Να επικαλήσθε την Αγία Τριάδα, με πολλή αγάπη. Νεφέλη θα στείλη ο Θεός και θα προστατεύση… δεν θα αφήση, γιατί χιλιάδες άνθρωποι προσεύχονται. Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς

Οσία γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς

Σας το έχω πει και άλλη φορά. Ήταν ένας Γέροντας -τώρα στις μέρες μας-, που με αξίωσε ο Θεός να τον γνωρίσω. Είχε δει πολλές οπτασίες.

Ήταν και πολύ ελεήμων. Στο δρόμο που πήγαινε, όταν συναντούσε κάποιον που είχε ανάγκη, έδινε το ράσο του, τα παπούτσια του, τις κάλτσες του, όλα τα έδινε ελεημοσύνη- ήταν πολύ απέριττος. Τρυγούσαν τα σταφύλια, ανέβαινε στην ταράτσα και τα πετούσε ελεημοσύνη. Μια μέρα ήρθε ένα γεροντάκι και ζητούσε ψωμί. Πήγε η μοναχή στον Γέροντα, -δεν κάνανε κάτι χωρίς την ευλογία του Γέροντα-, και του λέει:

-Γέροντα, ήρθε ένα γεροντάκι και ζητάει ψωμί. Τι να κάνω, δεν έχουμε. Έχουμε μόνο λίγο ψωμάκι για αύριο που θα πάμε στ’ αμπέλι.

-Να το δώσετε.

-Τι θα φάμε αύριο, σταφύλια σκέτα θα τρώμε, Γέροντα;

-Ναί, σταφύλια σκέτα να φάτε- γιατί να μη φάτε;

Οι αγίες Μάρθα και Μαρία αδελφές του Λαζάρου

Αρχιμ. Δημήτριος Καββαδίας

Η Αγία Μάρθα, η μεγαλυτέρα αδελφή του Αγίου Λαζάρου, ήταν οικοδέσποινα από τη Βηθανία πού με περισσή φροντίδα φιλοξενούσε τον Κύριο και τους μαθητές Του όταν επεσκέπτοντο την πόλη της.

Ο Χριστός μας την επετίμησε για τις καθημερινές μέριμνες πού την απασχολούσαν (Λουκ.ι’,41-42). Κατηρτισμένη πνευματικά λίγο αργότερα, ανέπτυξε με τον Κύριο ένα πολύ ωραίο διάλογο περί ζωής και θανάτου ολίγον προ της αναστάσεως του προ τεσσάρων ημερών κεκοιμημένου αδελφού της στον οποίο δια των λόγων Του «εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ κάν αποθάνη, ζήσεται∙ και πάς ο ζών και πιστεύων εις εμέ, ου μή αποθάνη εις τον αιώνα» (Ιω.ια’, 20-27) της απεκάλυψε την θεϊκή Του ταυτότητα, την κυριαρχία Του επί της ζωής και του θανάτου και εδραίωσε την πίστη της στην ανάσταση και την αιώνιο ζωή.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Mητροφάνους Aρχιεπισκόπου Kωνσταντινουπόλεως (4 Ιουνίου)

Γης μητρός εκστάς Mητρόφανες παμμάκαρ,

Eκεί μετήρας ου Πατήρ πάντων μέγας.

Mητροφάνης δε τετάρτη έδυ χθόνα βωτιάνειραν.

Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως.

Oύτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου εν έτει τκ΄ [320], υιός υπάρχων Δομετίου. O δε Δομέτιος ήτον αδελφός Πρόβου του βασιλέως, του βασιλεύσαντος εν τη Pώμη, εν έτει σοϛ΄ [276], ο οποίος εγέννησε δύω υιούς τον Πρόβον και τον Mητροφάνη τούτον. Oύτος λοιπόν μεταχειρισθείς λογισμόν σώφρονα και ορθόν, εστοχάσθη την θρησκείαν των ειδώλων, πως είναι ψευδής και πεπλανημένη, όθεν προσήλθεν εις την αληθή πίστιν του Xριστού. Πηγαίνωντας δε εις το Bυζάντιον, συνανεστρέφετο με τον * Tίτον, τον Eπίσκοπον του Bυζαντίου, ο οποίος ήτον άνθρωπος άγιος και θεοφόρος1. Bλέπων δε τον Mητροφάνη, ότι ήτον στολισμένος με αρετάς, τον εσυναρίθμησε με τους κληρικούς, ήτοι εποίησεν αυτόν Aναγνώστην. Aφ’ ου δε απέθανεν ο Άγιος Tίτος, έγινεν Eπίσκοπος του Bυζαντίου, Δομέτιος ο πατήρ του Aγίου Mητροφάνους2. Aποθανόντος δε του Δομετίου, έγινεν Eπίσκοπος ο υιός αυτού Πρόβος, και αφ’ ου εκείνος εκυβέρνησε την Eκκλησίαν χρόνους δέκα, απήλθε προς Kύριον3.

Αγίου Πνεύματος: Με το Πνεύμα της Αληθείας ή με τον συρμό του κόσμου;

Ας ζητήσουμε από το Άγιο Πνεύμα το σωτήριο δώρο της διάκρισης, για να αναγνωρίζουμε τις ενέδρες του πονηρού και να οικοδομούμε ψυχές

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Έτσι λοιπόν συνταξιδιώτες μου, κάτω από τον ήλιο και τ΄ αστέρια, πρέπει να γνωρίζετε ότι υποχρέωση του ανθρώπου δεν είναι να ακολουθεί το πνεύμα της εποχής, αλλά η εποχή να ακολουθεί το Πνεύμα του Θεού, το Άγιο, το Αιώνιο, το Αναλλοίωτο».

Με αυτά τα λόγια ο ποιητικότατος Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς καλούσε το ποίμνιο να ταχθεί με την ασάλευτη δόξα του Αγίου Πνεύματος και όχι με το εφήμερο πνεύμα του κόσμου. Αυτό είναι ένα διαχρονικό δίλημμα όπου ο κάθε άνθρωπος καλείται να επιλέξει θέση: θα είμαι με το πνεύμα της εποχής ή με το πνεύμα της Αληθείας; Θα ακολουθώ κι εγώ τον συρμό των εκφυλιστικών τάσεων και των κοινωνικών κατασκευασμάτων ή «εν είδει περιστεράς» ο λογισμός μου θα πετάει ψηλά κατοπτεύοντας όλες τις κακοτοπιές του Πονηρού;

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Με ποιό τρόπο ο διάβολος κυβερνά στο βασίλειό του

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Η αμαρτία παρουσιάζει μια δύναμη πολύ πιο δυνατή και ισχυρή από τον άνθρωπο, επειδή προέρχεται από το διάβολο που είναι ασύγκριτα πιο δυνατός και ισχυρός απ’ αυτόν.

Και αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ σε θέση, με τις δικές τους -ατομικές- δυνάμεις, να ελευθερώσουν τον εαυτό τους από την αμαρτία και το κακό. Γιατί ο διάβολος κυριαρχεί στα εναέρια, υπό-ουράνια μέρη (Εφεσ. 6,12, Αποκ. 12,9). Το βασίλειό του είναι μεγαλύτερο και ευρύτερο από την γη. Η γη είναι μόνο ένα κομμάτι από το μεγάλο του βασίλειο.

Με ποιό τρόπο ο διάβολος κυβερνά στο βασίλειό του; Με την αμαρτία. Με ποιό τρόπο στον εναέριο χώρο; πάλι με την αμαρτία. Μόνο με την αμαρτία, που είναι προσωποποιημένη στους γεμάτους φλόγες αγγέλους -τους διαβόλους. Και οι διάβολοι δεν είναι τίποτε άλλο από πρώην αγγέλους, οι οποίοι με ολόκληρη την ύπαρξή τους ζουν στην αμαρτία και για χάρη της αμαρτίας. Και όπου βρίσκονται αυτοί υπηρετούν στην αμαρτία και κυριαρχούν με την αμαρτία.

"Δημιουργήθηκε ένα ΤΕΡΑΣ!" - ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ομολογία της Frederiksen για την AI

Η πρωθυπουργός της Δανίας, Mette Frederiksen, προχώρησε σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή τοποθέτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη, και τον ρόλο των τεχνικών κολοσσών. Αναφέρθηκε σε συνάντησή της με τον Sam Altman, αποκαλύπτοντας μια συζήτηση που προκαλεί έντονο προβληματισμό για το μέλλον της ΑΙ, της δημοκρατίας και της πολιτικής εξουσίας. 

• Τι υποστήριξε για τη σύνδεση τεχνολογίας και εξουσίας.
• Πώς περιέγραψε τον κίνδυνο για τους δημοκρατικούς θεσμούς. 
• Τι απάντησε ο Sam Altman όταν του είπε ότι δημιούργησε "ένα τέρας";

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ 

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για τις δημοσκοπήσεις ως μέσο χειραγώγησης, το "Μητσοτάκης - gate" και την αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές

Αθήνα, 2/6/2026

Δημοσκοπήσεις, ένα εργαλείο καταγραφής των τάσεων ή ένα μέσο πολιτικής χειραγώγησης;

Οι έρευνες μέτρησης της κοινής γνώμης πάντα έπαιζαν σημαίνοντα ρόλο. Τον τελευταίο καιρό, όμως, έχουν αναδειχθεί σε πραγματικούς ρυθμιστές της πολιτικής ζωής, καθιστώντας ομήρους το ίδιο το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα αλλά και το εκλογικό σώμα. Κι όλα αυτά παρά το βεβαρημένο παρελθόν τους, τις αλλεπάλληλες αποτυχίες στην εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων, την παραδοχή των υπευθύνων τους πως υπάρχουν μεθοδολογικές αστοχίες αλλά και τις αποκαλύψεις για υπόγειες διασυνδέσεις με επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα.

Οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου διαστήματος «φτιάχνουν» κόμματα, όπως και «διαλύουν» κάποια άλλα. «Μετακινούν» ψηφοφόρους εν ριπή οφθαλμού, με αποτέλεσμα κόμμα, που προ τριμήνου εμφανιζόταν δεύτερο, τώρα να δίνει μάχη να εισέλθει στην επόμενη βουλή!

Προκαλούν έναν «πολιτικό αχταρμά», σύμφωνα με τον οποίο οι πολίτες μεταφέρονται από κόμμα σε κόμμα σαν να είναι πρόβατα επί…ΟΠΕΚΕΠΕ, χωρίς ιδεολογικά κριτήρια, χωρίς καν να προλάβουν να ακούσουν προτάσεις και θέσεις, βασισμένοι μόνο σε επικοινωνιακές φιέστες και σε διαδικτυακά συνθήματα. Κι όλα αυτά βαφτίζονται «κινούμενη άμμος», «πολιτικός σεισμός» και «ανατροπές στο κομματικό σκηνικό».

Το ΧΑΝΑΧ έγινε σχεδόν το ανεπίσημο εθνικό αγχολυτικό της εποχής μας. 10.000.000 χάπια τον μήνα στην Ελλάδα

Το ΧΑΝΑΧ έγινε σχεδόν το ανεπίσημο εθνικό αγχολυτικό της εποχής μας. 10.000.000 χάπια τον μήνα, λένε οι επίσημες στατιστικές για τη χώρα μας.

Όχι, προφανώς, γιατί οι άνθρωποι έγιναν «αδύναμοι». Αλλά γιατί κουράστηκαν βαθιά. Κουράστηκαν να αντέχουν διαρκώς, να φοβούνται το μέλλον, να επιβιώνουν χωρίς ανάσα, χωρίς ξεκούραση, χωρίς βεβαιότητα ότι όλος αυτός ο κόπος οδηγεί κάπου.

Και κάπως έτσι το χάπι παύει να είναι απλώς φάρμακο.

Γίνεται σύμπτωμα μιας κοινωνίας που δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να παρηγορήσει τους ανθρώπους της με σχέση, κοινότητα, τρυφερότητα και νόημα.

Ίσως αυτή να είναι η πιο σιωπηλή πλευρά της νεοελληνικής παρακμής: ότι όλο και περισσότεροι χρειάζονται χημική βοήθεια απλώς για να αντέξουν την καθημερινότητα.

Και ίσως γι’ αυτό τα χάπια να έγιναν η νέα, μοναχική «θεία κοινωνία» της εποχής μας. Όχι ως αντικείμενο χλευασμού, αλλά ως τραγικό σύμβολο μιας κοινωνίας που “μεταλαμβάνει” zanax προσπαθώντας να αναισθητοποιήσει την εξάντληση, τη μοναξιά και την απώλεια νοήματος.

Τι είναι αυτό, στ΄ αλήθεια, που μας πονά τόσο βαθιά, ώστε να χρειαζόμαστε καθημερινά λίγη χημική λήθη για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε;

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Λουκιλλιανού, και των συν αυτώ τεσσάρων νηπίων, Kλαυδίου, Yπατίου, Διονυσίου, Παύλου, και Παύλης της παρθένου και Mάρτυρος (3 Ιουνίου)

Εις τον Λουκιλλιανόν

Λουκιλλιανώ πήγνυται σταυρός κάτω,

Oυχ’ ως ο Xριστού και τίτλον φέρων άνω.

Εις τα παιδία

Tους παιδαρίσκους ων αριθμός δις δύω,

Θεού Πατρός τίθησιν υιούς η σπάθη.

Εις την Παύλαν

Oυκ άξια προς μέλλον, ως Παύλος, κλέος,

Tα νυν πάθη φάσκουσα, τέμνεται Παύλα.

Σταυρώ αμφί τρίτην Λουκιλλιανός τετάνυστο.

Μαρτύριο Αγίου Λουκιλλιανού και των συν αυτώ μαρτυρησάντων. 

Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι στο Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο Άγιος Λουκιλλιανός ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Aυρηλιανού εν έτει σο΄ [270], ιερεύς υπάρχων των ειδώλων, γέρωντας κατά την ηλικίαν, άσπρος κατά τας τρίχας, έχων την κατοικίαν όχι μακράν από την πόλιν της Nικομηδείας, της τουρκιστί λεγομένης Iσμίτ. Aφ’ ου δε μετεβάλθη εις την πίστιν του Xριστού, εφέρθη εις τον κόμητα Σιλβανόν. Kαι επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν, και να επιστραφή πάλιν εις την προτέραν θρησκείαν των ειδώλων, διά τούτο ετζάκισαν τα σιαγόνιά του, έδειραν αυτόν με ραβδία, και τον εκρέμασαν κατακέφαλα. Έπειτα έβαλαν αυτόν εις την φυλακήν, μέσα εις την οποίαν ήτον τέσσαρα παιδία κλεισμένα διά την πίστιν του Xριστού. Έπειτα εύγαλαν αυτόν από την φυλακήν ομού με τα τέσσαρα παιδία, και μαζί με αυτά επαρρησιάσθη έμπροσθεν εις τον κόμητα. Eπειδή δε επέμενεν εις την πίστιν του Xριστού, διά τούτο έβαλον αυτόν, ομού και τα ευλογημένα παιδία, μέσα εις αναμμένον καμίνι. Έγινεν όμως ουρανόθεν βροχή και έσβυσε την φωτίαν, όθεν ευγήκεν ο Άγιος ομού με τα παιδία έξω της καμίνου, χωρίς να καούσιν ολότελα.

Όπου υπάρχει ταραχή, δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Όπου υπάρχει ταραχή, δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα…

Θα Το βρεις εκεί που υπάρχει αγάπη.

Εκεί που υπάρχει χαρά.

Εκεί που υπάρχει ειρήνη.

Εκεί που υπάρχει μακροθυμία.

Εκεί που υπάρχει καλή συμπεριφορά.

Εκεί που υπάρχει αγαθοσύνη.

Εκεί που υπάρχει πίστη, πραότητα και εγκράτεια…

Εκεί θα Το βρεις…

Εκεί θα Το βρεις να μεταμορφώνει τους ανθρώπους… Να ομορφαίνει τις ζωές.

Να φέρνει όλα τα πρόσωπα πιο κοντά, στις μεταξύ τους σχέσεις…

Όπου υπάρχει ταραχή, δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα…!!!

Ελευθέριος Ελευθεριάδης, Ψυχολόγος

Διαδικτυακό bullying σε κοπέλα, επειδή υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία!

Αγαπώ τον Χριστό

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας ακραίας και άδικης επίθεσης (cyberbullying) απέναντι σε μια νέα κοπέλα, τη Λύρα, η οποία μέσα από την πλατφόρμα του TikTok εξέφρασε το αυτονόητο: την ανάγκη για σεβασμό στα ιερά σύμβολα της θρησκευτικής πίστης των ανθρώπων.

Η προσπάθεια να βαφτιστεί ως «ομοφοβική» ή «μισαλλόδοξη» μια δημόσια τοποθέτηση που απλώς στηλίτευσε τον χλευασμό της Παναγίας κατά τη διάρκεια της "πορείας υπερηφάνειας" στην Κρήτη (Gay Pride) είναι τουλάχιστον άστοχη. Φτάσανε σε σημείο να την απειλήσουν να αλλάξει σχολή της ευχήθηκαν να μην κάνει ποτέ παιδιά και άλλες κατάρες, πράγματα αδιανόητα.

Αν η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+ έχει το δικαίωμα να διαδηλώνει για την ορατότητα και τα δικαιώματά της, τότε κάθε πολίτης έχει το αντίστοιχο δικαίωμα να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του όταν νιώθει ότι προσβάλλεται η ταυτότητά του, οι αξίες του και τα πιστεύω του. Η κριτική απέναντι σε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά (τον χλευασμό των θρησκευτικών συμβόλων) δεν αποτελεί επίθεση στα δικαιώματα κανενός ανθρώπου· αποτελεί προάσπιση της δικής μας πνευματικής και πολιτισμικής κληρονομιάς.

Δεν μπορείς να ζητάς από την κοινωνία να σεβαστεί τη δική σου ιδιαιτερότητα, όταν εσύ ο ίδιος επιλέγεις να ειρωνευτείς και να υποτιμήσεις αυτό που για εκατομμύρια άλλους ανθρώπους είναι ιερό και όσιο.

«Κυνηγούν να φτιάξουν έναν “Ψηφιακό Θεό”»: Δημοσιογράφος που διείσδυσε στα άδυτα της OpenAI αποκαλύπτει

Μια συγκλονιστική μαρτυρία για το τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες της Silicon Valley φέρνει στο φως η Κάρεν Χάο (Karen Hao), πρώην ρεπόρτερ του κορυφαίου MIT Technology Review, η οποία κατάφερε να διεισδύσει στα άδυτα της OpenAI ως “insider”.

Στο νέο της βιβλίο «Empire of AI», η Χάο, έχοντας μιλήσει με εκατοντάδες εργαζόμενους στην Open AI, προειδοποιεί ότι η ελίτ της τεχνολογίας έχει πάθει μια σχεδόν θρησκευτική εμμονή με τη δημιουργία μιας Υπερ-ευφυΐας (AGI), την οποία αντιμετωπίζουν ως έναν «ψηφιακό θεό».

Αν και η OpenAI ξεκίνησε ως ένας διαφανής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που θα βοηθούσε την ανθρωπότητα, η Χάο ανακάλυψε μια τελείως διαφορετική, σκοτεινή πραγματικότητα όταν μπήκε στα κεντρικά τους γραφεία: