Ανάξιοι κληρονόμοι! Χάθηκε οριστικά το Σινά για τον Ελληνισμό.

Του Μανώλη Κοττάκη

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, ανήμερα της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, η κυβέρνηση των Αθηνών πληροφορήθηκε αιφνιδιασμένη ότι απόφαση του εφετείου της Ισμαηλίας στην περιφέρεια του Σινά στην Αίγυπτο αφαιρούσε την κυριότητα από σειρά ακινήτων της Θεοβάδιστης Μονής και έθετε σε κίνδυνο τη μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στον ιερό χώρο του χριστιανισμού.

Ο πρωθυπουργός προσωπικά και ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αλ Σίσι μάς διαβεβαίωσαν λίγες εβδομάδες αργότερα στο Μέγαρο Μαξίμου ότι επρόκειτο για παρεξήγηση και ότι οι δύο χώρες έκαναν προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την υπογραφή μίας συμφωνίας η οποία θα διασφάλιζε τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της μονής επί των ακινήτων.

Συνέβη το ακριβώς αντίθετο.

Οι Αιγύπτιοι δεν έκαναν πίσω ούτε χιλιοστό στις διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν στο Κάιρο μεταξύ των υπουργών των Εξωτερικών, ενώ ταυτόχρονα ξέσπασε, άγνωστο με την υποκίνηση ποίου, εμφύλια διαμάχη μέσα στη μονή, καθώς ομάδα μοναχών στασίασε εναντίον του τότε Αρχιεπισκόπου Δαμιανού και επιχείρησε με πραξικοπηματικές ενέργειες να τον αντικαταστήσει. Η απάντηση εκείνου ήταν να προσλάβει μπράβους και να τους πετάξει έξω με τη βία.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Από την πρώτη άλωση στην τρίτη;

 π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἐὰν ἀποφράδα ἡμέρα εἶναι ἡ 29η Μαΐου 1453, ἀφοῦ «ἡ πόλις τῶν πόλεων», ἔπεσε στὰ χέρια τῶν Τούρκων, ἐξίσου σημαντικὴ εἶναι καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου 1204, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ Πόλη κατακτήθηκε ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους καὶ τοὺς Φράγκους.

Μετὰ τὸ 1204 ἀρχίζει ἡ μακρὰ περίοδος τῆς πτώσης τῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ Πόλη πλέον ἦταν καταδικασμένη νὰ πέσει, νὰ πεθάνει. Τὸ κύριο χτύπημα κατὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ρωμιοσύνης, τῆς Ρωμανίας, γίνεται τὸ 1204 καὶ ὄχι τὸ 1453. Τὸ 1453 δόθηκε ἡ χαριστικὴ βολή. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων εἶναι σημαντική.

Ὁ ἀνομολόγητος στόχος τῶν Σταυροφοριῶν ἦταν ἡ κυριαρχία στὴ Ἀνατολή. Τὸ πνεῦμα, οἱ στόχοι καὶ ἡ κινητήριος δύναμή τους ἦταν ἡ ἑνοποίηση Δύσης καὶ Ἀνατολῆς, ἡ πραγμάτωση μία ὑπὲρ-ἑνωμένης Εὐρώπης ὑπὸ τὸ σκῆπτρο τῆς Φραγκοσύνης. Αὐτὸς ἦταν ὁ στόχος τόσο τῆς θρησκευτικῆς ὅσο καὶ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τους. Τὸ ἴδιο σχέδιο θὰ ἐπαναληφθεῖ ἀπὸ τὸ Μέγα Ναπολέοντα στὰ τέλη τοῦ 18ου καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰῶνα. Κι αὐτὸ τὸ ὅραμα τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης ἔγινε πραγματικότητα σήμερα μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

Από το «κατ’ εικόνα Θεού» στους «therians»

Η κρίση της ανθρώπινης ταυτότητας υπό το φως της Ορθόδοξης θεολογίας: «Ἂνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»

Δεν ξέρω αν και ο ίδιος ο Προφήτης Δαυίδ είχε ποτέ φανταστεί ότι η ανωτέρω φράση του κάποια μέρα θα αποκτούσε κυριολεκτική επαλήθευση. Το τραγικό για τη γενιά μας είναι ότι αυτή η επαλήθευση πραγματοποιείται επί ημερών της! Ο σύγχρονος πολιτισμός έχει οδηγήσει το νέο, κυρίως, άνθρωπο σε κρίση υπαρξιακής και πνευματικής ταυτότητας. Η απομάκρυνση και αυτονόμηση από τον Θεό στερεί τη βάση στην οποία θα θεμελιώσει και θα νοηματοδοτήσει τη ζωή του ο νέος άνθρωπος.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εμφανίζονται και φαινόμενα όπως οι λεγόμενοι therians, τα οποία, ανεξάρτητα από την κοινωνιολογική ή ψυχολογική τους ερμηνεία, φανερώνουν μια βαθύτερη υπαρξιακή αναζήτηση και σύγχυση γύρω από την ανθρώπινη φύση.

Να μη δικαιολογούμε τα πάθη μας

Άγιος Παΐσιος

– Γέροντα, μερικοί νομίζουν ότι δεν έχουν προϋποθέσεις για να κάνουν πνευματική ζωή και λένε: «Ουκ αν λάβης παρά του μη έχοντος».

Αν λένε κιόλας ότι τους βαραίνουν πάθη κληρονομικά και δικαιολογούν τον εαυτό τους, αυτό είναι ακόμη χειρότερο.

– Και όταν, Γέροντα, κάποιον όντως τον βαραίνουν;

– Κοίταξε να σού πώ: Ο κάθε άνθρωπος έχει κληρονομικές καταβολές καλές και κακές.

Πρέπει να αγωνισθή να απαλλαγή από τα ελαττώματά του και να καλλιεργήση τα καλά που έχει, για να γίνη μια αληθινή, χαριτωμένη εικόνα του Θεού.

Οι κακές κληρονομικές καταβολές δεν ...είναι εμπόδιο για την πνευματική πρόοδο. Γιατί, όταν αγωνίζεται κανείς, έστω και λίγο αλλά με πολύ φιλότιμο, τότε κινείται στον πνευματικό χώρο, στο θαύμα, και όλα τα άσχημα κληρονομικά τα διαλύει η Χάρις του Θεού.

Σιωπηλές διαδρομές της καρδιάς προς τον Θεό

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Σιωπηλές διαδρομές της καρδιάς προς τον Θεό

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος νιώθει πως η καθημερινότητα δεν αρκεί. Κάτι μέσα του τον καλεί σε μεγαλύτερο βάθος, σε περισσότερη αλήθεια, σε έναν τρόπο ύπαρξης που δεν εξαντλείται στους θορύβους και στους ρυθμούς της εποχής. Αυτή η εσωτερική κίνηση δεν είναι τυχαία. Είναι η διακριτική πρόσκληση του Θεού, που αγγίζει την καρδιά χωρίς θόρυβο, αλλά με μια γαλήνη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του μια μυστική προσδοκία: να ακουμπήσει σε κάτι αληθινό, να βρει έναν λόγο ύπαρξης που να αντέχει στον χρόνο και στη φθορά. Κάποιες φορές αυτή η προσδοκία εκφράζεται ως δίψα για νόημα, άλλες ως λαχτάρα για ειρήνη, άλλες ως αναζήτηση αγάπης που να μη ματαιώνεται

Σε όλες όμως τις περιπτώσεις, πίσω από τον ανθρώπινο πόθο κρύβεται ένας άλλος πόθος· ο θείος. Δεν αναζητούμε μόνον τον Θεό· ο Θεός μας αναζητά πρώτος.

Ὁ γάμος μας: στὴν ἐνορία ἢ στὸ κτῆμα;

Χρόνια τώρα ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ οἱ πιστοί, ὅλοι μας, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, παρακολουθοῦμε μὲ πόνο, ἀπογοήτευση καὶ ἀγωνία τὴ συνεχιζόμενη δραματικὴ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου.

Συχνὰ ὑπογραμμίζουμε τὶς εὐθύνες τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία μὲ τὶς ἐνέργειές της καὶ μὲ ἀλλεπάλληλα ἀλλόφρονα νομοθετήματα, ὄχι μόνο ὑπονόμευσε τὸ ἐκκλησιαστικὸ Μυστήριο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τὸν θεσμὸ τοῦ Γάμου τὸν εὐτέλισε, νομιμοποιώντας ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ βρώμικη διαστροφή.

Ὅμως εἶναι ἐξίσου σημαντικὸ ἢ καὶ σημαν­τικότερο νὰ ὑπογραμμισθεῖ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίστοιχη ὑποχρέωση ὅλων μας καὶ κυρίως τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἔρχεται νὰ καλύψει μία πρωτοβουλία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, ἡ ὁποία μὲ τὸν παραπάνω τίτλο διένειμε στοὺς ἱεροὺς Ναούς της σχετικὸ φυλλάδιο. Τὸ ὑπογράφει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης... Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ μὲ πατρικὴ ἀγάπη ἀπευθύνεται πρὸς τὰ πνευματικά του παιδιά, τοὺς πιστοὺς τῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης του.

Μνήμη του Aγίου Ανδρέου του διά Χριστόν Σαλού (28 Μαΐου)

O Άγιος Aνδρέας ο διά Xριστόν σαλός εν ειρήνη τελειούται

Παύλου το ρήμα και μεταστάς Aνδρέας,

Hμείς γε μωροί διά Xριστόν κεκράγει1.

Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός

Ο βίος του Οσίου Ανδρέου συντάχθηκε από τον πρεσβύτερο Νικηφόρο της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, περί τα μέσα του 10ου αιώνος μ.Χ. (956 – 959 μ.Χ.), επί βασιλείας του Κωνσταντίνου Ζ’ Πορφυρογέννητου. Ο Όσιος Ανδρέας, ο διά Χριστόν σαλός, καταγόταν από την Σκυθία και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ’ του Σοφού (886 – 912 μ.Χ.).

Ο Όσιος Ανδρέας από παιδική ηλικία είχε πουληθεί ως δούλος σε κάποιον πρωτοσπαθάριο και στρατηλάτη της Ανατολής, ονομαζόμενο Θεόγνωστο, άνδρα ενάρετο και ευσεβή, ο οποίος τόσο αγάπησε τον μικρό Ανδρέα, ώστε τον μεταχειρίστηκε ως υιό του, φροντίζοντας για την επιμελή και θεοσεβή μόρφωση αυτού.

Αυτό το πρόγραμμα βάλε στη ζωή σου, παιδί μου...

Φιλικές, αδερφικές σκέψεις, προτροπή και παράκληση. Αν θέλεις, σκέψου τις.

Μέχρι τα 18 τέλειωσε το σχολείο.

Μέχρι τα 25 σπούδασε ή μάθε μια επαγγελματική τέχνη.

Από τα 25 και μετά, είτε θέλεις να κάνεις μεταπτυχιακά είτε όχι, βάλε συγχρόνως την αρχή να δημιουργήσεις την Οικογένειά σου.

Τη μία, σταθερή, αγαπημένη & μόνιμη Οικογένειά σου.

Και συγχρόνως κάνε μεταπτυχιακά κλπ, ό,τι επιθυμείς.

Βάλε την μέσα στον ευλογημένο ορθόδοξο γάμο και κάντε όσα παιδιά σας στείλει ο Θεός. Και μεγαλώστε τα με αγάπη και πίστη στο Χριστό. Γίνετε μια ευλογημένη πολύτεκνη Οικογένεια.

Το καλύτερο θα είναι να έχεις διαλέξει από πριν τον ή την σύζυγό σου. Με αγάπη, συμφωνία για τη δημιουργία Οικογένειας, αλληλοσεβασμό, ταπεινότητα, πίστη, χωρίς παρεμβολές τρίτων που δηλητηριάζουν τα ζευγάρια. Ξέρεις εσύ.

Και βάλε πείσμα πως δεν θα διαλύσεις την Οικογένεια αυτή ό,τι κι αν γίνει, εκτός φυσικά της πιο ακραίας περίπτωσης, που είναι η βία και ο κίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα τη δική σου ή των παιδιών σας.

Όλα τα άλλα, να ξέρεις, αργά ή γρήγορα, με υπομονή, αγάπη, ταπεινότητα και τη βοήθεια του Θεού, συγχωρούνται και ξεπερνιούνται. Και ο άνθρωπος, όχι μόνο δεν μένει μόνος, αλλά και αγιάζει.

Αν αγαπάς την Ελλάδα. Γιατί η Ελλάδα και ο Ελληνισμός σβήνουν. Και αυτό που χρειάζεται η πατρίδα μας περισσότερο από κάθε τι τώρα, είναι Παιδιά.

Σε παρακαλώ, σκέψου το. Κάνε το σταυρό σου και αποφάσισε.

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Η θεραπεία του οσίου Ιακώβου (Τσαλίκη) από τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο και τον όσιο Δαυίδ

Στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, στις Ροβιές Ευβοίας, εμόνασε ο κατά το έτος 1991 μ.Χ. εκδημήσας προς Κύριον, αείμνηστος γέροντας και ηγούμενός της, Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Τσαλίκης (βλέπε 22 Νοεμβρίου). Πρόκειται περί εξαίρετης πνευματικής φυσιογνωμίας, καταξιωμένης στη συνείδηση του εκκλησιαστικού πληρώματος.

Εκείνος, λοιπόν, ο μακαριστός πατήρ, σε κάποια φάση κρίσιμη της ζωής του είδε θαύμα του Οσίου, το οποίο με ευγνωμοσύνη διηγείτο πάντοτε, προς δόξαν Θεού.

Οι πατέρες της Ιεράς Μονής το περιγράφουν με ακρίβεια και πιστότητα στο βιβλίο που εξέδωσαν προς τιμήν του. Διηγείται ο Γέροντας: «Εμένα που ποτέ άνθρωπος δε με είδε γυμνό, εκτός από τη μητέρα μου, όταν ήμουν παιδάκι, παραχώρησε ο Θεός να με δουν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι και να με χειρουργήσουν επανειλημμένως. Δεν ήθελα κατ’ αρχάς να πάω σε γιατρό, θεωρώντας ότι είναι ντροπή να δουν το σώμα μου, σώμα Ιερέως.

Ο Γέροντάς μου πατήρ Νικόδημος, μου είπε κάποια φορά:

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος (27 Μαΐου)

Μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Ῥώσσου, τοῦ νέου Ὁμολογητοῦ

Πλήρης χαρίτων ὁ αἰχμάλωτος ὤφθη·

Αἰχμαλωτίσας τοῦ σκότους τὸν προστάτην.

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης γεννήθηκε σὲ ἕνα χωριὸ τῆς λεγομένης Μικρᾶς Ρωσίας, περὶ τὸ 1690, ἀπὸ γονεῖς εὐλαβεῖς καὶ ἐνάρετους. Ὅταν ἔφθασε σὲ νόμιμη ἡλικία στρατεύθηκε, ἐνῶ βασίλευε στὴ Ρωσία ὁ Μέγας Πέτρος. Ἔλαβε μέρος στὸν πόλεμο ποὺ ἔκανε ἐκεῖνος ὁ τολμηρὸς τσάρος ἐναντίον τῶν Τούρκων κατὰ τὸ 1711, καὶ συνελήφθη αἰχμάλωτος ἀπὸ τοὺς Τατάρους. Οἱ Τάταροι τὸν πούλησαν σὲ ἕναν Ὀθωμανὸ ἀξιωματικὸ Ἵππαρχο, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Προκόπιον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πλησίον στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας. Ὁ ἀγᾶς τὸν πῆρε μαζί του στὸ χωριό του. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς αἰχμαλώτους συμπατριῶτες του ἀρνήθηκαν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔγιναν Μουσουλμάνοι, εἴτε γιατὶ κάμφθηκαν ἀπὸ τὶς ἀπειλές, εἴτε γιατὶ δελεάστηκαν ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὶς προσφορὲς ὑλικῶν ἀγαθῶν.

Ὁ Ἰωάννης, ὅμως, ἦταν ἀπὸ μικρὸς ἀναθρεμμένος μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου καὶ ἀγαποῦσε πολὺ τὸν Θεὸ καὶ τὴν πίστη τῶν πατέρων του. Ἦταν ἀπὸ ἐκείνους τοὺς νέους, ὅπου τοὺς σοφίζει ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, ὅπως κήρυξε ὁ σοφὸς Σολομών, λέγοντας: «Ὁ δίκαιος εἶναι γνωστικὸς καὶ στὴ νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δὲν εἶναι τὸ πολυχρόνιο, οὔτε μετριέται μὲ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἐτῶν. Ἡ φρονιμάδα στοὺς νέους ἀνθρώπους εἶναι σεβάσμια ὡσὰν νὰ εἶναι φέροντες καὶ ὁ καθαρὸς βίος τοὺς κάνει ὡσὰν νὰ εἶναι γέροντες πολύμαθοι».

Μέσα σε Ναό της Μητρ. Σταγών και Μετεώρων εκδήλωση για τα κοινωνικά δίκτυα!

Μπορεί στην τράπεζα να μην πας για σουβλάκι, στο χωράφι να μην πας να βρεις κομμωτή και στον γιατρό να μην πας να αγοράσεις παπούτσια, αλλά στους Ιερούς Ναούς μπορείς να κάνεις σχεδόν τα πάντα! Και να χορέψεις, και να τραγουδήσεις, και να ομιλήσεις περί ανέμων και υδάτων. Στο μπακάλικο ξέρεις πάνω κάτω τί θα βρεις, όχι όμως πια στον Ιερό Ναό.

Η Νέα Δικτατορία του Κυριάκου Μητσοτάκη και οι ταγοί της Εκκλησίας ξεφτιλίζουν συστηματικά τους Ιερούς Ναούς. Η εκδήλωση για τα κοινωνικά δίκτυα και τους νέους είχε ως κεντρικό ομιλητή τον υπουργό ψηφιακής διακυβέρνησης Δημήτριο Παπαστεργίου. Δεν μπορούσε να βρει άλλον χώρο ολόκληρος υπουργός για να προωθήσει «τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η »ελληνική» κυβέρνηση στον τομέα αυτό» παρά μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου της Ενορίας Διάβα. Εκεί εφημέριος είναι ο π. Ηρακλής Φίλιος [1], ο οποίος μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν.

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης: Διάβαζε Ψαλμοὺς καὶ θὰ δεῖς ὅτι θὰ ἀναστηθεῖς κι ἐσύ!

+ Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

Ὅταν κάποιος ἁμαρτήσει, λόγω τοῦ ἐγωισμοῦ του, εἶναι βαρύς. Δὲν μπορεῖ νὰ διαβάσει, οὔτε νὰ προσευχηθεῖ, διότι τοῦ φαίνεται βουνὸ ἡ προσευχή, οὔτε νὰ γονατίσει, διότι τοῦ φαίνεται ὅτι θὰ σπάσουν τὰ πλευρά του! Ἀφοῦ, λοιπόν, δὲν μπορεῖς νὰ προσευχηθεῖς, οὔτε νὰ ἀγρυπνήσεις, τοὐλάχιστον ἀνάγκασε τὸν ἑαυτό σου νὰ μελετᾷ τοὺς Ψαλμούς. Οἱ Ψαλμοὶ ἐκφράζουν ἱκεσία, μετάνοια, δοξολογία, εὐχαριστία, περιέχουν αἰσθήματα καὶ βιώματα ποὺ ἀνασταίνουν καὶ τὸν πιὸ ἀδύνατο ἄνθρωπο. Ὅπως, ὅταν ὁ ἄλλος χάσει τὶς αἰσθήσεις του, τοῦ δίνεις λίγο ρακὶ καὶ ἀνασταίνεται, ἔτσι ἀκριβῶς ἀνασταίνεται κανείς καὶ μὲ τοὺς ψαλμούς. Διάβαζε, λοιπόν, Ψαλμοὺς καὶ θὰ δεῖς ὅτι θὰ ἀναστηθεῖς κι ἐσύ.

When a person falls into sin out of egoism, the soul becomes heavy. He cannot read, nor can he pray; prayer feels like a mountain, and even kneeling seems unbearable, as if his very body would break.

Therefore, if you are unable to pray or to keep vigil, at least compel yourself to read the Psalms.

The Psalms contain supplication, repentance, glorification, and thanksgiving; they express deep feelings and spiritual experiences that can revive even the weakest person.

Just as when someone loses consciousness you give them a little strong drink and they come to, so too the soul is revived through the reading of the Psalms.

So, read the Psalms, and you will see that, little by little, your own soul will be restored.

+ Elder Aimilianos of Simonopetra

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/