Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

Προσευχή με κομποσχοίνι για τον τερματισμό του πολέμου

 

πηγή: https://youtu.be

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις;» (Ἰω. 1,49)


Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Πρώτη (Α΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπασχολήσω τὴν ἀγάπη σας μὲ ἕνα πρακτικὸ θέμα. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο ποὺ ἔθεσε ὁ Ναθαναὴλ στὸν Κύριο ὅταν τοῦ εἶπε· «Πόθεν με γινώσκεις;», ἀπὸ ποῦ μὲ γνωρίζεις;(Ἰω. 1,49). Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ Ναθαναήλ, ὅπως καὶ στὴν ἀπάντησι τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει κρυμμένη ὠφελιμωτάτη πνευματικὴ διδασκαλία.

Ὁ Ναθαναὴλ δὲν ἐγνώριζε τὸ Χριστό. Ὁ Χριστὸς τοῦ ἦταν ἄγνωστος. Εἶχε ὅμως ἕνα φίλο, τὸν Φίλιππο, ποὺ εἶχε γνωριστῆ μὲ τὸ Χριστό, καὶ ἀφ᾿ ὅτου πίστεψε σ᾿ αὐτὸν ἔπλεε σὲ ὠκεανὸ χαρᾶς. Θεώρησε λοιπὸν καθῆκον ὁ Φίλιππος νὰ καλέσῃ καὶ τὸ Ναθαναὴλ νὰ γνωρίσῃ τὸ Χριστό. Ὅταν μετὰ ἀπὸ κάποιο δισταγμὸ ὁ Ναθαναὴλ πείσθηκε νὰ πλησιάσῃ,πρὶν ἀκόμη μιλήσουν, ὁ Κύριος –ποὺ πρώτη φορὰ τὸν ἔβλεπε– λέει γι᾿ αὐτόν· «Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι», νά ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μέσα του δὲν ἔχει ὑποκρισία (ἔ.ἀ. 1,48).

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Λόγος Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας στην Κυριακή της Ορθοδοξίας


Η Αναστήλωσις των Αγίων Εικόνων. 
Φορητή εικόνα του 19ου αιώνα στον Ιερό Ναό Αγίων Ιωακείμ και Άννης, Καλλιάνα

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι’ αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β’ Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι’ ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β’ Πετ. 2, 1-2).

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

Α΄ Κυριακή των Νηστειών: Κυριακή της Ορθοδοξίας



Πρώτη Κυριακή των Νηστειών, γνωστή στο λαό ως Κυριακή της Ορθοδοξίας, και η Εκκλησία μας τιμά και υποκλίνεται στους ιερούς αγώνες και στη νίκη της Ορθοδοξίας, η οποία καταπάτησε όλες τις αιρέσεις από την εποχή του πρώιμου Χριστιανισμού που εμφανίσθηκαν.Η σημερινή ημέρα διακηρύσσει περίτρανα τη νίκη της Εκκλησίας όχι μόνο εναντίον της εικονομαχίας, αλλά και εναντίον όλων των αιρέσεων, που παρουσίασαν ένα ψεύτικο Χριστό, ένα διαφορετικό Χριστό από τον γνήσιο Χριστό της Εκκλησίας, σε όλη την ιστορική της διαδρομή. Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια.

Οι εικονομάχοι [1] ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πάντοτε και οι πιο επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους δύναμη κοσμική ή εξουσία εκκλησιαστική. Για τους εικονομάχους, οι εικόνες [2] αποτελούσαν πραγματικά είδωλα, αφού έβλεπαν επάνω τους μονάχα το ξύλο και το χρώμα αδυνατώντας να ανυψωθούν σε πνευματική ενατένιση των ζωντανών υπάρξεων, των αθανάτων πνευμάτων που εικονίζουν οι εικόνες.

5 Βασικά επιχειρήματα εναντίον της Ψηφιακής Ταυτότητας


1. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΗΜΕΙΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ

Ένα εκτεταμένο σύστημα ψηφιακής ταυτότητας θα μας έκανε όλους να εξαρτόμαστε από ένα ψηφιακό πάσο για να συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας και θα εγκαινίαζε μια νέα εποχή μαζικής επιτήρησης.

Θα μπορούσε εύκολα να επηρεάσει μια σειρά από καθημερινές δραστηριότητες , από την πρόσβαση σε ραντεβού με γενικό ιατρό, τις τραπεζικές συναλλαγές, την ηλεκτρονική ψηφοφορία, τη λήψη επιδομάτων, ακόμη και τις επισκέψεις στην παμπ.

Θα μας ζητηθεί ολοένα και περισσότερο να αποδείξουμε ποιοι είμαστε, μετατρέποντάς μας σε μια κοινωνία σημείων ελέγχου. Ξέρουμε πώς είναι να υποβάλλεσαι σε ελέγχους ταυτότητας όταν ταξιδεύεις εκτός χώρας – φανταστείτε αυτά τα σύνορα να αναπαράγονται και μέσα στη χώρα μας. Το κράτος θα αποκτούσε τεράστιο έλεγχο και θα αντιμετώπιζε ολόκληρο τον πληθυσμό με καχυποψία.

Τέμπη – 3 χρόνια μετά: Αδικαίωτο αίμα, προδομένη εμπιστοσύνη, συλλογική κραυγή


Τρία χρόνια μετά, το έγκλημα των Τεμπών παραμένει ένα συλλογικό τραύμα που αιμορραγεί από την αδιάκοπη βία της ατιμωρησίας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αν θέλαμε να χωρέσουμε σε λίγες λέξεις την τραγωδία των Τεμπών, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από εκείνη που έκανε ο ηρωικός πατέρας του Γεράσιμου Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι του «στοιχειωμένου» Intercity 62, που παραμένει σε κόμμα εδώ και 3 χρόνια: Τα Τέμπη είναι μια «ανοιχτή κι αιμορραγούσα πληγή» στη συλλογική μνήμη.

Οι αναμνήσεις ζωντανεύουν συνεχώς σαν αγιάτρευτες πληγές και τρέχουν φρέσκο αίμα, όσο πλακώνει τη χώρα το μαράζι του «αδικαίωτου». Τρία χρόνια συμπληρώνονται το Σάββατο 28/2, από την πιο σκοτεινή νύχτα της μεταπολίτευσης. Τότε που αυτό το εξωνημένο κράτος προκάλεσε 57 θανατικές καταδίκες, με την 58η να είναι η εμπιστοσύνη ενός λαού στους ηγέτες του.

Όλες οι εκφάνσεις του πολίτη ακρωτηριάστηκαν από εκείνη τη μοιραία στιγμή. Προδόθηκε η απαρηγόρητη μάνα, προδόθηκε ο σαστισμένος πατέρας, προδόθηκε η οικογένεια, προδόθηκε ο επιβάτης και η «ασφάλεια» των τραίνων, προδόθηκε κάθε νέος που κάνει όνειρα για το αύριο, προδόθηκε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, ο σεβασμός στους νεκρούς, ακόμα και η ίδια η αίσθηση του «ανήκειν» απονεκρώθηκε μαζικά.

Μνήμη της Oσίας Δομνίνης της Nέας (1η Μαρτίου)

Tων αρετών φέρουσα φόρτους 
Δομνίνα, Θεώ προσήλθεν έμπορος πανολβία.


Οσία Δομνίνα. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Aύτη ήτον από την πόλιν Kύρον, την ευρισκομένην εις την Aντιόχειαν, θυγάτηρ γονέων ευσεβών και πλουσίων. Eκ νεαράς δε ηλικίας αγαπήσασα τον Θεόν, εμιμήθη την ζωήν του Oσίου Mάρωνος (ο οποίος εορτάζεται κατά την δεκάτην τετάρτην του Φεβρουαρίου). Όθεν έκτισε μίαν μικράν καλύβην εις τον κήπον του μητρικού της οσπητίου, και εις εκείνην ησυχάζουσα και πενθούσα, έβρεχε με παντοτινά δάκρυα τα μάγουλά της, και τα τρίχινα φορέματα, οπού εφόρει. Eπειδή δε ήτον κοντά μία Eκκλησία, εσηκόνετο η μακαρία κατά το μεσονύκτιον, και επήγαινεν εις αυτήν, και εκεί επρόσφερε τας προσευχάς και υμνωδίας της εις τον Θεόν. Tούτο δε το ίδιον έκαμνε, και όταν άρχιζεν η ημέρα, και όταν ετελείονε: το να πηγαίνη δηλαδή εις την Eκκλησίαν και να προσεύχεται. Eπρόκρινε γαρ από κάθε άλλον τόπον, το να προσεύχεται εις τον αφιερωμένον τόπον τω Θεώ: δηλαδή εις την Eκκλησίαν, διά τούτο και την Eκκλησίαν εκείνην πολλά επιμελήθη και εστόλισεν, έπεισε γαρ την μητέρα και τους αδελφούς της, να εξοδεύσουν τα υπάρχοντά των εις καλλωπισμόν του Nαού εκείνου. Aύτη η μακαρία τροφήν της είχε την βρεγμένην φακήν, και τον πόνον της νηστείας ταύτης υπέμεινε, και μόλον οπού είχε σώμα μισαποθαμένον και ασθενέστατον. Eδείχνετο δε εις όλους τους άνδρας και τας γυναίκας, οπού την έβλεπον, χωρίς αυτή να βλέπη πρόσωπόν τινος, και χωρίς αυτή να δείχνη εις τους άλλους το εδικόν της πρόσωπον. Eπειδή και είχε καλά σκεπασμένον τον εαυτόν της με το τρίχινον φόρεμα, και έσκυπτεν έως εις τα γόνατα. Ωμίλει δε, λεπτά μεν και άναρθρα, πάντοτε δε τα επρόφερε μαζί με δάκρυα.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 1.3.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ἑβ 12,1-10)]



Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«
Μαρτυρηθέντες διὰ τὴς πίστεως»

Μετὰ ἀπὸ ἔντονο πνευματικὸ ἀγῶνα μιᾶς ἑβδομάδος φθάσαμε στὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν νηστειῶν, κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζεται ἡ πίστις ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος, εἶναι ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὀρθοδοξία σημαίνει ὀρθὴ πίστις, ἀληθινὴ πίστις. Αὐτὴ εἶναι ἡ “ἅπαξ παραδοθεῖσα” πάνω στὴν ὁποία εἶναι θεμελιωμένη ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διασώζει αὐτὴν τὴν ἀληθινὴ πίστι, ἀφοῦ εἶναι ὁ “στύλος καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας”. Τὴν διασώζει, ὅπως τὴν παρέλαβε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, χωρὶς νὰ προσθέτη ἢ νὰ ἀφαιρῆ τὸ παραμικρό. Τὴν διαφυλάττει ἀπὸ τὶς διάφορες αἱρέσεις καὶ πλανεμένες διδασκαλίες, καὶ ἔχει τὴν ὑποχρέωσι νὰ τὴν παραδίδη ἀληθινὴ ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ μέχρι τὴν συντέλεια τῶν αἰώνων.

Η γραμματεία Ν. Φλώρινας της ΝΙΚΗΣ στηρίζει την συγκέντρωση για τα Τέμπη





«δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς»
(Ησ. 26.9)

28 Φεβρουαρίου, 3 χρόνια μετά την τραγωδία και το έγκλημα των Τεμπών, το αίτημα για δικαίωση και δικαιοσύνη παραμένει φλέγον και ανοικτό.

Το κίνημά μας στηρίζει τις κινητοποιήσεις της κοινωνίας. Αυτό το Σάββατο στις 17.00μμ, θα είμαστε εκεί, στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, όλοι μαζί, χωρίς κομματικές σημαίες και διακριτικά. Ενωτικά και ανθρώπινα.

Τοπική γραμματεία ΝΙΚΗΣ Ν. Φλώρινας


Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

Το διά των κολλύβων θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (Πρώτο Σάββατο Νηστειών)

Τη αυτή ημέρα, Σαββάτω της πρώτης εβδομάδος των νηστειών, 
το δια των κολλύβων παράδοξον θαύμα του 
αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος εορτάζομεν

Τροφή κολλύβων εστιά Τήρων πόλιν,
τροφήν τιθείς άπρακτον ηλισγημένην.


Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ.
 Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Πρωτάτο – Καρυές

Μετά τον Κωνστάντιο, το γιο του Μεγάλου Κωνσταντί­νου, ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο της Κωνσταντι­νουπόλεως ο Ιουλιανός ο Παραβάτης. Αυτός, από χριστιανός που ήταν, έγινε ειδωλολάτρης και κίνησε σκληρό διωγ­μό εναντίον των χριστιανών, και στα φανερά και στα κρυφά. Λοιπόν, ο ασεβής εκείνος αυτοκράτορας, αφοί απόκαμε τι­μωρώντας στα φανερά τους Χριστιανούς με ωμότητα και απερίγραπτη απανθρωπιά, αισθανόμενος ντροπή και έχο­ντας την υποψία μήπως πληθυνθούν ακόμη περισσότερο, σκέφτηκε ο δόλιος αυτός και ανόσιος πώς να τους μιάνει χω­ρίς να το πάρουν είδηση.

Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού: Τι είναι εικόνα


Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Εικόνα λοιπόν είναι ομοίωμα κάποιου και δείγμα και αποτύπωμα, που δείχνει στον εαυτό του το εικονιζόμενο, οπωσδήποτε όμως δεν μοιάζει εξ’ ολοκλήρου η εικόνα με το πρωτότυπο, δηλαδή με το εικονιζόμενο-γιατί άλλο είναι η εικόνα και άλλο το εικονιζόμενο-, οπωσδήποτε όμως βλέπει κανείς σ’ αυτά διαφορά, αν και δεν είναι άλλο τούτο και άλλο εκείνο. Για παράδειγμα λέω το εξής. Η εικόνα του ανθρώπου, αν και αποτυπώνει τη μορφή του σώματος του, όμως δεν έχει τις ψυχικές δυνάμεις του, γιατί ούτε ζει ούτε σκέφτεται ούτε μιλάει ούτε αισθάνεται ούτε κουνάει κάποιο μέλος του. Και ο Υιός, ενώ είναι φυσική εικόνα του Πατρός, έχει κάποια διαφορά σε σχέση με Αυτόν’ είναι Υιός και όχι Πατέρας.

Για ποιό λόγο υπάρχει η εικόνα

Κάθε εικόνα φανερώνει και δείχνει την κρυφή πραγματικότητα. Για παράδειγμα επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει καθαρά ούτε το αόρατο, αφού η ψυχή του καλύπτεται με σώμα, ούτε εκείνα που θα γίνουν μετά από αυτόν, ούτε εκείνα που είναι χωρισμένα και απομακρυσμένα τοπικά, αφού ο ίδιος είναι περιορισμένος τοπικά και χρονικά, γι’ αυτό επινοήθηκε η εικόνα για να τον οδηγεί στη γνώση και να του φανερώνει και να του ανακοινώνει εκείνα που είναι κρυμμένα, και εκείνα βέβαια που είναι καλά να τα ποθούμε και να τα μιμούμαστε, ενώ τα αντίθετα, δηλαδή τα κακά, να τα αποστρεφόμαστε και να τα μισούμε.

Οι δήθεν ύβρεις κατά του Ελληνισμού την Κυριακή της Ορθοδοξίας



Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία. Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.

Μελετώντας με προσοχή το «Συνοδικό» Της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στους ναούς, κατά την τελετή της περιφοράς των Ιερών Εικόνων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τη μέριμνα των Πατέρων να καθαρθεί η πίστη της Εκκλησίας από περιρρέουσες ιδέες του παρελθόντος, τις οποίες κάποιοι αναμίγνυαν με την διδασκαλία Της, με στόχο να επικρατεί σύγχυση στους πιστούς.