Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Η Ευρώπη δεν γνωρίζει ούτε εκκλησία, ούτε διέξοδο από τα αδιέξοδα

Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έχει καταδικάσει σε θάνατο και τον Θεό και την ψυχή. Δεν καταδίκασε όμως έτσι και τον εαυτό του σε θάνατο, από τον οποίο θάνατο δεν υπάρχει ανάσταση;

Κάνετε ειλικρινά και αμερόληπτα τον απολογισμό της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας, επιστήμης, πολιτικής, κουλτούρας, πολιτισμού, και θα δείτε ότι αυτές έχουν φονεύσει στον Ευρωπαίο άνθρωπο τον Θεό και την αθανασία της ψυχής. Αν όμως προσέξετε σοβαρά στην τραγικότητα της ανθρώπινης ιστορίας, οπωσδήποτε θα εννοήσετε, ότι η θεοκτονία πάντοτε καταλήγει στην αυτοκτονία. Ενθυμείσθε τον Ιούδα; Εκείνος πρώτος φόνευσε τον Θεό και έπειτα εξόντωσε τον εαυτό του. Αυτό είναι αδυσώπητος νόμος, ο οποίος κυριαρχεί στην ιστορία αυτού του πλανήτη.

Διδάγματα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Διδάγματα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἀθλητὰς τῆς πίστεώς μας, ὁ ἅγιος Παντελεήμων. Τὰ ἐγκώμια ποὺ τοῦ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία εἶνε πολλά. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο ἐγκώμιο νομίζω ὅτι εἶνε τὸ ἴδιο τὸ ὄνομά του, τὸ ὄνομα Παντελεήμων.

Δὲν δίνει ἡ Ἐκκλησία τυχαίως τὸ ὄνομα στὸν καθένα μας. Ὅλοι ἔχουμε ὀνόματα· δὲν εἴμαστε μὲ νούμερα. Σὲ ἄλλα κράτη εἶνε μὲ νού- μερα. Θά ᾿ρθῃ ἐποχὴ ποὺ θὰ σβήσουν τὰ ὀνόματα καὶ οἱ ἄνθρωποι θά ᾿νε μὲ νούμερα. Ἀλλὰ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶνε μὲ νούμερα. Ἐδῶ ἔχει ὁ καθένας τὸ ὄνομά του. Ἄλλος λέγεται Γεώργιος, ἄλλη Μαρία… Εἴμαστε λοιπὸν ὑποχρεωμένοι νὰ τιμήσουμε τὸ ὄνομά μας μὲ τὴ ζωή μας. Μὴ μᾶς ποῦν οἱ ἅγιοι, ὅταν πᾶμε πάνω στοὺς οὐρανούς, Τί σχέσι εἴχατε σεῖς μαζί μας; Καθένας ἐδῶ νὰ τιμήσῃ τὸ ὄνομά του, ὅπως τὸ τίμησε ὁ ἅγιος Παντελεήμων καὶ ἀποτελεῖ αὐτὸ ἐγκώμιό του.

Διδάγματα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος.pdf

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Η εμφάνισις του Αγίου Παντελεήμονος στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη και τον Άγιο Νικόλαο Πλανά

Άγιος Παντελεήμων

Η θαυμαστή εμφάνιση του αγίου Λουκιλλιανού και του Αγίου Παντελεήμονος 

στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (2 Ιουνίου 1979)

Είναι ζωντανή η παρουσία των Αγίων! Και όταν ακόμη εμείς δεν τους βρίσκουμε, εκείνοι μας βρίσκουν!

Όταν έφυγα από τον «Τίμιο Σταυρό» και πήγα στην «Παναγούδα», το Καλύβι ήταν εγκαταλελειμμένο. Ίσα που βόλεψα κάπως ένα κελλί, για να μείνω. Είχα πάρει μαζί μου ό,τι πράγματα είχα. Τα Μηναία τα είχα ακόμη στα κουτιά. Ήρθε η ώρα να κάνω Εσπερινό. Αλλά που να βρώ τα Μηναία!… Πήρα το ημερολόγιο να δώ ποιός Άγιος γιορτάζει. Είχα χάσει όμως και τα γυαλιά, και δεν έβλεπα τα μικρά γράμματα από το ημερολόγιο, για να δώ τον εορταζόμενο Άγιο, να κάνω κομποσχοίνι για τον Εσπερινό. Τρία τέταρτα έψαχνα· τίποτε. «Θα περάση η ώρα ψάχνοντας, είπα. Ας πώ: “Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών”».

ΝΙΚΗ: διεθνούς απήχησης παρέμβαση για τη woke ιδεολογία μέσα σε σχολικά βιβλία του Δημοτικού!

Θεματικές Ομάδες ΝΙΚΗΣ

Η δρ Γιάννα Στεργίου, Διδάκτωρ Κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και υπεύθυνη της Θεματικής Ομάδας Πολιτισμού της ΝΙΚΗΣ, με μια θαρραλέα παρέμβαση που προκάλεσε αίσθηση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σχετικά με την woke ιδεολογία που έχει εισχωρήσει στα προτεινόμενα νέα σχολικά βιβλία ("πολλαπλό βιβλίο"), τάραξε τα νερά στο χώρο της παιδείας, ασκώντας δριμεία κριτική στα νέα σχολικά εγχειρίδια.

Η ΝΙΚΗ πράττει το καθήκον της ενημερώνοντας τους γονείς για αυτό που ετοιμάζεται σύντομα (από το 2027) για τα σχολεία.

Αυτά τα βιβλία δεν πρέπει επουδενί να διδαχθούν στα παιδιά μας!

SOS - Η woke ιδεολογία μέσα σε σχολικά βιβλία του Δημοτικού!

 

Ν: Το βίντεο αυτό έχει ταξιδέψει σε διάφορα διαδικτυακά κανάλια, έχοντας μέχρι τώρα δεκάδες χιλιάδες προβολές!

Όμως έχει περάσει & τα σύνορα:

Ιερά Πανήγυρις Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας

Τη Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026, η πόλη της Φλώρινας εορτάζει τη μνήμη του Πολιούχου και Προστάτου της, Αγίου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος, και πανηγυρίζει ο φερώνυμος Ιερός Μητροπολιτικός Ναός.

Στις ακολουθίες θα συμμετάσχουν, κατόπιν προσκλήσεως του Ποιμενάρχου μας, οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος και Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος

Την Κυριακή 26 Ιουλίου, στις 7 το απόγευμα, θα ψαλεί ο Πανηγυρικός Πολυαρχιερατικός Εσπερινός και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας του Αγίου.

Την Δευτέρα 27 Ιουλίου, από τις 7 έως τις 10:15 το πρωί, θα τελεσθούν ο Όρθρος και η Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Η τοπική μας Εκκλησία καλεί όλους τους πιστούς να συμμετάσχουν στις πανηγυρικές ακολουθίες προς τιμήν του Πολιούχου μας.

πηγή: https://blogger.googleusercontent.com

Κυριακή Ηʼ Ματθαίου: Ο πολλαπλασιασμός των άρτων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιδ’ 14-22)

Όλα όσα κάνει ο Ύψιστος, είναι απαραίτητα. Δεν κάνει τίποτα άσκοπο, τίποτα υπερβολι­κό, τίποτα που να μη χρειάζεται. Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα; Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους, για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερ­φορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων; Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχα­σμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού. Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγω­νίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναί­σθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

Τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἡ σοφία τοῦ κόσμου

Κυριακή Η΄ Ματθαίου, Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. α΄ 10-17)

«οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μή κενωθῇ ὁ σταυρός τοῦ Χρσιτοῦ»

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ «ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ», σελ. 165, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Τό κήρυγμα τοῦ Ἀπ. Παύλου ἦταν ὁ Σταυρωμένος Χριστός (Α΄Κορ. β΄2).

Ὁ Παῦλος ἐκήρυττε γυμνή τήν Ἀλήθεια, χωρίς νά χρησιμοποιεῖ σοφά καί πειστικά ἐπιχειρήματα ἀνθρώπινης λογικῆς, ἀλλά μόνη τήν ἀποδεικτική δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι τό κήρυγμα τοῦ Σταυροῦ δέν ἐκενοῦτο· δέν ἔχανε τή δύναμή Του.

Ἡ Δύση μᾶς ἔχει μάθει νά βλέπουμε τούς Πατέρες ὡς φιλοσόφους καί διανοητές. Ποτέ ὅμως οἱ ἅγιοι Πατέρες δέν θέλησαν νά εἶναι φιλόσοφοι καί στοχαστές. Ἡ θεολογία τους δέν εἶναι καρπός φιλοσοφικῆς (μεταφυσικῆς) ἀναζητήσεως ἤ εὐσεβιστικῶν σκέψεων πάνω στή Βίβλο, ἀλλά καρπός τῆς ἁγιοπνευματικῆς τους ἐμπειρίας, τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνοικεῖ μέσα τους. Θεολογοῦν μέ τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο οἱ ἅγιοι Πατέρες θεολογοῦν «ἁλιευτικῶς (ὅπως οἱ ψαράδες Ἀπόστολοι, δηλαδή), οὐκ ἀριστοτελικῶς».

Αν εσύ αντιδράσεις…

Αν εσύ αντιδράσεις…

Στην αμαρτία σε σπρώχνει ο παγκάκιστος διάβολος. Σε σπρώχνει, μα δεν μπορεί να σε αναγκάσει ν’ αμαρτήσεις, αν εσύ αντιδράσεις.

Δεν μπορεί να σε βλάψει, ακόμα κι αν χρόνια σε σκανδαλίζει, αν εσύ έχεις την καρδιά σου κλειστή. Αν όμως χωρίς αντίδραση δεχθείς κάποια κακή επιθυμία, που σου σπέρνει, θα σε αιχμαλωτίσει και θα σε ρίξει σε βάραθρο αμαρτιών.

Ίσως όμως να πεις: Είμαι δυνατός στην πίστη και δεν θα με κυριέψει η αισχρή επιθυμία, όσο συχνά κι αν τη δεχθώ. Αγνοείς, φαίνεται, ότι και την πέτρα ακόμα την κομματιάζει πολλές φορές μια ρίζα που είναι μέσα στη γη.

Μη δέχεσαι λοιπόν το σπόρο της αμαρτίας, γιατί θα σου διαλύσει την πίστη. Ξερίζωσε το κακό πριν ανθήσει, μήπως, δείχνοντας στην αρχή ραθυμία, αργότερα τιμωρηθείς και δοκιμάσεις το τσεκούρι και τη φωτιά.

Φρόντισε να γιατρευτείς έγκαιρα, όταν βρίσκεται στην αρχή η βλάβη τού ματιού, για να μη γυρεύεις άσκοπα γιατρούς, όταν θα έχεις πια τυφλωθεί.

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Σήμερα βάζω πάλι αρχή

Κάποτε, μέσα σε μια έρημο δίχως δρόμους, περπατούσα κρατώντας ένα μικρό πήλινο λυχνάρι. Η νύχτα ήταν βαθιά και ο άνεμος πετούσε την άμμο πάνω στα ίχνη μου, σαν να ήθελε να σβήσει κάθε απόδειξη πως είχα περάσει από εκεί. Εγώ όμως προχωρούσα, επειδή πίστευα πως κάπου, πέρα από τους σκοτεινούς αμμόλοφους, υπήρχε ένα μοναστήρι όπου οι άνθρωποι γνώριζαν το μυστικό της καινούργιας αρχής.

Το λυχνάρι μου έσβηνε συχνά. Κάθε φορά σταματούσα, το άναβα ξανά και θύμωνα με την αδυναμία του. Έλεγα μέσα μου πως ένα αληθινό φως δεν πρέπει να σβήνει ποτέ. Ώσπου συνάντησα έναν γέροντα καθισμένο δίπλα σε ένα ξερό πηγάδι. Δεν με ρώτησε ποιος είμαι ούτε από πού έρχομαι. Κοίταξε μόνο το σβησμένο λυχνάρι μου και μου είπε:

«Γιατί πενθείς;»

«Επειδή το φως μου δεν αντέχει», του απάντησα.

Και εκείνος χαμογέλασε.

«Δεν σου ζητήθηκε να μην σβήσει ποτέ. Σου ζητήθηκε να το ανάβεις ξανά».

Ύστερα σηκώθηκε, έκανε το σημείο του Σταυρού και είπε:

«Ευλόγησον. Ο Κύριος μας χάρισε πάλι το φως».

Ὁ Βίος τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

Καταγωγή, γέννηση καί ἀνατροφή

Κατά τό α΄ μισό τοῦ 2ου μ.Χ. αἰῶνα στήν ἀρχαία κοσμοκράτειρα Ρώμη, ζοῦσε καί τό γεμάτο χριστιανική εὐσέβεια ζεῦγος τοῦ Ἀγάθωνα καί τῆς Πολιτείας. Ἄν καί πλούσιοι δέν ζοῦσαν ὅπως οἱ σύγχρονοί τους, μέ διασκεδάσεις καί σπατάλες. Μέριμνά τους καθημερινή ἦταν ἡ ἐλεημοσύνη τῶν φτωχῶν, ἡ ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν, ἡ ὑποστήριξη χηρῶν καί ὀρφανῶν. Ἔνιωθαν ὅμως καί μιά λύπη: Δέν εἶχαν ἀποκτήσει παιδιά! Γι’ αὐτό καί ἀδιάκοπα προσεύχονταν στόν Κύριο νά τούς χαρίσει ἔστω καί ἕνα παιδί. Γιά νά ἐνισχύσουν τό αἴτημα τους, πολλαπλασίαζαν τίς φιλανθρωπίες τους. Καί, ὦ τοῦ θαύματος, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού εἰσακούει τίς προσευχές τῶν πιστῶν, ἀπέκτησαν ἕνα κοριτσάκι, τό ὁποῖο, ἐπειδή γεννήθηκε τήν ἕκτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τό ὁνόμασαν Παρασκευή. Τήν ἀνέθρεψαν «ἐν παιδεία καί νουθεσία Κυρίου», τῆς ἔμαθαν τά ἱερά γράμματα, τήν ὁδηγούσαν στήν ἐκκλησία. Ὅταν δέ ἔφθασε στήν ἐφηβική καί τήν πρώτη νεανική ηλικία, παρά τή σωματική ὡραιότητα της, ἐλκύσθηκε ἡ ψυχή της ἀπό τόν παρθενικό βίο καί, καθώς ἀναφέρουν οἱ βιογράφοι της «ὄχι μόνον τούς ὀφθαλμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁδός τοῦ ἔρωτος, ἐφύλαττεν ἀπό θεωρίαν ἀνδρῶν», ἀλλά καί καθετί πού θά στεκόταν ἐμπόδιο στήν κατά Χριστόν ζωή.

Η εμφάνιση της Αγίας Παρασκευής στον Άγιο Ιάκωβο τον εν Ευβοία

Θεώ παρεσκεύασας αγνόν ως δόμον,

Σαυτήν άγουσα, Σεμνή, εις κατοικίαν.

Παρασκευήν έκτανεν εικάδι χαλκός εν έκτη.

Η εμφάνιση της Αγίας Παρασκευής στον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

Έξω από το χωριό τους την Φαράκλα υπήρχε σε κάποιο λόφο το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, αυτό ήταν και το σχολείο του στα πρώτα χρόνια. Εκεί πήγαινε πολύ τακτικά ο μικρός Ιάκωβος και προσηύχετο στην Αγία.

Αφηγείται λοιπόν ο ίδιος ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος την συνάντηση με την Αγία: «Με τα χέρια μου έσκαψα το χώμα και δημιούργησα λαξευτή σκάλα, για να μπορούν άνετα οι προσκυνητές να ανεβαίνουν στο εξωκλήσι. Έκοβα έναν φουντωτό θάμνο, σκούπιζα την εκκλησία, άναβα και τα καντηλάκια και καθόμουνα και κοίταζα τις εικόνες, μέσα στην απόλυτη σιωπή της νύκτας πάνω στο ερημικό λόφο.

Ούτε φοβόμουν μόνος, ούτε λογισμός δειλίας μ’ ενόχλησε ποτέ.

Έβλεπα τότε την Αγία σαν μοναχή, να βγαίνει από το Ιερό, να διασχίζει το ναό της και έξω στην αυλή να σκύβει και να πλένει τα καντήλια της. Με το παιδικό μου το μυαλό έλεγα ότι η Αγία πλένει τα πιάτα της, όπως η μητέρα μου κάθε βράδυ, όσο κουρασμένη και να ήταν, πάντα έπλενε τα πιάτα , γιατί σκεφτόταν μην τυχόν πεθάνει τη νύκτα και το πρωί βρουν οι γυναίκες άπλυτα πιάτα και σκανδαλιστούν για την έλλειψη νοικοκυροσύνης.

Έχοντας υπ’ όψιν μου το γεγονός αυτό, νόμιζα ότι και η Αγία τη νύκτα έπλενε τα πιάτα της.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Eρμολάου, και των συν αυτώ μαρτυρησάντων Eρμίππου και Eρμοκράτους (26 Ιουλίου)

Aρχής το ταυτόν κλήσεως των Mαρτύρων,

Δηλοί το ταυτόν του διά ξίφους τέλους1.

Ερμόλεω εκκαιδεκάτη τάμεν αυχένα χαλκός.

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς και ϊαματικός Παντελεήμων και ο Άγιος Ιερομάρτυς Ερμόλαος

Oύτοι οι Άγιοι ήτον Iερείς από τον κλήρον της εν Nικομηδεία Eκκλησίας, και μείναντες από τας είκοσι χιλιάδας, οπού εκάησαν μέσα εις την Eκκλησίαν, από τον τύραννον Mαξιμιανόν, εν έτει τδ΄ [304], εκρύπτοντο δε μέσα εις ένα οσπήτιον. Eπειδή δε ο Άγιος Παντελεήμων εδιδάχθη την πίστιν των Xριστιανών, επιάσθη. Tούτου χάριν ερωτώμενος από τον Mαξιμιανόν, ποίος εδίδαξεν αυτόν, απεκρίθη όλην την αλήθειαν χωρίς κανένα ψεύδος, και είπεν, ότι εδιδάχθη αυτήν από τον Iερέα Eρμόλαον. Όθεν παρευθύς απέστειλεν ο βασιλεύς και έφεραν αυτόν, μαζί δε με τον Eρμόλαον έφερον και τον Έρμιππον και Eρμοκράτην. Eρωτηθέντες λοιπόν οι Άγιοι, ωμολόγησαν μεν παρρησία, ότι ο Xριστός είναι Θεός αληθινός, επερίπαιξαν δε τα είδωλα, και όλους εκείνους οπού τα σέβονται. Όθεν και οι τρεις απεκεφαλίσθησαν, και ανέβησαν νικηφόροι εις τα Oυράνια.

Σημείωση

1. Ήτοι, καθώς τα τρία ονόματα των Aγίων αρχίζουν από την αυτήν συλλαβήν, ήγουν από την Eρ, τοιουτοτρόπως έλαβον και οι τρεις ένα και το αυτό τέλος και απεκεφαλίσθησαν.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/