Navigation
- ΑΡΧΙΚΗ
- ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
- ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
- ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΟΛΙΤΕΙΑ
- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ Ε.
- ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
- ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΖΩΗ
- ΕΠΙΚΑΙΡΑ
- ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
- Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ
- Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
- ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ
- ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821
- ΜΥΡΙΠΝΟΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
- ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ
- ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
- π.ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ
- ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ Ι.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
- ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
- ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
- ΡΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ
- ΨΑΛΤΗΡΙΟΥ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑ
- ΩΦΕΛΙΜΑ
Τετάρτη 27 Μαΐου 2026
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Από την πρώτη άλωση στην τρίτη;
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Όταν δεν έχουμε μεγάλους επισκόπους τότε η Πολιτεία παίρνει το πάνω χέρι!
Κυριακή 1 Ιουνίου 2025
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Οἱ αἱρέσεις (παπισμός, προτεσταντισμός, οἰκουμενισμός) εἶναι Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τρίτη 22 Απριλίου 2025
Λέγοντας «Χαίρετε», γνώριζε ότι λέγεις «Χριστός Ανέστη» με έναν άλλο τρόπο…
Σάββατο 12 Απριλίου 2025
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ ὑμνογραφία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας. (Σχετικά μέ τίς λεγόμενες λατρευτικές ἑβδομάδες, μέ συναυλίες καί παραστάσεις μέσα στούς Ἱερούς μας Ναούς)
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2025
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς γίνεται δείκτης πορείας γιὰ τὴν θέση καὶ εὐθύνη τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν σύγχρονο κόσμο
Δευτέρα 27 Μαΐου 2024
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅσοι μιλοῦν γιά ἐλευθερία καί ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἄς διδαχθοῦν ἀπό τήν συμπεριφορά τοῦ Θεοῦ μας στόν παραλυτικό!
πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/
Πέμπτη 14 Μαΐου 2020
Κωνσταντίνος ὁ Μέγας καί ἡ ἱστορική ἀλήθεια, (†) π. Γ. Δ. Μεταλληνοῦ
Ἡ σωστὴ χρήση τῶν πηγῶν
Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ στάση τῶν ἱστορικῶν ἀπέναντι στὸ Μέγα Κωνσταντῖνο εἶναι ἀντιφατική. Γιὰ ἄλλους ὑπῆρξε μέγα αἴνιγμα ἢ στυγνὸς δολοφόνος καὶ καιροσκόπος, γιὰ ἄλλους δέ, τὸ μέγα θαῦμα τῆς ἱστορίας. Αὐτὸ συμβαίνει διότι ἐπικρατοῦν συνήθως ἰδεολογικὰ κριτήρια καὶ παραταξιακὲς ἐκτιμήσεις ἐρήμην τῶν πηγῶν. Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα στὸ χῶρο τῆς ἱστορίας, ποὺ ὁδηγεῖ αὐτόχρημα στὴν αὐτοκατάργηση τοῦ ἱστορικοῦ καὶ τῶν ἐρευνῶν του, εἶναι ἡ χρησιμοποίηση τῆς ἱστορίας μὲ ὁποιεσδήποτε διασκευὲς τῆς κατὰ τὸ δοκοῦν, ὥστε νὰ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἀποδειχθοῦν πράγματα ποὺ ἱστορικὰ δὲν θεμελιώνονται. Ἕνα ἄλλο ἐπίσης πρόβλημα εἶναι ὄχι μόνον ἡ ἰδεολογικὴ χρήση τῆς ἱστορίας καὶ τῶν πηγῶν ἀκόμη, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ ἱστορικὸς ἀναχρονισμός. Νὰ ἐπιχειροῦνται δηλαδὴ ἑρμηνευτικὲς προσβάσεις στὰ ἱστορικὰ γεγονότα καὶ στὰ ἱστορικὰ πρόσωπα μέσα ἀπὸ κρίσεις καὶ προϋποθέσεις τοῦ παρόντος, τοῦ ὁποιουδήποτε παρόντος. Γνωρίζετε ἀσφαλῶς ὅλοι ὅτι ὅταν συντάσσει κανεὶς μιὰ ἱστορικὴ διατριβὴ καὶ μάλιστα ἂν εἶναι διδακτορικὴ διατριβὴ ποὺ εἶναι ἡ σημαντικότερη ἐργασία ἐνὸς ἐπιστήμονος, παραθέτει ἕνα εἰσαγωγικὸ ἢ πρῶτο κεφάλαιο ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἐποχὴ μέσα στὴν ὁποία τοποθετοῦνται τὰ θέματα μὲ τὰ ὁποία ἀσχολεῖται. Αὐτὴ ἡ τοποθέτησις εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία, σφαιρικὴ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τοποθέτηση, γιὰ νὰ μπορεῖ κανεὶς τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποία θὰ συναγάγει, νὰ τὰ τεκμηριώνει καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον.







