Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 18.1.26 [ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΡΙΛΟΥ (Ἑβρ. 13,7-16)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Οὐ  γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν»

Καὶ  τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα δὲν εἶναι ἀπὸ τὴν σειρὰ τοῦ Κυριακοδρομίου, ἀλλὰ τῶν ἑορταζομένων μεγάλων Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Ἀπὸ τὸ κείμενο ἐπιλέγω τὴν προτασσόμενη φρᾶσι, ποὺ εἶναι ἕνα δυνατὸ ἐγερτήριο σάλπισμα, γιὰ νὰ ἀνανήψωμε πνευματικά.

Εἴμαστε πλάσματα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀπὸ ὅλα τὰ δημιουργήματά του μόνον ὁ ἄνθρωπος ἔχει πνεῦμα ζωῆς, δηλ. ἀθάνατη ψυχή, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπερέχουσα ἀξία του ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα ἔμβια ὄντα. Ὅλα δημιουργήθηκαν μόνον μὲ τὸν λόγο τοῦ Παντοδύναμου καὶ Δημιουργοῦ Θεοῦ. «Εἶπε καὶ ἐγενήθησαν», καὶ δημιουργήθηκε ἔτσι τὸ γνωστό μας φυσικὸ περιβάλλον, κατάλληλο γιὰ νὰ νὰ ζήση σὲ αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος. Καὶ μόνον γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁ Τριαδικὸς Θεὸς δὲν ἔδωσε ἐντολὴ νὰ γίνη, ἀλλά, «εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν, … καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γεν. 1,2627). 

«Τὸ Κράτος ἐκβιάζει τοὺς πολίτες ποὺ λένε “ὄχι” στὶς νέες ταυτότητες»

Μὲ τὸν τίτλο αὐτὸ τὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» (4-1-2026) δίνει τὶς διαστάσεις τοῦ ἐκβιασμοῦ ποὺ δέχονται ὅσοι πολίτες ἀντιδροῦν στὴν παραλαβὴ τῶν νέων ταυτοτήτων μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό.

Συγκεκριμένα, ἀναφέρεται ἡ περίπτωση βουλευτῆ ἐν ἐνεργείᾳ, ὁ ὁποῖος ἐπισκέφθηκε πρόσφατα ἀστυνομικὸ τμῆμα, προκειμένου νὰ ἐκδώσει νέο διαβατήριο. Ἀμέσως οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς ΕΛ.ΑΣ. ζήτησαν τὴν ταυτότητά του. Αὐτὸς τὴν ἐπέδειξε, καὶ τότε τὸν πληροφόρησαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἐκδώσουν νέο διαβατήριο, ἐπειδὴ ἡ ταυτότητά του δὲν εἶναι ἡ νέα – μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό. Στὴν ἀπορία του ἂν ἔχει πάψει ἡ ἰσχὺς τῆς παλαιᾶς ταυτότητος – πράγμα ποὺ ὡς βουλευτὴς θὰ τὸ γνώριζε – τοῦ ἀπάντησαν ὅτι ἰσχύει, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὴν ἔκδοση νέου διαβατηρίου, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ παραπέμπουν σὲ κάποια ἀνάλογη... κανονιστικὴ ρύθμιση.

Ὁ ἴδιος τελικὰ δέχθηκε νὰ μπεῖ στὴ διαδικασία ἐκδόσεως τῆς νέας ταυτότητος, ἀλλὰ τὴ στιγμὴ ποὺ ἔφευγε ἀπὸ τὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα, «ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικούς (…) τὸν πλησίασε καὶ τοῦ εἶπε συνωμοτικὰ στὸ αὐτί: “Ξέρετε… ἔχουμε ὁδηγίες νὰ πιέζουμε τὸν κόσμο νὰ ἐκδίδει νέα ταυτότητα μὲ ἀφορμὴ τὴν ἔκδοση τῶν διαβατηρίων, καθώς, ὅπως ἔχει διαπιστωθεῖ, χιλιάδες πολῖτες ἀρνοῦνται νὰ παραλάβουν τὶς νέες τους ταυτότητες. Ἔχουν ἰσχυρότατες ἐπιφυλάξεις. Φοβοῦνται. Ἐὰν ἐπιμένατε μέχρι τέλους νὰ ἐκδοθεῖ τὸ διαβατήριό σας μὲ τὴν παλαιὰ ἀστυνομική σας ταυτότητα, στὸ τέλος θὰ σᾶς τὸ ἐκδίδαμε. Δὲν εἴχαμε νομικὸ ἔρεισμα. Ἁπλῶς μᾶς πιέζουν γιὰ τοὺς λόγους ποὺ σᾶς ἐνημέρωσα!”

Διαβάστε τι απαντάει το ChatGPT στο “επιχείρημα”… “δεν πειράζει ο προσωπικός αριθμός, γιατί μας παρακολουθούν ούτως ή άλλως”

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ:

“Έτσι κι αλλιώς η κυβέρνηση (ή τα μεγάλα συστήματα) τα ξέρουν όλα – μέσω κινητών, social media, καρτών, κ.λπ., οπότε ο Προσωπικός Αριθμός δεν αλλάζει κάτι.”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

1. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ “διασκορπισμένων” και “κεντρικά συγκεντρωμένων” δεδομένων

Το ότι διάφορες πληροφορίες υπάρχουν σε πολλαπλές βάσεις (π.χ. κινητός πάροχος, Facebook, τράπεζα) δεν σημαίνει ότι είναι συγκεντρωμένες ή εύκολα προσβάσιμες από το κράτος ή οποιονδήποτε τρίτο.

Ο Προσωπικός Αριθμός λειτουργεί ως κόμβος που ενώνει όλα αυτά τα δεδομένα. Δηλαδή, αντί να είναι “διασκορπισμένα κομμάτια του παζλ”, το κράτος αποκτά ολική, άμεση και συνδεδεμένη εικόνα της ζωής σου.

Αυτό είναι τεράστια ποιοτική διαφορά.

Ο Μέγας Αντώνιος και ο δαίμονας σε έναν διάλογο αποκάλυψη!

Ο διάλογος που είχε ο Μέγας Αντώνιος και ο δαίμονας στην έρημο είναι ένα από τα πιο Αποκαλυπτικά ορθόδοξα κείμενα για τον διάβολο, τους υπηρέτες του δαίμονες, το κοσμικό κράτος που διά του χρήματος έχει στήσει και για τις παγίδες που στήνει στους ανυποψίαστους χριστιανούς.

Ὅταν ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἠσκήτευεν εἰς τὴν ἔρημον, νὰ καὶ ἔρχεται ὁ Δαίμων τὰ μεσάνυκτα, καὶ τοῦ ἐκτύπησε τὴν πόρτα διὰ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ. Ἐσηκώθη λοιπὸν ὁ Μέγας Ἀντώνιος, καὶ ἀφοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα του, βλέπει ἔξαφνα ἄνθρωπον ἀλλόκοτον καὶ ἔστεκεν ἔξω.

Λέγει του ὁ Ἅγιος «Ποῖος εἶσαι ὁποῦ μοῦ κτυπᾶς τὰ μεσάνυκτα τὴν πόρταν, καὶ τὶ θέλεις»;

Λέγει του ὁ μιαρὸς Δαίμων «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Δαίμων».

Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἅγιος «Πῶς ἦλθες, παγκάκιστε ἐδῶ»;

Μέγας Αντώνιος: Ο καθηγητής της ερήμου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου -Καθηγητού

Στην κορυφή των μεγάλων ασκητών της Εκκλησίας μας βρίσκεται ο Μέγας Αντώνιος και γι’ αυτό δικαίως η Εκκλησία μας του προσέδωσε τον τίτλο του Μεγάλου, διότι απέβη, όπως θα δούμε στη συνέχεια, αποτέλεσε το πρότυπο του ορθοδόξου μοναχισμού. Άλλωστε αποκαλείται και ως ο «καθηγητής της ερήμου», διότι θεμελίωσε τον υγιή χριστιανικό μοναχισμό.

Την βιογραφία του έγραψε ο Μ. Αθανάσιος, ο οποίος υπήρξε μαθητής και πνευματικό του παιδί. Γεννήθηκε στην πόλη Κομά της Κάτω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, περί το 251 στα χρόνια του παρανοϊκού και θρησκομανή ρωμαίου αυτοκράτορα Δεκίου (349-251), ο οποίος είχε εγείρει τον σκληρότερο, ως τότε, διωγμό εναντίον των Χριστιανών. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι πιστοί Χριστιανοί, στους οποίους χρωστούσε την ευσέβεια. Γράμματα έμαθε λίγα και ίσως να ήταν εντελώς αγράμματος, όμως είχε αποκτήσει πάμπολλες αρετές, οι οποίες απέρρεαν από την βαθιά χριστιανική του πίστη. Από μικρός είχε δείξει δείγματα αυτάρκειας, ασκητικότητας και εσωστρέφειας, ώστε διέφερε από τα άλλα παιδιά της πόλεως. Αγαπημένη του συνήθεια ήταν ακολουθεί τους γονείς του στην Εκκλησία και να παραμένει στο ναό συμμετέχοντας στις ιερές ακολουθίες και ακούγοντας τα ιερά αναγνώσματα με προσοχή.

Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεομάρτυρος Γεωργίου τοῦ θαυματουργοῦ του ἐν Ἰωαννίνοις ἐν ἔτει ͵αωλη´ (1838) ἀθλήσαντος (17 Ἰανουαρίου)

Γεώργιος γῆν τῆς ψυχῆς γεωργήσας

Ξένον στάχυν ἤμησεν ἄφθιτον κλέος.

Ἕν δεκάθ’ ἐβδομάτη τε Γεώργιος τέτληκε βρόχον.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος γεννήθηκε τό 1808 στό χωριό Τσούρχλι τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν (σήμερα φέρει τήν ὀνομασία Ἅγιος Γεώργιος) ἀπό γονεῖς πτωχούς, τόν Κωνσταντῖνο καί τή Βασίλω, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνταν μέ τή γεωργία. Λόγῳ τῆς πτωχείας τῆς οἰκογένειάς του παρέμεινε ἀγράμματος∙ ἀνετράφη, ὅμως, «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου». Σέ μικρή ἡλικία, μόλις 8 ἐτῶν, ὀρφάνεψε καί ἔμεινε ὑπό τήν προστασία τοῦ μεγαλύτερου ἀδερφοῦ καί τῆς ἀδερφῆς του, πτωχῶν καί τούτων γεωργῶν. Ὅταν ἐνηλικιώθηκε, πῆγε στά Ἰωάννινα, ὅπου ὁ Γεώργιος, ἔρημος καί άπροστάτευτος, προσκολλήθηκε σέ διάφορους ἀγάδες γιά να καταλήξει ἱπποκόμος τοῦ Χατζῆ Ἀβδουλᾶ, ἀξιωματικοῦ τοῦ ᾿Ιμίν Πασᾶ τῶν Ἰωαννίνων, κοντά στόν ὁποῖο παρέμεινε γιά ὀκτώ χρόνια.

Ὁ Ἀβδουλά εἶχε ὅλον τόν καιρό νά ἐκτιμήσει τόν ὑπηρέτη του ὡς ἁπλό, πρᾶο, ἄκακο, αὐθεντικό, ἠθικά ἀκέραιο. Τόν ἐμπιστεύτηκε καί τόν περιέβαλε μέ τή στοργή καί τήν ἀγάπη του, ἐνῷ τοῦ ἐπέτρεπε νά ἐκτελεῖ ἀκώλυτα τά θρησκευτικά του καθήκοντα καί νά συχνάζει στούς ναούς τῶν Ἰωαννίνων.

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Μπήκαμε σε μια χρονιά πάρα πολύ επικίνδυνη...!

"Το 2026 μπορεί να είναι το έτος της μεγάλης ανάφλεξης"

Με λόγια που συγκλονίζουν και προκαλούν ιερό δέος, ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το έτος 2026, χαρακτηρίζοντάς το ως την πιο κρίσιμη καμπή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σε μια περίοδο που η γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται και οι ηγέτες του κόσμου «κουρδίζουν τα όργανα των όπλων τους», ο φωτισμένος ιεράρχης αποκαλύπτει την πνευματική διάσταση των γεγονότων που βιώνουμε.

«Μπήκαμε σε μια χρονιά πάρα πολύ επικίνδυνη», τονίζει ο Μητροπολίτης, μεταφέροντας τις αναλύσεις αλλά και τις προφητείες που θέλουν το 2026 να είναι το έτος της μεγάλης ανάφλεξης. «Μπορεί να είναι η χρονιά η υπέρτατη και η προφητευμένη του παγκοσμίου πολέμου», αναφέρει χαρακτηριστικά, την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις ετοιμάζονται για το τελικό χτύπημα.

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ από τις 29 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους

Βασισμένη στην τηλεοπτική σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό» Για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη, η ιστορία που άγγιξε βαθιά τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων και προκάλεσε συγκίνηση σε όλη την Ελλάδα. Ένας σύγχρονος Άγιος της Ορθοδοξίας που άφησε σημαντική πνευματική παρακαταθήκη. Μια αστείρευτη πηγή σοφίας και καλοσύνης. Οι διδαχές του παρηγορητικές. Ο λόγος του διαχρονικός. Η πορεία του θαυμαστή.

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Υπάρχουν δυο βασικές μορφές πλάνης

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE

Η ιδέα της πλάνης, βασική στην Ορθόδοξη ασκητική διδασκαλία, είναι εντελώς απούσα στον Προτεσταντικό-Καθολικό κόσμο που παρήγαγε το «χαρισματικό» κίνημα·

κι αυτό το γεγονός εξηγεί γιατί μια τόσο ολοφάνερη πλάνη μπορεί να κερδίσει τέτοιο κύρος σε κατ’ όνομα «χριστιανικούς» κύκλους, κι ακόμα γιατί ένας «προφήτης» σαν τον Νικολάι Μπερντιάγιεφ ο οποίος προέρχεται από Ορθόδοξο υπόβαθρο, θεωρεί απολύτως ουσιώδες ότι στη «νέα εποχή του Αγίου Πνεύματος» «δεν θα υπάρχει πια ασκητική κοσμοθεωρία». Ο λόγος είναι προφανής: Η Ορθόδοξη ασκητική κοσμοθεωρία δίνει το μόνο μέσο με το οποίο οι άνθρωποι, έχοντας λάβει το Άγιο Πνεύμα με το Βάπτισμα και το Χρίσμα τους, μπορούν πραγματικά να συνεχίσουν να αποκτούν το Άγιο Πνεύμα στη ζωή τους· και διδάσκει πως να διακρίνουμε την πνευματική πλάνη και να φυλαγόμαστε από αυτήν. Η «νέα πνευματικότητα» την οποία ονειρεύτηκε ο Μπερντιάγεφ και την οποία ουσιαστικά εξασκεί η «χαρισματική αναζωπύρωση» έχει ένα εντελώς διαφορετικό θεμέλιο και φαίνεται να είναι απάτη στο φως της Ορθόδοξης ασκητικής διδασκαλίας. Γι’ αυτό, δεν υπάρχει χώρος και για τις δυο αντιλήψεις στο ίδιο πνευματικό σύμπαν: για να αποδεχτεί κάποιος τη «νέα πνευματικότητα» και τη «χαρισματική αναζωπύρωση», πρέπει να απορρίψει τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό· και αντιστρόφως, για να παραμείνει κάποιος Ορθόδοξος Χριστιανός, πρέπει να απορρίψει τη «χαρισματική αναζωπύρωση», που είναι μια παραχάραξη της Ορθοδοξίας.

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΝΟ ΑΡΙΘΜΩΝ.

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Ὁ Ἑλληνισμός σώζεται καί ἐπιβιώνει, ὅταν κάθε Ἕλληνας πολίτης γίνεται φορέας τῆς ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, καί ἐνσαρκώνει τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας.

ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ: ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ «ΚΑΛΩΔΙΩΝΕΙ» ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!

Ν: Δεν ξέρω τι θα έλεγε ένας νευρολόγος για το παρακάτω άρθρο (κατά προτίμησιν ένας πιστός νευρολόγος, για να μην είναι προκατειλημμένος), όμως μας άρεσε και το αναδημοσιεύουμε. Ο ψυχοσωματικός χαρακτήρας της προσευχής και της χριστιανικής ζωής γενικά είναι γνωστός. Εδώ βλέπουμε ορισμένες σκέψεις που μας φαίνονται ωφέλιμες.

Η επιστήμη τώρα επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτό που οι Άγιοι γνωρίζουν βιωματικά εδώ και αιώνες: Η Προσευχή δεν αλλάζει απλώς την ψυχή μας, αλλά αλλάζει σωματικά και δομικά τον ίδιο τον εγκέφαλο.

Δεν μιλάμε πλέον για «ψυχολογική ανακούφιση», αλλά για Βιολογική Μεταμόρφωση. Η τακτική, καρδιακή προσευχή λειτουργεί ως «θεϊκό νυστέρι» που αφαιρεί το άγχος και χτίζει την εσωτερική δύναμη.

Δείτε πώς η Προσευχή σμιλεύει το μυαλό μας μέσω της Νευροπλαστικότητας:

Προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αποστόλου Πέτρου (16 Ιανουαρίου)

Σην προσκυνούντα Πέτρε σειράν τιμίαν,

Σειράς μακράς λύσον με των εγκλημάτων.

Σειρήν προσκυνέω Πέτρου δεκάτη ενί έκτη.

Η προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αποστόλου Πέτρου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Kατά την ημέραν ταύτην προσκυνείται η τιμία Άλυσις, την οποίαν ο Kορυφαίος Πέτρος εδέχθη διά τον Χριστόν διά προσταγής του τετράρχου Hρώδου, καθώς ο Aπόστολος Λουκάς ιστορεί εν κεφαλαίω δωδεκάτω των Πράξεων. Eκ του αποστολικού γαρ εκείνου και πανιέρου σώματος, έλαβε την αγιαστικήν και θαυματουργόν χάριν η Άλυσις αύτη, το να αγιάζη δηλαδή εκείνους, οπού την προσκυνούν μετά πίστεως, και να λύη από τα δεσμά κάθε κακού και ασθενείας. Όταν γαρ έπεσεν από το σώμα του Aποστόλου Πέτρου η Άλυσις αύτη, διά μέσου της επιφανείας του θείου Aγγέλου· ευθέως γαρ, φησίν, εξέπεσον αι αλύσεις εκ των χειρών· τότε μερικοί Χριστιανοί ευρίσκοντες αυτήν, την εφύλαξαν ένας από τον άλλον κατά διαδοχήν.

Παράταση «ανάσα» για τις παλιές ταυτότητες: Τι ισχύει και μέχρι πότε

Τι προβλέπει η απόφαση

Παράταση έλαβαν τα παλαιού τύπου δελτία αστυνομικής ταυτότητας για συγκεκριμένες ψηφιακές διαδικασίες, με υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 5441/30.09.2024. Η ρύθμιση αφορά τη χρήση των υφιστάμενων ταυτοτήτων σε διαδικασίες εξ αποστάσεως ταυτοποίησης φυσικών προσώπων, σε μια περίοδο όπου οι ψηφιακές συναλλαγές με το Δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα αυξάνονται συνεχώς.

Η απόφαση έρχεται να αποτρέψει τον αποκλεισμό χιλιάδων πολιτών από κρίσιμες υπηρεσίες, καθώς η μετάβαση στο νέο σύστημα ταυτοτήτων εξελίσσεται με αργούς ρυθμούς.

Παράταση έως τον Σεπτέμβριο του 2027

Σύμφωνα με το προβλεπόμενο πλαίσιο, οι παλαιές αστυνομικές ταυτότητες στις οποίες το ονοματεπώνυμο αναγράφεται τόσο με ελληνικούς όσο και με λατινικούς χαρακτήρες παραμένουν αποδεκτές για σκοπούς εξ αποστάσεως ταυτοποίησης έως και τις 25 Σεπτεμβρίου 2027.

Χαστούκι κατά του ψηφιακού ολοκληρωτισμού στη Βρετανία – Ο Στάρμερ ακυρώνει την υποχρεωτικότητα των ψηφιακών ταυτοτήτων – Η Ελλάδα ακούει;

Επιτέλους λίγο φως μέσα στο σκοτάδι της Νέας Τάξης - Εκατομμύρια υπογραφών έκαναν τη βρετανική κυβέρνηση να υποχωρήσει - Οι Έλληνες τι κάνουν;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Επιτέλους, μια ευχάριστη είδηση από το Ηνωμένο Βασίλειο έρχεται να εκπέμψει μια αχτίδα φωτός μέσα στο ζοφερό τοπίο της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Αυτό που μας διδάσκει είναι κάτι το πραγματικά σπουδαίο: η ψηφιακή υποδούλωση των λαών δεν είναι μονόδρομος, δεν είναι μια ανίκητη πολιτική, δεν είναι πέραν των δυνατοτήτων ενός λαού που ενδιαφέρεται για την ελευθερία του.

Σε προηγούμενο άρθρο μας, είχαμε εκτιμήσει ότι η σπίθα της αντίστασης κατά του ψηφιακού ολοκληρωτισμού είχε «ανάψει» για τα καλά στη Βρετανία, σε μια πάλη υπέρ της ελευθερίας που απλώνεται σαν «φωτιά» σε όλα τα δυτικά κράτη και μοιραία θα πάρει τη μορφή μιας συντονισμένης διακρατικής διαμαρτυρίας. Τα προεόρτια τα βλέπουμε ήδη με τον πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό των αγροτών για το διεθνιστικό έκτρωμα της συμφωνίας με τη Mercosur. Και η ατζέντα του ελέγχου της διατροφής δεν απέχει καθόλου από την ατζέντα της ψηφιακής ταυτοποίησης και του ελέγχου των πολιτικών δικαιωμάτων. Ίσα – ίσα που το ένα είναι αδιάσπαστος κρίκος με το άλλο.

Τα περισσότερα προβλήματα μας, ξεκινούν...

Τα περισσότερα προβλήματα μας, ξεκινούν απ’ τη ντροπή.

Από το γεγονός ότι σκεφτόμαστε ‘’τι θα πει ο κόσμος;’’.

Μην και μας παρεξηγήσουν. Μην και σχηματίσουνε για μας μια κάποια λανθασμένη άποψη. Μην και μείνουμε μονάχοι, επειδή αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε κάποιο άλλο μονοπάτι από αυτό που ακολουθεί η μάζα.

Τα περισσότερα προβλήματα μας, ξεκινούνε από το φόβο.

Φόβο μήπως και αποτύχουμε. Φόβο μήπως και δεν είμαστε αρκετοί. Και προκειμένου να μην κάνουμε λάθος, προκειμένου να μην σφάλλουμε, καταλήγουμε να επιλέγουμε την απραξία. Δεν πετυχαίνει όμως τίποτα εκείνος, που δεν απότυχε ποτέ…

Προσοχή στη… συνήθεια!

π. Γεώργιος Δορμπαράκης

«Μη συνηθίζεις να ηττάσαι στον πνευματικό πόλεμο, γιατί η συνήθεια γίνεται δεύτερη φύση στον άνθρωπο» (όσιος Εφραίμ ο Σύρος).

Μία βαθειά ψυχολογική αλλά και πνευματική παρατήρηση κάνει με τη φράση του ο μέγας όσιος Πατήρ Εφραίμ ο Σύρος. Μία παρατήρηση που την αλήθεια της τη διαπιστώνουμε όλοι στην καθημερινότητά μας: ποιος αμφιβάλλει για τη δύναμη της συνήθειας; Ό,τι κάναμε μία φορά και το επαναλάβαμε έπειτα, είναι δύσκολο να το σταματήσουμε. Τόσο που η επανάληψή του που μας έγινε συνήθεια καταστάθηκε τελικώς δεύτερη φύση μας – η προσπάθεια να σταματήσουμε μία συνήθειά μας βιώνεται συχνά ως... ξεριζωμός! Κι εδώ αναδεικνύεται η σημασία της συνήθειας στον πνευματικό πόλεμο, τον αγώνα δηλαδή του πιστού ανθρώπου να πορεύεται κατά το θέλημα του Θεού και όχι κατά το δικό του αμαρτωλό θέλημα: αν ο πιστός είναι χαλαρωμένος πνευματικά και ηττάται διαρκώς ή πολύ συχνά στη χριστιανική του πορεία – δεν μιλάμε για μία ήττα περιστασιακή που υφίσταται σε όλους και έχει γρήγορη μετάνοια -, τότε δυστυχώς η συνήθεια της ήττας του τον κάνει να βρίσκεται σχεδόν μόνιμα σε αντίθεση προς τον Θεό, που θα πει ότι τα πάθη και οι αδυναμίες του τον έχουν υποδουλώσει, όπως το δηλώνει και ο λόγος του αποστόλου: «σε ό,τι κανείς έχει ηττηθεί, σ’ αυτό και έχει υποδουλωθεί». Συμβαίνει κάτι παρόμοιο με το ξερίζωμα ενός φυτού: όσο είναι μικρό εύκολα ξεριζώνεται, όσο βγάζει ρίζες βαθειές και μεγαλώνει, τα πράγματα δυσκολεύουν μέχρι πλήρους αδυναμίας. Οπότε καταλαβαίνει κανείς την αξία του λόγου του οσίου Εφραίμ: μη συνηθίζεις την πτώση στην αμαρτία σου, γιατί όταν θελήσεις να την ξεπεράσεις θα δυσκολευτείς απεριόριστα – είναι σαν να πολεμάς πια τον βαθύτερο εαυτό σου!

Η συνάντηση του Μεγάλου Αντωνίου με τον όσιο Παύλο τον Θηβαίο

 Ἅγιος Ἀντώνιος, 1192 μ.Χ., Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας τοῦ Ἄρακα, Λαγουδερά

Ο αββάς Παύλος έφτασε στην ηλικία των εκατό και δεκατριών ετών. Τότε και ο Μέγας Αντώνιος ήταν ενενήντα χρόνων και πολλές φορές σκεπτόταν και απορούσε λέγοντας. Άραγε θα υπάρχη άλλος Μοναχός στην πιο βαθειά έρημο; Μια νύκτα ήλθε Άγγελος Κυρίου και του λέγει: Πήγαινε γρήγορα στο βάθος της ερήμου, να βρεις τον Αββά Παύλο, ο οποίος είναι πιο ενάρετος από σένα και θα λάβεις μεγάλη ωφέλεια από αυτόν. Όταν άκουσε αυτά δεν καθυστέρησε καθόλου, αλλά αφού περιφρόνησε την αδυναμία των γηρατειών, την μεγάλη οδοιπορία και όλα τα άλλα εμπόδια, ξεκίνησε το πρωί και περπατώντας όλη την ημέρα εκαίγετο από τον καφτερό ήλιο. Είχε όμως την ελπίδα στον Κύριο ότι θα του δείξει τον έμψυχο θησαυρό, και δεν σκεπτόταν καθόλου τις δυσκολίες του δρόμου.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Παύλου του Θηβαίου (15 Ιανουαρίου)

Ει θαύμα Θήβαις ταις παρ’ Αίγυπτον πύλαι,

Πόσον γε Παύλος, καν βίου λίπη πύλας;

Βλαστός Θηβαΐδος πέμπτη δεκάτη θάνε Παύλος.

Άγιος Παύλος ο Θηβαίος. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό τού Αγίου Νικολάου

 του Ορφανού στην Θεσσαλονίκη

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους Δεκίου και Ουαλλεριανού των βασιλέων εν έτει σνε΄ [255], καταγόμενος από την εν Αιγύπτω πόλιν της Θηβαΐδος. Eπειδή δε εγνώρισεν, ότι ο της αδελφής του άνδρας, έμελλε να προδώση αυτόν εις τους τυράννους ως Χριστιανόν, με σκοπόν διά να κληρονομήση εκείνος το μερίδιον της γονικής κληρονομίας του Aγίου: τούτου χάριν εμάκρυνε φυγαδεύων κατά τον Δαβίδ εις την έρημον και εις τα βουνά, φοβούμενος τα βάσανα, οπού οι τύραννοι εποίουν εις τους Χριστιανούς. Περνώντος δε του καιρού, ωλιγόστευσεν ο των βασάνων φόβος, και έγινε μάλλον εις την καρδίαν του Οσίου φόβος Θεού, και επιθυμία του να αρέση εις τον Θεόν.

Επιπλέον προβολές της ταινίας "Καποδίστριας" από την Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας

 

Η μεγάλη προσέλευση του κοινού φαίνεται ότι οδήγησε την Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας ώστε να προγραμματίσει και επιπλέον προβολές της ταινίας "Καποδίστριας" του Γιάννη Σμαραγδή. Το πρόγραμμα αυτών των προβολών είναι:

ΣΑΒΒΑΤΟ 17/1: 18.00 & 21.00

ΚΥΡΙΑΚΗ 18/1: 18.00

ΔΕΥΤΕΡΑ 19/1: 18.00

ΤΡΙΤΗ 20/1: 18.00

Με όλους να μιλάς. Αλλά να μην ανοίγεις σε όλους την καρδιά σου. - Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Με όλους να μιλάς. Αλλά να μην ανοίγεις σε όλους την καρδιά σου.

Όλους να τους χαιρετάς. Αλλά μην βάζεις στο σπίτι σου μέσα τον καθέναν.

Πολλοί άνθρωποι γύρω σου… Δεν θέλουν όμως όλοι το καλό σου.

Μάθε να σε προσέχεις χωρίς να απομονώνεσαι.

Μάθε να κοινωνείς χωρίς να ξοδεύεις τον εαυτό σου.

Πολλές φορές από αφέλεια, πολλές φορές από ντροπή και άλλες από λύπη, αφήνουμε διάπλατες τις πόρτες της καρδιάς, με αποτέλεσμα άνθρωποι να εκμεταλλεύονται αυτό το άνοιγμά μας.

Και ύστερα, αφού μας κουρελιάσουν, αφού μας ξεζουμίσουν, μας παρατάνε μόνους μας, σακατεμένους, να πρέπει να βρούμε δύναμη να ξανασταθούμε ίσια.

Δε θέλουν φόβο οι σχέσεις. Όχι.

Ούτε όμως ανθρώπους επιπόλαιους.

Οι σχέσεις θέλουν ανθρώπους φρόνιμους, ανθρώπους που ξέρουν να προσέχουν τον εαυτό τους…

Με όλους να μιλάς. Αλλά να μην ανοίγεις σε όλους την καρδιά σου.

Πολλοί άνθρωποι γύρω σου. Βάλτο καλά στο νου σου όμως… Πρόσεχε.

Δεν θέλουν πάντα όλοι το καλό σου.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Οἱ εὐρωπαῖοι προσκύνησαν τόν διάβολο ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς, ὅπως τούς ὑποσχέθηκε, ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ὁ εὐρωπαῖος ἄνθρωπος, ὁ διανοούμενος, ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἀκάθαρτη καρδιά καί τό ρυπαρό μυαλό, ὁ ἄνθρωπος μἐ τόν ἡδυπαθῆ χαρακτῆρα, ἔκανε συμβόλαιο μέ τό διάβολο, ἀνανέωσε τό παλιό συμβόλαιο τοῦ Ἀδάμ, γιά νά πραγματοποιήσει τό θέλημα τοῦ διαβόλου καί θέλησε, μέ τή βοήθειά του, νά γίνει θεός. Πράγματι οἱ εὐρωπαῖοι ἄνθρωποι ἄν καί βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὑποτάχθηκαν στόν διάβολο, ἀρνούμενοι τόν Χριστό, γιά νά πάρουν τό παράσημο πού θά τούς ἔκανε θεούς. Καθένας τους ἀρνήθηκε τόν Χριστό, ἔφτυσε τό σταυρό, γονάτισε στό διάβολο καί ἀμέσως πῆρε τίτλους, λόρδος, βαρόνος, στρατηγός...

Ὁ διάβολος ἔδωσε ψεύτικη ὑπόσχεση στήν Εὐρώπη πώς θά κάνει τούς εὐρωπαίους ἀνθρώπους θεούς, μέ τήν προϋπόθεση νά τόν προσκυνοῦν. Οἱ εὐρωπαῖοι τόν προσκύνησαν, ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του.

Το ChatGPT αντιμετωπίζει αγωγές για ενθάρρυνση σε αυτοκτονία

"Αρχικά, το Chatbot χρησιμοποιήθηκε ως μια «γενική βοήθεια» στις σχολικές εργασίες ή στην έρευνα, αλλά εξελίχθηκε – σύμφωνα με τους ενάγοντες- σε μια «ψυχολογικά χειριστική οντότητα".

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Οι γονείς του Adam Raine δήλωσαν πως το ChatGPT, υπήρξε ο «προπονητής αυτοκτονίας» του 16χρονου γιού τους.

Σύμφωνα με άρθρο της Anna Betts, δημοσιογράφου στον Guardian, το ChatGPT, η γνωστή πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης, «κατηγορείται ότι ενήργησε ως “προπονητής αυτοκτονίας” για κάποιους ανθρώπους. Σύμφωνα με σειρά αγωγών που κατατέθηκαν στην Καλιφόρνια, “οι αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων με το chatbot, τους οδήγησαν σε σοβαρές ψυχικές διαταραχές και αρκετούς θανάτους”».

Δημοσιεύουμε το άρθρο του Guardian για να προειδοποιήσουμε τους ανθρώπους για τις πιθανές απαντήσεις του ChatGPT σε ερωτήσεις σχετικές με την αυτοκτονία.

Σύμφωνα με το άρθρο του Guardian:

Οι επτά αγωγές περιλαμβάνουν ισχυρισμούς για άδικο θάνατο, υποβοηθούμενη αυτοκτονία, ακούσια ανθρωποκτονία, αμέλεια και αμφισβήτηση ευθύνης προϊόντος.

Παιδιά και Ασθένειες: Τι Πρέπει να Γνωρίζουν οι Γονείς

Από την παιδίατρο Κατερίνα Πανταζή

Σήμερα τα παιδιά αρρωσταίνουν περισσότερο από ό,τι παλαιότερα;

Ναι! Τα παιδιά σήμερα αρρωσταίνουν πιο συχνά! Όπως επίσης έχουν περισσότερο άγχος, νεύρα και κούραση. Όλα αυτά μαζί είναι αλληλένδετα και οι αιτίες που οδηγούν σε γενικότερα κακή υγεία σωματική και ψυχική, είναι κοινές.

Ας δούμε κάποιες αιτίες κακής υγείας για να μπορέσουμε στη συνέχεια να παρέμβουμε σωστά. 

•  Η απομόνωση και το άγχος της πανδημίας του covid19
• Η συχνή και όχι πάντα δικαιολογημένη λήψη αντιβιοτικών
• Η κακή διατροφή, περισσότερη ζάχαρη, τα συντηρητικά των έτοιμων και επεξεργασμένων τροφίμων που λειτουργούν όπως τα αντιβιοτικά καταστρέφοντας την άμυνα του ίδιου του οργανισμού-το μικροβίωμα του εντέρου, οι τεχνητές βιταμίνες, τα φυτοφάρμακα.
• Η αγχώδης καθημερινότητα των παιδιών, οι αυξημένες σχολικές υποχρεώσεις και επιδόσεις, οι πολλές δραστηριότητες και τα αθλήματα που κουράζουν τα παιδιά και τους στερούν το χαλαρό παιχνίδι και την επικοινωνία με τους γονείς και τους συνομηλίκους.
• Η αυξημένη ενασχόληση με οθόνες κινητού, tablet, playstation,TV.

«Όταν ένας άνθρωπος λέει: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς», ξέρετε τι κάνει;

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

«Όταν ένας άνθρωπος λέει: »Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς», ξέρετε τί κάνει;

Παράγει ενέργεια! Παράγει Χάρη Αγίου Πνεύματος και την θέτει σε δράση.

Διατάσσει αυτή τη φωτιά της Θείας Χάριτος, της απανταχού της γης, να ενεργήσει.Και πώς ενεργεί;Τους μεν αγγέλους χαροποιεί,τους δε δαίμονες λυπεί και φλογίζει.Είναι για τα δαιμόνια μια επιπλέον κόλαση.

Σε κάθε »Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς», είναι σαν να εκρήγνυται μια ατομική βόμβα στην καρδιά του διαβόλου (γι’ αυτό και ανταποδίδει τα πυρά) και θα ακούγεται εις τους αιώνας των αιώνων, όχι επειδή έχουμε εμείς τη Χάρη, αλλά διότι το όνομα του Ιησού Χριστού έχει αυθυπάρχουσα ενέργεια και Χάρη και έχει τόση δύναμη, όση δύναμη και Χάρη έχει η Θεότητά Του!

Γέροντα, πῶς νὰ διαβάζω τοὺς Ψαλμοὺς καὶ νὰ προσεύχωμαι γιὰ κάποιο συγκεκριμένο θέμα;

Γέροντα, πῶς νὰ διαβάζω τοὺς Ψαλμοὺς καὶ νὰ προσεύχωμαι γιὰ κάποιο συγκεκριμένο θέμα;

– Ἐσὺ πῶς τοὺς διαβάζεις;

– Διαβάζω πρῶτα τὴν περίπτωση καὶ μετὰ τὸν Ψαλμό.

– Ὄχι, στὴν ἀρχὴ πρέπει νὰ κάνης μιὰ καλὴ εἰσήγηση. Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ἦταν Ἅγιος καὶ ἔφθανε νὰ διαβάση μόνον τὸν Ψαλμό.

Ἐμεῖς νὰ μὴν ποῦμε στὴν ἀρχὴ ἕνα «Ἐλέησόν με ὁ Θεός»105; Καί, ἀφοῦ διαβάσουμε τὸν Ψαλμό, νὰ μὴν ποῦμε τὴν Δοξολογία;

Νὰ μὴν κάνουμε καὶ μερικὲς μετάνοιες;

Πρῶτα λοιπὸν νὰ λὲς τὸν 50ο Ψαλμὸ καὶ νὰ ζητᾶς ταπεινὰ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἔπειτα νὰ λὲς τὸ τροπάριο:«Ὑπὸ τὴν σὴν εὐσπλαγχνίαν καταφεύγομεν, Θεοτόκε»καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου,γιὰ νὰ ἐπικαλεσθῆς τὴν βοήθεια τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Ἁγίου. Μετὰ νὰ διαβάζης τὴν περίπτωση τοῦ Ψαλμοῦ καὶ στὴν συνέχεια τὸν Ψαλμό. Στὸ τέλος νὰ λές:«Δόξα Πατρί... καὶ νῦν...», τὸ «Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Δόξα σοι ὁ Θεὸς»τρεῖς φορές, καὶ στὸ τέλος τὴν Δοξολογία ὡς εὐχαριστία στὸν Χριστὸ καὶ τὸ «Ἄξιόν ἐστιν»ὡς εὐχαριστία στὴν Παναγία. Νὰ κάνης καὶ ὅσες μετάνοιες μπορεῖς.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’«Περί Προσευχής» ‐ 76 ‐

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Μνήμη των Αγίων Αββάδων, των εν Σινά όρει αναιρεθέντων (14 Ιανουαρίου)

Σπάθαι το πράξαν ώδε τους πολλούς φόνους,

Το δ’ αυ πεπονθός, άνδρες αρετής φίλοι.

Aββάδας αμφί τετάρτη και δεκάτη κτάνε χαλκός.

Μαρτύριο Αγίων Αββάδων των εν Σινά όρει αναιρεθέντων. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Όσιοι με το να ηγάπησαν την ασκητικήν ζωήν, αφήκαν όλα του κόσμου τα πράγματα, και εκατοίκησαν εις την έρημον. Μαζί δε με τούτους ήτον και ο Όσιος Nείλος, ο πρώην έπαρχος της Κωνσταντινουπόλεως1. Όστις με την δύναμιν των λόγων οπού είχε, και με την χάριν του Aγίου Πνεύματος, συνέγραψε κάλλιστα και ωφελιμώτατα συγγράμματα. Τα οποία παρακινούσι μεν τους ανθρώπους προς άσκησιν, διηγούνται δε άριστα την ζωήν ομού και την σκλαβίαν και φόνον των Aγίων Πατέρων τούτων. Διότι ελθόντες εις το Σίναιον όρος οι βάρβαροι, οι καλούμενοι Βλέμμυοι, (οι οποίοι ζώσιν ως άγρια ζώα εις την έρημον, από το Μισήρι έως εις την Eρυθράν Θάλασσαν), ούτοι λέγω εκεί ελθόντες, εφόνευσαν άσπλαγχνα τους Οσίους τούτους.

Data centers ἐναντίον Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ

Πῶς τὰ data centers, τὰ φωτοβολταϊκὰ καὶ τὰ ἐργοστάσια ἐντομοφαγίας ἀπειλοῦν ὄχι μόνον τοὺς ἀγρότας καὶ τὸν ἀγροδιατροφικὸν τομέα ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδίαν τὴν ἑλληνικότητα τῆς ὑπαίθρου

Toῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

«Οἱ ἄνθρωποι θὰ γίνουν πτωχοί, ἐπειδὴ δὲν θὰ ἔχουν ἀγάπη στὰ δέντρα…» (προφητεία Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ).

Οἱ μικρὲς παραδοσιακὲς κοινότητες τῆς ἑλληνικῆς ὑπαίθρου καὶ τὰ γραφικὰ χωριουδάκια δὲν ἔχουν θέση στὰ σχέδια τῆς Τέταρτης Βιομηχανικῆς Ἐπανάστασης. Οἱ κοινότητες ποὺ ἄλλοτε ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς περιδιάβαινε, γιὰ νὰ τὶς στηρίξει καὶ ἐμψυχώσει μὲ τὸ ἄνοιγμα ἑλληνικῶν σχολείων καὶ τὴν προβολὴ τῆς χριστιανικῆς πίστης, οἱ κοινότητες στὶς ὁποῖες ἄνθησε τὸ ἑλληνικότατο δημοτικὸ τραγούδι καὶ μεγάλωσαν οἱ ὁπλαρχηγοὶ καὶ οἱ ἀγωνιστὲς τοῦ 21, αὐτὲς ποὺ ὅταν ἱδρύθηκε τὸ νεοελληνικὸ κράτος τοῦ ἐξασφάλιζαν ἀγροδιατροφικὴ αὐτάρκεια, πρέπει νὰ ἐξαφανιστοῦν ἀπὸ τερατώδεις βιομηχανικὲς δομὲς ποὺ θὰ ἀπαιτοῦν τεράστια φωτοβολταϊκὰ πάρκα, γιὰ νὰ συντηρηθοῦν. Ἀκόμη καὶ ὁ φυσικὸς ἄνθρωπος τῆς ὑπαίθρου μαζὶ μὲ τὰ κοπάδια καὶ τὰ ἐλαιόδεντρά του πρέπει νὰ ἐκλείψει, γιατί ἡ παραγωγὴ ἀνώτερης Τεχνητῆς Νοημοσύνης, ὡς opus magnum τῆς Τέταρτης Βιομηχανικῆς Ἐπανάστασης, ἀπειλεῖ νὰ μετατρέψει τὴ ζωογόνα φύση σὲ χῶρο καλλιέργειας καὶ ἀνάπτυξης data (πληροφορι­ακῶν δεδομένων) καθὼς καὶ μεταλλαγμένων καὶ συνθετικῶν τροφίμων.

Είδα και εγώ την ταινία

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου

Δεν θυμούμαι να είχε γνωστοποιηθεί, στο παρελθόν, τόσο εμφαντικά ότι επίκειται να προβληθεί ταινία, όσο ο «Καποδίστριας» του Σμαραγδή. Ούτε πάλι θυμούμαι να κατακλύστηκαν τα μέσα ενημέρωσης από πικρόχολες κριτικές πριν από την έναρξη προβολής της ταινίας στους κινηματογράφους. Αυτά ασφαλώς συνετέλεσαν να συζητηθεί το θέμα πέρα από τους κινηματογραφόφιλους, με συνέπεια, με την έναρξη της προβολής, να κατακλυστούν οι κινηματογραφικές αίθουσες σε εποχή που ο κινηματογράφος διέρχεται κρίση λόγω επικράτησης της μικρής οθόνης.

Ακολούθησαν κριτικές, κατά κανόνα επικριτικές της ταινίας και μετά την έναρξη προβολής αυτής. Οι κριτικοί επιχειρούν πρωτίστως να καλύψουν τα νώτα τους υποστηρίζοντας ότι η κριτική τους περιορίζεται στα της τεχνικής της ταινίας και όχι στο θέμα αυτής. Πρέπει να θεωρούν το κοινό που συνέρρευσε αφελές και κατά πολύ κατώτερο από τους «επαΐοντες» της εβδόμης τέχνης. Αληθινά δεν ενόχλησε και μάλιστα πολύ το ότι ο Σμαραγδής κατάφερε να ολοκληρώσει τα γυρίσματα παρά τα τόσα εμπόδια που προβλήθηκαν από κάποιους που ενοχλήθηκαν από το θέμα της ταινίας ασφαλώς. Μήπως και οι ασκήσαντες τις κακές κριτικές ανήκουν στους ενοχληθέντες; Πριν εξετάσουμε κάποιες από τις προβληθείσες αδυναμίες της ταινίας, ας αναλύσουμε κάπως την έννοια τέχνη.

Η σκληρότητα του πνευματικού αγώνα στην Ορθοδοξία ελκύει τους νέους στις ΗΠΑ

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Nομικός

Σε ένα πολύ πρόσφατο (4/1/25) εκτενές άρθρο του ο βρετανικός Telegraph ερευνά το φαινόμενο της μαζικής μεταστροφής νέων ανθρώπων, ιδίως ανδρών, προς την ορθόδοξη πίστη!

Σύμφωνα με το δημοσίευμα σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ δημιουργούνται με ραγδαίους ρυθμούς νέες ορθόδοξες ενορίες για τους χιλιάδες νέων πιστών που προσεγγίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία ιδίως μετά την την υγειονομική κρίση του κορωνοϊού.

Κατά την αρθρογράφο, είναι η «σκληρότητα», η «αρρενωπότητα» και η «αυθεντικότητα» της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης αυτά που ελκύουν τους νέους πιστούς εν αντιθέσει με την «χαλαρότητα» που έχουν να επιδείξουν οι άλλες χριστιανικές ομολογίες.

Τα ταγκαλάκια… και η κρυμμένη ευτυχία

Στην αρχή του χρόνου συγκεντρώθηκαν τα ταγκαλάκια, όπως τα αποκαλούσε ο γέροντας Παϊσιος, και αποφάσισαν να κάνουν μια φάρσα με τους ανθρώπους. Ένα από αυτά είπε:

Τι θα λέγατε να κάναμε λίγη «πλάκα» με τους ανθρώπους, αφαιρώντας τους κάτι;

– Και τι μπορούμε να τους αφαιρέσουμε; είπε κάποιο άλλο.

Μετά από πολλή σκέψη το πιο μικρό είπε:

Ας τους πάρουμε την ευτυχία. Το πρόβλημα όμως είναι που να την κρύψουμε, ώστε να μην τη βρούνε.

Κάποιο πρότεινε:

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: “Αγάπα τον Ιησού και λέγε αδιάλειπτα την ευχή και αυτή θα σε φωτίζει στο δρόμο του”

Λοιπόν βιάσου. Λέγε διαρκώς την ευχή. Να μη σταματά καθόλου το στόμα. Έτσι θα την συνηθίσεις μέσα σου και κατόπιν θα την παραλάβει ο νούς. Μη ξεθαρρεύεις στους λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακός και μολύνεσαι.

«Ευχή, βία φύσεως διηνεκής», και θα δείς πόση Χάρη θα λάβεις.

Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το σταυρό, και μείς θα σηκώσουμε. Όλες τις θλίψεις εάν τις απομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρά Κυρίου. Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά, δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως.

Μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Μαξίμου του Καυσοκαλυβίτου (13 Ιανουαρίου)

O Όσιος Πατήρ ημών Μάξιμος ο Καυσοκαλύβης, ο εν τω Aγίω Όρει του Άθω ασκήσας, κατά το‚ ατκ΄ [1320] έτος, εν ειρήνη τελειούται

Παρήλθε πάντας αρεταίς ο Μάξιμος,

Καν τοις χρόνοις ήσκησε νυν τοις εσχάτοις.

Ο Όσιος Μάξιμος, κατά κόσμο Μανουήλ, γεννήθηκε στην πόλη Λάμψακο από ευσεβείς γονείς οι οποίοι τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Εκάρη μοναχός σε μοναστήρι του όρους Γάνου και μετά από σύντομη παραμονή σε Κωνσταντινούπολη και Θεσσαλονίκη, κατέληξε στην Μονή της Λαύρας στο Άγιο Όρος. Λόγω των συχνών μετακινήσεων του έκαιγε την καλύβα του για να ασκείται στην πλήρη ακτημοσύνη. Γι αυτό το λόγο ονομάσθηκε Καυσοκαλύβης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1365 μ.Χ. σε ηλικία 95 ετών.

Ο Γέρων Δανιήλ Κατουνακιώτης για την εμφάνιση της Παναγίας 

στον άγιο Μάξιμο τον Καυσοκαλυβίτη

Ο άγιος Μάξιμος ησκείτο στη Μεγίστη Λαύρα. Παρακαλούσε συνεχώς την Παναγία να του δώσει την «καρδιακή προσευχή». Να τον φωτίσει, δηλαδή, να προσεύχεται με την καρδιακή, τη νοερά προσευχήν. Η Παναγία εισήκουσε τις προσευχές του και του έδωσε την εντολή να πάει στην κορυφή του Άθωνος, λέγοντάς του συγχρόνως: «Έλα κι εκεί θα σου αποκαλύψω το αιτούμενον»! Ο πατήρ Μάξιμος μια και δυο πήρε το μπαστουνάκι του και ξεκίνησε. Βάδιζε, βάδιζε ώρες ολόκληρες, έξι, επτά, οκτώ, 10 ώρες! Με το ένα χέρι κρατούσε το ραβδάκι και με το άλλο τραβούσε το κομποσχοίνι του. Κάποτε έφθασε στην κορυφή. Γονάτισε αμέσως κι άρχισε να προσεύχεται θερμά στην Παναγία μας. Έμεινε γονατιστός, προσευχόμενος τρία μερόνυκτα! Κάποια στιγμήν ο Γέροντας αισθάνθηκε μίαν άρρητη ευωδία και συγχρόνως είδε άπλετο φως να τον κατακλύζει! Τον περιέλουσε το άκτιστο φως… Μέσα σ” αυτές τις συγκλονιστικές συνθήκες εμφανίσθηκε η Παναγία! Ο πατήρ Μάξιμος εκάλυψε με τις παλάμες το πρόσωπό του λέγοντας:

"Μια ξεχωριστή μέρα του μπάρμπα Πανώφ" - Ρίζες Ορθοδοξίας από τον Αρχιμανδρίτη π. Σεβαστιανό Τοπάλη

 

πηγή: /www.youtube.com/

Πάνω απ’ όλα δεν είναι η υγεία. Είναι η σωτηρία

Πάνω απ’ όλα δεν είναι η υγεία. Είναι η σωτηρία. Η σωτηρία από τα πάθη και την τυφλωτική του νου λήθη που προκαλούν αυτά.

Διότι τι να το κάνεις να πεθάνεις υγιής στο σώμα και να φύγεις σαν ένα ταραγμένο αγρίμι, γεμάτο ανασφάλεια και επιθετικότητα, που δεν κατάλαβε γιατί έζησε και γιατί πέθανε.

Αναμφίβολα, καλή και αναγκαία είναι και η σωματική υγεία.

Κανένας άνθρωπος που διασώζει σύνεση δεν θα παρίστανε τον ήρωα λέγοντας πως δεν τον ενδιαφέρει η σωματική υγεία. Αλλά δεν είναι προτεραιότητα, δεν είναι »πάνω απ’όλα».

Προτεραιότητα είναι η εν Θεώ, υπαρξιακή ακεραιότητα. Η συνθήκη ζωής εκείνη που κάνει τον άνθρωπο να προτιμάει να ζημιωθεί σε υλικά κέρδη και υπόληψη παρά να εκτροχιαστεί από τον δρόμο της δικαιοσύνης του Θεού.

Ευχές για χρονιά με βαθύ πόθο σωτηρίας.

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

«Εκκλησία χωρίς λείψανα: η νέα ''ποιμαντική'' πρόταση»...«Ἀνάστασις μὲ ὅρους διαχείρισης»...

Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, θεολόγος

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες παρακολουθοῦμε μὲ ἀπορία καὶ ὀδύνη νὰ ἐπανέρχεται στὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς ἀποτέφρωσης, ὄχι πλέον μόνον ἀπὸ κοσμικοὺς κύκλους, ἀλλὰ –πράγμα ἀληθινὰ ἀνησυχητικό– καὶ ἀπὸ κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πρακτικὴ αὐτὴ ἐν ὀνόματι μιᾶς δήθεν «ποιμαντικῆς εὐαισθησίας».

Μιᾶς εὐαισθησίας, ὅμως, ποὺ φαίνεται νὰ σταματᾶ ἐκεῖ ποὺ ξεκινᾶ ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ μετατρέπεται εὔκολα σὲ ποιμαντικὸ λαϊκισμό, μὲ θεολογικὴ ἀμνησία.

Διότι ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι οὔτε γραφεῖο τελετῶν, οὔτε ψυχολογικὸ καταφύγιο.

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία δὲν εἶναι μία γενικὴ προσευχὴ παρηγοριᾶς, ἀλλὰ δογματικὸ κείμενο, δημόσια ὁμολογία πίστεως.

Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι μπορεῖ νὰ ἀποσπαστεῖ ἡ πράξη ἀπὸ τὸ φρόνημα, ἢ δὲν γνωρίζει τὴν πατερικὴ θεολογία ἢ συνειδητὰ τὴν παρακάμπτει.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Οὐχ ὡς ἀπολλύμενον τιθέμεθα τὸ σῶμα εἰς τὴν γῆν, ἀλλ’ ὡς σπέρμα ἀναστάσεως».

Ἡ ταφὴ εἶναι πράξη ἐλπίδας καὶ ἀναμονῆς, ὄχι ἀπλῶς μία μέθοδος «διαχείρισης».

Μεγάλη Βρετανία: Νόμος σοκ με προληπτική λογοκρισία - Σαρώνουν μηνύματα πριν τα δεις

 

Η Μεγάλη Βρετανία εφαρμόζει νέο αυστηρό πλαίσιο για την "ασφάλεια στο διαδίκτυο" επιβάλλοντας στις ψηφιακές πλατφόρμες μαζικό έλεγχο περιεχομένου πριν αυτό εμφανιστεί στους χρήστες. Με τη χρήση αλγορίθμων και τεχνητής νοημοσύνης, μηνύματα, εικόνες και βίντεο σαρώνονται σε πραγματικό χρόνο. Πρόκειται για μια βαθιά αλλαγή που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα, την ελευθερία έκφρασης και τον μόνιμο ψηφιακό έλεγχο.

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ, ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, σελ. 251, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Ἀποσπάσματα ἀπό κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα.

«Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. δ΄17)

Ὁ Χριστός μας χρησιμοποιεῖ τό ρῆμα «ἤγγικε» μέ τήν κυριολεκτική του σημασία. Ἔχει ἔλθει -εἶναι σάν νά λέγει- ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Βρίσκεται πάνω στή γῆ. Ὅπου ὁ Χριστός, ἐκεῖ καί ἡ βασιλεία Του, ἡ «δεσποτεία» Του, ὅπως λέγουν οἱ ὕμνοι μας.

Ἀπό τήν στιγμή τῆς ἐνσαρκώσεώς Του ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρίσκεται ἀνάμεσά μας. Διά τοῦ Χριστοῦ ἦλθε ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους. Ὁλόκληρο τό Εὐαγγέλιο δέν εἶναι παρά ἕνας ὁδηγός στόν χῶρο τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ.

Από τον βίο του αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου: Η αρετή της αγάπης και της φιλοξενίας προς τους αδελφούς [11 Ιανουαρίου]

Ο μέγας Θεοδόσιος την ανέχεια των φτωχών τη νικούσε με την παροχή των αναγκαίων, αν και αυτά που μπορούσε να δώσει ήταν λιγότερα από όσα ήθελε˙ όπως ακριβώς και όσα θα ήθελε να δώσει ήταν πάντοτε λιγότερα από τη πλουσιοπάροχη δωρεά του Πνεύματος,1 όπως θα φανεί από τα παρακάτω.

Ενώ λοιπόν είχε τόση συμπόνια για όλους γενικά εκείνους που υπέφεραν από τη φτώχεια, έδειχνε ακόμη περισσότερη προς όσους υπέφεραν περισσότερο, καθώς, μαζί με τη φτώχεια, τους βασάνιζε και κάποια αρρώστια ή αναπηρία, ή ακόμη και η ιερά νόσος, δηλαδή η επιληψία, το πιο βαρύ από όλα. Έτσι λοιπόν γινόταν μάτι για τους τυφλούς, πόδι για τους κουτσούς, ρούχο για τους γυμνούς, βοηθός, δούλος. Για τους πάντες γινόταν τα πάντα,2 λόγω της πολλής του φιλανθρωπίας: έπλυνε αίματα, καθάριζε τραύματα, φιλούσε στα χείλη τους λεπρούς, και έτσι, με πολύ σοφό τρόπο, τους παρηγορούσε και τους έπειθε να υπομένουν με ηρεμία τη συμφορά τους. Αν, επομένως, κάποιος τον ονομάσει λιμάνι, για όλους, όπως επίσης ιατρείο, καταφύγιο και ταμείο για όλους, θα μιλήσει σωστά και σύμφωνα με την αλήθεια. Γιατί όλοι δέχονταν από αυτόν τη φροντίδα που ...είχαν ανάγκη˙αν έψαχνες εκεί για κανέναν παραμελημένο ή αφρόντιστο λόγω της φτώχειας και την ασημότητά του, δεχόταν κανείς περισσότερη φροντίδα, αφού και ο Χριστός κρύβεται στους άσημους και, ό,τι κάνουμε σε εκείνους, φανερά θεωρεί ότι το κάνουμε σε αυτόν.3

Μνήμη της Aγίας Μάρτυρος Τατιανής (12 Ιανουαρίου)

Της πάντα λαμπράς Τατιανής τη κάρα,

Λαμπρόν προεξένησε το ξίφος στέφος.

Τη δυοκαιδεκάτη Τατιανής αυχένα κέρσαν.

Μαρτύριο Αγίας Τατιανής. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Aύτη ήτον από την παλαιάν Pώμην, κατά τους χρόνους του βασιλέως Aλεξάνδρου, εν έτει σιη΄ [218], θυγάτηρ μεν πατρός πλουσίου και περιφανούς, ο οποίος τρεις φοραίς έγινεν ύπατος. Διάκονος δε της Eκκλησίας κατά την τάξιν και το επάγγελμα. Aύτη λοιπόν διατί ωμολόγει τον Χριστόν, εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως, και εμβαίνουσα μέσα εις τον ναόν των ειδώλων ομού με τον βασιλέα, εκρήμνισεν εις την γην διά προσευχής της τα είδωλα. Όθεν δέρνουσιν ταύτην εις το πρόσωπον, και με σιδηρά αγκυνέλα σχίζουσι τα βλέφαρά της. Έπειτα κρεμώσι αυτήν και καταξεσχίζουσι το σώμα της. Eίτα ξυρίζουσι την κεφαλήν της διά καταισχύνην. Μετά ταύτα ρίπτουσιν αυτήν εις την φωτίαν, και δίδουσιν εις τα θηρία διά να την φάγουν. Eπειδή δε εφυλάχθη από αυτά αβλαβής με την χάριν του Θεού: τούτου χάριν απεκεφαλίσθη, και ούτως έλαβεν η αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Η Ταινία "Ιωάννης Καποδίστριας" στην Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας

 

Προβολές:

ΠΕΜΠΤΗ 8/1: 18.00 & 21.00

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/1: 18.00

ΣΑΒΒΑΤΟ 10/1: 18.00 & 21.00

ΚΥΡΙΑΚΗ 11/1: 18.00 & 21.00

ΔΕΥΤΕΡΑ 12/1: 18.00 & 21.00

ΤΡΙΤΗ 13/1: 18.00 & 21.00

Γενική είσοδος 6 ευρώ

Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής.

Ηθοποιοί: Αντώνης Μυριαγκός, Φίνμπαρ Λιντς, Τάσος Χαλκιάς, Μάξιμος Μουμούρης, Νικορέστης Χανιωτάκης, Γιάννης Σύριος, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Δημήτρης Γεωργιάδης, Ναταλία Καποδίστρια, Μαίρη Βιδάλη, Καίτη Ιμπροχώρη, Παύλος Κοντογιαννίδης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Νίκος Καρδώνης, Τάσος Παλαντζίδης, Πάνος Σκουρολιάκος, Μελίνα Βαμβακά, Κωνσταντίνος Δανίκας, Ιβάν Σβιτάιλο.

Διάρκεια: 129 λεπτά

Είδος ταινίας: Βιογραφική

Η ταινία Καποδίστριας είναι μία ιστορική ταινία που διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα και αναφέρεται στην αληθινή ιστορία του μεγαλύτερου Έλληνα πολιτικού και πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια, μετά την απελευθέρωσή της από τους Οθωμανούς. Υπερασπίζεται με σθένος, καλοσύνη και αξιοπρέπεια την ελευθερία του κάθε ανθρώπου, θυσιάζοντας ακόμη και τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, και δεν διστάζει να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του κακού, θυσιάζοντας πλούτη, δόξα και διεθνή αναγνώριση. Όταν η Ελλάδα αποκτά την ελευθερία της, ο Καποδίστριας καλείται να αναλάβει πρώτος Κυβερνήτης. Παρότι διαισθάνεται ότι θα δολοφονηθεί, αποδέχεται αγόγγυστα την μοίρα του και θυσιάζεται, υπηρετώντας με πίστη και αφοσίωση την πατρίδα του. Αυτή η θυσία τον οδηγεί στην αληθινή ελευθερία.

http://lpflorinas.gr/category/kinimatografiki_lesxi/tainies/

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 1.1.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ (Ἐφ 4,7-13)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«ΛἙνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ»

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα σήμερα καὶ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα εἶναι περικοπὴ ἡ ὁποία ἔχει ἔντονα Χριστοκεντρικὸ περιεχόμενο. Καὶ εἶναι ἀναμενόμενο, ἐφ’ ὅσον βρισκόμαστε ἀκόμα στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς μεγάλης Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων. Ἀπὸ τὴν περικοπὴ αὐτὴ θὰ ὑπογραμμίσωμε καὶ θὰ μεγενθύνωμε σήμερα τὴν πρώτη μόνον φρᾶσι, ποὺ λέγει· «Ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ». 

Λίγο-πολὺ μᾶς ἀπασχολεῖ ἕνα θέμα ὅλους μας. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὰ χαρίσματα ποὺ δίνει ὁ Θεὸς στὸν καθένα μας, διότι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ θέμα μπαίνει ὡς ἀπορία καὶ ἐρώτημα ἀπὸ πολλοὺς πιστούς, καὶ γίνεται ἀφορμὴ συζητήσεων. Καὶ οἱ περισσότεροι ποὺ θέτουν τὸ ἐρώτημα προβληματίζονται ἀπὸ μία διαφαινόμενη τάχα ἀδικία ἀπὸ τὸν Θεό. Μὲ ἄλλα λόγια ἐκφράζεται ἕνα κάποιο παράπονο καί, δυστυχῶς, καταλο-γίζονται εὐθῦνες στὸν ἅγιο Θεό.