Ἡ Καινή κτίσις

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

«Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ σὲ γνωρίζει, μολονότι ἁγνοεῖ τὰ ἄλλα· ἐκεῖνος, ὅμως, ποὺ γνωρίζει καί σένα καὶ τὰ ἄλλα, μακάριος δὲν εἶναι γι’ αὐτό, ἀλλά μόνο ἐπειδὴ γνωρίζει ἐσένα».

Ὤ, μακαριότητα τοῦ Παραδείσου! Στὴν ὁποία οἱ μακάριοι θὰ εἶναι ὅμοιοι καί ἴσοι μὲ τοὺς Ἀγγέλους καί ὄχι «λίγο κατώτεροι ἀπὸ αὐτούς» καί οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος: «Θὰ εἶναι ἴσοι μὲ τοὺς ἀγγέλους καί παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ὄντας τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ» (Λουκ. 20,36)· καί ὅπως εἶπε ὁ μακάριος Αὐγουστῖνος· «Ὅταν θὰ δοῦμε τὸ πρόσωπό σου χωρὶς κάλυμμα στὸ πρόσωπο, τότε τί θὰ μᾶς ἐμποδίση ὥστε νὰ εἴμαστε λίγο παρακάτω ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους; Μᾶλλον ὅμοιοι κατὰ πάντα καί ἴσοι μὲ τοὺς ἀγγέλους θὰ εἴμαστε» (Εὐχὴ ιε’ ἡ ζ’). Ὤ, μακαριότητα τοῦ Παραδείσου! Στὴν ὁποία ἡ ζωὴ θὰ εἶναι μόνο ζωὴ χωρὶς θάνατο! Ἡ χαρὰ μόνο χαρὰ χωρὶς λύπη! Ἡ ἡμέρα μόνο ἡμέρα χωρὶς νύκτα! Ἡ εὐτυχία μόνο εὐτυχία χωρὶς δυστυχία! Συνοπτικά, στὴν ὁποία μακαριότητα τὰ καλὰ θὰ εἶναι μόνο καλὰ χωρὶς κανένα κακὸ· γι’ αὐτό, λοιπόν, εἶπε ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος: «Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ὅλα ὅσα θέλει καί δὲν ἐπιθυμεῖ κανένα φαῦλο».

Οικουμενιστική ερμηνεία της δογματικής πλάνης του Filioque.

Γράφει ο Παύλος Δημητρακόπουλος

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Ιουνίου 2026.

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το ελληνικό κείμενο.

Και άλλες φορές ασχοληθήκαμε με το θέμα αυτό. Εδώ απλώς θεωρήσαμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ορισμένες αλήθειες, που αφορούν το θέμα της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος, με την ευκαιρία των ημερών που διανύουμε, όπου εορτάζουμε τα μεθέορτα της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής της Πεντηκοστής.

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ (Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8η Ιουνίου 2026

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα.

Αυτό είναι εμφανές στις αιρέσεις, όπου πλεονάζει η ανηθικότητα. Το πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί ο δυτικός Χριστιανισμός, ο οποίος, αφότου αποκόπηκε από το ενιαίο και αδιαίρετο σώμα της Εκκλησίας, βαίνει από πτώση σε πτώση και από ηθική κατάπτωση σε ηθική καταβαράθρωση. Η ιστορία του αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα μιας τραγικής πορείας, που φανερώνει περίτρανα την απομάκρυνσή του από την αυθεντικότητα του Χριστιανισμού. Στο όνομα του Χριστού διαπράχθηκαν τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (σταυροφορίες, ιεροί πόλεμοι, Ιερά Εξέταση, γενοκτονίες, φόνοι), αλλά και απίστευτες ηθικές παρεκτροπές (πορνείες, αιμομιξίες, βιασμοί, παιδεραστίες, ανείπωτες σεξουαλικές διαστροφές κ.λπ.), όχι τόσο από τον απλό λαό όσο από τους «εκκλησιαστικούς» ηγέτες του και κυρίως από τους «Πάπες», οι οποίοι, στη συντριπτική πλειονότητά τους, υπήρξαν από τους πλέον διεφθαρμένους θρησκευτικούς ηγέτες της ιστορίας. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι πολλοί «Πάπες» πέθαναν κατά τη διάρκεια οργίων, στις αγκαλιές ερωμένων και πορνών, (π.χ. Ιωάννης ΙΒ΄ (955–964 μ.Χ.), Αλέξανδρος ΣΤ΄ (1492–1503 μ.Χ. κ.α.) ενώ αρκετοί εξ αυτών απέκτησαν εξώγαμα τέκνα, τα οποία στη συνέχεια προωθούσαν σε ανώτερα εκκλησιαστικά αξιώματα (π.χ. Πίος Β΄1458-1464, Ιννοκέντιος Η΄ 1484-1492, Ιούλιος Β΄1503-1513, Παύλος Γ΄ 1534-1549, κ.α.). Επιγραμματικά αναφερόμαστε στην μεσαιωνική παρακμή του Παπισμού, στη δραματική περίοδο (9ος-15ος αιώνας) όπου η ηθική, πνευματική και πολιτική εξουσία των «Παπών» κατέρρευσε. Σηματοδοτήθηκε από ακραία διαφθορά, άνοδο της κοσμικής εξουσίας έναντι της θρησκευτικής, και οδήγησε άμεσα στην αμφισβήτηση του Παπισμού ως «εκκλησίας».

Ερμηνεία της Κυριακής Προσευχής από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας

«Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ(:κάποτε ο Ιησούς προσευχόταν σ’ ένα τόπο, κι όταν τελείωσε, κάποιος από τους μαθητές Του Τού είπε: “Κύριε, δίδαξέ μας και μάθε μας να προσευχόμαστε σωστά και θεάρεστα, όπως κι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δίδαξε τους μαθητές του”)»[Λουκ. 11,1].

Προσευχόταν[«εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον»], αν και είναι Θεός αληθινός και Υιός του Θεού των όλων και διανέμει ο Ίδιος στην κτίση τα πάντα, με τα οποία βρίσκεται σε καλή κατάσταση και διατηρείται στη ζωή, ενώ Αυτός δεν έχει ανάγκη από τίποτα απολύτως, γιατί λέει: «Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι (: ο Κύριος λέγει· “Τι να το κάνω εγώ το πλήθος των θυσιών σας; Είμαι γεμάτος και χόρτασα από θυσίες ολοκαυτωμάτων κριών, που μου προσφέρετε. Δεν θέλω πλέον ούτε το λίπος των αμνών, ούτε το αίμα των ταύρων και των τράγων)»[Ησ. 1,11].

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Kυρίλλου Aρχιεπισκόπου Aλεξανδρείας (9 Ιουνίου)

Θανών Kύριλλος της Aλεξάνδρου Πάπας,

Προς Kύριον μετήλθε πάντων Kυρίων.

Eύρατο τυμβοχοήν ένατον Kύριλλος ες ήμαρ.

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας. Τοιχογραφία τού 16ου αιώνα μ.Χ. 

Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου τού Εγκλείστου, Πάφος

Tον κατά πλάτος Bίον του Aγίου τούτου Kυρίλλου, όστις ήκμασε κατά το υκ΄ [420] έτος, όρα εις το Nέον Eκλόγιον, τον οποίον η εμή αδυναμία μετέφρασεν βέλτιον, και εις ην οράται τελειότητα ήγαγεν. Oμοίως όρα περί του Aγίου τούτου, και εις την δεκάτην ογδόην του Iαννουαρίου. Σημειούμεν δε ενταύθα, ότι η καθ’ αυτό και κυρία μνήμη και κοίμησις του Aγίου τούτου, εορτάζεται σήμερον. Eις δε την δεκάτην ογδόην του Iαννουαρίου μηνός, δεν εορτάζεται η μνήμη της κοιμήσεως και τελευτής του, αλλά η μνήμη της φυγής του. Δηλαδή της από της Aλεξανδρείας εις Έφεσον ίσως αναβάσεώς του. Aξία γαρ εορτής εκρίθη η τοιαύτη του Aγίου φυγή, διατί εστάθη αιτία πολλών αγαθών εις την Eκκλησίαν του Xριστού. Kαθότι δι’ αυτής, η μεν αγία και Oικουμενική Tρίτη Σύνοδος συνεκροτήθη, η δε του Nεστορίου βλάσφημος αίρεσις εξωστρακίσθη, και η Oρθοδοξία της πίστεως εις την οικουμένην εκηρύχθη. Mαρτυρούσι δε τούτο, και άλλα πολλά, μάλιστα δε οι εν τη δεκάτη ογδόη του Iαννουαρίου ευρισκόμενοι στίχοι ούτοι1.

Φυγής Kυρίλλου σήμερον μνήμην άγει,

Aλλ’ ου τελευτής της αειμνήστου κτίσις.

Τίποτα δεν αναπαύει περισσότερο, από τον άνθρωπο τον ταπεινό. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Τίποτα δεν κουράζει περισσότερο, από έναν άνθρωπο περήφανο. Από κάποιον που θέλει όλη την ώρα να δείχνεται στους άλλους. Γεμάτος ανασφάλειες, προσπαθεί να πατήσει πάνω σε όποιον βρει για να νιώσει ο ίδιος του πως έχει κάποια αξία.

Τίποτα δεν πληγώνει περισσότερο, από έναν άνθρωπο εγωιστή. Από κάποιον που πιστεύει πως δεν κάνει σφάλματα ποτέ του. Από κάποιον που θεωρεί πως όλος ο κόσμος γυρίζει γύρω από την πάρτη του. Και ξέρεις, οι εγωιστές σπάνια αλλάζουν…

Τίποτα δεν αγχώνει περισσότερο, από έναν άνθρωπο ευθυνόφοβο. Από κάποιον που μια ζωή κρέμεται συναισθηματικά από άλλους. Μεταθέτει μόνιμα το βάρος του και μαζί με αυτό γεμίζει τους γύρω του με άγχος. Με άγχος που θα έπρεπε ο ίδιος να διαχειριστεί.

Τίποτα δεν αναπαύει περισσότερο, από τον άνθρωπο τον ταπεινό. Τον άνθρωπο που χαμογελά με την ψυχή του. Τον άνθρωπο που πάντα θα βρει έναν καλό λόγο για να πει. Τον άνθρωπο που πάντα, θα βρίσκει λίγη αγάπη για να δώσει…

Από όλους τους ανθρώπους αυτούς, φρόντισε ο ταπεινός να είσαι…

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων

O ασπασμός των αγίων Πέτρου & Παύλου λίγο πριν την εκτέλεσή τους από τους Ρωμαίους, 

κατά το διωγμό του Νέρωνα, γύρω στο 65 μ.Χ. (βλ. εδώ)

π. Π. Τύμπας

Kantonopoulou's blog

Διανύουμε ήδη την περίοδο της νηστείας των Αγ. Αποστόλων.

Πολλοί ίσως αγνοούν τη νηστεία αυτή. Η χρονική της διάρκεια κυμαίνεται, επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα. Αρχίζει από τη Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει στις 28 Ιουνίου, την παραμονή δηλ. των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου [δηλ. 28 Ιουν. νηστεύουμε, 29 Ιουν. όχι]. Είναι δυνατόν να διαρκέσει από ένα μήνα μέχρι καθόλου, όταν το Πάσχα πέσει 5 Μαΐου.

Για τη νηστεία αυτή κάνουν λόγο ο Μ. Αθανάσιος και οι Αποστολικές Διαταγές, δηλ. είναι γνωστή από τον 4ο αιώνα. Αρχικά βέβαια ήταν επταήμερη και υπήρχε πριν καθιερωθεί η εορτή των Αγίων Αποστόλων. Συνδεόταν δε με την εορτή της Πεντηκοστής, επειδή μετά από αυτήν οι Απόστολοι «Νηστεύσαντες και προσευξάμενοι» (Πραξ. Ιγ΄ 3) άρχισαν το κυριακάτικό τους έργο. Όταν καθιερώθηκε η εορτή των Αποστόλων, η νηστεία παρατάθηκε μέχρι την 28 Ιουνίου.

Το πρώτο καλοκαίρι με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Μην την αφήσεις να σου κλέψει τη ζωή

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να μας λύσει τα χέρια στις διακοπές. Δεν μπορεί όμως να ζήσει για εμάς τη θάλασσα, τη βόλτα, την παρέα και το απρόοπτο.

Συντάκτης: Γρηγόρης Κεντητός

Το πρώτο καλοκαίρι με την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν θα έρθει όπως το φαντάζονται πολλοί. Δεν θα δούμε ρομπότ στα λιμάνια να κουβαλούν βαλίτσες. Δεν θα μας περιμένει κάποιο μηχάνημα στην παραλία για να μας βάλει ομπρέλα, να μας φέρει καφέ και να μας πει αν κάτσαμε σωστά στον ήλιο.

Θα είναι κάτι πολύ πιο απλό. Ένα κινητό στο χέρι. Μια εφαρμογή. Μια ερώτηση. Μια απάντηση.

Θα ρωτάς πού να φας. Ποια παραλία έχει λιγότερο κόσμο. Πώς θα πας πιο γρήγορα. Τι να πάρεις μαζί σου. Πώς θα πεις σε μια ξένη γλώσσα ότι έχεις αλλεργία. Τι σημαίνει μια λέξη στο μενού. Πού φυσάει σήμερα. Πού αξίζει να πας με παιδιά. Πού να μην πας αν δεν έχεις αυτοκίνητο.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπήκε ήδη στις διακοπές μας. Δεν χρειάζεται να το περιμένουμε. Το θέμα είναι αν θα την έχουμε για βοήθεια ή αν θα την αφήσουμε να μας χαλάσει ακόμα και το καλοκαίρι.

Η μετάλλαξη του Αγίου Όρους.

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.

Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ... Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων... !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά... πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας...) ... Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά...

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ (Αγίων Πάντων)

«Ὅς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. 10,38)

«Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ δὲν παίρνει τὸν σταυρό του καὶ δὲν μὲ ἀκολουθεῖ δὲν μοῦ εἶναι ἄξιος».

Την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή η Εκκλησία εορτάζει την μνήμη «πάντων των αγίων», όλων εκείνων των ανθρώπων που αγάπησαν ακόμη και για μία στιγμή τον Χριστό, όπως αυτό φάνηκε στο πρόσωπο του πρώτου πολίτη του Παραδείσου, του ευγνώμονος ληστού, και αυτή η στιγμή αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή που έκρινε τη ζωή τους. Διότι η αγιότητα είναι ο σταυρός της στιγμής, στην οποία ο άνθρωπος νιώθει την ανεπάρκειά του, παραιτείται από τον τρόπο που το εγώ του βλέπει τον κόσμο και την ίδια του τη ζωή, και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Χριστό, ώστε να τον θυμηθεί στη βασιλεία Του.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Nικάνδρου και Mαρκιανού και της Αγίας Μάρτυρος Καλλιόπης. Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Ναυκρατίου (8 Ιουνίου)

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Nικάνδρου και Mαρκιανού

Tου Mαρκιανού τω ξίφει τετμημένου,

Nίκανδρος είπεν, ακόλουθός ειμί σοι.

Oύτοι οι Άγιοι επειδή ωμολόγουν την εις Xριστόν πίστιν, διά τούτο εξετάσθησαν από τον ηγεμόνα Mάξιμον, και εβάλθησαν εις φυλακήν, και μετά ημέρας είκοσιν ευγήκαν από την φυλακήν. Έπειτα αναγκάσθησαν να αρνηθούν τον Xριστόν, και μη πεισθέντες, ξεσχίζονται με ονύχια σιδηρά, και κρεμώνται επάνω εις ορθά ξύλα, και κατακεντούνται με σίδηρα, και καίονται με φωτίαν. Ύστερον κατεβασθέντες κάτω, απλώθησαν επάνω εις κάρβουνα αναμμένα, και από πάνω εδάρθησαν με ραβδία. Έπειτα έχυσαν επάνω εις τας πληγάς των άλας με ξύδι ανακατωμένον, και έτριψαν αυτάς με οξέα κεραμίδια. Eίτα ετζάκισαν με πέτρας τα στόματα και τα πρόσωπά των. Ηκολούθει δε η γυνή του Aγίου Nικάνδρου, θαρρύνουσα αυτόν, και προθυμότερον ποιούσα εις το μαρτύριον. Ηκολούθει δε και η γυνή του Aγίου Mαρκιανού, αλλά εποίει όλον το εναντίον. Kλαίουσα γαρ και δείχνουσα το παιδίον του, εσύντριβε την καρδίαν του αθλητού. Λαβών δε το παιδίον ο Mάρτυς, ασήκωσε τα ομμάτιά του εις τον ουρανόν και είπε· Kύριε, εσύ θέλεις φροντίσεις διά το παιδίον τούτο. Kαι ασπασθείς το παιδίον και την γυναίκα, έτρεξεν εις τον προκείμενον δρόμον του μαρτυρίου. Mετά ταύτα έκοψαν τας γλώσσας των αθλητών με μαχαίρια. Kαι τελευταίον απέκοψαν τας αγίας των κεφαλάς, και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του μαρτυρίου.

Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου (8 Ιουνίου)

Tω αυτώ μηνί H΄, η ανακομιδή του λειψάνου του 

Aγίου Mεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου1

Nεκρόν με Θεόδωρον η πατρίς δέχου,

Oν ζώντα πλουτεί Mαρτύρων πατρίς πόλος.

Όλβιον ογδοάτη Θεοδώρου σώμα κομίσθη.

Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως, εν έτει τκ΄ [320], και εκατάγετο μεν από τα Eυχάιτα, τα οποία κοινώς λέγονται Eφλεέμ, ευρισκόμενα εν τη Γαλατία. Eκατοίκει δε εις την Hράκλειαν την ευρισκομένην εις την Mαύρην Θάλασσαν. Ωραίος μεν, κατά τον σωματικόν χαρακτήρα, ωραιότερος δε, κατά την ψυχήν, και στολισμένος με λόγον και γνώσιν και με σοφίαν, όθεν και μερικοί ωνόμαζον αυτόν βρυορρήτορα. Oύτος λοιπόν αφ’ ου εδοκίμασε κάθε βάσανον και τιμωρίαν, ετελείωσε το μαρτύριον. Kαι η μεν αγία του ψυχή, απήλθε νικηφόρος εις τα Oυράνια. Tο δε άγιον αυτού λείψανον, έμεινεν εις την γην, και αναβλύζει ρείθρα ιαμάτων εις τους μετά πίστεως αυτώ προστρέχοντας. Tούτου δε του αγίου λειψάνου την μετακομιδήν εορτάζομεν σήμερον.