Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 25.1.26 [Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«οιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος»

Ἐπειδὴ αὐτὴ τὴν Κυριακὴ συμπίπτει νὰ γίνεται ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, προκρίνεται ὡς ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τὸ ὁρισμένο γιὰ τὴν ἑορτὴ καὶ ὄχι τῆς Κυριακῆς. 

Ἡ φρᾶσις· «Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς» εἶναι γνωστή, ἐπειδὴ κατὰ κανόνα μὲ αὐτὴν τὴν ἀφίσα γίνεται ἡ ὑποδοχὴ τοῦ νέου ἐπισκόπου κατὰ τὴν ἐνθρόνισί του. Φανερώνει δὲ τὴν ἐλπίδα, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν βεβαιότητα, τὴν προσμονή, γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ ἀνδρός, ποὺ θὰ πάρει στὰ χέρια του τὸ πηδάλιο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Καὶ σωστὰ ἐλπίζει, διότι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι «εἰς θέσιν Χριστοῦ», ὁ Χριστὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ κατευθύνει καὶ ὁδηγεῖ τὴν Ἐκκλησία «εἰς νομὰς σωτηρίους», μὲ τὸν ἐπίσκοπο νὰ τὸν ἐκπροσωπεῖ στὴν ἐπαρχία, γιὰ τὴν ὁποία ἐκλέχθηκε.

Ο Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος: Μη δικαιολογούμαστε, όταν λένε τα ελαττώματά μας

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στα κείμενά του, μαζί με τα βαθιά θεολογικά νοήματα φρόντιζε συχνά να περιλαμβάνει και αρκετά διδακτικά παραδείγματα από φανταστικά, υποτιθέμενα περιστατικά. Ένα τέτοιο παρουσιάζουμε στη συνέχεια και αξίζει σίγουρα να το διαβάσετε.

Αναφέρει, λοιπόν, ο Άγιος Γρηγόριος: Κάποιος χλεύαζε μια κουκουβάγια για μερικά από τα ιδιαίτερα γνωρίσματά της, που τη διαφοροποιούν από τα άλλα πουλιά. Απαριθμούσε ένα – ένα από αυτά. Η κουκουβάγια, αντί να τα παραδεχθεί, προσπαθούσε να τα δικαιολογήσει και να τα αντικρούσει με εύστοχο λόγο και λογικοφανή επιχειρήματα.

Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά – Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας για τη συνάντηση του Κυρίου με τον Ζακχαίο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκ.19,1-10]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΖΑΚΧΑΙΟ

«Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἱεριχώ·καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι (:Έπειτα από λίγο ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ, και περνούσε μέσα από την πόλη. Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ζακχαίος. Αυτός ήταν αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. Και προσπαθούσε να δει τον Ιησού ποιος είναι, αλλά δεν μπορούσε·διότι υπήρχε μεγάλη συρροή λαού, και αυτός ήταν κοντός στο ανάστημα και σκεπαζόταν από το πλήθος. Έτρεξε λοιπόν μπροστά από το πλήθος που συνόδευε τον Ιησού και ανέβηκε σαν να ήταν μικρό παιδί σε μία συκομουριά για να Τον δει, διότι από τον δρόμο εκείνο, στον οποίο βρισκόταν το δέντρο αυτό, θα περνούσε ο Ιησούς)»[Λουκ.19,1-4].

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καλύτερα να προσεύχεται ο άνθρωπος και να συνομιλεί με το Θεό, παρά ν’ αναπνέει…»

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα μ.Χ. 

Ιερός Ναός Παναγίας Καρδιοβαστάζουσας, Καμινάρια

«Ηράσθης της όντως σοφίας Θεού και των λόγων το κάλλος ηγάπησας και πάντων προτετίμηκας τερπνών των επί γης…» (Κανών β’, Ωδή ε’)

Η αλλαγή του κόσμου αρχίζει από την εσωτερική μας αλλαγή κατά τον Ιερό Γρηγόριο:

“Καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι∙ σοφισθῆναι καί οὕτω σοφίσαι∙ γενέσθαι φῶς καί φωτίσαι∙ ἐγγίσαι Θεῷ καί προσαγαγεῖν ἄλλους∙ ἁγιασθῆναι καὶ ἁγιάσαι,“

(Λόγος 3. 71. PG 35. 480 B)

Πρέπει νά καθαρίσουμε πρῶτα τόν ἑαυτό μας, ἔπειτα νά καθαρίσουμε ἄλλους. Νά ἀποκτήσουμε σοφία καί ἔπειτα νά κάνουμε καί τούς ἄλλους σοφούς. Νά γίνουμε φῶς, γιά νά φωτίσουμε. Νά πλησιάσουμε τόν Θεό οἱ ἴδιοι, γιά νά φέρουμε κοντά καί τούς ἄλλους. Νά ἁγιασθοῦμε, γιά νά ἁγιάσουμε.

Τὸ πνεῦμα τῆς Ἀποστασίας στοὺς ἐσχάτους καιροὺς κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.

Τὸ πνεῦμα τῆς Ἀποστασίας στοὺς ἐσχάτους καιροὺς κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.

Ο Απόστολος ὁμιλεῖ σαφῶς περὶ τῆς Ἀποστασίας, ἡ ὁποία θὰ συμβῆ στὶς ἔσχατες ἡμέρες, πρὶν ἀπὸ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Περὶ αὐτῆς ἀναφέρεται καὶ σὲ ἄλλες Ἐπιστολές του. Στὴν Πρώτη πρὸς Τιμόθεον γράφει: «Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α’ Τιμ. δ’ 1). Ὁμοίως γράφει ὁ αὐτὸς στὴν Β’ Τιμ. γ’ 1 καὶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στὴν Β’ Πέτρ. γ’ 1.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰούδας μαρτυρεῖ, ὅτι ὅλοι οἱ Ἀπόστολοι ὡμίλησαν περὶ αὐτοῦ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο: «Μνήσθητε τῶν ρημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες» (Ἰούδ. 17—19).

Η Προσευχή σώζει ζωές στο τιμόνι – Μια σύντομη προσευχή μπορεί να γίνει η Ουράνια Ασπίδα σου

Σε έναν κόσμο που τρέχει, βιάζεται και ζει με το γκάζι πατημένο, υπάρχει μια απλή αλλά βαθιά αλήθεια που πολλοί ξεχνούν: πριν ξεκινήσουμε για οπουδήποτε, πριν γυρίσουμε το κλειδί στη μίζα, πριν πατήσουμε το γκάζι, αξίζει να σταματήσουμε για λίγο. Να κλείσουμε τα μάτια, να σταυρώσουμε τα χέρια ή απλά να ψιθυρίσουμε μέσα μας μια προσευχή στο Χριστό και στο Άγιο Χριστόφορο που είναι προστάτης των οδηγών. Προσευχή όχι από φόβο, αλλά από ταπείνωση και εμπιστοσύνη. Για να ζητήσουμε φωτισμό, εγρήγορση, προστασία – όχι μόνο για εμάς, αλλά και για όλους όσους θα συναντήσουμε στον δρόμο.Η προσευχή δεν είναι μαγική φόρμουλα, αλλά ανοίγει την καρδιά και το μυαλό. Μας κρατάει σε εγρήγορση, μας βοηθάει να βλέπουμε πιο καθαρά, να αντιδρούμε πιο γρήγορα, να μένουμε ψύχραιμοι όταν όλα γύρω μας τρέχουν. Και κυρίως, μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι στο τιμόνι. Υπάρχει Κάποιος που βλέπει και τον δρόμο μπροστά και τον κίνδυνο που έρχεται από την απέναντι λωρίδα.

Η γνήσια μετάνοια (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς ΙΕ΄ Λουκᾶ ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Μετάνοια εἶναι ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό. Ἐπιστροφή ὅμως σημαίνει συνάμα ἐγκατάλειψη. Ἐγκαταλείπει ὁ ἄνθωπος τήν ἁμαρτία καί ἐπιστρέφει στήν ἁγιότητα· τήν πλάνη καί ἀποδέχεται τήν ἀλήθεια· τόν κόσμο καί ξαναγυρίζει στήν κοινωνία του Θεοῦ, στήν Ἐκκλησία Του.

Ἡ ἀποστασία τῆς ἁμαρτίας ἔχει τριπλή κατεύθυνση. Στρέφεται κατά τοῦ Θεοῦ, διότι ἀρνεῖται τήν κυριότητά Του. Στρέφεται κατά τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιατί ζητεῖ ὅσα ὁδηγοῦν στήν φθορά, τήν καταστροφή μας. Στρέφεται καί κατά τοῦ συνανθρώπου μας, γιατί τόν βλέπει ὅχι ὡς ἀδελφό, ἀλλά σάν ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ μετάνοια τοῦ Ζακχαίου εἶναι γνήσια, διότι ἔχει εὐδιάκριτα τά σημεῖα τῆς τριπλῆς αὐτῆς ἐπανορθώσεως καί ἐπιστροφῆς.

Υποχρεωτική ψηφιακή ταυτότητα στα social media – Διέγραψαν 550.000 λογαριασμούς στην Αυστραλία

Η υποχρεωτική ψηφιακή ταυτοποίηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εφαρμόζεται ήδη, με μαζικές διαγραφές λογαριασμών και αυστηρά πρόστιμα για τις πλατφόρμες. Το νέο καθεστώς επαλήθευσης ηλικίας και ταυτότητας αλλάζει ριζικά τη συμμετοχή στον ψηφιακό δημόσιο χώρο και ανοίγει συζήτηση για τα όρια της ανωνυμίας και της ελευθερίας έκφρασης στο διαδίκτυο.

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

¨΄Οταν έχουμε κακές σκέψεις η καλύτερη μέθοδος είναι η περιφρόνηση"

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Πόσες φορές δεν μας μπαίνουν λογισμοί για τους πνευματικούς μας;

Κάποιες φορές ο Γέροντας είχε ένα φυσικό λόξυγκα. Το εκμεταλλεύτηκε αυτό ο διάβολος και άρχισε να μου λέει με τον λογισμό: «Ααα! Αυτό που κάνει τώρα ο Γέροντας φανερώνει ότι έχει δαιμόνιο μέσα του. Το δαιμόνιο είναι που κάνει αυτό τον λόξυγκα».

Πω! Πω! Τι πικρία, τι φαρμάκι, που ήρθε μέσα στην ψυχή μου! «Ακούς εκεί, να μου λέγει έτσι ο λογισμός!». Εγώ δεν είχα τέτοιους λογισμούς. Μόλις μου ήρθαν αναστατώθηκα. Μπα! Αδύνατον να παραδεχθώ για ...τον Γέροντά μου αυτόν τον λογισμό! «Θα σε σφάξω!», είπα μέσα μου, και έκανα αγώνα εναντίον του με την αντίρρηση.

Όταν το είπα αυτό στον Γέροντα, που ήταν ασκητής πεπειραμένος και θαυμάσιος, χαμογελούσε:

Φώτης Μιχαήλ: Από που πηγάζει το μίσος και η μανία εναντίον του Ιησού Χριστού;

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ἑρμηνεύοντας τό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο, ὁ μακαριστός θεολόγος καί φιλόλογος Νικόλαος Σωτηρόπουλος γράφει: Ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία τῶν Ἰουδαίων εἶναι αὐτή, ὅτι δέν πίστευσαν καί δέν ἀγάπησαν , ἀλλά καί μίσησαν θανασίμως τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ. (1)

Γιατί ἄραγε τόσο μῖσος καί τόση μανία ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ; Τήν ἀπάντηση μᾶς τήν δίνει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο, κεφ. η’, στίχ. 43. Διαλεγόμενος μέ τούς ἀξιωματούχους τοῦ λαοῦ, τούς ἐρωτᾶ: Διατί τήν λαλιάν τήν ἐμήν οὐ γινώσκετε; Γιατί δέν παραδέχεσθε τόν λόγο μου; Καί ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος: Ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τόν λόγον τόν ἐμόν. Διότι δέν δύνασθε νά ὑπακούετε στό λόγο μου.

Γιατί οἱ ἀκροατές Του δέν μποροῦσαν νά ὑπακούουν στό λόγο Του; Διότι ἁπλούστατα δέν ἤθελαν. Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ περιέχει πολλά μή, πολλές ἀπαγορεύσεις, ἀπαγορεύσεις ἁμαρτωλῶν πραγμάτων. Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἀπαιτεῖ θυσίες, πολλές φορές δύσκολες καί ὀδυνηρές θυσίες. Καί ἐκεῖνοι τέτοιες θυσίες δέν ἦσαν πρόθυμοι νά κάνουν. (1)

Η δυσκολία μιας καλημέρας

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Η απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους φαίνεται από την δυσκολία μιας καλημέρας. Αν διανοηθεί κάποιος να καλημερίσει το πρωί στο δρόμο ή στην αγορά κάποιον που δεν γνωρίζει, δεν είναι βέβαιο ότι θα λάβει απάντηση.

Κάποιοι θα προσπεράσουν αδιάφορα, έχοντας τα ακουστικά του κινητού στ’ αυτιά τους. Άλλοι θα ξεστομίσουν με το ζόρι την δική τους «καλημέρα» από τυπική ευγένεια και ίσως απορήσουν. Πολλοί θα αναρωτηθούν για το ποιος είναι αυτός και γιατί χαιρετά. Αρκετοί θα προχωρήσουν με παγερότητα, δείχνοντας ότι δεν θέλουν καμία επαφή με αγνώστους. Λίγοι θα είναι αυτοί που θα ανταποδώσουν με εγκαρδιότητα και χαρά για την έκπληξη.

Μνήμη της Οσίας μητρός ημών Ξένης και των αυτής δύω θεραπαινίδων (24 Ιανουαρίου)

Εις την Ξένην

Aποξενούται τούδε του βίου Ξένη,

Ου ζώσα και πριν ως αληθώς ην ξένη.

Εις τας δύο θεραπαινίδας

Θνήσκουσιν άμφω της Ξένης αι δουλίδες,

Ου των εκείνης αρετών ούσαι ξέναι.

Ουρανού εις ξενίην Ξένη εικάδι ήλθε τετάρτη.

Οσία Ξένη και οι συν αυτή δύο θεραπαινίδες. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

H μακαρία αύτη και αοίδιμος Ξένη ήτον από την μεγαλόδοξον πόλιν της Ρώμης, καταγομένη από γένος τίμιον και επαινετόν. Όταν δε οι γονείς της Aγίας ηθέλησαν να υπανδρεύσουν αυτήν, και ήδη όλα τα του γάμου ετοιμάσθησαν, τότε η Αγία πέρνουσα δύω δουλεύτρας, ευγήκεν από την νυμφικήν κάμαραν, και εμβαίνουσα εις καΐκι, ανεχώρησε, και αλλάξασα διαφόρους τόπους, επήγεν εις την πόλιν Μύλασσαν, η οποία είναι κάστρον σκληρόν, Mεσσί κοινώς ονομαζόμενον, και ευρισκόμενον εις την εν τη Aσία Καρίαν, με θρόνον Eπισκόπου τετιμημένη υπό τον Σταυρουπόλεως. Μάλλον δε εις την πόλιν ταύτην κατεστάθη η Oσία παρά του θεσπεσίου Παύλου του Μοναχού και Πρεσβυτέρου, ο οποίος κατά την νήσον Κω1, φανείς θεόθεν εις αυτήν, την ωδήγησεν εις τα κρείττω και την κατά Χριστόν ζωήν.