«Βασιλίδος Εγκώμιον» Εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

κάμερα-φωτογραφίες:

Κώστας Τρύφων (floriniotika.gr)

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» πραγματοποίησαν εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, με την επωνυμία: «Βασιλίδος Εγκώμιον»

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 17 Ιουνίου, στην Αίθουσα Θεάτρου του Φ. Σ. Φ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Προλόγισε για την εκδήλωση ο εκπαιδευτικός Δημήτριος Παπαδόπουλος ο οποίος είχε όλη την επιμέλεια της εκδήλωσης, ενώ χαιρετισμό εκ μέρους του Μητροπολίτη Ειρηναίου ο οποίος απουσίαζε ανέγνωσε ο π. Ευάγγελος.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν ύμνοι, τραγούδια και επιλεγμένα κείμενα παλαιότερων και νεότερων συγγραφέων, τα οποία αναδεικνύουν τη διαχρονική σημασία της Κωνσταντινουπόλεως για την ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματική πορεία του Γένους μας.

Συμμετείχε η Μακεδονική Βυζαντινή Χορωδία «Άγιος Αγαθάγγελος Φλωρίνης» του «Αριστοτέλη» και η Χορωδία του 1ου Γενικού Λυκείου Φλώρινας, πλαισιωμένες από μουσικούς και ερμηνευτές οι οποίοι ερμήνευσαν τραγούδια αφιερωμένα στην Πόλη.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο όλη την εκδήλωση καθώς και φωτογραφικό υλικό.

Σχολιασμός στο 65ο κεφάλαιο του Ησαΐα από τον αρχιμανδρίτη πατέρα Σεβαστιανό Τοπάλη

Χανιά: Δεκάδες εικόνες αγίων πεταμένες σε κάδο – Η κοινωνία μας έγινε και επίσημα πνευματική χωματερή!

Κάποτε οι πρόγονοι μας προτιμούσαν τον θάνατο παρά να ασεβήσουν σε μια εικόνα και σήμερα ασυνείδητοι κάφροι τις πετούν στα σκουπίδια!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Πώς να μη ματώνει η ψυχή σου καθημερινά, βλέποντας πόσο πρόστυχα αδιάφορη έχει καταντήσει προς τα ιερά η σημερινή Ελλάδα; Ένας πολιτισμός φαίνεται από τα σκουπίδια του, λέει ένα γνωστό ρητό. Τι να πούμε όμως για μια κοινωνία που ρίχνει τον ίδιο τον πολιτισμό και την πίστη του στα σκουπίδια;

Αυτό που συνέβη στην Κρήτη και κυκλοφόρησε ευρέως ως είδηση, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η θλιβερή επιβεβαίωση ενός γενικότερου φαινομένου: όλο και περισσότεροι άξεστοι συμπολίτες μας, πετούν στα σκουπίδια ορθόδοξες εικόνες και άλλα θρησκευτικά αντικείμενα.

Δημογραφικὸ SOS: Ἡ Ἑλλάδα μικραίνει, ἀλλὰ οἱ ἀρμόδιοι πανηγυρίζουν γιὰ «ἀνάπτυξη»

Ἄλλη μία χρονιὰ πέρασε καὶ ἄλλο ἕνα καμπανάκι χτύπησε γιὰ τὴ χώρα. Μόνον ποὺ πλέον δὲν πρόκειται γιὰ καμπανάκι. Πρόκειται γιὰ σειρήνα κινδύνου ποὺ οὐρλιάζει μὲ ὅλη της τὴ δύναμη, ἐνῶ τὸ πολιτικὸ σύστημα μοιάζει νὰ ἔχει συνηθίσει τὸν ἦχο καὶ νὰ συνεχίζει ἀτάραχο τὴν πορεία του.Τὰ στοιχεῖα τῆς ἘΛΣΤΑΤ γιὰ τὸ 2025 εἶναι ἀμείλικτα. Οἱ γεννήσεις ἔπεσαν στὶς 65.594. Πρὶν ἀπὸ μόλις πέντε χρόνια, τὸ 2020, ἦταν 84.764. Μέσα σὲ μία πενταετία χάθηκαν 19.170 γεννήσεις. Δὲν χάθηκαν ἀριθμοί. Χάθηκαν παιδικὰ γέλια. Χάθηκαν μαθητὲς ποὺ δὲν θὰ καθίσουν ποτὲ σὲ σχολικὰ θρανία. Χάθηκαν νέοι ποὺ δὲν θὰ ἐργαστοῦν, δὲν θὰ δημιουργήσουν οἰκογένειες, δὲν θὰ κρατήσουν ζωντανὲς τὶς τοπικὲς κοινωνίες.

Γ. Ρούντας για Προσωπικό Αριθμό: "Να μας σφραγίσετε θέλετε; Ε, όχι!"

 πηγή: https://www.youtube.com/

Τα «κλεμμένα» σύκα και η διάκριση του Άγιου Παΐσιου

Κάποτε, δύο νεαροί επισκέπτες πήγαιναν να δουν τον Άγιο Παΐσιο στο κελί του, στην Παναγούδα. Στον δρόμο, πεινούσαν πολύ και είδαν μια συκιά σε ένα ξένο κελί. Χωρίς να το πολυσκεφτούν, πήδηξαν τον φράχτη, έκοψαν μερικά σύκα και τα έφαγαν. Όταν έφτασαν στον Άγιο Παΐσιο, εκείνος τους υποδέχτηκε με το γνωστό του χαμόγελο. Πριν προλάβουν να πουν οτιδήποτε, ο Άγιος πήγε μέσα και τους έφερε ένα πιάτο με λουκούμια και νερό. Καθώς κάθονταν, τους κοίταξε στα μάτια και είπε αστειευόμενος:

— «Ευλογημένα παιδιά, το λουκούμι είναι καλό, αλλά σαν τα κλεμμένα σύκα του γείτονα δεν έχει, ε;»

Οι νεαροί κοκκίνισαν από ντροπή, καταλαβαίνοντας ότι ο Γέροντας είχε το διορατικό χάρισμα. Όμως, ο Άγιος Παΐσιος, αντί να τους μαλώσει, πρόσθεσε με απλότητα:

— «Μην ανησυχείτε, ο Θεός βλέπει την ανάγκη και την πείνα του ανθρώπου. Αλλά την επόμενη φορά, να χτυπάτε την πόρτα και να ζητάτε. Ο μοναχός θα σας έδινε όλο το δέντρο με χαρά. Η ευλογία έρχεται όταν ζητάμε, όχι όταν παίρνουμε στα κρυφά.»

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Πολλοί γνωρίζουν τα πάντα για τον κόσμο και ελάχιστα για την ψυχή τους.

[.....] Η βαθύτερη τραγωδία της σύγχρονης εποχής δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών αλλά η έλλειψη αυτού του βιώματος. Πολλοί γνωρίζουν τα πάντα για τον κόσμο και ελάχιστα για την ψυχή τους. Έχουν μάθει να μετρούν, να υπολογίζουν, να κατακτούν, αλλά δυσκολεύονται να σταθούν μόνοι μέσα στη σιωπή. Και όμως, η σιωπή δεν είναι απουσία. Είναι ο χώρος όπου ακούγονται οι πιο ουσιαστικές φωνές.

Στις πιο αληθινές στιγμές της ζωής μας νιώθουμε ότι κάποιος μας γνωρίζει καλύτερα από όσο γνωρίζουμε εμείς τον εαυτό μας. Ότι υπάρχει ένα βλέμμα που αγκαλιάζει τις αντιφάσεις μας χωρίς να τις απορρίπτει. Που γνωρίζει τις αποτυχίες μας χωρίς να μας ταπεινώνει. Που βλέπει τις πληγές μας χωρίς να αποστρέφεται το πρόσωπό του.

Η θεολογική εμπειρία ονομάζει αυτή τη μυστική πραγματικότητα Θεό.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Καλλίστου Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου)

O Όσιος Πατήρ ημών Kάλλιστος ο Kωνσταντινουπόλεως, 

εν ειρήνη εκοιμήθη

Kάλλη παρελθών φθαρτά Kάλλιστ’ ευθύφρον,

Kάλλη βλέπεις νυν, α φθαρήναι ουκ ένι1.

Σημείωση

1. Oύτος ο Άγιος Kάλλιστος πρότερον ενασκούμενος εν τη κατά το όρος του Άθω Σκήτει του Mαγουλά, ύστερον από την ασκητικήν παλαίστραν, ανέβη εις τον θρόνον της Kωνσταντινουπόλεως επί Iωάννου Kαντακουζηνού, και Iωάννου Παλαιολόγου, εν έτει ‚ατν΄ [1350] μετά τον Πατριάρχην Iσίδωρον. Oύτος ήτον εν αρεταίς διαβεβοημένος, ως μαρτυρεί ο Kαντακουζηνός, βιβλ. δ΄, κεφάλ. γ΄. Πατριαρχεύσας δε χρόνους δύω, επαραχώρησε τον θρόνον εις τους βουλομένους, και πηγαίνωντας εις την Mονήν του Mάμαντος την εδικήν του, εκεί ησύχασε, κατά τον αυτόν Kαντακουζηνόν, και έγινεν αντ’ αυτού Πατριάρχης Φιλόθεος. Aφ’ ου δε ο Kαντακουζηνός εδιάλεξε την μοναδικήν ζωήν, και έγινε βασιλεύς Iωάννης ο Παλαιολόγος, τότε και ο Kάλλιστος ελθών από Tενέδου, (όπου είχεν υπάγη) έγινε δεύτερον Πατριάρχης.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Mεθοδίου, Eπισκόπου Πατάρων (20 Ιουνίου)

Mέθοδον Mεθόδιος βίου προς βίον,

Mεθείς οδεύει, ου μέθοδος ου πέλει.

Eικάδι αρχιθύτην Mεθόδιον άορ κατέπεφνεν.

Άγιος Ιερομάρτυς Μεθόδιος Επίσκοπος Πατάρων. 

Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην 

Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο μακάριος παιδιόθεν αφιέρωσε τον εαυτόν του εις τον Θεόν, όθεν έγινε σκεύος τίμιον και δοχείον του Παναγίου Πνεύματος. Διά τούτο και την Aρχιερωσύνην με θείαν ψήφον λαβών, καλώς και θεοφιλώς εποίμανε το εμπιστευθέν αυτώ ποίμνιον, και με τους λαμπρούς και γλυκείς του λόγους εφώτισε και εγλύκανε τα των Oρθοδόξων πληρώματα. Bλέπωντας δε την κακοδοξίαν και απάτην των του Ωριγένους οπαδών, οι οποίοι τότε ευρίσκοντο1, ως άριστος ποιμήν κατέφλεξεν αυτήν με το θείον πυρ της διδασκαλίας του, ολιγοστεύσας το σκότος αυτής με την θείαν χάριν, και με την εδικήν του σοφίαν. Όθεν και η των λόγων αυτού αστραπή, και η της γνώσεως σάλπιγξ εξήλθεν εις όλην την γην.

Βολὲς Νέας Σμύρνης Συμεῶν κατὰ Μητσοτάκη καὶ Ἀρχιεπισκόπου: «Δὲν ζητήσαμε αὐξήσεις – Νὰ ἀποσυρθεῖ ἡ διάταξη»!

Προ­βλη­μα­τί­στη­κα πο­λύ ἄν ἔ­πρε­πε νά γρά­ψω κά­τι ἤ νά σι­ω­πή­σω γι­ά τό ζή­τη­μα τῆς κυ­βερ­νη­τι­κῆς πρω­το­βου­λί­ας γι­ά τήν αὔ­ξη­ση τῶν ἀ­πο­δο­χῶν τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που καί τῶν Μη­τρο­πο­λι­τῶν, τό ὁ­ποῖ­ο αὐ­τές τίς μέ­ρες τό­σο θό­ρυ­βο προ­κα­λεῖ.

Ἡ ἐ­πί­μο­νη ὅ­μως σύ­στα­ση προ­σώ­που πού μέ πε­ρι­βάλ­λει μέ βα­θύ σε­βα­σμό καί πο­λλή ἀ­γά­πη μέ ἀ­νάγ­κα­σε τε­λι­κά νά πα­ρα­με­ρί­σω τούς δι­σταγ­μούς μου καί νά χα­ρά­ξω τίς γραμ­μές πού ἀ­κο­λου­θοῦν.

1. Δι­α­νύ­ω τό 24ο ἔ­τος τῆς ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­ας μου. Οὐ­δέ­πο­τε σέ σύ­νο­δο ἐ­τέ­θη ἤ δι­α­τυ­πώ­θη­κε γρα­πτῶς ἀ­πό κά­ποι­ον Ἱ­ε­ράρ­χη δη­μο­σί­ως αἴ­τη­μα αὐξήσεως τῶν ἀ­πο­δο­χῶν μας. Ἑ­πο­μέ­νως τό λε­χθέν ἀ­πό ἐ­πί­ση­μα χεί­λη ὅ­τι αὐ­τό ἀ­πο­τε­λοῦ­σε «πά­γι­ο αἴ­τη­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας», δέν εἶ­ναι ἀ­λη­θές.

Το κόλπο για να ξεπερνάς τα προβλήματά σου είναι να λές «δόξα σοι ο Θεός»

Για να καταλάβεις τον άλλον πρέπει να είσαι ή Άγιος ή Παθών

-Για την Αγιορείτικη σοφία έγινε λόγος πριν λίγες ημέρες στο Φάληρο(αίθουσα ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ) κατα την παρουσίαση του νεοεκδοθέντος Βιβλίου ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ του π.Διονυσίου Ταμπάκη απο τις εκδόσεις "ΑΘΩΣ"

Αποσπάσματα απο το βιβλίο διάβασε η γνωστή και καταξιωμένη ηθοποιός ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ και η επιμελήτρια του βιβλίου Δήμητρα Σταύρου.

Ανάμεσα στα άλλα έγινε και αναφορά στο σύγχρονο τέρας της εποχής μας,την κατάθλιψη και στο πως κατανικάται αποτελεσματικά απο την Ορθόδοξη Αγιορείτικη αντιμετώπιση.

" ΓΕΡΟΝΤΑ ποιο είναι το καλύτερο φάρμακο για την κατάθλιψη;

-Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις αλλοιώσεις μας. Δεν είμαστε από ατσάλι. Ακόμη και ο καιρός αλλάζει συνέχεια πόσο μάλλον ο άνθρωπος.

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή... - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή, αν έχεις μαζί σου τον Θεό, θα είναι ο σωστός ο δρόμος.

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή, αν επιλέξεις να τον βαδίσεις χωρίς Θεό στο πλάι, στο τέλος θα βγει σε αδιέξοδο.

Θα καταλήξει να είναι, μία τραγωδία.

Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο δρόμος, όσο ο προορισμός.