«Μη μας τρώει η αδράνεια» - Παρέα της Τρίτης, 01 Σεπτεμβρίου 2026

 

πηγή: https://youtu.be/AQpVKIpnNIk?t=14

Νέα Αγιοκατάταξη έξι Αγιορειτών Πατέρων

Στις 29 Αυγούστου 2026, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφηκαν πανηγυρικά οι Πατριαρχικές και Συνοδικές Πράξεις αγιοκατάταξης έξι Αγιορειτών Πατέρων. Η τελετή πραγματοποιήθηκε υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη, αμέσως μετά το πέρας των εργασιών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου.

Οι νέοι Άγιοι είναι:

ο Ιερομόναχος Νήφων Ιονέσκου (Προδρομίτης),

ο Μοναχός Νεκτάριος Κρέτσου (ο «Πρωτοψάλτης»),

ο Ιερομόναχος Διονύσιος της Κολιτσούς (Βατοπαιδινός),

ο Ιερομόναχος Πετρώνιος Προδρομίτης,

ο Ιερομόναχος Τύχων ο Πνευματικός (Παπα-Τύχων της Καψάλας),

και ο Μοναχός Γεώργιος ο επονομαζόμενος Χατζηγεώργης.

Τέσσερις εξ αυτών είναι ρουμανικής καταγωγής και συνδέονται στενά με τη ρουμανική παρουσία στο Άγιον Όρος, κυρίως με τη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου (Προδρόμου) της Μεγίστης Λαύρας και το Κελλί του Αγίου Γεωργίου στην Κολιτσού. Οι άλλοι δύο –ο Παπα-Τύχων και ο Χατζηγεώργης– αποτελούν σημαντικές μορφές του αθωνικού ησυχασμού των 19ου και 20ού αιώνων.

Οι μορφές και η προσφορά τους

Περὶ Θείας ἀγάπης

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Ὢ ἀγάπη, βέβαιη καὶ ἀληθινή! Ὢ ἀγάπη, ὁμοίωμα τῆς θείας εἰκόνας! Ὢ ἀγάπη, τῆς ψυχῆς μου γλυκύτατη ἀπόλαυση Ὢ ἀγάπη, τῆς καρδιᾶς μου θεῖο πλήρωμα! Ὢ Ἀγάπη τῆς ψυχικῆς μου δύναμης τὸ στερέωμα! Ὢ ἀγάπη, διάνοιάς μου παντοτινὸ μελέτημα. Ἐσὺ κατέχεις τὴν ψυχή μου παντοτινά, τὴ φροντίζεις καὶ τὴ θερμαίνεις.

Ἐσὺ τὴ ζωογονεῖς καὶ τὴν ὁδηγεῖς πρὸς τὴ θεία ἀγάπη. Ἐσὺ κατακαίεις τὴν καρδιά μου, γεμίζοντάς την μὲ τὴ φλόγα τοῦ θείου ἔρωτα καὶ ἀναζωπυρώνοντας τὸν πόθο γιὰ τόν Θεό. Ἐσὺ δυναμώνεις μὲ τὴ ζωογόνα σου δύναμη τὴν ψυχή μου καὶ τὴν ἐνισχύεις νὰ προσφέρει τὴν ὀφειλόμενη λατρεία στὸν Θεό. Ἐσὺ κατέκτησες τὸν νοῦ μου ἐλευθερώνοντάς τον ἀπὸ τὰ γήινα δεσμὰ καὶ παρέχοντάς του τὴν ἐλευθερία νὰ ὁδηγεῖται ἀπρόσκοπτα πρὸς τὴν οὐράνια θεία ἀγάπη. Ἐσὺ εἶσαι ὁ πολυτιμότερος θησαυρὸς τῶν πιστῶν, γιατί εἶσαι τὸ τιμιότατο τῶν θείων χαρισμάτων δώρημα.

Εἶσαι τὸ θεόμορφο τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς καλλώπισμα, γιατί ἀναδεικνύεις τοὺς πιστοὺς σὲ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Εἶσαι τὸ στολίδι τῶν πιστῶν, ἀφοῦ τοὺς ἐμπνέεις τὴ σεμνότητα. Εἶσαι τὸ μοναδικὸ μόνιμο ἀγαθό, ἀφοῦ εἶσαι αἰώνια... Εἶσαι τὸ ὡραιότερο ἔνδυμα τῶν φίλων τοῦ Θεοῦ, γιατί μ’ αὐτὸ περιβεβλημένοι οἱ πιστοί, ἐμφανίζονται μπροστὰ στὴ Θεία ἀγάπη. Εἶσαι ἢ γλυκύτερη ἀπόλαυση τῶν πιστῶν, διότι εἶσαι καρπὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐσὺ περνᾶς στὴ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν τοὺς πιστοὺς πού ἁγιάστηκαν ἀπὸ σένα.

Συγκλονιστική αφήγηση για την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγ.Νεκταρίου

Διαβάζουμε, την συγκλονιστικήν αφήγηση του αιωνοβίου Αρχιμανδρίτου Τιμοθέου Καλαμπερίδη, για την Ανακομιδή των ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου (Α’ Ανακομιδή το έτος 1921, Β’ 1923, Γ’ 1927, Δ’ 1953):

-Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος: Στο Μοναστήρι ήλθα τον Οκτώβριο του 1952, σε ηλικία 55 ετών. Τον επόμενο χρόνο –συγκεκριμένα στις 2 Σεπτεμβρίου 1953– έγινε η Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου.

Η Ανακομιδή –που αποφασίσθηκε το καλοκαίρι– έγινε αφού σουρούπωσε. Θα ήταν 8 με 9, βραδάκι πιά. Δεν είχαμε ηλεκτρικά• Με τα λούξ δουλεύαμε. Όλοι, γύρω–τριγύρω, με αναμμένες λαμπάδες και κεριά.

Στην αρχή διαβάσθηκε η Ακολουθία. Αφού βγάλαμε τα άγια λείψανα, τα τοποθετήσαμε σε λεκάνες. Τα πλύναμε με ροδόσταμο και άλλα αρώματα. Σε ορισμένα Λείψανα ήταν το ύφασμα κολλημένο πάνω. Τα καθαρίσαμε. Κάναμε Παννυχίδα και τα τοποθετήσαμε στο Ναό για προσκύνημα. Η ευωδία που χυνόταν ολόγυρα, δεν γίνεται να περιγραφεί! Τι πράγμα ήταν αυτό, καταπληκτικό!

Αγία ῾Ερμιόνη ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ανάργυρος ̉Ιατρός (4 Σεπτεμβρίου)

Η ῾Αγία ῾Ερμιόνη

῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.

῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.

Mνήμη του Aγίου Προφήτου και θεόπτου Mωυσέως (4 Σεπτεμβρίου)

Oυκ εκ πέτρας νυν, ουδ’ οπισθίων μέρος,

Mωσή θεωρείς. Aλλ’ όλον Θεόν βλέπεις.

Προφήτης Μωυσής. Μικρογραφία στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Ο προφήτης Μωυσής κατήγετο από την φυλή του Λευί. Υιός του Αμράμ και της Ιωχαβέδ, γεννήθηκε στην Αίγυπτο κατά τους χρόνους της σκληρής καταδυναστεύσεως των ομογενών του από τον Φαραώ. Φοβούμενος ο τελευταίος την αύξησι και ευημερία των Εβραίων, πού ζούσαν εκεί από την εποχή του πάγκαλου Ιωσήφ, έκανε σκληρότατες τις συνθήκες εργασίας τους και διέταξε να θανατώνωνται όλα τα νεογέννητα άρρενα τέκνα τους. Η μητέρα του Μωυσέως, για να τον σώση, τον έβαλε μέσα σε κάνιστρο αλειμμένο με πίσσα, το οποίο απέθεσε η αδελφή του Μαριάμ στην ακροποταμιά του Νείλου εγκαταλείποντας το στην Θεία πρόνοια. Το βρέφος το βρήκε η θυγατέρα του Φαραώ, η οποία το υιοθέτησε και του έδωσε το όνομα Μωυσής, πού σημαίνει «σεσωσμένος από τα ύδατα». Ανετράφη ως γνήσιος υιός της πριγκίπισσας και έμαθε όλη την σοφία και την γνώσι των Αιγυπτίων, χωρίς εν τούτοις να αποξενωθή από την πίστι των πατέρων του και την αγάπη προς το έθνος του.

Η αρκούδα, ο κτηνοτρόφος και η νέα θρησκεία του αντι-σπισισμού

Χριστόδουλος Μολύβας

Στο Πυλωρί Κοζάνης, πριν λίγο καιρό, μια αρκούδα σκότωσε δέκα οικόσιτα γουρουνάκια και ισοπέδωσε έναν στάβλο.

Δεν ήταν το πρώτο περιστατικό, ούτε και θα είναι το τελευταίο. Στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς, τα καταγεγραμμένα περιστατικά επίθεσης αρκούδας σε ζωικό κεφάλαιο και περιουσίες εκτινάχθηκαν από 48 το 2023 σε 117 μέχρι τα τέλη Ιουνίου φέτος. Αυτοί οι αριθμοί παρουσιάστηκαν στο ίδιο το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, το οποίο τους χαρακτήρισε ωρολογιακή βόμβα για την ασφάλεια των κατοίκων και την βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα.

Μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην Εκκλησία χωρίς να αφήσει ποτέ την Εκκλησία να περάσει μέσα του (π. Θεόκτιστος ο Κρης)

Ζητάμε πολλά από τον Χριστό. Ζητάμε υγεία, εργασία, προστασία, να πάνε καλά τα παιδιά μας, να θεραπευθεί ένας άρρωστος, να σωθεί ένας γάμος, να λυθεί μια οικονομική δυσκολία, να ανοίξει ένας δρόμος που έκλεισε, να φύγει ένας πειρασμός.

Τρέχουμε στην Παναγία, επικαλούμαστε τους Αγίους, κάνουμε Παρακλήσεις, ανάβουμε κεριά, γράφουμε ονόματα, κάνουμε τάματα, πηγαίνουμε σε προσκυνήματα, παρακαλούμε, κλαίμε, επιμένουμε. Και καλά κάνουμε. Παιδιά του Θεού είμαστε και στον Θεό θα προστρέξουμε. Αλλά μέσα σε αυτή την αδιάκοπη ροή των αιτημάτων μας αποφεύγουμε συνήθως μια πολύ απλή και πολύ δύσκολη ερώτηση. Εμείς τι είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε στον Χριστό; Τι προσφέρουμε στην Παναγία; Τι δίνουμε στους Αγίους, τους οποίους τόσο εύκολα επικαλούμαστε; Γιατί πολλές φορές η σχέση μας με τον Θεό καταντά μια παράξενη πνευματική συναλλαγή. Εμείς υποβάλλουμε το αίτημα και περιμένουμε από τον Θεό να το ικανοποιήσει. Αν γίνει αυτό που ζητήσαμε, λέμε «Δόξα τω Θεώ». Αν δεν γίνει, αρχίζουν τα παράπονα. «Γιατί δεν με άκουσε ο Θεός;». Εσύ άκουσες ποτέ τον Θεό; Αυτό δεν το ρωτάμε. Ο Χριστός σου είπε να συγχωρήσεις. Συγχώρησες; Σου είπε να μην κατακρίνεις. Έπαψες να κατακρίνεις; Σου είπε να αγαπήσεις τον εχθρό σου. Τον αγάπησες; Σου είπε να μετανοήσεις. Μετανόησες; Σου είπε να σηκώσεις τον σταυρό σου. Τον σήκωσες; Σου είπε να κόψεις το θέλημά σου. Το έκοψες; Και ύστερα στεκόμαστε μπροστά στην εικόνα Του και λέμε με παράπονο «Χριστέ μου, γιατί δεν με ακούς;». Μα, βρε παιδί μου, εσύ πότε Τον άκουσες; Θέλουμε έναν Χριστό που...να ακούει αδιαλείπτως εμάς, ενώ εμείς επιφυλάσσουμε στον εαυτό μας το δικαίωμα να μην ακούμε σχεδόν ποτέ Εκείνον.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: ΤΑ ΒΙΟΜΕΤΡΙΚΑ μπαίνουν πλέον στα ταμεία των καταστημάτων!

 

Η Αυστραλία προωθεί ολοένα και περισσότερο τις λεγόμενες «frictionless» πληρωμές: συναλλαγές με αναγνώριση προσώπου ή με σάρωση του μοτίβου των φλεβών της παλάμης.

Η Verifone παρουσίασε το νέο τερματικό Victa, το οποίο δίνει τη δυνατότητα σε πελάτες να ταυτοποιούνται βιομετρικά στο ταμείο, αντί να χρησιμοποιούν κάρτα ή κινητό. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι τα στοιχεία μετατρέπονται σε μοναδικά ψηφιακά tokens και δεν μπορούν να ανακατασκευαστούν.

Όμως το βασικό ερώτημα παραμένει: όταν η πληρωμή, η ταυτοποίηση, τα προγράμματα επιβράβευσης και η παρακολούθηση των αγορών συνδέονται με το πρόσωπο και το σώμα μας, πόση ιδιωτικότητα απομένει;

Στο κάδρο βρίσκεται και η συνεργασία της αλυσίδας Coles με την Palantir, για τη διαχείριση και ανάλυση τεράστιου όγκου επιχειρησιακών δεδομένων. Η ευκολία παρουσιάζεται ως πρόοδος, αλλά τα βιομετρικά δεδομένα δεν είναι ένας απλός κωδικός: δεν αλλάζουν.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Κωνσταντίνος Κανάρης: Ο μπουρλοτιέρης του αγώνα

Του Θοδωρή Σπηλιώτη

Σαν σήμερα 2 Σεπτεμβρίου 1877, πέθανε ο μεγάλος αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης, Κωνσταντίνος Κανάρης

Γεννήθηκε το 1792 στο νησί των Ψαρών. Από μικρό παιδί ήταν ήσυχος και φρόντιζε να μην τσακώνεται με κανέναν. Πρότυπο του ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος και επιθυμούσε να τον μιμηθεί στον αγώνα του. Ακόμη του άρεσε να σκαρφαλώνει σε απότομους βράχους και να αγναντεύει την θάλασσα. Από μικρός επιθυμούσε να γίνει ναυτικός.

Σε ηλικία 12 ετών ο Κανάρης έμεινε ορφανός από πατέρα και ξεκίνησε να δουλεύει σε πλοία συγγενών και κυρίως στο πλοίο θείου του, που ήταν καπετάνιος. Στα πλοία ο Κανάρης έδειξε μεγάλο ζήλο και εξελίχθηκε πολύ γρήγορα σε έναν από τους καλύτερους ναυτικούς στο νησί του.

Όταν ήταν 20 ετών, ο θείος του Μιχαήλ πέθανε και ο Κανάρης έγινε καπετάνιος στο πλοίο του. Ξεκίνησε να ταξιδεύει σε όλη την Μεσόγειο. Δύο χρόνια μετά, νυμφεύθηκε την Δέσποινα Μανιάτη.

Mνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Aνθίμου Eπισκόπου Nικομηδείας (3 Σεπτεμβρίου)

Tμηθείς κεφαλήν Mάρτυς Άνθιμε ξίφει,

Kαι νεκρός ανθείς εις δόξαν Θεού τρίχας.

Άνθιμον εν τριτάτη αποέκτεινε ξίφος οξύ.

Μαρτύριο Αγίου Ανθίμου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) 

στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Άγιος Άνθιμος εφέρθη δεμένος διά την πίστιν του Xριστού, έμπροσθεν του βασιλέως Mαξιμιανού, εν έτει σπη΄ [288]. Eυρίσκοντο δε εκεί έμπροσθεν ερριμμένα και όλα τα βασανιστήρια όργανα διά φόβον του Mάρτυρος. Eπειδή λοιπόν ερωτήθη τι πιστεύει, απεκρίθη ο Mάρτυς και εκήρυξε παρρησία, ότι ο Xριστός είναι Θεός αληθινός. Όθεν ετζάκισαν τον λαιμόν του, και ετρύπησαν αυτόν με πυρωμένα σίδηρα. Aπλωθείς δε γυμνός επάνω εις τούβλα, δέρνεται με ραβδία. Kαι υποδεθείς με υποδήματα χάλκινα πυρωμένα, βιάζεται διά να περιπατή με αυτά. Έπειτα δένεται από ένα τροχόν. Tου δε τροχού συχνά περιστρεφομένου, οι δήμιοι εζήτουν να καύσουν τον Mάρτυρα με λαμπάδας αναμμένας. Διά τούτο, ο μεν τροχός εστάθη παραδόξως και δεν εγύριζεν, αι δε λαμπάδες έπεσον από τα χέρια των δημίων, με το να ήλθε θείος Άγγελος και έρριψεν αυτούς κατά γης μισαποθαμένους. Mετά ταύτα δένεται ο Άγιος με βαρείας αλύσεις, και κλείεται μέσα εις φυλακήν. Tελευταίον δε αποτέμνεται την κεφαλήν. Kαι μετά την αποτομήν, βλαστάνει τρίχας παραδόξως1.

Σημείωση

1. Tον Bίον τούτου συνέγραψεν ελληνιστί ο Mεταφραστής, ου η αρχή· «Tίς ουκ οίδε την Nικομήδους;» (Σώζεται εν τη Mεγίστη Λαύρα, και εν τη των Iβήρων Iερά Mονή και εν άλλαις.)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

π. Σεραφείμ Ρόουζ: «Μερικές πρακτικές συμβουλές ἐάν δείτε πνεύματα»

Ἀπό τα λόγια τοῦ ἁγ. Ἀντωνίου, στο Βίο του πού συνέγραψε ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος –ὡς ἡ κύρια πηγή τῆς γνώσης μας περί τῆς δραστηριότητας τῶν δαιμόνων– ὁ Ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ δανείζεται πρακτικές συμβουλές τίς ὁποῖες ἀπευθύνει πρός τούς Χριστιανούς ἀγωνιστές σχετικά μέ τό πῶς νὰ συμπεριφέρονται σε περίπτωση πού τούς συμβεῖ νά ἔχουν αἰσθητή ἀντίληψη τῶν πνευμάτων. Οἱ συμβουλές του ἔχουν τεράστια ἀξία γιά ὅλους ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ ζοῦν μία ἀληθινή Χριστιανική πνευματική ζωή στίς μέρες μας, στίς ὁποῖες ἡ αἰσθητή ἀντίληψη τῶν πνευμάτων ἔχει γίνει πολύ πιό συχνή ἀπ’ ὅσο ποτέ ἄλλοτε.

Ὁ ἅγ. Ἀντώνιος διδάσκει ὅτι: