Με αφορμή την αρχή του κατηχητικού έτους, θα ήθελα να σταθούμε σε μια φράση που ακούγεται συχνά στα χείλη των γονέων εδώ και δεκαετίες: «Μην πηγαίνει το παιδί πολύ στην εκκλησία, γιατί μπορεί να γίνει παπάς ή καλόγερος».
Μια νοοτροπία γεμάτη φόβο, η οποία δυστυχώς λειτούργησε ως πνευματικό τείχος, αποστασιοποιώντας τις σύγχρονες γενιές από τον χώρο της Εκκλησίας.
Ας αναλογιστούμε, αδελφοί μου, τι στερούμε από τα παιδιά μας όταν τα κρατάμε μακριά από τον Οίκο του Θεού. Τους στερούμε τα πνευματικά αντισώματα απέναντι στις προκλήσεις του κόσμου. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο μέγας αυτός διδάσκαλος, τονίζει χαρακτηριστικά για την ανατροφή των παιδιών: «Ανέθρεψον το παιδί σου με την παιδείαν και νουθεσίαν Κυρίου... διότι δεν υπάρχει τίποτε ανώτερον από το να μορφώσει κανείς την ψυχήν του παιδιού του». Όταν λοιπόν εμείς, από φόβο, αρνούμαστε αυτή τη μόρφωση, τι είδους ανθρώπους παραδίδουμε στην κοινωνία;
