Θαύμα Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας σε νεαρό πατέρα

Σε καιρούς λοιπόν γενικής αμφισβήτησης και κλονισμού της πίστης, ο καλός Θεός συνηθίζει να μιλά και να επικοινωνεί με τρόπο θαυματουργικό...

Θαύμα Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας σε νεαρό πατέρα. Σε καιρούς λοιπόν γενικής αμφισβήτησης και κλονισμού της πίστης, ο καλός Θεός συνηθίζει να μιλά και να επικοινωνεί με τρόπο θαυματουργικό, ώστε οι πιστοί που γεύονται τη δωρεά της Χάρης του Υψίστου, να αποκτούν βιώματα τέτοια, τα οποία καθιστούν ακλόνητη την πίστη τους…

Θαύμα Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας

Οι γιατροί μιλούν για θαύμα και… εκείνος για την Αγία Αναστασία την Ρωμαία.

Μαρτύριον τῆς ἁγίας ἐνδόξου ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ῥωμαίας (29 Ὀκτωβρίου)

Κάρας τομὴν ἤνεγκε ῥώμῃ καρδίας,

Βλάστημα Ῥώμης, Μάρτυς Ἀναστασία.

Τλῆ δὲ Ἀναστασίη ἐνάτη ξίφος εἰκάδι ὀξύ.

Δύο Ἀναστασίες βρίσκουμε στοὺς βίους τῶν Ἁγίων, ποὺ ἦσαν καὶ οἱ δύο ἐπιφανεῖς καὶ ξακουστὲς γιὰ τὴν φήμη τοῦ γένους τους καὶ γιὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεώς τους, ἦσαν δὲ καὶ οἱ δύο ἀπὸ τὴν περιφανῆ Ῥώμη.

Ἡ πρώτη παντρεύτηκε διὰ τῆς βίας ἀπὸ τοὺς γονεῖς της, καὶ δὲν συνευρέθηκε μὲ τὸν ἄνδρα της, οὔτε κἂν κοιμήθηκε μαζί του, γιατὶ ἦταν εἰδωλολάτρης, μὲ τὴν πρόφασι πὼς ἦταν τάχα ἄῤῥωστη. Ἔτσι φύλαξε ἄφθαρτη τὴν παρθενία της, διότι λίγες ἡμέρες ἀργότερα πέθανε ὁ ἄνδρας της. Ὡς ἐκ τούτου, πέρασε ὅλη τὴ ζωή της ἀσκητικά, μὲ σωφροσύνη καὶ μὲ ὅλες τὶς ἀρετές, δίνοντας ὅλο τὸ βιός της ἐλεημοσύνη στοὺς φτωχούς. Ἐπισκεπτόταν στὰ δεσμωτήρια τοὺς ἁγίους μάρτυρες, τοὺς παρακινοῦσε νὰ ὑπομένουν τὰ βάσανα γιὰ τὸν Κύριο, τοὺς νουθετοῦσε καὶ τοὺς βοηθοῦσε στὶς βιωτικὲς ἀνάγκες τους.

Μαρτύριο Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας. 

Τοιχογραφία 1547 μ.Χ. Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιον Όρος

Ὅταν πλέον τοὺς ἐφόνευαν οἱ τύραννοι, ἔκλεβε τὰ ἱερά τους λείψανα καὶ τὰ ἐνταφίαζε μὲ εὐλάβεια κι ἀγάπη. Ἐνῶ ἔκανε αὐτὴ τὴν καθημερινὴ ἐργασία, τὄμαθαν οἱ ἀσεβεῖς, καὶ τελειώθηκε διὰ πυρός, ἀνεβαίνοντας πρὸς τὸν Κύριο ὡς ὀσμὴ εὐωδίας. Ἐπιτελοῦμε τὴ μνήμη της στὶς 22 ∆εκεμβρίου.

***

Συγκίνηση από το μήνυμα του πιλότου του F-16 «ΖΕΥΣ»: «Μία λέξη αλλάζει την Ιστορία. Για τους Έλληνες αυτή η λέξη είναι το Όχι»

Η επίδειξη του μαχητικού αεροσκάφους έκλεψε και πάλι τις εντυπώσεις

Για ακόμη μια χρονιά, η επίδειξη του μαχητικού αεροσκάφους F-16 «ΖΕΥΣ» ήταν από τις στιγμές που ξεχώρισαν στη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης, για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Το μαχητικό πέρασε με θόρυβο πάνω από την πόλη και έκλεψε τα βλέμματα των θεατών.

Το μήνυμα του πιλότου από το κόκπιτ

Από το κόκπιτ του αεροσκάφους, ο πιλότος έστειλε ένα μήνυμα που συνέδεσε την επίδειξη με την ιστορική επέτειο.

28η Οκτωβρίου: Μόνο όταν η Παναγία σκέπει, η Ελλάδα μεγαλουργεί

Ελευθέριος Ανδρώνης

Πάει καιρός πολύς που το αήττητο μαφόριο της Θεοτόκου, η Αγία Σκέπη, κηρύχθηκε ανεπιθύμητη στα κοσμικά σαλόνια μας. Ο ξιπασμένος, απνευμάτιστος Γραικός, είπε πώς ο δροσερός ίσκιος της Υπερμάχου, του κρύβει τον ήλιο της «προόδου». Πώς η χώρα πρέπει να τραβήξει μπροστά, προς τους ατσάλινους ορίζοντες της Εσπερίας, αδέσμευτη από τη μάνα του Έθνους μας, ελεύθερη για να επιλέξει τη σκλαβιά της.

Και πράγματι αυτό βλέπουμε στους καιρούς μας. Μια χώρα τόσο χειραφετημένη που λησμόνησε πώς μοιάζει το χέρι που θα τη σώσει απ’ τον πνιγμό της. Κι όμως εκείνο το μικρό εικονισματάκι της Παναγίας που φώλιαζε στο στέρνο των στρατιωτών και ταξίδευε από τα τραίνα του Σταθμού Λαρίσης ως την Ήπειρο και τη χιονισμένη Πίνδο, ξέρει να διηγηθεί πολύ λαμπρότερες δόξες από μυριάδες πολιτικάντικα κοκορίσματα.

Η ελληνική νίκη στο ύψωμα 731 άλλαξε το ρου της ιστορίας: Ο στρατιώτης που ορκίστηκε να διασώσει τη σημαία του ιστορικού 5ου Συντάγματος και είπε «ΟΧΙ

Στις 21 Μαΐου του 1945 έγινε στα Τρίκαλα η επίσημη παράδοση της σημαίας του 5ου Συν/τος Πεζικού, που είχε κρύψει κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Νικόλαος Λεοντάρης.

Η σημαία ήταν κρυμμένη για τρία περίπου χρόνια μέσα σε μια κρύπτη και είχε παραμείνει άθικτη, παρά το πέρασμα του χρόνου.

Ο Νικόλαος Λεοντάρης είχε καταφέρει να σώσει από τους Ιταλούς το σύμβολο ενός ιστορικού συντάγματος. Το ιστορικό 5ο σύνταγμα Τρικάλων Το 5ο σύνταγμα πεζικού ήταν ένα μάχιμο τμήμα του ελληνικού στρατού, που είχε πάρει μέρος με επιτυχία, στα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα.

Ξεχώρισε κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν υπερασπίστηκε το ύψωμα 731. Ήταν το σημείο όπου εκδηλώθηκε η περίφημη εαρινή αντεπίθεση των Iταλών για την κατάληψη της Ελλάδας. Επικεφαλής της επιχείρησης ήταν ο ίδιος Μουσολίνι που είχε δώσει υπόσχεση στον Χίτλερ ότι το Μάρτιο θα κάνει παρέλαση στην Αθήνα. Είκοσι μέρες περίμενε ο Μουσολίνι την πολυπόθητη νίκη που δεν ερχόταν κι απογοητευμένος αποφάσισε να επιστρέψει στην ασφάλεια της Ρώμης.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΤΟ «ΟΧΙ» ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ

Υπάρχουν κάποιες ημέρες που δεν είναι απλώς ημερομηνίες στο ημερολόγιο. 

Είναι μνήμη. 

Είναι χρέος. 

Είναι δάκρυ. 

Είναι προσευχή. 

Είναι μια σημαία που ανεμίζει μέσα στην καρδιά. 

Μια τέτοια ημέρα είναι η 28η Οκτωβρίου. 

Εκείνο το ξημέρωμα του 1940, μια μικρή Ελλάδα κλήθηκε να κοιτάξει κατάματα μια δύναμη πολύ μεγαλύτερη από εκείνη. 

Οι αριθμοί έλεγαν να φοβηθεί. 

Η λογική έλεγε να υποχωρήσει. 

Όμως η ψυχή της απάντησε διαφορετικά. 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Πώς πρέπει να τιμούμε τους ήρωες και τις ηρωίδες του πολέμου του 1940-41;

1. Τους τιμούμε όταν σεβόμαστε τις αξίες και τα ιδανικά τους. Όταν διδάσκουμε στα παιδιά μας με ποιο όραμα πολέμησαν οι Έλληνες κατά των σιδερόφρακτων Ιταλών. Ο σεβασμός των στρατιωτών μας στην Παναγία, την Υπέρμαχο Στρατηγό, τούς οδήγησε σε ανδραγαθήματα. Γράφει σχετικά ο λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης:

«Όταν η Ελλάδα έκαμε το θαύμα του ’40-’41, οι Έλληνες στρατιώτες έβλεπαν την Υπέρμαχον του Βυζαντίου να πολεμά επικεφαλής των τους κτηνώδεις επιδρομείς. Πήγα και τους είδα, εκεί στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας, αυτούς τους νεαρούς ήρωες των ημερών μας. Και όλοι είχαν κρεμασμένη στο στήθος ή στον ορθοστάτη του παγωμένου τους αντίσκηνου την εικόνα της Βυζαντινής Υπερμάχου. Σαν να ήταν όχι πολεμιστές του Γεωργίου του Β’, αλλά του Τσιμισκή, του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου ή του τελευταίου Παλαιολόγου».

Ξέρεις τί είναι Ήρωας; - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Ξέρεις τί είναι Ήρωας;

Κάποιος, που ενώ φοβάται, κρύβει το φόβο του πίσω από ένα πλατύ χαμόγελο και φεύγει για το Μέτωπο, γιατί θέλει να δώσει θάρρος σε αυτούς που μένουν πίσω…

Ξέρεις τί είναι Ήρωας;

Κάποιος, που χίλιες ευκαιρίες έχει να τα παρατήσει ή να τρέξει να κρυφτεί, αλλά δεν κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του την ώρα που η Πατρίδα τον φωνάζει…

Ξέρεις τί είναι Ήρωας;

Κάποιος που αφήνει πίσω του γυναίκα και παιδιά για να πολεμήσει για χάρη άλλων γυναικών που δεν γνώρισε ποτέ του. Για να πολεμήσει για χάρη παιδιών που ακόμα δεν έχουν γεννηθεί. Για να πολεμήσει ακόμα και για χάρη ανθρώπων με τους οποίους μπορεί να διαφωνεί… Ανθρώπων που στην καθημερινότητά του, μπορεί να τον πληγώνουν.

Η «Παναγιά της Νίκης» του Γιάννη Τσαρούχη

Η «Παναγιά της Νίκης». Η διάσημη εικόνα που ζωγράφισε ο Γιάννης Τσαρούχης μετά το όραμα ενός στρατιώτη στο μέτωπο. Τι απέγινε το εκκλησάκι που χτίστηκε στο σημείο με έρανο του στρατεύματος. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου δεν ήταν λίγοι οι στρατιώτες που ανέφεραν ότι σε δύσκολες στιγμές στο μέτωπο, αναζήτησαν στήριγμα στο θεό και προσευχήθηκαν στην Παναγία για να τους προστατεύσει. 

Κάποιοι από αυτούς που βρέθηκαν σε μεγάλη δοκιμασία, ανέφεραν ότι είχαν δει ακόμα και οράματα με την μορφή της Παναγίας. Η διήγησή τους εκείνες τις δύσκολες ώρες του πολέμου, διαδόθηκαν σαν αστραπή μέσα στο στράτευμα. Μία τέτοια αναφορά έγινε η αφορμή για να εμπνευστεί και να ζωγραφίσει ο Γιάννης Τσαρούχης την περίφημη «Παναγία της Νίκης».

Ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο η ένδοξη νίκη των Ελλήνων το 1940.

Εν Θεσσαλονίκη τη 28η Οκτωβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Αγίας Σκέπης, την οποία καθιέρωσε η αγία μας Εκκλησία να εορτάζουμε σήμερα κατόπιν μεταθέσεώς της από την 1η Οκτωβρίου, όπου εορταζόταν παλαιότερα, είναι ταυτόχρονα για μας τους Έλληνες και εθνική εορτή. Είναι ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο, όχι μόνο διότι πολλές φορές κατά το παρελθόν στην ιστορική πορεία της πατριδος μας κατ’ εξαίρετο τρόπο έδειξε στο μικρό έθνος μας την πρόνοια και την προστασία της, αλλά και διότι για μια ακόμη φορά απέδειξε την θαυμαστή σκέπη της στο έπος του 40, στην θαυμαστή νίκη της απέναντι στις πανίσχυρες στρατιωτικές δυνάμεις του ιταλικού φασισμού. Η Υπεραγία Θεοτόκος υπήρξε για μια ακόμη φορά η Υπέρμαχος Στρατηγός, στην οποία οφείλει το έθνος μας να αναγράψει «τα νικητήρια». Δεν χωράει αμφιβολία, ότι η ένδοξος νίκη των Ελλήνων το 1940 αποτελεί ένα θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Καταρρέει ο μύθος του κεραυνοβόλου πολέμου κατά της Ελλάδας το 1941: Πώς η μορφολογία της χώρας μας «φρέναρε» τη γερμανική προέλαση

Η νέα ιστορική μελέτη του Jeffrey Plowman που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Archive» αμφισβητεί τον μύθο της ασταμάτητης Βέρμαχτ

Στα γερμανικά «Blitzkrieg» αποκαλείται ο κεραυνοβόλος πόλεμος. Πρόκειται για μια στρατιωτική τακτική που βασίζεται στην ταχύτητα, τον αιφνιδιασμό και τη συγκεντρωμένη ισχύ των όπλων, με σκοπό τη γρήγορη διάσπαση των εχθρικών γραμμών πριν ο αντίπαλος προλάβει να οργανώσει την άμυνά του. Η τακτική αυτή εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία από τη ναζιστική Γερμανία τα πρώτα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για παράδειγμα κατά την εισβολή στην Πολωνία και τη Γαλλία, δημιουργώντας τον μύθο μιας ασταμάτητης πολεμικής μηχανής. Όμως, στην εκστρατεία κατά της Ελλάδας τον Απρίλιο του 1941, η πραγματικότητα ήταν πιο σύνθετη.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων. Kαι των τέκνων αυτών, Σαρβήλου, Nιτά, Iέρακος, Θεοδούλου, Φωτίου, Bήλης και Eυνίκης (28 Οκτωβρίου)

Συν επτά τέκνοις η δυάς των συζύγων,

Tιμήν τομήν ηγείτο την εκ του ξίφους.

Δειρήν ογδοάτη γε Tερέντιος εικάδι κάρθη.

Μαρτύριο των Aγίων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων και των τέκνων αυτών. 

Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Oύτοι όλοι ευρίσκοντο μέσα εις ένα οσπήτιον, ως ένα γένος όντες. Kαι κρυπτώς ελάτρευον τον Θεόν. Όθεν διαβάλλονται εις τον ηγεμόνα και παρασταίνονται εις το αυτού κριτήριον. Eπειδή δε ωμολόγησαν μεν τον Xριστόν Θεόν αληθινόν, τα δε είδωλα επεριγέλασαν, διά τούτο κρεμασθέντες, καταξεσχίζονται άσπλαγχνα. Kαι καταρραντίζονται άνωθεν αι πληγαί των με ξύδι δριμύτατον και άλας. Yποκάτω δε φλογίζονται με πυρκαϊάν. Oι δε Άγιοι ταύτα πάσχοντες, επροσηύχοντο, και με σιωπηλήν φωνήν επαρακίνουν ένας τον άλλον εις το μαρτύριον. Λοιπόν δεν επαρέβλεψεν ο Kύριος την προσευχήν τους. Aλλά Άγγελοι αοράτως ηλευθέρωσαν αυτούς από τα δεσμά, και ιάτρευσαν τας πληγάς των.