Συλλυπητήρια ανακοίνωση της τοπικής κοινότητας της ΝΙΚΗΣ Φλώρινας

Η σημερινή ημέρα ξημέρωσε μαύρη, στην είδηση της απώλειας του Παύλου Αρβανιτάκη.

Ο Παύλος πάντα συγκέντρωνε την αγάπη και τον αμέριστο σεβασμό όλων όσων τον γνώρισαν.

Σε εποχές αξιακής παρακμής και δημογραφικής κατάρρευσης για την Πατρίδα μας, ο Παύλος πήγε κόντρα. Ταπεινά, αθόρυβα και εύψυχα, έδωσε “τον αγώνα τον καλόν”. Έγινε παράδειγμα για όλους. Ένας πραγματικός ήρωας της ζωής, στολίδι για την τοπική μας κοινωνία.

Εκφράζουμε την βαθιά μας θλίψη, και προσευχόμαστε να οικονομήσει ο Κύριος την οικογένειά του, και να την στηρίξει στην δύσκολη δοκιμασία. Πενθούμε δίπλα τους.

Θα παρευρισκόμαστε στην εξόδιο ακολουθία, για να τον τιμήσουμε και να συμπροσευχηθούμε.

 

Οι Τρεις Ιεράρχες απέναντι στην εξουσία

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 30η Ιανουαρίου 2026

Ξεχωριστή θέση, αγαπητοί μου αδελφοί, στη χορεία των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας κατέχουν οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», όπως τους αποκαλεί ο υμνογράφος στο απολυτίκιο της εορτής, δηλαδή ο μέγας Βασίλειος, ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, των οποίων την ιερά μνήμην ευλαβώς και χαρμοσύνως τιμά και πανηγυρίζει η Εκκλησία μας σήμερα σε μια κοινή εορτή και πανήγυρη. Και οι τρείς υπήρξαν μεγάλοι και κορυφαίοι θεολόγοι, μεγάλοι και κορυφαίοι Ιεράρχες και ποιμένες και πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας.

Τους εορτάζει ο ουρανός, η θριαμβεύουσα Εκκλησία, τους εορτάζει και η επί γης στρατευομένη και τους προβάλλει ως παραδείγματα προς μίμηση, ως παραδείγματα αρετής και αγιότητος τόσο στον κλήρο όσο και στο λαό. Προ πάντων όμως και κυρίως τους προβάλλει ως υποδείγματα αγίων ποιμένων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας γι’ αυτό και σ’ αυτούς βρίσκει πλήρη και τελεία εφαρμογή ο λόγος του Κυρίου μας «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων», (Ιω. 10,11).

Ο ΘΕΟΣ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Από μια ανθρώπινη έριδα… σε θεϊκή παρέμβαση.

Από διαφωνία και πάθη… σε αποκάλυψη ουράνιας ενότητας.

Από τρεις ξεχωριστές μορφές… σε μία αδιαίρετη φωνή της Εκκλησίας.

Οι Τρεις Ιεράρχες δεν αποτελούν απλώς τρεις μεγάλες αγιασμένες προσωπικότητες.

Αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία στάθηκε η Ορθοδοξία όρθια στους αιώνες.

Φωτεινοί αστέρες που διέλυσαν το σκοτάδι των αιρέσεων.

Πνευματικοί πατέρες που δίδαξαν όχι μόνο τι πιστεύει η Εκκλησία,

αλλά πώς σκέπτεται, πώς προσεύχεται και πώς οδηγείται στη σωτηρία.

Πλημμύρες – Βιολάντα – Τροχαίο στη Ρουμανία: Από δράμα σε δράμα χωρίς ανάσα και χωρίς μετάνοια

Τρεις συμφορές σε λίγες μέρες - Μια χώρα σε διαρκή οδύνη όσο απομακρύνεται από την πρόνοια του Θεού - Πως πύκνωσε έτσι το κακό των ημερών μας;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σε αυτές τις ασταμάτητα πένθιμες μέρες που διανύουμε, κάθε θεοφοβούμενος Έλληνας το σκέφτεται και το συζητά με τους οικείους του: από την αρχή του 2026 είναι σαν να ζούμε εν μέσω μιας «κατάρας», σαν να άνοιξαν οι πύλες της κακής «μοίρας» και να βρέχει ασταμάτητες συμφορές.

Βάζω τη «μοίρα» και την «κατάρα» εντός εισαγωγικών, γιατί τα δεινά που μας βρίσκουν ασφαλώς δεν έχουν καμία μοιρολατρική εξήγηση, ούτε φέρει οποιαδήποτε ευθύνη η αλλαγή ενός ημερολογιακού έτους. Την ευθύνη – όπως φαίνεται για όποιον έχει μια στοιχειώδη πνευματική αντίληψη – την φέρουμε εμείς σαν Έλληνες που όσο εγκαταλείπουμε τον Θεό – τόσο μας εγκαταλείπει η προστατευτική χάρη Του. Όχι γιατί το επιθυμεί Εκείνος, αλλά διότι το επιδιώκουμε μετά μανίας εμείς.

Η δημογραφική αναγέννηση της Ελλάδας μέσα από την προστασία της αγέννητης ζωής

Η πατρίδα μας βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η δημογραφική κατάρρευση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική απειλή, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που αλλοιώνει τον κοινωνικό μας ιστό. Ενώ οι θάνατοι υπερτερούν σταθερά των γεννήσεων, η δημόσια συζήτηση συχνά αγνοεί την ανοιχτή πληγή των αμβλώσεων, η οποία στερεί από το έθνος μας χιλιάδες νέες ζωές κάθε χρόνο. Είναι καιρός να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για την ανάγκη μετάβασης από μια κουλτούρα θανάτου και απόγνωσης σε μια κουλτούρα ελπίδας και προστασίας της ζωής.

Για τη ΝΙΚΗ, η εναντίωσή μας στις αμβλώσεις οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός ότι πρόκειται για αφαίρεση ζωής. Η θέση μας αυτή είναι απόλυτη: ακόμη και αν το δημογραφικό πρόβλημα λυνόταν οριστικά, η εναντίωση στη θανάτωση του αγέννητου παιδιού δεν θα άλλαζε στο ελάχιστο, καθώς η ζωή είναι ιερή και αδιαπραγμάτευτη από τη στιγμή της σύλληψης.

Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, οφείλουμε πρώτα να αναγνωρίσουμε την πραγματική του διάσταση. Η απόσταση ανάμεσα στα επίσημα κρατικά αρχεία και την πραγματική εικόνα της χώρας είναι χαοτική. Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές, οι αμβλώσεις στην Ελλάδα φαίνεται να κυμαίνονται μεταξύ 16.000 και 20.000 ετησίως. Ωστόσο, εκτιμήσεις κορυφαίων επιστημόνων και μαιευτήρων αποκαλύπτουν μια πολύ πιο ζοφερή εικόνα: ο πραγματικός αριθμός υπολογίζεται στις 100.000 έως 150.000 αμβλώσεις κάθε χρόνο.

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ

«Ελεεινός και ταλαίπωρος είναι αυτός που δεν απέκτησε υπομονή, επειδή για τέτοιους ανθρώπους εξαπέλυσε τα «ουαί» η θεία Γραφή. Αλίμονο, λέει, σ’ αυτούς που έχουν χάσει την υπομονή. Πραγματικά, λοιπόν, πραγματικά, αλίμονο σ’ αυτόν που δεν έχει υπομονή, διότι ένας τέτοιος άνθρωπος μεταφέρεται εδώ και κει, όπως ένα φύλλο από τον αέρα. Δεν ανέχεται προσβολή, στις θλίψεις λιποψυχεί. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι εύκολος στις φιλονεικίες, μεμψίμοιρος στην υπομονή και αντιρρησίας στην υπακοή. Στις προσευχές είναι οκνηρός και στις αγρυπνίες κατακουρασμένος. Στις νηστείες είναι σκυθρωπός και στην εγκράτεια απρόσεκτος. Στις αποστολές είναι απρόθυμος και στις εργασίες κακός εργάτης. Στην πονηρία είναι αξεπέραστος και στις ενέργειές του αυταρχικός. Στις λογομαχίες είναι ανδρείος και στην ερημική ζωή αδύνατος. Ένας τέτοιος άνθρωπος εχθρεύεται αυτούς που έχουν καλή φήμη, και φθονεί αυτούς που προοδεύουν. Εκείνος που δεν έχει υπομονή υποφέρει πολλές τιμωρίες, και ένας τέτοιος αδυνατεί να πλησιάσει την αρετή. Διότι με την υπομονή τρέχουμε το αγώνισμα του δρόμου που είναι μπροστά μας, λέει ο Απόστολο. Εκείνος που δεν έχει υπομονή είναι ξένος προς την ελπίδα που προέρχεται απ’ αυτήν. Γι’ αυτό παρακαλώ, όσοι όπως εγώ είστε χωρίς υπομονή, αποκτήστε υπομονή, για να σωθείτε» (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, Λόγος για τις αρετές και τις κακίες, εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, Μετάφραση: Κ. Γ. Φραντζολά).

Πού είσαι Χριστόδουλε;…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δέκα και οκτώ χρόνια πέρασαν από την εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και στα όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας. Ο πιστός λαός τον αναζητεί, λέγοντας «πού είσαι Χριστόδουλε». Κατά τα εννέα χρόνια της Αρχιεπισκοπίας του η Εκκλησία είχε λόγο, είχε παρρησία και ο λαός ένιωθε ότι ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας νοιάζεται γι’ αυτόν. Μπροστά στην προστασία του ποιμνίου του από τις ποικίλες επιθέσεις, που σκοπό είχαν να πολεμήσουν την Πίστη του, να αλλάξουν την ταυτότητά του και να αλλοιώσουν την πολιτισμική του κληρονομιά, εκείνος, ακολουθώντας τον λόγο του Ιησού Χριστού, που λάτρευε, θυσίασε τη ζωή του.

Από της εκλογής του έως και την βαρύτατη ασθένεια, που τον οδήγησε στον θάνατο, δεν υπήρξε ημέρα που να μην αντιμετωπίζει με καρτερία και να απαντά με σοφία και παρρησία στα βέλη που εξαπολύονταν κατά του ιδίου και της Εκκλησίας. Τα πυρά ήσαν ομαδικά, από όλες τις πλευρές: πολιτεία, εξωτερικούς παράγοντες, από το εσωτερικό της Εκκλησίας, από ανθρώπους του περιβάλλοντός του, από τα ΜΜΕ… Εκείνος ακλόνητος έως την κοίμησή του. Ακόμη και κατά την ασθένειά του δεν έπαυσε να νοιάζεται και να αγωνίζεται για το ποίμνιό του.

Μνήμη του οσίου πατρός ημών Δημητρίου Γκαγκαστάθη (29 Ιανουαρίου)

 Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης, φορητή εικόνα στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου

Ποιός ήταν ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Στυλιανού Κεμεντζετζίδη, Θεολόγου-Συγγραφέα

Γεννήθηκε στις αρχές του αιώνος μας, και συγκεκριμένα γεννήθηκε το 1902 στο χωριό Πλάτανος, όπου αργότερα, επί 42 συναπτά έτη, εχρημάτισε ο καλός ποιμήν των λογικών προβάτων.

Εκοιμήθη το 1975, στις 29 Ιανουαρίου εν ειρήνη.

Πρόκειται για μια οσιακή μορφή, καίτοι έζησε ως έγγαμος στον κόσμο.

Υπήρξε προικισμένος με πολλά χαρίσματα, με πολλή επιμέλεια, καθαρότητα συνειδήσεως, άλαλο πίστη, βαθειά ταπείνωση και με πληρότητα αγάπης στο Θεό και τον πλησίον.

O Πλάτανος είναι μια μικρή κωμόπολη, ένα μεγάλο χωριό, 15 χιλιόμετρα δεξιά από την πόλη των Τρικάλων, στη Θεσσαλία.

Ο πατήρ Δημήτριος είχε σημεία θαυμαστά από τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Κι αυτά που παρέλαβε από το Θεό τα καλλιέργησε με φιλότιμο, τα αύξησε και πάντοτε ταπεινά και για τη δόξα του Θεού και μόνον.

Μνήμη της ανακομιδής των λειψάνων του Aγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου (29 Ιανουαρίου)

Χάρις λέουσιν Iγνάτιε παμβόροις,

Σου σώματος λιπούσι και πιστοίς μέρος.

Τη δ’ ενάτη επάνουδος Ιγνατίω εικάδι τύχθη.

Η ανακομιδή των λειψάνων του Aγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου. Μικρογραφία 

(Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Θεοφόρος Ιγνάτιος έγινε διάδοχος των Aποστόλων, δεύτερος Eπίσκοπος χρηματίσας Aντιοχείας, μετά τον Eύοδον. Eμαθήτευσε δε μαζί με τον Σμύρνης Πολύκαρπον, κοντά εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον. Ούτος λοιπόν εν έτει ρι΄ [110], εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως Τραϊανού, και αφ’ ου υπέμεινε κάθε δοκιμήν των βασάνων, και έμεινεν αβλαβής από αυτά τη χάριτι του Χριστού, εστάλθη παρά του βασιλέως εις την Ρώμην, διά να πολεμήση με τα θηρία. Γενομένου δε τούτου, εδιασπαράχθη ο Όσιος από τους λέοντας, καθώς επεθύμει και ηύχετο. Τα δε τίμια αυτού λείψανα συνάξαντες μερικοί Χριστιανοί, τα επήγαν εις την Aντιόχειαν, και δώρον ποθούμενον εις τους εκεί αδελφούς ταύτα χαρίζονται. Οι οποίοι μετά πάσης τιμής και ευλαβείας απεθησαύρισαν αυτά, υποκάτω εις την γην. Όθεν τούτου χάριν εορτήν χαρμόσυνον εορτάζει σήμερον η του Xριστού Eκκλησία, την σεπτήν ταύτην ανακομιδήν των λειψάνων του. (Τον κατά πλάτος Βίον τούτου, όρα εις το Eκλόγιον1.)

Ελευθεριάδης Ελευθέριος Ψυχολόγος -‘’Καβγάδες για Καλό’’.

 

Όργουελ εν δράσει: Η Βρετανική κυβέρνηση προωθεί πόλεις 15 λεπτών σε όλη την χώρα!

Η βρετανική κυβέρνηση ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή του μοντέλου των "πόλεων 15 λεπτών" σε εθνικό επίπεδο. 

πολιτικές αποφάσεις, θεσμικά εργαλεία και κοινωνικές αντιδράσεις συνθέτουν ένα νέο πλαίσιο αστικής οργάνωσης που προκαλεί έντονο προβληματισμό για τα όρια της ελευθερίας μετακίνησης και τον ρόλο του κράτους στον καθημερινό βίο. Ανάλυση με πολιτικό και γεωπολιτικό υπόβαθρο. 

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/