Ὁ ἐλεγχος εἶναι δεῖγμα ἀγάπης καί φιλανθρωπίας λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος.
‘’Εἶναι δεῖγμα ἀγάπης καί φιλανθρωπίας, ἔλεγε, νά μή χαρίζεσθε στούς ἁμαρτωλούς, οὔτε νά κολακεύετε τίς ἄτοπες ἐπιθυμίες τους.
Κανείς δέν ἀγαποῦσε τόν αἱμομείκτη τῆς Κορίνθου ὅσο ὁ ἄπ. Παῦλος πού τόν ἀπέβαλε ἀπό τήν ἐκκλησία «παραδούς τῷ σατανᾶ μή βλασφημεῖν»· κανένας δέν τόν μισοῦσε πιό πολύ ἀπό ἐκείνους πού τόν κρατοῦσαν σάν μέλος τῆς ἐκκλησίας καί τόν καλόπερναν· καί τό τέλος τό ἀπέδειξε.
Ἐκεῖνοι πού τόν ‘’ντάντευαν’’ τοῦ ἔδιναν ὑπερφίαλο πνεῦμα καί τήν πληγή τῆς ἁμαρτίας του τήν ἔκαναν χειρότερη· ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅμως τόν γιάτρευε καί δέν τά παράτησε μέχρι που τον ὁδήγησε στήν ὑγεία· καί ἐκεῖνοι πάνω στό κακό πρόσθεταν κάτι χειρότερο, αὐτός ὅμως κι ἀπό τό πρῶτο κακό τόν γλύτωσε μέ τήν αὐστηρότητά του.
Αὐτούς τούς νόμους τῆς φιλανθρωπίας ἄς τούς μάθουμε καί ἐμεῖς. Καί στό ἄλογο ὅταν τό δεῖς νά τρέχει πρός τό βάραθρο τοῦ βάζεις χαλινάρι καί τό δαμάζεις μέ σφοδρότητα καί τό μαστιγώνεις πολλές φορές· παρ’ ὅλου πού αὐτό εἶναι μία τιμωρία, ἀλλά αὐτή ἡ τιμωρία εἶναι ἡ μητέρα τῆς σωτηρίας του.
Ἔτσι νά κάνεις καί γιά τούς ἁμαρτάνοντες· δέσε τόν ἁμαρτωλό μέχρι νά τόν ἐξιλεώσει ὁ Θεός· μή τόν ἀφήνεις λυμμένο γιά νά μή δεθεῖ χειρότερο μέ τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ. Ἄν ἐγώ τόν τιμωρήσω καί τόν δέσω, δέν τόν δένει ὁ Θεό· ἄν ἐγώ δέν τόν δέσω, τότε τά δεσμά του μένουν ἄρρηκτα.
Ἄν δικάζαμε τόν ἑαυτό μας δέν θά δικαζόμασταν ἀπό κανένα. Γι’ αὐτό καί ὁ ἔλεγχος μή νομίζεις ὅτι εἶναι δεῖγμα ὠμότητος καί ἀπανθρωπίας ἀλλά ἄκρας ἡμερότητος καί τῆς ἀρίστης γιατρειᾶς καί τῆς πολλῆς φροντίδος καί ἀγάπης.
Αρχιμανδρίτης
π. Σεβαστιανός Τοπάλης
