Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας _Νὰ ἐπιδιώκεις τὴν ταπεινοφροσύνη, σὰν νὰ τὴν ἔχεις ἐρωτευθεῖ!

Πῶς, λοιπόν, ἀφοῦ ἁπαλλαγοῦμεν ἀπὸ τὸν καταστρεπτικὸν ὄγκον τῆς ὑπερηφανείας, θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σωτήριον ταπεινοφροσύνη;

Ἐὰν ἀσκούμεθα εἰς αὐτὴν μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ δὲν παραμελοῦμεν τίποτε μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι παρὰ ταῦτα δὲν θὰ βλαβοῦμεν.

Διότι ἡ ψυχὴ ὁμοιώνεται πρὸς αὐτὰ ποὺ σπουδάζει καὶ λαμβάνει τὸν τύπον αὐτῶν ποὺ πράττει καὶ συμμορφώνεται πρὸς αὐτά.

Ἂς εἶναι εἰς σὲ καὶ ἡ ἐμφάνισις καὶ τὸ ἔνδυμα καὶ τὸ περπάτημα καὶ τὸ κάθισμα καὶ ἡ δίαιτα καὶ ἡ ἑτοιμασία τοῦ κρεβατιοῦ καὶ τὸ σπίτι καὶ τὰ οἰκιακὰ σκεύη ὅλα ἐξησκημένα πρὸς τὴν ταπείνωσιν.

Παρέμβαση Κυθήρων Σεραφείμ για τις νέες ταυτότητες στις Ένοπλες Δυνάμεις

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr

Απάντηση στο εναγώνιο ερώτημα – έκκληση για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων δίνει σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026 με επιστολή του ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ.

Ο Σεβασμιώτατος στην απάντησή του δημοσιεύει αποσπάσματα της επιστολής των μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην οποία εκφράζουν τον φόβο πνευματικού και κοινωνικού αποκλεισμού αναδεικνύοντας το βαθύ ηθικό και πνευματικό δίλημμα που αντιμετωπίζουν ενόψει της υποχρεωτικής έκδοσης των νέων ψηφιακών υπηρεσιακών ταυτοτήτων.

ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026 – Συζήτηση με τον Άρη Σερβετάλη

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Το "πείραμα" του ηθοποιού Ρίτσαρντ Γκιρ

Ο διάσημος ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ, έκανε ένα πείραμα...

«Ναι, είναι αλήθεια είπε: ντύθηκα σαν άστεγος.

Όχι για μια ταινία, όχι για κάποιο ρόλο, αλλά για ένα πείραμα· μια προσωπική πράξη.

Ήθελα να καταλάβω πώς είναι να είσαι αόρατος.

Κι έτσι, με βρώμικα ρούχα και μακριά γενειάδα, κάθισα στο πεζοδρόμιο ενός πολυσύχναστου δρόμου της Νέας Υόρκης της πόλης που δεν κοιμάται ποτέ.

Τίποτα ἀπ' ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή

❈ Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέει, ὅτι θά παρασταθοῦμε μπροστά στό βῆμα τοῦ Θεοῦ καί τί θά φορᾶμε ὁ καθένας μας; Τό ροῦχο μας θά εἶναι οἱ πράξεις μας. Θά ξεχωρίζουμε ἀπ' τό ροῦχο μας.

Ἄν οἱ πράξεις εἶναι καλές, θά εἶσαι πρόβατο. Ἄν εἶναι κακές, θά εἶσαι κατσίκι. Ἄλλο εἶναι τό τρίχωμα τοῦ προβάτου καί ἄλλο τοῦ κατσικιοῦ. Αὐτόματα δηλαδή θά γίνει ὁ διαχωρισμός ἀνάλογα μέ τό τί θά φορᾶς.

Δέν χάνεται, λοιπόν, τίποτα ἀπό αὐτά πού κάνουμε εἴτε καλό εἴτε κακό. Τίποτα ἀπ' ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή.

Γιά σκεφτεῖτε ἕνας ἄνθρωπος πού δέν ἔχει τακτοποιήσει τή συνείδησή του καί ἔχει τύψεις, σ' αὐτή τή ζωή, ἀφῆστε τήν ἄλλη ζωή πρός τό παρόν, πόσο βασανίζεται. Καί λέει:

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Λογγίνου του Eκατοντάρχου (16 Οκτωβρίου)

Yιόν Θεού λέγων σε Xριστέ και πάλιν,

Λογγίνος ως πριν, τέμνεται τον αυχένα.

Άμφ’ εκκαιδεκάτην Λογγίνον άορ κατέπεφνεν.

Η Σταύρωσις του Κυρίου, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου. 

Στα δεξιά εικονίζεται ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος

Oύτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους Tιβερίου Kαίσαρος, εν έτει ιε΄ [15], καταγόμενος μεν από την χώραν των Kαππαδοκών, εκατόνταρχος δε υπάρχων κατά το αξίωμα, υποκάτω εις τον Πιλάτον τον ηγεμόνα της Iουδαίας. Aπό τον οποίον επροστάχθη να υπηρετήση εις τα τίμια και σωτήρια Πάθη του Xριστού, μαζί με τους υποτασσομένους εις αυτόν στρατιώτας, και να φυλάξη τον σφραγισθέντα τάφον. Oύτος λοιπόν βλέπωντας τα εξαίσια θαύματα, οπού έγιναν τότε εις την Σταύρωσιν του Kυρίου, ήτοι τον σεισμόν, την επισκότισιν του ηλίου, το καταπέτασμα του Nαού, οπού εσχίσθη από άνωθεν έως κάτω, τας πέτρας, οπού εσχίσθησαν, τα μνήματα, οπού ανοίχθησαν και πολλούς των κεκοιμημένων Aγίων, οπού ανεστήθησαν και ενεφανίσθησαν εις τους πολλούς. Tαύτα λέγω πάντα βλέπωντας, εφώναξε με μεγάλην φωνήν και είπεν, αληθώς Θεού υιός ην ούτος. Kαθώς διηγούνται συμφώνως και οι τρεις θείοι Eυαγγελισταί, ο Mατθαίος, ο Mάρκος, και ο Λουκάς. Διά τούτο και τα αργύρια οπού έδιδαν εις αυτόν οι Iουδαίοι, διά να διαβάλη την Aνάστασιν του Kυρίου, και να ειπή, ότι οι μαθηταί τον έκλεψαν, τα αργύρια λέγω ταύτα δεν τα εδέχθη ο αοίδιμος. Aλλά τα απεστράφη αυτός και δύω άλλοι στρατιώται, οι οποίοι ύστερον μαζί με αυτόν εμαρτύρησαν.

Μνήμη του Aγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Τουρκολέκα (16 Οκτωβρίου)

Ο νεομάρτυρας και παιδομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας γεννήθηκε το 1805 μ.Χ. στο χωριό Τουρκολέκα Αρκαδίας. Η οικογένεια του διακρινόταν για την ευλάβεια στον Θεό, για την αγάπη προς την πατρίδα και για τον ηρωισμό της. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος-Τουρκολέκας, ονομαστός αγωνιστής της περιοχής Λεονταρίου και μητέρα του, η αδελφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Σοφία. Μεταξύ των τεσσάρων του αδελφών διακρινόταν ο γνωστός οπλαρχηγός Νικήτας, γνωστός ως Νικηταράς (ο Τουρκοφάγος) και ο διδάσκαλος της πολεμικής τακτικής ευπαίδευτος λοχαγός Νικόλαος.

Περί Αξιών (Παύλος Μελάς)

Γράφει η Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου,

Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών, 

Πανεπιστήμιο Paris III – Sorbonne Nouvelle

Πριν από λίγες ημέρες ήταν η επέτειος του θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία, ως συνήθως, πέρασε απαρατήρητη.

Η σύγχρονη Ελλάδα δεν θέλει να θυμάται το ένδοξο παρελθόν της. Προτιμά να πορεύεται προς το πουθενά, παρέα με το ιστορικό της Αλτσχάιμερ.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα πλέον είναι ότι έχει αλλάξει εντελώς ο αξιακός κώδικας. Ο,τι μας έκανε πριν περήφανους και αξιοπρεπείς τώρα είναι ταυτόσημο με τον φασισμό, τον ναζισμό (!!!) και έναν σωρό αρνητικούς χαρακτηρισμούς. Ιδανικά και αξίες που συνέτειναν στην επιβίωση του Ελληνισμού και την ενίσχυση του ελληνικού κράτους τώρα χαρακτηρίζονται ακροδεξιά, συντηρητικά, μη φιλελεύθερα.

Από το «αγαπάτε αλλήλους» στο «αγαπάτε καταλλήλους...!»

Aγαπητοί Αναγνώστες, είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια εποχή που η συναισθηματική μας «οικονομία» ζητάει επίμονα «ισοζύγιο».

Θέλουμε ασφάλεια, θέλουμε ηρεμία, θέλουμε ανθρώπους που «κουμπώνουν» στα μέτρα μας. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που ακούγοντας τον στίχο από το νέο όμορφο και εύθυμο τραγούδι της Ιουλίας Καλλιμάνης, «Αγαπάτε καταλλήλους», πολλοί από εμάς είναι σίγουρο ότι χαμογελάσαμε με νόημα και μας βρήκε να ταυτιζόμαστε. Στα αυτιά του σύγχρονου ανθρώπου, αυτή η παράφραση δεν ακούγεται απλώς έξυπνη· ακούγεται απόλυτα λογική, σχεδόν σωτήρια. «Γιατί να σκορπίζεσαι σε ανθρώπους που σε τοξικοί;», αναρωτιόμαστε. «Δεν είναι πιο σωστό, πιο προστατευτικό, να αγαπάμε μόνο όσους μας ταιριάζουν;».

Η ὑπερηφάνεια εἶναι ἡ ρίζα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὁ σπόρος τοῦ θανάτου.

Ἀποκαλύφθηκε στὴν ψυχή του (αγίου Σιλουανού), ὄχι ἀφηρημένα ἢ διανοητικά, ἀλλὰ ὑπαρξιακά, ὅτι ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἡ ρίζα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὁ σπόρος τοῦ θανάτου· και ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ταπείνωση. Κατάλαβε , ὅτι ἐκείνη ἡ ἀνεκλάλητα γλυκιὰ καὶ μεγαλειώδης ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποία βίωσε κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς Ἐμφανίσεως Του, εἶναι ἀναφαίρετο γνώρισμα τῆς θείας ἀγάπης, τοῦ Θείου Εἶναι. Γι’ αὐτὸ, ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸν Θεό, πρέπει νὰ ἐνδυθεῖ τὴν ταπείνωση.

....Ὁ Γέροντας εἶχε μία ἰδιαίτερη ἄποψη: ὅτι τὸν Θεὸ μπορεῖ νὰ ἀναζητήσει μόνο ἐκεῖνος ποὺ Τὸν γνώρισε καὶ ὕστερα Τὸν ἔχασε. Πίστευε ὅτι κάθε ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ προϋποθέτει κάποια προσωπικὴ γεύση τῆς παρουσίας Του.

Κάθε ἄνθρωπος βλέπει στοὺς ἄλλους μόνο ἐκεῖνο ποὺ ἔχει γνωρίσει γιὰ τὸν ἑαυτό του, μέσα ἀπὸ τὴ δική του πνευματικὴ ἐμπειρία.

Άγιος Σωφρόνιος

πηγή: https://orthodoxathemata.blogspot.com/

Άγιος Παΐσιος: Όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει

– Γέροντα, πού οφείλεται η γκρίνια και πώς μπορείς να την αποφύγεις;

– Στην κακομοιριά οφείλεται και με την δοξολογία την κάνει κανείς πέρα.

Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η δοξολογία γεννά δοξολογία.

Όταν δεν γκρινιάζει κανείς για μια δυσκολία που τον βρίσκει, αλλά δοξάζει τον Θεό, τότε σκάζει ο διάβολος και πάει σε άλλον που γκρινιάζει, για να του τα φέρει όλα ανάποδα.

Γιατί, όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει.

Μερικές φορές μας κλέβει το ταγκαλάκι (διάβολος) και μας κάνει να μη μας ευχαριστεί τίποτε, ενώ μπορεί κανείς όλα να τα γλεντάει πνευματικά με δοξολογία και να έχει την ευλογία του Θεού.

Από το predator στην παγκόσμια τεχνολογική μετάλλαξη του αυταρχισμού

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)

Η ραγδαία ανάπτυξη των ψηφιακών τεχνολογιών έχει αναδιαμορφώσει ριζικά τις δυνατότητες άσκησης κρατικής εξουσίας, δημιουργώντας καινοφανείς μηχανισμούς συλλογής πληροφοριών, παρακολούθησης και κοινωνικού ελέγχου. Η τεχνολογική πρόοδος, παρά την καθοριστική συμβολή της στην ασφάλεια και στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, συνοδεύεται από σοβαρούς κινδύνους για τις ατομικές ελευθερίες και τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Αυτή ακριβώς τη διάσταση αναδεικνύει η έκθεση της Privacy International, με τίτλο «Η αυταρχική χρήση της τεχνολογίας: Μια διεθνής έκθεση» (“The authoritarian use of technology: A global report”), που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2026, καταγράφοντας τις αυταρχικές πρακτικές αξιοποίησης προηγμένων τεχνολογιών επιτήρησης σε παγκόσμιο επίπεδο.