Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος
Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Οκτωβρίου 2026. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ
Ἡ Ἐκκλησία μας, σύμφωνα μὲ τὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τιμᾶ τοὺς ἁγίους μὲ πολλοὺς τρόπους, ὅπως; «ἐν ναοῖς, ἐν ὕμνοις, ἐν εἰκονίσμασι, ἐν θυσίαις, ἐν λόγοις». Οἱ εἰκόνες δὲν εἶναι κάποια στολίδια τοῦ ναοῦ ἤ τοῦ σπιτιοῦ, ἀλλὰ μέσω αὐτῶν ἀποδίδομε τὴν λατρεία στὸν ἅγιο ἐν Τριάδι Θεό. Πολὺ περισσότερο δὲν εἶναι εἴδωλα ποὺ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας σχετικὰ μὲ τοὺς ἁγίους.
Τὸ θέμα τῶν εἰκόνων ἀναστάτωσε τὴν Ἐκκλησία μας μὲ τὴν διαμάχη, ἂν πρέπει, ἢ ὄχι, νὰ τὶς τιμοῦμε. Ἡ εἰκονομαχία, ποὺ κράτησε γιὰ περισσότερο ἀπὸ αἰῶνα, τελικὰ καταδικάσθηκα συνοδικά, καὶ ἐπικράτησε καὶ καθιερώθηκε ἡ τιμὴ τῶν εἰκόνων. Καὶ μπορεῖ νὰ γίνεται ἡ ἀπεικόνισις τοῦ Θεοῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ Υἱός, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, προσέλαβε τὴν ἀνθρώ-πινη φύσι, καὶ ἀσφαλῶς, τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων.


