Ελλάδα: Δημογραφικός εφιάλτης - 54% μείωση γεννήσεων σε σχέση με το 1980

Νέα έκθεση από το ΙΔΕΜ αποτυπώνει μια τραγική πληθυσμιακή κατάρρευση - Από τις 148.000 γεννήσεις το 1980 στις μόλις 67.000 σήμερα

Η γλώσσα των αριθμών αποτυπώνει πάντα σκληρές αλήθειες και στην περίπτωση της δημογραφικής κρίσης στην Ελλάδα, οποιαδήποτε στατιστική σύγκριση με το παρελθόν προκαλεί σοκ και θλίψη.

Σήμερα η χώρα μας έφτασε να μετρά λιγότερες από τις μισές γεννήσεις, σε σχέση με το 1980. Τότε ο αριθμός των γεννήσεων ήταν περίπου 148.000, ενώ το 2024-2025 έφτασαν μόλις τις 67.000. Με λίγα λόγια, μέσα σε 44 έτη οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 54,7%. Ενώ η μέση ηλικία στην οποία οι γυναίκες αποκτούν παιδιά αυξήθηκε κατά σχεδόν έξι χρόνια σε σχέση με το 1980, από τα 26,2 στα 32,2 έτη.

Σχολεῖα: Μὲ μολύβι καὶ χαρτί! – A΄

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Δὲν θὰ τὸ πιστέψετε, καλοί μου φίλοι. Ὅλες οἱ χῶρες, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη, ἐγκαταλείπουν τὶς ὀθόνες στὰ σχολεῖα, καὶ ἐπιστρέφουν στὸ παραδοσιακὸ μολύβι καὶ χαρτί! Ὅλα ξεκίνησαν ἀπὸ τὴ χρήση τῶν κινητῶν, γιὰ νὰ καταλήξουν στὴν κατάργηση καὶ τῶν ὀθονῶν! Τὰ παθήματα τῶν χωρῶν ποὺ εἶχαν αὐτὲς ὡς μέσο διδασκαλίας εἶναι ἀποκαλυπτικά. Πέραν ἀπὸ τὶς ἀπόψεις τῶν εἰδικῶν, ποὺ ἐπιτέλους ἄρχισαν νὰ εἰσακούονται. Ἔστω καὶ τώρα ποὺ εἶναι θέμα χρόνου ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη νά… γράφει καὶ νὰ διαβάζει γιὰ τὸν μαθητή! Ἀλλ’ ἀξίζει νὰ πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

Τι πρέπει να ξέρουμε για τους λογισμούς (Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ)

Ὅποιος θέλει νὰ προσεύχεται μὲ καθαρὸ νοῦ, πρέπει νὰ μὴ μαθαίνει τὰ νέα τῶν ἐφημερίδων, νὰ μὴ διαβάζει βιβλία ἄσχετα πρὸς τὴν πνευματική μας ζωή, καὶ κυρίως ὅσα διεγείρουν τὰ πάθη, καὶ νὰ μὴ μαθαίνει ἀπὸ περιέργεια ὅσα σχετίζονται μὲ τὴ ζωὴ τῶν ἄλλων. Ὅλα αὐτὰ φέρνουν στὸ νοῦ ἀλλότριες σκέψεις, καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ τὶς διευκρινίσει, αὐτὲς ἀκόμη περισσότερο συγχύζουν καὶ ἐπιβαρύνουν τὴν ψυχή.

Ὅταν ἡ ψυχὴ διδαχθεῖ τὴν ἀγάπη ἀπὸ τὸν Κύριο, τότε θλίβεται γιὰ ὅλη τὴν οἰκουμένη, γιὰ ὅλη τὴν κτίση τοῦ Θεοῦ καὶ προσεύχεται, ὥστε ὅλοι νὰ μετανοήσουν καὶ δεχθοῦν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἄν, ὅμως, ἡ ψυχὴ χάσει τὴ χάρη, φεύγει ἡ ἀγάπη ἀπὸ αὐτὴν, γιατί χωρὶς χάρη Θεοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀγαπᾶ κάποιος τοὺς ἐχθρούς, καὶ τότε βγαίνουν ἀπὸ τὴν καρδιὰ διαλογισμοὶ πονηροί, ὅπως λέει ὁ Κύριος (Ματθ. ιε΄19, Μάρκ. ζ΄ 21-22).

Παράκλητικὸς Κανὼν εἰς τὴν ῾Αγίαν Σοφίαν καὶ τὰς θυγατέρας της ̉Ελπίδα, Πίστη καὶ ̉Αγάπη

Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση διδασκάλου

Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως ἀναγιγνώσκεται ὁ Ψαλ­μὸς ρμβ´ (142ος) καὶ εὐθὺς ὁ Χορὸς σὲ Ἦχον δ´ λέγει τὸ: Θεὸς Κύριος,... (τετράκις) καὶ εἶτα τὰ παρόντα Τροπάρια.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ.

Τὰς θυγατέρας τῆς Σοφίας τιμῶμεν* καὶ τῇ μητρί αὐτῶν σεμνῶς ἀνυμνοῦμεν* τῶν ̉Ορθοδόξων πάντες οἱ χοροὶ εὐλαβῶς* κράζοντες καὶ λέγοντες˙* καλλιπάρθενοι κόραι,* ῥύσατε καὶ σώσατε* ̉Οθροδόξους ἐκ πλάνης* καὶ θεραπεύσατε πάντας ἡμᾶς* ἐκ καρκίνου καὶ λοίμης, μακάριαι.

Δόξα Πατρὶ ... ̉Απολυτίκιον. Ἦχος α’. Τοῦ λίθου ...

Τὰς τρεῖς ἐνδόξους Παρθένους, τὰ τῆς Σοφίας βλαστήματα,* Πίστιν, ̉̉Ελπίδα, ̉Αγάπην, ὕμνοις ἐνθέοις τιμήσωμεν.* ῾Ρωσθεῖσαι γὰρ δυνάμει τοῦ Σταυροῦ,* ὑπέμειναν βασάνους ἀλγεινὰς* καὶ τῷ ξίφει ἐκτμηθεῖσαι τὰς κεφαλὰς* μαρτυρικοῖς ἐστέφθησαν στεφάνοις.* Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι αὐτάς,* δόξα τῷ ταύτας δοξάσαντι,* δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι’ αὐτῶν πάσιν ἰάματα.

῾Αγία Σοφία καί αἱ τρεῖς θυγατέρες της. (17 Σεπτεμβρίου)

Η ἁγία Σοφία καί οἱ τρεῖς κόρες της Πίστη, Ελπίδα καί ̉̉Αγάπη, ἔζησαν τόν 2ο αἰ. στή Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία. ῾Η ῾Αγία Σοφία γεννήθηκε στό Μιλάνο. Μετά τήν κοίμηση τοῦ συζύγου της μετακόμισε στή Ρώμη μέ τίς κόρες της. ̉Εκεῖ ἀνέθρεψε τίς κόρες της σύμφωνα μέ τίς ἐπιταγές τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Τίς ἔδωσε μάλιστα ὡς ὀνόματα τίς βασικές χριστιανικές ἀρετές, δηλαδή: πίστι, ἐλπίδα καί ἀγάπη.

Τήν περίοδο ἐκείνη, τό κράτος καταδίωκε τούς Χριστιανούς μέ ιδιαίτερη σκληρότητα. Οἱ κόρες τῆς ῾Αγίας Σοφίας (ἡ μεγαλύτερη ἦταν μόλις 12 ἐτῶν καί ἡ μικρότερη 9) συνελήφθησαν, ἀνακρίθηκαν καί βασανίστηκαν. Καμία ἀπό τίς ἁγίες μάρτυρες δέν δίστασαν στήν πίστι τους καί ἡ μητέρα τους, ἡ ἁγία Σοφία, ὅταν τίς βασάνιζαν τίς ἐνθάρρυνε στόν ἀγώνα τους καί τίς παρότρυνε νά μή φοβοῦνται τά βασανιστήρια. Οἱ τρεῖς θυγατέρες τῆς ἁγίας Σοφίας ὑπέστησαν φοβερά βασανιστήρια˙ ξυλοκοπήθηκαν τόσο ἄγρια ​​πού ἀποκόπηκαν μέλη τοῦ σώματός τους. Τίς ἔρριξαν στη φωτιά ἀλλ῾ ὅμως δέν ἔπαθαν τίποτα, στή συνέχεια τίς ἔρριξαν σέ ἕνα καζάνι μέ βραστή πίσσα. ̉̉Αλλ̉ ὦ τοῦ θαύματος, ὅπως ἡ φωτιά δέν τίς ἔβλαψε ἔτσι καί τό καζάνι ψύχθηκε ἀπροσδόκητα. Μετά ἀπό αὐτό οἱ ἅγιες Πίστις, ̉Ελπίς καί ̉Αγάπη καταδικάστηκαν σέ ἀποκεφαλισμό.

῾Η ίδια ἡ ῾Αγία Σοφία ἔθαψε τίς κόρες της καί ἀνεχώρησε διά τόν Κύριο τήν τρίτη ἡμέρα μετά τόν θάνατό τους. ῾Η ἁγία Σοφία τιμᾶται ἐπίσης ὡς μάρτυρας, διότι ὑπέφερε γιά τόν Χριστό ὄχι μέ τό σῶμα της, ἀλλά μέ τήν καρδιά της.

Πολυάριθμα θαύματα γίνονται μέ τίς πρεσβεῖες τῶν ῾Αγίων. ῾Η μνήμη τῆς ἁγίας Σοφίας καί τῶν τριῶν θυγατέρων της ἐορτάζεται στίς 17 Σεπτεμβρίου.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/2026/09/17.html

Έρχεται ψηφιακή υπερταυτότητα (και) στην Κύπρο - Όλα σε ένα… νοικοκυρεμένα!

 

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το σλόγκαν… «όλα σε ένα – νοικοκυρεμένα», θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί αιχμή του marketing της ψηφιακής μετάβασης, όσο οι νεοταξικές εξουσίες προσπαθούν να παγιδέψουν τους πολίτες με αστραφτερές υποσχέσεις «ευκολίας».

Φυσικά το σλόγκαν που θα αποκάλυπτε την πραγματική αλήθεια, θα ήταν το: «όλα σε ένα – πλήρως εκτεθειμένα». Η υπερσυγκέντρωση ζωτικών εγγράφων και ευαίσθητων δεδομένων στο «ψηφιακό πορτοφόλι» του κάθε πολίτη, είναι το πρώτο (και βασικότερο) βήμα για να τελειοποιηθεί το τερατώδες δίκτυο επιτήρησης που ετοιμάζεται.

1922 και 1955: Οι δυο «μαύροι Σεπτέμβρηδες» του Ελληνισμού

Από τη φλεγόμενη Σμύρνη έως το πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης, δύο ιστορικές πληγές υπενθυμίζουν την αξία της μνήμης και της εθνικής εγρήγορσης

Γιατί οφείλει ένας λαός να διαφυλάσσει την ιστορική του μνήμη; Για να έχουν οι επόμενες γενιές επίγνωση των κινδύνων που τις περιβάλλουν και να είναι προετοιμασμένες να τους αντιμετωπίσουν με σωφροσύνη και ευθυκρισία.

Σκοπός του σύντομου αυτού σχολίου δεν είναι να επικεντρωθεί στα γεγονότα του 1922. Έχουν ήδη γραφτεί τόσα πολλά για την Καταστροφή της Σμύρνης. Όταν ένας Έλληνας αναλογίζεται εκείνη την τραγωδία και τις σφαγές που τη συνόδευσαν, μία φράση και μία εικόνα έρχονται αναπόφευκτα στον νου: «Η Σμύρνη καίγεται!»

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας The Guardian έγραψε στις 16 Σεπτεμβρίου 1922:

«Η πυρκαγιά ξεκίνησε χθες το μεσημέρι με πετρέλαιο από τακτικά τουρκικά στρατεύματα, με σκοπό να αποκρυφθούν τα πτώματα εκείνων που είχαν σφαγιαστεί το προηγούμενο βράδυ.»

(Πηγή: The Guardian – The destruction of Smyrna: archive, 1922)

Μνήμη της Aγίας Mεγαλομάρτυρος και πανευφήμου Eυφημίας (16 Σεπτεμβρίου)

Yπέρ Θεού κτανθείσαν άρκτου ταις μύλαις,

Eυφημίαις σε χρη στέφειν Eυφημία.

Tη δ’ εκκαιδεκάτη Eυφημίαν έκτανεν άρκος.

  

Αγία Ευφημία. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσας στο Κοσσυφοπέδιο

Aύτη ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σπη΄ [288]. Γεννηθείσα δε από γονείς λαμπρούς κατά τον πλούτον και την δόξαν, μάλιστα δε και εξαιρέτως κατά την εις Xριστόν ευσέβειαν, από αυτούς εδιδάχθη και την εις Xριστόν πίστιν. Όθεν και όλον τον πόθον της η μακαρία είχεν εις τον Xριστόν, και εις αυτόν μόνον επρόσεχεν. Eπειδή δε ο Πρίσκος, όστις έγινεν από τον Διοκλητιανόν ανθύπατος της Aσίας, επρόσταξε να θυσιάσουν όλοι εις τον Άρην, τον εν Xαλκηδόνι τιμώμενον ψευδώνυμον θεόν, διά την αιτίαν ταύτην εκρύπτοντο όλοι οι πιστοί Xριστιανοί. Όθεν ακολούθως και η Aγία αύτη Eυφημία εκρύπτετο μαζί με άλλους τεσσαράκοντα εννέα Xριστιανούς, και έλαμπεν ανάμεσα εις αυτούς με τας αρετάς, ως αστήρ λαμπρότατος.

Του δείχνω το ξύλινο σταυρουδάκι και του λέω: "Αυτό το ξυλαράκι, σε εμποδίζει να έρθεις;"

Πολλοί παραλληλίζουν τις ανατολικές θρησκείες και τις πρακτικές τους με την ορθόδοξη άσκηση και πνευματικότητα. Δεν γνωρίζουν ότι οι πρακτικές αυτές, πέρα από κάποια εξωτερικά γνωρίσματα, όπως η λιτή ζωή και η νηστεία, η αποφυγή κρεοφαγίας και λιπαρών ουσιών κ.ά., δεν έχουν καμιά σχέση με την ορθόδοξη άσκηση.

Είναι άλλο θέμα ο στοχασμός, ο διαλογισμός και γενικά η δια του νου και του συναισθήματος προσπάθεια ένωσης του ανθρώπου με το Θεό. Και άλλο η δια της ορθοδόξου ασκήσεως κάθαρση του ανθρώπου από τα ψεκτά του πάθη και η ενίσχυσή του με τα μυστήρια της Εκκλησίας ώστε να ελκύσει μέσα του τη χάρη του Θεού και να ενωθεί μαζί του. Να επιτύχει τη θέωσή του.

Υψώνοντας στον Σταυρό την αγαπώσα καρδιά μας...

π. Σπυρίδων Σκουτής – Ευχή

Κάποιες απλές σκέψεις για την ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Ας μην κρίνουμε τους σταυρούς που κουβαλάνε οι αδερφοί μας. Δεν ξέρουμε τις αντοχές του καθενός, ούτε γνωρίζουμε τον Σταυρό που κουβαλάνε. Πολλές φορές μας λέει ο άλλος τον πόνο του κι εμείς απαντάμε : «Δεν πειράζει κι εγώ το πέρασα, δεν είναι τίποτα!» ή «Έλα μωρέ, πώς κάνεις έτσι, δεν τρέχει και τίποτα!», ή «Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι για κάτι τέτοιο». Όλες αυτές είναι λάθος απαντήσεις. Το μόνο που χρειάζεται ο αδερφός μας εκείνη τη στιγμή είναι η ενσυναίσθηση. Να σταθείς πλάι του και να του πεις: «Σε νιώθω. Είμαι εδώ για σένα.» και αυτό αρκεί. Να κάνεις το πρόβλημά του προσευχή. Να πεις στον Χριστό το πρόβλημα του αδερφού σου ώστε με αυτόν τον τρόπο να βιώσεις κάτι ελάχιστο από τον πόνο του. Να σταθείς δίπλα στον άλλο ως φίλος και όχι να του μιλάς ως δάσκαλος. Ο άλλος εκείνη την ώρα θέλει μια πατρική αγκαλιά, όχι συμβουλές και υπεροψίες.

Το μέρος που φύτρωσε το δέντρο του Τιμίου Σταυρού

Στό δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη καί μέσα σε δασώδη κοιλάδα, βρίσκεται η ονομαστή Μονή του Τιμίου Σταυρού. Η ίδρυση της Μονής φθάνει μέχρι την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου…

καί βασίζεται στην παράδοση ότι εδώ εφύτευσεν ο Λώτ το τρισύνθετο ξύλο, από το όποιο κατασκευάσθηκε ο Τίμιος Σταυρός.

Αναφέρεται σχετικά ότι ο Λώτ, μετά την καταστροφή των Σοδόμων, κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο, όπου αφού «εμεθύσθη υπό των θυγατέρων του εκοιμήθη μετ’ αυτών». (Γεν. ιθ’ 34) Αρχαία συριακή παράδοση αναφέρει ότι μετά το αμάρτημά του ο Λώτ εξαγορεύθηκε στον θείον του Πατριάρχην Αβραάμ…

Ποιος προσπαθεί να ξαναγράψει την έννοια της οικογένειας; Η «νέα κανονικότητα» που επιχειρούν να επιβάλουν στο σχολείο.

Από «την μαμά, τον μπαμπά και τα παιδιά» στις «νέες μορφές οικογένειας»: Τι θέλουν να διδάσκονται οι μαθητές του Δημοτικού από το 2027

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Ο Σεπτέμβριος του 2027 φέρνει στην τάξη τα νέα σχολικά βιβλία Δημοτικού, που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται στα παιδιά η έννοια της οικογένειας.

Πρόκειται για τα βιβλία Γλώσσας της Β Δημοτικού «Η γλώσσα μου» και το βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ Δημοτικού, που θα διατίθενται με επιλογές ύλης, («Πολλαπλά βιβλία»), και θα παρουσιάζουν διαφορετικές συνθέσεις «ελληνικών» οικογενειών, μεταξύ άλλων και οικογένειες στις οποίες υπάρχουν δύο πατέρες ή δύο μητέρες. Οι μαθητές καλούνται να παρατηρήσουν τις εικόνες, να τις σχολιάσουν, να αναγνωρίσουν και να δηλώσουν με ποια ομοιάζει η δική τους οικογένεια.