Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ: Ὁμιλία στήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου


Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Ἄν ὁ θανατος τῶν ὁσίων εἶναι τίμιος καί ἡ μνήμη δικαίου συνοδεύεται ἀπό ἐγκώμια (Παρμ. 10,7), πόσο μᾶλλον τή μνήμη τῆς ἁγίας τῶν ἁγίων, διά τῆς ὁποίας ἐπέρχεται ὅλος ὁ ἁγιασμός στούς ἁγίους, δηλ. τή μνήμη τῆς ἀειπάρθενης καί Θεομήτορος, πρέπει νά τήν ἐπιτελοῦμε μέ τίς μεγαλύτερες εὐφημίες;

Αὐτό πράττουμε ἑορτάζοντας τήν ἐπέτειο τῆς ἁγίας κοιμήσεως ἤ μεταστάσεώς της (μεταβιώσεως), πού ἄν καί μέ αὐτή εἶναι λίγο κατώτερη ἀπό τούς ἀγγέλους, ὅμως ξεπέρασε σέ ἀσύγκριτο βαθμό καί τούς ἀγγέλους καί τούς ἀρχαγγέλους καί ὅλες τίς ὑπερκόσμιες δυνάμεις μέ τήν ἐγγύτητά της πρός τόν Θεό καί μέ τά ἀπό παλαιά γραμμένα καί πραγματοποιηθέντα σ’ αὐτή θαυμάσια.

Η Κοίμησις της Θεοτόκου -Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο



Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ[:Φιλιπ.2,5-11]


«Τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ. διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός(:Εφόσον δηλαδή είστε μαθητές και δούλοι του Ιησού Χριστού, πρέπει να μιμηθείτε την ταπείνωση και την αυταπάρνησή Του. Ας υπάρχει λοιπόν μέσα σας αυτό το φρόνημα της ταπεινώσεως και αυταπαρνήσεως που είχε κι ο Ιησούς Χριστός.

Ο Δεκαπενταύγουστος και η Σιωπή της Παναγίας




Ο Δεκαπενταύγουστος είναι από τις πιο βαθιές γιορτές της Ορθοδοξίας. Δεν είναι απλά η γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου· είναι για εμάς τους Χριστιανούς η γιορτή του σπουδαιότερου ανθρώπου που πέρασε ποτέ από τη γη και η ζωή του ολοκληρώθηκε χωρίς θόρυβο, χωρίς επίδειξη, χωρίς καμία αξίωση εξουσίας. Η Παναγία, ο πιο σπουδαίος άνθρωπος στον κόσμο, είναι ταυτόχρονα και ο πιο σιωπηλός.

Στα Ευαγγέλια μιλά ελάχιστα. Δεν αφήνει πίσω της ένα σύστημα ιδεών, δεν γράφει βιβλία, δεν διεκδικεί θέση, αξίωμα ή αναγνώριση. Ακόμη και όταν βρίσκεται στο κέντρο του μεγαλύτερου γεγονότος της χριστιανικής πίστης, παραμένει σχεδόν πάντοτε στο περιθώριο της αφήγησης. Επειδή γνωρίζει ότι δεν έχει τίποτε άλλο να προσθέσει.

Σπάνια επιστολή του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή: ¨Η Παναγία Μητέρα μας"

Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Απόσπασμα επιστολής του μακαριστού Γέροντος Ιωσὴφ του Ησυχαστοῦ, γραμμένης από τα σπήλαια της Μικράς Αγίας Αννης του Αγίου Όρους το έτος 1947 προς Μοναχική Αδελφότητα στο οποίο με εκπληκτική χάρη και τόλμη εισδύει στα βάθη και πετά στα ύψη της γνωστής εις αυτόν πνευματικής πραγματικότητος, για να μας μυήση στα «μυστήρια του Θεού» και μάλιστα στον τρόπο «συγγενείας» μας με την Παναγία Μητέρα μας.]

«...Ακούσατέ μου, λοιπόν, ενωτίσασθέ μου τους λόγους, ότι μέλλω ειπείν εις υμάς όντως φοβερόν και απόκρυφον και της Οικονομίας του Θεού το μέγα Μυστήριον. Ου φθονώ την ωφέλειαν, ου κρύπτω ο οίδα ως ο κρύψας το τάλαντον, ου δειλιώ τας απειλάς των δαιμόνων όπου ωρύονται κατ' εμού εμφανίζοντος τοιαύτα μυστήρια, αλλ' ελπίζω εις τας ευχάς σας.

Ηγούμενος Ι. Μ. Καρακάλλου: Θέλουν να μας αφαιρέσουν ύπουλα την ελευθερία μας

 

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Προσευχὴ γιὰ τὴν Παναγία. Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ


Άγιος Νεκτάριος

Δέσποινα Παντευλόγητε, Ὑπέραγνε Παρθένε,
Παράδεισε Πανθαύμαστε, Κῆπε Καλλωπισμένε.

Σέ δυσωπῶ, Πανάχραντε, χαρίτωσον τό νοῦν μου,
κατεύθυνον τάς σκέψεις μου, φώτισον τήν ψυχήν μου.

Κόρη με ποίησον ἀγνόν, πρᾶον, σεμνόν, ἀνδρεῖον,
ἡσύχιον καί κόσμιον, εὐθύν, ὅσιον θεῖον,

ἐπιεικῆ, μακρόθυμον, τῶν ἀρετῶν δοχεῖον,
ἄμεμπτον, ἀνεπίληπτον, τῶν ἀγαθῶν ταμεῖον.

Δός μοι σοφίαν, σύνεσιν καί μετριοφροσύνην,
φρόνησιν καί ἁπλότητα καί ταπεινοφροσύνην.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Περί της Θεομήτορος

Όταν η ψυχή κατέχηται εκ της αγάπης του Θεού, ώ, πώς τότε τα πάντα είναι ευχάριστα, ηγαπημένα και ευφρόσυνα! Η αγάπη όμως αύτη συνεπάγεται οδύνην, και όσον βαθυτέρα είναι η αγάπη, τοσούτον μεγαλυτέρα είναι η οδύνη.

Η Θεομήτωρ ουδέποτε ημάρτησεν, ουδέ δια λογισμού, και ουδέποτε απώλεσε την χάριν, αλλά και Αυτή είχε μεγάλας θλίψεις. Ότε ίστατο παρά τον Σταυρόν, τότε ως ωκεανός απέραντος ήτο η θλίψις Αυτής, και οι πόνοι της ψυχής Αυτής ήσαν ασυγκρίτως μεγαλύτεροι του αδαμιαίου πόνου μετά την έξωσιν εκ του Παραδείσου, διότι και η αγάπη Αυτής ήτο ασυγκρίτως μεγαλυτέρα της αγάπης του Αδάμ εν τω Παραδείσω.

Και εάν επέζησεν, επέζησε μόνον θεία δυνάμει, δια της ενισχύσεως του Κυρίου, διότι η ευδοκία Αυτού ήτο όπως ίδη την Ανάστασιν, και ύστερον, μετά την Ανάληψιν Αυτού, παραμείνη ως παράκλησις και χαρά των Αποστόλων και του νέου χριστιανικού λαού.

Να μιμηθούμε την Παναγία στην αρετή της αγνότητας



π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ο Θεός μετά την πτώση του ανθρώπου, ακριβώς διότι αγαπά τον άνθρωπο και θέλει τη σωτηρία του, αποφασίζει να σώσει τον άνθρωπο. Και για να γίνει αυτό, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός του Θεού, γίνεται άνθρωπος. Διότι, εφόσον ο άνθρωπος έσφαλε, ο άνθρωπος έγινε ανυπάκουος, ο άνθρωπος αμάρτησε, άνθρωπος πάλι – αλλά αυτή τη φορά άνθρωπος είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού – είναι αυτός που θα υπακούσει στο θέλημα του Θεού και θα διορθώσει το πταίσμα του Αδάμ, θα διορθώσει το σφάλμα του ανθρώπου και θα σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία.

Χρειαζόταν όμως ο Θεός να βρει κατάλληλο πρόσωπο από μέρους των ανθρώπων, από το οποίο θα εγεννάτο ο Υιός του Θεού ως Υιός του ανθρώπου. Και το κατάλληλο αυτό πρόσωπο ήταν η Παναγία.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου (για παιδιά)


(η εικόνα από την Πεμπτουσία)

(η ιστορία της Κοίμησης της Θεοτόκου με κατανοητά λόγια, το απολυτίκιο και μια ζωγραφιά για να χρωματίσουν τα παιδιά)

Στις 15 Αυγούστου γιορτάζεται πανηγυρικά σ’ όλον τον κόσμο η Κοίμηση* της Θεοτόκου, η μεγαλύτερη απ’ όλες της θεομητορικές γιορτές.

Τρεις μέρες πριν από την κοίμησή της, και ενώ η Παναγία προσευχόταν στο σπίτι της, την επισκέφτηκε ο αρχάγγελος Γαβριήλ: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, (της είπε). Σε τρεις μέρες θα φύγεις από τον κόσμο αυτό. Θα έρθει ο Υιός σου και θα παραλάβει την ψυχής σου» και της έδωσε έναν κλάδο από φοίνικα, σύμβολο ζωής και αθανασίας.

Η Γερόντισσα Μαρία, με τον φοίνικα στο χέρι, έτρεξε να προσευχηθεί στο Όρος των Ελαιών, εκεί που πάντα προσευχόταν. Γονάτισε και... είπε στον Υιό της: «Κύριέ μου. Εγώ δεν είμαι άξια να έρθεις να παραλάβεις την ψυχή μου. Όμως έρχεσαι, επειδή είσαι ελεήμων». Και άλλα πολλά είπε στην τελευταία της προσευχή.

Οι Παναγίες της Μικράς Ασίας που έγιναν Τζαμιά — Ο Χάρτης της Απώλειας, από τη Σουμελά ως την Έφεσο


Στον μήνα της Παναγίας, θυμόμαστε ό,τι χάθηκε στη Μικρά Ασία. Αυτό τοβίντεο του MIKRASIATIS STORIES είναι ένας «χάρτης της απώλειας» — από την Τραπεζούντα ως την Έφεσο — για τους ναούς της Παναγίας που έγιναν τζαμιά, έγιναν ερείπια ή σώπασαν για πάντα.

0:00 Η κληρονομιά της Παναγίας στη Μικρά Ασία
1:59 Παναγία Σουμελά: Το σύμβολο που επέζησε
5:45 Νίκαια και Κύζικος: Από τη δόξα στη σιωπή
8:35 Ερυθραία: Τρεις ναοί, τρεις διαφορετικές μοίρες
13:31 Καππαδοκία: Οι ναοί που έσπασαν τη σιωπή

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία


Καταγγελίες πρώην μελών για τη Σαϊεντολογία αποκαλύπτουν φόβο, έλεγχο και απομόνωση. Η αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο κοντά στον Χριστό.

Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν οι καταγγελίες μιας πρώην μέλους της Σαϊεντολογίας, η οποία μιλά σήμερα για τις δύσκολες εμπειρίες που όπως υποστηρίζει, έζησε από την παιδική της ηλικία μέσα στην οργάνωση. Η ίδια περιγράφει ένα περιβάλλον αυστηρών κανόνων, απομόνωσης, σκληρής εργασίας και φόβου, υποστηρίζοντας ότι υπέστη κακοποίηση και στερήθηκε βασικές ανάγκες και δικαιώματα.

Η Ντανιέλ Τσέιμπερλιν, σήμερα 64 ετών, αναφέρει ότι η εμπλοκή της με τη Σαϊεντολογία ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί. Σε ηλικία μόλις 11 ετών, όπως περιγράφει, στάλθηκε μόνη της από την Αγγλία στην Πορτογαλία, προκειμένου να επιβιβαστεί στο πλοίο «Απόλλο» και να ενταχθεί στη Sea Org, την εσωτερική και ιδιαίτερα αυστηρή τάξη της οργάνωσης.

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026

Τὸ ἀντι-woke μέτωπο ποὺ ἀναδύεται στὴν Ἀφρική


Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στὶς ἀρχὲς Ἰουνίου τοῦ 2026 κοινοβουλευτικὲς ἀντιπροσωπεῖες ἀπὸ 18 ἀφρικανικὲς χῶρες ἐνέκριναν (ἀπεῖχαν οἱ ἀντιπροσωπεῖες τῆς Νότιας Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μοζαμβίκης) ἕνα σχέδιο τοῦ «Ἀφρικανικοῦ Χάρτη γιὰ τὴν Οἰκογένεια, τὴν Κυριαρχία καὶ τὶς Ἀξίες» ("African Charter on Family, Sovereignty and Values"), μὲ τὸ ὁποῖο ἐπιδιώκεται νὰ κατοχυρωθεῖ σὲ παναφρικανικὸ ἐπίπεδο μιὰ «συντηρητικὴ» ἀντίληψη γιὰ τὴν οἰκογένεια, τὴν ἐθνικὴ κυριαρχία, τὴν ἐκπαίδευση καὶ τὶς πολιτισμικὲς ἀξίες.

Ὁ Χάρτης προβλέπει στὸ ἄρθρο 25 ὅτι, ἐφόσον υἱοθετηθεῖ θεσμικὰ σὲ ἐπίπεδο Ἀφρικανικῆς Ἕνωσης, θὰ εἶναι ἀνοικτὸς πρὸς ὑπογραφὴ ἀπὸ τὰ 55 κράτη-μέλη της καὶ θὰ τεθεῖ σὲ ἰσχὺ 30 ἡμέρες μετὰ τὴν κατάθεση πράξεων κύρωσης ἢ προσχώρησης ἀπὸ 15 κράτη.