Πρόσκληση Εκδηλώσεων Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου – 19 Μαΐου 2026 – Αθήνα & Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη, 12/ 5/ 2026

Αρ. Πρ.:13862

Πρόσκληση

Η 19η Μαΐου αποτελεί, για τους απανταχού Έλληνες ποντιακής καταγωγής, μια ημέρα ορόσημο, ημέρα μνήμης και τιμής της Γενοκτονίας των προγόνων μας. Παράλληλα, αποτελεί την κορύφωση των δράσεων υπέρ των επιδιώξεών μας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας και του αγώνα για την πρόληψη και αποτροπή παρόμοιων εγκλημάτων, τα οποία, δυστυχώς, εξακολουθούν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα.

H Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος πραγματοποιεί κάθε χρόνο, ανήμερα την 19η Μαΐου, κεντρικές πανελλαδικές εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Φέτος, οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την

Τρίτη 19 Μαΐου 2026.

Στην Αθήνα, στην Πλατεία Συντάγματος, Ώρα 6.30μ.μ.

-Ομιλία του Πολιτικού διοικητή Αγίου Όρους, Στρατηγού εν αποστρατεία των Ενόπλων Δυνάμεων και επίτιμο αρχηγό ΓΕΣ

κ. Αλκιβιάδη Στεφανή.

Στη Θεσσαλονίκη, στην Πλατεία Αγίας Σοφίας,΄Ωρα 6.30μ.μ.

-Ομιλία του Εκδότη και Συγγραφέα κ. Σάββα Καλεντερίδη.

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις.

Με εκτίμηση

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Γεώργιος Βαρθυμιάδης

Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου

Για φυλακή ο Μόρφου Νεόφυτος;

Γράφει ο Παναγιώτης Καπαρής

«Πανηγυρίζουν και ελπίζουν», σίγουρα οι φυλακισμένοι, με την πρωτοφανή απόφαση του Εφετείου, υιοθετώντας αίτημα της Νομικής Υπηρεσίας, να σταλεί σε νέα δίκη, με νέο δικαστή, ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος. Αν καταδικαστεί θα έχουν μόνιμα και όχι περιστασιακά, ένα Ιεράρχη να τους εξομολογεί, να τους καθοδηγεί και να τους δίδει δύναμη, να αντέξουν τα «κάτεργα» των φυλακών.

Ο Πανιερώτατος οδηγήθηκε στην Δικαιοσύνη και αθωώθηκε, γιατί τον Ιανουάριο του 2021, όταν ήταν σε ισχύ διατάγματα για τον κορωνοϊό, τέλεσε αγιασμό των Θεοφανίων, σε ποταμό της Μητρόπολη του. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι αφορούσε επιτρεπόμενη άσκηση θρησκευτικής λατρείας και αθώωσε τον Ιεράρχη.

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, μετά την απόφαση του Εφετείου, δήλωσε στο ΡΙΚ ότι δεν αισθάνεται ότι παρανόμησε, αλλά άσκησε τα καθήκοντά του, ως Ιεράρχης. Δεν παρότρυνα τον λαό να με ακολουθήσει, είπε, και παρέπεμψε στη φράση του Χριστού «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν». Επεσήμανε ότι ισχύει η ρήση «τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Υπέδειξε ότι δεν καταγγέλθηκε από κανέναν παρευρισκόμενο στον αγιασμό των υδάτων για επιπτώσεις στην υγεία του. Και δήλωσε ότι: «Είμαι έτοιμος να πάω φυλακή…».

Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου: "Οι βιοτικές μέριμνες σας πνίγουν τόσο, ώστε δεν ευκαιρείτε ούτε να προσευχηθείτε. Του εχθρού κατόρθωμα είναι τούτο"

«Οι βιοτικές μέριμνες σας πνίγουν τόσο, ώστε δεν ευκαιρείτε ούτε να προσευχηθείτε. Του εχθρού κατόρθωμα είναι τούτο. Το σπίτι, τα ενδύματα, η τροφή και πολλά άλλα πράγματα είναι απαραίτητα για την καλή διαβίωση του ανθρώπου. Χρειάζεται, λοιπόν, να φροντίζουμε για την απόκτησή τους. Αυτό δεν είναι εφάμαρτο. Έτσι θέλησε ο Θεός να ρυθμίσει τη ζωή μας.

Ο πανούργος διάβολος, όμως, καθώς πασχίζει ακατάπαυστα να μεταποιεί καθετί καλό σε κακό, διαστρέφει την εύλογη, μετρημένη και υγιή φροντίδα σε άλογη, συνεχή και αγχώδη μέριμνα, που σκοτίζει το νου και στενοχωρεί τη καρδιά. Αυτή η κατάσταση καταντά, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε ψυχική ασθένεια, στη θεραπεία της οποίας στοχεύουν οι νουθεσίες του Κυρίου για την εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια:

«Μη μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ή τί πίωμεν ή τί περιβαλώμεθα;… οίδε γάρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων… μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής» (Ματθ. 6: 31-34).

Αυτό δεν σημαίνει να μην κάνουμε τίποτε, αλλά, φροντίζοντας για ό,τι είναι αναγκαίο, να μη φορτωνόμαστε με περιττές μέριμνες, που συνεπάγονται κόπο σωματικό και ψυχικό».

Απόσπασμα

(Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου, «Ο δρόμος της ζωής» - επιλογές -, Ι. Μ. Παρακλήτου)

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Τεχνητή Νοημοσύνη: Από βοηθός, γίνεται τύραννος – Εταιρείες επενδύουν σε AI παρακολούθησης και βαθμολόγησης εργαζομένων

Τα συστήματα επιτήρησης φέρνουν ψηφιακή δουλεία στους χώρους εργασίας - Εστιατόρια και εταιρείες ελέγχουν την επίδοση με τεχνητή νοημοσύνη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στον χώρο εργασίας σας και ένας άγρυπνος ηλεκτρονικός οφθαλμός είναι συνεχώς καθηλωμένος επάνω σας. Αξιολογεί την κάθε κίνησή σας, «διαβάζει» συνεχώς τις εκφράσεις του προσώπου σας, μαντεύει τα συναισθήματά σας, ξέρει πότε νυστάζετε ή βαριέστε, καταγράφει τα διαλείμματα σας και το πότε πάτε στην τουαλέτα, «ακούει» τις συζητήσεις σας με τους πελάτες και τις αξιολογεί σε ζωντανό χρόνο, βαθμολογεί ακατάπαυστα τις επιδόσεις σας και σε κλάσματα δευτερολέπτου μπορεί να συντάξει αρνητική αναφορά, αποστέλλοντας την στον εργοδότη σας.

Αυτή το οργουελιανό σκηνικό δεν είναι μια εικασία του μέλλοντος, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται σε πολλές επιχειρήσεις του κόσμου, τόσο στη δια ζώσης εργασία – όσο και στην τηλεργασία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί αρχικά τώρα να εμφανίζεται στις πλατιές μάζες ως άκακος «βοηθός», αλλά ήδη έχει ξεκινήσει να επιτελεί τον απώτερο σκοπό της, ως εργασιακός (και γενικότερος) δυνάστης.

Πορίσματα Ἡμερίδος «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν»

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Στὶς 21μ.μ. τῆς 3ης Μαῒου 2026 ὁλοκληρώθηκαν μὲ ἐπιτυχία οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδος ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ποὺ διοργάνωσε ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μὲ μεγάλη συμμετοχὴ πιστῶν. Μετὰ τὶς ἕξη εἰσηγήσεις ἐξήχθησαν τὰ ἀκόλουθα πορίσματα:

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ ὡς «καινὴ κτίσις» ἔχει ὡς θεμελιώδη ἰδιότητά της τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασική της προϋπόθεση τὴν Ἀλήθεια, ὅπως παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου στοὺς Ἀποστόλους καὶ διατρανώθηκε ὑπὸ τῶν ἁγίων Πατέρων στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους διὰ τῶν Ὅρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ὅλες μαζὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ ἡ... καθεμία χωριστὰ ἀποτελεῖ τὴν «Μία» Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τῆς αὐτῆς πίστεως ἐν τῆ θείᾳ Χάριτι ὑφίσταται ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντιθέτως ὁ ὅρος «Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» προϋποθέτει διάσπαση, τὴν ὕπαρξη πολλῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ποὺ μὲ τεχνάσματα εἶναι ἀδύνατον νὰ συγκολληθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν ἕνα ὅλο. Γι’αὐτὸ ἡ δέησις ἐντὸς τῆς Θ. Λειτουργίας «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» δὲν σημαίνει προσευχὴ γιὰ ἕνωση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, πολλῷ μᾶλλον ἕνωση τῆς Ἐκκλησίας μὲ αἱρετικὲς ὁμάδες, ἀλλὰ προσευχὴ γιὰ συνάντηση ὅλων τῶν πιστῶν στὴν τήρηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Πατρικίου και των συν αυτώ Aκακίου, Mενάνδρου, και Πολυαίνου (19 Μαΐου)

Εις τον Πατρίκιον

Eφεύρε Πατρίκιος εκτμηθείς κλέος,

Yπέρ κλέος παν πατρικίων γηΐνων.

Εις τον Ακάκιον

Kαλού μετέσχες Aκάκιε του τέλους,

Aθλητικόν γαρ τούτο σοι διά ξίφους.

Εις τον Μένανδρον και Πολύαινον

Πολύαινος Mένανδρος εκτετμημένοι,

Πολλών επαίνων αξιούσθων αξίως.

Eννεακαιδεκάτη τάμε Πατρίκιον ξίφος οξύ.

Μαρτύριο Αγίου Πατρικίου. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα 

στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσα (Κοσσυφοπέδιο)

Oύτος ο Άγιος Πατρίκιος, διά μεν την αρετήν και σοφίαν οπού είχεν εκ νεαράς ηλικίας, έγινε της Προύσης Eπίσκοπος. Διά δε την εις Xριστόν πίστιν και τον διάπυρον ζήλον του εδιαβάλθη, και διαβαλθείς, επιάσθη από τους ειδωλολάτρας. Όθεν παρασταθείς εις τον άρχοντα Iουλιανόν τον Yπατικόν, ήλεγξε την πλάνην και ματαιότητα των ειδώλων. O δε άρχων, αφ’ ου εδοκίμασε με πολλά και διάφορα βάσανα διά να τον πείση να αρνηθή τον Xριστόν, επρόβαλε και τούτο, ότι τα θερμά νερά ζεσταίνονται και αναδίδουν από την γην με την πρόνοιαν των θεών, διά την ευεργεσίαν και ωφέλειαν των ανθρώπων. Tότε ο Άγιος ανταπεκρίθη, ναι διά την ευεργεσίαν των ανθρώπων αναδίδονται τα θερμά νερά, όμως όχι με την πρόνοιαν των ψευδοθεών, αλλά με την δύναμιν του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, ο οποίος εδιώρισε δύω τόπους.

Σύγκρουση Ορθοδόξων – Λατίνων. Μαρτύριο των 13 οσιομαρτύρων και ομολογητών της Μονής Καντάρας, των υπό Λατίνων αναιρεθέντων (μνήμη 19 Μαΐου). Ιστορία Εκκλησίας Κύπρου – Πορεία Ζωής: 15η Εκπομπή

Οι δεκατρείς οσιομάρτυρες της Μονής Καντάρας. 

Τοιχογραφία στον ιερό ναό Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο Μένικο

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Το εθνικό μας χρέος για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

Γράφει ο Νικόλαος Ταμουρίδης

«Εάν τα παρεληλυθότα μνημονεύεις, άμεινον περί των μελλόντων βουλεύσει», διατρανώνει ο αρχαίος ρήτορας Ισοκράτης, δηλαδή «Αν θυμάσαι τα περασμένα, ξέρεις να αντιμετωπίζεις καλύτερα το μέλλον».

Δεν ξεχνάμε λοιπόν! Έχουμε χρέος! Εθνικό χρέος! Θυμόμαστε την τραγωδία του αφανισμού των 353.000 προγόνων μας από τους Τούρκους τον περασμένο αιώνα και αγωνιζόμαστε ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί για την διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος της Γενοκτονίας.

Έχουμε χρέος να θυμόμαστε ότι:

Σύμφωνα με τον νομικό ορισμό που αναγράφεται στο άρθρο 2 της σχετικής συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών από το έτος 1948, Γενοκτονία σημαίνει μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, σκοτώνοντας ή προκαλώντας σοβαρή φυσική ή πνευματική βλάβη ή προκαλώντας συνθήκες για την φυσική εξόντωση μελών της ομάδας αυτής. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.

«Ασφάλεια ή Ελευθερία;» – Ηχηρή παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ στο Ευρωκοινοβούλιο για τον Προσωπικό Αριθμό

Μήνυμα με ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα για τον Προσωπικό Αριθμό και τις ψηφιακές ταυτότητες εξέπεμψε η ΝΙΚΗ μέσα από εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Με πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ, κ. Νίκου Αναδιώτη, διοργανώθηκε ενημερωτική εκδήλωση με θέμα: «Ασφάλεια ή Ελευθερία; Ο Ελληνικός Προσωπικός Αριθμός και η Ψηφιακή Ταυτότητα της ΕΕ».

Στην εκδήλωση συμμετείχαν νομικοί, ειδικοί στην κυβερνοασφάλεια και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι ανέπτυξαν προβληματισμούς σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων και τις επιπτώσεις της ψηφιακής μετάβασης στις ατομικές ελευθερίες.

Γι’ αυτό κοινωνούμε, γιατί είμαστε ανάξιοι

Τι είναι η Θεία Λειτουργία; Το τραπέζι που μας κάνει ο Πατέρας μας. Μαζευόμαστε γύρω από ένα «τραπέζι», την Αγία Τράπεζα και εκεί έρχεται ο Πατέρας μας και μας προσφέρει το φαγητό.

Και μάλιστα δυο είδη. Το πρώτο ο Λόγος Του το Ιερό Ευαγγέλιο.

Και το δεύτερο είναι το Σώμα και το Αίμα Του.

Ο Χριστός μας είπε πολύ καθαρά μερικά πράγματα:

Το πρώτο «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ», αυτός που κοινωνεί το Σώμα και το Αίμα μου είναι ενωμένος με εμένα και εγώ είμαι ενωμένος με αυτόν.

Μέσα από την προσευχή οι νέοι θα καταλάβουν κάτι το οποίο δεν γνωρίζουν

Δὲ μποροῦμε νὰ ἀπαντήσουμε σὲ ὅλα τὰ ἐρωτήματα βέβαια, ἀλλὰ θὰ σᾶς πῶ ἕνα παράδειγμα, πνευματικὸ παράδειγμα.

Ἦρθε στὸ μοναστήρι, στὸν Ἅγιο Παῦλο, ἕνας νέος, ἦταν 28 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος ἦταν τελειόφοιτος θεολογίας καὶ μοῦ λέει: «Γέροντα, μπορῶ νὰ ἐξομολογηθῶ;»

Λέω, εὐλογημένο, νὰ ἐξομολογηθεῖς.

Μοῦ εἶπε τοὺς λογισμοὺς του, μοῦ εἶπε ὅ,τι εἶχε καὶ δὲν εἶχε ὁ ἄνθρωπος.

Τὰ εἴπαμε τέλος πάντων εἰρηνικά, ὄμορφα. Ἀλλὰ προσέχω νὰ μάθουν τὰ παιδιὰ νὰ ἀρχίσουν νὰ προσεύχονται, νὰ κάνουν προσευχή.

Διότι ἀπὸ ἐκεῖ θὰ καταλάβουν κάτι τὰ παιδιά, ὅτι ὑπάρχει κάτι τὸ ὁποῖο δὲν τὸ γνωρίζουν, ἀπὸ τὴν προσευχή.

Ἄκουσε, τοῦ λέω, πολὺ ὡραῖα, καὶ ξέρεις καὶ γράμματα, ἀλλὰ νὰ προσπαθήσεις νὰ κάνεις λίγο προσευχή.

-Νὰ κάνω, μοῦ λέει, Γέροντα.

Βγάζω τὸ κομποσχοινάκι νὰ τοῦ δείξω πῶς νὰ κάνει προσευχή.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Πέτρου, Διονυσίου, Xριστίνης παρθένου, Aνδρέου, Παύλου, Bενεδίμου, Παυλίνου, και Hρακλείου. Μνήμη του Αγίου Στεφάνου του νέου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (18 Μαΐου)

Εις τον Πέτρον

Bληθείς ο Πέτρος των τροχαντήρων μέσον,

Ζωής παρήκε τους τροχούς της αστάτου.

Εις τον Παύλον, Διονύσιον και Ανδρέαν

Tρεις συντρίβουσι πίστεως στερρούς λίθους,

Παύλον Διονύσιον Aνδρέαν λίθοις.

Εις τον Ηράκλειον

Eίς άθλος Hράκλειε σος προς το ξίφος,

Άθλους καλύπτει τους όλους Hρακλέους.

Εις τον Παυλίνον και Βενέδιμον

Oρών με Bενέδιμε τον σον Παυλίνον,

Tμηθέντα συντμήθητι φησί Παυλίνος.

Εις την Χριστίναν

Xριστώ παρέστης ηγλαϊσμένη όλη,

Aίμασι τοις σοις παρθενική Xριστίνα.

+ Oγδοάς αθλοφόρων εκ γαίης εις πόλον ήρθη.

Aπό τους Aγίους τούτους Mάρτυρας, ο μεν Πέτρος, ήτον από την πόλιν Λάμψακον, και φερθείς εις τον Δέκιον1 τον άρχοντα της Aβυδινών2 πόλεως, επροστάχθη να θυσιάση εις την Aφροδίτην, μη πεισθείς δε, αλλά ομολογήσας τον Xριστόν, συντρίβεται εις όλον το σώμα με αλυσίδας και ξύλα και τροχαντήρας, ήτοι τροχούς τιμωρητικούς. Όθεν μέσα εις αυτήν την βάσανον παραδίδει το πνεύμα του, και λαμβάνει εκ Θεού τον της αθλήσεως στέφανον. O δε Παύλος και ο Aνδρέας εκατάγοντο από την Mεσοποταμίαν, στρατιώται όντες υποκάτω εις τον ρηθέντα Δέκιον, με τον οποίον ομού επήγαν εις τας Aθήνας. Eκεί δε επιάσθησαν ο Διονύσιος και η Aγία Xριστίνα, και εβάλθησαν εις την φυλακήν. Tην δε Aγίαν Xριστίναν βλέποντες ο Παύλος και ο Aνδρέας, πως ήτον παρθένος και ωραία, και εις καιρόν γάμου, επαρακίνουν αυτήν εις αισχράν μίξιν. H δε Aγία ουκ επείσθη. Όθεν αντί να βιάσουν αυτήν, εμεταβλήθησαν εκείνοι από τας νουθεσίας της, και επίστευσαν εις τον Xριστόν. Tούτου χάριν, αυτοί μεν οι δύω και ο Διονύσιος, ελιθοβολήθησαν. H δε Aγία Xριστίνα, πεσούσα επάνω εις αυτούς, απεκεφαλίσθη.