Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 82.6.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Μθ 8,5-13)]

  

  Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς»

Ἡ Καπερναοὺμ ἦταν μιὰ παραλίμνια πόλι, στὴν ὁποία ἦρθε ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ καὶ τὴν ἔκανε τόπο κατοικίας του. Ἐδῶ ἦταν, κατὰ κάποιο τρόπο, τὸ κέντρο τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου του. Γύριζε στὶς πόλεις καὶ τὰ χωριὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐπέστρεφε πάλι στὴν πόλι αὐτή. 

Ὅταν λοιπὸν ἦρθε κάποια φορά, τὸν πλησίασε ἕνας ἑκατόνταρχος, δηλαδὴ ρωμαῖος ἀξιωματικός, ὑπεύθυνος σὲ στρατιωτικὴ μονάδα ἑκατὸ ἀνδρῶν. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶχε στὸ σπίτι του ἕναν παραλυτικὸ ὑπηρέτη, καὶ αὐτό, παρακαλώντας, τὸ ἀνέφερε στὸν Ἰησοῦ. Ὁ Ἰησοῦς πρόθυμα τοῦ εἶπε ὅτι, θὰ ἔρθει στὸ σπίτι νὰ τὸν θεραπεύση. Ἀλλ’ ὁ ἑκατόνταρχος θεώρησε τὸν ἑαυτό του ἀνάξιο γιὰ μιὰ τέτοια ἐπίσκεψι. Γι’ αὐτὸ ζήτησε ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ νὰ πῆ μόνο ἕνα λόγο, γιὰ νὰ θεραπευθῆ ὁ ὑπηρέτης του. Καὶ μάλιστα παραλληλίζοντας τὴν δική του στρατιωτικὴ ἐξουσία νὰ διατάζη καὶ οἱ ἄλλοι νὰ ὑπακοῦνε, πίστευε ὅτι τὸ ἴδιο μπορεῖ νὰ κάνη καὶ ὁ Ἰησοῦς. Πίστευε δηλαδὴ ὅτι ἡ ἀρρώστια βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ Ἰησοῦ καὶ θὰ φύγει μὲ μία διαταγή του. Αὐτὸ ἔκανε τὸν Χριστὸ νὰ θαυμάση τὴν πίστι του καὶ νὰ τὴν ἐπαινέση δημόσια. Ὁ ρωμαῖος ἀξιωματικὸς ἦταν εἰδωλολάτρης, ἀλλὰ παρουσιάζει πίστι μεγαλύτερη ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ εἶχαν τὸν νόμο καὶ τοὺς προφῆτες. Σημείωσε ἀκόμα ὁ Ἰησοῦς καὶ τόνισε, ὅτι θὰ βρεθοῦν πολλοὶ ἀπὸ μακρυά, εἰδωλολάτρες, ποὺ θὰ καθίσουν κοντὰ καὶ μαζί του στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καὶ ἀντίθετα αὐτοὶ στοὺς ὁποίους δόθηκε ὁ νόμος, ἀντὶ νὰ εἶναι στὴν βασιλεία, θὰ ριχτοῦν «στὸ σκότος τὸ ἐξώτερον», στὰ ἀτελείωτα βάσανα. Καὶ τέλος, εἶπε στὸν ἑκατόνταρχο˙ «Πήγαινε, καὶ ὅπως πίστευσες, ἂς γίνη». Καὶ πραγματικά, θεραπεύθηκε ὁ ὑπηρέτης του ἐκείνη τὴν ὥρα.

Κυριακή Δ΄Ματθαίου - Υπομνηματισμός της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ.8,5-13]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ

«Εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος(:και όταν ο Ιησούς μπήκε στην Καπερναούμ, ήλθε κοντά Του ένας εκατόνταρχος, ο οποίος Τον παρακαλούσε και Του έλεγε: “Κύριε, ο δούλος μου είναι κατάκοιτος και παράλυτος στο σπίτι και βασανίζεται από τρομερούς πόνους”)»[Ματθ.8,5-6].

Όταν λοιπόν ο Ιησούς κατέβηκε από το όρος[:αμέσως μετά την επί του Όρους ομιλία Του], τότε προσήλθε σ΄Αυτόν ο λεπρός για να Τον παρακαλέσει να τον θεραπεύσει[βλ. Ματθ.8,1-4: «Καταβάντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὄρους ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί. Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι. καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ὅρα μηδενὶ εἴπῃς, ἀλλὰ ὕπαγε σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε τὸ δῶρον ὃ προσέταξε Μωσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς(: όταν κατέβηκε ο Ιησούς από το βουνό, Τον ακολούθησαν πολλά πλήθη λαού. Και να, ένας λεπρός ήλθε και Τον προσκυνούσε γονατιστός λέγοντας:

Ό,τι μπορείς - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Ό,τι μπορείς να πετάξεις από πάνω σου, πέταξέ το.

Ό,τι μπορείς να αφήσεις πίσω σου, άφησέ το και αυτό.

Φορτώνουμε τις πλάτες μας με χίλια δύο ‘’πρέπει’’ άχρηστα και μετά αναρωτιόμαστε γιατί είμαστε συνέχεια κουρασμένοι.

Ό,τι μπορείς να αγνοήσεις, κάνε το.

Και με όποιον μπορείς να αποφύγεις τον καβγά, προσπάθησε να τον αποφύγεις.

Τὸ καλύτερο μνημόσυνο γιὰ τοὺς αὐτόχειρες

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Οἱ πρόσφατες αὐτοκτονίες νέων ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἡ αἰσθητὴ αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀναδεικνύουν τὴν ἄμεση ἀνάγκη οὐσιαστικῆς ἐπανασύνδεσης τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἡ Ὁποία παραμένει ἡ μοναδικὴ ἄγκυρα γιὰ τοὺς ναυαγοὺς τῆς ζωῆς καὶ μπορεῖ νὰ δώσει διέξοδο στὰ ἀδιέξοδα τῆς ὑλιστικῆς ζωῆς.

Ἡ εὐθύνη, βέβαια, δὲν εἶναι μόνο τοῦ αὐτόχειρα καὶ τοῦ στενοῦ του περιβάλλοντος, ἀλλὰ καὶ ὅσων ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ὁδηγοῦν στὴν ἀπελπισία. Εἶναι φυσικὰ καὶ ἡμῶν τῶν χριστιανῶν, κλήρου καὶ λαοῦ, ποὺ δὲν ἐμπνεύσαμε τοὺς ἀπογοητευμένους ἀνθρώπους, ἀδιαφορήσαμε γιὰ τοὺς θλιμμένους καὶ δὲν... προσευχηθήκαμε μὲ πόνο γιὰ αὐτούς.

Συγχωρώ… κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα, και λέω: θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού, είτε το θέλεις είτε όχι

π. Αντώνιος Bloom Μητροπολίτης Σουρόζ

Συγχωρώ… κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα,

με τον άλλο, με τον άλλο…

Κάνω χώρο να χωρέσουμε μαζί.

Συγχωρώ, σημαίνει βλέπω τον άλλο όπως είναι,

με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του,

με όλα τα βαρίδια του και τα ελαττώματά του, και λέω:

– θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό,

θα σε κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού,

είτε το θέλεις είτε όχι.

ΑΠΟΓΥΜΝΩΜΕΝΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Για τον Αλεξανδρινό Μητροπολίτη δεν θα ήθελα να σχολιάσω κάτι διότι κανείς από εμάς, ούτε από τους αυστηρότερους επικριτές, γνωρίζει τι έχει κανείς στη ψυχή του, τι τραβάει με άλλα λόγια και τι αντιμετωπίζει σε επίπεδο ψυχικής κατάστασης.

Δεν μπορώ να μη σχολιάσω όμως τη δημοσιογραφική υποκρισία που αυτές τις ημέρες έχει βρει το βούτυρο στο ψωμί της. Διάφοροι μαινόμενοι δημιογράφοι και δημοσιολογούντες έστησαν στον τοίχο την Εκκλησία εν συνόλω ενώ φάνηκαν αποτροπιασμένοι και αηδιασμένοι με τη σκέψη ότι ένας ανώτερος κληρικός έκανε αυτό που έκανε. Και φυσικά συμφωνούμε ότι αυτό που έγινε ήταν τουλάχιστον αποτροπιαστικό.

Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά: Η σκληρή αλήθεια πίσω από τους αριθμούς

Γράφει ο ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Νέα μείωση σημείωσαν οι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2025, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα, οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 4,2% σε σχέση με το 2024, καθώς ο αριθμός τους υποχώρησε από τα 68.467 παιδιά σε μόλις 65.594.

Πρόκειται για το επόμενο βήμα – ή μάλλον για το επόμενο άλμα – στον δημογραφικό κατήφορο της χώρας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, αφού το δημογραφικό έχει προ πολλού αφεθεί στην τύχη του. Άλλωστε, το βασικό επίτευγμα, το οποίο προβάλλει αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση, είναι ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Σαμψών του ξενοδόχου (27 Ιουνίου)

Eξήγεν ο πριν εκ γνάθου Σαμψών πόμα,

O νυν δε Σαμψών μύρον εκ τάφου βρύει.

* Eικάδι εβδομάτη Σαμψών θάνε βλύσέ τε μύρα.

Άγιος Σαμψών ο ξενοδόχος. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα στην 

Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά, Μετέωρα.

Oύτος ο Άγιος εκατάγετο μεν, από την παλαιάν Pώμην, ήτον δε, κατά τους χρόνους του μεγάλου Iουστινιανού, εν έτει φμα΄ [541]. Διασκορπίσας δε εις τους πτωχούς τον πλούτον, οπού έμεινεν εις αυτόν από τους γονείς του, επήγεν εις την Kωνσταντινούπολιν, και περιπατήσας εις όλους τους ιερούς Nαούς, απόλαυσε πνευματικώς την καλλονήν αυτών και ωραιότητα. Eίτα καθίσας εις τόπον ήσυχον, ενετρύφα και κατεγίνετο εις την μελέτην των θείων Γραφών, προσέχωντας εις μόνον τον Θεόν. Όθεν έγινε φανερός και γνώριμος, εις τον τότε αγιώτατον Mηνάν, τον Πατριάρχην Kωνσταντινουπόλεως, από αυτόν δε χειροτονηθείς Iερεύς, έγινεν ένας από τους Kληρικούς.

Βραζιλία: Γονείς φυλακίστηκαν για κατ' οίκον εκπαίδευση χωρίς έμφυλη αγωγή

Οι Audato και Ieda Denardi με τα παιδιά τους. Φωτογραφία: ADF International

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε ένοχους «πνευματικής αμέλειας» ζευγάρι που εκπαίδευε τις κόρες του σύμφωνα με τις χριστιανικές οικογενειακές του αξίες.

Στις 23 Ιουνίου 2026, στη Βραζιλία, οι σύζυγοι Αουντάτο και Ιεντού Ντενάρντι καταδικάστηκαν σε 50 ημέρες φυλάκισης για κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών τους, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα η έμφυλη ιδεολογία, σύμφωνα με το The European Conservative.

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε τους γονείς ένοχους «πνευματικής αμέλειας», καθώς η κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών δεν περιελάμβανε θέματα «έμφυλης και σεξουαλικής αγωγής», καθώς και «ανοχής και πολυμορφίας».

Το θέλημά μου, Κύριε, να ζητά το Θέλημά Σου

 

Μόλις Κοινωνούμε διασχίζουμε την άπειρη απόσταση από την Γη στον Ουρανό

Διασχίζουμε αστέρες και γαλαξίες… Αφήνουμε πίσω και αυτούς τους Αγγέλους!

πηγή:

https://www.youtube.com/watch?v=d3csv0bjYzs

Ἅγιος Ἐφραὶμ: Νὰ λὲς τὴν εὐχή κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό!

Ἁγίου Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου

Ἀφιέρωσε μισὴ ὥρα τὸ 24ωρο γιὰ νὰ λὲς τὴν εὐχούλα.

Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!

Ὅποτε μπορείς. Καλύτερα τὸ βράδυ. Νὰ τὴν λὲς χωρὶς νὰ κρατᾶς κομποσχοίνι. Ικετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα.

 
Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!

 
Καλλιέργησε αὐτὸ καὶ θὰ δεῖς τί καρπὸ θὰ βγάλει. Ἀπὸ μισὴ ὥρα, θὰ γίνει μία ὥρα. Καὶ πρόσεξε ἐκείνη τὴν ὥρα. Ἢ τὸ τηλέφωνο θὰ χτυπήσει, ἢ αὐτὴ τὴν δουλειὰ πρέπει νὰ τὴν κάνω τώρα, ἢ ὕπνος θὰ σοῦ ἔρθει, ἢ καμμιὰ βλασφημία θὰ σὲ κτυπήσει. Τίποτε! Κλεῖσε τὸ τηλέφωνο, τέλειωσε τὶς δουλειές σου καὶ κάνε αὐτὸ μισὴ ὥρα καὶ θὰ δεῖς.

 
Φύτεψες ἕνα δενδράκι κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό. Κυριε Ιησού Χριστέ ελέησον με!

πηγή:

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2026/06/blog-post_25.html

υποκρισία και εγωισμός της κοσμικής ζωής...(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Στέρηση της ελευθερίας, υποκρισία και εγωισμός: μόνιμα χαρακτηριστικά της κοσμικής ζωής 

"Άλλο ένα πράγμα που παρατηρώ", γράφεις, "είναι το πώς τρέχουν όλοι με κομμένη ανάσα πέρα-δώθε, κυνηγώντας, θαρρείς, κάτι που ποτέ δεν καταφέρνουν να πιάσουν. Τι φασαρία, τι αναβρασμός, τι πήγαιν’ έλα είν’ εκείνο που βλέπω, όποτε περνάω από πολυσύχναστο δρόμο; Διαπιστώνω, όμως, ότι το ίδιο συμβαίνει και στα σπίτια, ίσως και μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Τα ‘χω χαμένα! Μπορεί κανείς, αλήθεια, να ζει μ’ αυτόν τον τρόπο;…

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Δαβίδ του εν Θεσσαλονίκη (26 Ιουνίου)

Δαβίδ συνήφθης τω πάλαι Δαβίδ νέε,

Άλλον Γολιάθ, σαρκικά κτείνας πάθη.

Έκτη εξεπέρησε πύλας βίου εικάδι Δαβίδ.

 

Όσιος Δαβίδ ο εν Θεσσαλονίκη. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο μακάριος εκατάγετο μεν από την Aνατολήν, ως αστήρ δε πολύφωτος και την Δύσιν εφώτισε. Διότι εκ νεαράς του ηλικίας υπέταξε με την εγκράτειαν τα πάθη της σαρκός, και εφάνη ένας ένσαρκος Άγγελος. Kατασκευάσας γαρ την κατοικίαν του επάνω εις ένα δένδρον αμυγδαλέας, καθώς και τα πουλία κατασκευάζουσιν επάνω εις τα δένδρα τας φωλεάς των, εύφραινε μεν με τον λόγον και τας συμβουλάς του εκείνους, οπού επρόστρεχον εις αυτόν, επτέρονε δε τον νουν του εις το ύψος της θείας θεωρίας. Όθεν επλούτησεν ο αοίδιμος παρά Θεού την των θαυμάτων ενέργειαν, και εφάνη ωσάν ένας στύλος φωτοειδέστατος, ο οποίος εφώτιζεν όλους με τα θαυμάσια. Eπειδή γαρ αυτός, επάγονε μεν από την ψύχραν του χειμώνος, εφλέγετο δε από την καύσιν του θέρους, διά τούτο έφθασεν εις απάθειαν. Όθεν διατί έφλεξε τας ηδονάς της σαρκός, τούτου ένεκεν επήρε μεν τα αναμμένα κάρβουνα εις τας χείρας του έμπροσθεν του βασιλέως, έμεινε δε από αυτά άφλεκτος και αβλαβής. Mε τοιούτον λοιπόν τρόπον ο αξιομακάριστος, υπερβάς τα όρια της ανθρωπίνης φύσεως, τόσον με την αγγελικήν πολιτείαν του, όσον και με τα υπερφυσικά θαύματά του, απήλθε προς ον εκ βρέφους ηγάπησε Kύριον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτού, όρα εις την Kαλοκαιρινήν. O δε ελληνικός Bίος τούτου σώζεται εν τη Mεγίστη Λαύρα, ου η αρχή· «Oι των ευβεβιωκότων τας πράξεις».)

πηγή:
https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-o%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%b7%ce%bc%cf%8e%ce%bd-%ce%b4%ce%b1%ce%b2%ce%af%ce%b4-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bd/

ΝΙΚΗ Φλώρινας - Δελτίο Τύπου για το κλείσιμο σχολικών μονάδων στην ΠΕ Φλώρινας

“πήραμε την ζωή μας λάθος…” (Γ.Σεφέρης)

 

Με πολλή λύπη πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ της περιοχής μας την απόφαση για κατάργηση, συγχώνευση και υποβίβαση δεκάδων σχολικών μονάδων, Νηπιαγωγείων και Δημοτικών στην ΠΕ Φλώρινας. Με λύπη, όχι όμως και με έκπληξη.

Δυστυχώς είναι από τις περιπτώσεις που το κλείσιμο σχολείων οφείλεται λιγότερο στον κυβερνητικό ντεμέκ “εξορθολογισμό” των δαπανών, και πολύ περισσότερο σε αυτή καθεαυτή την έλλειψη μαθητών. Είναι ένα φαινόμενο που με μαθηματική ακρίβεια σε λίγα χρόνια θα το δούμε και στα Γυμνάσια και τα Λύκεια.

Αυτό φέρνει στο προσκήνιο για ακόμα μια φορά το μείζον πρόβλημα της πατρίδας μας, το Δημογραφικό. Ένα πρόβλημα που πλήττει ειδικά την Δυτική Μακεδονία και την Φλώρινα, με ερήμωση πρώτα των χωριών, αλλά ακολούθως και των πόλεων, με την βίαιη και άδικη αποβιομηχάνιση της περιοχής να δίνει το τελικό χτύπημα στην δημογραφική μας κατρακύλα.

Λόγος στὸ Γενέσιο τοῦ Προδρόμου (24/6)

Ο Τίμιος Προδρομος, 16ος αιώνας

Στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους ὑπάρχουν μόνο δύο σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς προαναγγέλλει μέσῳ τοῦ Ἀρχαγγέλου Του Γαβριήλ. Αὐτὰ εἶναι ἡ κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Προαιώνιου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ γέννηση τοῦ Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τοῦ μείζονος «ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» (Ματθ. 11, 11), σύμφωνα μὲ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Χρονικὰ ὅμως προηγήθηκε ὁ εὐαγγελισμὸς τοῦ Ζαχαρία καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Τιμίου Προδρόμου —ἀφοῦ ἔπρεπε νὰ προηγηθεῖ καὶ στὴ γέννησή του καὶ στὸ ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων—, καὶ ἀκολούθησε ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καί, σύμφωνα μὲ τὶς σχετικὲς εὐαγγελικὲς διηγήσεις, ἡ Ἐκκλησία μας καθόρισε νὰ ἑορτάζουμε τὴ σύλληψη τοῦ Προδρόμου στὶς 23 Σεπτεμβρίου καὶ μετὰ ἀπὸ ἕξι μῆνες, στὶς 25 Μαρτίου, τὸ μέγιστο γεγονὸς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Παρθένου Μαρίας. Μετὰ δὲ ἀπὸ ἐννέα μῆνες ἀμφοτέρων τῶν εὐαγγελισμῶν τούτων ἑορτάζουμε τὴ γέννηση τῶν προμηνυθέντων: Στὶς 24 Ἰουνίου τὸ Γενέθλιο τοῦ Ἰωάννη καὶ στὶς 25 Δεκεμβρίου τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.

Το αίμα των μαρτύρων ζητά δικαιοσύνη για τους Χριστιανούς: Ένας χρόνος μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στον Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό Διαδώστε:

Ένας χρόνος ακριβώς συμπληρώνεται σήμερα από την τζιχαντιστική επίθεση στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στην περιοχή Ντουέιλα, στη Δαμασκό, η οποία κόστισε τη ζωή σε 27 χριστιανούς, ενώ δεκάδες είχαν τραυματιστεί. Επρόκειτο για μια πράξη ωμής βίας η οποία ήρθε να προστεθεί σε σωρεία άλλες που διαπράττονται εδώ και χρόνια στην πολύπαθη χώρα.

Ωστόσο, η επίθεση που σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 2025, δυστυχώς, επιβεβαίωσε τους φόβους που είχαν επισημανθεί από τις αρχές της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ και την άνοδο της εξουσίας του προερχόμενου από τους τζιχαντιστικούς κύκλους, Αχμέντ Αλ Σάρα, δηλαδή ότι οι χριστιανοί βρίσκονται σε πλήρη αβεβαιότητα και ανασφάλεια.

η συνέχεια του άρθρου εδώ:

https://www.orthodoxianewsagency.gr/patriarxeia/patriarxio_antioxias/to-aima-ton-martyron-zita-dikaiosyni-gia-tous-xristianous-enas-xronos-meta-to-tromokratiko-xtypima-ston-profiti-ilia-sti-damasko/

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα»: 

σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα

[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.

Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς.

Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς. Ο γονιός αγαπά παραπάνω. Κι ο Θεός, σαν Πατέρας, μας αγαπά πιο πολύ απ’ ότι Τον αγαπούμε εμείς.

Γι’ αυτό να μήν Τον πικραίνουμε. Όταν αισθάνομαι την Αγάπη του Θεού να με κατακλύζει, είναι δυνατό να αμαρτήσω; Και ο Φύλακας Άγγελος μας αγαπά και μας προστατεύει. Φωνάζει, βέβαια, όταν πάμε να αμαρτήσουμε: ”μή… μή…”. Ύστερα, αφού επιμένουμε, υποχωρεί. Έτσι σιγά σιγά η συνείδησή μας πωρώνεται.

(…)

Λόγος για την αχαριστία! Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου

«Όταν ο άγιος μετέβαινε κάποτε στην πατρίδα του, στο πατρικό του σπίτι, και έφθασε στον μεγάλο ποταμό της Βιθυνίας, τον Γάλλο, βλέπει στην όχθη να στέκεται ένας αλιεύς που ψάρευε ψάρια με το καλάμι και το δίχτυ. Μόλις τον είδε λοιπόν ο άγιος, τον ερώτησε αν έχει ψάρια να του πωλήση. Αυτός απήντησε «ενώ κοπίασα πολύ από βαθιά χαράγματα, τίμιε πάτερ, έως τώρα που, όπως βλέπεις, είναι ενάτη ώρα της ημέρας, δεν έπιασα κανένα απολύτως είτε να φάγω εγώ ο ίδιος είτε να πωλήσω σε άλλον. Και ο άγιος «ρίξε το αγκίστρι στο όνομά μου και ό,τι πιάσεις με την βοήθεια του Θεού θα...το πάρω εγώ και συ θα λάβης από εμέ αργυρό νόμισμα για την τιμή του ψαριού». Ο αλιεύς λοιπόν πετά το αγκίστρι όσο γρηγορότερα μπορούσε προς το μέσο του ποταμού, και — ω Χριστέ, τι θαύματα και τι δύναμη έχουν οι άγιοί σου! — χωρίς να περιμένη καθόλου, το σήκωσε με το χέρι και ανέσυρε από εκεί μεγάλο ψάρι. Μόλις δε ο αλιεύς ανελπίστως είδε το μεγάλο ψάρι που ψάρεψε, το λαμβάνει και το φυλάγει κάτω από το ένδυμά του. Λέγει ο άγιος «πάρε τα χρήματα που συμφωνήσαμε και δώσε μου το ψάρι που αλίευσες στ’ όνομά μου». Αυτός όμως απαντά «το χρεωστώ στον τάδε πατρίκιο και δεν το πωλώ». Ο δε άγιος αντιλαμβανόμενος από αυτό την κακία και την αδικία της ψυχής του, τον εγκατέλειψε και πηγαίνοντας λίγο μακρύτερα καταράσθηκε την αδικία και αμέσως το ψάρι ξέφυγε από το ένδυμα και πηδώντας ψηλά εξακοντίσθηκε στη μέση του ποταμού και αφήνει τον αγνώμονα όπως πρώτα αδειανό» (τ. 19Α, σελ. 253-255).

πηγή:

https://adontes.blogspot.com/2023/02/blog-post_26.html

Άρθρο προέδρου ΝΙΚΗΣ, Δ. Νατσιού: "Σπουδές φύλου" ή γκρέμισμα της οικογένειας;

 Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

 

Ξεκινώ από κάτι που διδάσκει ο άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: “Η πρώτη αλλοίωσις αρχή φθοράς”. Η πρώτη αλλοίωση, λέει, είναι η αρχή της καταστροφής. Δεν υπάρχει τελειότερος τρόπος να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει στα ελληνικά πανεπιστήμια- πανεπιζήμια- σήμερα. Η Σύγκλητος του πανεπιστημίου Αιγαίου έδωσε το πράσινο φως για την ίδρυση προπτυχιακού τμήματος “Σπουδών Φύλου”. Με έδρα τη Μυτιλήνη, από το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027, το πρώτο τέτοιο τμήμα σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ανοίγει τις πύλες του. 

 

Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Ασπασία Κουρουπάκη ήδη αναρωτήθηκε δημόσια, ποιος πληρώνει και ποιους εξυπηρετεί αυτό το πρόγραμμα. Την σωστή ερώτηση έθεσε. Εγώ θα πάω ένα βήμα παραπέρα. Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να μάθει ότι τη στιγμή που η Ελλάδα υποφέρει από δημογραφική αφαίμαξη, που τα χωριά μας ερημώνουν και κλείνουν σχολεία λόγω ελλείψεως μαθητών, που νοσοκομεία στη Θράκη και τη Μακεδονία δεν βρίσκουν ειδικούς γιατρούς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επενδύει σε “Σπουδές Φύλου”. Σε ιδεολογική κατήχηση με δημόσιο χρήμα. Στη Μυτιλήνη. Στο ίδιο νησί, που η κυβέρνηση αδυνατεί να φυλάξει τα σύνορα της πατρίδας μας και να θρέψει τον πλουτοπαραγωγικό ιστό της. Ας δει και ο πιο αφελής τι γίνεται διεθνώς για να κατανοήσει πού βρισκόμαστε. 

Εθισμός από το κινητό τηλέφωνο: μάθε από την ψυχίατρο

Η κλινική ψυχολόγος και ψυχίατρος Μαριάννα, ομογενής από την Ελβετία, μέσα από το δημοφιλές κανάλι της, μας παρουσιάζει και μας αναλύει διάφορες καίριες πτυχές του προβλήματος της ψηφιακής εξάρτησης, που μάλλον θα πρέπει να μας συνεγείρουν.

πηγή:

https://ethniki-paideia.blogspot.com/2026/06/blog-post.html

Οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες ἀγοράζουν τὰ ψηφιακά μας ἴχνη: τὸ νέο ἀνεξέλεγκτο πεδίο ἐπιτήρησης

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Μία ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρουσα μελέτη δημοσίευσαν στὶς 16 Ἰουνίου 2026 δύο εὐρείας ἀποδοχῆς Γερμανοὶ ἐρευνητές, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὴν πρόσβαση τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν σὲ ἐμπορικὲς πληροφορίες.

Ἡ μελέτη τῶν Corbinian Ruckerbauer καὶ Thorsten Wetzling, μὲ τίτλο «Ἀγορασμένα δεδομένα, παραμελημένα δικαιώματα: Ἡ χρήση δεδομένων ἐμπορικῆς προέλευσης ἀπὸ τὶς εὐρωπαϊκὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν» ("Data bought, rights ignored: European intelligence services’ use of commercially sourced data") περιγράφει μία ταχέως ἀναπτυσσόμενη ἀλλὰ ἀνεπαρκῶς ρυθμισμένη διάσταση τῆς σύγχρονης ψηφιακῆς ἐπιτήρησης: τὴν πρόσβαση καὶ ἐπεξεργασία προσωπικῶν δεδομένων ἐμπορικῆς προέλευσης ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες ἐθνικῆς ἀσφάλειας.

Τὰ εὑρήματα δημοσιεύθηκαν στὸ Interface, μιὰ εὐρωπαϊκὴ δεξαμενὴ... σκέψης (think tank) ποὺ εἰδικεύεται στὶς σύγχρονες τεχνολογίες καὶ τὴν κρατικὴ ἐπιτήρηση. Γιὰ τὴν ἐκπόνηση τῆς μελέτης συλλέχθηκαν πληροφορίες ἀπὸ ἕντεκα (11) ρυθμιστικοὺς φορεῖς (Βέλγιο, Καναδᾶ, Δανία, Γερμανία, Λιθουανία, Νορβηγία, Σουηδία, Ἑλβετία, Ὁλλανδία, Ἡνωμένο Βασίλειο καὶ ΗΠΑ) μὲ κατοχυρωμένες ἁρμοδιότητες νὰ ἐποπτεύουν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὶς δραστηριότητες τῶν ἐθνικῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν.

ΝΙΚΗ, Δελτίο Τύπου: Ταφόπλακα στις λιγνιτικές μονάδες και στο μέλλον της Δ. Μακεδονίας αλλά και ολόκληρης της χώρας

 

Οι εικόνες από την ανατίναξη και καταστροφή λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία, προκαλούν εύλογο προβληματισμό και ανησυχία στους πολίτες της χώρας. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά την εξάρτησή της από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, εγκαταλείπεται οριστικά ο μόνος εγχώριος ενεργειακός πυλώνας που είχε στη διάθεσή της επί δεκαετίες.

Για κάποιους πρόκειται απλώς για παλιά μηχανήματα που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους. Για τους κατοίκους όμως της περιοχής πρόκειται για ένα κομμάτι της παραγωγικής ιστορίας του τόπου που οδηγείται στην εξαφάνιση. Είναι η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση επέλεξε την «πράσινη μετάβαση», χωρίς να εξασφαλίσει εναλλακτικές λύσεις που να στηρίζουν πραγματικά την τοπική κοινωνία.

Κάποτε, στην αυλή της «Παναγούδας», μαζί με έναν "γιόγκι"...

Είχα την άνωθεν ευλογία να γνωρίσω τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, ήδη από το 1981. Τον συνάντησα πολλές φορές στην αυλή της Καλύβης του, της «Παναγούδας», άλλοτε με κόσμο, κατά το συνηθέστερο, άλλοτε όντας αυτός τελείως μόνος, αυτός και η ελαχιστότητά μου.

Κάποτε, τελείως απροσδόκητα και ασχεδίαστα, βρέθηκα να κάνω τον …«διερμηνέα» ανάμεσα στον Άγιο Παΐσιο και σ’ έναν σκελετωμένο και κουρελιασμένο γιόγκι, με βαθουλωμένα γυάλινα μάτια, κυριολεκτικά αποστεωμένο από την πολλή ασιτία και άσκηση. Η όλη συνάντηση έγινε για μένα εμπειρία ανεπανάληπτη.

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου: Τι πρέπει να κάνει κάποιος, για να έχει ειρήνη στην ψυχή και το σώμα;

Πρέπει ν΄ αγαπά όλους τους ανθρώπους, όπως τον εαυτό του, και να είναι κάθε ώρα έτοιμος για το θάνατο. Όταν η ψυχή θυμάται το θάνατο, ταπεινώνεται και παραδίνεται ολόκληρη στο θέλημα του Θεού και επιθυμεί να έχει ειρήνη με όλους και να τους αγαπά όλους.

Όταν έρθει στην ψυχή η ειρήνη του Χριστού, τότε είναι ευχαριστημένη να κάθεται, όπως ο Ιώβ, στην κοπριά και χαίρεται που βλέπει τους άλλους δοξασμένους και... η ίδια είναι η πιο ασήμαντη από όλους.

Το μυστήριο της κατά Χριστόν ταπεινώσεως είναι μεγάλο και άρρητο. Η ψυχή που αγαπά, επιθυμεί για κάθε άνθρωπο περισσότερα αγαθά παρά για τον εαυτό της, και χαίρεται να βλέπει τους άλλους να είναι πιο ευτυχισμένοι από την ίδια και θλίβεται, όταν τους βλέπει να βασανίζονται…

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Αγριππίνης (23 Ιουνίου)

Πλησθείσα δεινών τραυμάτων εκ τυμμάτων,

Πολλών κατέσχε στεμμάτων Aγριππίνα.

Eικάδι θεινομένη (ήτοι τυπτομένη) τριτάτη θάνεν Aγριππίνα. 

Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Aύτη η Aγία ήτον γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Pώμης, και εκ νεότητός της παρέδωκε τον εαυτόν της εις τον Θεόν. Όθεν, ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ωσάν κανένα περιβόλι ανθισμένον, ή ευωδέστατον ρόδον. Aπεδίωκε δε την δυσωδίαν και βρώμαν των παθών. Eστόλισε γαρ την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Kαι λοιπόν επειδή αρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Xριστόν, διά τούτο ανδρείως και θαρσαλέως εμβήκεν εις το μαρτύριον. Kαι διά τον έρωτα και αγάπην του εδικού της νυμφίου Xριστού, παρέδωκε τον εαυτόν της εις πολλά βάσανα και μαρτύρια. Δαρθείσα γαρ εις το στόμα, με το δάρσιμον αυτό, συνέτριψε τα νοητά κόκκαλα της ασεβείας. Γυμνωθείσα δε από τα φορέματά της, την γύμνωσιν του εχθρού Διαβόλου επόμπευσε, και δεθείσα με δεσμά, και δοκιμάσασα στρέβλας, πάσαν την πλάνην των Eλλήνων διέλυσε. Tελευταίον δε, μέσα εις αυτάς τας βασάνους, παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού η αοίδιμος, και ούτως έλαβε τον αμάραντον στέφανον της αθλήσεως. Bάσσα δε και Παύλα και Aγαθονίκη, πέρνουσαι κρυφίως το σώμα της Mάρτυρος, επήγαιναν από τόπον εις τόπον, και διαπεράσασαι πολλά πελάγη, έφθασαν τελευταίον εις την νήσον της Σικελίας, και εκεί απεθησαύρισαν το άγιον λείψανον. Όθεν επειδή τούτο εδέχθη η Σικελία, παρευθύς ελευθερώθη από το σκότος της πλάνης και των δαιμόνων. Aλλά και Aγαρηνοί ποτε τολμήσαντες να κουρσεύσουν το κάστρον, εν ω ευρίσκετο ο Nαός της Aγίας, αφανίσθησαν παντελώς. Aπό τότε λοιπόν και έως της σήμερον, λεπροί προσερχόμενοι εις το λείψανόν της, καθαρίζονται, και κάθε άλλη ασθένεια ιατρεύεται διά των πρεσβειών της.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: 

https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b9%cf%80%cf%80%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82-23/

Πώς να Σώσουμε την Οικογένειά μας Σήμερα. Συγκλονίζει ο π. Γεώργιος Σχοινάς

Ο π. Γεώργιος Σχοινάς μιλά με πόνο και αγάπη για τη σημερινή οικογένεια που δοκιμάζεται καθημερινά από την κρίση, την αποξένωση και τον πειρασμό της εποχής. Με λόγια πατρικά και φωτισμένα, μας δείχνει τον δρόμο της πίστης, της προσευχής και της ενότητας που μπορεί να σώσει κάθε σπίτι. Ακούστε αυτή τη συγκλονιστική ομιλία και αφήστε τα λόγια του να σας αγγίξουν βαθιά. Η οικογένεια είναι δώρο Θεού – και χρειάζεται πνευματική φροντίδα για να μείνει ζωντανή.

Τι είναι το doomscrolling στο οποίο παγιδεύονται 3 στους 4 νέους: Η νέα ψηφιακή εξάρτηση και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία

Όταν το ατελείωτο σκρολάρισμα σε αρνητικές ειδήσεις γίνεται καθημερινή συνήθεια – Πώς επηρεάζει ύπνο, διάθεση και συγκέντρωση – Τα ευρήματα πανελλαδικής έρευνας

Η ατελείωτη παραμονή στην οθόνη του κινητού αναζητώντας ειδήσεις, βίντεο και αναρτήσεις δεν είναι πλέον απλώς μια καθημερινή συνήθεια. Για πολλούς νέους έχει εξελιχθεί σε μια συμπεριφορά που επηρεάζει τη διάθεση, τον ύπνο και την ψυχική τους ευεξία. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως doomscrolling και, σύμφωνα με νέα πανελλαδική έρευνα της MARC, φαίνεται να αγγίζει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τις νεότερες ηλικίες.

ΕΥΡΕΣΗ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΑΣ ΣΤΗΝ ΞΥΝΙΑΔΑ ΔΟΜΟΚΟΥ-21 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η πρώτη εμφάνιση της Θεοτόκου στον Αθανάσιο Σύρο. Οι φοβεροί σεισμοί, που συγκλόνισαν την Θεσσαλία στις 30 Απριλίου 1954 μ.Χ., ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής, έμειναν αξέχαστοι στους παλιότερους κατοίκους της περιοχής. Ιδιαίτερα έμεινε αξέχαστη η ημέρα αυτή για τους κατοίκους του χωριού Ξυνιάδα, και πιο πολύ, για τον μικρό Αθανάσιο Σύρο, που είδε με τα μάτια του την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο ηλικίας οκτώ ετών τότε, Αθανάσιος Νικολάου Σύρος, ενώ έπαιζε το απόγευμα της Παρασκευής μαζί μ’ άλλα παιδιά στην πλαγιά του βουνού είδε μπροστά του μια μαυροφόρα γυναίκα ξυπόλητη να κάνει μετάνοιες.

Κι ενώ ο τόπος στο σημείο εκείνο ήταν ξερός, με τις μετάνοιες που έκανε η άγνωστη αυτή μαυροφόρα γυναίκα, έγινε μαλακός και βούλιαζε σαν το ζυμάρι. Στα τρία σημεία που προσκύνησε η άγνωστη αυτή γυναίκα άρχισε ο τόπος να αναδύει μια γλυκιά ευωδία.

Τότε ο μικρός Αθανάσιος λέει στα άλλα παιδιά: «Παιδιά για δέστε εκείνη τη γιαγιά που κάνει μετάνοιες». Την είπε γιαγιά γιατί φορούσε μαύρα ρούχα, όπως φορούν όλες σχεδόν οι γιαγιάδες στα χωριά.

Οι σύγχρονοι φαρισαίοι

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ἡ συμπεριφορὰ πολλῶν χριστιανῶν ἀπέναντι στοὺς ἐνάρετους κληρικοὺς δὲν εἶναι πάντα ἡ πρέπουσα. Ἄλλοτε ζητοῦν κάποια ἐντυπωσιακὰ γεγονότα καὶ ἄλλοτε τοὺς ἐπαινοῦν μὲ ὑποκριτικὸ τρόπο. Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ διακρίνει, ἂν ἔχουν ἀγαθὴ προαίρεση ἢ ἐνεργοῦν ἀνάλογα μὲ τὶς προσωπικές τους ἐπιλογές, οἱ ὁποῖες συνήθως δὲν εἶναι ξεκάθαρες οὔτε καὶ σύμφωνες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐπιδιώκουν ὅμως καὶ τὴν ἔγκριση κάποιου κληρικοῦ. Πέρα ἀπὸ τὰ ψεύτικα πνευματικὰ ἐνδιαφέροντα, μπορεῖ νὰ ἔχουν ἐχθρικὰ συναισθήματα ἀπέναντί τους, κάτι ποὺ δὲν φανερώνεται ἀμέσως. Οἱ ἔπαινοι ἐπίσης εἶναι τὸ μέσον νὰ συνδεθοῦν μαζί τους καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους πρὸς ἴδιον ὄφελος.

Μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς († 22 Ιουνίου 2015)

Εσπερινός Μεσοπεντηκοστής Τετάρτη, Τρίτη προς Τετάρτη 1980. Καθόμουν εκεί στην είσοδο του ναού. Ο Γέροντας ο μακαριστός ο πατήρ Ιάκωβος, ο οποίος ανέγνω τόσο ωραία τις προφητείες, κι εγώ που έχω πρόβλημα στη γλώσσα μου, όταν ακούω κάποιο να διαβάζει ωραία θαυμάζω και καμαρώνω και ήθελα να του πω τι ωραία διαβάζεις τις προφητείες της Μεσοπεντηκοστής. Ήτο καθήμενος εκεί στην είσοδο δεξιά και όπως γύρισε και με είδε και μου λέει:

“Ωραίος Δεσπότης που είσαι, Γεράσιμε!” Και εγώ απαντώ αυθαδώς ως είθισται του Γερασίμου

“Δεν είμαστε καλά”. Και απαντά ο Γέροντας:

“Θα έλθεις, παιδί μου, μια μέρα εδώ να λειτουργήσεις ως Αρχιερεύς, αλλά εγώ θα έχω φύγει”, και …η μέρα ήρθε.

Είχε δίκαιο ο Γέροντας, εγώ ήμουνα με τα παντελόνια μου, εκείνος έβλεπε όμως, είχε τη δυνατότητα να μην εμποδίζεται από το χρόνο, ήταν μπροστά το πεδίο ολόκληρο, ήταν από αυτούς που λέει ο Κύριος:

«Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται» και βλέπουν οι άνθρωποι του Θεού τα μελλούμενα, βλέπουν, αναγιγνώσκουν με πολλή ευκρίνεια, και είδε ότι σήμερα θα έλθω με την ευλογία σας με την άδεια σας, την επιείκεια σας, την ανοχή σας να λειτουργήσω εδώ ως αρχιερεύς.

Για να πούμε αδελφοί μου για τον π. Ιάκωβο πρέπει να λέμε είθε όλη την ζωή μας. Είναι λειμώνας ο Γέροντας ευωδέστατος και πάγκαλος.

η συνέχεια του άρθρου εδώ:

https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82/

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Eυσεβίου Eπισκόπου Σαμοσάτων (22 Ιουνίου)

Kέραμος Eυσέβιε Mάρτυς Kυρίου,

Eυθύς δε και στέφανος εν τη ση κάρα.

Eικάδι δευτερίη κεφαλήν θλάσαν Eυσεβίοιο.

 

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Kωνσταντίου υιού του Mεγάλου Kωνσταντίνου, εν έτει τλη΄ [338], εχρημάτισε δε ζηλωτής διάπυρος της Oρθοδόξου πίστεως. Όθεν με πολλήν ανδρίαν ψυχής, και με υπεροψίαν των παρόντων, εσπούδαζε πώς να έλθη εις αύξησιν η ευσέβεια και Oρθοδοξία, και μόλον οπού ο βασιλεύς Kωνστάντιος ήτον ενάντιος, ως άλλος ουδείς, επειδή και ήτον Aρειανιστής. Όθεν όταν μίαν φοράν εφοβέρισεν ο βασιλεύς να κόψη το δεξιόν χέρι του Aγίου, ανίσως δεν δώση το υπό του Mελετίου γενόμενον ψήφισμα1, τότε ο Άγιος εξάπλωσε και τα δύω του χέρια θέλωντας να δείξη, ότι μετά χαράς δέχεται και των δύω την εκκοπήν, πάρεξ να προδώση το ζητούμενον ψήφισμα, και ομού με εκείνο να προδώση και την ευσέβειαν. Tούτον τον Άγιον Πατέρα ημών Eυσέβιον, ύστερα από τον Kωνστάντιον και Iουλιανόν, εξώρισεν ο Oυάλης από τον θρόνον του, και κατεδίκασεν αυτόν να περιπατή εξόριστος, κατά τον ποταμόν Δούναβιν. Aφ’ ου δε απέθανεν ο Oυάλης, τότε επανεγύρισεν ο Άγιος εις την επισκοπήν του τα Σαμόσατα, τα οποία ευρίσκονται εις την Συρίαν πλησίον του Eυφράτου ποταμού υπό τον Eδέσσης Mητροπολίτην, κοινώς Σεμψάθ ονομαζόμενα. Ύστερα δε από τους πολλούς αγώνας και νίκας, οπού εποίησεν ο αοίδιμος έτι ζων υπέρ της Oρθοδοξίας, ηξιώθη και τέλους μαρτυρικού. Διότι μία γυνή κακόδοξος, η οποία εφρόνει την του Aρείου αίρεσιν, επήρεν ένα κεραμίδι από μίαν στέγην, και εκτύπησεν εις την κεφαλήν του Aγίου, από δε το κτύπημα αυτό, εθανατώθη ο του Xριστού ιεράρχης. Προ του δε να αποθάνη, εσυγχώρησε την φονεύσασαν αυτόν γυναίκα, μιμούμενος τον εδικόν του Δεσπότην Xριστόν, και τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή, εις τον Nαόν του Aγίου Iωάννου πλησίον Aρκαδιανών2.

Σημειώσεις

1. Ίσως του Aντιοχείας.

2. Σημείωσαι, ότι ο Θεολόγος Γρηγόριος γράφων επιστολήν προς τον Eυσέβιον τούτον, ονομάζει αυτόν στύλον και εδραίωμα της αληθείας, φωστήρα εν κόσμω, και Kανόνα πίστεως.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄Ματθαίου. Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 69.

1. Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.

Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.

Άγγιξε λίγο το συμφέρον ενός ανθρώπου και θα καταλάβεις τι έχει θρόνο μέσα του.

— Γέροντα, πολλοί άνθρωποι λένε συνέχεια ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα χρήματα. Ότι δεν κάνουν αυτά που κάνουν για τα χρήματα. Ότι υπηρετούν ιδέες, σχέσεις, ανθρώπους, τέχνη, πίστη, πατρίδα, έργο, αλλά στο τέλος όλα γυρίζουν πάλι στα χρήματα. Πώς ξεχωρίζει κανείς την αλήθεια;

— Παιδί μου, τα χρήματα δεν είναι κακά από μόνα τους. Κακό γίνεται όταν ο άνθρωπος τα βάλει μέσα στην καρδιά του. Άλλο να έχεις χρήματα και άλλο να σε έχουν τα χρήματα. Άλλο να κρατάς το πορτοφόλι στο χέρι και άλλο να έχεις κάνει την ψυχή σου πορτοφόλι. Εκεί αρχίζει η μεγάλη ζημιά.

Βλέπω καμιά φορά ανθρώπους να λένε συνέχεια: «Εγώ δεν τα κάνω για τα χρήματα». Και απορώ. Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί μιλάς συνέχεια γι’ αυτά; Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί αλλάζει το πρόσωπό σου όταν ακούς για κέρδος; Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί στενοχωριέσαι τόσο όταν χάνεις κάτι; Η καρδιά, παιδί μου, προδίδεται από εκεί που πονά. Άγγιξε λίγο το συμφέρον ενός ανθρώπου και θα καταλάβεις τι έχει θρόνο μέσα του.

«Η ύβρις της γενιάς μας: Ο άνθρωπος θέλει να γίνει θεός – Αντιστροφή γήρανσης, το “ελιξήριο” της αθανασίας ή η τελική πτώση;»

Επιμέλεια αντιγραφής: Ανδρέας

σ.σ. Επιεικώς απαράδεκτο να μπαίνεις στα χωράφια του Θεού, απρόσκλητος.

Το μεγαλύτερο όνειρο ή η μεγαλύτερη ύβρις;

Από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας, ο άνθρωπος ονειρευόταν να νικήσει τον θάνατο. Ο Γκιλγκαμές αναζητούσε το φυτό της αθανασίας. Οι αλχημιστές κυνηγούσαν την «πέτρα της σοφίας» και το ελιξήριο της ζωής. Οι θρησκείες υποσχέθηκαν την αιώνια ζωή, αλλά πάντα με όρους πνευματικούς, ποτέ βιολογικούς.

Σήμερα, για πρώτη φορά, η επιστήμη φτάνει στο σημείο να λέει: η γήρανση δεν είναι αναπόφευκτη. Μπορούμε να την αντιστρέψουμε.

Αλλά αυτή η επαγγελία κρύβει μια σκοτεινή διάσταση, που λίγοι τολμούν να θίξουν. Ο άνθρωπος, με την αλαζονεία που τον χαρακτηρίζει, επιχειρεί να κάνει αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί: να καταργήσει τον θάνατο. Και το κάνει όχι με ταπείνωση, αλλά με την ύβρη αυτού που πιστεύει ότι μπορεί να γίνει θεός.

Άγνωστη Μαρτυρία για τον Άγιο Παΐσιο: «Θα κριθούμε και για το τι κάναμε ως Έλληνες για την Ελλάδα»!

 

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Σαϊντανάγια: Η «Αγία Σοφία της ανατολής» υπό πολιορκία από τις δυνάμεις του Αλ Τζολάνι

Το Σαϊντανάγια, η ιστορική πόλη-σύμβολο του χριστιανισμού στην ανατολή, βρίσκεται υπό ασφυκτική πολιορκία από τις δυνάμεις γενικής ασφάλειας του Αλ Τζολάνι. Οι αναφορές που φτάνουν από την περιοχή είναι αποσπασματικές, όμως όλες συγκλίνουν σε ένα ζοφερό συμπέρασμα: πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση εκφοβισμού που θυμίζει έντονα τα αντίποινα εναντίον των κατοίκων που τόλμησαν να υπερασπιστούν την πόλη τους από το Μέτωπο al-Nusra το 2014.

Το βυζαντινό αποτύπωμα που αρνείται να σβήσει

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πολιτιστικής απώλειας που συντελείται, αρκεί να ανατρέξει στην ιστορία. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ο άνθρωπος που χάρισε στην ανθρωπότητα την Αγία Σοφία, είναι ο ίδιος που ίδρυσε τη μονή της Παναγίας της Σαϊντανάγια. Δύο μνημεία, δύο σύμβολα, μία κληρονομιά. Την Αγία Σοφία την χάσαμε ήδη, μετατράπηκε σε τζαμί υπό το βλέμμα μιας αδιάφορης διεθνούς κοινότητας. Σήμερα, η αδελφή της στην ανατολή αντιμετωπίζει την ίδια απειλή, όχι με μια απόφαση δικαστηρίου αυτή τη φορά, αλλά με τα όπλα και την απομόνωση.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ιουλιανού του εν Κιλικία (21 Ιουνίου)

Φέρων τι χρήμα σάκκος άξιον πόλου,

Ιουλιανόν βάλλεται πόντου μέσον.

Σάκκω Iουλιανός βυθόν εισέδυ εικάδι πρώτη.

Μαρτύριο Αγίου Ιουλιανού του εν Κιλικία. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιο Όρος

Oύτος ήτον από την πόλιν Aνάζαρβον, ήτις ευρίσκεται εν τη δευτέρα επαρχία της Kιλικίας, ύστερον δε ωνομάσθη Διοκαισάρεια και Kαισαραυγούστα, και Kαισάρεια προς Aναζάρβω, τώρα δε ονομάζεται τουρκιστί, Aκ ισάρ, ή Aκ σεράι. Ήτον δε ο Άγιος ούτος υιός, πατρός μεν, ενός βουλευτού Έλληνος, μητρός δε, Xριστιανής, από την οποίαν εδιδάχθη την κατά Xριστόν ευσέβειαν. Aφ’ ου δε εκαταγίνηκεν εις την μελέτην των θείων Γραφών, ύστερον όταν έγινε χρόνων δεκαοκτώ, εφέρθη εις τον ηγεμόνα Mαριανόν, και επειδή δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, διά τούτο εδάρθη εις διάφορα μέρη του σώματος, έπειτα ερρίφθη εις φυλακήν.

Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Ερμηνεία ευαγγελικής περικοπής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Ματθ. 6, 22-33)

Eπιλεγμένα αποσπάσματα από τον υπομνηματισμό του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (ομιλίες Κ΄ και ΚΑ’ από το υπόμνημα του αγίου στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο)

Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 6, 22-23

«Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; (: Ο λύχνος, που φωτίζει και εξυπηρετεί το σώμα, είναι το μάτι [λύχνος που φωτίζει την ψυχή είναι ο νους, το λογικό που σας έχει δώσει ο Θεός]. Εάν λοιπόν το μάτι είναι γερό και καθαρό, όλο το σώμα θα φωτίζεται, θα είναι φωτεινό [έτσι θα φωτίζεται και η ψυχή σου, εάν ο νους και η καρδιά σου δεν έχουν τυφλωθεί από την προσκόλληση στους επίγειους θησαυρούς]. Εάν όμως το μάτι σου είναι κατεστραμμένο και ανίκανο να δει το φως, όλο το σώμα σου θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι. Εάν λοιπόν το φως, που σου έδωσε ο Θεός [ο νους δηλαδή και η συνείδηση, εξαιτίας της προσκολλήσεως στα υλικά αγαθά] είναι σκοτάδι, τότε το ηθικό σκοτάδι της ψυχής σου πόσο πυκνό και αδιαπέραστο θα είναι;)» [Ματθ. 6, 22-23] [ερμην. απόδοση Ιω. Κολιτσάρα].