Πολλοί θα σκανδαλιστούν… αλλά δεν θα ‘πρεπε – Ο Άγιος Ευμένιος και η επίσκεψη στο σπίτι των δύο ομοφυλόφιλων ανδρών που είχαν νοσήσει από AIDS

Δύο ἀπὸ τὰ παιδιὰ αὐτά, πῆραν ἐξιτήριο κάποτε ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο καί πήγανε στὸ σπίτι τους, ὅπου ἔμεναν μαζί. Ὅταν ξαναπῆγαν στὸν Γέροντα γιὰ νὰ τὸν δοῦν, τοῦ λένε: «Γέροντα, τόσον καιρὸ πού ἐρχόμαστε ἐδῶ πέρα, μᾶς ταΐζατε, μᾶς ποτίζατε κ.λπ. Θέλουμε κι ἐμεῖς νὰ σᾶς καλέσουμε μιὰ μέρα στὸ σπίτι μας, γιὰ νὰ σᾶς περιποιηθοῦμε».

Μοῦ λέει, λοιπόν, ὁ Γέροντας:

– Βαγγέλη, θὰ πᾶμε.

Λέω:

– Γέροντα, ποῦ θὰ πᾶμε; Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι…

– Βαγγέλη, ξέρω, ξέρω τὶ εἶναι…

-Μά, Γέροντα, αὐτοὶ οἱ δύο συζοῦν. Μένουν στὸ ἴδιο σπίτι. Ἐπίσης, φορᾶνε βέρες.

Ἄρα, πρέπει νὰ καταλάβετε ὅλοι – καὶ νὰ τὸ καταλάβει καὶ ἡ Ἐκκλησία καὶ νὰ τὸ καταλάβει καὶ ὁ λαός- ὅτι ἀπὸ τὸ 1984 ὑπῆρχαν ὁμοφυλόφιλοι πού συζοῦσαν καὶ φοροῦσαν βέρες. Καταλαβαίνετε τί λέω; Ὅτι δηλαδὴ ἦσαν ἀρραβωνιασμένοι, παντρεμένοι. Τέλος πάντων, τοῦ λέω:

Ὁ καλοπροαίρετος ἔλεγχος εἶναι ἀναγκαῖος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὑπάρχουν καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, συνήθως ἐπίσκοποι, γνωστοὶ κληρικοὶ καὶ φημισμένοι καθηγητὲς Θεολογίας, τὰ ὁποῖα συχνὰ προκαλοῦν θόρυβο καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους. Κάποτε σηκώνουν θύελλες καὶ δημιουργοῦν ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις ἀκόμα καὶ στοὺς ἄσχετους μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ ἀνθρώπους. Συνήθως εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴν προσωπική τους ζωή, ἀσυνεπεῖς στὰ καθήκοντά τους καὶ ἐπίμονοι νεωτεριστές, ποὺ ἔχουν πρόχειρες τὶς λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας οἱ ἴδιοι προβληματικοί!

Πολλοὶ πνευματικοὶ πατέρες συμβουλεύουν τὰ πνευματικά τους τέκνα νὰ μὴ κρίνουν τοὺς συγκεκριμένους ἀνθρώπους, γιὰ νὰ μὴ ἐξαπλώνεται ὁ σκανδαλισμός. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ φαίνεται λογικό, ἀλλὰ ὑστερεῖ στὴν πραγματικότητα. Ἂν ἀφήνουμε τὸ κακὸ νὰ ὑπάρχει, νὰ διαδίδεται παντοῦ καὶ νὰ μᾶς πνίγει καθημερινὰ ὅλο καὶ περισσότερο, ἐνεργοῦμε σωστὰ καὶ πνευματικά; Μπορεῖ κανεὶς νὰ βλέπει, νὰ ἀκούει, νὰ πικραίνεται καὶ νὰ μὴ μιλάει; Ἡ ἀδιαφορία παγιώνει δυσάρεστες καταστάσεις καὶ ἡ θεραπεία τους φαίνεται σχεδὸν ἀδύνατη. Καὶ οἱ καλοπροαίρετοι πιστοὶ βιώνουν τὸ ἀναίμακτο μαρτύριο, ἐνῶ εἶναι ἀθῶοι καὶ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τοὺς σκανδαλοποιούς.

Η τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Aγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Bαπτιστού Iωάννου (25 Μαΐου)

Φωνή βοώντος γης μυχώ κεκρυμμένη,

Tης γης ραγείσης πάσιν ήχησε ξένως.

Eικάδα δε Προδρόμοιο κάρην εύρον κατά πέμπτην.

Ο Τίμιος Πρόδρομος, 1192, 

ιερά μονή Παναγία του Άρακα

H τιμία κεφαλή του Bαπτιστού Iωάννου, ήτον μεν προ πολλών χρόνων κεκρυμμένη, τώρα δε ανεφάνη από τους κόλπους της γης, καθώς αναφαίνεται και το χρυσάφι μέσα από τα μέταλλα. Δεν ήτον όμως κεκλεισμένη μέσα εις στάμνον, καθώς ήτον το πρότερον, αλλά ευρίσκετο μέσα εις ένα αγγείον αργυρούν και εις τόπον ιερόν, εφανερώθη δε διά μέσου ενός Iερέως. Aύτη λοιπόν ανεκομίσθη από τα Kόμανα της Kαππαδοκίας εις την Kωνσταντινούπολιν. Όθεν ο τότε πιστότατος βασιλεύς, και Πατριάρχης, με όλον τον Oρθόδοξον λαόν, εδέχθηκαν αυτήν ασμενέστατα, και πιστώς προσκυνήσαντες, απέθεσαν εις τόπον ιερόν και σεβάσμιον1.

Τὸ δικό μας «πετραδάκι» στὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐκκλησίας

Κυριακὴ Ζ΄ τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, ιζ΄ 1 – 13

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἐρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 12 Ἰουνίου τοῦ 2005.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία εἶναι ἀπὸ τὴ floga.gr - σὲ mp3 ἐδῶ.

Στὴν πορεία ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὴ σημερινὴ ἡμέρα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ, κατ’ ἐξοχὴν κορυφαία θὰ ἔλεγα μὲ τὸ εὐαγγελικὸ κείμενο τοῦ Ἰωάννη ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ἀπαντᾶ σὲ ἕνα πολὺ σπουδαῖο, θὰ ἔλεγα τὸ μοναδικὸ ἐρώτημα ποὺ χαρακτηρίζει τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου ἢ τὸ μοναδικὸ ἄλυτο πρόβλημα – ἂν δὲν γίνει κατανοητὸ αὐτὸ ποὺ προτείνει τὸ Εὐαγγέλιο σήμερα.

Προχωροῦμε πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ποὺ εἶναι ἀποκάλυψη τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας καὶ, σήμερα, σὲ αὐτὸν τὸν ἐκτεταμένο λόγο-προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ μας πρὸς τὸν Πατέρα Του, ἡ κορύφωση τοῦ κειμένου ἔφτασε στὴ λέξη, τὴ γνωστὴ μὲν ἀλλὰ μὴ βαθιὰ βιούμενη, ποὺ λέει Ἐκεῖνος, ὅτι «Πατέρα, ἐμεῖς ἕνα εἴμαστε, γιὰ νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἕνα οἱ μαθηταὶ ὁλόκληροι»· καὶ προκαλεῖ τὸ θέμα... τῆς ἐνότητας τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ κόσμου. Καὶ δεκάδες πολιτικές, κοινωνιολογικὲς, μπορεῖ καὶ ψυχολογικὲς θεωρίες, ποὺ προσπαθοῦν νὰ προσεγγίσουν τὴν τραγωδία τῆς μὴ ἐνότητας τοῦ κόσμου, τοῦ διχασμοῦ, ποτὲ τόσο ἁπλά, τόσο λιτά, ὅπως τὸ περιγράφει τὸ κείμενο ποὺ ἀκούσαμε, δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ προσδιορίσουν καὶ τὶς αἰτίες ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ τὴ θεραπευτικὴ αὐτῆς τῆς ἐνότητας, ποὺ εἶναι τὸ πᾶν γιὰ ἐμᾶς καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 24.5.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Πρξ 20,16-18.28-36)]

  Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξί μου 
λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου»

Μέσα στὴν χαρμόσυνη περίοδο τοῦ “Τριῳδίου τῶν Ρόδων”, ὅπως λέγεται ἀλλοιῶς τὸ Πεντηκοστάριο, ἔχει ὁρισθῆ νὰ γίνεται μία Κυριακὴ ἀφιερωμένη στοὺς Πατέρες. Ὄχι γενικὰ καὶ ἀόριστα στοὺς Πατέρες, ἀλλὰ στοὺς τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτὼ Πατέρες τῆς Πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ποὺ συγκροτήθηκε στὴν Νίκαια.  

Των Αγίων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Αρχ. Αχρίδος

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴ μνήμη μίας πολὺ μικρῆς ὁμάδας μαθητῶν καὶ ὀπαδῶν Του. Σήμερα παρουσιάζει μπροστά σου μόνο τριακόσιους δεκαοκτὼ γλυκεῖς, εὐώδεις καὶ ἀμάραντους καρπούς. Μιὰ μικρὴ ἀλλά ἐκλεκτὴ ὁμάδα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τριακόσιοι δεκαοκτὼ ἅγιοι πατέρες τῆς Πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ποὺ συνῆλθε στὴ Νίκαια τὸ 325 μ. Χ., τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, γιὰ τὴν ὑπεράσπιση, ἀποσαφήνιση καὶ βεβαίωση τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης.

Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη στὴν Ἐκκλησία εἶχαν ἐμφανιστεῖ «λύκοι βαρεῖς» (Πράξ. κ' 29), πού φοροῦσαν ροῦχα ὅμοια μὲ τῶν ποιμένων. Αὐτοὶ εἶχαν ἔκλυτη ζωὴ καὶ γι' αὐτὸ δὲν μποροῦσαν νὰ βροῦν μέσα τους τόπο γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι ἔπεσαν κι οἱ ἴδιοι, ἀλλά παρέσυραν καὶ τοὺς πιστοὺς σὲ πλάνες. Ἡ διδασκαλία τους ἦταν διαβρωτική, ὅπως κι ἡ ζωή τους. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα λοιπὸν σύναξε τοὺς ἁγίους αὐτοὺς τοῦ Θεοῦ σὲ μιὰ Σύνοδο, ὥστε νὰ φανοῦν οἱ ἀληθινοὶ διδάσκαλοι τοῦ Χριστοῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς πλανεμένους· νὰ φανεῖ ἡ δύναμη ἐκείνων πού ἀγωνίζονται γιὰ ...τὸν Χριστὸ ἐναντίον ἐκείνων πού τὸν πολεμοῦν καὶ νὰ διακριθεῖ ὁ γλυκὺς καρπὸς τοῦ καλοῦ Δέντρου, πού εἶναι ὁ Χριστός, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς σάπιους καὶ πικροὺς καρποὺς τοῦ δέντρου τοῦ πονηροῦ.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου- Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ[:Πράξ. 20, 16-17 και 20, 28-38]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν ῎Εφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ῾Ιεροσόλυμα(:πλεύσαμε κατευθείαν στη Μίλητο, διότι ο Παύλος αποφάσισε να παρακάμψει με το πλοίο την Έφεσο και να μην αποβιβαστεί σε αυτήν, για να μην του συμβεί να αργοπορήσει στην Ασία· διότι βιαζόταν να είναι στα Ιεροσόλυμα, εάν του ήταν δυνατό, την ημέρα της Πεντηκοστής)»[Πράξ.20,17]. Ώστε και γι' αυτό δεν ήταν δυνατό να μένει. Πρόσεχε αυτόν που κινείται και από ανθρώπινα κίνητρα και επιθυμεί και βιάζεται και πολλές φορές δεν το κατορθώνει. Γι' αυτό γίνονται αυτά, για να μη νομίσουμε ότι ήταν πάνω από την ανθρώπινη φύση· διότι οι άγιοι και μεγάλοι εκείνοι άντρες είχαν μεν την ίδια φύση με εμάς, όχι όμως και την ίδια προαίρεση, γι' αυτό και απολάμβαναν σε μεγάλο βαθμό τη χάρη του Θεού.

Πρόσεχε λοιπόν πόσα και από μόνοι τους ρυθμίζουν. Γι’ αυτό και έλεγε: «Mηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν(:και τώρα σας απευθύνουμε αυτά τα παρακλητικά λόγια, χωρίς να δίνουμε αφορμή σκανδάλου σε τίποτε)»[Β’ Κορ. 6,3] και πάλι· «ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία (:για να μην κατηγορηθεί στο ελάχιστο η διακονία του κηρύγματος)»[Β’ Κορ. 6,3]. Να και τρόπος ζωής άμεμπτος και μεγάλη συγκατάβαση. Αυτό ονομάζεται οικονομία, το να βρίσκεται κανείς στο ακρότατο σημείο και ύψος της αρετής και να κατεβαίνει στο τελευταίο σημείο της ταπεινοφροσύνης.

Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ: ο μάρτυρας που αρνήθηκε να βγάλει τον Τίμιο Σταυρὸ και να γίνει μουσουλμάνος

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ: Ο Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 στο χωριό Κουρίλοβο του Παντόλσκ κοντά στη Μόσχα. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ Βασίλιεβνα. Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και στη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο Ευγένιος δεν έβγαλε ποτέ από πάνω του. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελούσαν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε και συνέχισε να τον φορά. Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός.

Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης: «Χριστέ μου, θέλω να σώσεις όλους τους απ’ αιώνες κεκοιμημένους από Αδάμ μέχρι τώρα»

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

Διηγείται ο μητροπολίτης Μόρφου της Κύπρου Νεόφυτος:

«Ένα πολύ σημαντικό περιστατικό, που θυμούμαι από τον γέροντα Ευμένιο, είναι μία προσευχή του έκανε: “Κύριε Ιησού Χριστέ, θέλω να σώσεις όλους τους ανθρώπους”. ”Κι εχάρη ο Θεός”, μου έλεγε.

“Και μετά είπα: “Κύριε Ιησού Χριστέ, θέλω να σώσεις όλους τους καθολικούς. Και όλους τους προτεστάντες, Χριστέ μου, θέλω να σώσεις”. Κι εχάρη ο Θεός.

“Θέλω να σώσεις και τους μουσουλμάνους και όσους ανήκουν σε όλες τις θρησκείες, και τους αθέους ακόμα θέλω να σώσεις”. Κι εχάρη πολύ ο Θεός.

Ὁ ὅσιος Γέροντας Εὐμένιος Σαριδάκης (1931 – 1999)

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου

Τὸν μακαριστὸ ἅγιο Γέροντα Εὐμένιο, ὅπως καὶ πολλοὺς ἄλλους συγχρόνους ἁγίους Γέροντες καὶ Γερόντισσες, τὸν γνώρισα στὰ φοιτητικά μου χρόνια ἀπὸ τὸν ἀδελφικό μου φίλο, μακαριστὸ πλέον καὶ οὐρανοπολίτη σήμερα, κυρὸ Γεράσιμο Φωκᾶ, Μητροπολίτη Κεφαλληνίας, ποὺ ἔζησε τὴν ἀρχιερωσύνη μόνο γιὰ 22 ἡμέρες. Μάλιστα, θυμᾶμαι τὸν Γεράσιμο ποὺ ἔλεγε ὅτι ἡ Ἀθήνα ἔχει τὸ δικό της Ἅγιοv Ὄρος, καὶ παραξενευόμουν καὶ ἔλεγα· «Μὰ ὑπάρχει τέτοιος τόπος μέσα στὴν Ἀθήνα, ποὺ εἶναι Ἅγιον Ὄρος; Τί λέει τώρα αὐτὸς ὁ Κεφαλλονίτης»; Κι ὄντως, ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ εἶδα τὸν Γέροντα Εὐμένιο, αἰσθάνθηκα αὐτὸ ποὺ μᾶς ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Γεράσιμος, καθότι αὐτὸς ὁ ἱερέας δὲν ἦταν ἕνας συνηθισμένος παπᾶς, ἀλλὰ ἕνας ἄνθρωπος γεμᾶτος Θεία Χάρη!

Ἐπιπλέον, μοῦ θύμισε τὴν πατρίδα μου, γιατὶ ἔμοιαζε μὲ πρωτινοὺς παλαιοὺς Κυπρίους παπᾶδες, γι’ αὐτὸ καὶ ἤθελα νὰ μείνω κοντά του. Γιὰ ἑφτὰ ὁλόκληρα χρόνια εἶχα τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία, ὡς φοιτητής, νὰ ζήσω τὴ δική του «κρητικὴ» καλογερικὴ ἐλευθερία καὶ ἱερωσύνη, ποὺ ἦταν μιὰ συνεχὴς ἱκεσία, εὐχαριστία καὶ δοξολογία πρὸς τὸν Τριαδικὸ Θεό, ἀλλὰ καὶ θυσία πρὸς τὸν ἀδελφό μας χωρὶς δεύτερη σκέψη. Κοντὰ στὸν Γέροντα εἶχα τὴν εὐλογία νὰ μαθητεύσω στὴν καθημερινότητα ἑνὸς ἁγίου ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀφιέρωσε ὅλη του τὴ ζωὴ στὴ διακονία τῶν λεπρῶν, τῶν πλέον ἀπομονωμένων καὶ ξεχασμένων ἀπὸ τὴν κοινωνία ἀδελφῶν μας. Μὲ ἄλλες λέξεις, ἔζησα τὴ ζωὴ ἑνὸς δεύτερου ἁγίου Νικολάου Πλανᾶ, ἔστω κι ἂν ὁ ἴδιος, ὅταν τοῦ τὸ ἔλεγαν, αὐτὸς ἀντέλεγε· «Ὄχι, αὐτὸς εἶναι ἅγιος. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἅγιος»! Ἀλλ’ ὅμως, ζώντας κοντά του βίωσα τὸν «κρυφὸ ἅγιο τῶν Ἀθηνῶν», ὅπως μοῦ εἶχε πεῖ κάποτε γι᾽ αὐτὸν ὁ ὅσιος Πορφύριος.

Για όλα να λέμε: «Δόξα σοι, Κύριε!» - Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Τα βάσανα σας είναι πολλά. 

Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές. Αλλά μην απελπίζεστε…

Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.

Παραδώστε, λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.

Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε, μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο. Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και μέσα σας το έργο της πρόνοιας του Κυρίου, που, αποβλέποντας στη σωτηρία σας, πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία.

Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, έτσι και ο Θεός τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του, όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.

Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.

Χωρίς κόπο, χωρίς προσπάθεια, μην περιμένεις τίποτα να πετύχεις. Χίλιες φορές θα πέφτεις και άλλες τόσες θα σηκώνεσαι και θα το προσπαθείς ξανά από την αρχή. Από τον καναπέ του, τίποτα καλό δεν κατάφερε κανένας.

Κανένας δεν έγινε Άγιος ξαπλώνοντας.

Χρειάζεται να πάρεις ρίσκο στη ζωή. Δε θα έχεις πάντοτε κάποιον να σε επιβεβαιώνει. Όχι… Πολλές φορές, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχτούν όπως θα τα ήθελες και όπως θα τα φανταζόσουν. Χωρίς ρίσκο όμως, δεν είναι ζωή… Είναι καταδίκη.