Νατσιός: «Μετά τον γάμο των ομοφυλοφίλων, η απάλειψη του "Θρησκευμάτων" από το Υπουργείο Παιδείας»

Καταγγελία του προέδρου της ΝΙΚΗΣ για το σχέδιο της κυβέρνησης και αναφορές στη συνταγματική διάσταση του ζητήματος

Αγία Δύναμη: Το ιστορικό εκκλησάκι κάτω από το παλιό κτήριο του υπουργείου Παιδείας

ΝΙΚΗ

Την κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων από το Υπουργείο Παιδείας κατήγγειλε ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, μιλώντας σήμερα στην εκπομπή των Μάνου Νιφλή και Γιάννη Κολοκυθά στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN. Ο Δημήτρης Νατσιός υπογράμμισε τη συνταγματική υποχρέωση του Κράτους για την ανάπτυξη της Ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης και χαρακτήρισε το Υπουργείο Θρησκευμάτων ταυτοτικό στοιχείο της χώρας και της ελληνικής ιστορίας.

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ θύμισε ότι η Γραμματεία Θρησκευμάτων, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, παραπέμπει στη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος είχε συνδέσει την Εκκλησιαστική Γραμματεία με την Παιδεία Ηθικής. Ο Δ. Νατσιός κατήγγειλε ότι το σημερινό σχέδιο της κυβέρνησης συνιστά παραβίαση των ελληνικών παραδόσεων και, επί της ουσίας, «στρέβλωση» των αρχών της σύστασης του ελληνικού κράτους.

Ο Άγγελος από την Αντιόχεια· Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος

Η ίδια η ιστορία του ανθρώπινου γένους, μαρτυρεί το πέρασμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων πάνω στη γη, που όμως δεν άφησαν πίσω τους κανένα ίχνος η αποτύπωμα, ήταν απλά περαστικοί από αυτή τη ζωή. Ο Μητροπολίτης Παύλος δεν δέχτηκε να είναι απλά ένας περαστικός ή μια ακόμη χαμένη φωνή μέσα στη φασαρία της πόλης. Η φωνή του έφθανε σε μας ως μία δροσερή αύρα που γλύκαινε και ανέπαυε τις ψυχές μας, ηρεμούσε την πόλη και σταματούσε τη φασαρία της, καθώς μιλούσε το Άγιο Πνεύμα μέσα του και διαμέσου αυτού, με λόγο τέτοιο που θα τον θυμούνται όλες οι γενιές της Αντιόχειας κάθε φορά που θα ευαγγελίζονται το Λόγο του Θεού.

Ένας από τους σημαντικότερους αγγέλους της Εκκλησίας της Αντιόχειας, και από τους σημαντικότερους της σύγχρονης εποχής, ο Άγγελος του Χαλεπίου, είναι ο αξιοσέβαστος πατήρ όλων μας και μητροπολίτης μας Παύλος Γιαζίγκι, ο άνθρωπος του Θεού και ο υπηρέτης του.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: “Ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε, ούτε να έχουμε θάρρος ποτέ στον εαυτό μας”

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ. ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Απόδοση στη νέα Ελληνική: Ιερομόναχος Βενέδικτος

Έκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου,

Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος

* Σημ. μας: Το κείμενο έχει διορθωθεί

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄.  

Ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε, ούτε να έχουμε θάρρος ποτέ στον εαυτό μας.

Το να μην έχεις θάρρος στον εαυτόν σου (1), αγαπητέ μου αδελφέ, είναι τόσο αναγκαίο σε αυτόν τον πόλεμο, που χωρίς αυτό, να είσαι βέβαιος, ότι, όχι μόνον δεν θα μπορέσεις να πετύχεις τη νίκη που επιθυμείς, αλλ’ ούτε καν να αντισταθείς στο παραμικρό και αυτό, ας τυπωθεί καλά στο νου σου. Γιατί, εμείς πράγματι, όντας φυσικά διεφθαρμένοι από τον καιρό της παραβάσεως του Αδάμ, έχουμε σε μια μεγάλη υπόληψη τον εαυτό μας, η οποία αν και δεν είναι στην αλήθεια κάτι άλλο, παρά ένα ψέμα και τίποτα άλλο, εμείς όμως, νομίζουμε με μία απατηλή εντύπωση, πως είμαστε κάτι (σημαντικό) (2).

Μνήμη του Aγίου Προφήτου Iερεμίου (1η Μαΐου)

Ψυχαί λιθώδεις και ξέναι θείου φόβου,

Λίθοις ανείλον θείον Iερεμίαν.

Πρώτη εν Mαΐοιο λίθοις κτάνον Iερεμίαν.

Μαρτύριο Προφήτου Ιερεμίου. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο θαυμάσιος του Kυρίου Προφήτης ήτον ηγιασμένος εκ κοιλίας μητρός του, ούτω γαρ λέγει περί αυτού ο Θεός· «Προ του με πλάσαι σε εν κοιλία, επίσταμαί σε και προ του σε εξελθείν εκ μήτρας, ηγίακά σε, Προφήτην εις έθνη τέθεικά σε» (Iερεμ. α΄, 5). Eκατάγετο δε από την Aναθώθ, και ήτον προ Xριστού χκ΄ [620] έτη. Oύτος λοιπόν αφ’ ου εσκλαβώθη η Iερουσαλήμ από τον Nαβουχοδονόσορ βασιλέα Bαβυλώνος, εκατέβη εις τας Tάφνας της Aιγύπτου, αίτινες Eλληνιστί ονομάζονται Δάφναις, και εκεί προφητεύων, ελιθοβολήθη από τον λαόν του Iσραήλ, τον καταφυγόντα εις Aίγυπτον, και αποθανών, ενταφιάσθη εις τον τόπον της οικήσεως του βασιλέως Φαραώ. Ότι οι Aιγύπτιοι εδόξασαν αυτόν και ετίμησαν, με το να ευεργετήθησαν από λόγου του. Διότι διά προσευχής του, ενεκρώθησαν αι ασπίδες, αι οποίαι εξωλόθρευον τους Aιγυπτίους. Oμοίως ενεκρώθησαν και τα θηρία, οπού ευρίσκονται εις τα νερά της Aιγύπτου, τα οποία, οι μεν Aιγύπτιοι ονομάζουσιν εφώθ, οι δε Έλληνες, κροκοδείλους.

Όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ...

«Είπε ο μακαριστός Γέρων Ανανίας Κουστένης: Όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ, ξέρετε τι κάνει η αφεντιά μου; Είμαι και παπάς, αλλά και οι πιστοί μπορεί να το κάνουν. Μνημονεύω ονόματα ζώντων και τεθνεώτων. Χιλιάδες ονόματα. Και καθώς έχω τόσα χρόνια στην Εκκλησία, μισόν αιώνα, έχω γνωρίσει πολλούς.

Κι αρχίζω εκεί την προσευχή, και τι έρχεται; Έρχεται ο ύπνος τόσο ωραία, που όλοι αυτοί με ευγνωμονούν και με αποκοιμίζουν!

Τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, σας μνημονεύω.

Θα μου πείτε: «Πού βρίσκεις άκρη;»

Βρίσκει η Εκκλησία, βρίσκει ο Χριστός, βρίσκω κι εγώ.

Τα παραπέρα μην τα ρωτάτε.

Γι’ αυτό, να προσευχόμεθα!»

(Από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, «Από την ζωή μου, Αυτοβιογραφικά – Πατρικοί λόγοι», των εκδόσεων Κυπρής, Αθήνα 2024).

Η αϋπνία αποτελεί, σύμφωνα με μελέτες ειδικών επιστημόνων, πρόβλημα όχι κάποιων μεμονωμένων συνανθρώπων μας, αλλά πρόβλημα ενός πολύ μεγάλου ποσοστού ανθρώπων όλου του πλανήτη μας, ειδικώς των πιο ηλικιωμένων. Γι’ αυτό και οι έρευνες για την επίλυσή του πολλαπλασιάζονται όσο περνάει ο καιρός, ενώ δισεκατομμύρια είναι τα χάπια που καταναλώνονται ακριβώς για τον σκοπό αυτόν. Υπάρχουν δε και πρακτικές συμβουλές που βοηθούν πράγματι στην υπέρβαση του σοβαρού αυτού προβλήματος, κάτι που επιβεβαιώνεται από εκείνους που θα θελήσουν να τις ακολουθήσουν – σταθερή ώρα βραδινής κατακλίσεωςˑ αποφυγή τροφής βαριάς αργά το βράδυˑ αποφυγή αλκοόλ ή καφέ, όπως και εκθέσεως σε οθόνες κινητών ή τηλεοράσεως μέχρι λίγο πριν την κατάκλιση κ.ά.π.

Άγιος Παΐσιος: Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπει ποτέ από τα χείλη σας

– Γέροντα, αισθάνομαι την ανάγκη να λέω περισσότερο το «δόξα σοι ο Θεός» παρά το «Κύριε ελέησον». Μήπως δεν είναι σωστό;

– Καλό είναι αυτό, ευλογημένη. Εγώ μπορεί να περάσω ολόκληρη μέρα κάνοντας εργόχειρο και λέγοντας «Δόξα σοι ο Θεός. Δόξα σοι ο Θεός, γιατί ζω. Δόξα σοι ο Θεός, γιατί θα πεθάνω και θα πάω κοντά στον Θεό. Δόξα σοι Θεός, ακόμη και αν με βάλη στην κόλαση και πάρη έναν κολασμένο στον Παράδεισο. Και εάν θέλη να μη με θυμάται στην κόλαση και λυπάται, ας πάρη πολλούς κολασμένους στον Παράδεισο, ώστε η χαρά Του γι’ αυτούς να είναι περισσότερη και να λιγοστέψη η στενοχώρια Του για μένα».

Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει. Το «δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Έλεγε ο Παπα- Τύχων: «Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙ είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό».

Μελέτη: Αποφεύγοντας την παγίδα μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Δύο Γερμανοί Καθηγητές Οικονομικών, ο Gerhard Rösl (Πανεπιστήμιο του Regensburg) και ο Franz Seitz (Πανεπιστήμιο του Weiden), δημοσίευσαν πρόσφατα (Απρίλιος 2026) μια ακαδημαϊκή μελέτη στην οποία υποστηρίζουν ότι πρέπει να εξασφαλιστεί η χρήση των μετρητών στις συναλλαγές λόγω της σταθεροποιητικής τους λειτουργίας ιδίως κατά τις περιόδους κρίσεων. Θεωρούν ότι η «οικονομική προσιτότητα» (“affordability”) των μετρητών είναι καθοριστική για τη μελλοντική επιβίωσή τους στο οικονομικό οικοσύστημα καθώς οι καταναλωτές επιλέγουν τα μέσα πληρωμής όχι μόνο με βάση την ευκολία αλλά και το κόστος.

Η μελέτη τοποθετείται σε ένα περιβάλλον όπου τα ψηφιακά μέσα πληρωμών είναι πανταχού παρόντα, η χρήση των μετρητών στον δυτικό κόσμο έχει μειωθεί αισθητά και οι υποδομές για μετρητά (ATM, φυσικά καταστήματα τραπεζών κ.λπ.) συρρικνώνονται με ταχύτητα. Κατά τη θέση των συγγραφέων, ο ρόλος των μετρητών σήμερα είναι εξαιρετικά σημαντικός καθώς λειτουργούν ως εναλλακτικό σύστημα πληρωμών όταν αποτυγχάνουν οι ψηφιακοί τρόποι, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στο χρήμα και παρέχοντας ασφάλεια και σταθερότητα σε περιόδους έκρυθμων καταστάσεων (π.χ. οικονομικές, ενεργειακές, τεχνολογικές κρίσεις).

Οι πιο κουρασμένοι άνθρωποι - Ελευθεριάδης Ελευθέριος

"Οι πιο κουρασμένοι άνθρωποι...

...είναι αυτοί που κρατούν ισορροπίες.

Αυτοί που παλεύουν να μην ξεφύγει μια κατάσταση.

Αυτοί που προσπαθούν να μην πληγωθεί κανένας.

Αυτοί που σκέφτονται δυο και τρεις φορές για όλους και καταπίνουν χίλια δυο για το κοινό καλό.

Αυτοί που πονάν αλλά δεν το δείχνουνε, αυτοί που κουράζονται αλλά συνεχίζουν και παλεύουν.

Αυτοί που τους προσβάλλεις, αλλά δεν ανταποδίδουν…

Τους ανθρώπους που κρατούν ισορροπίες, κανείς δεν τους εκτιμά. Όλοι, τους θεωρούνε δεδομένους.

Άνοιξε τα μάτια σου… Ξύπνα. Τους ανθρώπους που κρατούν ισορροπίες, φρόντισε από σήμερα, να τους προσέχεις πιο πολύ. Τους ανθρώπους που κρατούν ισορροπίες, φρόντισε από σήμερα, να τους αγαπάς λίγο παραπάνω".

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος

 

Δεν σε αγαπάνε; Δεν σου μιλάνε; Σε αγαπάει και σου μιλάει ο Θεός. Τι άλλο θέλεις;

π. Σπυρίδων

Παραπονιέσαι πολλές φορές ότι σε πετάνε οι άνθρωποι σαν χαρτοπετσέτα στα σκουπίδια. Σε πληγώνουν, δεν σε εκτιμούν, δεν αντιλαμβάνονται τίποτα και εσύ στεναχωριέσαι.

Οφείλουμε να καταλάβουμε κάτι.

Μην περιμένουμε τίποτα και από κανέναν. Ούτε από την μάνα που μας γέννησε διότι και σε αυτήν τη σχέση μπορεί η αγάπη να πάσχει από ιδιοτέλεια και εξαναγκασμό. Το μόνο μας κατάρτι που μπορούμε να κρατηθούμε στις φουρτούνες της ζωής είναι ο Σταυρός του Χριστού. Να πιαστείς από εκεί και μην φοβάσαι.

Μνήμη του Aγίου ενδόξου Aποστόλου Iακώβου αδελφού Iωάννου του Θεολόγου (30 Απριλίου)

Ως αμνός Iάκωβος αχθείς εσφάγη,

Tης ευσεβείας μηρυκίζων τους λόγους.

Kτείνε μάχαιρα φόνοιο Iάκωβον τριακοστή.

Μαρτύριο Αποστόλου Ιακώβου, αδελφού Ιωάννου του Θεολόγου του Ευαγγελιστού. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον υιός μεν Ζεβεδαίου, αδελφός δε Iωάννου του Θεολόγου, ο οποίος ύστερα από το κάλεσμα Aνδρέου και Πέτρου, επροσκαλέσθη από αυτόν τον Kύριον εις μαθητείαν, μαζί με τον αδελφόν του Iωάννην. Όθεν ούτοι ευθύς αφήσαντες τον πατέρα και το πλοίον τους, και απλώς, όλα όσα είχον, ηκολούθησαν τω Xριστώ. Tόσον δε πολλά ηγάπησεν αυτούς ο Δεσπότης Xριστός, ώστε οπού, εις μεν τον ένα αδελφόν τον Iωάννην, έδωκε το στήθος του, διά να ανακλιθή επάνω εις αυτό. Eις δε τον άλλον αδελφόν, τούτον δηλαδή τον θείον Iάκωβον, έδωκε την τιμήν ταύτην, το να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον αυτός ο ίδιος έπιεν. Aλλά και αυτοί αντιστρόφως τόσον πολλά ηγάπησαν τον Kύριον, και τόσον ζήλον έδειξαν δι’ αυτόν οι μακάριοι, ώστε οπού, ηθέλησαν να κατεβάσουν φωτίαν από τον Oυρανόν και να κατακαύσουν τους Σαμαρείτας, διατί δεν επίστευσαν, ουδέ εδέχθησαν αυτόν (Λουκ. θ΄, 54).

Ποιες είναι οι επτά μορφές του Εγωισμού μας;

*Άγιος Παΐσιος: “Όταν πληγώνεται ο εγωισμός σου, μην τον περιθάλπης άφησέ τον να πεθάνη. Αν πεθάνη ο εγωισμός σου, θα αναστηθή η ψυχή σου. Πρέπει να θάψουμε το εγώ μας, να σαπίση και να γίνη κοπριά, για να αναπτυχθή η ταπείνωση και η αγάπη”

Μήπως είμαστε Εγωιστές και δεν το ξέρουμε ή ίσως δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε;

διάβασε παρακάτω τις 7 μορφές του Εγωισμού, μήπως κάτι από αυτά ή όλα μας χαρακτηρίζουν..;

ΘΕΛΕΙ ΜΕΓΑΛΗ Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η !!!

ΕΠΤΑ (7) ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ ΜΑΣ:

1. ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΟΤΗΤΑ, (το πνεύμα της επίδειξης).

2. ΠΕΡΙΑΥΤΟΛΟΓΙΑ, (ο άμεσος έπαινος του εαυτού μου).

3. ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, (έμμεσος έπαινος του εαυτού μου).

4. ΕΥΘΥΞΙΑ, (να θίγομαι με το παραμικρό).

5. ΠΑΡΑΠΟΝΟ, (καθώς με πονηρό τρόπο επιδιώκω τη συμπόνια των άλλων, ώστε να γίνομαι συνεχώς το επίκεντρο της προσοχής τους).

6. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ…

7. ΠΡΟΠΕΤΕΙΑ, (να διακόπτω τους άλλους, να απαντώ χωρίς να με ρωτούν και γενικότερα να απορρίπτω χωρίς προσεκτική εξέταση).

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Έως πότε θα μετράμε θανάτους εκπαιδευτικών, κυρία Ζαχαράκη;

Λίγες εβδομάδες μετά τον τραγικό θάνατο της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη, άλλη μία απώλεια συγκλονίζει την εκπαιδευτική κοινότητα προκαλώντας θλίψη και οργή. Διευθύντρια Δημοτικού στον Κολωνό έθεσε τέρμα στη ζωή της πέφτοντας από ταράτσα πολυκατοικίας, όπως καταγγέλλεται μετά από εκφοβισμό που δεχόταν και εκείνη κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού λειτουργήματος.

Ο σύζυγός της κάνει λόγο για αφόρητη εργασιακή και ψυχολογική πίεση, η οποία την οδήγησε στο μοιραίο βήμα. Είναι προφανές ότι στο σχολικό περιβάλλον εξελίσσεται ένα τοξικό σύστημα που εξαντλεί τους ανθρώπους του. Η γραφειοκρατία, η πίεση, η αδιαφορία της πολιτείας και η συνεχής στοχοποίηση έχουν μετατρέψει το λειτούργημα του εκπαιδευτικού σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης.