Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

Άγιος Ιερομάρτυς Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης (+27 Αυγούστου 1922, η μνήμη του τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού)


Η μνήμη του Αγίου τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Αγίου ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου του νέου, επισκόπου Σμύρνης, μαρτυρήσαντος αυτόθι υπέρ πίστεως και πατρίδος, εν έτει 1922.

Ο νέος ούτος της Εκκλησίας ιερομάρτυς εγεννήθη εν Τριγλία της Βιθυνίας (τη 6η Ιανουαρίου του έτους 1868) εκ γονέων ευσεβών, Νικολάου και Καλλιόπης Καλαφάτη (σ.σ. άλλες πηγές αναφέρουν ως έτος γεννήσεως τό 1867). Tην ημέραν των Θεοφανίων του 1868 η μητέρα του τον αφιέρωσε στην Παναγία, όταν επισκέφθηκε την Τρίγλια ο Μητροπολίτης της Προύσας. Εν τη Θεολογική δε Σχολή της Χάλκης σπουδάσας και ανδρωθείς εχειροτονήθη διάκονος και πρεσβύτερος, ενωρίτατα, προαχθείς εις πρωτοσύγκελλον της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, επί πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντίνου Ε. Διατελέσας δ’ ακολούθως Μητροπολίτης Δράμας, Φιλίππων και Ζιχνών επί οκταετίαν (1902-1910), εξωρίσθη δις διά την εθνικήν αυτού δράσιν και τους υπέρ πίστεως αγώνας του. Εις τους τεταραγμένους δ’ εκείνους καιρούς η δυναμικότης του ιερού ανδρός εγίνετο κάρφος εις τους οφθαλμούς των εχθρών του Γένους. Kαι ο εμψυχωτής του χειμαζομένου και αγωνιζομένου λαού εθεωρείτο αποδιοπομπαίος. Πιεζόμενον δε το Πατριαρχείον μετεκίνησεν αυτόν εκ της εξεγηγερμένης Μακεδονίας, ίνα ευρέθη εκτός αμέσου επιβολής, ανέθεσε δ’ εις αυτόν την διαποίμανσιν της περιφανούς Μητροπόλεως Σμύρνης.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: Χριστιανός καί Σταυρός


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ιερά Μονή Παναγίας Ασίνου

Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυροῦ. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση.

Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;

Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς. Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου.

Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου.

Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Είναι μεγάλη υπόθεση ο σωστός δάσκαλος, ιδίως στις μέρες μας! Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


– Γέροντα, μερικές φορές οι δυσκολίες των εκπαιδευτικών στο σχολείο προέρχονται πιο πολύ από τους συναδέλφους.

Θέλει πολλή διάκριση και φωτισμό στην εποχή μας, για να κινηθή σωστά ο καθένας ανάμεσα στους συναδέλφους του. Για την κάθε περίπτωση χρειάζεται πολλή σύνεση και θείος φωτισμός. Ακόμη και να μη δείχνη μερικές φορές ότι πιστεύει. Να κινήται αθόρυβα και πιο πολύ να τους μιλάη με την σωστή ορθόδοξη ζωή του. Έτσι θα βοηθήση, χωρίς να ερεθίση. Ιδίως στην εκπαίδευση μερικά πράγματα είναι σαν ένας όγκος, που άλλοτε είναι καλοήθης και άλλοτε κακοήθης. Αν πάρουμε μία θέση με μία λογική, θα κάνουμε πολύ κακό αντί για καλό. Αν γίνη επέμβαση και ο όγκος είναι κακοήθης, θα κάνη μετάσταση. Θέλει λίγη καυτηρίαση προσεκτικά.

Μόνικα Μίλερ: Η γυναίκα που έθαψε 1.200 αγέννητα παιδιά και δεν ξέχασε ποτέ τα πρόσωπά τους


Από τον Jonathon Van Maren, για την ιστοσελίδα «The Bridgehead»

Για περισσότερα από 50 χρόνια, η Μόνικα Μίλλερ εργάζεται με αυταπάρνηση υπέρ της αγέννητης ζωής.

Αυτή η χριστιανή γυναίκα, (δεν είναι Ορθόδοξη), κατά την διάρκεια αυτού του μισού αιώνα, έχει προσεγγίσει και έχει συμβουλεύσει γυναίκες έξω από κλινικές έκτρωσης, έχει διαδηλώσει ειρηνικά με στόχο πολιτικές αποφάσεις, έχει μαζέψει νεκρά μωρά πεταμένα σε κάδους απορριμμάτων ή από παθολογοανατομικά εργαστήρια, τα έχει φωτογραφίσει και τα έχει θάψει, αποδίδοντάς τους την τιμή που δεν τους αποδόθηκε στην ζωή. Το 2009, οι New York Times δημοσίευσαν μια σειρά από φωτογραφίες της, που παρουσίαζαν τα πρόσωπα και τα κομμένα άκρα των θυμάτων της έκτρωσης.

Η Μάχη του Μαραθώνα σαν σήμερα το 490 π.Χ.


Η Μάχη του Μαραθώνα ήταν μία μάχη που διεξήχθη το 490 π.Χ. ανάμεσα στους Έλληνες και τους Πέρσες στην πεδιάδα του Μαραθώνα της Αττικής. Έληξε με νίκη των Ελλήνων και σήμανε το τέλος της πρώτης απόπειρας της Περσικής αυτοκρατορίας (υπό τον Δαρείο Α') να υποτάξει τις πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Πριν την Μάχη

Ο Αθηναϊκός στρατός ξεκίνησε την ίδια μέρα της απόβασης των Περσών στο Μαραθώνα και έφθασε στην πεδιάδα την αυγή της επομένης, χρησιμοποιώντας τον εσωτερικό δρόμο που περνά από την Κηφισιά και συνεχίζεται με ορεινή διαδρομή. Εγκατέστησε το στρατόπεδο του στο ΝΔ. τμήμα της πεδιάδος, κοντά σε τέμενος του Ηρακλέους, θέση στην οποία έφθασαν το βράδυ της ίδιας μέρας οι Πλαταιείς όπως γράφει ο Ηρόδοτος: «Αθηναίοισι δε τεταγμένοι εν τεμένεϊ Ηρακλέος επήλθον βοηθένοντες Πλαταιέες πανδημεί». Στο μεταξύ οι Πέρσες που είχαν αρχίσει την αυγή της προηγούμενης ημέρας την απόβασή τους στην πολύ κατάλληλη για αποβατική επιχείρηση παραλία του σημερινού Σχοινιά, ήταν ήδη εγκατεστημένοι στην ανατολική πλευρά της πεδιάδος, ανάμεσα στον χείμαρρο Χάραδρο και στο μεγάλο έλος και ιδιαίτερα προς τη ΒΑ. άκρη της. Η θέση ήταν ισχυρή, προστατευόμενη προς βορρά από το όρος Σταυροκοράκι, και γενικά εξαιρετικά κατάλληλη για στρατόπεδο, καθώς διέθετε το νερό της Μακαρίας πηγής, ευχέρεια δράσεως του ιππικού και επιπλέον παρείχε εύκολη επικοινωνία από τη θάλασσα με την Εύβοια για τον εφοδιασμό.

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού- Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο




ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ[:Γαλ.6,11-18]


«῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί(:δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)»[Γαλ.6,11].

Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού απώλεσαν κάποιον από τους οικείους τους ή υπομένοντας κάτι από τα απροσδόκητα, ούτε τη νύκτα ησυχάζουν, ούτε την ημέρα, επειδή πολιορκεί την ψυχή τους το πένθος· έτσι και ο μακάριος Παύλος, αφού είπε λίγο για τα ήθη, πάλι επανέρχεται στα προηγούμενα, τα οποία περισσότερο τάρασσαν την ψυχή του, λέγοντας τα εξής λόγια: «Κοιτάξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα».

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 13.9.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ἰω.3.13-17)]

 


Από τον κ.Δημήτριο Ρίζο *

«Ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον»

Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι τὶς τρεῖς μεγάλες ἑορτές, τὰ Χρι-στούγεννα, τὰ Θεοφάνεια καὶ τὴν Ὕψωσι τοῦ τιμίου σταυροῦ, νὰ τὶς πλαισιώνη μὲ Κυριακὲς πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἑορτή. Ἔτσι ἡ σημερινὴ Κυρι-ακὴ λέγεται Κυριακὴ πρὸ τῆς ‘Υψώσεως. Καὶ οἱ ἀποστολικὲς καὶ εὐα-γγελικὲς περικοπὲς αὐτῶν τῶν Κυριακῶν σχετίζονται μὲ τὴν ἑορτή.

Ἐρχόμαστε τώρα νὰ δοῦμε τὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή.

Εἶπε ὁ Κύριος˙ Κανένας δὲν ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, παρὰ μόνον αὐτὸς ποὺ κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό, δηλαδὴ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ εἶναι στὸν οὐρανό. Καὶ ὅπως ὁ Μωϋσῆς ὕψωσε τὸ φίδι στὴν ἔρημο, ἔτσι πρέπει νὰ ὑψωθῆ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε ὁ κάθε ἕνας ποὺ πιστεύει σ’ αὐτὸν νὰ μή χάνεται, ἀλλὰ νὰ ἔχη ζωὴ αἰώνια. Διότι τόσο ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο, ὥστε ἔδωσε τὸν μονογενῆ υἱό του, ἔτσι ποὺ ὁ κάθε ἕνας ποὺ πιστεύει σ’ αὐτὸν νὰ μή χάνεται, ἀλλὰ νὰ ἔχη ζωὴ αἰώνια. Ἐξ ἄλλου ὁ Θεὸς δὲν ἔστειλε τὸν υἱό του νὰ κρίνη τὸν κόσμο, ἀλλὰ γιὰ νὰ σωθῆ μέσω αὐτοῦ ὁ κόσμος.

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026

Η Θεού Δύναμις και η κατά κόσμον «μωρία» του Σταυρού


Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ως ανάμνηση του μεγάλου γεγονότος της ευρέσεως και υψώσεως του αγιασμένου ξύλου, όπου καρφώθηκε και πέθανε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός για χάρη της σωτηρίας μας, αποτελεί ευκαιρία για μας τους πιστούς να συνειδητοποιήσουμε την ακατανίκητη δύναμη που ασκεί στον κόσμο, ως «φύλαξ πάσης της οικουμένης», αλλά και να θεωρήσουμε την άρνηση του κόσμου να δεχτεί την υπέρτατη χάρη του. Ο λαός του Θεού, με το αλάνθαστο κριτήριό του, προσέρχεται στους ναούς με ευλάβεια, κρατώντας κλώνους ολόδροσου και μυρωδάτου βασιλικού να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, το σύμβολο του Χριστού, για να αντλήσει χάρη και δύναμη, οι οποίες του χρειάζονται για την πνευματική του πορεία.

Ένα θαύμα σε δημόσιο χώρο: ο σταυρός στο «Σημείο Μηδέν» - & οι αντιδράσεις των αθεϊστών...

ΗΠΑ: «Μας αρρωσταίνει ο σταυρός στο Σημείο Μηδέν και πρέπει να αφαιρεθεί», λένε με αγωγή τους οι άθεοι


Στα δικαστήρια για τον σιδερένιο σταυρό που σχηματίστηκε μόνος του στα ερείπια στο σημείο της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, (γνωστό ως ‘Σημείο Μηδέν’ / ‘Ground Zero’), κατέφυγαν με αγωγή τους οι άθεοι της οργάνωσης ‘Αμερικάνοι Άθεοι’ οι οποίοι ισχυρίζονται ότι "έχουν υποστεί σοβαρές σωματικές και ψυχικές ασθένειες", επειδή το θρησκευτικό σύμβολο τους κάνει να αισθάνονται "αποκλεισμένοι".

Σχ. ΚΟ: Ο πρόεδρος της οργάνωσης των άθεων είναι ο γεννημένος το 1966, Εβραίος επιχειρηματίας, David Silverman από την Μασαχουσέτη. Όπως λέει ο ίδιος, υπήρξε στα νιάτα του «ζηλωτής» της Ιουδαϊκής θρησκείας.

Ἱστορικὴ παρέμβαση τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιὰ τὴν Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ: «Τὸ Σινᾶ δὲν μπορεῖ νὰ χάσει τὴν ἱστορική του κυριότητα»


Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐκφράζει τὴ βαθιὰ ἀνησυχία της 
γιὰ τὸ ἱστορικὸ καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης

Μία ἰδιαίτερα σημαντικὴ καὶ βαρυσήμαντη παρέμβαση γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ κάνει ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀπευθυνόμενη πρὸς τὸν νεοεκλεγέντα Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ, Φαράν καὶ Ραϊθώ, κ. Συμεών.

Οἱ Ἀντιπρόσωποι καὶ οἱ Προϊστάμενοι καὶ τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπογράφουν τὴ σχετικὴ ἐπιστολή, μὲ τὴν ὁποία ἐκφράζουν τὶς θερμὲς εὐχὲς καὶ τὴ συμπαράστασή τους πρὸς τὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο, ἀλλὰ ταυτόχρονα καταθέτουν τὴ βαθιὰ ἀνησυχία τους γιὰ τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουν δει τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας σχετικὰ μὲ πιθανὴ μεταβολὴ τοῦ ἰδιοκτησιακοῦ καὶ θεσμικοῦ καθεστώτος τῆς Μονῆς.

Πότε αρχίζει η αγωγή; Ειρηναίος Επίσκοπος Αικατερίνμπουργκ και Ίρμπίτσκ

Ἕνας ἐρημίτης, ποὺ διακρινόταν γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου του καὶ τὴ γνώση τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἔδωσε ἐντολὴ κάποτε στὸν ὑποτακτικό του: «Ξερίζωσε αὐτὸ τὸ δέντρο ἀπὸ τὴ γῆ». Καὶ τοῦ ἔδειξε ἕνα νεαρὸ φοινικόδεντρο, ποὺ εἶχε ὅμως ἁπλώσει ρίζες βαθιές.

Κάνοντας ὑπακοὴ στὸ γέροντα, ὁ ὑποτακτικὸς ἐπιχείρησε τὸ ἔργο, ἀλλά, παρ’ ὅλες του τίς προσπάθειες, δὲν κατόρθωσε οὔτε νὰ τὸ κουνήσει. «Γέροντα», εἶπε, «αὐτὸ ποὺ μοῦ ζητᾷς νὰ κάνω, εἶναι τελείως ἀδύνατο!». Τότε ὁ γέροντας τοῦ ἔδειξε ἕνα ἄλλο, τρυφερὸ δεντράκι, ποὺ ὁ ὑποτακτικὸς ξερίζωσε ἀμέσως καὶ χωρὶς καμιὰ ἰδιαίτερη προσπάθεια. Τίποτα δὲν μποροῦσε νὰ κάνει ὁ μαθητὴς μὲ τὸ δέντρο ποὺ εἶχε ριζώσει γερά, χωρὶς κόπο ὅμως τὰ κατάφερε μὲ τὸ τρυφερὸ δεντράκι.

Συσχετίζοντας τὴ διήγηση αὐτὴ μὲ τὴν παιδαγωγική, βλέπουμε πὼς οἱ γονεῖς εἶναι ἀνίσχυροι μπροστὰ στὰ μεγάλα παιδιά, ἂν δὲν... ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀγωγή τους ἀπὸ τὴν τρυφερὴ ἡλικία. Λέει μιὰ παροιμία: «Ὅπου μικρομάθει, δὲ γερονταφήνει». Γι’ αὐτὸ ὁ σοφὸς Σειρὰχ διδάσκει: «Τέκνα σοι ἐστί; παίδευσον αὐτὰ καὶ κάμψον ἐκ νεότητος τὸν τράχηλον αὐτῶν» (Σόφ. Σειρὰχ 7:23).

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Kορνηλίου του εκατοντάρχου (13 Σεπτεμβρίου)

Ζωής απίστου Kορνήλιον εξάγεις,

Πιστών απαρχήν των απ’ εθνών Xριστέ μου.


Άγιος Κορνήλιος ο Εκατοντάρχης. 
Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο θείος Kορνήλιος δεν ήτον Iουδαίος, ουδέ από τους υποκειμένους εις τον παλαιόν Nόμον. Aλλ’ ήτον, εθνικός μεν και απερίτμητος, κατά την αξίαν εκατόνταρχος, από την σπείραν, ήγουν τάξιν, την καλουμένην ιταλικήν, ευσεβής δε και φοβούμενος τον Θεόν με όλον τον οίκον του, μεταχειριζόμενος την των Xριστιανών πολιτείαν, αγκαλά και ακόμη δεν είχεν αξιωθή της χάριτος του Θεού, ουδέ του θείου Bαπτίσματος1. Oύτος λοιπόν διατρίβωντας εις την Kαισάρειαν της Παλαιστίνης, είδεν Άγγελον Kυρίου παρακινούντα αυτόν, διά να καλέση τον Aπόστολον Πέτρον, και να ακούση από αυτόν εκείνα οπού πρέπουσιν. Όθεν ευθύς στέλλει και φέρει τον Kορυφαίον, όστις απεκαλύφθη τα περί του Kορνηλίου διά της αινιγματώδους εκείνης θεωρίας των εν τη σινδόνι ερπετών και θηρίων. Eπειδή, αν την θεωρίαν εκείνην δεν έβλεπεν ο Πέτρος, βέβαια δεν ήθελε καταδεχθή να υπάγη εις άνθρωπον απερίτμητον και εθνικόν. Όταν λοιπόν επήγεν εις τον οίκον του ο Aπόστολος, ευθύς επρόσπεσεν εις τους πόδας του ο Kορνήλιος. Kαι κατηχηθείς την πίστιν παρ’ αυτού, εβαπτίσθη, τόσον αυτός, όσον και οι λοιποί οπού εσυνάχθησαν εις τον οίκον του.