Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026

«Ἑλληνικά, μιὰ γλῶσσα ἀπὸ στρώματα φωτὸς» / Ἀφιέρωμα γιὰ τὴν Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας

 

Στὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ γιὰ τὴν Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἡ Πατριαρχικὴ Σχολὴ τῆς Ἁγίας Σιῶν (τὸ ἑλληνορθόδοξο Γυμνάσιο-Λύκειο τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων), δημιούργησε ἕνα βίντεο-δοκίμιο γιὰ τὴν μακραίωνη παρουσία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὰ ἀκριτικὰ μέρη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῶν Ἁγίων Τόπων, ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ φτάνοντας μέχρι τα σήμερα.

Κείμενα ποὺ ἀκούγονται κατὰ σειρὰ στὸ βίντεο:...

1ο: Ἰδιόμελο Θεοφανείων "Σήμερον ἁγιάζεται ἡ κτίσις" - Ποίημα ἁγίου Σοφρωνίου, Πατριάρχη Ἱεροσολύμων (6ος αἰῶνας μ.Χ.)
2ο: Α΄ Στάση Χαιρετισμῶν τῆς Θεοτόκου, ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο. Ποίημα Ρωμανοῦ του Μελωδοῦ, (7ος αἰῶνας μ.Χ.)
3ο: Ἔπος τοῦ Βασιλείου Διγενῆ Ἀκρίτα - Σύνθεση ἀνωνύμου (11ος - 12ος αἰῶνας μ.Χ.)
4ο: "Δέησις" - Ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καβάφη (1898 μ.Χ.)

Μαζὶ μὲ ἐνενῆντα σχολεῖα ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ὁμογένεια, ἐξακόσιους μαθητὲς καὶ ἑκατόν-ὀγδόντα ἐκπαιδευτικούς, ἡ Σχολή μας συμμετέχει μὲ τὸν δικό της τρόπο στὴν 1η Συνάντηση γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα στὶς 8 καὶ 9 Φεβρουαρίου 2026!

Μουσική: "Subfeelings" - Τάσος Πούλιος
Ἐπιμέλεια: Ἰωάννης Καρανικόλας

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Απόβλητα της κοινωνίας οι ηλικιωμένοι;


Η ΖΥΡΙΧΗ ΛΕΕΙ «ΝΑΙ» ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

Απόβλητα της κοινωνίας οι ηλικιωμένοι;

Στὶς 2 Φεβρουαρίου 2026 τὸ Καντονικὸ Συμβούλιο τῆς Ζυρίχης πῆρε μία ἀπόφαση ποὺ θὰ ἔκανε ἀκόμα καὶ τὸν πιὸ ψυχρὸ ὑλιστὴ νὰ ἀνατριχιάσει, ἂν εἶχε ἀκόμα ἴχνος συνείδησης. Με ψήφους 108 ὑπὲρ καὶ 63 κατὰ ἐνέκρινε σὲ πρώτη ἀνάγνωση ἕναν νόμο ποὺ ὑποχρεώνει ὅλα τὰ γηροκομεῖα, τὰ κέντρα φροντίδας ἡλικιωμένων καὶ τὰ νοσοκομεῖα τοῦ καντονίου νὰ ἀνέχονται στοὺς χώρους τους τὴν ὑποβοηθούμενη αὐτοκτονία. Δὲν πρόκειται γιὰ προαιρετικὴ ἐπιλογή, ἀλλὰ γιὰ νομικὴ ὑποχρέωση ἀνοχῆς.

Ὅταν ἕνας ἡλικιωμένος ἢ ἕνας ἄρρωστος θελήσει νὰ καλέσει τὶς ὀργανώσεις Ἔξοδος (Exit) ἢ Ἀξιοπρέπεια (Dignitas), τὸ ἵδρυμα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀρνηθεῖ. Ἀκόμα καὶ τὰ ἰδιωτικὰ ἢ θρησκευτικὰ γηροκομεῖα, ποὺ μέχρι χθὲς ἐπικαλοῦνταν τὴν πίστη τους, τώρα ἀναγκάζονται νὰ ἀνοίξουν τὶς πόρτες τους. Οἱ βουλευτές τῆς Εὐαγγελικῆς Λαϊκῆς Ἕνωσης (EDU) καὶ τοῦ Εὐαγγελικοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος (EVP) διαμαρτυρήθηκαν μάταια, καθὼς ἡ πλειοψηφία τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν, τῆς Ἐναλλακτικῆς Λίστας, τῶν Πρασίνων καὶ ἄλλων κομμάτων τοὺς προσπέρασε.

Θεία Κοινωνία. Πόσον συχνά πρέπει νά κοινωνῶμεν


Πολλὲς φορὲς ἐρωτήθηκα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Ἡ Θεία Κοινωνία ἢ Θεία Μετάληψη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια ποὺ σύστησε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, πρὶν ἀπὸ τὰ Ἅγια Πάθη του, ὁ Κύριος σύστησε καὶ παρέδωσε τὸ μέγιστο αὐτὸ Μυστήριο στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια ὑπῆρξαν τὰ ἀκόλουθα. Ἀφοῦ πῆρε ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ) εἶπε: «Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ Σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», καὶ κατόπιν, ἀφοῦ πῆρε τὸ ποτήρι μὲ τὸ κρασὶ εἶπε : «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα μου, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος παρέδωσε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καί, διὰ μέσου αὐτῶν, στὴν Ἐκκλησία τὸ σωτήριο Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

Επιστροφή από την εξορία (π. Alexander Schmemann)

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Την τρίτη Κυριακή της προετοιμασίας μας για τη Μεγάλη Σαρακοστή διαβάζουμε την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 1 5, 11 ‐32). Η παραβολή τούτη μαζί με τους ύμνους της ημέρας αυτής μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από την εξορία. Ο άσωτος γιος, λέει το Ευαγγέλιο, πήγε σε μια μακρινή χώρα και κει σπατάλησε ότι είχε και δεν είχε.

Μια μακρινή χώρα! Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα πρέπει να αποδεχτούμε και να τον οικειοποιηθούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγιση μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δε θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Και αυτός που νιώθει «σαν στο σπίτι του» σʹ αυτόν τον κόσμο και στη ζωή του κόσμου τούτου, που έμεινε άτρωτος από τη νοσταλγία για μια άλλη πραγματικότητα, αυτός δε θα καταλάβει τι είναι μετάνοια.

Γέρων Νίκων: Γνώρισα Άγιους και Δαιμονισμένους | Μετάνοια και Εξομολόγηση

O Γέρων Νίκων – την Ευλογία τυυ να έχουμε- ομιλεί με λόγια απλά αλλά πνευματικά, για πραγματικά περιστατικά που έζησε στο Άγιο Όρος αλλά και για τη τρομερή δύναμη της Εξομολογήσεως, της Μετανοίας και της Θείας Κοινωνίας. Τα πάθη μας, τον πόλεμό μας και το δρόμο για τη Σωτηρία μας.

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nικηφόρου (9 Φεβρουαρίου)

Tον εκ παλαιού, κλητικόν Nικηφόρον,
Tμηθέντα γνώθι, πρακτικόν Nικηφόρον.
Φασγάνω αμφ’ ενάτη Nικηφόρε δειροτομήθης.

Μαρτύριο Αγίου Νικηφόρου. 
Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Άγιος Mάρτυς Nικηφόρος ήτον κατά τους χρόνους Oυαλλεριανού και Γαληΐνου των βασιλέων, εν έτει σξ΄ [260], ιδιώτης κατά την τύχην. Oύτος λοιπόν είχε φιλίαν υπερβολικήν με κάποιον Σαπρίκιον Iερέα της εν Aντιοχεία Eκκλησίας. O οποίος ύστερον εξ αιτίας τινός, μάλλον δε εκ διαβολικής ενεργείας, εμίσησε τον Άγιον, και εχθρός αυτού έγινεν αφιλίωτος. Όθεν ο Άγιος Nικηφόρος πολλαίς φοραίς εμεταχειρίσθη μεσίτας, και έβαλε διαλλακτάς εις αυτόν, ζητών συγχώρησιν, και την παλαιάν φιλίαν ανακαλούμενος. O δε Σαπρίκιος τελείως δεν ήθελε να συγχωρήση τον φίλον του, αλλ’ εφύλαττε την έχθραν και την μνησικακίαν εις την καρδίαν του. Mίαν φοράν δε επιάσθη ο Σαπρίκιος από τους ειδωλολάτρας, ως Xριστιανός και ως Iερεύς των Xριστιανών, και εφέρετο εις το να βασανισθή. Tότε ο θείος Nικηφόρος στοχασθείς, ότι ήτον καιρός αρμόδιος διά να ελευθερώση τον Σαπρίκιον από την έχθραν, έτρεξε και έπεσεν εις τους πόδας του, παρακαλώντας διά να τον συγχωρήση, και μόλον οπού αυτός ο ευλογημένος δεν ήτον αίτιος της τοιαύτης έχθρας. Eπειδή όμως δεν εισηκούετο, διά τούτο πολλαίς φοραίς επρόφθαινεν ο αοίδιμος εις τον δρόμον, και έπιπτεν εις τους πόδας του, ζητώντας συγχώρησιν. O δε σαπρός Σαπρίκιος, αδυσώπητος εστέκετο, και να καμφθή δεν εβούλετο.

Του «Ασώτου» σήμερα… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης



Του «Ασώτου» σήμερα…
Και μην νομίζεις ότι στη ζωή σου δεν θα τα κάνεις θάλασσα ποτέ… Μην νομίζεις ότι δεν θα έρθει εκείνη η ώρα, που θα συνειδητοποιήσεις ότι έχεις αποτύχει…

Του «Ασώτου» σήμερα…
Και πάντα θα υπάρχουν κάποιοι, που θα σου κάνουνε παρέα, μόνο για όσο θα έχουνε από σένα κάποιο κέρδος. Μόνο για όσο θα διασκεδάζετε μαζί. Και μόλις θα βρίσκεσαι σε κάποια ανάγκη, θα σου γυρνάν την πλάτη και θα σε πετάνε στα γουρούνια…

Του «Ασώτου» σήμερα…
Και πάντοτε κάποιος «μεγάλος αδερφός» γύρω σου, θα νιώθει παραπονεμένος. Δε θα σε συγχωρεί εύκολα για τα λάθη σου. Δεν θα χαίρεται στην Ανάσταση σου…

Του «Ασώτου» σήμερα…
Και λάθη θα κάνεις. Και θα σου γυρίσουν την πλάτη στην ανάγκη Άνθρωποι. Και θα σε ζηλεύουν «αδερφοί μεγάλοι».

Εσύ όμως να μην απελπίζεσαι ποτέ…
Γιατί πάντα θα υπάρχει ένα Σπίτι πίσω και μια αγκαλιά ενός Πατέρα να σε περίμενει…

Του «Ασώτου» σήμερα…
Χρόνια πολλά αδερφοί.

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ: Ὁ σωσμένος Ἄσωτος

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Θὰ γίνη κάποτε λιμός», εἶπε ὁ προφήτης θρηνώντας τὴν Ἱερουσαλήμ, «ὄχι πείνα ἄρτου καὶ ὕδατος, ἀλλὰ πείνα γιά τὸν λόγο τοῦ Κυρίου». Εἶναι δέ ὁ λιμὸς στέρησις καὶ συγχρόνως ὄρεξις τῆς ἀναγκαίας τροφῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάτι χειρότερο καὶ ἀθλιώτερο ἀπὸ αὐτὴν τὴν πείνα; ὅταν δηλαδὴ κάποιος, ἐνῶ στερεῖται τ’ ἀναγκαία γιά τὴν σωτηρία, δέν ἔχει συναίσθησι τῆς συμφορᾶς, ἐπειδὴ δέν ἔχει ὄρεξι γιά τή σωτηρία.

Ὅποιος πεινᾶ καὶ δέν διαθέτει τ’ ἀναγκαία, τριγυρίζει ἀναζητώντας ἕνα κόμματι ψωμιοῦ ὁπουδήποτε· κι’ ἂν εὕρει μουχλιασμένο ζυμάρι, ἢ τοῦ προσφερθεῖ κάποιος ἄρτος ἀπὸ κεχρὶ ἢ ἀπὸ πίτουρα ἢ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα εἴδη τροφῆς, χαίρεται τόσο πολύ, ὅσο ἐπονοῦσε προηγουμένως πού δέν εὕρισκε.

Ὅποιος ἐπίσης ἔχει πνευματικὴ πείνα, δηλαδὴ στέρηση καὶ συγχρόνως ὄρεξη γιά πνευματικὲς τροφές, τριγυρίζει ἀναζητώντας αὐτόν πού ἔχει ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ χάρισμα τῆς διδασκαλίας· κι’ ἂν εὕρει, τρέφεται εὐφρόσυνα μὲ τὸν ἄρτο τῆς ζωῆς τῆς ψυχῆς, δηλαδὴ μὲ τὸν σωτήριο λόγο, ποὺ ὅποιος τὸν ἀναζητεῖ ἕως τὸ τέλος δέν πρόκειται νά μὴν τὸν εὕρει· «διότι ὅποιος αἰτεῖ λαμβάνει καὶ ὅποιος ἀναζητεῖ εὑρίσκει, καὶ στόν κρούοντα θ’ ἀνοίγει ἡ θύρα», εἶπε ὁ Χριστός.

π. Νικ. Λουδοβίκος: Ποιος είναι ο άσωτος;

 

πηγή: https://youtu.be/rrHtbpvwgWw


Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την εσχάτη προδοσία της λαθρομετανάστευσης και το σκάνδαλο Επστάιν


Αθήνα, 06/02/2026

Νατσιός για μεταναστευτικό: «Μια μέρα κάποιοι θα πληρώσουν με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας»

Το μεταναστευτικό ως εργαλείο αποδόμησης της εθνικής κυριαρχίας - Ψευδεπίγραφος ανθρωπισμός και πραγματικές συνέπειες για τη χώρα

Αιχμηρό σχολιασμό για το προσφυγικό και τη μεταναστευτική πολιτική άσκησε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα δικαιολογούσαν τη δημιουργία προσφυγικών ροών προς την Ελλάδα από άλλες χώρες.

Όπως ανέφερε, καμία γειτονική χώρα δεν βρίσκεται σήμερα σε συνθήκες πολέμου ή μαζικών διώξεων πληθυσμών, επισημαίνοντας ότι αυτό, κατά την απόφασή του, επιβεβαιώνεται και από την απουσία δομών των Ηνωμένων Εθνών επί ελληνικού εδάφους. Ο Δημήτρης Νατσιός υποστήριξε ότι όσοι έφθασαν στην Ελλάδα από περιοχές όπως η Συρία ή το Αφγανιστάν τα προηγούμενα χρόνια δεν πληρούσαν τα κριτήρια του πρόσφυγα, καθώς δεν εγκαταστάθηκαν σε άλλες χώρες και, όπως σημείωσε, δεν αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες από τον ΟΗΕ. Όσοι έλαβαν καθεστώς ασύλου, πρόσθεσε, χρησιμοποίησαν την Ελλάδα ως χώρα διέλευσης.

Μνήμη του Aγίου Προφήτου Ζαχαρίου (8 Φεβρουαρίου)

Ίππους εώρας τους νόας Ζαχαρία,
Δι’ ων προς ύψος Oυρανών αφιππάσω.


Προφήτης Ζαχαρίας (8 Φεβρουαρίου). Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Προφήτης Ζαχαρίας ερμηνεύεται, μνήμη Θεού. Ήτον δε από το γένος του Iσραήλ εκ φυλής Λευΐ και εγεννήθη εις την Γαλαάδ. Eγύρισε δε εις την Iερουσαλήμ ύστερα από την εν Bαβυλώνι σκλαβίαν των Eβραίων, γέρωντας εις τους χρόνους. Eκεί δε εις την Bαβυλώνα ευρισκόμενος, πολλάς προφητείας έκαμεν εις τον λαόν του Θεού, και πολλά τέρατα και σημεία έδωκεν, εις απόδειξιν της αληθείας των προφητειών του. Oύτος είπεν εις τον αρχιερέα Iωσεδέκ, ότι θέλει γεννήσει υιόν, και ότι θέλει ιερατεύσει εις τον Kύριον εν τη Iερουσαλήμ. Oύτος ευλόγησε και τον Σαλαθιήλ και είπεν αυτώ, ότι θέλει γεννήσει υιόν, και θέλει καλέσει το όνομά του Ζοροβάβελ, ήγουν σπέρμα Bαβυλώνος. Ζορό γαρ, ερμηνεύεται σπέρμα. Bαβέλ δε, Bαβυλών. Kατά δε τους χρόνους Kύρου του βασιλέως Περσών έδωκεν ένα σημείον παράδοξον διά τον Kροίσον τον βασιλέα της Λυδίας, και διά την εκπόρθησιν και αφανισμόν της Iερουσαλήμ, και διά το τέλος του Iσραήλ. Oμοίως και διά την αρχήν και τέλος των εθνών, και διά την μέχρι τέλους καταστροφήν και ερήμωσιν του εν Iερουσαλήμ Nαού, και ότι έχουν να λείψουν οι Προφήται από τους Iσραηλίτας, και να αργήσουν οι ιερείς και τα Σάββατα. Aυτός επροφήτευσε και διά την διπλήν κρίσιν, οπού έχει να γένη1, και άλλα δε πολλά προφητεύσας, εκοιμήθη εις γήρας βαθύ, και ετάφη κοντά εις τον τάφον Aγγαίου του Προφήτου2.

Ο Μέγας Φώτιος ως γνώμονας χρηστής διοίκησης (Προς υποψηφίους για το "άθλημα της πόλης")

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς γνώμονας χρηστῆς διοίκησης

( Πρός ὑποψηφίους γιά τό ''ἄθλημα τῆς πόλης'' )

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Τό «ἄθλημα τῆς πόλης», δηλαδή ἡ ὑπεύθυνη καί σοβαρή ἐνασχόληση μέ τά κοινά, ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἀνθρώπους χαρισματούχους καί ἀξιόπιστους.

Τό ἐρώτημα εἶναι: Ποῦ θά ψάξουμε νά βροῦμε αὐτά τά πρόσωπα καί μέ ποιά κριτήρια ἀναζήτησης; Μέ ποιό μέτρο;

Τό μέτρο, πού μετράει μέ ἀκρίβεια τό μπόϊ μας τό πολιτικό, θά ἐπιχειρήσουμε νά τό δανειστοῦμε ἀπό μιά κορυφαία μορφή τῆς Βυζαντινῆς Ἀναγέννησης, τόν Μέγα Φώτιο.

Σέ παραινετική του ἐπιστολή, πού απευθύνεται, τόν Μάϊο του 861, πρός τόν τότε νεοφώτιστο χριστιανό ἄρχοντα τῆς Βουλγαρίας Βόγορι-Μιχαήλ, ὑποδεικνύει ὅλες τίς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις χρηστῆς καί ἐπιτυχημένης διοίκησης.

Ἡ παρουσίαση ὀλόκληρης τῆς ἐπιστολῆς, γιά λόγους πρακτικούς, δέν εἶναι ἐφικτή, γι' αὐτό καί θά περιοριστοῦμε μόνον σέ μιά σύντομη ἀλλά ἀρκούντως σαφή και διαφωτιστική ἀναφορά.

Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος καί Μέγας διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης Φώτιος: