Ελληνική σημαία: Όσο εμείς τιμούμε τη Σταυροπροσκύνηση, κάποιοι άλλοι μεθοδεύουν τη «Σταυροκατάργηση»!

Με όχημα την προσφυγή της Ένωσης Αθέων εναντίον των εικόνων στα δικαστήρια, κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ουδετερόθρησκο μίασμα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος το φώναζε από το έτος 2000, 26 χρόνια πριν: «Θα αφαιρεθεί από τους κοντούς των σημαιών ο τίμιος σταυρός. Ίσως θα αλλάξει και η σημαία μας επειδή έχει τον σταυρό επάνω. Βλέπουνε τον σταυρό και δαιμονίζονται, λες και ο σταυρός έβλαψε αυτόν τον τόπο».

Και να που η διορατική κραυγή του αείμνηστου Ιεράρχη, έρχεται η στιγμή που επιβεβαιώνεται μέχρι κεραίας και γίνεται τίτλος ειδήσεων. Όσοι γράφαμε εδώ και χρόνια ότι το εθνομηδενιστικό σινάφι της εξουσίας απεργάζεται την απαλοιφή όλων των χριστιανικών συμβόλων από τον δημόσιο βίο, αντιμετωπιζόμασταν ως «συνομωσιολόγοι».

Μας αφορά το δημογραφικό πρόβλημα;

Όπως αποδεικνύει μαθηματική μελέτη του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, υπό την εποπτεία του καθηγητή Π. Ε. Τζαβάρα, αν δεν αλλάξει η κατάσταση, η τελευταία γενιά Ελλήνων θα γεννηθεί γύρω στο 2120. Μετά από αυτήν, οι γεννήσεις θα είναι τόσο λίγες, ώστε οι Έλληνες δεν θα έχουμε πλέον τη δυνατότητα φυσικής αναπαραγωγής. Με αυτά τα δεδομένα, ο τελευταίος Έλληνας της Ιστορίας προβλέπεται να γεννηθεί γύρω στο 2140.

Μας αφορούν όλα αυτά; Μας αφορά το αν σε περίπου εκατό χρόνια εξαφανιστεί από τον κόσμο το ελληνικό έθνος; Έχουμε κάποιο λόγο να κάνουμε παιδιά «για την πατρίδα»;

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος: “Ψάξε, παιδί μου, να βρεις τον Θεό, τον αληθινό Θεό, όπως είναι. Μην τον θέλεις όπως Συ τον φαντάζεσαι!”

Κάποτε, ένας νέος πήγε σε έναν σοφό Γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:

– Με απασχολεί το ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Πες μου, σε παρακαλώ. Συ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;

– Και βέβαια το πιστεύω!, του απάντησε ο Γέροντας.

– Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;

– Και βέβαια το πιστεύω και αυτό!

– Και τον Θεό ποιος Τον έφτιαξε;

– Συ! του απάντησε ξερά και σοβαρά ο Γέροντας.

Σοκαρίστηκε με την απάντησι αυτή ο νεαρός και ρώτησε:

Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου και λέτε «Άγιε μου, βοήθα με», ο Άγιος την ίδια στιγμή πού το ζητάτε είναι δίπλα σας

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης:

Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου και λέτε «Άγιε μου, βοήθα με», ο Άγιος την ίδια στιγμή πού το ζητάτε είναι δίπλα σας.

Δεν σας αφήνει να το καταλάβετε.

Σας προσφέρει τη βοήθεια όχι άμεσα, αλλά απαλά, σιγά, όπως ο Θεός πλησιάζει τον άνθρωπο, ώστε να μην ανέβει ο εγωισμός σας.

Θα δείτε, μέρα με τη μέρα, ότι αυτό πού ζητήσατε λύνεται και έρχεται, αν είναι για το όφελος της ψυχής σας…

*****

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Kυρίλλου Aρχιεπισκόπου Iεροσολύμων (18 Μαρτίου)

Eίσελθε κέρδος εκ ταλάντων προσφέρων,

Eις την χαράν Kύριλλε του σου Kυρίου.

Oγδοάτη δεκάτη θάνατος μέλας είλε Kύριλλον.

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων. 

Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό του Σωτήρος (Κουτσέβιτσε – Σκόπια)

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Kύριλλος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Kωνσταντίου υιού του Mεγάλου Kωνσταντίνου εν έτει τμ΄ [340]. Kαι επειδή ήτον υιός ευσεβών και ορθοδόξων γονέων, διά τούτο επαιδεύθη παρ’ αυτών και ανεθράφη με ευσεβή και ορθά δόγματα. Aφ’ ου δε ο τότε Iεροσολύμων απήλθεν εις την άλλην ζωήν, ο μακάριος ούτος Kύριλλος ανέβη εις τον αρχιεπισκοπικόν θρόνον των Iεροσολύμων. Όθεν υπερμάχει διά τα των Aποστόλων και των Πατέρων δόγματα. Tότε ήτον και ο Aρειανός Aκάκιος ο της εν Παλαιστίνη Kαισαρείας έχων τον θρόνον. O οποίος αγκαλά και απεκηρύχθη και εκαθηρέθη από την εν Σαρδική γενομένην τοπικήν Σύνοδον, διατί δεν ήθελε να ομολογήση τον Yιόν ομοούσιον με τον Πατέρα, δεν έστερξεν όμως την συνοδικήν ταύτην καθαίρεσιν, αλλά τυραννικώς εκράτει τον θρόνον της Kαισαρείας, με το να ήτον γνώριμος και φίλος του βασιλέως Kωνσταντίου, του φρονούντος από κουφότητα γνώμης τα του Aρείου. Όθεν αυτός λαβών εξουσίαν από τον βασιλέα, εκατέβασεν από τον θρόνον τον μακάριον τούτον Kύριλλον, και εξώρισεν αυτόν από τα Iεροσόλυμα.

Διακριτική συμβουλή για την αντιμετώπιση των πειρασμών και περισπασμών!

Στο πέρας της Θείας Λειτουργίας, ένας νεαρός επλησίασε τον ιερέα, αγανακτισμένος, και του λέει:

«Πάτερ, εγώ δεν θα ξαναέλθω στην Θεία Λειτουργία».

«Γιά ποιό λόγο παιδί μου;», τον ερωτά με απορία ο διακριτικός ιερέας.

«Διότι πάτερ, την μία βλέπω, μία γυναίκα να κουτσομπολεύει την άλλη. Την άλλη βλέπω, κάποιον να ασχολείται με το κινητό του, γιά να μην πω γιά την εγωϊστική τους συμπεριφορά όταν φεύγουν από τον Ναό… Όσο γιά τις γυναίκες με την προκλητική ενδυμασία τους, καλλίτερα να μην μιλήσω…».

Του λέει τότε ο ιερέας:

Τέλος με το πρόβλημά σου: προχώρα παρακάτω

 

πηγή: https://www.youtube.com/

Πότε ισχύει το «ὅπου εἶναι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα»;

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΠΟΤΕ ΙΣΧΥΕΙ ΤΟ «ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ Η ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΗΓΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΟΝ ΟΝΟΜΑ»;

Ἡ παρερμηνεία τῶν Γραφῶν ἀποτελεῖ διαχρονικὸ χαρακτηριστικὸ τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων, οἱ ὁποῖες ἀπομονώνουν χωρία γιὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἀτομική τους πλάνη. Μία ἀπὸ τὶς πλέον διαδεδομένες παρεξηγήσεις ἀφορᾶ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν παρουσία Του ἀνάμεσα σὲ «δύο ἢ τρεῖς». Ἐνῶ οἱ Προτεστάντες καὶ οἱ Πεντηκοστιανοὶ ἐκλαμβάνουν αὐτὴ τὴν παρουσία ὡς μία αὐτόματη, σχεδὸν μηχανικὴ συνέπεια κάθε συνάθροισης, ἡ πατερικὴ σοφία θέτει ὡς ἀπαράβατο ὅρο τὴν πνευματικὴ προϋπόθεση καὶ τὴν ἐκκλησιολογικὴ συνέπεια. Ὁ Μέγας Βασίλειος, ξεκαθαρίζει ὅτι ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι μαγικὴ πράξη, ἀλλὰ καρπὸς ὑπακοῆς στὸ θέλημά Του.

Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης - Σ' ἀγαπῶ γιατί μοῦ μοιάζεις!

Τοῦ Ὁσίου Γέροντος 

Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτου

«Ἡ δουλειὰ τοῦ παπᾶ εἶναι νὰ διαβάζει ὀνόματα, χιλιάδες ὀνόματα, εἰδικὰ τῶν κεκοιμημένων. Οἱ ζωντανοὶ ὅλο καὶ κάποιον θὰ βροῦν νὰ τοῦ ποῦν τὸν πόνο τους, ὅλο καὶ κάποιος θὰ τοὺς στηρίξει ἔστω λίγο. Στὴν ἄλλη ζωὴ ὅλοι εἶναι ἐν μετανοίᾳ, ἀλλὰ δὲν μποροῦν οἱ ἴδιοι νὰ κάνουν τίποτα. Δουλειὰ τοῦ παπᾶ, εἶναι νὰ μνημονεύει ὀνόματα κεκοιμημένων στὴν Προσκομιδή».

«Μιὰ φορά», ἔλεγε ὁ παπα-Ἐφραίμ, κοιμήθηκε ἕνα καλογέρι μου. Εἶδα κατόπιν ὅτι τὸ καλογέρι δὲν εἶχε πάει σὲ καλὸ μέρος... Ἔκανα λοιπὸν μεγάλη προσευχὴ γιὰ τὴν ψυχή τοῦ καλογεριοῦ μου.

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και η πνευματική προετοιμασία του 1821

*Για να πετύχει η επανάσταση του 1821 χρειαζόταν και η ανάλογη πνευματική προετοιμασία. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός με την χάρη του Θεού κατάφερε οργώνοντας όλη την Ελλάδα να θέσει αυτές τις πνευματικές βάσεις που είχε ανάγκη ο ελληνισμός και να μιλήσει στην ψυχή του σκλαβωμένου λαού…

Οι πνευματικές προϋποθέσεις της Επαναστάσεως του 1821 είναι τα ελληνορθόδοξα ιδανικά που καλλιεργήθηκαν με θαυμαστό τρόπο μέσα στην ψυχή των υποδούλων επί 400 και 500 χρόνια τουρκοκρατίας. Η Ορθοδοξία, η αίσθηση της συνέχειας του Ελληνισμού, η γλώσσα, το αντιστασιακό πνεύμα του Έλληνα, η Μεγάλη Ιδέα και η νοσταλγία για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (Ρωμανία), αυτά ήσαν τα πνευματικά θεμέλια του 1821.

Ο Άγιος Κοσμάς δεν πήρε στα χέρια του τουφέκι, αλλά με την πνευματική και ηθική αναγέννηση των υποδούλων προετοίμασε το έδαφος για την μεγάλη Επανάσταση. Η συμβολή του στην εθνική αφύπνιση ήλθε σε μία πολύ δύσκολη εποχή, όταν το Γένος κινδύνευε να απογοητευθεί από τις πολλές και ατυχείς εξεγέρσεις. Το πέρασμά του άφησε ανεξίτηλα ίχνη στην ψυχή των υποδούλων όχι μόνο στην γενέτειρά του Αιτωλία, αλλά και στην Ήπειρο, στη Μακεδονία και σε όλα τα μέρη τα οποία επισκέφθηκε κατά τις τρεις (ή τέσσερεις) περιοδείες του. Η συνεισφορά του στην προετοιμασία του Αγώνος μπορεί εν συντομία να κωδικοποιηθεί ως εξής:

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Αλεξίου του ανθρώπου του Θεού και του Αγίου Μάρτυρος Μαρίνου (17 Μαρτίου)

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Aλεξίου του ανθρώπου του Θεού

Άνθρωπος εν γη του Θεού κληθείς μόνος,

Έξεις τι καινόν καν πόλω Πάτερ μόνος.

Eβδομάτη δεκάτη Aλέξιε δέξαο κήρα.

Άγιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ήτον από την παλαιάν Pώμην, υιός μονογενής γονέων ευγενών και πλουσίων, πατρός μεν, Eυφημιανού πατρικίου, μητρός δε, Aγλαΐδος, κατά τους χρόνους του Mεγάλου Θεοδοσίου εν έτει τπ΄ [380]. Γενομένου δε του γάμου αυτού, και του νυμφικού θαλάμου ετοιμασθέντος, εις τον καιρόν, οπού έπρεπεν ο νυμφίος να κοιμηθή με την νύμφην, τότε ο Άγιος έδωκεν ένα δακτυλίδιον εις την νύμφην, και ευχηθείς αυτήν, ανεχώρησε κρυφίως από το οσπήτιον του πατρός του, και επήγεν εις την Έδεσσαν. Eκεί δε επρόσμενεν εις την Eκκλησίαν δεκαοκτώ χρόνους, ενδυμένος με πενιχρά και μπαλωμένα φορέματα, και τρεφόμενος με την βοήθειαν και το έλεος των Xριστιανών.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΣΤΑΥΡΟΛΟΥΛΟΥΔΑ??

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα φίλοι μου! 

Κατά τη διάρκεια της πρωινής θείας λειτουργίας, ο Σταυρός μεταφέρεται από τον ιερέα με πομπή στο κέντρο του ναού, όπου τελείται, όπως ορίζει το εκκλησιαστικό τυπικό, η ακολουθία της προσκυνήσεως του Τιμίου Σταυρού. 

Στη συνέχεια, οι πιστοί ασπάζονται τον Σταυρό και λαμβάνουν από το χέρι του ιερέα ως ευλογία διάφορα άνθη, βασιλικό ή κλαδάκια από δεντρολίβανο, τα λεγόμενα Σταυρολούλουδα. Τα οποία μετά τα φυλάσσουν στο εικονοστάσι των σπιτιών τους, όπως και τα άνθη του Επιταφίου. 

Παίρνουμε λοιπόν από την Εκκλησία τα λουλούδια που μας δίνει ο ιερέας και δεν ξέρουμε για ποιον σκοπό μας τα δίνει. Ποια είναι η χρήση τους; Τι να τα κάνουμε; Ναι μεν είναι ευλογίες, αλλά τα λουλούδια αυτά έχουν τον σκοπό τους. Τα Σταυρολούλουδα, όπως και τα λουλούδια του Επιταφίου, κάνουν ΘΑΎΜΑΤΑ!