Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

Λόγος στὸ Γενέσιο τοῦ Προδρόμου (24/6)

Ο Τίμιος Προδρομος, 16ος αιώνας

Στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους ὑπάρχουν μόνο δύο σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς προαναγγέλλει μέσῳ τοῦ Ἀρχαγγέλου Του Γαβριήλ. Αὐτὰ εἶναι ἡ κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Προαιώνιου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ γέννηση τοῦ Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τοῦ μείζονος «ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» (Ματθ. 11, 11), σύμφωνα μὲ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Χρονικὰ ὅμως προηγήθηκε ὁ εὐαγγελισμὸς τοῦ Ζαχαρία καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Τιμίου Προδρόμου —ἀφοῦ ἔπρεπε νὰ προηγηθεῖ καὶ στὴ γέννησή του καὶ στὸ ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων—, καὶ ἀκολούθησε ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καί, σύμφωνα μὲ τὶς σχετικὲς εὐαγγελικὲς διηγήσεις, ἡ Ἐκκλησία μας καθόρισε νὰ ἑορτάζουμε τὴ σύλληψη τοῦ Προδρόμου στὶς 23 Σεπτεμβρίου καὶ μετὰ ἀπὸ ἕξι μῆνες, στὶς 25 Μαρτίου, τὸ μέγιστο γεγονὸς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Παρθένου Μαρίας. Μετὰ δὲ ἀπὸ ἐννέα μῆνες ἀμφοτέρων τῶν εὐαγγελισμῶν τούτων ἑορτάζουμε τὴ γέννηση τῶν προμηνυθέντων: Στὶς 24 Ἰουνίου τὸ Γενέθλιο τοῦ Ἰωάννη καὶ στὶς 25 Δεκεμβρίου τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.

Το αίμα των μαρτύρων ζητά δικαιοσύνη για τους Χριστιανούς: Ένας χρόνος μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στον Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό Διαδώστε:


Ένας χρόνος ακριβώς συμπληρώνεται σήμερα από την τζιχαντιστική επίθεση στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στην περιοχή Ντουέιλα, στη Δαμασκό, η οποία κόστισε τη ζωή σε 27 χριστιανούς, ενώ δεκάδες είχαν τραυματιστεί. Επρόκειτο για μια πράξη ωμής βίας η οποία ήρθε να προστεθεί σε σωρεία άλλες που διαπράττονται εδώ και χρόνια στην πολύπαθη χώρα.

Ωστόσο, η επίθεση που σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 2025, δυστυχώς, επιβεβαίωσε τους φόβους που είχαν επισημανθεί από τις αρχές της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ και την άνοδο της εξουσίας του προερχόμενου από τους τζιχαντιστικούς κύκλους, Αχμέντ Αλ Σάρα, δηλαδή ότι οι χριστιανοί βρίσκονται σε πλήρη αβεβαιότητα και ανασφάλεια.


η συνέχεια του άρθρου εδώ:

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα



Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα»: 

[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.

Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς.


Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς. Ο γονιός αγαπά παραπάνω. Κι ο Θεός, σαν Πατέρας, μας αγαπά πιο πολύ απ’ ότι Τον αγαπούμε εμείς.

Γι’ αυτό να μήν Τον πικραίνουμε. Όταν αισθάνομαι την Αγάπη του Θεού να με κατακλύζει, είναι δυνατό να αμαρτήσω; Και ο Φύλακας Άγγελος μας αγαπά και μας προστατεύει. Φωνάζει, βέβαια, όταν πάμε να αμαρτήσουμε: ”μή… μή…”. Ύστερα, αφού επιμένουμε, υποχωρεί. Έτσι σιγά σιγά η συνείδησή μας πωρώνεται.
(…)

Λόγος για την αχαριστία! Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου


«Όταν ο άγιος μετέβαινε κάποτε στην πατρίδα του, στο πατρικό του σπίτι, και έφθασε στον μεγάλο ποταμό της Βιθυνίας, τον Γάλλο, βλέπει στην όχθη να στέκεται ένας αλιεύς που ψάρευε ψάρια με το καλάμι και το δίχτυ. Μόλις τον είδε λοιπόν ο άγιος, τον ερώτησε αν έχει ψάρια να του πωλήση. Αυτός απήντησε «ενώ κοπίασα πολύ από βαθιά χαράγματα, τίμιε πάτερ, έως τώρα που, όπως βλέπεις, είναι ενάτη ώρα της ημέρας, δεν έπιασα κανένα απολύτως είτε να φάγω εγώ ο ίδιος είτε να πωλήσω σε άλλον. Και ο άγιος «ρίξε το αγκίστρι στο όνομά μου και ό,τι πιάσεις με την βοήθεια του Θεού θα...το πάρω εγώ και συ θα λάβης από εμέ αργυρό νόμισμα για την τιμή του ψαριού». Ο αλιεύς λοιπόν πετά το αγκίστρι όσο γρηγορότερα μπορούσε προς το μέσο του ποταμού, και — ω Χριστέ, τι θαύματα και τι δύναμη έχουν οι άγιοί σου! — χωρίς να περιμένη καθόλου, το σήκωσε με το χέρι και ανέσυρε από εκεί μεγάλο ψάρι. Μόλις δε ο αλιεύς ανελπίστως είδε το μεγάλο ψάρι που ψάρεψε, το λαμβάνει και το φυλάγει κάτω από το ένδυμά του. Λέγει ο άγιος «πάρε τα χρήματα που συμφωνήσαμε και δώσε μου το ψάρι που αλίευσες στ’ όνομά μου». Αυτός όμως απαντά «το χρεωστώ στον τάδε πατρίκιο και δεν το πωλώ». Ο δε άγιος αντιλαμβανόμενος από αυτό την κακία και την αδικία της ψυχής του, τον εγκατέλειψε και πηγαίνοντας λίγο μακρύτερα καταράσθηκε την αδικία και αμέσως το ψάρι ξέφυγε από το ένδυμα και πηδώντας ψηλά εξακοντίσθηκε στη μέση του ποταμού και αφήνει τον αγνώμονα όπως πρώτα αδειανό» (τ. 19Α, σελ. 253-255).

πηγή:




Άρθρο προέδρου ΝΙΚΗΣ, Δ. Νατσιού: "Σπουδές φύλου" ή γκρέμισμα της οικογένειας;

 Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

 
Ξεκινώ από κάτι που διδάσκει ο άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: “Η πρώτη αλλοίωσις αρχή φθοράς”. Η πρώτη αλλοίωση, λέει, είναι η αρχή της καταστροφής. Δεν υπάρχει τελειότερος τρόπος να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει στα ελληνικά πανεπιστήμια- πανεπιζήμια- σήμερα. Η Σύγκλητος του πανεπιστημίου Αιγαίου έδωσε το πράσινο φως για την ίδρυση προπτυχιακού τμήματος “Σπουδών Φύλου”. Με έδρα τη Μυτιλήνη, από το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027, το πρώτο τέτοιο τμήμα σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ανοίγει τις πύλες του. 
 
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Ασπασία Κουρουπάκη ήδη αναρωτήθηκε δημόσια, ποιος πληρώνει και ποιους εξυπηρετεί αυτό το πρόγραμμα. Την σωστή ερώτηση έθεσε. Εγώ θα πάω ένα βήμα παραπέρα. Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να μάθει ότι τη στιγμή που η Ελλάδα υποφέρει από δημογραφική αφαίμαξη, που τα χωριά μας ερημώνουν και κλείνουν σχολεία λόγω ελλείψεως μαθητών, που νοσοκομεία στη Θράκη και τη Μακεδονία δεν βρίσκουν ειδικούς γιατρούς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επενδύει σε “Σπουδές Φύλου”. Σε ιδεολογική κατήχηση με δημόσιο χρήμα. Στη Μυτιλήνη. Στο ίδιο νησί, που η κυβέρνηση αδυνατεί να φυλάξει τα σύνορα της πατρίδας μας και να θρέψει τον πλουτοπαραγωγικό ιστό της. Ας δει και ο πιο αφελής τι γίνεται διεθνώς για να κατανοήσει πού βρισκόμαστε. 

Εθισμός από το κινητό τηλέφωνο: μάθε από την ψυχίατρο

Η κλινική ψυχολόγος και ψυχίατρος Μαριάννα, ομογενής από την Ελβετία, μέσα από το δημοφιλές κανάλι της, μας παρουσιάζει και μας αναλύει διάφορες καίριες πτυχές του προβλήματος της ψηφιακής εξάρτησης, που μάλλον θα πρέπει να μας συνεγείρουν.


πηγή:

Τρίτη 23 Ιουνίου 2026

Οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες ἀγοράζουν τὰ ψηφιακά μας ἴχνη: τὸ νέο ἀνεξέλεγκτο πεδίο ἐπιτήρησης


Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Μία ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρουσα μελέτη δημοσίευσαν στὶς 16 Ἰουνίου 2026 δύο εὐρείας ἀποδοχῆς Γερμανοὶ ἐρευνητές, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὴν πρόσβαση τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν σὲ ἐμπορικὲς πληροφορίες.

Ἡ μελέτη τῶν Corbinian Ruckerbauer καὶ Thorsten Wetzling, μὲ τίτλο «Ἀγορασμένα δεδομένα, παραμελημένα δικαιώματα: Ἡ χρήση δεδομένων ἐμπορικῆς προέλευσης ἀπὸ τὶς εὐρωπαϊκὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν» ("Data bought, rights ignored: European intelligence services’ use of commercially sourced data") περιγράφει μία ταχέως ἀναπτυσσόμενη ἀλλὰ ἀνεπαρκῶς ρυθμισμένη διάσταση τῆς σύγχρονης ψηφιακῆς ἐπιτήρησης: τὴν πρόσβαση καὶ ἐπεξεργασία προσωπικῶν δεδομένων ἐμπορικῆς προέλευσης ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες ἐθνικῆς ἀσφάλειας.

Τὰ εὑρήματα δημοσιεύθηκαν στὸ Interface, μιὰ εὐρωπαϊκὴ δεξαμενὴ... σκέψης (think tank) ποὺ εἰδικεύεται στὶς σύγχρονες τεχνολογίες καὶ τὴν κρατικὴ ἐπιτήρηση. Γιὰ τὴν ἐκπόνηση τῆς μελέτης συλλέχθηκαν πληροφορίες ἀπὸ ἕντεκα (11) ρυθμιστικοὺς φορεῖς (Βέλγιο, Καναδᾶ, Δανία, Γερμανία, Λιθουανία, Νορβηγία, Σουηδία, Ἑλβετία, Ὁλλανδία, Ἡνωμένο Βασίλειο καὶ ΗΠΑ) μὲ κατοχυρωμένες ἁρμοδιότητες νὰ ἐποπτεύουν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὶς δραστηριότητες τῶν ἐθνικῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν.

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

ΝΙΚΗ, Δελτίο Τύπου: Ταφόπλακα στις λιγνιτικές μονάδες και στο μέλλον της Δ. Μακεδονίας αλλά και ολόκληρης της χώρας

 

Οι εικόνες από την ανατίναξη και καταστροφή λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία, προκαλούν εύλογο προβληματισμό και ανησυχία στους πολίτες της χώρας. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά την εξάρτησή της από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, εγκαταλείπεται οριστικά ο μόνος εγχώριος ενεργειακός πυλώνας που είχε στη διάθεσή της επί δεκαετίες.

Για κάποιους πρόκειται απλώς για παλιά μηχανήματα που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους. Για τους κατοίκους όμως της περιοχής πρόκειται για ένα κομμάτι της παραγωγικής ιστορίας του τόπου που οδηγείται στην εξαφάνιση. Είναι η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση επέλεξε την «πράσινη μετάβαση», χωρίς να εξασφαλίσει εναλλακτικές λύσεις που να στηρίζουν πραγματικά την τοπική κοινωνία.

Κάποτε, στην αυλή της «Παναγούδας», μαζί με έναν "γιόγκι"...


Είχα την άνωθεν ευλογία να γνωρίσω τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, ήδη από το 1981. Τον συνάντησα πολλές φορές στην αυλή της Καλύβης του, της «Παναγούδας», άλλοτε με κόσμο, κατά το συνηθέστερο, άλλοτε όντας αυτός τελείως μόνος, αυτός και η ελαχιστότητά μου.

Κάποτε, τελείως απροσδόκητα και ασχεδίαστα, βρέθηκα να κάνω τον …«διερμηνέα» ανάμεσα στον Άγιο Παΐσιο και σ’ έναν σκελετωμένο και κουρελιασμένο γιόγκι, με βαθουλωμένα γυάλινα μάτια, κυριολεκτικά αποστεωμένο από την πολλή ασιτία και άσκηση. Η όλη συνάντηση έγινε για μένα εμπειρία ανεπανάληπτη.

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου: Τι πρέπει να κάνει κάποιος, για να έχει ειρήνη στην ψυχή και το σώμα;


Πρέπει ν΄ αγαπά όλους τους ανθρώπους, όπως τον εαυτό του, και να είναι κάθε ώρα έτοιμος για το θάνατο. Όταν η ψυχή θυμάται το θάνατο, ταπεινώνεται και παραδίνεται ολόκληρη στο θέλημα του Θεού και επιθυμεί να έχει ειρήνη με όλους και να τους αγαπά όλους.

Όταν έρθει στην ψυχή η ειρήνη του Χριστού, τότε είναι ευχαριστημένη να κάθεται, όπως ο Ιώβ, στην κοπριά και χαίρεται που βλέπει τους άλλους δοξασμένους και... η ίδια είναι η πιο ασήμαντη από όλους.

Το μυστήριο της κατά Χριστόν ταπεινώσεως είναι μεγάλο και άρρητο. Η ψυχή που αγαπά, επιθυμεί για κάθε άνθρωπο περισσότερα αγαθά παρά για τον εαυτό της, και χαίρεται να βλέπει τους άλλους να είναι πιο ευτυχισμένοι από την ίδια και θλίβεται, όταν τους βλέπει να βασανίζονται…

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Αγριππίνης (23 Ιουνίου)

Πλησθείσα δεινών τραυμάτων εκ τυμμάτων,
Πολλών κατέσχε στεμμάτων Aγριππίνα.
Eικάδι θεινομένη (ήτοι τυπτομένη) τριτάτη θάνεν Aγριππίνα

Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Aύτη η Aγία ήτον γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Pώμης, και εκ νεότητός της παρέδωκε τον εαυτόν της εις τον Θεόν. Όθεν, ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ωσάν κανένα περιβόλι ανθισμένον, ή ευωδέστατον ρόδον. Aπεδίωκε δε την δυσωδίαν και βρώμαν των παθών. Eστόλισε γαρ την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Kαι λοιπόν επειδή αρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Xριστόν, διά τούτο ανδρείως και θαρσαλέως εμβήκεν εις το μαρτύριον. Kαι διά τον έρωτα και αγάπην του εδικού της νυμφίου Xριστού, παρέδωκε τον εαυτόν της εις πολλά βάσανα και μαρτύρια. Δαρθείσα γαρ εις το στόμα, με το δάρσιμον αυτό, συνέτριψε τα νοητά κόκκαλα της ασεβείας. Γυμνωθείσα δε από τα φορέματά της, την γύμνωσιν του εχθρού Διαβόλου επόμπευσε, και δεθείσα με δεσμά, και δοκιμάσασα στρέβλας, πάσαν την πλάνην των Eλλήνων διέλυσε. Tελευταίον δε, μέσα εις αυτάς τας βασάνους, παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού η αοίδιμος, και ούτως έλαβε τον αμάραντον στέφανον της αθλήσεως. Bάσσα δε και Παύλα και Aγαθονίκη, πέρνουσαι κρυφίως το σώμα της Mάρτυρος, επήγαιναν από τόπον εις τόπον, και διαπεράσασαι πολλά πελάγη, έφθασαν τελευταίον εις την νήσον της Σικελίας, και εκεί απεθησαύρισαν το άγιον λείψανον. Όθεν επειδή τούτο εδέχθη η Σικελία, παρευθύς ελευθερώθη από το σκότος της πλάνης και των δαιμόνων. Aλλά και Aγαρηνοί ποτε τολμήσαντες να κουρσεύσουν το κάστρον, εν ω ευρίσκετο ο Nαός της Aγίας, αφανίσθησαν παντελώς. Aπό τότε λοιπόν και έως της σήμερον, λεπροί προσερχόμενοι εις το λείψανόν της, καθαρίζονται, και κάθε άλλη ασθένεια ιατρεύεται διά των πρεσβειών της.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: