Η υποδομή που εφαρμόζεται σήμερα δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά, αλλά χτίστηκε σταδιακά μέσα από συγκεκριμένα νομοθετικά και ιστορικά ορόσημα.
Το 2014, η Διαβολική Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε τον Κανονισμό eLDAS 910/2014, ο οποίος έθεσε το νομικό πλαίσιο για τις ηλεκτρονικές υπογραφές και την ηλεκτρονική ταυτοποίηση.
*Από εκεί και μετά οι σύγχρονες εφαρμογές και τα συστήματα που βλέπουμε, πατήσανε στις βασικές έννοιες που θεσπίστηκαν τότε.
Για παράδειγμα το 2021, εν μέσω της πανδημίας, ψηφίστηκε ο Κανονισμός 2021/953 για το Ψηφιακό Πιστοποιητικό Covid. Στο πλαίσιο αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι προϋπάρχουσες τεχνολογίες της ψηφιακής υπογραφής και οι κωδικοί QR για την επαλήθευση της γνησιότητας των πιστοποιητικών.
Το 2024 δημοσιεύθηκε ο Κανονισμός eLDAS 2024/1183, ο οποίος θέσπισε και εισήγαγε το Ευρωπαϊκό Ψηφιακό Πορτοφόλι Ταυτότητας (wallet).
Αν το 2014 θεσπίστηκαν οι κανόνες, για το τί είναι μια ψηφιακή ταυτότητα, το 2024 επέβαλε το πώς θα την κουβαλάμε υποχρεωτικά μέσα στο κινητό μας.


