Άγιος Πορφύριος: Χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;

Εγώ, έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος, τους θυμιάζω και εκείνοι δεν υποκλίνονται. Λέω «στώμεν καλώς» και αυτοί κάθονται. Τους ευλογώ και εκείνοι κουβεντιάζουν. Και το τραγικότερο: λέω «πίετε εξ αυτού πάντες» καί προσέρχονται στη Θεία Κοινωνία ελάχιστοι. Μεγάλος πόνος για τον ιερέα.

Ρώτησα:

-Πρέπει, γέροντα, να κοινωνούν όλοι;

-Βρε, δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Κύριος. «Πάντες»!

Μήπως έχει καμμιά άλλην έννοια ή λέξη και δεν την ξέρω; Και παρακάτω η ευχή λέει: «και δι’ ημών παντί τω λαώ». Φυσικά, όσοι δεν έχουν κωλύματα.

Οι άλλοι πρέπει να πάρουν προηγουμένως άφεση πνευματικού. Αλλιώς, χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;

Ήρθες στην εκκλησία και έχασες το σπουδαιότερο, το Δώρο, το παν: Έμεινες με το αντίδωρο. Ξέρεις, βρε Γιωργάκη, τι είναι το «το Άγιο Θυσιαστήριο;» Ό,τι πολυτιμότερο επί της γης.

Ούτε ‘’συγγνώμη’’, ούτε ‘’ευχαριστώ’’, ούτε να σε καταλάβουνε, ούτε ‘’σ ’αγαπάω’’… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’ευχαριστώ’’. 

Κάνε το καλό που θες να κάνεις με την καρδιά σου και μετά ξέχνα το, ας πάει στην ευχή… Οι άνθρωποι «ξεχνάνε» πιο γρήγορα από ότι το νομίζεις.

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’συγγνώμη’’. 

Ακόμα και αν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι δεν σου φέρθηκε καλά, δύσκολα να το «βγάλει» από το στόμα το ρημάδι… Δεν σκύβουμε το κεφάλι εύκολα οι άνθρωποι. Δεν ταπεινωνόμαστε μπροστά στον αδερφό μας…

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’σε αγαπώ’’. 

Κάποιοι το δείχνουν με τις πράξεις τους. Εντάξει. Κάποιοι άλλοι ούτε καν με αυτές… Το θεωρούν αδυναμία. Ντροπή. Και εγώ δεν ξέρω τί… Τσάμπα θα γεμίζεις προσδοκίες και θα απογοητεύεσαι…

Εσύ αγάπα. Λέγε το εκεί που θες. Και άσε τον κάθε έναν, να κάνει ό,τι θέλει.

Μην περιμένεις από κανέναν να καταλάβει το τί περνάς… 

Θέλει μαγκιά, θέλει ανδρεία να σκύψεις και να γευτείς τον πόνο του αδερφού σου… Έτσι είναι άνθρωποι… Αδύναμοι συχνά… Κατάλαβέ τους και μην τους κρατάς κακία.

Ούτε ‘’συγγνώμη’’, ούτε ‘’ευχαριστώ’’, ούτε να σε καταλάβουνε, ούτε ‘’σ ’αγαπάω’’…

Τίποτα μην περιμένεις από αυτά..

Δεν είναι όλοι άνθρωποι πάντα τόσο ώριμοι, όσο τους νομίζεις…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Σβήνοντας τη λέξη «γυναίκα»

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Η Karleen Gribble, Καθηγήτρια στη Σχολή Νοσηλευτικής και Μαιευτικής του Πανεπιστημίου Western Sydney της Αυστραλίας, υποστηρίζει σε μια εκτενή επιστημονική της παρέμβαση ότι σε τομείς όπως η ιατρική, η νοσηλευτική και εν γένει η δημόσια υγεία (ιδίως γύρω από ζητήματα όπως η εγκυμοσύνη, η μητρότητα και ο θηλασμός) αντικαθίσταται όλο και περισσότερο η λέξη «γυναίκα» (sex-based language) με ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα, λόγω της αυξανόμενης επιρροής της «ιδεολογίας του φύλου» (gender ideology).

Οι γνωστοί στην καθομιλουμένη και παραδοσιακοί όροι όπως “women”, “mothers”, “breastfeeding” αντικαθίστανται με ουδέτερες εκφράσεις ως προς το φύλο όπως “pregnant people”, “birthers”, “menstruators” ή “chestfeeding”. Η αλλαγή αυτή προωθείται, σύμφωνα με τη συγγραφέα, κυρίως για να αποφευχθεί η δυσφορία των διεμφυλικών ατόμων (trans) που μπορεί να έχουν βιολογικά γυναικείο σώμα αλλά ταυτίζονται ως άνδρες.

Ανυποχώρητοι οι Ελβετοί – Κατοχυρώνουν συνταγματικά την χρήση… μετρητών, καταργούν τον «φόρο γάμου»

ΣΧΟΛΙΟ ΕΡΩ : Οι Ελβετοί με 73% σε δημοψήφισμα, ψήφισαν την συνταγματική κατοχύρωση της ύπαρξης και διασφάλισης διακίνησης των μετρητών χρημάτων, τα οποία είναι η πεμπτουσία της Προσωπικής Ελευθερίας! Μαζί με την κατάργηση του Προσωπικού Αριθμού στην Αγγλία λόγω κινητοποιήσεων, αποδεικνύεται πώς οι λαοί που επιμένουν στην διεκδίκηση των ατομικών ελευθεριών τους , κερδίζουν. Αντίδραση στο φακέλωμα μας και μέσω των αγορών μας.

H πλειοψηφία των Ελβετών ψηφοφόρων υποστήριξε την πρωτοβουλία για τη συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος στη χρήση μετρητών, μια κίνηση που κέρδισε έδαφος λόγω της μακράς περιόδου αρνητικών επιτοκίων στις ελβετικές τράπεζες και της βαθιά ριζωμένης συνήθειας πολλών κατοίκων να διατηρούν τις αποταμιεύσεις τους εκτός τραπεζικού συστήματος.

Σε καιρούς θλίψεων μην ψάχνεις τη βοήθεια από τους ανθρώπους• μη χάνεις πολύτιμο χρόνο

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ (Brianchaninov)

«Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι» (Ψ. 115, 4)

Δυο αγαπημένοι μαθητές ζήτησαν από τον Κύριο θρόνους δόξης

– Αυτός τους έδωσε το Ποτήριό Του (Μτ. κ΄, 23).

Το Ποτήριο του Χριστού είναι οι οδύνες.

Σε όσους το πίνουν εδώ στη γη, το Ποτήριο του Χριστού υπόσχεται μετοχή στη Βασιλεία της χάρης του Χριστού• προετοιμάζει γι’ αυτούς τις καθέδρες της επουράνιας αιώνιας δόξης.

Στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στο Ποτήριο του Χριστού, δεν μπορεί κανείς ούτε να παραπονεθεί γι’ αυτό, ούτε να το απορρίψει• γιατί Αυτός που μας έδωσε εντολή να το γευτούμε, πρώτος ο Ίδιος το ήπιε…

Ο χριστιανός αποδέχεται το Ποτήριο όταν υπομένει τις επίγειες δοκιμασίες με πνεύμα ταπείνωσης, όπως διδάσκεται από το Ευαγγέλιο.

Ο απόστολος Πέτρος έβγαλε το μαχαίρι του για να υπερασπιστεί τον Θεάνθρωπο, που ήταν περικυκλωμένος από τον όχλο• αλλά ο πράος Ιησούς είπε στον Πέτρο: «βάλε την μάχαιραν εις την θήκην• το Ποτήριον ο δέδωκέ μοι ο Πατήρ, ου μη πίω αυτό;» (Ιω. ιη΄ 11)

Έτσι κι εσύ, όταν σε περικυκλώνουν συμφορές, θα πρέπει να παρακαλείς και να ενισχύεις την ψυχή σου λέγοντας: «Το Ποτήριον ο δέδωκέ μοι ο Πατήρ, ου μη πίω αυτό;»…

"Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος;"

«Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος;

Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός να γίνει δίκαιος;

Πώς μπορεί η χάρη του Θεού να εισέλθει σ’ έναν άνθρωπο και να αντικαταστήσει το σαρκικό φρόνημά του και τη σαρκική θέλησή του;

Πώς μπορεί το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει την καρδιά ενός ανθρώπου;

Πώς μπορεί το νερό να μεταβληθεί σε κρασί;».

Γνωρίζουμε πως, όταν το Πνεύμα του Θεού κατήλθε επί των Αποστόλων, αυτοί έγιναν διαφορετικοί άνθρωποι, καινοί, αναγεννημένοι άνθρωποι.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Σωφρονίου Aρχιεπισκόπου Iεροσολύμων (11 Μαρτίου)

Έσπευδε τηρείν και κεραίαν του νόμου,

O Σωφρόνιος ου παρ’ ουρανοίς κέρας.

Eνδεκάτη σαόφρων έδυ Σωφρόνιος παρά τύμβον.

Άγιος Σωφρόνιος Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο Άγιος εγεννήθη εν τη επαρχία μεν της Δαμασκού της κοινώς καλουμένης Σιάμ, εν τη τοποθεσία δε Φοινίκης της καλουμένης Λιβανοστεφάνου, από γονείς ευσεβείς και σώφρονας, πατέρα μεν Πλινθάν, μητέρα δε Mυρούν, εν έτει χ΄ [600]. Διά δε την ευφυΐαν και σπουδήν του, απόκτησε το κράτος και την δύναμιν όλων των επιστημών. Oυ μόνον δε ταύτα, αλλά και προς τούτοις, αυτός κατοικώντας μέσα εις την πόλιν, εμεταχειρίζετο την αρετήν και άσκησιν την πραττομένην εις τας ερήμους υπό των ασκητών. Έπειτα υπάγει εις το Mοναστήριον του μεγάλου Θεοδοσίου του Kοινοβιάρχου, από εκεί δε αναχωρήσας, επήγεν εις την Aίγυπτον, επιθυμώντας να αποκτήση περισσοτέραν μάθησιν της σοφίας. Eις ταύτην λοιπόν ευρίσκει ένα άνδρα ονόματι Iωάννην, γεμάτον από κάθε σοφίαν εσωτερικήν και εξωτερικήν. Όθεν επιτυχών του ποθουμένου, εσυγκατοίκησε μαζί με αυτόν, λαμβάνων μεν παρ’ εκείνου, όσα μαθήματα ήξευρε παράνω από αυτόν, δίδωντας δε αντιστρόφως και αυτός εις εκείνον τα εδικά του. Eκεί δε ευρισκόμενος, έπαθεν επίχυσιν εις τους οφθαλμούς του, και ιατρεύεται από τους Aγίους Aναργύρους, Kύρον και Iωάννην, οι οποίοι μισθόν εζήτησαν από λόγου του, το να συγγράψη τα θαύματα, οπού ετέλουν καθ’ εκάστην ημέραν, τα οποία και συνέγραψε κατά την αίτησιν των Aγίων, και ούτως εγύρισεν εις Iεροσόλυμα.

Είναι κάτι το μοναδικό αυτές οι μέρες. Μία γλυκιά “μελαγχολία” πού όμως δεν σέ λυπεί, αλλά σέ γεμίζει ελπίδα

Είναι κάτι τό μοναδικό αυτές οί μέρες.

Μία γλυκιά “μελαγχολία” πού όμως δέν σέ λυπεί, αλλά σέ γεμίζει ελπίδα.

Κοιτάζεις γύρω σου καί βλέπεις τίς εκκλησιές μας γεμάτες κόσμο

– μία εικόνα πού μιλάει κατευθείαν στήν καρδιά.

​Τί είναι αυτό πού μάς τραβάει εκεί;

​Τό Μέγα Απόδειπνο

– Τό “Κύριε τών Δυνάμεων” πού αντηχεί μέσα στή σιωπή τής βραδιάς, θυμίζοντάς μας πώς δέν είμαστε μόνοι στά δύσκολα.

ΜΕ ΠΟΣΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΜΕ ΠΟΣΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ

Ἐπειδὴ λοιπὸν ἤδη ἐξετάσαμε προηγουμένως ὅσα ἀφοροῦν τοὺς λογισμούς, ἀλλὰ δὲν διευκρινίσαμε μὲ πόσους τρόπους οἱ πονηρὲς σκέψεις φυτρώνουν δίπλα στοὺς ὀρθοὺς λογισμούς, κρίναμε δίκαιο νὰ προσθέσουμε τώρα κι αὐτό, ὥστε ἡ ἐξέταση αὐτοῦ τοῦ μέρους νὰ εἶναι ἐντελῶς ὁλοκληρωμένη.

Δύο εἶναι λοιπὸν οἱ τρόποι, μὲ τοὺς ὁποίους οἱ ἀπρεπεῖς σκέψεις ἐνοχλοῦν τοὺς ὀρθοὺς λογισμούς· εἴτε ὅταν ἡ ψυχὴ περιπλανιέται ἐξαιτίας τῆς δικής της ἀμέλειας σὲ πράγματα ποὺ δὲν πρέπει καὶ συναντᾶ παράλογες φαντασίες τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη, εἴτε ἀπὸ ἐπιβουλὴ τοῦ διαβόλου ποὺ προσπαθεῖ νὰ παρουσιάζει στὸν νοῦ παράλογα πράγματα καὶ νὰ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ μελέτη καὶ τὴν ἐξέταση τῶν ἀξιέπαινων πραγμάτων.

Ὅταν λοιπὸν ἡ ψυχή, ἀφοῦ χαλαρώσει τὴν πυκνότητα καὶ τὴν ἔνταση τοῦ νοῦ, φέρνει στὴ μνήμη της ὅποιες ἀναμνήσεις τύχει καὶ τυχαία πράγματα, τότε ὁ λογισμός, καθὼς παρασύρεται χωρὶς παιδεία καὶ γνώση πρὸς αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ θυμήθηκε, καὶ καθὼς ἀσχολεῖται μὲ αὐτὰ περισσότερο, περνᾶ ἀπὸ τὴ μία πλάνη στὴν ἄλλη σὲ μεγάλες ἀποστάσεις καὶ καταλήγει πολλὲς φορὲς σὲ αἰσχρὲς καὶ παράλογες σκέψεις. Ἀλλὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀμέλεια καὶ τὴ διάχυση τῆς ψυχῆς πρέπει νὰ τὴ διορθώνουμε μὲ πιὸ πυκνὴ καὶ πιὸ προσεκτικὴ ἐπαγρύπνηση τοῦ νοῦ καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρουμε, ἀπασχολώντας τον συνεχῶς μὲ τὴ μελέτη τῶν καλῶν πραγμάτων στὸ παρόν.

Σήμερα ζούμε μια πολύ αγχωτική και εξαντλητική ζωή, τόσοι πολλοί λένε: "Δεν έχω καν χρόνο να προσευχηθώ. Στο τέλος της ημέρας είμαι τόσο κουρασμένος"

Σήμερα ζούμε μια πολύ αγχωτική και εξαντλητική ζωή, τόσοι πολλοί λένε: «Δεν έχω καν χρόνο να προσευχηθώ. Στο τέλος της ημέρας είμαι τόσο κουρασμένος».

Ο πατήρ Παΐσιος συμβούλευε: Είναι καλύτερο για μια μητέρα να φροντίζει την ανατροφή των παιδιών της... Μια μητέρα (αν δεν εργάζεται πλήρους απασχόλησης) μπορεί να μιλάει στα παιδιά της για τον Χριστό. Μπορεί να τους διαβάζει τους Βίους των Αγίων. Έτσι, ταυτόχρονα, θα ...φροντίζει και για την πνευματική της διαμόρφωση, θα γυαλίζει την ψυχή της και θα την γεμίζει πνευματική λάμψη. Η πνευματική ζωή της μητέρας θα βοηθάει, με έναν κρυφό τρόπο, τις ψυχές των παιδιών της.

Η ουσία του Σιωνισμού. Μια μεταφυσική και ιστορική ανάλυση

Ζούμε σε πολύ ενδιαφέρουσες εποχές, αλλά το τίμημα για την ευκαιρία να ζήσουμε σε αυτές είναι ότι τμήματα της συνείδησής μας είναι απλώς μπλοκαρισμένα ή παραλυμένα. Αν ξεπεράσουμε την ύπνωση, την ομίχλη, την ανοησία, τον παραλογισμό και τον μεταμοντέρνο κατακερματισμό της συνείδησης, θα δούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα και τρομακτική εικόνα για το τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή.

Alexandr Dugin

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι ο Σιωνισμός είναι η αιρετική εξέγερση του Ιουδαϊσμού, όπου οι Εβραίοι αυτοανακηρύσσονται Θεοί, καταλαμβάνουν τους Αγίους Τόπους με τη βία και βυθίζουν την παράδοση σε αποκαλυπτική αναταραχή.

Στον σύγχρονο κόσμο, η Μέση Ανατολή παραμένει το επίκεντρο γεωπολιτικών συγκρούσεων, όπου τέμνονται τα συμφέροντα διαφόρων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένου του Ισλάμ, του Ιουδαϊσμού και των παγκόσμιων δυνάμεων. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στον Σιωνισμό ως κρατική ιδεολογία του Ισραήλ, ο οποίος, κατά την άποψη πολλών αναλυτών, φέρει μια εσχατολογική διάσταση που συνδέεται με τους έσχατους καιρούς.

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Kοδράτου του εν Kορίνθω και των συν αυτώ μαρτυρησάντων (10 Μαρτίου)

Εις τον Κοδράτον

Tων δυσσεβών την πίστιν ύβρεσι πλύνας,

Tμηθείς Kοδράτε σων αφ’ αιμάτων πλύνη.

Εις τον Άνεκτον, Παύλον και Διονύσιον

Γνωστοίς Άνεκτον συν δυσί κτείνει ξίφος,

Oις ουκ ανεκτόν μη θανείν Θεού χάριν.

Εις τον Κρήσκεντα και Κυπριανόν

Oρών καταθνήσκοντα Kρήσκεντα ξίφει,

Σπεύδει συν αυτώ Kυπριανός τεθνάναι.

Άμφηκες δεκάτη Kοδράτον ξίφος εγκατέπεφνεν.

Μαρτύριο Αγίου Κοδράτου και των συν αυτώ μαρτυρησάντων. 

Βυζαντινό Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου και του Oυαλλεριανού, και Iάσωνος ηγεμόνος Eλλάδος, εν έτει σνβ΄ [252]. O δε Άγιος Kοδράτος επειδή έμεινε πολλά νήπιον, αφ’ ου απέθανεν η μήτηρ του, διά τούτο ετρέφετο διά θαύματος. Tριγύρω γαρ εις αυτόν εφαίνετο ένα νέφαλον, το οποίον έδιδεν εις αυτόν φαγητόν. Όταν δε έγινε νέος εικοσιοκτώ χρόνων, τότε έγιναν φίλοι με αυτόν οι άνω ειρημένοι Άγιοι. Mαζί με τους οποίους πιασθείς από τους Έλληνας διά την εις Xριστόν ομολογίαν, εδάρθη δυνατά ομού με αυτούς, και ούτως απεκεφαλίσθησαν όλοι, και έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/