Γιατί ο Ι.Καποδίστριας αποτελεί το πρότυπο ηγέτη που ζητούσε ο Άγιος Παΐσιος για τους Έλληνες

Άγιος Παΐσιος: “Είναι επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας”.

Μελετώντας κανείς τη ζωή του Καποδίστρια, δηλ. τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τη στάση του απέναντι σε αυτοκράτορες, καγκελάριους, διπλωμάτες, προύχοντες, Φαναριώτες και τόσους άλλους, προβληματίζεται. Προβληματίζεται και διερωτάται από πού αντλούσε την ευθύτητα, την ανδρεία, τη σταθερότητα, τη σωφροσύνη αλλά και τη διορατικότητα για να υψώσει μια φωνή δίκαιη και αληθινή.

«Ας λέγουν και ας γράφουν ό,τι θέλουν. Θά έλθη όμως κάποτε καιρός, ότε οι άνθρωποι κρίνονται όχι σύμφωνα με όσα είπον ή έγραψαν περί των πράξεών των, αλλά κατ’ αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των. Υπ’ αυτής της πίστεως, ως αξιώματος, δυναμούμενος έζησα μέσα εις τον κόσμον μέχρι τώρα, οπότε ευρίσκομαι εις την δύσιν της ζωής μου, καί υπήρξα πάντοτε ευχαριστημένος δια τούτο. Μου είναι αδύνατον πλέον να αλλάξω τώρα. Θα συνεχίσω εκπληρών πάντοτε το χρέος μου, ουδόλως φροντίζων περί του εαυτού μου, καί ας γίνη ό,τι γίνη».

Βιομετρικές πληρωμές: Η νέα απειλή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Του Δημήτριου Νικ. Δασκαλάκη*

Αν η Συνθήκη Σένγκεν έθεσε τα θεμέλια της σημερινής παν-οπτικής ψηφιακής φυλακής, έπειτα από την παρέλευση σαράντα ενός ετών, καλούμαστε να διαχειριστούμε ακόμα μία αδιανόητη πρόκληση, καθώς ορισμένοι τεχνο-ολιγάρχες της Silicon Valley αποφάσισαν στο όνομα της ψηφιακής και τεχνολογικής προόδου να εργαλειοποιήσουν το ανθρώπινο σώμα ως μέσο πληρωμής!

Στο πλαίσιο της Ε.Ε., η Ισπανία θα αποτελέσει την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα όπου θα εισαχθεί από φέτος η πιλοτική εφαρμογή της βιομετρικής τεχνολογίας πληρωμών, η επέκταση της οποίας σε όλο το εύρος των οικονομικών συναλλαγών θα οδηγήσει σταδιακά στην εξαφάνιση των υπόλοιπων μέσων πληρωμής, δηλαδή των τραπεζικών καρτών, των κινητών τηλεφώνων και ασφαλώς των μετρητών.

Προ των πυλών το τέλος των Ελλήνων

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις το 2024 ανήλθαν σε 68.467, σημειώνοντας περαιτέρω πτώση 4,2% σε σχέση με το 2023. Για το 2025, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι γεννήσεις θα κινηθούν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πιθανώς κάτω από τις 67.000. Στο γράφημα που βλέπουμε η καμπύλη είναι ενδεικτική. Το μνημονιακό έτος 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766 και το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής.

Οι εκτιμήσεις της Eurostat για τον πληθυσμό της χώρας μας λένε ότι αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100, αλλά με τους Έλληνες εις το γένος να είναι κάτω από 3 εκατ.! Μιλάμε για την καταστροφή του Γένους των Ελλήνων που ξεκίνησε, βέβαια, και αυτή από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: «Δῶστε, δῶστε στοὺς φτωχούς!»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (15ος αι.). Ιερός ναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Πεδουλάς

Ξέρω ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς συγκεντρωμένους πάλι θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅταν μιλοῦμε γι᾿ αὐτά, καὶ θὰ ποῦν «Μή, σὲ παρακαλῶ, μὴ γίνεσαι φορτικὸς καὶ βαρετὸς στοὺς ἀκροατές· ἄφησέ το στὴ συνείδηση τοῦ καθενός, ἄφησέ το στὴν κρίση τῶν ἀκροατῶν· ἔτσι τώρα μᾶς ντροπιάζεις, μᾶς κάνεις νὰ κοκκινίζουμε!…».

Ἀλλ᾿ ὄχι! Αὐτὰ τὰ λόγια δὲν τὰ ἀνέχομαι! Γιατί οὔτε ὁ Παῦλος ντρεπόταν νὰ ἐνοχλῇ συνέχεια γιὰ τέτοια πράγματα καὶ νὰ ζητᾶ σὰν ζητιάνος. Ἐὰν ἔλεγα τοῦτο, δηλαδὴ δός μου, φέρε γιὰ τὸ σπίτι μου, ἴσως νά ῾ταν ντροπή. Ἂν καὶ οὔτε τότε θά ῾ταν ντροπή. «Οἱ γὰρ τῷ θυσιαστηρίῳ», λέγει, «προσεδρεύοντες, τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται» (Α´ Κορ. 9,13). Πλὴν ὅμως πιθανὸν νὰ μὲ κατηγοροῦσε κάποιος, ὅτι μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτὸ μου· τώρα ὅμως παρακαλῶ γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, μᾶλλον ὄχι γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, ἀλλὰ γιὰ σᾶς ποὺ δίνετε· γι᾿ αὐτὸ καὶ μιλῶ χωρὶς νὰ ντρέπομαι.

Στον αρχάριο της πίστης: Για την επιστροφή στην πίστη

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Όπως κάποιος που επιστρέφει σπίτι του από πολύ μακριά , έτσι αισθάνεστε εσείς τώρα επιστρέφοντας από τους παγωμένους τόπους της απιστίας στη ζεστή εστία της πίστης των πατέρων σας.

Οι δυσκολίες που έχετε , δεν είναι άγνωστες στην Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία έχει γενικά εμπειρία όσων συμβαίνουν στους ανθρώπους όταν απομακρύνονται από την πίστη, και όταν επιστρέφουν σ’ αυτή.

Στην πρώτη περίπτωση τα δαιμόνια τους σπρώχνουν μπροστά , ενώ στη δεύτερη τους γυρίζουν πίσω, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα όλους τους δυνατούς πειθαναγκασμούς. Έτσι συμβαίνει και με σας. Τη μια στιγμή πετούν πάνω σας την απελπισία, την άλλη σας γλυκαίνουν τον δρόμο προς τα κάτω, τον δρόμο της κατάρρευσης που μέχρι τώρα τρέχατε∙ άλλοτε πείθουν τους πρώην ταξιδιώτες σας να σας χλευάσουν , άλλοτε πάλι σας θυμίζουν τους γνωστούς άθεους , που είναι δοξασμένοι μεταξύ των ανθρώπων. Πρέπει να παλεύετε με τους αόρατους εχθρούς. Κι εσείς θα τους νικήσετε σίγουρα, εάν δεν χάνετε από την οπτική σας τη μορφή του Ιησού Χριστού, του μέγιστου ευεργέτη σας. Διότι Αυτός είναι ο μόνος τέλειος φυσικός άνθρωπος, που εμφανίστηκε στη γη, από τότε που υπάρχουν άνθρωποι στη γη.

Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου)

Νεκρός καθέζη ω Ιωάννη θρόνω,

Aλλ’ εν Θεώ ζων, πάσιν ειρήνη, λέγεις.

Άπνοον εβδομάτη κόμισαν δέμας εικάδι χρυσούν.

Η ανακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο μακάριος και θείος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διατί δεν επαράβλεπε το δίκαιον κατά φιλοπροσωπίαν, αλλά ήλεγχε την βασίλισσαν Ευδοξίαν διά τας παρανομίας και αδικίας οπού έκαμνε, και μάλιστα διατί τυραννικώ τρόπω επήρε τον αγρόν μιάς χήρας, Καλλιτρόπης καλουμένης: τούτου χάριν εξωρίσθη μεν δύω φοραίς, και πάλιν ανεκαλέσθη από την εξορίαν. Τρίτον δε και τελευταίον, επέμφθη εις Κουκουσόν, η οποία, κατ’ άλλους μεν, είναι χωρίον κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται τώρα τουρκιστί Κεκζ. Κατ’ άλλους δε, είναι η λεγομένη Κόκουσις και Κόκουσα, και ευρίσκεται εις το σύνορον της Καππαδοκίας και της ελάσσονος Aρμενίας, τιμωμένη με θρόνον Eπισκόπου. Aπό δε την Κουκουσόν εξωρίσθη εις Aραβισσόν, η οποία τώρα ονομάζεται Aραπισσός, ως λέγουσί τινες. Aπό δε τον Aραπισσόν, εξωρίσθη εις Πιτυούντα, η οποία και τώρα έτζι ονομάζεται, ήτις και αυτή είναι κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται κατά άλλους Μπίζερε. Aυτοί δε οι τρεις τόποι ήτον, όχι μόνον έρημοι και υστερημένοι από τα αναγκαία, αλλά και επολεμούντο από τους πλησιοχώρους Ισαύρους.

Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας»(Κυριακή του Ζακχαίου)

Κυριακή του Ζακχαίου...

Ο Θεός δεν βλέπει τον άνθρωπο όπως τον βλέπουν οι άλλοι, ως άθροισμα πράξεων του παρελθόντος. Τον βλέπει ως πρόσωπο εν κινήσει. Γι’ αυτό και η κρίση Του δεν είναι λογιστική αλλά υπαρξιακή. Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας».

Όχι «πού βρίσκεσαι» αλλά «ποια κατεύθυνση διάλεξες».

Νομίζουμε ότι θα μας σώσει επειδή είμαστε ‘’της Εκκλησίας’’, ποντάρουμε σε αυτό....αλλά λησμονούμε ότι δεν μας σώζει απλά και μόνο ο χώρος ο ιερός και με ότι ιερά καταπιανόμαστε αλλά η υγιής σχέση που όλα αυτά καλλιεργούν με τον Θεό...

Πώς αντιμετωπίζεται η σύγχυση των λογισμών

Η σύγχυση των λογισμών και των αισθημάτων σας με τον καιρό θα καταλαγιάσει, φτάνει εσείς να μην πάψετε να ενδιαφέρεστε μ' όλο σας το ζήλο γιά ένα πράγμα: Πώς θα κάνετε πάντα ό,τι είναι ευάρεστο στόν Κύριο. Καί γιά νά τό κατορθώσετε, πρέπει πρώτα-πρώτα να διατηρείτε αδιάλειπτα στό νού σας τη μνήμη του Θεού και τη μνήμη του θανάτου. Αυτές οι δυό μνήμες θα γεννήσουν και θα στερεώσουν μέσα σας το φόβο του Θεού, που παρακινεί στην αρετή, αποτρέπει από την αμαρτία, συντηρεί στην ψυχή τα καλά και εξολοθρεύει τα πονηρά.

Με τη μνήμη του Θεού βλέπετε συνέχεια τόν Κύριο μπροστά σας και μέσα σας, ενώ ...συνάμα αποκτάτε την ικανότητα να διακρίνετε ό,τι έμπαθές γεννιέται στην καρδιά καί νά τό διώχνετε. Σ' αυτό ακριβώς συνίσταται ο πευματικός αγώνας.

Μή λέτε, “Δέν μπορώ”. Αυτή η κουβέντα δεν είναι χριστιανική. Εμείς οι χριστιανοί λέμε: «Όλα τα μπορώ. Όχι, όμως, μόνος μου, αλλά με τη βοήθεια του Θεού”. «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντί με Χριστώ», βεβαίωνε ο απόστολος Παύλος (Φιλιπ. 4:13). Είναι αλήθεια, ότι, για να διατηρείτε τη μνήμη του Θεού, απαιτείται κόπος και αγώνας. Νά τόν αναλάβετε αποφασιστικά! Στην αρχή αυτού του αγώνα δέν θά μπορείτε να θυμάστε τον Κύριο περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Πρός τό τέλος του, όμως, δέν θά μπορείτε να Τόν ξεχνάτε περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Και τελικά, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Χριστός, θα λάμψει ολόφωτος στό στερέωμα της ψυχής σας. Και θα συνεχίσει να λάμπει ακατάπαυστα για πάντα. Λοιπόν, «ζητείτε, και ευρήσετε» (Ματθ. 7:7).

Από το βιβλίο «Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος – Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή»

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οταν δε μπορείς να κοιμηθείς τη νύχτα

 πηγή: https://youtu.be/oEB0X2-AVNg?t=59

H ευθανασία στον Καναδά μετέτρεψε τη χώρα σε κορυφαία πηγή οργάνων!

Αξιωματούχος ΗΠΑ: «Διεστραμμένα κίνητρα» στη σύνδεση MAID-δωρεάς οργάνων

Ο Τζ. Ο’Νιλ προειδοποιεί ότι η ευθανασία στον Καναδά δημιουργεί ηθικές συγκρούσεις, καθώς η χώρα μετατρέπεται σε κορυφαία πηγή οργάνων από δότες του προγράμματος MAID.

Το αμερικανικό παράρτημα της ΕΟΔ αναφέρει ότι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ, Τζιμ Ο’Νιλ, επέκρινε έντονα το καθεστώς αυτοκτονίας με υποβοήθηση ιατρού στον Καναδά, προειδοποιώντας ότι έχει ξεπεράσει τα ηθικά όρια, καθώς συνδέεται με την αυξημένη δωρεά οργάνων από νεκρούς ασθενείς. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στην Washington Examiner, ο Ο’Νιλ δήλωσε ότι το πρόγραμμα Ιατρικής Βοήθειας κατά τον Θάνατο (MAID) του Καναδά έχει δημιουργήσει «διεστραμμένα κίνητρα» συμβάλλοντας στην άνοδο της χώρας ως κορυφαίας πηγής οργάνων από νεκρούς δότες.

Κρατικά Συνοικέσια στην Ιαπωνία: Όταν ο Δήμος σου βρίσκει σύζυγο – Το Δημογραφικό άρχισε να αντιστρέφεται!

Η Ιαπωνία, αντιμετωπίζοντας ένα από τα πιο σοβαρά δημογραφικά προβλήματα παγκοσμίως, βρίσκει μια πρωτότυπη και –όπως δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα– εξαιρετικά αποτελεσματική λύση: κρατικά γραφεία γνωριμιών και συνοικεσίων, που λειτουργούν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και έχουν ήδη φέρει κοντά εκατοντάδες μοναχικά άτομα.

Σε απομακρυσμένες επαρχίες, όπου η έλλειψη συντρόφου έχει γίνει κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο, οι δήμοι έχουν δημιουργήσει ειδικά προγράμματα «κυνήγι συζύγου» (όπως λέγεται χαρακτηριστικά στα ιαπωνικά: izou konkatsu). Αυτά περιλαμβάνουν ψηφιακές εφαρμογές γνωριμιών, οργανωμένα πάρτι, θεματικές εκδηλώσεις και ραντεβού, με στόχο να φέρουν σε επαφή νέους από τις μεγάλες πόλεις με κατοίκους της επαρχίας και το αντίστροφο.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Ξενοφώντος και της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Aρκαδίου και Ιωάννου (26 Ιανουαρίου)

Και γην λιπόντας τους περί Ξενοφώντα,

Aβρά ξενίζω του λόγου πανδαισία.

Παισίν άμ’ ηδ’ αλόχω Ξενοφών θάνεν εικάδι έκτη.

Ο Όσιος Ξενοφών μετά της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Αρκαδίου και Ιωάννου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O Όσιος ούτος Ξενοφών ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού εν έτει φκ΄ [520], εκατάγετο δε από την Κωνσταντινούπολιν, και ήτον πλούσιος και κατά τον εξωτερικόν πλούτον, και κατά τον εσωτερικόν της ευσεβείας και κατά Θεόν πολιτείας. Ούτος λοιπόν απέστειλε τους δύω υιούς του Aρκάδιον και Ιωάννην εις την πόλιν Βηρυττόν, ήτοι το νυν καλούμενον Βερούτι, διά να μάθουν εκεί και να μελετήσουν τους νόμους. Πηγαίνοντες δε, εκαραβοτζακίσθησαν εις την θάλασσαν. Όθεν ο πατήρ αυτών Άγιος Ξενοφών, ομού με την γυναίκα του Μαρίαν, ανεχώρησαν από την Κωνσταντινούπολιν, και επήγαν διά να ζητούν τους υιούς των. Ευρόντες δε αυτούς εις τα Ιεροσόλυμα ενδεδυμένους το σχήμα των Mοναχών, έγιναν και αυτοί Mοναχοί, και τόσον επρόκοψαν εις την αρετήν οι αοίδιμοι, και οι γονείς και τα παιδία, ώστε οπού αξιώθηκαν παρά Θεού να κάμνουν και θαύματα. Eυαρεστήσαντες λοιπόν εις τον Θεόν μέχρι τέλους, προς αυτόν εξεδήμησαν. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτών όρα εις το Eκλόγιον1.)

Σημείωση

1. O δε ελληνικός Βίος αυτού σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, και εν τη Ιερά Μονή των Ιβήρων, ου η αρχή· «Ξενοφών ο θαυμάσιος». Eν δε τη ρηθείση Μεγίστη Λαύρα σώζεται και άλλος Βίος αυτών, ου η αρχή· «Διηγήσατό τις μέγας γέρων».

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/