει τη ζωή και το μορφωτικό και πνευματικό επίπεδο του λαού του.

Μάλλον ένας τέτοιος πολιτικός είναι ό,τι λείπει από την πατρίδα μας (κι όχι μόνο) σήμερα. Ένας έντιμος και άγιος πολιτικός.