π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης - Αφού η κατάσταση είναι δύσκολη, ανοίξτε τις εκκλησίες!!!

 

Δείτε το βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=_LzjMp_4EzM

Εκπομπή με τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη που μεταδίδεται από τα κανάλια Altas TV και Αχελώος TV (Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020)

Προβολή οπτικοακουστικού υλικού στο κτίριο της Βουλής των Ελλήνων για την Εορτή της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων

Δείτε το βίντεο εδώ:  https://youtu.be/Ia9nFDv47u8

 

" Άγιος Ιάκωβος ο με συγχωρείτε" (Ρώσικη ταινία μικρού μήκους)

Δείτε το βίντεο εδώ: https://youtu.be/BE2EtG3IJF0

 

«Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης και τα θαυμαστά γεγονότα»

Δείτε το βίντεο εδώ:https://youtu.be/0gOSSx0YPHc

 Ο Ηγούμενος της Ι.Μ.Μακρυμάλλης Αρχιμ.Ιάκωβος μιλάει στο Πρακτορείο μας για την πνευματική σχέση που είχε με τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη.

«Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν»ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΤΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Λκ 12,16-21) Δημητρίου Π. Ρίζου Δρ. Θεολογίας

 

Τοὺς εἶπε ὁ Κύριος μία παραβολή˙ Κάποιου πλουσίου ἀνθρώπου τὰ κτήματα ἔφεραν πλούσια παραγωγή. Καὶ σκεφτόταν μόνος του μέσα του λέγοντας˙ Τὶ νὰ κάνω, ποὺ δὲν ἔχω, ποῦ νὰ μαζέψω τοὺς καρπούς μου; Σκέφτηκε καὶ εἶπε˙ Αὐτὸ θὰ κάνω. Θὰ γκρεμίσω τὶς ἀποθῆκες καὶ θὰ κτίσω μεγαλύτερες, καὶ ἐκεῖ θὰ συμμαζέψω ὅλα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου. Καὶ θὰ πῶ στὴν ψυχή μου˙ Ψυχή μου, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ ποὺ σοῦ φθάνουν γιὰ πολλὰ χρόνια, ἀναπαύσου, φᾶγε, πιές, διασκέδασε. Τοῦ εἶπε ὅμως ὁ Θεός˙ Ἄμυαλε, αὐτὴ τὴν νύκτα σοῦ ζητᾶνε τὴν ψυχή σου ἀπὸ σένα˙ αὐτὰ ποὺ ἀποθήκευσες, τίνος θὰ εἶναι; Ἔτσι θὰ πάθη ὅποιος θησαυρίζει γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ ὄχι σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Κάλεσε κάποιος τὸν Κύριο στὸ σπίτι του, γιὰ νὰ τοὺς κάνη τὴν μοιρασιὰ τῆς πατρικῆς περιουσίας. Ἀφοῦ πρῶτα ὁ Κύριος ἀρνήθηκε μὲ τὴν ἐρώτησι˙ Ποιὸς μὲ κατέστησε δικαστή; Στὴν συνέχεια, γιὰ νὰ ἀπαλλάξη τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν πλεονεξία, εἶπε τὴν παραπάνω παραβολή.

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Ἑορτῆς τῶν Εἰσοδείων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

 

Ἡ εὔψυχη κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ!

«Σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων...

ἔχουσα... τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης»

Ἑβρ. 9, 1-7

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα, ποὺ εἶναι τῆς ἑορτῆς, ἀκούσαμε τὴν περιγραφὴ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ποὺ ὅριζε τὸν χῶρο λατρείας τῶν Ἰσραηλιτῶν, πρὶν κτισθεῖ ὁ Ναὸς τῶν Ἱεροσολύμων. Ἡ ἴδια ἡ Σκηνὴ ἀλλὰ καὶ ὅ,τι ὑπῆρχε σʼ αὐτήν, προεικόνιζε τὴν Παναγία. Τὸ ἱερότερο δὲ ἀπὸ τὰ ἀντικείμενά της ἦταν ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης.

Πῶς ὅμως ἡ Κιβωτὸς προεικόνιζε τὴ Θεοτόκο; Τὴν προεικόνιζε καὶ ἡ ἴδια αὐτὴ καθεαυτή, καὶ λόγω τῆς θείας προστασίας ποὺ χάριζε.

1.  Ἡ Θεοτόκος ὡς Κιβωτὸς

Ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης ἦταν ἕνα κιβώτιο κατασκευασμένο ἀπὸ ἐκλεκτὸ ξύλο. Ἐξωτερικὰ καὶ ἐσωτερικὰ ἦταν ἐπενδυμένη μὲ καθαρὸ χρυσάφι.

Μέσα στὴν Κιβωτὸ φυλάσσονταν οἱ πέτρινες πλάκες μὲ τὶς δέκα ἐντολές, τὶς ὁποῖες εἶχε παραλάβει ὁ Μωυσῆς ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸ ὄρος Σινᾶ˙ μία χρυσὴ στάμνα ποὺ περιεῖχε τὸ μάννα˙ καὶ τὸ ραβδὶ τοῦ Ἀαρῶν ποὺ θαυματουργικὰ εἶχε βλαστήσει.

Ἡ Παναγία προεικονίζεται ἀπὸ τὴν Κιβωτὸ τῆς Διαθήκης, διότι εἶχε ἐξαιρετικὴ ἀρετή, ποὺ συμβολίζεται μὲ τὸ ἐξαίρετο ξύλο ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἦταν κατασκευασμένη ἡ Κιβωτός. Λόγω ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς ἀρετῆς της, τὴν ἐπεσκίασε τὸν Ἅγιον Πνεῦμα, ὅπως τότε οἱ τεχνῖτες ἐπένδυσαν τὴν Κιβωτὸ μὲ χρυσάφι. Ἔτσι, ἡ Παναγία ἀξιώθηκε νὰ χωρέσει τὸν ἄπειρο Δημιουργό της μέσα στὴν πάναγνη κοιλία της – κυοφόρησε καὶ γέννησε τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, Ἐκεῖνον ποὺ ἔδωσε τὸν Νόμο καὶ τὶς δέκα ἐντολές, καὶ ὁ Ὁποῖος εἶναι τὸ ἀληθινὸ μάννα, ὁ οὐράνιος ἄρτος τῆς ζωῆς. Ἔγινε ἡ Παναγία Θεοτόκος. Ἔγινε Μητέρα χωρὶς νὰ παύσει νὰ εἶναι παρθένος, ὅπως καὶ ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρῶν βλάστησε, ἄν καὶ ἦταν ἕνα ξερὸ ξύλο. Οἱ ἀντιστοιχίες σὲ ὅλα τὰ παραπάνω μεταξὺ τῆς Κιβωτοῦ καὶ τῆς Θεοτόκου εἶναι προφανεῖς.

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Θ΄ Λουκά ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν''

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Λουκ. 12, 16-21

 

Ο ΠΛΟΥΤΟΣ

«Ἄφρον, ταύτη τῆ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν

ἀπὸ σοῦ˙ ἅ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;»

(Λουκ. 12, 20)

 

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί, τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο. Εἶνε μιὰ μικρὴ παραβολή.

Ἕνας ἄνθρωπος ἦταν πλούσιος. Μιὰ χρονιὰ εἶχε μεγάλη σοδειά. Οἱ ὑπηρέτες μὲ ἐντολή του μάζεψαν σὲ ἀποθῆκες τοὺς καρπούς. Ἀλλʼ οἱ ἀποθῆκες σὲ λίγο γέμισαν. Στενοχώρια ὁ πλούσιος. «Τί νὰ κάνω», μονολογοῦσε, «ποὺ δὲν ἔχω μέρος νὰ ἀσφαλίσω τὰ ἀγαθά μου;» (Λουκ. 12, 17).

Τὸν βασάνιζε αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ἐπὶ τέλους βρῆκε τὴ λύσι˙

«Θὰ γκρεμίσω τὶς ἀποθῆκες μου, θὰ κτίσω μεγαλύτερες καὶ μέσα σʼ αὐτὲς θὰ μαζέψω ὅλα τὰ ἀγαθά μου. Καὶ θὰ πῶ στὴν ψυχή μου˙ Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθά, ποὺ φθάνουν γιὰ πχρόνια πολλά. Ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου» (Λουκ. 12, 18-19).

Ἀλλὰ ξαφνικὰ ὁ πλούσιος ἄκουσε φωνὴ ποὺ ἐρχόταν ἀπὸ τὸν οὐρανό˙

«Ἀνόητε ἄνθρωπε, αὐτὴ τὴ νύχτα θὰ πεθάνης. Δαίμονες θὰ πάρουν τὴν ψυχή σου. Κι αὐτὰ ποὺ ἑτοίμασες τί θʼ ἀπογίνουν;».

Καὶ μετὰ τὴν παραβολὴ εἶπε ὁ Χριστός˙

ΚΑΝΟΝΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Δειτε το βίντεο εδώ:https://youtu.be/3mCmZLPpX34

 

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ -7. Οἱ καλὲς καὶ οἱ κακὲς μας συζητήσεις, Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Τοπάλη

 

Κ

άποτε κάθονταν οἱ γέροντες τῆς Σκήτης καὶ μιλοῦσαν γιὰ τὴν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς. Μεταξύ τους ἦταν κι ἕνας διορατικὸς γέροντας, ποὺ τὴν ὥρα ἐκείνη κατὰ θαυμαστὸ τρόπο ἔβλεπε ἀγγέλους νὰ στέκονται δίπλα τους καὶ νὰ σείουν κλαδιά βαΐων θριαμβευτικὰ καὶ νὰ τοὺς ἐπαινοῦν. Μόλις ὅμως ξέφευγε ἡ συζήτηση καὶ ἄρχιζε διαφορετικὴ συνομιλία, οἱ ἄγγελοι ἀναχωροῦσαν, ἔφευγαν ἀπὸ κοντά τους καὶ μπροστὰ τους ἔρχονταν καὶ κυλιόντουσαν γουρούνια γεμάτα δυσοσμία καὶ βρωμιά. Ὅταν πάλι ἄρχιζαν νὰ μιλᾶνε γιὰ θέματα ὠφέλιμα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ, οἱ ἄγγελοι ἐπανέρχονταν κι ἔλεγαν καλὰ λόγια γι’ αὐτοὺς καὶ τοὺς εὐλογοῦσαν.

 Σ’ ἕνα δεύτερο περιστατικό, ἕνας ἄλλος γέροντας πῆρε ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ χάρισμα νὰ βλέπει ὅσα γίνονται. Κάποια μέρα εἶδε ἕναν ἀδελφὸ νὰ μελετάει στὸ κελί του τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ ἕνας δαίμονας ἦρθε καὶ στεκόταν ἔξω ἀπ’ τὸ κελί. Ὅση ὥρα ὁ ἀδελφὸς μελετοῦσε δὲν μποροῦσε νὰ μπεῖ μέσα ὁ διάβολος, μόλις ὅμως σταματοῦσε τὴ μελέτη, τότε ἄνοιγε τὴν πόρτα τοῦ κελιοῦ του καὶ ἐφορμοῦσε καὶ τοῦ ἔκανε πόλεμο μὲ λογισμοὺς βρώμικους.

Μερικές σκέψεις πάνω στο ψευδοχριστιανικό ιδεολόγημα "η υγεία ως υπέρτατο αγαθό".

 Αν η υγεία και η επίγεια ζωή είναι το "υπέρτατο αγαθό", όπως λέγεται (ελέχθη και σήμερα, δυστυχώς) από επίσημα αρχιερατικά χείλη, τι μήνυμα δίνουμε άραγε στους συνανθρώπους μας που πάσχουν από ανίατα νοσήματα, που οδεύουν προς τον θάνατο, που ζουν με χρόνια προβλήματα, αυτοάνοσα, παθήσεις των νεφρών, καρδιοπάθειες, αναπηρία ως συνέπεια ατυχήματος ή άλλης αιτίας;

Τι θα πούμε σε γονείς που ζουν την τραγικότητα να βλέπουν τα παιδιά τους, ακόμα και ανήλικα, σε θαλάμους καρκινοπαθών, να υπόκεινται σε χημιοθεραπείες, ή και, δυστυχώς, να καταλήγουν ενίοτε, αφού όλες οι ιατρικές φροντίδες δεν απέτρεψαν; 

Αν η  υγεία είναι το υπέρτατο αγαθό, πώς θα απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί ο Χριστός κατά τον επίγειο βίο Του, οι απόστολοι, οι άγιοι, όσοι θαυματουργούσαν εν ζωή και μετά τον θάνατο, δεν έκαναν, δεν κάνουν, όλους τους ασθενείς υγιείς δια μιας, θαυματουργικά, μαγικά; 

Γιατί έπρεπε μόνο η αιμορροούσα να ιαθεί (που μάλιστα ακούμπησε μόνο το ιμάτιο του Κυρίου, ασφαλώς φορέα μικροβίων) και όχι όλοι οι άλλοι οι απελπισμένοι που συνωθούσαν τον Κύριο εκείνη την ημέρα; 

Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

 

Ἑορτὴ ὑπέρλαμπρη καὶ κοσμοχαρμόσυνη ἡ σημερινή, ἀγαπητοί πατέρες καὶ ἀδελφοί! Σήμερα, ἡ ἁγία τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησία τιμᾶ καὶ γεραίρει μὲ ᾄσματα πνευματικὰ καὶ ὕμνους θεοτερπεῖς τὸ πανευφρόσυνο γεγονὸς τῆς εἰσόδου τῆς πανυπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τοῦ νομικοῦ ναοῦ, τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομῶντος στὰ Ἱεροσόλυμα. Γεγονός, ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς σωτηρίας τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων.

Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς συναθροισθήκαμε, γιὰ νὰ τῆς προσφέρουμε τὴν κατὰ δύναμη δοξολογία καὶ εὐχαριστία, στὸν παλαίφατο τοῦτο ναὸ στὸ ἅγιό της ὄνομα, τὸν ἐπονομαζόμενο τῆς Ποδίθου, τὸν ὁποῖο ἡ εὐλάβεια δύο ἀρχόντων κατοίκων τῆς εὐλογημένης Γαλάτας, τοῦ Δημητρίου ντὲ Κορὸν καὶ τῆς συζύγου του Ἑλένης, ἀνήγειρε τὸ ἔτος 1502, ὡς μοναστηριακὸ ναὸ μίας μικρῆς μονῆς τῆς περιόδου τῆς ἑνετοκρατίας. Κι ὁ ναὸς τοῦτος, ποὺ ἀφιερώθηκε στὴν Παναγία τὴν Ἐλεοῦσα, κοσμήθηκε -δυστυχῶς ὄχι ὁλόκληρος- μὲ ὑψηλῆς δυτικότροπης τεχνοτροπίας νωπογραφίες, ὥστε σήμερα νὰ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ δέκα στὴν Κύπρο μνημεῖα παγκόσμιας κληρονομιᾶς τοῦ διεθνοῦς ὀργανισμοῦ τῆς Unesco

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ -6. Ἡ θυσία τοῦ ἑαυτοῦ μας, Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Τοπάλη

                              

•     Ὁ ἀββᾶς Ἰωάννης ἔλεγε γιὰ τὸν Ἰωάννη τὸν Κο-λοβό ὅτι, ὅταν τὸν ἐπισκεπτόταν κάποιος ἀδελφὸς, τοῦ ἔδειχνε ἀγάπη μεγάλη, ἀκριβῶς ὅπως τὸ διαβάζουμε στὸν ἀπόστολο Παῦλο, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἀγάπη «πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει». Καὶ εἶπε πάλι ὅτι δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀγάπη ἀπὸ τὸ νὰ δίνει κάποιος τὴ ζωή του γιὰ τὸν διπλανὸ του. Τὶ σημαίνει ὅμως αὐτό; Ἂν δηλαδὴ κανεὶς ἀκούσει λυπηρὸ λόγο σὲ βάρος του ἀπὸ τὸν πλησίον καὶ, ἐνῶ μπορεῖ νὰ τοῦ πεῖ καὶ ὁ ἴδιος κάτι παρόμοιο, ἀγωνιστεῖ καὶ δὲν τοῦ ἀπαντήσει ἢ ἂν ἀδικηθεῖ καὶ σηκώσει τὴν ἀδικία χωρὶς νὰ τὴν ἀνταποδώσει, αὐτὸς εἶναι ποὺ προσφέρει τὴ ζωή του γιὰ τὸν διπλανό του.

•     Κι ἕνας ἀδελφὸς εἶπε στὸν ἀββᾶ Ποιμένα: -«Βρῆκα ἕναν τόπο ποὺ παρέχει μεγάλη ἀνάπαυση στοὺς ἀδελφούς. Μοῦ δίνεις τὴν εὐλογία νὰ ἐγκατασταθῶ ἐκεῖ;» Καὶ εἶπε ὁ γέροντας:

-«Νὰ πᾶς καὶ νὰ μείνεις ἐκεῖ ποὺ δὲν βλάπτεις τὸν ἀδελφό σου».

•     Κι ἕνας ἀδελφὸς ἔκανε τὴν παρακάτω ἐρώτησηστὸν ἀββᾶ Ποιμένα:

-«Ἂν κάποιος ἀδελφὸς μοῦ χρωστάει λίγα χρήματα, μοῦ ἐπιτρέπεις νὰ τοῦ κάνω λόγο;». Καὶ λέγει ὁ γέροντας:

-«Κάνε του λόγο μία φορά».

-«Τὶ νὰ κανω ὅμως ποὺ δὲν μπορῶ νὰ συγκρατήσω τὸν λογισμὸ τῆς ὀργῆς ποὺ μὲ ἀναστατώνει ἐναντίον του;».

-«Ἄσε τὸν λογισμό σου νὰ φύγει, μόνο τὸν ἀδελφό σου νὰ μὴν θλίψεις».