Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

Κυριακή Ε΄ Νηστειών – Ο Ιερός Χρυσόστομος για το αίτημα των υιών του Ζεβεδαίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ματθ.20,20-28]


Σε τόσο μεγάλο βαθμό έφθασε η αδυναμία των μαθητών να αντιληφθούν καθαρά τα λόγια του Κυρίου για το επικείμενο Πάθος και την Ανάστασή Του, ώστε ευθύς αμέσως να Τον πλησιάσουν οι υιοί του Ζεβεδαίου και να συζητήσουν μαζί Του για την πρωτοκαθεδρία που θα ήθελαν να τους παραχωρήσει στο μέλλον· διότι, όπως αναφέρει ο ευαγγελιστής Μάρκος, είπαν τότε στον Κύριο: «Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου(:όταν έλθεις στη δόξα σου και ανεβείς στον επίγειο βασιλικό θρόνο του Δαβίδ, βάλε μας να καθίσουμε ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στ’ αριστερά σου)»[Μάρκ.10,37].

Πώς τότε λοιπόν ο ευαγγελιστής Ματθαίος λέγει ότι πλησίασε τον Κύριο η μητέρα τους και το ζήτησε αυτό και όχι οι ίδιοι οι μαθητές; «Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ᾿ αὐτοῦ(: τότε Τον πλησίασε η μητέρα των παιδιών του Ζεβεδαίου με τους γιους της, η οποία Τον προσκύνησε και έδειξε ότι σκόπευε να Του ζητήσει κάτι)»[Ματθ.20,20]. Φυσικό ήταν και τα δύο να συνέβησαν· διότι παρέλαβαν τη μητέρα τους, με σκοπό να μεγαλώσουν την παράκλησή τους, και κατ’ αυτόν τον τρόπο να συγκινήσουν τον Χριστό. Το ότι λοιπόν είναι αληθινό αυτό που είπα και ότι η παράκληση ήταν μάλλον δική τους, αλλά παρουσιάζουν από ντροπή τη μητέρα τους, πρόσεξε πως ο Χριστός απευθύνει προς αυτούς τον λόγο. Καλύτερα όμως ας προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε κατά πρώτον τι είναι αυτό που ζητούν, με ποια διάθεση το ζητούν και τι ήταν εκείνο που τους οδήγησε να ενεργήσουν κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αγίου Γρηγορίου Παλαμά: Ομιλία στην Ε΄ Κυριακή των Νηστειών

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)
Υπάρχουν μερικά θαλάσσια μέρη που τρέφουν μεγάλα κητώδη θηρία. Όσοι λοιπόν πλέουν σ’ αυτά τα μέρη κρεμούν κώδωνες στα πλευρά των πλοίων, ώστε τα θηρία τρομαγμένα από τον ήχο τους να φεύγουν. Και του δικού μας βίου η θάλασσα τρέφει πολλά και φοβερώτερα θηρία, τα πονηρά πάθη δηλαδή και τους εφόρους των παθών δαίμονες που είναι πονηρότεροι.

Επιπλέει σ’ αυτή τη θάλασσα σαν πλοίο η Εκκλησία του Θεού κι’ αντί για κώδωνες έχει τους πνευματικούς διδασκάλους, ώστε με τον ιερό ήχο της διδασκαλίας τούτων ν’ απομακρύνη τα νοητά θηρία. Αυτό προφανώς προτυπώνοντας η στολή του Ααρών, είχε ευήχους κώδωνες ραμμένους στα άκρα της και σύμφωνα με τα θέσμια έπρεπε ν’ ακούεται η φωνή τους, όταν ελειτουργούσε ο Ααρών.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 28.3.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (Ἑβ 09,11-14)]

  Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *


«
Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, διὰ δὲ τοὺ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἀφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος»


Καὶ σήμερα τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα εἶναι ἐπιλεγμένο ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Καὶ πάλι ἀναφέρεται στὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα τοῦ Κυρίου. Σχετικὸ ἦταν τὸ ἀποστολικὸ κείμενο τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, ὅπου καὶ κάναμε σχετικὴ ἀναφορά. Τονίσαμε τὴν διαφορὰ καὶ γνωρίσαμε τὴν ἀνωτερότητα τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώμα-τος τοῦ Κυρίου ἔναντι τῆς ἀρχιερωσύνης τῶν Ἰουδαίων. Συνεχίζομε καὶ μὲ τὸ σημερινὸ ἀνάγνωσμα τὸ ἴδιο θέμα.

Βίος τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (1η Ἀπριλίου – διαβάζεται καὶ τὴν Πέμπτη τοῦ Μεγάλου Κανόνος, τῆς Ε΄ Ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν)

Οσία Μαρία η Αιγυπτία. Φορητή εικόνα στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου
Τὸν Βίο τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας συνέγραψε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων († 11 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος συνέγραψε διάφορα ἀσκητικὰ καὶ ὑμνογραφικὰ κείμενα ποὺ διαποτίζονται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καὶ τῆς ἀσκητικῆς παραδόσεως.

Ἡ Ὁσία Μαρία γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Ἀπὸ τὰ δώδεκα χρόνια της πέρασε στὴν Αἴγυπτο μία ζωὴ ἀσωτίας, ἀφοῦ ἀπὸ τὴν μικρὴ αὐτὴ ἡλικία διέφθειρε τὴν παρθενία της καὶ εἶχε ἀσυγκράτητο καὶ ἀχόρταγο τὸ πάθος τῆς σαρκικῆς μείξεως. Ζώντας αὐτὴν τὴν ζωὴ δὲν εἰσέπραττε χρήματα, ἀλλὰ ἁπλῶς ἱκανοποιοῦσε τὸ πάθος της. Ἡ ἴδια ἐξαγορεύθηκε στὸν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ ὅτι διετέλεσε: «δημόσιον προκείμενη τῆς ἀσωτίας ὑπέκκαυμα, οὐ δόσεώς τινος, μὰ τὴν ἀλήθειαν, ἕνεκεν», κάνοντας δηλαδὴ τὸ ἔργο της δωρεάν, «ἐκτελοῦσα τὸ ἐν ἐμοὶ καταθύμιον». Καὶ ὅπως τοῦ ἀπεκάλυψε, εἶχε ἀκόρεστη ἐπιθυμία καὶ ἀκατάσχετο ἔρωτα νὰ κυλιέται στὸ βόρβορο ποὺ ἦταν ἡ ζωή της καὶ σκεπτόταν ἔτσι ντροπιάζοντας τὴν ἀνθρώπινη φύση.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Κάνε το καλό πρώτα σε όσους έχουν την ίδια πίστη και το ίδιο αίμα με σένα..»


Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Николај Велимировић, στα σερβικά) Επίσκοπος Αχρίδος, της Σερβικής Εκκλησίας, γεννήθηκε το 1880 στην Σερβία.

Η οικογένειά του καταγόταν από την Σρεμπένιτσα της Βοσνίας. Έλαβε ευρεία μόρφωση ανά την υφήλιο και επέδειξε σπουδαίο συγγραφικό έργο…
Οι υψηλές θεολογικές και φιλοσοφικές μελέτες του τον έκαναν σύντομα γνωστό λαμβάνοντας πέντε διδακτορικούς τίτλους σε διάφορα Πανεπιστήμια του κόσμου.

Επίσκοπος εκλέχθηκε μόλις στα 39 του χρόνια. Λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Γερμανοί τον μετέφεραν στο στρατόπεδο Νταχάου στην Γερμανία. Τέθηκε ως «ειδικός κρατούμενος» σε ξεχωριστό χώρο και δεν βασανίστηκε. Απελευθερώθηκε στις 8 Μαΐου του 1945.

Σιατίστης Παύλος: "Η πατρίδα μας πληρώνει τις αμαρτίες μας"


«...Αυτό που χαρακτηρίζει το χριστιανό, είπε, είναι η αγάπη και η συγγνώμη. Δεν μπορείς να αγαπάς αν δεν συγχωρείς. Και δεν αγαπάς ούτε το Θεό ούτε τους ανθρώπους παρά το δικό σου θέλημα. Και η συγγνώμη βγαίνει χωρίς δυσκολία απ' την καρδιά που αγαπά το Θεό και επειδή αγαπά το Θεό αγαπά και τον αδελφό του.Έτσι μπαίνουμε σε ένα στάδιο πνευματικού αγώνα και καλούμεθα να ετοιμάσουμε τον εαυτό μας, να τον συμμαζέψουμε. Και η Εκκλησία μας, μαζί με αυτά, μας καλεί να εξετάσουμε τον εαυτό μας και να προετοιμαστούμε.

Αγάπη - Συγγνώμη - Εξομολόγηση είναι τα βασικά δεδομένα αυτής της περιόδου. Χωρίς αυτά, όχι σαράντα, ογδόντα μέρες να νηστέψουμε μας είναι άχρηστες. Είναι πολύ σημαντικό, να το καταλάβουμε αυτό.

Όσες μέρες και να νηστέψω χωρίς συγγνώμη και αγάπη, είναι άχρηστες. Δεν με ωφελούν σε τίποτα και ίσως με βλάπτουν. Γιατί καλλιεργούν την υποκρισία μου.

Πειραιώς Σεραφείμ: “Η αγνόησις της ανθρώπινης οντολογίας με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ”


  • Του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ
Με βαθιά θλίψη γιά την δικανική κρίση της πλειοψηφίας της Ολομελείας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας, του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με την υπ’ αριθμ. 392/2026 απόφασιν της, με την οποία έκρινε ότι η «αναγνώριση με τον Ν. 5089/2024, του δικαιώματος σύναψης πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, καθώς επίσης του δικαιώματος έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου δεν αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 21 παρ.

1 του Συντάγματος περί προστασίας του γάμου, της οικογένειας, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας, ούτε δημιουργείται δυσμενής διάκριση εις βάρος των παιδιών που θα υιοθετηθούν από έγγαμα ομόφυλα ζευγάρια σε σχέση με τα ανατρεφόμενα από δύο ετερόφυλους γονείς κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αρχής της προστασίας του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού», έχομε χρέος προς χάρη της Αληθείας και υπερασπιζόμενοι εκ καθήκοντος την ανθρώπινη φυσιολογία, οντολογία και ανθρωπολογία να καταδείξομε ότι η παραπάνω κρίσις είναι ανθρωπολογικώς έωλη και ανεπέρειστη και με εσφαλμένη νομική θεμελίωση.

Οι Αρχηγοί των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ιερουσαλήμ ζητούν άμεσες οδηγίες από το Ισραήλ για το Άγιο Φως


Της Μαρίας Γιαχνάκη

Η έκρυθμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή και το έντονο κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί έχει οδηγήσει σε αβεβαιότητα τις Χριστιανικές Εκκλησίες σχετικά με τον επερχόμενο εορτασμό του Πάσχα στην Αγία Πόλη στην Ιερουσαλήμ.

Ωστόσο, για να μην βρεθούν προ τετελεσμένων γεγονότων από την πλευρά της Ισραηλινής Αστυνομίας, οι Προκαθήμενοι και Αρχηγοί των Εκκλησιών στην Αγία Πόλη λαμβάνουν τα μέτρα τους.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του ope.gr, πριν λίγη ώρα, συνεδρίασε εκτάκτως το Συμβούλιο των Αρχηγών των Εκκλησιών υπό τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλο λαμβάνοντας την απόφαση να αποστείλει επιστολή προς τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου και τον Υπουργό Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ, σύμφωνα με την οποία τους ζητούν να δοθεί σαφής απάντηση σχετικά με τους επικείμενους εορτασμούς και τις ακολουθίες καθώς ήδη στον Χριστιανικό κόσμο υπάρχει μεγάλη αναστάτωση σχετικά με το τι θα γίνει την τελετή του Αγίου Φωτός.

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Ο Ακάθιστος Ύμνος


Στην επίσημη λειτουργική γλώσσα η ακολουθία αυτή ονομάζεται «Ακάθιστος Ύμνος» ή μονολεκτικά «Ακάθιστος» από την ορθία στάση, που τηρούσαν οι πιστοί καθ᾽ όλη τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Έτσι και με τα λόγια και με τη στάση του σώματος εκφράζεται η τιμή, η ιδιαίτερη ευλάβεια, η ευχαριστία προς εκείνη, προς την οποία απευθύνουμε τους χαιρετισμούς μας.


Είναι δε η ακολουθία αυτή στη σημερινή λειτουργική μας πράξη εντεταγμένη στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του μικρού αποδείπνου, όπως ακριβώς τελέσθηκε απόψε. Έτσι γίνεται κάθε Παρασκευή στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες των Νηστειών, ακόμα και την Παρασκευή της Ε’ Εβδομάδος, που μετά την τμηματική στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες ψαλμωδία του, ανακεφαλαιώνεται ολόκληρος ο ύμνος. Στα μοναστήρια, αλλά και στη σημερινή ενοριακή πράξη και παλαιότερα κατά τα διάφορα Τυπικά, έχουμε και αλλά λειτουργικά πλαίσια για την ψαλμωδία του ύμνου: την ακολουθία του όρθρου, του εσπερινού, της παννυχίδος ή μιας ιδιόρρυθμης Θεομητορικής Κωνσταντινουπολιτικής ακολουθίας, την «πρεσβεία». Σ᾽ όλες αυτές τις περιπτώσεις σ᾽ ένα ορισμένο σημείο της κοινής ακολουθίας γίνεται μια παρεμβολή. Ψάλλεται ο κανών της Θεοτόκου και ολόκληρο ή τμηματικά το κοντάκιο και οι οίκοι του Ακάθιστου.

Όταν θεωρούμε ανθρώπους γονείς ζώων, προφανώς δεν θα σταματήσουμε μπροστά σε τίποτα…


Το Συμβούλιο της Επικρατείας, περνώντας στο επόμενο βήμα μετά τη νομοθέτηση από τη Βουλή «γάμου ομοφύλων», γνωμοδότησε ότι δεν είναι αντίθετη στο Ελληνικό Σύνταγμα και η υιοθεσία παιδιών από «ζευγάρι ομοφύλων», δηλαδή ομοφυλοφίλων.

Υπήρξαν δικαστές που διαφώνησαν – άνδρες και γυναίκες – και υπερασπίστηκαν το δικαίωμα των παιδιών να μεγαλώνουν σε οικογένεια με μητέρα και πατέρα και όχι με «δύο μαμάδες» και «δύο μπαμπάδες».

Ας είμαστε ειλικρινείς:

Σε έναν κόσμο, όπου η σύνδεση ανθρώπου και μηχανής και η δημιουργία «μετανθρώπων» δεν θεωρείται κάτι αφύσικο και νοσηρό, αλλά πρόοδος και όνειρο πολλών…

Ανακοίνωση του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος σχετικά με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας περί του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και για τη δυνατότητα υιοθεσίας.

ΑΘΗΝΑ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ανακοίνωση του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος σχετικά με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας περί του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και για τη δυνατότητα υιοθεσίας.

Αποτελεί κεντρική είδηση στα Μ.Μ.Ε. ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας επικύρωσε την νομιμότητα του γάμου ζευγαριών του ιδίου φύλου και έδωσε το πράσινο φως σε αυτά για την υιοθεσία. Ασφαλώς, η Ελλάδα, ως κοσμικό κράτος, είναι δυνατόν να προβαίνει σε νομοθετήματα που αντιβαίνουν τους θρησκευτικούς κανόνες, όπως ο συγκεκριμένος. Είναι όμως λυπηρό το γεγονός ότι το ΣΤΕ δεν έλαβε υπόψιν του τη μακραίωνη παράδοση, θρησκευτική και κοινωνική, αυτού του τόπου, αλλά και τη συνείδηση και τι αίσθημα του ελληνικού λαού.

Τέτοιου είδους νομοθετήματα δεν απαντούν σε ανάγκες και αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας, όπως είναι το δημογραφικό πρόβλημα και η υπογεννητικότητα που ταλανίζουν τον τόπο μας, αλλά αποτελούν μίμηση πρακτικών ορισμένων δυτικών κοινωνιών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια προέβησαν σε ανάλογα νομοθετήματα, όπως την προσπάθεια επιβολής και προτεραιοποίησης του κοινωνικού φύλου (Gender) έναντι του βιολογικού, έχοντας χάσει πραγματικά το μέτρο και τα όρια, όπως θα έλεγε και ο λαός μας.

Ένα «φ» μας οδηγεί από τον Παράδεισο στην κόλαση


Κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ ὁ Παράδεισος χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ εὖ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος εὐφροσύνη, ἐνῶ ἡ κόλαση χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ φεῦ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος ταλαιπωρία καὶ καταδίκη. Ἡ διαφορὰ στοὺς δύο αὐτοὺς χαρακτηρισμοὺς βρίσκεται σὲ ἕνα μόνο γράμμα τῆς ἀλφαβήτου, στὸ γράμμα «φ».

Γιατί, ὅμως, ἕνα γράμμα μπορεῖ νὰ μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν παράδεισο καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν κόλαση;

Γιατὶ μὲ τὸ γράμμα αὐτὸ ἀρχίζουν λέξεις μὲ τὶς ὁποῖες ἐκφράζεται ἡ λύπη ποὺ προκαλοῦμε στὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παρακαλεῖ: «Μὴν λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον» (Ἐφεσ. δ΄ 30). Τὶς ἴδιες λέξεις ποὺ ἀρχίζουν μὲ τὸ γράμμα αὐτὸ «φ» ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος, ὁ «ἐν Εὐβοίᾳ», μᾶς παρακαλοῦσε νὰ τὶς ἀποφεύγουμε λέγοντας στὸν καθένα μας: «Μὴν λυπεῖς τὸν Ἰησοῦν».