Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας»(Κυριακή του Ζακχαίου)

Κυριακή του Ζακχαίου...

Ο Θεός δεν βλέπει τον άνθρωπο όπως τον βλέπουν οι άλλοι, ως άθροισμα πράξεων του παρελθόντος. Τον βλέπει ως πρόσωπο εν κινήσει. Γι’ αυτό και η κρίση Του δεν είναι λογιστική αλλά υπαρξιακή. Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας».

Όχι «πού βρίσκεσαι» αλλά «ποια κατεύθυνση διάλεξες».

Νομίζουμε ότι θα μας σώσει επειδή είμαστε ‘’της Εκκλησίας’’, ποντάρουμε σε αυτό....αλλά λησμονούμε ότι δεν μας σώζει απλά και μόνο ο χώρος ο ιερός και με ότι ιερά καταπιανόμαστε αλλά η υγιής σχέση που όλα αυτά καλλιεργούν με τον Θεό...

Πώς αντιμετωπίζεται η σύγχυση των λογισμών

Η σύγχυση των λογισμών και των αισθημάτων σας με τον καιρό θα καταλαγιάσει, φτάνει εσείς να μην πάψετε να ενδιαφέρεστε μ' όλο σας το ζήλο γιά ένα πράγμα: Πώς θα κάνετε πάντα ό,τι είναι ευάρεστο στόν Κύριο. Καί γιά νά τό κατορθώσετε, πρέπει πρώτα-πρώτα να διατηρείτε αδιάλειπτα στό νού σας τη μνήμη του Θεού και τη μνήμη του θανάτου. Αυτές οι δυό μνήμες θα γεννήσουν και θα στερεώσουν μέσα σας το φόβο του Θεού, που παρακινεί στην αρετή, αποτρέπει από την αμαρτία, συντηρεί στην ψυχή τα καλά και εξολοθρεύει τα πονηρά.

Με τη μνήμη του Θεού βλέπετε συνέχεια τόν Κύριο μπροστά σας και μέσα σας, ενώ ...συνάμα αποκτάτε την ικανότητα να διακρίνετε ό,τι έμπαθές γεννιέται στην καρδιά καί νά τό διώχνετε. Σ' αυτό ακριβώς συνίσταται ο πευματικός αγώνας.

Μή λέτε, “Δέν μπορώ”. Αυτή η κουβέντα δεν είναι χριστιανική. Εμείς οι χριστιανοί λέμε: «Όλα τα μπορώ. Όχι, όμως, μόνος μου, αλλά με τη βοήθεια του Θεού”. «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντί με Χριστώ», βεβαίωνε ο απόστολος Παύλος (Φιλιπ. 4:13). Είναι αλήθεια, ότι, για να διατηρείτε τη μνήμη του Θεού, απαιτείται κόπος και αγώνας. Νά τόν αναλάβετε αποφασιστικά! Στην αρχή αυτού του αγώνα δέν θά μπορείτε να θυμάστε τον Κύριο περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Πρός τό τέλος του, όμως, δέν θά μπορείτε να Τόν ξεχνάτε περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Και τελικά, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Χριστός, θα λάμψει ολόφωτος στό στερέωμα της ψυχής σας. Και θα συνεχίσει να λάμπει ακατάπαυστα για πάντα. Λοιπόν, «ζητείτε, και ευρήσετε» (Ματθ. 7:7).

Από το βιβλίο «Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος – Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή»

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οταν δε μπορείς να κοιμηθείς τη νύχτα

 πηγή: https://youtu.be/oEB0X2-AVNg?t=59

H ευθανασία στον Καναδά μετέτρεψε τη χώρα σε κορυφαία πηγή οργάνων!

Αξιωματούχος ΗΠΑ: «Διεστραμμένα κίνητρα» στη σύνδεση MAID-δωρεάς οργάνων

Ο Τζ. Ο’Νιλ προειδοποιεί ότι η ευθανασία στον Καναδά δημιουργεί ηθικές συγκρούσεις, καθώς η χώρα μετατρέπεται σε κορυφαία πηγή οργάνων από δότες του προγράμματος MAID.

Το αμερικανικό παράρτημα της ΕΟΔ αναφέρει ότι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ, Τζιμ Ο’Νιλ, επέκρινε έντονα το καθεστώς αυτοκτονίας με υποβοήθηση ιατρού στον Καναδά, προειδοποιώντας ότι έχει ξεπεράσει τα ηθικά όρια, καθώς συνδέεται με την αυξημένη δωρεά οργάνων από νεκρούς ασθενείς. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στην Washington Examiner, ο Ο’Νιλ δήλωσε ότι το πρόγραμμα Ιατρικής Βοήθειας κατά τον Θάνατο (MAID) του Καναδά έχει δημιουργήσει «διεστραμμένα κίνητρα» συμβάλλοντας στην άνοδο της χώρας ως κορυφαίας πηγής οργάνων από νεκρούς δότες.

Κρατικά Συνοικέσια στην Ιαπωνία: Όταν ο Δήμος σου βρίσκει σύζυγο – Το Δημογραφικό άρχισε να αντιστρέφεται!

Η Ιαπωνία, αντιμετωπίζοντας ένα από τα πιο σοβαρά δημογραφικά προβλήματα παγκοσμίως, βρίσκει μια πρωτότυπη και –όπως δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα– εξαιρετικά αποτελεσματική λύση: κρατικά γραφεία γνωριμιών και συνοικεσίων, που λειτουργούν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και έχουν ήδη φέρει κοντά εκατοντάδες μοναχικά άτομα.

Σε απομακρυσμένες επαρχίες, όπου η έλλειψη συντρόφου έχει γίνει κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο, οι δήμοι έχουν δημιουργήσει ειδικά προγράμματα «κυνήγι συζύγου» (όπως λέγεται χαρακτηριστικά στα ιαπωνικά: izou konkatsu). Αυτά περιλαμβάνουν ψηφιακές εφαρμογές γνωριμιών, οργανωμένα πάρτι, θεματικές εκδηλώσεις και ραντεβού, με στόχο να φέρουν σε επαφή νέους από τις μεγάλες πόλεις με κατοίκους της επαρχίας και το αντίστροφο.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Ξενοφώντος και της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Aρκαδίου και Ιωάννου (26 Ιανουαρίου)

Και γην λιπόντας τους περί Ξενοφώντα,

Aβρά ξενίζω του λόγου πανδαισία.

Παισίν άμ’ ηδ’ αλόχω Ξενοφών θάνεν εικάδι έκτη.

Ο Όσιος Ξενοφών μετά της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Αρκαδίου και Ιωάννου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O Όσιος ούτος Ξενοφών ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού εν έτει φκ΄ [520], εκατάγετο δε από την Κωνσταντινούπολιν, και ήτον πλούσιος και κατά τον εξωτερικόν πλούτον, και κατά τον εσωτερικόν της ευσεβείας και κατά Θεόν πολιτείας. Ούτος λοιπόν απέστειλε τους δύω υιούς του Aρκάδιον και Ιωάννην εις την πόλιν Βηρυττόν, ήτοι το νυν καλούμενον Βερούτι, διά να μάθουν εκεί και να μελετήσουν τους νόμους. Πηγαίνοντες δε, εκαραβοτζακίσθησαν εις την θάλασσαν. Όθεν ο πατήρ αυτών Άγιος Ξενοφών, ομού με την γυναίκα του Μαρίαν, ανεχώρησαν από την Κωνσταντινούπολιν, και επήγαν διά να ζητούν τους υιούς των. Ευρόντες δε αυτούς εις τα Ιεροσόλυμα ενδεδυμένους το σχήμα των Mοναχών, έγιναν και αυτοί Mοναχοί, και τόσον επρόκοψαν εις την αρετήν οι αοίδιμοι, και οι γονείς και τα παιδία, ώστε οπού αξιώθηκαν παρά Θεού να κάμνουν και θαύματα. Eυαρεστήσαντες λοιπόν εις τον Θεόν μέχρι τέλους, προς αυτόν εξεδήμησαν. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτών όρα εις το Eκλόγιον1.)

Σημείωση

1. O δε ελληνικός Βίος αυτού σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, και εν τη Ιερά Μονή των Ιβήρων, ου η αρχή· «Ξενοφών ο θαυμάσιος». Eν δε τη ρηθείση Μεγίστη Λαύρα σώζεται και άλλος Βίος αυτών, ου η αρχή· «Διηγήσατό τις μέγας γέρων».

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 25.1.26 [Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«οιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος»

Ἐπειδὴ αὐτὴ τὴν Κυριακὴ συμπίπτει νὰ γίνεται ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, προκρίνεται ὡς ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τὸ ὁρισμένο γιὰ τὴν ἑορτὴ καὶ ὄχι τῆς Κυριακῆς. 

Ἡ φρᾶσις· «Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς» εἶναι γνωστή, ἐπειδὴ κατὰ κανόνα μὲ αὐτὴν τὴν ἀφίσα γίνεται ἡ ὑποδοχὴ τοῦ νέου ἐπισκόπου κατὰ τὴν ἐνθρόνισί του. Φανερώνει δὲ τὴν ἐλπίδα, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν βεβαιότητα, τὴν προσμονή, γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ ἀνδρός, ποὺ θὰ πάρει στὰ χέρια του τὸ πηδάλιο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Καὶ σωστὰ ἐλπίζει, διότι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι «εἰς θέσιν Χριστοῦ», ὁ Χριστὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ κατευθύνει καὶ ὁδηγεῖ τὴν Ἐκκλησία «εἰς νομὰς σωτηρίους», μὲ τὸν ἐπίσκοπο νὰ τὸν ἐκπροσωπεῖ στὴν ἐπαρχία, γιὰ τὴν ὁποία ἐκλέχθηκε.

Ο Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος: Μη δικαιολογούμαστε, όταν λένε τα ελαττώματά μας

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στα κείμενά του, μαζί με τα βαθιά θεολογικά νοήματα φρόντιζε συχνά να περιλαμβάνει και αρκετά διδακτικά παραδείγματα από φανταστικά, υποτιθέμενα περιστατικά. Ένα τέτοιο παρουσιάζουμε στη συνέχεια και αξίζει σίγουρα να το διαβάσετε.

Αναφέρει, λοιπόν, ο Άγιος Γρηγόριος: Κάποιος χλεύαζε μια κουκουβάγια για μερικά από τα ιδιαίτερα γνωρίσματά της, που τη διαφοροποιούν από τα άλλα πουλιά. Απαριθμούσε ένα – ένα από αυτά. Η κουκουβάγια, αντί να τα παραδεχθεί, προσπαθούσε να τα δικαιολογήσει και να τα αντικρούσει με εύστοχο λόγο και λογικοφανή επιχειρήματα.

Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά – Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας για τη συνάντηση του Κυρίου με τον Ζακχαίο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκ.19,1-10]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΖΑΚΧΑΙΟ

«Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἱεριχώ·καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι (:Έπειτα από λίγο ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ, και περνούσε μέσα από την πόλη. Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ζακχαίος. Αυτός ήταν αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. Και προσπαθούσε να δει τον Ιησού ποιος είναι, αλλά δεν μπορούσε·διότι υπήρχε μεγάλη συρροή λαού, και αυτός ήταν κοντός στο ανάστημα και σκεπαζόταν από το πλήθος. Έτρεξε λοιπόν μπροστά από το πλήθος που συνόδευε τον Ιησού και ανέβηκε σαν να ήταν μικρό παιδί σε μία συκομουριά για να Τον δει, διότι από τον δρόμο εκείνο, στον οποίο βρισκόταν το δέντρο αυτό, θα περνούσε ο Ιησούς)»[Λουκ.19,1-4].

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καλύτερα να προσεύχεται ο άνθρωπος και να συνομιλεί με το Θεό, παρά ν’ αναπνέει…»

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα μ.Χ. 

Ιερός Ναός Παναγίας Καρδιοβαστάζουσας, Καμινάρια

«Ηράσθης της όντως σοφίας Θεού και των λόγων το κάλλος ηγάπησας και πάντων προτετίμηκας τερπνών των επί γης…» (Κανών β’, Ωδή ε’)

Η αλλαγή του κόσμου αρχίζει από την εσωτερική μας αλλαγή κατά τον Ιερό Γρηγόριο:

“Καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι∙ σοφισθῆναι καί οὕτω σοφίσαι∙ γενέσθαι φῶς καί φωτίσαι∙ ἐγγίσαι Θεῷ καί προσαγαγεῖν ἄλλους∙ ἁγιασθῆναι καὶ ἁγιάσαι,“

(Λόγος 3. 71. PG 35. 480 B)

Πρέπει νά καθαρίσουμε πρῶτα τόν ἑαυτό μας, ἔπειτα νά καθαρίσουμε ἄλλους. Νά ἀποκτήσουμε σοφία καί ἔπειτα νά κάνουμε καί τούς ἄλλους σοφούς. Νά γίνουμε φῶς, γιά νά φωτίσουμε. Νά πλησιάσουμε τόν Θεό οἱ ἴδιοι, γιά νά φέρουμε κοντά καί τούς ἄλλους. Νά ἁγιασθοῦμε, γιά νά ἁγιάσουμε.

Τὸ πνεῦμα τῆς Ἀποστασίας στοὺς ἐσχάτους καιροὺς κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.

Τὸ πνεῦμα τῆς Ἀποστασίας στοὺς ἐσχάτους καιροὺς κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.

Ο Απόστολος ὁμιλεῖ σαφῶς περὶ τῆς Ἀποστασίας, ἡ ὁποία θὰ συμβῆ στὶς ἔσχατες ἡμέρες, πρὶν ἀπὸ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Περὶ αὐτῆς ἀναφέρεται καὶ σὲ ἄλλες Ἐπιστολές του. Στὴν Πρώτη πρὸς Τιμόθεον γράφει: «Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α’ Τιμ. δ’ 1). Ὁμοίως γράφει ὁ αὐτὸς στὴν Β’ Τιμ. γ’ 1 καὶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στὴν Β’ Πέτρ. γ’ 1.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰούδας μαρτυρεῖ, ὅτι ὅλοι οἱ Ἀπόστολοι ὡμίλησαν περὶ αὐτοῦ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο: «Μνήσθητε τῶν ρημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες» (Ἰούδ. 17—19).

Η Προσευχή σώζει ζωές στο τιμόνι – Μια σύντομη προσευχή μπορεί να γίνει η Ουράνια Ασπίδα σου

Σε έναν κόσμο που τρέχει, βιάζεται και ζει με το γκάζι πατημένο, υπάρχει μια απλή αλλά βαθιά αλήθεια που πολλοί ξεχνούν: πριν ξεκινήσουμε για οπουδήποτε, πριν γυρίσουμε το κλειδί στη μίζα, πριν πατήσουμε το γκάζι, αξίζει να σταματήσουμε για λίγο. Να κλείσουμε τα μάτια, να σταυρώσουμε τα χέρια ή απλά να ψιθυρίσουμε μέσα μας μια προσευχή στο Χριστό και στο Άγιο Χριστόφορο που είναι προστάτης των οδηγών. Προσευχή όχι από φόβο, αλλά από ταπείνωση και εμπιστοσύνη. Για να ζητήσουμε φωτισμό, εγρήγορση, προστασία – όχι μόνο για εμάς, αλλά και για όλους όσους θα συναντήσουμε στον δρόμο.Η προσευχή δεν είναι μαγική φόρμουλα, αλλά ανοίγει την καρδιά και το μυαλό. Μας κρατάει σε εγρήγορση, μας βοηθάει να βλέπουμε πιο καθαρά, να αντιδρούμε πιο γρήγορα, να μένουμε ψύχραιμοι όταν όλα γύρω μας τρέχουν. Και κυρίως, μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι στο τιμόνι. Υπάρχει Κάποιος που βλέπει και τον δρόμο μπροστά και τον κίνδυνο που έρχεται από την απέναντι λωρίδα.