Κυριακή μετά τα Φώτα – Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ [:Ματθ. 4, 12 - 17]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗ ΓΑΛΙΛΑΙΑ

«Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης συνελήφθη κατά διαταγή του βασιλιά Ηρώδη Αντύπα και οδηγήθηκε στη φυλακή, αναχώρησε από την Ιουδαία και πήγε στη Γαλιλαία)»[Ματθ.4,12].

Για ποιον λόγο ο Ιησούς αναχωρεί από την Ιουδαία μόλις άκουσε για τη σύλληψη του Ιωάννη του Βαπτιστή; Επειδή πάλι θέλει να μας διδάξει να μη σπεύδουμε να αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο τους πειρασμούς, αλλά να υποχωρούμε και να απομακρυνόμαστε από αυτούς· διότι αξιοκατάκριτο δεν είναι το να μη ρίχνεις τον εαυτό σου στον κίνδυνο, αλλά το να μην αντισταθείς με γενναιότητα, όταν πέσεις σε αυτόν. Αυτό λοιπόν θέλοντας να διδάξει και προσπαθώντας να περιορίσει τον φθόνο των Ιουδαίων, αναχωρεί για την Καπερναούμ. Έτσι, αφενός και την προφητεία εκπληρώνει και αφετέρου σπεύδει για να αλιεύσει τους μελλοντικούς διδασκάλους της οικουμένης, επειδή βέβαια διέμεναν εκεί, ασχολούμενοι βιοποριστικά με το ψάρεμα.

Mercosur: Πέρασε η συμφωνία – ταφόπλακα για την αγροτιά – Η ΕΕ ψήφισε την ερήμωση της υπαίθρου και το δηλητήριο στο πιάτο μας

Την ώρα που οι ΗΠΑ στρέφονται προς την παραδοσιακή διατροφή, η ΕΕ εισάγει «θάνατο» από τη Λατινική Αμερική και τελειώνει τους αγρότες

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Η συμφωνία που έρχεται για να τσακίσει τους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους της Ευρώπης και να υποβαθμίσει τραγικά τα προϊόντα που έρχονται στο πιάτο μας, όπως αναμενόταν, έλαβε το πρώτο πράσινο φως από το Ευρωκοινοβούλιο. Ο λόγος για την εμπορική σύμπραξη με τη Mercosur (η οποία ενοποιεί την ΕΕ με την αγορά της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Παραγουάης και της Ουρουγουάης), που παρά την αντίθεση της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας και της Ουγγαρίας, ψηφίστηκε κατά την απαιτούμενη πλειοψηφία. Απομένει πλέον η τελική συμφωνία και η κύρωσή της από τα εθνικά κοινοβούλια.

Ο τεχνοκρατικός οδοστρωτήρας της ΕΕ απέδειξε για άλλη μια φορά ότι επιθυμεί διακαώς να ισοπεδώσει την παραγωγή της ευρωπαϊκής υπαίθρου, προκειμένου να εδραιώσει στην αγορά μια τριτοκοσμική αλυσίδα τροφής που θα εκτινάξει τα κέρδη της βιομηχανίας, θα κάνει τους πλούσιους παραγωγούς – πλουσιότερους, και τους φτωχούς – άνεργους.

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΟΜΑΝΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΙΣΤΗ

[Υπομνηματισμός στα εδάφια Εφ.,15-16: «Ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας κατ᾿ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ»].

[…] Εάν, λοιπόν, θέλουμε να απολαμβάνουμε το Πνεύμα το οποίο έρχεται από την κεφαλή, ας είμαστε στενά συνδεδεμένοι μεταξύ μας· διότι δύο τρόποι αποκοπής από το σώμα της Εκκλησίας υπάρχουν· ο ένας, όταν ψυχράνουμε την αγάπη, και ο δεύτερος, όταν τολμήσουμε πράγματα που είναι ανάξια να γίνονται σε εκείνο το σώμα· διότι και με τους δύο αυτούς τρόπους χωρίζουμε τους εαυτούς μας από το σώμα της Εκκλησίας. Εάν λοιπόν εμείς, που έχουμε ταχθεί να οικοδομούμε και άλλους σε αυτό, πρώτοι γινόμαστε εμείς αίτιοι για να αποσχίζονται από αυτήν, τι δεν πρόκειται να πάθουμε; Τίποτε δεν θα μπορέσει να διαιρέσει τόσο εύκολα την Εκκλησία όσο η φιλαρχία· τίποτε δεν παροξύνει τόσο τον Θεό, όσο το να διαιρεθεί η Εκκλησία. Και αν ακόμη έχουμε πράξει άπειρα καλά, δεν θα καταδικαστούμε λιγότερο από αυτούς οι οποίοι διαμέλισαν το σώμα Του, εμείς οι οποίοι διαιρούμε το εκκλησιαστικό πλήρωμα· διότι εκείνο μεν έγινε προς όφελος της οικουμένης, αν και δεν το έκαναν από αυτόν τον σκοπό· αυτό όμως σε τίποτε πουθενά δεν χρησιμεύει, αλλά είναι μεγάλη η βλάβη.

Ιερά Μονή Αββά Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου (11 Ιανουαρίου)

Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἀββᾶ Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου εὑρίσκεται ἀνατολικῶς τῆς Βηθλεέμ, εἰς τὴν εἴσοδον τῆς ἐρήμου καὶ ἐπάνω εἰς τὸν ἀρχαῖον κεντρικὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ ἀπὸ τὴν ἔρημον τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν. Τὸ σημερινὸν μοναστήριον εἶναι ἐκτισμένον εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀρχαίου Κοινοβίου, τό ὁποῖον ἱδρύθη ἀπό τόν Ἅγιον Θεοδόσιον, τὸν 5ον αἰῶνα. Μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Μονῆς ἀρχίζει ἡ δράσις τοῦ Ἀββᾶ Θεοδοσίου εἰς τὸν μοναχικὸν βίον, ἀπολαμβάνοντος κοινὴν τιμὴν καὶ εὐγνωμοσύνην μὲ αὐτὴν τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου καὶ τοῦ Μεγάλου Εὐθυμίου, ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τῶν Μονῶν τῆς Παλαιστίνης ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Όσιος Βιτάλιος ο “πόρνας σώζων Θεώ” (11 Ιανουαρίου)

Και πνεύμα δόντα Βιτάλιε Κυρίω,

Τα πνεύματα φρίττει σε της πονηρίας.

Όσιος Βιτάλιος

Ο μέγας Βιτάλιος αρχικά ησύχαζε στη μονή του μοναχού Σερίδωνος. Εκείνο τον καιρό (της πατριαρχίας του αγίου Ιωάννου) ήρθε στην Αλεξάνδρεια.

Τη ζωή του εδώ, στην Αλεξάνδρεια, πολύ εύκολα θα μπορούσαν να την κατηγορήσουν οι άνθρωποι, στο Θεό όμως ήταν εξαιρετικά ευάρεστη, όπως τελικά αποδείχθηκε.

Όταν ήρθε δηλαδή στην πόλη ο γέροντας – ήταν ήδη πάνω από εξήντα χρόνων – βάλθηκε να καταγράφει με επιμέλεια όλες τις πόρνες των διαφθορείων! Συνάμα έπιασε δουλειά (κάπου), και συμφώνησε να παίρνει μεροκάματο δώδεκα οβολούς. Με τον έναν άπ’ αυτούς αγόραζε λούπινα και τα έτρωγε μετά τη δύση του ήλιου. Τους υπόλοιπους πήγαινε κάθε νύχτα και τους έδινε σε κάποια πόρνη, λέγοντας της:

Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης: Λόγος εἰς τὴν Προσευχήν (ἀπόσπασμα)

Άγιος Γρηγόριος Νύσσης. Τοιχογραφία 11ου αι. μ.Χ.

 Ιερός Ναός Παναγίας των Χαλκέων, Θεσσαλονίκη

«…Ἡ προσευχὴ εἶναι φύλακας τῆς σωφροσύνης, χαλιναγωγεῖ τὸν θυμό, καταστέλλει τὴν ὑπερηφάνεια, καθαρίζει ἀπὸ τὴ μνησικακία, διώχνει τὸ φθόνο, καταργεῖ τὴν ἀδικία, ἐπανορθώνει τὴν ἀσέβεια.

Ἡ προσευχὴ εἶναι δύναμη τῶν σωμάτων, φέρνει χαρὰ στὸ σπίτι, χορηγεῖ εὐνομία στὴν πόλη, παρέχει ἰσχὺ στὴν ἐξουσία, δίνει νίκη κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πολέμου, ἐξασφαλίζει τὴν εἰρήνη, ξαναενώνει τοὺς χωρισμένους, διατηρεῖ στὴ θέση τους ἑνωμένους.

Ἡ προσευχὴ εἶναι τὸ ἐπισφράγισμα τῆς παρθενίας, ἡ πιστότητα τοῦ γάμου, ὅπλο στοὺς ὁδοιπόρους, φύλακας ὅσων κοιμοῦνται, θάρρος τῶν ξύπνιων, στοὺς γεωργοὺς φέρνει τὴν εὐφορία, στοὺς ναυτιλόμενους χαρίζει τὴ σωτηρία.

Πας να βρεις κάπου παρηγοριά και καταλήγεις να παρηγορείς εσύ. - Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Πας να βρεις κάπου παρηγοριά και καταλήγεις να παρηγορείς εσύ.

Πας να πεις τον πόνο σου σε έναν χριστιανό, και βρίσκεις μεγαλύτερο.

Ο πόνος είναι ο κοινός μας ο εχθρός.

Η αρρώστια. Ο θάνατος.

Ούτε η μάνα σου, ούτε ο πατέρας σου, ούτε ο γείτονας, ούτε το στραβό το αφεντικό σου.

Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε αυτό, τόσο λιγότερο κακό όλοι θα γευτούμε.

Για αυτούς που δεν θέλουνε να ακολουθήσουνε μη σκας.

Για αυτούς που το παίζουνε δυνατοί, μεγάλοι και εξουσία, μην ταράζεσαι.

Αυτοί είναι χαμένοι από χέρι…

Να προσεύχεσαι για αυτούς. Να λυπάσαι.

Πας ο υψών εαυτόν, πρόκειται να ταπεινωθεί.

Εμείς το βλέμμα στη δουλειά μας.

«Και ποια είναι η δουλειά μας;», με ρωτάς.

Η Αγάπη…

Όπως έλεγε και ένας Πατέρας μας, «δεν έχουμε άλλον δρόμο από την Αγάπη».

Καλό ξημέρωμα.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

5 Πνευματικές Συμβουλές που θα αλλάξουν τη ζωή σου - Γέροντας Φιλήμων

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οι 5 συχνότερες αιτίες θανάτου για το 2025. Δεν φαντάζεστε ποια είναι στην πρώτη θέση…

Η στημένη έρευνα που υποστήριξε την γονεϊκότητα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει του νόμου 5089/2024 περί ισότητας στον πολιτικό γάμο (γάμος ομοφυλοφίλων), αποφάσισε στις 30 Μαΐου 2025 ότι «η αναγνώριση της δυνατότητας τέλεσης γάμου μεταξύ ομοφύλων και η συνακόλουθη δυνατότητα των ομόφυλων έγγαμων ζευγαριών να υιοθετούν παιδί (είτε από κοινού, είτε ο ένας σύζυγος το νόμιμο παιδί, θετό ή βιολογικό του άλλου) είναι σύμφωνες με στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ.1 (περί προστασίας της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας) και του άρθρου 4 παρ. 1 (περί ισότητας) του Συντάγματος». Έκρινε δηλαδή ότι ο νόμος που προβλέπει ανατροφή των παιδιών από ομόφυλα ζεύγη δεν προσβάλλει την προστασία της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας όπως εννοούνται από το Σύνταγμα.

Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη: Το αληθινό πρόσωπο της ευθανασίας (e-book)

Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη,

ιατρός και μέλος του «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Μπορεί ο θάνατος να θεωρηθεί «ανθρώπινο δικαίωμα»; Μπορεί η ευθανασία να γίνει «επιλογή» ή παροχή υγείας; Είναι λύτρωση η αφαίρεση μιας πονεμένης ζωής; Από τί λυτρώνεται ο άνθρωπος και πώς απολαμβάνει κατόπιν αυτή την «λύτρωση»; Εκφράζει συμπόνια η απόσυρση της φροντίδας και της ανακούφισης; Είναι εντιμότητα, όταν για χάρη κάποιας διευκόλυνσης ή κέρδους, αλλά και εξαιτίας επιστημονικής ανεπάρκειας δικαιώνεται η παραμέληση και η διακοπή της ζωής;

Το ένα μετά το άλλο τα Κράτη αποδέχονται και νομιμοποιούν την διακοπή της ανθρώπινης ζωής με ιατρική βοήθεια, την λεγόμενη «ευθανασία». Προτρέπουν και στην σύνταξη προκαταρκτικής οδηγίας, η οποία επιτρέπει να μην λάβει κάποιος ιατρική φροντίδα και να εγκαταλειφθεί υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτές οι απόψεις ακούγονται και προωθούνται εμμέσως πλην σαφώς όλο και πιο συχνά και στην Ελλάδα.

Ψηφιακή ταυτότητα από τη γέννηση στο Ηνωμένο βασίλειο – Σχέδιο πλήρους ελέγχου πολιτών

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου προωθεί σχέδιο ψηφιακής ταυτότητας που, σύμφωνα με επικριτές, οδηγεί σε μόνιμη επιτήρηση των πολιτών από τη γέννηση. Εξετάζεται ακόμη και η απόδοση ψηφιακού αριθμού στα νεογέννητα, με σύνδεση σε μητρώα υγείας και κρατικά συστήματα. Ποιες είναι οι πραγματικές συνέπειες για την ιδιωτικότητα, τα δικαιώματα και τη σχέση κράτους–πολίτη;

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Ευστρατίου του Θαυματουργού (9 Ιανουαρίου)

Καν Ευστρατίου πνεύμα λαμβάνη πόλος,

Το σώμα τη γη θαυμάτων βλύζει χάριν.

Oύτος εκατάγετο από την χώραν την ονομαζομένην Ταρσίου, η οποία ευρίσκεται υποκάτω εις την τοποθεσίαν των Oπτημάτων. Κόμης ων κατά την αξίαν1 της καλουμένης Βιτζιαννής, και υιός υπάρχων γονέων ευσεβών, Γεωργίου και Μεγεθούς, οίτινες έζων με αυτάρκη αγαθά, εν έτει ωη΄ [808]. Oύτος λοιπόν καλώς ανετράφη και επαιδεύθη από τους γονείς του, και όταν έφθασεν εις τον εικοστόν χρόνον της ηλικίας του, εκυριεύθη από τον θεϊκόν έρωτα. Όθεν αφήσας τους γονείς του, έφυγεν εις το βουνόν του Ολύμπου, και επήγεν εις το Μοναστήριον το καλούμενον των Aγαύρων, εις το οποίον έλαμψαν κατά την άσκησιν και αρετήν, οι από την μητέρα του θείοι, ο Βασίλειος λέγω και ο Γρηγόριος. Δεχθείς λοιπόν από τους θείους του ο Ευστράτιος, εκουρεύθη τας τρίχας της κεφαλής, και έγινε Μοναχός. Αφ’ ου δε επέτυχε του ποθουμένου, υπηρέτει εις όλους τους αδελφούς με καρδίαν πρόθυμον και με ταπεινόν φρόνημα, χωρίς να έχη εις τον νουν του κανένα πράγμα του παρόντος αιώνος, και χωρίς να αποκτά άλλο, πάρεξ ένα ύφασμα τρίχινον, ήτοι υφασμένον από γηδίσσας τρίχας, και ένα, υφασμένον από μαλλί προβάτου, επάνω εις τα οποία ανεπαύετο. Eις όποιον δε τόπον εύρισκεν, εκεί έπερνεν ολίγην άνεσιν. Διότι δεν είχε τόπον διωρισμένον εις το να κοιμάται. Λέγουσι δε, ότι αφ’ ου έγινε Μοναχός, δεν εκοιμήθη ποτέ ανάσκελα, μήτε εις το ζερβόν μέρος του σώματος, εις όλους τους εβδομηνταπέντε χρόνους της ασκήσεώς του. Aφ’ ου δε οι προτερινοί Hγούμενοι του Μοναστηρίου ετελεύτησαν, τότε ο μέγας ούτος Ευστράτιος, ενεπιστεύθη την ηγουμενίαν των αδελφών, πεισθείς εις την εκείνων παρακάλεσιν.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ-ΩΦΕΛΙΜΑ Καταστρέφονται τα σχέδια των ανόμων – Ο 32ος Ψαλμός

  

«Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων» (Ψαλμ. λβ΄10)

Ο τριακοστός δεύτερος Ψαλμός είναι ύμνος και δοξολογία προς τον Κύριο για την άπειρη δύναμή Του, που φάνηκε και στη δημιουργία του κόσμου και στις θαυμαστές επεμβάσεις Του στη ζωή του λαού Του.

Από τους είκοσι δύο στίχους του, που αστράφτουν σαν μαργαριτάρια ίσης αξίας, ξεχωρίζουμε για να μελετήσουμε τον δέκατο, όπου γίνεται λόγος για τη δύναμη του Θεού εν σχέσει προς τα σχέδια των πονηρών ανθρώπων.

Η γερόντισσα Φιλοθέη για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ιστορικά γεγονότα και αλήθειες.

 

Η Γερόντισσα Φιλοθέη μιλά βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα για τον Ιωάννη Καποδίστρια, του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, τον ρόλο του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, αλλά και για τη ζωή, την πίστη και τελικά την δολοφονία του.

Η Γερόντισσα Φιλοθέη είναι ηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Παναγίας Βρυούλων Αττικής.

 

Τα ουτοπικά όνειρα των νεωτριστών ( Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

 Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (1815 – 1894) – Εορτάζει στις 6 Ιανουαρίου

Υπάρχει κάποια πατερική θέση, σχετικά με τις λεγόμενες «ανθρωπιστικές οργανώσεις» παγκόσμιου βεληνεκούς; Ο Κύριος μας έδωσε αυτή τη σύντομη ζωή ως χρόνο και ευκαιρία προετοιμασίας για την άλλη, την ατελεύτητη. Στη διάρκεια, λοιπόν, της σύντομης επίγειας ζωής μας πρέπει να συγκεντρώσουμε «προμήθειες» για ολόκληρη την αιωνιότητα. Πώς; Με τα καλά έργα. Απ’ αυτά σχηματίζεται ένα κεφάλαιο. Και από τον τόκο του κεφαλαίου συντηρούμαστε σ’ ολόκληρη την αιωνιότητα. Όποιος από μας κάνει μεγαλύτερες αποταμιεύσεις, θα ζήσει εκεί πιο πλούσια˙ και όποιος κάνει μικρότερες αποταμιεύσεις, θα ζήσει πιο φτωχικά. Ο Κύριος «θα πληρώσει τον καθένα κατά τα έργα του» (Ρωμ. 2:6).

Εύβοια: Μήνυμα Ζωής από τον Γιάννη Δαμιανό που έμεινε παράλυτος τα Θεοφάνεια του 2021- Εφόσον έμεινα ζωντανός μετά από όλα αυτά, ο Χριστός υπάρχει!

 

Ο Γιάννης Δαμιανός, έγινε γνωστός δυστυχώς για το λάθος λόγο στο Πανελλήνιο μετά από το ατύχημά του, όταν έπεσε ανήμερα των Θεοφανείων στην Θάλασσα για να πιάσει τον Σταυρό ,θέλοντας να εκπληρώσει ένα τάμα, που είχε κάνει για τον αδερφό του, ο οποίος πάσχει από λευχαιμία. Ήταν τότε 6 Ιανουαρίου 2021, 23 χρονών που είχε πάει μαζί με τον πατέρα του και δύο φίλους του να ρίξουν τον σταυρό μόνοι τους. Όμως έμεινε ανάπηρος μετά από το χτύπημα που περιέγραψε για πρώτη φορά σε συνέντευξή του που είχε κάνει παλαιότερα στο evia online αλλά εξακολουθεί και είναι επίκαιρη πρωτίστως για τα μηνύματα που στέλνει.

Θέλαμε να κρατήσουμε τα έθιμά μας, τη θρησκεία μας και πήγαμε να ρίξουμε το σταυρό στη θάλασσα. Πήγαμε μόνοι μας, δεν υπήρχε ιερέας που έχει το χρίσμα να πει αυτά τα λόγια. Διαβάσαμε εμείς τα λόγια και πετάξαμε το σταυρό στην θάλασσα και βούτηξα.

Ορθοδοξία και Ελληνισμός σε μια Ευρώπη που αναζητεί ταυτότητα

 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων


Η Ευρώπη βρίσκεται σε περιδίνηση και αναζητεί ταυτότητα. Επηρεασμένοι από μία ακραία αντίληψη πολιτικής ορθότητας ορισμένοι πολιτικοί και διανοούμενοι αρνούνται τις Χριστιανικές ρίζες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και φτάνουν στο σημείο να επιβάλλουν την ευχή «Καλές Γιορτές» ή κάτι πιο ουδέτερο για να μην πουν «Καλά Χριστούγεννα». Πάντως με χαρά διαπίστωσα ότι τα Χριστούγεννα του 2025 η επίσημη σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πλατφόρμα Χ ευχήθηκε: Καλά Χριστούγεννα (Merry Christmas) και όχι κάτι θρησκευτικά άχρωμο.
Κι όμως η Χριστιανική διδασκαλία είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο σήμερα η Ευρώπη, τουλάχιστον η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι απαλλαγμένη από τα βασανιστήρια, τη θανατική ποινή και άλλα απάνθρωπα μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε από ανθρώπους οραματιστές, οι οποίοι είχαν στον νου και στην καρδιά τους τις αρχές του Ευαγγελίου. Αντενάουερ, Ντε Γκάσπερι, Σουμάν και άλλοι. Η σημαία της ΕΟΚ, σημερινής Ε.Ε., έχει 12 αστέρια, διότι αντιγράφει το φωτοστέφανο της Παναγίας από τα αγάλματα των Ρωμαιοκαθολικών. Η επιλογή δεν είναι τυχαία.

Η φωνή του Τιμίου Προδρόμου φθάνει μέχρις ημών και το κήρυγμά του είναι αιώνιο κήρυγμα

Σύναξη του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού – Εορτάζει στις 7 Ιανουαρίου

Το κήρυγμα του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού στην έρημο του Ιορδάνου μπορεί να συνοψισθεί στην φράση: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 3:2). Ο Χριστός ήταν η Βασιλεία των Ουρανών, διότι ο Χριστός ήταν ο Υιός του Θεού, ο οποίος θα εγκαινίαζε στον κόσμο την έλευση του Αγίου Πνεύματος, που είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Διότι, όπου είναι το Άγιο Πνεύμα, εκεί είναι και η Βασιλεία των Ουρανών. Αλλά τον Χριστό και το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να δεχθεί ο άνθρωπος χωρίς μετάνοια. Η μετάνοια είναι η αναγκαία προϋπόθεση, για να δεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Θεάνθρωπο και να δεχθεί την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Γεωργίου του Χοζεβίτου (8 Ιανουαρίου)

Συν δάκρυσι σπείραντι τω Γεωργίω,
 

Καιρός θερίζειν εστί συν ευθυμία.

 

  

 Οι Όσιοι Ιωάννης καί Γεώργιος οι Χοζεβίται

Oύτος ο αοίδιμος Πατήρ ημών Γεώργιος, αφήσας πατρίδα και γένος και όλην την του κόσμου προσπάθειαν, επήγεν εις τα Ιεροσόλυμα διά να προσκυνήση τον ζωοδόχον Τάφον του Σωτήρος ημών Iησού Χριστού. Aφ’ ου δε επροσκύνησεν όλους τους πέριξ της Ιερουσαλήμ ιερούς και αγίους, και πολλού θαύματος γέμοντας τόπους, και αφ’ ου απόλαυσε την τούτων αγιότητα και χάριν, ύστερον φέρων έδωκε τον εαυτόν του εις το Μοναστήριον το ούτως ονομαζόμενον του Χοζεβά, από το οποίον ωνομάσθη και Χοζεβίτης, και γενόμενος Mοναχός, συνηριθμήθη με τους εκεί Πατέρας και αδελφούς. Τόσον δε ανδρείος και πρόθυμος εφάνη από την αρχήν ο αοίδιμος, εις κάθε πόνον και σκληραγωγίαν ασκητικήν, ώστε οπού εμιμείτο τον δι’ ημάς κατά σάρκα νεκρωθέντα Χριστόν τον Θεόν, και εσπούδαζε να συνεκρωθή με αυτόν, και να συσταυρωθή διά της απαθείας, ωσάν να ήναί τινας άσαρκος. 

 

Όθεν έκαμνεν όλους να εκπλήττωνται, και επαρακίνει αυτούς προς ζήλον και μίμησιν της υπερφυσικής αυτού ανδρίας και γενναιότητος. Φθάσας λοιπόν εις το άκρον της απαθείας, εφάνη γεμάτος από την χάριν του Παναγίου Πνεύματος. Όθεν έβαλε τον εαυτόν του ωσάν στήλην έμψυχον, και εικόνα κάθε αρετής, έμπροσθεν εις τους αδελφούς του Μοναστηρίου του, και εις όλους τους άλλους, και μέχρι τέλους δεν εσυγκατέβη ο τρισόλβιος από την ακρίβειαν της ασκήσεως. Διά τούτο και εύρεν ανάπαυσιν από τους πολλούς του αγώνας και κόπους. Eξεδήμησε γαρ προς τον ποθούμενον Θεόν, διά να απολαμβάνη καθαρώτερον και εναργέστερον συν τοις Aγγέλοις, την εκ της Aγίας Τριάδος εκπεμπομένην έλλαμψιν και μακαριότητα.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

 

πηγή: https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-o%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%b7%ce%bc%cf%8e%ce%bd-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf/ 

Σύναξη Τιμίου Προδρόμου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΣΥΝΑΞΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Πράξ.19, 1-8]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ᾿Απολλὼ εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν εἰς ῎Εφεσον· καὶ εὑρὼν μαθητάς τινας εἶπε πρὸς αὐτούς· εἰ Πνεῦμα ῞Αγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν· ἀλλ᾿ οὐδὲ εἰ Πνεῦμα ῞Αγιόν ἐστιν ἠκούσαμεν. Εἶπέ τε πρὸς αὐτούς· εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; Οἱ δὲ εἶπον· εἰς τὸ ᾿Ιωάννου βάπτισμα. Εἶπε δὲ Παῦλος· ᾿Ιωάννης μὲν ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ᾿ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσι, τοῦτ᾿ ἔστιν εἰς τὸν ᾿Ιησοῦν Χριστόν. Ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ. Καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἐπ᾿ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ προεφήτευον. Ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δεκαδύο. Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ(:Όσο χρόνο ο Απολλώς ήταν στην Κόρινθο, ο Παύλος, αφού περιόδευσε τα βορειότερα και υψηλότερα μέρη της Μικράς Ασίας, ύστερα πήγε στην Έφεσο. Κι όταν βρήκε εκεί κάποιους μαθητές, τους ρώτησε: «Όταν πιστέψατε, λάβατε τα έκτακτα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος;». Κι αυτοί του απάντησαν: «Μα εμείς ούτε καν έχουμε ακούσει ακόμη εάν υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους Πνεύμα Άγιο, που να ενεργεί και να μεταδίδει χαρίσματα». Τότε ο Παύλος τούς ρώτησε: «Τι είδους λοιπόν βάπτισμα λάβατε και σε τίνος το όνομα βαπτιστήκατε;». Κι αυτοί απάντησαν: «Λάβαμε το βάπτισμα του Ιωάννη». Ο Παύλος τότε τους εξήγησε: «Ο Ιωάννης έδωσε βάπτισμα που οδηγούσε σε μετάνοια, χωρίς όμως να δίνει και την άφεση των αμαρτιών. Γι’ αυτό ο Ιωάννης προέτρεπε τον λαό να πιστέψουν σε Εκείνον που ερχόταν ύστερα απ’ αυτόν, δηλαδή στον Ιησού Χριστό, ο Οποίος θα πρόσφερε την άφεση και τη σωτηρία».

Το θαύμα του Ιορδάνη ποταμού

 

πηγή: https://youtu.be/m7sw4Tvgs54

Οι Θεοφάνειες της Παλαιάς Διαθήκης και η αποκάλυψη της Τριαδικής Θεότητος στον Ιορδάνη ποταμό.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 5η Ιανουαρίου 2026

Θεοφάνεια, (από το Θεός και φαίνω=φανερώνω, αποκαλύπτω), είναι η φανέρωση, η αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός φανερώνει τον εαυτόν του και το θέλημά του στον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος, ο μεταπτωτικός άνθρωπος, αδυνατεί να ανακαλύψει με τις ιδικές του διανοητικές και πνευματικές δυνάμεις τον Θεόν, αδυνατεί να έρθει σε κοινωνία με τον Θεόν. Βέβαια ο Θεός δεν έπλασε εξ’ αρχής έτσι τον άνθρωπο. Οι πρωτόπλαστοι προ της πτώσεως βρισκόταν σε κατάσταση συνεχούς θεωρίας και κοινωνίας με τον Θεόν. Όπως παρατηρεί ο Μέγας Αθανάσιος, ο Θεός έδωσε στον Αδάμ «της ιδίας αϊδιότητος έννοιαν και γνώσιν», έτσι ώστε με την δύναμη της Χάριτος του Θεού «αγάλληται και συνομιλεί τω θείω», δηλαδή να χαίρεται και να συνομιλεί με τον Θεόν. Έχων δε την ψυχήν του καθαράν και αμόλυντον από κάθε αμαρτία «κατετρύφα αυτής κατά πρόσωπον της θείας εμφανείας», δηλαδή απολάμβανε την παρουσίαν του Θεού πρόσωπον προς πρόσωπον. Τα πράγματα όμως στη συνέχεια άλλαξαν. Μετά την παράβαση της εντολής του Θεού οι πρωτόπλαστοι απώλεσαν πλέον την Χάρη του Θεόυ, εστερήθησαν του ενδύματος της αφθαρσίας και της απαθείας, εσκοτίσθη ο νούς και κατέστη πλέον ανίκανος να θεωρεί τον Θεόν και να βρίσκεται σε κοινωνία μαζί του. Αυτή δε η κατάσταση του σκοτισμού και της πνευματικής νεκρώσεως μετεδόθη ωσάν κληρονομική αρρώστια σ’ όλους τους απογόνους του Αδάμ, σ’ όλο το ανθρώπινο γένος.

Τίποτα απ’ όσα έπραξε σε τούτον τον κόσμο δεν ξεχνά η ψυχή

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέει, ὅτι θά παρασταθοῦμε μπροστά στό βῆμα τοῦ Θεοῦ καί τί θά φορᾶμε ὁ καθένας μας; Τό ροῦχο μας θά εἶναι οἱ πράξεις μας. Θά ξεχωρίζουμε ἀπ’ τό ροῦχο μας.

Ἄν οἱ πράξεις εἶναι καλές, θά εἶσαι πρόβατο. Ἄν εἶναι κακές, θά εἶσαι κατσίκι. Ἄλλο εἶναι τό τρίχωμα τοῦ προβάτου καί ἄλλο τοῦ κατσικιοῦ. Αὐτόματα δηλαδή θά γίνει ὁ διαχωρισμός ἀνάλογα μέ τό τί θά φορᾶς.

Δέν χάνεται, λοιπόν, τίποτα ἀπό αὐτά πού κάνουμε εἴτε καλό εἴτε κακό. Τίποτα ἀπ’ ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή.

Γιά σκεφτεῖτε ἕνας ἄνθρωπος πού δέν ἔχει τακτοποιήσει τή συνείδησή του καί ἔχει τύψεις, σ’ αὐτή τή ζωή, ἀφῆστε τήν ἄλλη ζωή πρός τό παρόν, πόσο βασανίζεται. Καί λέει:

Χάρη στις ευχές της Αγίας Εκκλησίας “των υδάτων αγιάζεται η φύσις”, όλο το νερό στον κόσμο γίνεται αγιασμένο και ιερό.

Ρώτησαν ένα γνωστό πνευματικό πάτερα στη Ρωσία πώς έκανε τη Θεία Λειτουργία στη φυλακή, όπου πέρασε πολλά χρόνια.

Ο γέροντας απάντησε:

- “Πολλοί ιερείς ήξεραν απ’ έξω το κείμενο της Λειτουργίας. Ψωμί, αν και μη σταρένιο, μπορούσαμε να βρούμε χωρίς δυσκολία. Μπορούσαμε να υποκαταστήσουμε το κρασί με χυμό από ξινόμουρα. Κι αντί Αγίας Τραπέζης με λείψανα μάρτυρος (πάνω στην οποία σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας πρέπει να τελούμε τη Λειτουργία), παίρναμε τον πιο ευρύστερνο απο τους αδελφούς μας, τους φυλακισμένους ιερείς. Γδυνόνταν ως τη ζώνη, ξάπλωνε και στο στήθος του τελούσαμε την Λειτουργία. Στο στρατόπεδο όλοι ήταν μάρτυρες και κάθε στιγμή μπορούσαν να πεθάνουν για τον Χριστό”.

Τὰ Φῶτα στ’ Ἀϊβαλὶ

Φώτης Κόντογλου

Στά θαλασσινὰ τὰ μέρη ῥίχνουνε τὸν Σταυρό, ὓστερ’ ἀπὸ τή Λειτουργία τῶν Θεοφανίων. Ἔτσι τὸν ῥίχνανε καὶ στήν πατρίδα μου, κ’ ἤτανε ἕνα θέαμα ἔμορφο καὶ παράξενο.

Ξεκινοῦσε ἡ συνοδεία ἀπὸ τή μητρόπολη. Μπροστὰ πηγαίνανε τὰ ξαφτέρουγα καὶ τὰ μπαϊράκια, κ’ ὕστερα πηγαίνανε οἱ παπάδες μὲ τὸν δεσπότη, ντυμένοι μὲ τὰ χρυσᾶ τὰ ἄμφια, παπάδες πολλοὶ κι ἀρχιμαντρίτες, γιατὶ ἡ πολιτεία εἶχε δώδεκα ἐκκλησίες, καὶ κατὰ τὶς ἐπίσημες μέρες στίς μικρὲς ἐνορίες τελειώνανε γλήγορα τή Λειτουργία καὶ πηγαίνανε οἱ παπάδες στή μητρόπολη, γιά νά γίνεται ἡ γιορτὴ πιὸ ἐπίσημη.

Οἱ ψαλτάδες ἤτανε καὶ κεῖνοι κάμποσοι κ’ οἱ πιὸ καλλίφωνοι, καὶ ψέλνανε μὲ μεγαλοπρέπεια βυζαντινά, δηλαδὴ ἑλληνικά, κι ὄχι σὰν σήμερα πού τρελλαθήκαμε καὶ κάναμε τὴν ψαλμωδία μας σὰν ἀνάλατα καὶ ξενικὰ θεατρικὰ τραγούδια. Ἀπὸ πίσω ἀκολουθοῦσε λαὸς πολύς.

Tήν Ἁγία ἡμέρα τῶν Φώτων (Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Χθὲς συνεκκλησιάζοντας καὶ συνεορτάζοντας μὲ σᾶς ποὺ προεωρτάζατε τὴν ἡμέρα τῶν Φώτων σᾶς ἀνέπτυξα τὰ ἀπαραίτητα λέγοντας πρὸς τὴν ἀγάπη σας τὰ σχετικὰ μὲ τὸ βάπτισμα κατὰ Χριστόν, τὸ ὁποῖο ἀξιωθήκαμε ἐμεῖς· ὅτι δηλαδὴ εἶναι ἐπίγνωσις τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπόσχεσις πρὸς τὸν Θεό· πίστις μὲν καὶ ἐπίγνωσις τῆς ἐν Θεῷ ἀλήθειας, συμφωνία δὲ καὶ ὑπόσχεσις ἔργων καὶ λόγων καὶ τρόπων ἀρεστῶν στὸν Θεὸ ποὺ τελοῦνται διὰ τῶν ἱερῶν συμβόλων. Ἀλλά διδάσκοντας προσθέσαμε καὶ τοῦτο, ὅτι ἂν δὲν μετατρέψωμε σὲ ἔργο τὶς ὑποσχέσεις ἐκεῖνες, τὰ ἱερὰ ἐκεῖνα σύμβολα καὶ οἱ δι’ αὐτῶν καὶ μαζὶ μὲ αὐτά διὰ λόγου ὑποσχέσεις πρὸς τὸν Θεό, ὄχι μόνο δὲν ὠφελοῦν τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ καί δικαίως τὸν ὑποβάλλουν σὲ καταδίκη.

Ἔπειτα ἐξηγήσαμε τὴν πρὸς τοὺς ὄχλους διδασκαλία Ἰωάννη τοῦ Προφήτη καὶ Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ, ἡ ὁποία διαλαμβάνει καί αὐτή περὶ τοῦ ἰδίου βαπτίσματος· διότι τό μὲν βάπτισμα εἶναι ἐπίγνωσις τοῦ Θεοῦ, ὅπως εἴπαμε, ὁ δὲ πρόδρομος καὶ βαπτιστὴς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ὁδηγεῖ διὰ τῆς διδασκαλίας του στὴν ἐπίγνωσι αὐτοῦ, ἀποδεικνύοντας τὸν προαιώνιο καὶ δεσπότη τοῦ παντός, κριτὴ ζωντανῶν καὶ νεκρῶν, ποὺ κατὰ τὴν ἐξουσία του τοὺς μὲν ἄξιους εἰσάγει στὶς ἀΐδιες μονές, τοὺς δὲ κατακρίτους ρίπτει στὴ γέεννα τοῦ πυρός· ἐνῶ μαρτυρεῖ ὅτι αὐτός εἶναι κύριος καί τῶν ἀγγέλων, τὸν ἑαυτό του τὸν συντάσσει στοὺς ἔσχατους δούλους.

Τα Άγια Θεοφάνεια – Ο Ιερός Χρυσόστομος για τη Βάπτιση του Κυρίου (Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής)

ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ [:Ματθ.3,13-17]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

«Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην, τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ' αὐτοῦ(:τότε ήλθε ο Ιησούς απ’ τη Γαλιλαία στον Ιορδάνη ποταμό προς τον Ιωάννη για να βαπτισθεί απ’ αυτόν)»[Ματθ.3,13].

Μαζί με τους δούλους ο Δεσπότης, μαζί με τους υπόδικους ο Κριτής έρχεται για να βαπτισθεί. Αλλά μη θορυβηθείς· μεταξύ των ταπεινών αυτών περισσότερο λάμπει το υψηλό μεγαλείο Του. Πραγματικά, Αυτός ο οποίος καταδέχθηκε να κυοφορηθεί για τόσο χρόνο σε μήτρα παρθενική και να γεννηθεί από εκεί, σύμφωνα με τους νόμους της ανθρώπινης φύσεως, και επιπλέον να ραπισθεί, να σταυρωθεί και να πάθει τα άλλα παθήματα, τα οποία υπέστη, γιατί παραξενεύεσαι, εάν καταδέχθηκε να βαπτισθεί και να έλθει μαζί με τους άλλους ανθρώπους προς τον δούλο Του; Διότι εκείνο ήταν που προκαλούσε μεγάλη κατάπληξη, το ότι δηλαδή, ενώ ήταν Θεός, θέλησε να γίνει άνθρωπος· τα άλλα λοιπόν κατά λογική ακολουθία έπονται όλα γενικώς. Γι’ αυτό τον λόγο και ο Ιωάννης πρόφθασε και έλεγε, εκείνα ακριβώς που είπε, ότι δηλαδή, δεν είναι άξιος να λύσει τα λουριά των υποδημάτων του Ιησού και όλα τα άλλα· για παράδειγμα είπε ότι ο Ιησούς είναι κριτής και θα αποδώσει δικαιοσύνη σύμφωνα με την αξία του καθενός και ότι θα χορηγήσει σε όλους ανεξαιρέτως το Άγιο Πνεύμα με αφθονία, ώστε όταν Τον δεις να έρχεται προς το βάπτισμα να μην υποψιαστείς τίποτε το ταπεινό.

Θεοφάνεια: η σωστή σειρά Θ. Κοινωνίας, Μ. Αγιασμού, αντιδώρου

 

πηγή: https://youtu.be/4Ld4ZFV-c2U?t=103

Γιά τόν Μεγάλο Ἁγιασμό καί τήν χρήση του

Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός τελεῖται κάθε χρόνο τήν 5η καί 6η Ἰανου­α­ρίου. Πολλοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι ρωτοῦν ἄν ὁ Ἁγιασμός αὐτός πίνεται, χρησιμοποιεῖται γιά ραντισμό, φυλάσσεται στά σπίτια καί ἄν ἀντι­καθιστᾶ τήν θεία Κοινωνία.

Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ, μεταγλωττισμένο στήν νεοελληνική, ἀποτελεῖ «εἰδική γνωμοδότηση περί τοῦ θέματος τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, δηλ. πῶς λαμβάνεται αὐτός παρά τῶν χριστιανῶν, ἐάν φυλάσσεται καί ἐάν ἀπ’ αὐτόν μεταλαμβάνουν» οἱ πιστοί, συν­τα­χθέν ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κυροῦ Νικο­δή­μου. Ἀρχικῶς αὐτή δημοσιεύθηκε στά ΔΙΠΤΥΧΑ τοῦ ἔτους 1999 (σσ. οη΄-π΄), πρός ἐνημέρωση τῶν εὐλαβέστατων Ἐφημερίων καί πληρο­φόρη­ση τῶν πιστῶν.

1. Ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στόν Μεγάλο Ἁγιασμό πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων καί ἐκεῖνον τῆς κύριας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς;

Όταν ζήσεις το άγγιγμα της Χάριτος όλα πλέον τα βλέπεις διαφορετικά…

Όταν ζήσεις το άγγιγμα της Χάριτος όλα πλέον τα βλέπεις διαφορετικά.

Οι προτεραιότητες της ζωής σου αλλάζουν.

Συνήθειες παλιές εγκαταλείπονται.

Στόχοι ζωής αναθεωρούνται.

Όλα αλλάζουν, διότι εσύ άλλαξες.

Δεν είσαι πλέον ο ίδιος.

Είσαι αλλιώτικος.

Τα μάτια σου πλέον καθαρίστηκαν.

Ο νους σου φωτίστηκε.

Η ψυχή σου αναστήθηκε.

H νηστεία της παραμονής τῶν Θεοφανείων

Συνήθως λέγεται ὅτι ἡ νηστεία τῆς παραμονῆς τῶν Θεοφανείων ἀφορᾶ στὴν πόση τοῦ μεγάλου ἁγιασμοῦ καὶ ἑπομένως ὅτι ἡ προϋπόθεση γιὰ τὴν κοινωνία ἀπὸ αὐτὸν ἀποτελεῖ ἡ νηστεία μίας ἡμέρας. Γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἦταν σκόπιμο νὰ λεχθοῦν δύο λόγια, γιατί εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ συζητούμενα θέματα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ σχετίζονται μὲ τὸν ἁγιασμὸ τῶν Θεοφανείων καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦν οἱ πιστοὶ τὴ συμβουλὴ τῶν ἱερέων.

Ὅτι ὁ μέγας ἁγιασμὸς «τὰ δευτερεῖα ἐπέχει τῶν Θείων Μυστηρίων» (Εὐχολόγιον, κώδ. Βατοπεδίου 134 [745] τοῦ ἔτους 1538), εἶναι δηλαδὴ τὸ δεύτερο μετὰ τὴ Θεία Κοινωνία ἱερώτατον «Μυστηριακὸν εἶδος» (κατὰ τὴ σχολαστικὴ ὁρολογία), κανεὶς δὲν ἀμφιβάλλει. Εἶναι τὸ «ὕδωρ τῆς ἀναγεννήσεως» τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, ποὺ διὰ τῆς ἐπικλήσεως καὶ ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «ἀναστοιχειοῦται» (ἢ «μεταστοιχειοῦται»), κατὰ τὸν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας (Εἰς Ἰωάννην Β΄ 1), καὶ γίνεται «ἀφθαρσίας πηγή, ἁγιασμοῦ δῶρον, ἁμαρτημάτων λυτήριον, νοσημάτων ἀλεξιτήριον» γιὰ τοὺς πιστοὺς ποὺ μεταλαμβάνουν ἢ χρίονται ἀπὸ αὐτό, πάροχο ἁγιασμοῦ καὶ εὐλογίας σ’ ὁλόκληρη τὴν κτίση.

«Σήμερον των υδάτων αγιάζεται η φύσις….» Σχετικές διδακτικές διηγήσεις του Γέροντος Δανιήλ του Κατουνακιώτη

Έλεγεν ο Γερό – Δανιήλ ότι, στην Ιερά Σκήτη του Ξενοφώντος, ο Γέροντας της Καλύβας “Εισόδια της Θεοτόκου” Γρηγόριος Ιερομόναχος, είχε υποτακτικό πολύ απλό, αγαθό και άκακο, Θεοφύλακτο ονομαζόμενον.

Ο Μοναχός Θεοφύλακτος, κατά την εορτή των Θεοφανείων, που γίνεται ο μεγάλος Αγιασμός, όταν άκουσε τα τροπάρια και τις ευχές που ψάλλει η Εκκλησίας μας και τα οποία λένε: “Σήμερον αγιάζεται η φύσις των υδάτων….”, του φάνηκε κάπως περίεργο και όταν τελείωσε η τελετή, ρώτησε το Γέροντά του Παπα-Γρηγόρη: “Γέροντα, άκουσα στα τροπάρια και στις ευχές να λέτε πώς “Σήμερον αγιάζεται η φύσις των υδάτων…”, πώς γίνεται αυτό το πράγμα και όλα τα νερά αγιάζονται; Αγιάζονται και τα νερά της θαλάσσης;”

Ο Γέροντας του Παπα-Γρηγόρης σ’αυτά απάντησε: “Αδερφέ Θεοφύλακτε, ο Πανάγαθος Θεός, με τις προσευχές των ανθρώπων, που γίνονται με ταπείνωσι, από αδιάκριτη και ακλόνητη πίστι, με την επιφοίτησι της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος, επενεργεί επί των εμψύχων και αψύχων ακόμη μεταβάλλει αυτά και τα αγιάζει, για να καθαρίσει και αγιάσει μ’αυτά τους πιστούς δούλους του.

Να πιστεύεις σε όσα λέει το «Πιστεύω» κι όχι όπως εσύ νομίζεις

Περί Ταπεινοφροσύνης

Ταπεινοφροσύνη δείχνει όχι αυτός που ξευτελίζει και κατηγορεί μόνος τον εαυτό του. Γιατί πως να μην αντέξει κάποιος αυτά που ο ίδιος κάνει; Αντίθετα ταπεινόφρων είναι εκείνος που υβρίσθηκε από κάποιον άλλο και ωστόσο δεν ελάττωσε καθόλου την αγάπη του γι΄ αυτόν.

Όποιος πολεμά τον δαίμονα της πορνείας με την ταπεινοφροσύνη και την αοργησία, είναι σαν να τον σκότωσε και τον έκρυψε στην άμμο. Άμμο να θεωρείς την ταπείνωση, διότι η άμμος δεν παρέχει βοσκή στα πάθη, αλλά είναι χώμα και στάχτη.

Η ταπείνωση είναι μία σκάλα με εκατομμύρια σκαλοπάτια. Το πρώτο σκαλοπάτι πατά στη γη, και το τελευταίο, αν υπάρχει, ακουμπά στον ουρανό. Το πρώτο είναι η στοιχειώδης ταπείνωση, και το τελευταίο είναι η «τελεία» ταπείνωση, που είχε η Παναγία.

Τὰ δυνατὰ σημεῖα τοῦ Καποδίστρια τοῦ Σμαραγδῆ

Χαράλαμπος Μηνάογλου

Εἶδα κι ἐγώ τον Καποδίστρια τοῦ Σμαραγδῆ... ἴσως γράψω καὶ πιὸ ἀναλυτικά... ἀλλὰ ἐν συντομὶᾳ ἡ ταινία ἀξίζει γιὰ δύο λόγους: πρῶτον γιὰ τὸν ξεκάθαρο τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀποδίδει τὴν συμμετοχὴ τῆς Ἀγγλίας στὴν δολοφονία τοῦ Κυβερνήτη ὡς ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τοὺς Ἐγγλέζους... καὶ δεύτερον γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον παρουσιάζει τον Μαυροκορδάτο... ἕναν τρόπο ἀπόλυτα ρεαλιστικὸ χωρὶς τὴν συνήθη ἀπόκρυψη τῆς πραγματικῆς δράσης του ἀπὸ καλλιτέχνες, "ἱστορικοὺς" καὶ πολιτικούς, ποὺ ζοῦν τὸ ἴδιο ἐλεεινὰ μὲ ἐκεῖνον... καὶ αὐτὸ ἴσως εἶναι ποὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν ὅποια "ἁγιογραφία" του Καποδίστρια ἐνοχλεῖ τὸ ἀνθελληνικὸ κατεστημένο τῆς χώρας... ὅτι ἡ ταινία ξεμπροστιάζει τὸν προπάτορα τοῦ σημερινοῦ πολιτικοῦ κατεστημένου, τὸν ἀρχέτυπο προδότη, τὸν ἐλεεινὸ φιλήκοο τῶν ξένων, τὸν χαμερπῆ ἐκπωλητὴ τῆς Ἑλλάδας, τὸν ἀσκοῦντα τὴν ἐκτελεστικὴ ἐξουσία στὴν Ἑλλάδα μὲ ἐντολὴ τῶν ξένων πρεσβειῶν, τὸν ἀμοραλιστὴ κωλοτούμπα, ποὺ θὰ πουλοῦσε καὶ τὴν μάνα του ἀκόμη γιὰ κάποια χρόνια ξενόδοτης ἐξουσίας... δηλαδὴ τὸ γνήσιο παράγωγο τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος....

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Μας εμφυτεύουν σκέψεις. ΔΕΝ είναι όλοι οι Λογισμοί δικοί σου… | Γέροντας Θαδδαίος

 

Για να γνωρίσετε τις Διδαχές και Λόγους του γέροντα Θαδδαίου αλλά και άλλων Αγίων Πατέρων της Ανατολικής Ορθοδόξου Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Αγία Συγκλητική: Το πρότυπο της αρετής και της υπομονής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η μοναχές γυναίκες της Εκκλησίας μας αποτελούν αξιοθαύμαστα παραδείγματα ευσέβειας για τους πιστούς. Πρόκοψαν στην αρετή και στην αγιότητα, όπως και οι άνδρες μοναχοί. Ένα τέτοιο λαμπρό παράδειγμα αρετής και αγιότητας υπήρξε η αγία Συγκλητική.

Γεννήθηκε περί το 270 στη Μακεδονία από γονείς πλουσίους και ευγενείς και ταυτόχρονα πιστούς Χριστιανούς. Επειδή στην πατρίδα τους η χριστιανική τους πίστη τους δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα εξαιτίας των διωγμών και των αφόρητων πιέσεων από τα ειδωλολατρικά ιερατεία, αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Αλεξάνδρεια, όπου τα πράματα ήταν ελαφρώς καλλίτερα. Επί πλέον είχαν μάθει ότι στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ρωμαϊκού Κράτους οι Χριστιανοί ήταν πολυπληθείς και αποζητούσαν να ενωθούν μαζί τους.

Κυριακή προ των Φώτων – Ο Ιερός Χρυσόστομος για το κήρυγμα μετανοίας από τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ[:Ματθ.3,1-12]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗ

«᾽Εν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται ᾽Ιωάννης ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς ᾽Ιουδαίας καὶ λέγων, Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν (:εκείνες τις ημέρες που ο Ιησούς ζούσε αφανής στη Ναζαρέτ, βγήκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής στη δημόσια δράση του και κήρυσσε στην έρημο της Ιουδαίας [που εκτείνεται στα βόρεια της Νεκράς Θάλασσας και δυτικά του Ιορδάνη ποταμού],και έλεγε: “Μετανοείτε, αλλάξτε αποφασιστικά σκέψεις και φρονήματα και ζωή, διότι πλησιάζει ο καιρός που ο Μεσσίας θα εγκαθιδρύσει και στη γη τη βασιλεία των ουρανών με τη νέα ουράνια ζωή που θα μας φέρει)»[Ματθ.3,1-2].

Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός (4/1)

 Όσιος Νικηφόρος ο λεπρός

Ο πατήρ Νικηφόρος (κατά κόσμο Νικόλαος Τζανακάκης) γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό των Χανίων, στο Σηρικάρι, καστανοχώρι στα δυτικά του Νομού με υγιεινό κλίμα, με όμορφα δάση, πλούσια νερά, φαράγγια και σπήλαια. Το χωριό αυτό έχει μια ιδιομορφία που δεν την συναντούμε συχνά: είναι χωρισμένο σε ένδεκα γειτονιές, οι οποίες πήραν και το όνομα τους από τις οικογένειες που πρωτοκατοίκησαν εκεί.

Έτσι ο Άγιος μας γεννήθηκε στην γειτονιά των Κωστογιάννηδων. Οι γονείς του ήταν απλοί και ευλαβείς χωρικοί, οι οποίοι ενώ ακόμη ήταν μικρό παιδί πέθαναν και τον άφησαν ορφανό. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών, έφυγε από το σπίτι του. Ο παππούς του που είχε αναλάβει να τον μεγαλώσει τον πήγε στα Χανιά να εργαστεί εκεί σ’ ένα κουρείο για να μάθει την δουλειά. Τότε εμφάνισε και τα πρώτα σημεία της νόσου του Χάνσεν δηλ. την λέπρα. Εκείνη την εποχή, τους λεπρούς τους απομόνωναν στο νησί Σπιναλόγκα, διότι η λέπρα ως μεταδοτική αρρώστια αντιμετωπίζονταν με φόβο και αποτροπιασμό.

Η μακαριστή Γερόντισσα Μακαρία ομιλεί για την εύρεση των τιμίων λειψάνων του Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης (3 Ιανουαρίου 1950 μ.Χ.)

 

Η Γερόντισσα Μακαρία (κατά κόσμον Μαργαρίτα Δεσύπρη) γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1911 στο χωριό Φαλάταδο στη Τήνο. Όταν έγινε δεκαεννέα ετών πήρε την απόφαση να γίνει μοναχή.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πήγαινε στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ και εκεί με περισσή αγάπη φρόντιζε τα παιδιά των κρατουμένων. Το 1945, επισκέφθηκε την τότε σταυροπηγιακή ανδρική μονή στο Όρος Αμώμων, όπου εκεί για αρκετά χρόνια διαβίωσε κάτω από δύσκολες συνθήκες. Ήταν τότε που η υγεία της δοκιμάστηκε πολλές φορές. Κοιμόταν στα ερείπια του μοναστηριού, χωρίς παράθυρα και σκεπάσματα και υπέμενε με κάθε δοκιμασία.

Χρόνος για τον Θεό σημαίνει το διάστημα της αναμονής ανάμεσα στο «χτύπημα πάνω στην πόρτα» και στη στιγμή που θα Του την ανοίξουμε διάπλατα

Χρόνος για τον Θεό σημαίνει το διάστημα της αναμονής ανάμεσα στο «χτύπημα πάνω στην πόρτα» και στη στιγμή που θα Του την ανοίξουμε διάπλατα. (Εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού” (Αποκ. 3, 20).

Υπό αυτή την έννοια, ο χρόνος υποδηλώνει επίσης την ελευθερία του ανθρώπου και τον μεγάλο σεβασμό που έχει ο Θεός για τα πλάσματά Του. Ο Θεός δεν μπαίνει στην καρδιά του ανθρώπου με τη βία. Η ένωση μαζί Του μέσα στην αγάπη μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με ...την ελεύθερη ανταπόκριση μας προς την προσφορά της. Αυτός είναι ο λόγος που ο Θεός μάς δίνει χρόνο. Και εξαιτίας του σεβασμού που έχει για τα πλάσματα Του, ο χρόνος αυτός βιώνεται τόσο από τον Θεό όσο και από τον άνθρωπο…