Η ανιψιά του Αγίου Παϊσίου περιγράφει τα παιδικά χρόνια δίπλα του: «Είναι βαρύ το όνομα που φέρουμε, θαύμα η σειρά για τη ζωή του»

Η Μαρία Εζνεπίδου θυμάται στιγμές από την παιδική της ηλικία δίπλα στον Άγιο Παΐσιο και τις συμβουλές που τους έδινε - Αναφέρεται στο πώς ο Άγιος συγκέντρωνε τα παιδιά της γειτονιάς για να τους μιλήσει για την πίστη και τις αξίες της ζωής

• Η εκπαιδευτικός Μαρία Εζνεπίδου, ανιψιά του Αγίου Παϊσίου, μοιράστηκε προσωπικές αναμνήσεις από τα παιδικά της χρόνια και την ανθρώπινη πλευρά του Αγίου.
• Η κυρία Εζνεπίδου περιέγραψε στιγμές οικογενειακής καθημερινότητας, συμβουλές και μαθήματα ζωής που της έδωσε ο Άγιος Παΐσιος.
• Η ίδια ανέφερε ότι ο Άγιος Παΐσιος τους μιλούσε για τον Άγιο Αρσένιο και ποτέ για τον εαυτό του, ενώ η σειρά για τη ζωή του χαρακτηρίστηκε «θαύμα».
• Η εκπαιδευτικός τόνισε τη σημασία της ταπεινότητας και των σωστών αξιών που πρέπει να δίνονται στα παιδιά από μικρή ηλικία.
• Τέλος, ανέφερε ότι μόνο το κόμμα «ΝΙΚΗ» αρθρώνει ορθόδοξο λόγο στη Βουλή. Η εκπαιδευτικός Μαρία Εζνεπίδου, ανιψιά του Αγίου Παϊσίου διηγήθηκε προσωπικές μνήμες από τα παιδικά της χρόνια και την ανθρώπινη πλευρά του Αγίου.

Μιλώντας στο vidcast του trikalavoice.gr η κυρία Εζνεπίδου περιέγραψε στιγμές από την οικογενειακή τους καθημερινότητα, θυμήθηκε τις συμβουλές που τους έδινε και τα μαθήματα ζωής που σημάδεψαν βαθιά την πορεία της.

Δεν είναι όλοι άνθρωποι πάντα τόσο ώριμοι, όσο τους νομίζεις…

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’ευχαριστώ’’. Κάνε το καλό που θες να κάνεις με την καρδιά σου και μετά ξέχνα το, ας πάει στην ευχή… Οι άνθρωποι «ξεχνάνε» πιο γρήγορα από ότι το νομίζεις.

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’συγγνώμη’’. Ακόμα και αν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι δεν σου φέρθηκε καλά, δύσκολα να το «βγάλει» από το στόμα το ρημάδι… Δεν σκύβουμε το κεφάλι εύκολα οι άνθρωποι. Δεν ταπεινωνόμαστε μπροστά στον αδερφό μας…

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’σε αγαπώ’’. Κάποιοι το δείχνουν με τις πράξεις τους. Εντάξει. Κάποιοι άλλοι ούτε καν με αυτές… Το θεωρούν αδυναμία. Ντροπή. Και εγώ δεν ξέρω τί… Τσάμπα θα γεμίζεις προσδοκίες και θα απογοητεύεσαι… Εσύ αγάπα. Λέγε το εκεί που θες. Και άσε τον κάθε έναν, να κάνει ό,τι θέλει.

Μην περιμένεις από κανέναν να καταλάβει το τί περνάς… Θέλει μαγκιά, θέλει ανδρεία να σκύψεις και να γευτείς τον πόνο του αδερφού σου… Έτσι είναι άνθρωποι… Αδύναμοι συχνά… Κατάλαβέ τους και μην τους κρατάς κακία.

Ούτε ‘’συγγνώμη’’, ούτε ‘’ευχαριστώ’’, ούτε να σε καταλάβουνε, ούτε ‘’σ ’αγαπάω’’…

Τίποτα μην περιμένεις από αυτά..

Δεν είναι όλοι άνθρωποι πάντα τόσο ώριμοι, όσο τους νομίζεις…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ νηστεία νὰ γίνεται μὲ φιλότιμο…

Ἀπόσπασμα ἀπό τίς σελίδες 182-186 τοῦ βιβλίου: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ Δ΄ - OIKOΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται. Ἐνῶ, ἄν μπῆ στὸ νόημα καὶ νηστέψη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, θὰ χαίρεται. «Αὐτὴν τὴν ἡμέρα, νὰ σκεφθῆ, ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε· οὔτε νερὸ δὲν Τοῦ ἔδωσαν νὰ πιῆ· ξίδι Τοῦ ἔδωσαν. Κι ἐγὼ δὲν θὰ πιῶ νερὸ ὅλη τὴν ἡμέρα». Ἄν τὸ κάνη αὐτὸ, τότε θὰ νιώθη ἀνώτερη χαρὰ μέσα του ἀπὸ αὐτὸν ποὺ πίνει τὰ καλύτερα ἀναψυκτικά!

Καὶ βλέπεις, πολλοὶ κοσμικοὶ μιὰ Μεγάλη Παρασκευὴ δὲν μποροῦν νὰ νηστέψουν, ἀλλὰ ἔξω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο μποροῦν νὰ κάθωνται καὶ νὰ κάνουν ἀπεργία πείνας γιὰ ἕνα πεῖσμα, γιὰ νὰ πετύχουν κάτι. Ἐκεῖ ὁ διάβολος τούς δίνει κουράγιο.

Υπάρχει τρόπος να υπομένουμε τους πειρασμούς;

Όσοι είναι φίλοι του Θεού, όσοι έχουν κλείσει μέσα τους τον Κύριο σαν ένα πολύτιμο θησαυρό, δέχονται με πολλή χαρά τις βρισιές και τις ατιμίες, και αγαπούν με καθαρή καρδιά, σαν ευεργέτες, αυτούς που τους αδικούν.

Ο Χριστός, ο αναμάρτητος, ραπίσθηκε άδικα από ένα δούλο, κι έτσι έγινε το πρότυπο όλων μας στην ανεκτικότητα, τη μεγαλοψυχία και τη μακροθυμία. Αλλά μόνο ραπίσθηκε; Αν πάρουμε από την αρχή τα γεγονότα της ένσαρκης οικονομίας Του, θα δούμε πως αυτή δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια αλυσίδα ταπεινώσεων και εξευτελισμών.

Πρώτα-πρώτα ο Κύριος, όντας Θεός, καταδέχθηκε να έρθει στη γη, «μορφήν δούλου λαβών», και να ζήσει ανάμεσά μας σαν ένας άσημος και φτωχός «τέκτονος υιός». Μέχρι τα τριάντα Του χρόνια βοηθούσε τον άγιο Ιωσήφ στο ταπεινό επάγγελμα του ξυλουργού. Ύστερα, όσο κήρυττε και θαυματουργούσε, υπέμεινε το διασυρμό, τη συκοφαντία και τις επιβουλές των Φαρισαίων και Γραμματέων. Και τέλος, πιάστηκε, χλευάσθηκε, μαστιγώθηκε, ραπίσθηκε και σταυρώθηκε.

Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος: Ο ηρωικός διδάσκαλος της Ραψάνης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

Οι Νεομάρτυρες, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού, προέρχονταν από όλες τις τάξεις και τα επαγγέλματα. Μια πλειάδα από αυτούς ήταν μορφωμένοι και είχαν ζηλευτά επαγγέλματα, τα οποία αντάλλαξαν με τη μαρτυρία της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας και έχυσαν το αίμα τους για γι’ αυτή. Ένας από αυτούς είναι και ο ένδοξος άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος της Ραψάνης, γραμματοδιδάσκαλος στο επάγγελμα.

Γεννήθηκε το 1798 στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, σε έναν σημαντικό συνοικισμό στον Κάτω Όλυμπο. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια. Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζηλάσκαρης ή Αναστάσιος Ψάλτης. Δεν είναι γνωστό όμως αν το Ψάλτης είναι επώνυμο ή ιδιότητα του Αναστασίου. Η μητέρα του Νεομάρτυρα είχε το όνομα Σμαράγδα και ήταν θυγατέρα του Θεόδωρου Σακελλαρίδου. Τους διέκρινε βαθειά ευσέβεια, με την οποία γαλούχησαν το μικρό Γεώργιο.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος (5 Μαρτίου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ουδέποτε υπήρξε στην Εκκλησία απουσία πατερικών μορφών. Όπως σε κάθε εποχή, και στους σύγχρονους χρόνους αναδείχνονται Πατέρες και διδάσκαλοι. Μια τέτοια σύγχρονη πατερική μορφή υπήρξε και ο Σέρβος νεοφανής άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), επίσκοπος Ζίτσης και Αχρίδος, ο οποίος έλαβε την προσωνυμία «ο Σέρβος Χρυσόστομος», λόγω της ρητορικής του δεινότητας και των αγώνων του για την μόνη σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1880 στο χωριό Λέλιτς της Νότιας Σερβίας από φτωχούς, πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Ιερά Μονή Τσέλιε. Από μικρό παιδί έδειξε μια ασυνήθιστη αγάπη για την Εκκλησία και κλίση για την αρετή και την προσευχή. Απομονώνονταν συχνά και προσεύχονταν με τις ώρες. Μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του εισήχθη στην Ιερατική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Εκεί έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στις σπουδές του, ώστε το Πατριαρχείο της Σερβίας, εκτιμώντας την φιλομάθειά του και το ήθος του, τον έστειλε με υποτροφία για ανώτερες σπουδές στην Ελβετία, την Γερμανία και την Αγγλία. Έμαθε επίσης άριστα επτά γλώσσες.

Όταν τα αγέννητα μωρά «θάβονται» από τα ΜΜΕ

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που το σύστημα των αμβλώσεων καταφέρνει και συγκαλύπτει την μεγαλύτερης κλίμακας καταστροφή ανθρώπινης ζωής στην ιστορία είναι η εξόφθαλμη υποστήριξή του από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις.

Δημοσιογράφοι και παρουσιαστές, καλλιτέχνες και σχολιαστές μιλούν, γράφουν, παραπλανούν, προσβάλλουν, υποτιμούν και ψεύδονται για να υποστηρίξουν την «διακοπή της εγκυμοσύνης» δηλ. τον θάνατο του αγέννητου παιδιού. Υπερασπίζονται το ανύπαρκτο «δικαίωμα» της γυναίκας να σκοτώνει το παιδί της, το παραπλανητικό «δικαίωμα» ελέγχου στο σώμα της (ενώ το παιδί δεν είναι σώμα της), το αμετάβλητο της σχετικής νομοθεσίας, (το οποίο δεν ισχύει για κανένα νόμο) και προσβάλλουν με αναίδεια οποιονδήποτε αρθρώσει αντίθετο λόγο, ενώ παραποιούν τα γεγονότα, αγνοώντας τις χιλιάδες μαρτυρίες για την κακία της άμβλωσης.

Πότε να γίνεται η ευχή;

Ας ανοίγουμε και ας κλείνουμε την ημέρα με την ευχή. Συνιστούν οι Πατέρες να προσφέρουμε την «πρωτόνοια» στον Θεό (Κλίμαξ 26 Α’ 76). Δηλαδή η πρώτη σκέψη που θα κάνουμε μόλις ξυπνήσουμε, να μελετάει τον Θεό. Και αντίστοιχα ν’ αποκοιμόμαστε με την ευχή. Έτσι με την πρωινή ευχή θα ξεκινά και θα αγιάζεται η μέρα, με τη βραδινή η νύχτα.

Οι μοναχοί, που κύριο μέλημά τους είναι η ευχή, σηκώνονται τις πρώτες ώρες μετά τα μεσάνυχτα. Τότε πριν την πρωινή (κοινή) ακολουθία στον ναό, κάνουν τον «κανόνα» τους, με άλλα λόγια προσεύχονται στο κελλί τους με το κομποσχοίνι.

Εκείνες λοιπόν τις ώρες οι αδελφοί λένε την ευχή για τον εαυτό τους, για το μοναστήρι τους, για την Εκκλησία, για... το Έθνος, για τους αλλόπιστους, ακόμη και για τους ειδωλολάτρες, για τους άθεους, για τον κόσμο – για όλη τη Δημιουργία.

Κέρασμα από τον Άγιο παπά – Τύχωνα, στο υπαίθριο αρχονταρίκι στην Καψάλα

Για μια στιγμή βλέπω ένα λαμπρό γέρο καλόγερο –τα τριμμένα ράσα, το κοντό ζωστικό έκρυβαν έναν άρχοντα. Η λάμψη του προσώπου του, η μακριά γενειάδα του, η γλυκειά ομιλία του, η αγάπη και η απλότητά του γέμισαν την καρδιά μου χαρά και συγκίνηση. Δίχως να ξέρω ποιος ήταν, ήθελα να τον προσκυνήσω, να λάβω την ευλογία του. Πίστευα πως η ευλογία του ήταν ευλογία Χριστού.

Σαν διψασμένος κάθησα για λίγο κοντά του, να τον ρωτήσω:

-Που μένεις;

-Ερημίτης, μου απάντησε. Θαύμασα και ζήτησα πάλι να με ευλογήση…

Καθίσαμε στον καναπέ και επέμενα να τον ρωτώ, που μένει. Τέλος μου είπε:

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Γερασίμου του Iορδανίτου (4 Μαρτίου)

Yπηρέτης θηρ τω Γερασίμω γέρας,

Θήρας παθών κτείναντι πριν λήξαι βίου.

Tη δε τετάρτη Γεράσιμος βιότοιο απέπτη.

Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ορφανού στη Θεσσαλονίκη

Oύτος ο Όσιος Γεράσιμος ήτον κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του βασιλέως, του καλουμένου Πωγωνάτου, εν έτει χο΄ [670], ως λέγει Σωφρόνιος ο Iεροσολύμων ο τον Bίον του Oσίου τούτου γράψας1. Παιδιόθεν δε στοιχειωθείς με τον φόβον του Θεού, και το σχήμα των Mοναχών ενδυθείς, επήγεν εις την βαθυτέραν έρημον της Θηβαΐδος. Eις τόσον δε ύψος αρετών έφθασε, και τόσην οικειότητα έλαβε προς τον Θεόν, διατί εφύλαξε το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν καθαρόν, ώστε οπού, είχεν υποκάτω εις την εξουσίαν του και αυτά τα άγρια θηρία. Διότι ένα λεοντάρι τον υπηρέτει, το οποίον κοντά εις τας άλλας υπηρεσίας, οπού έκαμνε του Oσίου, είχε και το διακόνημα αυτό, το να βόσκη τον γαΐδαρον, οπού έφερνε το νερόν εις τον Όσιον. Mίαν φοράν δε επέρασαν από εκεί μερικοί πραγματευταί, και βλέποντες τον γαΐδαρον μοναχόν, έκλεψαν αυτόν, το δε λεοντάρι εκοιμάτο και δεν αισθάνθηκεν. Όθεν το βράδυ εγύρισεν εις τον Όσιον χωρίς να έχη μαζί του τον γαΐδαρον κατά την συνήθειαν.

Ο πιτσιρικάς, ο άγιος και το λιοντάρι (κινούμενα σχέδια)

 

Επιτέλους μια ελληνική παραγωγή, και στην ελληνική γλώσσα, για τα μικρά παιδιά που δεν ξέρουν να διαβάζουν, αλλά και για τα μεγαλύτερα, που... βαριούνται να διαβάσουν! Δόξα τω Θεώ. Νά 'ναι ευλογημένοι οι συντελεστές...

Απολαύστε το, καθώς και τις άλλες ταινίες κινουμένων σχεδίων στο blog μας και στο YT.

Δες και: Οι άγιοι και τα ζώα.

Η βιογραφία του αγίου Γεράσιμου του Ιορδανίτη

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθρωποι: σαρκικοί, ψυχικοὶ καὶ πνευματικοί...

Ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου

«Ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθρωποι: σαρκικοί, ψυχικοὶ καὶ πνευματικοί. 

Ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος θέλει ὅλα τὰ τῆς σαρκός -ζητεῖ τὴν ἀνάπαυση, ἀγαπᾶ τοὺς ἐπαίνους, δὲν θέλει νὰ τὸν ὑβρίσουν, δὲν δέχεται νὰ τοῦ κόψουν τὸ θέλημά του, ὑπερασπίζει τὸν ἑαυτό του καὶ ζητεῖ ὅλα ὅσα εἶναι πρὸς ἀνάπαυση τοῦ σαρκίου του. 

Ὁ ψυχικὸς πάλι δὲν θέλει νὰ ἀδικήσει, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ τὸν ἀδικήσουν. Δὲν κατηγορεῖ, ἀλλὰ δὲν θέλει καὶ νὰ τὸν κατηγορήσουν ἐὰν τοῦ συμβεῖ μία ὕβρις ἢ ἀδικία, ἢ τὸν περιφρονήσουν, δὲν ὁμιλεῖ μέν, ἀλλὰ θλίβεται καὶ λυπᾶται πὼς νὰ τοῦ τὸ κάμουν· αὐτὸς εἶναι ὁ ψυχικός. 

Ὁ δὲ πνευματικὸς ἄνθρωπος σκέπτεται ὅλο τὰ τοῦ πνεύματος· ἂν ἀδικηθεῖ χαίρει· ἂν ὑβριστεῖ, εὐχαριστεῖται· ἂν τοῦ κόψουν τὸ θέλημά του, εὐφραίνεται· ὅ,τι καὶ ἂν τοῦ συμβεῖ λυπηρό, θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του ὅτι τοῦ πρέπουν ὅλα αὐτά, καὶ θέλει ὅλο νὰ τὸν περιφρονοῦν καὶ νὰ τὸν ἐξευτελίζουν».

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/