Οσία Γερόντισσα Γαλακτία: «Φωνάζω τὸ “Χριστὸς Ἀνέστη” καὶ γίνονται καπνός»

Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης

(21 Ἰουλίου 2016)

Ἡ Γερόντισσα ἀπευθυνόμενη στὸν κ. Α. Μωραϊτάκη.

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ: «Νὰ ξέρετε τί μοῦ κάνει μέρα νύχτα ὁ θεοκατάρατος; Κοιμᾶμαι καὶ μὲ ξυπνᾶ: “Σήκω -μοῦ λέει- θὰ παντρευτεῖς. Φτοῦ, φτοῦ, φτοῦ. Δὲν ἔβαλα ποτὲ σὰν κοπέλα τέτοιο λογισμὸ καὶ τώρα μοῦ λὲς ἀναίσχυντε τέτοια πράγματα. Ἐγὼ παντρεύτηκα τὸν Ἀναστημένο Χριστό. Αὐτὸς ἦταν πάντα ὁ Νυμφίος τῆς καρδιᾶς μου”. Ἄλλοτε φεύγει μὲ οὐρλιαχτὰ καὶ ἄλλοτε μὲ χαχανητά. Μὲ ξυπνᾶ πάλι καὶ μοῦ λέει: “Ξύπνα νὰ προσευχηθεῖς. Ὥρα γιὰ προσευχή”. Τοῦ λέω: “Νὰ κάνεις τὴ δουλειά σου ἐσύ… Ξέρω πότε θὰ προσευχηθώ… Δὲν θὰ μοῦ πεῖς ἐσύ;” “Ποιὰ δουλειά μου νὰ κάνω” μοῦ λέει. “Νὰ πειράζω τοὺς ἀνθρώπους;” “Νὰ μετρᾶς τὶς μέρες –τοῦ ἀπαντῶ– ποὺ θὰ ἔρθει ὁ Κύριος στὴ Δευτέρα Παρουσία Του καὶ θὰ κλεισθεῖς μόνιμα στὰ καταχθόνια”. Ἐκεῖ σκάει καὶ φεύγει ζεματισμένος. Ἄλλοτε πάλι προσπαθῶ νὰ φορέσω τὸ φουστάνι μου καὶ ἔρχεται καὶ μὲ κοροϊδεύει: “Μὴ βάλλεις μαύρο. Φόρεσε ρόζ σὰν αὐτό… Αὐτὸ τὸ χρῶμα μ’ ἀρέσει ἐμένα”. Τοῦ ἐπιτίθεμαι καὶ πάλι μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ καὶ γίνεται ἄφαντος. Βυθίζομαι στὴν προσευχὴ καὶ ἔρχεται: “Σταμάτα –μοῦ λέει – κάνε μικρὴ διακοπή. Σοῦ ἔφερα γλυκό νὰ ξαποστάσεις”. Καὶ κρατᾶ ἀκαθαρσίες. Μετὰ χαχανίζει καὶ φεύγει.

Ἄλλοτε ἔρχονται πολλοὶ μαζὶ ὡς γυμνές γυναῖκες καὶ γυμνοὶ ἄνδρες. “Κοίτα, κοίτα. Κοίτα νὰ μαθαίνεις ἄσχετη. Κοίτα πὼς ζεῖ σήμερα ὁ κόσμος. Κοίτα τί τοὺς βάζουμε καὶ κάνουν.” Ἐκεῖ φωνάζω τὸ “Χριστὸς Ἀνέστη” καὶ γίνονται καπνός. Μοῦ κρατοῦν τὸ ἀναπηρικό «Π», μοῦ μπερδεύουν τὰ λόγια τῆς προσευχῆς, μοῦ ρίχνουν αὐτὰ ποὺ κρατῶ στὰ χέρια, μὲ ἀπειλοῦν, μὲ ἀηδιάζουν. Συνήθως ἔρχονται ὅταν εἶμαι μόνη….».

“Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, εκδ. Θεομόρφου, Β΄ έκδοση, σελ. 141-142.

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Διδαχές Γερόντισσας Γαλακτίας: Παραφυσική αγαπολογία

Είναι σημαντικά αυτά που αναφέρει η αδελφή Εύα Τορνεσάκη. Αυτή έχει και το μεγαλύτερο αρχείο από τη γιαγιά. Χάρηκα πολύ που ξεσκέπαζε τους πλανεμένους. Την είχα ακούσει κι εγώ να λέει, ότι πιο πολλοί πλανεμένοι θα ξεφυτρώσουν δήθεν στο όνομα του Χριστού, από τα μανιτάρια που φυτρώνουν στα βουνά της Κρήτης.

Συνιστούσε αγάπη, σιωπή, μετάνοια και ταπείνωση! Αυτά, έλεγε, καίνε τον διάβολο και δεν του δίνουνε δύναμη. Διαφορετικά μπορεί να φυσήξει ο νους σου (δική της έκφραση) και να νομίζεις πως έφτασες στα μέτρα του Μεγάλου Αντωνίου επειδή κάνεις λίγη προσευχή και νηστεία… Στα περιστατικά που αναφέρει η αδελφή Εύα, που σαν φιλόλογος τα γράφει και ωραία, ήθελα να προσθέσω τρία περιστατικά που έζησα: 

Μνήμη της ανακομιδής και μετακομιδής του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Nικολάου Mύρων της Λυκίας του Θαυματουργού (20 Μαΐου)

H ανακομιδή και μετακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Nικολάου Mύρων της Λυκίας του Θαυματουργού

Φάνας ο νεκρός σού θεόφρον την έω,

Έφανεν αύθις και δύσιν τεραστίοις.

H ανακομιδή και μετακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Nικολάου 

Mύρων της Λυκίας του Θαυματουργού

Kατά τους χρόνους του βασιλέως Aλεξίου του Kομνηνού και Πατριάρχου Kωνσταντινουπόλεως Nικολάου, εν έτει ‚απα΄ [1081], καταδρομή έγινεν από τους Iσμαηλίτας εναντίον των Xριστιανών Pωμαίων. Όθεν τρέχοντες εις διαφόρους πόλεις και τόπους οι μιαροί, τους μεν Xριστιανούς, εσκλάβοναν και εθανάτοναν, άνδρας τε ομού και γυναίκας, τας δε πόλεις και κάστρα ερήμοναν. Tότε λοιπόν ερήμωσαν και τα Mύρα της Λυκίας, όπου ευρίσκετο το λείψανον του μεγάλου και Θαυματουργού Nικολάου. Aφήκαν δε απείρακτον μόνην την Mητρόπολιν και την της Mητροπόλεως Eκκλησίαν. Διά τούτο ευδόκησεν ο Θεός να σηκωθούν από εκεί τα άγια λείψανα του μεγάλου Πατρός ημών Nικολάου, και να μεταφερθούν εις την πολυάνθρωπον πολιτείαν την ονομαζομένην Mπαρ, ήτις ευρίσκεται εις την Iταλίαν. Ένα μεν, διά να μη μείνουν τα λείψανα τοιούτου Aγίου άτιμα και άδοξα, και άλλο δε, διά να απολαύση και η Δύσις τα τούτου θαυμάσια, ήτις ακόμη δεν είχε πέση εις τας αιρέσεις και κακοδοξίας, αλλ’ ήτον Oρθόδοξος, και ενωμένη με την Aνατολικήν Eκκλησίαν.

Πρόσκληση Εκδηλώσεων Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου – 19 Μαΐου 2026 – Αθήνα & Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη, 12/ 5/ 2026

Αρ. Πρ.:13862

Πρόσκληση

Η 19η Μαΐου αποτελεί, για τους απανταχού Έλληνες ποντιακής καταγωγής, μια ημέρα ορόσημο, ημέρα μνήμης και τιμής της Γενοκτονίας των προγόνων μας. Παράλληλα, αποτελεί την κορύφωση των δράσεων υπέρ των επιδιώξεών μας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας και του αγώνα για την πρόληψη και αποτροπή παρόμοιων εγκλημάτων, τα οποία, δυστυχώς, εξακολουθούν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα.

H Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος πραγματοποιεί κάθε χρόνο, ανήμερα την 19η Μαΐου, κεντρικές πανελλαδικές εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Φέτος, οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την

Τρίτη 19 Μαΐου 2026.

Στην Αθήνα, στην Πλατεία Συντάγματος, Ώρα 6.30μ.μ.

-Ομιλία του Πολιτικού διοικητή Αγίου Όρους, Στρατηγού εν αποστρατεία των Ενόπλων Δυνάμεων και επίτιμο αρχηγό ΓΕΣ

κ. Αλκιβιάδη Στεφανή.

Στη Θεσσαλονίκη, στην Πλατεία Αγίας Σοφίας,΄Ωρα 6.30μ.μ.

-Ομιλία του Εκδότη και Συγγραφέα κ. Σάββα Καλεντερίδη.

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις.

Με εκτίμηση

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Γεώργιος Βαρθυμιάδης

Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου

Για φυλακή ο Μόρφου Νεόφυτος;

Γράφει ο Παναγιώτης Καπαρής

«Πανηγυρίζουν και ελπίζουν», σίγουρα οι φυλακισμένοι, με την πρωτοφανή απόφαση του Εφετείου, υιοθετώντας αίτημα της Νομικής Υπηρεσίας, να σταλεί σε νέα δίκη, με νέο δικαστή, ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος. Αν καταδικαστεί θα έχουν μόνιμα και όχι περιστασιακά, ένα Ιεράρχη να τους εξομολογεί, να τους καθοδηγεί και να τους δίδει δύναμη, να αντέξουν τα «κάτεργα» των φυλακών.

Ο Πανιερώτατος οδηγήθηκε στην Δικαιοσύνη και αθωώθηκε, γιατί τον Ιανουάριο του 2021, όταν ήταν σε ισχύ διατάγματα για τον κορωνοϊό, τέλεσε αγιασμό των Θεοφανίων, σε ποταμό της Μητρόπολη του. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι αφορούσε επιτρεπόμενη άσκηση θρησκευτικής λατρείας και αθώωσε τον Ιεράρχη.

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, μετά την απόφαση του Εφετείου, δήλωσε στο ΡΙΚ ότι δεν αισθάνεται ότι παρανόμησε, αλλά άσκησε τα καθήκοντά του, ως Ιεράρχης. Δεν παρότρυνα τον λαό να με ακολουθήσει, είπε, και παρέπεμψε στη φράση του Χριστού «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν». Επεσήμανε ότι ισχύει η ρήση «τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Υπέδειξε ότι δεν καταγγέλθηκε από κανέναν παρευρισκόμενο στον αγιασμό των υδάτων για επιπτώσεις στην υγεία του. Και δήλωσε ότι: «Είμαι έτοιμος να πάω φυλακή…».

Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου: "Οι βιοτικές μέριμνες σας πνίγουν τόσο, ώστε δεν ευκαιρείτε ούτε να προσευχηθείτε. Του εχθρού κατόρθωμα είναι τούτο"

«Οι βιοτικές μέριμνες σας πνίγουν τόσο, ώστε δεν ευκαιρείτε ούτε να προσευχηθείτε. Του εχθρού κατόρθωμα είναι τούτο. Το σπίτι, τα ενδύματα, η τροφή και πολλά άλλα πράγματα είναι απαραίτητα για την καλή διαβίωση του ανθρώπου. Χρειάζεται, λοιπόν, να φροντίζουμε για την απόκτησή τους. Αυτό δεν είναι εφάμαρτο. Έτσι θέλησε ο Θεός να ρυθμίσει τη ζωή μας.

Ο πανούργος διάβολος, όμως, καθώς πασχίζει ακατάπαυστα να μεταποιεί καθετί καλό σε κακό, διαστρέφει την εύλογη, μετρημένη και υγιή φροντίδα σε άλογη, συνεχή και αγχώδη μέριμνα, που σκοτίζει το νου και στενοχωρεί τη καρδιά. Αυτή η κατάσταση καταντά, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε ψυχική ασθένεια, στη θεραπεία της οποίας στοχεύουν οι νουθεσίες του Κυρίου για την εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια:

«Μη μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ή τί πίωμεν ή τί περιβαλώμεθα;… οίδε γάρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων… μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής» (Ματθ. 6: 31-34).

Αυτό δεν σημαίνει να μην κάνουμε τίποτε, αλλά, φροντίζοντας για ό,τι είναι αναγκαίο, να μη φορτωνόμαστε με περιττές μέριμνες, που συνεπάγονται κόπο σωματικό και ψυχικό».

Απόσπασμα

(Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου, «Ο δρόμος της ζωής» - επιλογές -, Ι. Μ. Παρακλήτου)

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Τεχνητή Νοημοσύνη: Από βοηθός, γίνεται τύραννος – Εταιρείες επενδύουν σε AI παρακολούθησης και βαθμολόγησης εργαζομένων

Τα συστήματα επιτήρησης φέρνουν ψηφιακή δουλεία στους χώρους εργασίας - Εστιατόρια και εταιρείες ελέγχουν την επίδοση με τεχνητή νοημοσύνη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στον χώρο εργασίας σας και ένας άγρυπνος ηλεκτρονικός οφθαλμός είναι συνεχώς καθηλωμένος επάνω σας. Αξιολογεί την κάθε κίνησή σας, «διαβάζει» συνεχώς τις εκφράσεις του προσώπου σας, μαντεύει τα συναισθήματά σας, ξέρει πότε νυστάζετε ή βαριέστε, καταγράφει τα διαλείμματα σας και το πότε πάτε στην τουαλέτα, «ακούει» τις συζητήσεις σας με τους πελάτες και τις αξιολογεί σε ζωντανό χρόνο, βαθμολογεί ακατάπαυστα τις επιδόσεις σας και σε κλάσματα δευτερολέπτου μπορεί να συντάξει αρνητική αναφορά, αποστέλλοντας την στον εργοδότη σας.

Αυτή το οργουελιανό σκηνικό δεν είναι μια εικασία του μέλλοντος, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται σε πολλές επιχειρήσεις του κόσμου, τόσο στη δια ζώσης εργασία – όσο και στην τηλεργασία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί αρχικά τώρα να εμφανίζεται στις πλατιές μάζες ως άκακος «βοηθός», αλλά ήδη έχει ξεκινήσει να επιτελεί τον απώτερο σκοπό της, ως εργασιακός (και γενικότερος) δυνάστης.

Πορίσματα Ἡμερίδος «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν»

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Στὶς 21μ.μ. τῆς 3ης Μαῒου 2026 ὁλοκληρώθηκαν μὲ ἐπιτυχία οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδος ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ποὺ διοργάνωσε ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μὲ μεγάλη συμμετοχὴ πιστῶν. Μετὰ τὶς ἕξη εἰσηγήσεις ἐξήχθησαν τὰ ἀκόλουθα πορίσματα:

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ ὡς «καινὴ κτίσις» ἔχει ὡς θεμελιώδη ἰδιότητά της τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασική της προϋπόθεση τὴν Ἀλήθεια, ὅπως παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου στοὺς Ἀποστόλους καὶ διατρανώθηκε ὑπὸ τῶν ἁγίων Πατέρων στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους διὰ τῶν Ὅρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ὅλες μαζὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ ἡ... καθεμία χωριστὰ ἀποτελεῖ τὴν «Μία» Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τῆς αὐτῆς πίστεως ἐν τῆ θείᾳ Χάριτι ὑφίσταται ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντιθέτως ὁ ὅρος «Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» προϋποθέτει διάσπαση, τὴν ὕπαρξη πολλῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ποὺ μὲ τεχνάσματα εἶναι ἀδύνατον νὰ συγκολληθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν ἕνα ὅλο. Γι’αὐτὸ ἡ δέησις ἐντὸς τῆς Θ. Λειτουργίας «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» δὲν σημαίνει προσευχὴ γιὰ ἕνωση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, πολλῷ μᾶλλον ἕνωση τῆς Ἐκκλησίας μὲ αἱρετικὲς ὁμάδες, ἀλλὰ προσευχὴ γιὰ συνάντηση ὅλων τῶν πιστῶν στὴν τήρηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Πατρικίου και των συν αυτώ Aκακίου, Mενάνδρου, και Πολυαίνου (19 Μαΐου)

Εις τον Πατρίκιον

Eφεύρε Πατρίκιος εκτμηθείς κλέος,

Yπέρ κλέος παν πατρικίων γηΐνων.

Εις τον Ακάκιον

Kαλού μετέσχες Aκάκιε του τέλους,

Aθλητικόν γαρ τούτο σοι διά ξίφους.

Εις τον Μένανδρον και Πολύαινον

Πολύαινος Mένανδρος εκτετμημένοι,

Πολλών επαίνων αξιούσθων αξίως.

Eννεακαιδεκάτη τάμε Πατρίκιον ξίφος οξύ.

Μαρτύριο Αγίου Πατρικίου. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα 

στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσα (Κοσσυφοπέδιο)

Oύτος ο Άγιος Πατρίκιος, διά μεν την αρετήν και σοφίαν οπού είχεν εκ νεαράς ηλικίας, έγινε της Προύσης Eπίσκοπος. Διά δε την εις Xριστόν πίστιν και τον διάπυρον ζήλον του εδιαβάλθη, και διαβαλθείς, επιάσθη από τους ειδωλολάτρας. Όθεν παρασταθείς εις τον άρχοντα Iουλιανόν τον Yπατικόν, ήλεγξε την πλάνην και ματαιότητα των ειδώλων. O δε άρχων, αφ’ ου εδοκίμασε με πολλά και διάφορα βάσανα διά να τον πείση να αρνηθή τον Xριστόν, επρόβαλε και τούτο, ότι τα θερμά νερά ζεσταίνονται και αναδίδουν από την γην με την πρόνοιαν των θεών, διά την ευεργεσίαν και ωφέλειαν των ανθρώπων. Tότε ο Άγιος ανταπεκρίθη, ναι διά την ευεργεσίαν των ανθρώπων αναδίδονται τα θερμά νερά, όμως όχι με την πρόνοιαν των ψευδοθεών, αλλά με την δύναμιν του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, ο οποίος εδιώρισε δύω τόπους.

Σύγκρουση Ορθοδόξων – Λατίνων. Μαρτύριο των 13 οσιομαρτύρων και ομολογητών της Μονής Καντάρας, των υπό Λατίνων αναιρεθέντων (μνήμη 19 Μαΐου). Ιστορία Εκκλησίας Κύπρου – Πορεία Ζωής: 15η Εκπομπή

Οι δεκατρείς οσιομάρτυρες της Μονής Καντάρας. 

Τοιχογραφία στον ιερό ναό Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο Μένικο

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Το εθνικό μας χρέος για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

Γράφει ο Νικόλαος Ταμουρίδης

«Εάν τα παρεληλυθότα μνημονεύεις, άμεινον περί των μελλόντων βουλεύσει», διατρανώνει ο αρχαίος ρήτορας Ισοκράτης, δηλαδή «Αν θυμάσαι τα περασμένα, ξέρεις να αντιμετωπίζεις καλύτερα το μέλλον».

Δεν ξεχνάμε λοιπόν! Έχουμε χρέος! Εθνικό χρέος! Θυμόμαστε την τραγωδία του αφανισμού των 353.000 προγόνων μας από τους Τούρκους τον περασμένο αιώνα και αγωνιζόμαστε ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί για την διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος της Γενοκτονίας.

Έχουμε χρέος να θυμόμαστε ότι:

Σύμφωνα με τον νομικό ορισμό που αναγράφεται στο άρθρο 2 της σχετικής συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών από το έτος 1948, Γενοκτονία σημαίνει μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, σκοτώνοντας ή προκαλώντας σοβαρή φυσική ή πνευματική βλάβη ή προκαλώντας συνθήκες για την φυσική εξόντωση μελών της ομάδας αυτής. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.

«Ασφάλεια ή Ελευθερία;» – Ηχηρή παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ στο Ευρωκοινοβούλιο για τον Προσωπικό Αριθμό

Μήνυμα με ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα για τον Προσωπικό Αριθμό και τις ψηφιακές ταυτότητες εξέπεμψε η ΝΙΚΗ μέσα από εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Με πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ, κ. Νίκου Αναδιώτη, διοργανώθηκε ενημερωτική εκδήλωση με θέμα: «Ασφάλεια ή Ελευθερία; Ο Ελληνικός Προσωπικός Αριθμός και η Ψηφιακή Ταυτότητα της ΕΕ».

Στην εκδήλωση συμμετείχαν νομικοί, ειδικοί στην κυβερνοασφάλεια και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι ανέπτυξαν προβληματισμούς σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων και τις επιπτώσεις της ψηφιακής μετάβασης στις ατομικές ελευθερίες.