Η αντίθεη Παιδεία και το Σύνταγμα

Ένας διαρκὴς καὶ χωρὶς τέλος κατήφορος. Μία τέλεια περιφρόνηση τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ καὶ πορεία ἀντίθετη μὲ ὅ,τι Ἐκεῖνος προστάζει. Ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας. Κατοχύρωση τοῦ δικαιώματος στὴν ἔκτρωση. Ἀμνήστευση τῆς βλασφημίας τῶν θείων. Ὑποτίμηση τοῦ θρησκευτικοῦ γάμου. Νομιμοποίηση κάθε μορφῆς συμβιώσεως. Ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἁμάρτημα βδελυκτὸ καὶ θανάσιμο, ποὺ ἀντιτίθεται ὄχι μόνο στὸν θεῖο νόμο, ἀλλὰ καὶ στὴν ἴδια τὴ φύση, θεωρεῖται πλέον παραδεκτή, φυσιολογικὴ καὶ νόμιμη.

Καὶ τὸ χειρότερο, συστηματικὴ προσ­πάθεια, ἡ νέα ἀπαράδεκτη ἠθικὴ νὰ περάσει καὶ στὴ διδασκαλία τῶν μαθητῶν, ἀπὸ τὶς πρῶτες κιόλας τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Νὰ δηλητηριασθοῦν οἱ ἀθῶες παιδικὲς ψυχὲς ἀπὸ τὰ πρῶτα τους βήματα μὲ τὶς «προοδευτικὲς» ἰδέες ἑνὸς κόσμου ποὺ ἀρνεῖται τὶς αἰωνόβιες παραδοσιακὲς ἀρχές του − ὅ,τι τὸν κράτησε ὄρθιο μέσα στοὺς αἰῶνες − καὶ ἐπιμένει ἀνυποχώρητα νὰ πορευθεῖ στὸ χάος.

Γιατί οι άδικοι προοδεύουν;

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Μέχρι πότε προοδεύουν; Και τί συμβαίνει στο τέλος σ΄ αυτούς και στους απογόνους τους; Αναρωτήθηκες ποτέ; Να μη σκοντάφτουν οι σκέψεις σου όταν βλέπεις ότι κάποιος καυχιέται με τη δύναμη και ξεχνά το Δωρητή της δύναμης.

Θυμήσου πως ο υπερήφανος και καυχόμενος Γολιάθ σκοτώθηκε από τη σφεντόνα ενός αγοριού, του Δαβίδ. Να μη συγχύζεται η καρδιά σου όταν βλέπεις πως κάποιος πλουτίζει με άδικο τρόπο.

Θα τρώει και δεν θα χορταίνει, θα αρπάζει και δεν θα του φτάνουν.

Θυμήσου τους πλούσιους πολίτες στα Σόδομα, πως σε μία στιγμή ρίχτηκε πάνω τους φωτιά και έγιναν στάχτη μ’ όλο τους τον πλούτο. Εσύ είσαι χριστιανός, και ο χριστιανός παρατηρεί τα γεγονότα στην άλλη γραμμή, στην ολότητα, και όχι επί μέρους.

Η Πραότητα του Θεού

Ένας Θεός άγνωστος στους ισχυρούς

Του π. Στεφάνου Φρήμαν

Ν: Η περίφημη εικόνα της Αγίας Τριάδας, έργο του αγίου Ανδρέα Ρουμπλιώφ, το καύχημα της ρωσικής αγιογραφίας. Αποδίδει με άριστο τρόπο την πραότητα και την ταπεινότητα του Τριαδικού Θεού.

Όταν ο Σέσιλ Ντε Μιλ επέλεξε τον Τσάρλτον Ίστον για τον ρόλο του Μωυσή στην ταινία του 1956 «Οι Δέκα Εντολές», είχε κατά νου μια καθαρά αμερικανική εκδοχή της κεντρικής ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης. Η δεκαετία του 1950 βρισκόταν στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου εναντίον του Κομμουνισμού. Η ταινία έγινε το όχημα για την πολιτισμική μυθολογία της Αμερικής. «Οι Δέκα Εντολές» είχαν στραφεί προς το θέμα της ελευθερίας.

Ως εκ τούτου, το Χόλυγουντ ακολουθούσε μια αρκετά πεπατημένη αμερικανική οδό: «διαβάζοντας» την δική του ιστορία μέσα στις Γραφές, και τις Γραφές μέσα στην δική του ιστορία. Ο Μωυσής έτσι μπορούσε να γίνει ο Αβραάμ Λίνκολν του Ισραήλ. Η επιβλητική προσωπικότητα του Ίστον ταίριαζε απόλυτα σε αυτή την ανα-διήγηση. Εδώ υπήρχε θάρρος, δύναμη, σταθερότητα σκοπού και μια προσωπικότητα ικανή να κοιτάξει κατάματα ακόμα και τον Γιουλ Μπρίνερ (τον Φαραώ της Αιγύπτου). Η ταινία έγινε εμβληματική για πολλούς, στερεώνοντας μέσα στο μυαλό τους τις προσωπικότητες μέσα στις Γραφές. Ωστόσο, ο Θεός (και ο Μωυσής) δεν μοιάζουν με αυτές τις χολιγουντιανές φαντασίες. Κάθε άλλο παρά ομοίωμα Τσάρλτον Ίστον ήταν ο Μωυσής - ο οποίος περιγράφεται μέσα στις Γραφές ως ο «πιο πράος άνθρωπος πάνω στο πρόσωπο της γης». Και - είτε μας αρέσει είτε όχι - ο Θεός είναι ακόμη πιο πράος.

Επιστολή Αυτοκράτορος Ιωάννου Βατάτζη προς τον Πάπα Γρηγόριο

ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΟΥΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΕ ΠΑΠΑΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ

Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης, ο θρυλικός “μαρμαρωμένος βασιλιάς”, ήταν ένας εκ των αυτοκρατόρων με έδρα την Νίκαια την περίοδο που η Κωνσταντινούπολη είχε πέσει στα χέρια των Φράγκων μετά την άλωση του 1204.

Δυσχερείς αρκετά οι συνθήκες της διακυβέρνησής του(1225-1254 ή 1255).

Πολλοί οι εχθροί του κράτους του και κυρίως οι Φράγκοι με υποκινητή τον Πάπα.

Παρ’ όλα αυτά ο Ιωάννης Βατάτζης γνωστός και ως “ελεήμων” θα πετύχει να κάνει την αυτοκρατορία της Νίκαιας ένα ισχυρό κράτος.

Τα επιτεύγματά του είναι αξιοθαύμαστα ως “Κύριος των Ελλήνων”.

Ας δούμε τα σπουδαιότερα:

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Γαλακτίωνος και Eπιστήμης (5 Νοεμβρίου)

Aσυνδυάστους συζύγους κτείνει ξίφος,

Tην ψυχικήν σύζευξιν ηγαπηκότας.

Tμήθη Eπιστήμη Γαλακτίων τ’ ενί πέμπτη.

Μαρτύριο Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, και Σεκούνδου ηγεμόνος, εν έτει σν΄ [250]. Kαι ο μεν Γαλακτίων, ήτον υιός Kλειτοφώντος και Λευκίππης, οίτινες ήτον και οι δύω Έλληνες. Έπειτα εδιδάχθησαν την ευσέβειαν από ένα Mοναχόν, ονομαζόμενον Oνούφριον, και εδέχθησαν το Άγιον Bάπτισμα. H δε Eπιστήμη, και αυτή παρομοίως είχε γονείς Έλληνας. Eπειδή δε εδόθη διά γάμου εις τον Γαλακτίωνα, διά τούτο και εβαπτίσθη διά μέσου αυτού. Φυλάξαντες ουν την παρθενίαν άσπιλον και οι δύω, έγιναν Mοναχοί, κάθε σκληραγωγίαν και κακοπάθειαν υπομένοντες.

ΠΡΟΒΑΤΟΣΧΗΜΟΙ ΛΥΚΟΙ

Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος

Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Νοεμβρίου 2026. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ

Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο είχε στο Βατικανό ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτης) κ. Σβιατοσλάβ, με επίκεντρο την κατάσταση στην Ουκρανία και τις προοπτικές του διαχριστιανικού διαλόγου.

Αὐτὴ εἶναι μία εἴδησις, ποὺ μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία γιὰ ἕνα σχόλιο.

Ἡ Ἐκκλησία πολεμήθηκε σκληρὰ τοὺς πρώτους αἰῶνες ἀπὸ ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς, τὴν τότε κρατικὴ δομὴ καὶ τὴν κρατοῦσα εἰδωλολατρεία. Πολεμήθηκε ὅμως καὶ ἀπὸ ἐσωτερικούς ἐχθρούς, τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἦσαν μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ διέστρεφαν τὴν ἀποκαλυμμένη ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος μᾶς προειδοποίησε καὶ γιὰ τὸν κίνδυνο αὐτό. Εἶπε· «Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες.» (Μτ 7,15). 

Ο άγιος (& μεγάλος) πολιτικός: αυτοκράτορας Ιωάννης Βατάτζης

4 Νοεμβρίου κι ο λαός μας τιμούσε (όταν θυμόταν την παράδοσή του) έναν ιδιαίτερο άγιό του: τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, που βασίλεψε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας όταν η ΚΠολη ήταν υπόδουλη στους σταυροφόρους (13ος αιώνας). Ο άγιος Ιωάννης Βατάτζης, ο Πτωχός Βασιλιάς, που ζούσε ως αγρότης, δε νοιάστηκε για την τσέπη του και τα προνόμια που μπορούσε να του αποφέρει η θέση του, αλλά προσπάθησε να απελευθερώσει την Πόλη (αυτό ήταν το όνειρο της αυτοκρατορίας της Νίκαιας, που ήταν κομμάτι της υπόδουλης βυζαντινής αυτοκρατορίας), ν' αντισταθεί στους ποικίλους εχθρούς της πατρίδας του, να προωθήσει την ένωση των Εκκλησιών (χωρίς υποταγή στον πάπα) και να βελτιώσει τη ζωή και το μορφωτικό και πνευματικό επίπεδο του λαού του.

Μάλλον ένας τέτοιος πολιτικός είναι ό,τι λείπει από την πατρίδα μας (κι όχι μόνο) σήμερα. Ένας έντιμος και άγιος πολιτικός.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Μην περιμένεις όλα να γίνουνε από τη μια στιγμή στην άλλη.

Και προπαντός, μην περιμένεις να γίνονται πάντα τα πράγματα, όπως τα έχεις στο μυαλό σου…

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Όταν φρενάρει ένα αυτοκίνητο, δεν σταματά αμέσως. Χρειάζεται να περάσουνε αρκετά μέτρα για να μπορέσει να ακινητοποιηθεί.

Έτσι και η οποιαδήποτε αλλαγή. Χρειάζεται χρόνο. Άλλοτε πολύ και άλλοτε πιο λίγο…

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης ο Ομολογητής, «εχθρός του λαού».

...Από το 1917 στη Ρωσία άρχισε να μαίνεται ισχυρός ο άνεμος των διωγμών εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού από το αθεϊστικό καθεστώς. Ο Χριστός «ξανασταυρώνεται» με τόσο σκληρά διατάγματα και διαγγέλματα, ώστε να λένε: «Εμείς θα διορθώσουμε τα λάθη του Διοκλητιανού και του Νέρωνος». Εκκλησίες βεβηλώνονται ή ισοπεδώνονται. Μοναστήρια πυρπολούνται ή κατεδαφίζονται. Μοναχοί και ιερωμένοι αλλά και λαϊκοί φυλακίζονται και βασανίζονται σκληρά, γιατί παραμένουν πιστοί στην ορθόδοξη πίστη. Οι πρώτοι μάρτυρες καταγράφονται στα Μαρτυρολόγια της Ρωσικής Εκκλησίας. Ήρθε όμως και η σειρά της Γεωργίας. Το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής λεηλατήθηκε. Οι μοναχοί συνελήφθησαν. Τους έκλεισαν σε υγρή και σκοτεινή φυλακή, όπου ήταν αναγκασμένοι να ξαπλώνουν σε μία σανίδα κάτω ακριβώς από την οποία αναδύονταν οι οσμές ακαθαρσιών από διερχόμενο υπόνομο.

«Αγάπη και Αλήθεια: Είναι απαραίτητα και τα δύο;» π. Γεώργιος Σχοινάς

 

πηγή: https://youtu.be

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Iωαννικίου του μεγάλου του εν τω Oλύμπω (4 Νοεμβρίου)

Tον Iωαννίκιον εκ γης λαμβάνει,

O τω λόγω γην του Θεού πήξας Λόγος.

Σήμά σοι έν γε τετάρτη Iωαννίκιε χεύσαν

(ήτοι επέχεαν και εκατεσκεύασαν).

Όσιος Ιωαννίκιος ο μέγας, ο εν Ολύμπω. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο μακάριος Iωαννίκιος εγεννήθη κατά τον εικοστόν τέταρτον χρόνον της τυραννίδος του θηριωνύμου και εικονομάχου Λέοντος του Iσαύρου, εν έτει ψμ΄ [740], από πατέρα μεν, καλούμενον Mυριτρίκην, από μητέρα δε, ονομαζομένην Aναστασώ, πατρίδα έχων την Bιθυνίαν. Oύτος λοιπόν όταν έφθασεν εις μέτρον ανδρικής ηλικίας, επήγε μαζί με τον βασιλέα εις τον πόλεμον τον κατά των Bουλγάρων, και μεγάλας ανδραγαθίας και νίκας εποίησε, κατακόψας μεν πολλούς από τους Bουλγάρους, λυτρώσας δε πολλούς από τους ομοφύλους Γραικούς.

Προστασία των ζώων ή παραλογισμός; Πού ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ στη Δικαιοσύνη;

Η παράνοια της καθ' υπερβολήν φιλοζωΐας και πώς αυτή απειλεί να διαλύσει την κοινωνική συνοχή.

Πού τελειώνει η προστασία των ζώων και πού αρχίζει η υπερβολή στην εφαρμογή της νομοθεσίας; Μπορεί η Δικαιοσύνη να αντιμετωπίζει διαφορετικές περιπτώσεις με την ίδια αυστηρότητα, χωρίς να εξετάζει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες;