Πραγματική Ιστορία: Μεγάλη Σαρακοστή με κρυπτοχριστιανούς της Πόλης. Οι Κρυπτοχριστιανοί σε μία εκκλησία του Γαλατά την Μεγάλη Σαρακοστή του 1954...

Κρυπτοχριστιανοί τη Μεγάλη Σαρακοστή στην Πόλη. Ἦλθον τμηματικά καί μέ προφυλάξεις τό βράδυ πρός τό σουρούπωμα, ἕως ὅτου καθησυχάση ὁ κόσμος. Ἐξωμολογήθηκαν καί αἵ γυναῖκες, καί πρό τοῦ μεσονυκτίου ἐγένετο καί ἡ βάπτισις, τό μύρωμα καί ὁ Ἐκκλησιασμός τῶν παιδίων εἰς τό Παρεκκλήσιον…

Οι Κρυπτοχριστιανοί σε μία εκκλησία του Γαλατά την Μεγάλη Σαρακοστή του 1954

(Μία πραγματική ιστορία με κρυπτοχριστιανούς της Πόλης – Αρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου)

Κρυπτοχριστιανοί τη Μεγάλη Σαρακοστή στην Πόλη

Σέ μία Ἐκκλησία τοῦ Γαλατά στήν Πόλη, ὅπου συχνάζουν οἱ ναυτικοί καί ταξιδιῶται ν’ ἀνάψουν τό κεράκι τους γιά τούς δικούς τους καί τό καλό ταξείδι πρός τίς φουρτουνιασμένες θάλασσες τοῦ Πόντου. Ἐκεῖ τή Μεγάλη Σαρακοστή τοῦ 1954 πῆγε νά λειτουργήση καί νά ξομολογήση τούς Χριστιανούς κάποιος Γέρων Πνευματικός*, γιά πρώτη φορά ἐπισκεπτόμενος τήν Πόλη.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Θεοφυλάκτου Eπισκόπου Nικομηδείας (8 Μαρτίου)

Kαι σαρκός εξόριστος ως και πατρίδος,

Θείος Θεοφύλακτος ου Θεός φύλαξ.

Ήλυθεν ογδοάτη Θεοφύλακτος Θεού άγχι.

Όσιος Θεοφύλακτος Επίσκοπος Νικομηδείας

Oύτος ο Άγιος Θεοφύλακτος εκατάγετο από τα μέρη της Aνατολής εν έτει ψοθ΄ [779], πηγαίνωντας δε εις την Kωνσταντινούπολιν, εφιλιώθη με τον Tαράσιον τον Πατριάρχην Kωνσταντινουπόλεως, όταν ακόμη ήτον πρωτασηκρήτις: ήγουν ήτον πρώτος ανάμεσα εις τους υπηρετούντας ταις βασιλικαίς σάκραις και γράμμασιν, οι οποίοι λατινικά ονομάζονται ασηκρήται, και από αυτόν καλώς επαιδεύθη τα θεία. Όταν δε θεία ψήφω ανέβη ο Tαράσιος εις τον θρόνον της Kωνσταντινουπόλεως, αφ’ ου ευγήκε θεληματικώς από τον θρόνον ο προ αυτού Παύλος ο Kύπριος, ο οποίος διατί έλαβε την αρχιερωσύνην από τους Eικονομάχους, ωνόμαζε μόνος τον εαυτόν του ανάξιον, τότε Mιχαήλ ο Συνάδων και ο ιερός Θεοφύλακτος ούτος, γίνονται Mοναχοί, και πέμπονται από τον θείον Tαράσιον εις το Mοναστήριον, το ευρισκόμενον εις την είσοδον της Mαύρης Θαλάσσης. Όθεν μίαν φοράν, όταν ήτον καύμα μεγάλον κατά τον καιρόν του θέρους, και εδιψούσαν υπερβολικά, τότε οι μακάριοι διά γυμνάσιον της δίψης και εγκρατείας των, άνοιξαν την χαλκήν κάνουλαν της βρύσεως, και αφήκαν και εχύνετο το νερόν, χωρίς αυτοί να πίωσιν ολότελα. Oύτοι οι Άγιοι ήτον παρόντες και εις την αγίαν και Oικουμενικήν Eβδόμην Σύνοδον, και ταύτην με έργα και λόγια εστόλισαν.

Να μην σου κάνουν καμία εντύπωση οι πόλεμοι... - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Να μην σου κάνουν καμία εντύπωση οι πόλεμοι...

Καθένας προκαλεί κακό μέχρι το σημείο που τον παίρνει.

Άλλος χτυπάει τη γυναίκα του.

Άλλος τρομοκρατεί τους υπαλλήλους του.

Άλλος απειλεί συνέχεια τα παιδιά του...

Τί νομίζεις;

Ότι αν δίνανε όπλα σε όλους αυτούς... Αν τους δίνανε βόμβες και αεροπλάνα, δε θα προκαλούσανε τον ίδιο χαμό με αυτόν που σήμερα συμβαίνει;

Όλο το κακό ξεχύνεται από την μια και ίδια την πηγή.

Και αντίστοιχα και όλο το καλό το ίδιο...

Αυτό που μένει στον άνθρωπο να αποφασίσει, είναι το αν η ζωή του θα μυρίζει μια ζωή μπαρούτι και καμμένη σάρκα ή το άρωμα του κεριού που καίγεται ανακατεμένο μαζί με το λιβάνι...

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου: Γιά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Ἀλλοίμονο στόν καιρὸν ἐκεῖνο πού δέν σὲ ἀγαποῦσα», λέγει κάπου πρὸς τὸν Θεό, φλεγόμενος ἀπὸ ἔρωτα, ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος. Ἐγὼ δὲ μεταβάλλοντας ἐλαφρῶς τὸν λόγο, θὰ ἔλεγα ἀναλόγως: ἀλλοίμονο στόν καιρὸν ἐκεῖνο πού δέν εἶχαν ἐκδοθῇ διὰ τοῦ τύπου τὰ πάνσοφα καὶ θαυμαστὰ καὶ θεόβροντα συγγράμματα τοῦ μεγάλου φωστῆρος τῆς Θεσσαλονίκης Γρηγορίου.

Ἂς χαθῆ ὁ φθόνος! Μᾶλλον δὲ ὁ πατὴρ τοῦ φθόνου, ὁ ὁποῖος ἄφησε τὰ συγγράμματα αὐτὰ κάπου τέσσερις αἰῶνες καὶ πλέον μέσα στό σκότος, παραπεταμένα σὲ μίαν ἄκρη, καὶ μόλις νά σωθοῦν ἀπὸ τὴν φθορά, αὐτά πού ἦσαν ὄχι μόνον ἄξια ἀλλὰ καὶ ὑπεράξια νά ἰδοῦν τὸ φῶς τῆς οἰκουμένης ὁλοκλήρου, γιά νά μὴν εἴπω ἄξια καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ οὐρανοῦ.

Αυτή είναι η οικονομία της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Φέρνουν κατάργηση πλούτου και κατάρρευση του παγκοσμίου συστήματος τιμών…

Η ψηφιοποίηση των πάντων είναι προ των πυλών με έναν και μοναδικό στόχο. Την υποδούλωση των ανθρώπων. Οι εμπνευστές της ΝΤΠ, του τύπου που πάνε να εφαρμόσουν, θεωρούν ότι η πιο απίθανη ανακάλυψη του ανθρώπου είναι…ο πλούτος. Και πρέπει να καταργηθεί. Υπεύθυνο για την κατάσταση αυτή είναι το σύστημα τιμών, το οποίο και αυτό θα καταργηθεί βοηθούμενο από τα ψηφιακά νομίσματα…

Οι εμπνευστές των αλλαγών αυτών που θα αναμορφώσουν τον κόσμο θεωρούν ότι μετά η κατάσταση για τον άνθρωπο θα είναι μη αναστρέψιμη. Γι αυτό ενεργούν συνωμοτικά, προσεκτικά και εκμεταλλευόμενοι κάθε μέσο. Οι εμπνευστές του συστήματος δεν ενδιαφέρονται για το αν συμφωνούν οι άνθρωποι. Τα γεγονότα θα γίνουν όπως έχουν προγραμματισθεί και ούτε μπορούν να λυθούν τα παγκόσμια προβλήματα με την Δημοκρατία…

Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης

Σε συνέχεια της αναλύσεως της προηγουμένης εβδομάδος σχετικά με το μοίρασμα του κόσμου από τους παγκοσμιοποιητές, θα δούμε τώρα τι σχεδιάζουν οι ίδιοι για τους απλούς πολίτες, για ‘μας. Δηλαδή θα δούμε τα σχέδιά τους για τις τεράστιες κοινωνικές αλλαγές τις οποίες, όπως πιστεύουν οι εμπνευστές του όλου σχεδίου, θα επιβάλουν και θα είναι μη αναστρέψιμες για τον άνθρωπο. Αυτά θα επιτευχθούν δια της τεχνολογίας. Διότι όπως παραδέχονται οι ηγέτες της ΝΤΠ, πραγματικοί διαμορφωτές της κοινωνίας είναι οι εφευρέτες των μηχανημάτων και όχι οι εξουσίες.

ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ ΑΦΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΤΑ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ;

ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ ΑΦΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΤΑ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 64η: Ἀφοῦ ὁ Χριστὸς λέγει, «Αὐτὰ ποὺ μπαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα δὲν κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο», γιατὶ οἱ Πατέρες ὅρισαν νὰ μὴ τρῶμε κρέας τὶς ἡμέρες τῆς ἁγίας νηστείας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Αὐτὸ ὁ Κύριος δὲν τὸ εἶπε γιὰ τὶς τροφές. Γιατὶ γνωρίζουμε, ὅτι τὸ πολὺ φαγητὸ καὶ τὸ πολὺ πιοτὸ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτον, ξεσηκώνοντας ἐναντίον του τὰ σαρκικὰ πάθη γιὰ ἀσέλγεια. Διότι ἡ δύναμη τοῦ Σατανά, σύμφωνα μὲ τὸν Ἰώβ, βρίσκεται στὸ κέντρο τῆς κοιλίας. Ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ Φαρισαῖοι κατηγόρησαν τοὺς ἀποστόλους, ὅτι ἔτρωγαν μὲ ἄπλυτα χέρια, ἀπαντώντας ὁ Κύριος σ’ αὐτὲς τὶς κατηγορίες εἶπε· «Κάθε τί ποὺ μπαίνει ἀπὸ τὸ στόμα δὲν κάνει τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτον, δηλαδὴ ἡ ἀκαθαρσία τῶν χεριῶν, τὴν ὁποία σεῖς παρατηρεῖτε, ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἐκεῖνα τὸν κάνουν ἀκάθαρτον. Γι’ αὐτὸ προσθέτει· «Ἐνῶ τὸ νὰ τρώει μὲ λερωμένα χέρια, δὲν κάνει τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτον». Ὡστόσο, ἂν καὶ μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ τὰ τρῶμε ὅλα, ὅμως δὲν μᾶς συμφέρουν ὅλα, σύμφωνα μὲ τὸν Ἀπόστολο· γιατὶ λέγει· «Ὅλα μοῦ ἐπιτρέπονται, ἀλλὰ δὲν μὲ συμφέρουν ὅλα», δηλαδὴ τὸ νὰ τρώγω καὶ νὰ πίνω. «Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θὰ ἀφήσω τίποτε νὰ μὲ κυριέψει». Δηλαδὴ δὲν πρέπει νὰ κυριευτῶ ἀπὸ τὶς τροφὲς καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία τους. Γιατὶ πολλοί, μὴ προσέχοντάς το αὐτὸ καὶ ἀποβλέποντας σ’ ἐκεῖνο, ὅτι δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι ἐπιτρέπεται καὶ νὰ τρῶνε καὶ νὰ πίνουν καὶ νὰ γεμίζουν τὴν κοιλιά τους, ἀφοῦ ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε καὶ αὐτὰ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴ γῆ καὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα γιὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνουμε, ἀπὸ τὸν κορεσμὸ καὶ τὴν ἡδονὴ τῶν ὁποίων ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ βλαφτοῦμε ὄχι λίγο, λέγει γι’ αὐτά· «Οἱ τροφὲς εἶναι γιὰ τὴν κοιλιά, καὶ ἡ κοιλιὰ γιὰ τὶς τροφές. Ὁ Θεὸς ὅμως καὶ αὐτὴν καὶ ἐκεῖνες θὰ τὶς καταργήσει».

Το κλειδί του παραδείσου... Οι λογισμοί μας!

Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε για τους άλλους. Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας. Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη? αυτά να μεταδίδομε.

Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν, μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μη... σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Παύλου του απλού (7 Μαρτίου)

Γήθεν μεταστάς προς Θεόν Παύλος Λόγον,

Tης απλότητος ποσαπλά στέφη λάβη.

Όσιος Παύλος ο απλούς. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ Παύλος ο ονομασθείς απλούς, ήτον μεν γεωργός και άγροικος με υπερβολήν, άκακος δε και άπλαστος κατά την γνώμην, ως άλλος ουδείς. Eίχε δε και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη εις πολύν καιρόν, εκρύπτετο από τον Όσιον. Eις μίαν δε των ημερών έτυχε να έλθη ο Όσιος από το χωράφι, έξω από τον διατεταγμένον καιρόν, και ευρίσκει την γυναίκα του μοιχευομένην εις το οσπήτιόν του, και γελάσας σεμνώς, είπε προς την μοιχαλίδα. Kαλόν καλόν, δεν με μέλει τίποτε μά τον Iησούν. Eγώ από τώρα και εις το εξής, ουδέ θέλω να σε ιδώ με τους οφθαλμούς μου. Προς δε τον μοιχόν είπεν, έχε την γυναίκα μου ταύτην από του νυν και τα παιδία αυτής, και εγώ θέλω υπάγω να γένω καλόγηρος. Όθεν ευθύς επήγεν εις τον Mέγαν Aντώνιον, και κτυπήσαντος αυτού την πόρταν, ευγήκεν ο Aντώνιος και λέγει αυτώ, ποίος είσαι εσύ αδελφέ, και τι ζητείς εδώ; O Παύλος απεκρίθη. Ξένος είμαι, και ήλθον εις εσένα να γένω Mοναχός. O Aντώνιος είπεν, εξήκοντα χρόνων γέρωντας δεν ημπορεί να γένη Mοναχός, ουδέ δύναται να υπομένη τας θλίψεις και την στενότητα της ερήμου. Eάν δε θέλης, πήγαινε εις Kοινόβιον, ίνα και τα σωματικά αγαθά πλούσια εκεί εύρης, και διαπεράσης ακόπως με τους κοινοβιάτας Mοναχούς την ζωήν σου. Διατί οι αδελφοί θέλουν βοηθήσουν την αδυναμίαν σου. Eπειδή εγώ κάθομαι μόνος, και εις κάθε πέντε ημέρας τρώγω ψωμί, και αυτό λιμασμένον. O δε Παύλος δεν ήθελε να ακούση του γέροντος, αλλ’ εσπούδαζε να καθίση με αυτόν. Mη δυνηθείς λοιπόν ο Aντώνιος να διώξη αυτόν, έκλεισε την πόρταν του σπηλαίου, και άφησεν αυτόν έξω τρεις ημέρας, χωρίς να εύγη να τον ιδή. O δε Παύλος έμεινε νηστικός, και δεν έφυγε.

Η ασεβής ειρήνη αποτελεί το λίκνο του πολέμου… (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Από την ποιότητα της ειρήνης εξαρτάται αν θα γίνει ή δεν θα γίνει πόλεμος.

Αν η ζωή μας κατά τη διάρκεια της ειρήνης είναι θεοσεβής δε θα γίνει μετά βεβαιότητας πόλεμος.

Ώ! μακάρι να είναι έτσι!

Η ασεβής ειρήνη αποτελεί το λίκνο του πολέμου.

Τα μικρόβια του πολέμου εν καιρώ ειρήνης πολλαπλασιάζονται και αυξάνονται και όταν πολλαπλασιασθούν και αυξηθούν τότε ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος.

Είτε οι άνθρωποι το επιθυμούν εκείνη τη στιγμή είτε όχι.

Εγώ δε θα προφητεύσω, ότι ο μελλοντικός πόλεμος θα ξεσπάσει με την εκτέλεση κάποιου ιεραπόστολου ή προξένου, ή με την κακόβουλη βύθιση κάποιου πλοίου του γείτονα, ή με οποιοσδήποτε είδους δολοφονία κάποιας προσωπικότητας ή περιουσίας κάποιου λαού.

Μπορεί ο πόλεμος να ξεσπάσει με τέτοια γεγονότα ή με άλλα γεγονότα.

Αυτό δε μας ενδιαφέρει.

Αυτό δεν είναι διόλου σημαντικό, όταν μιλούμε για τα αίτια ενός πολέμου.

Αυτά αποτελούν μόνον αφορμές ή σημάδια για έναν πόλεμο, πού προηγουμένως για αρκετό καιρό κατά την περίοδο ειρήνης λικνιζόταν και όλο λικνιζόταν…

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου: απόδοση σε απλή γλώσσα και εικονογράφηση για κάθε Οίκο

Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας μας σε απλή και κατανοητή γλώσσα,- και μία εικόνα για κάθε οίκο (“στροφή”) του Ακαθίστου Ύμνου

ΚΟΝΤΑΚΙΟ (προοίμιο)

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου,Θεοτόκε, αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Σ’ Εσένα Θεοτόκε, την Υπέρμαχο Στρατηγό, μ’ ευγνωμοσύνη η Πόλη σου αποδίδει τη νίκη. Και σου αναπέμπει θερμές ευχαριστίες, επειδή (με τη δική σου επέμβαση) λυτρωθήκαμε απ’ τις συμφορές. Εσύ όμως που η δύναμή σου είναι ακατανίκητη, ελευθέρωσε κι εμένα από κάθε είδους κινδύνους, για να σου αναφωνώ: Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Α’ ΣΤΑΣΗ

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκε το χαίρε. (3) και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενον σε θεωρών Κύριε, εξίστατο και ίστατο, κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα.

Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ πήγε στην παρθένο Μαρία για να της αναγγείλει ότι θα γινόταν Μητέρα του Χριστού, είδε ότι ενώ ακουόταν η ασώματη φωνή του, ο Υιός του Θεού έπαιρνε σώμα μέσα στα άσπιλα σπλάχνα της Παναγίας. Τότε θαύμασε λοιπόν, το άυλο και ουράνιο αυτό πνεύμα και άρχισε να απευθύνει στην θεοτόκο τα παρακάτω “χαίρε”.Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει. Χαίρε,δι’ ης η αρά εκλείψει.

Μες από την Παναγία θα έβγαινε η λάμψη της χαράς, δηλαδή ο Λυτρωτής. Και πάλι μες από την Παναγία θα δινόταν στους ανθρώπους η απαλλαγή από την κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις. Χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Χαίρε, γιατί με σένα ξαναφωνάζει κοντά του τον πεσμένο Αδάμ ο θεός και λυτρώνει την Εύα από τα δάκρυά της.

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Να μυρίσει η Σαρακοστή μας λιβάνι, πριν μυρίσει η χώρα μας μπαρούτι

Τα ίδια τα πολεμικά γεγονότα γίνονται «κήρυκες» μετανοίας κι όμως εμείς αρνούμαστε να τρέξουμε στα πνευματικά μας καταφύγια, τις εκκλησιές

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ποια στιγμή είναι καλύτερη για μετάνοια, αν όχι εκείνη που λιγοστεύει περισσότερο το φως της ανθρωπότητας; Η πυριτιδαποθήκη που άναψε μονομιάς στη Μέση Ανατολή, μας έφερε αμέσως σε θέση μαθητευόμενων αναλυτών αλλά δεν δείχνει να μας φέρνει ακόμα σε θέση προσευχόμενων χριστιανών.

Διανύουμε μια συγκυρία που έχει ιδιαίτερη αξία από πνευματικής επόψεως, αφού λίγο μετά την αρχή της Σαρακοστής ξέσπασε μια πολεμική σύγκρουση στη «γειτονιά» μας που μοιάζει με προοίμιο του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αναταραχή μας βρήκε σε πένθιμο Στάδιο, σαν να αντάμωσε η εκρηκτική διαστολή του κόσμου με τη συστολή της εγκράτειας που μας καλεί να δείξουμε η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Σαν να μας λέει ο κρίσιμος καιρός: «νήστεψε τώρα πριν χρειαστεί να πενθήσεις. Νήστεψε τώρα, πριν χρειαστεί να πεινάσεις. Απόκοψε το θέλημά σου, πριν στο αποκόψει η βία των γεγονότων. Μετανόησε εκουσίως, πριν μετανοήσεις κατ’ ανάγκην. Πήγαινε να εξομολογηθείς πριν σε καταπιούν τα ανομολόγητα».

Ο έξυπνος χριστιανός είναι πάντα έτοιμος! - π. Γεώργιος Σχοινάς

 

πηγή: https://www.youtube.com/

Μνήμη της ευρέσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, ότε ευρέθη παρά της μακαρίας Eλένης (6 Μαρτίου)

Δίδωσιν ημίν Eλένη ταύτην χάριν,

Bλέπειν το σώσαν εκ φθοράς ημάς ξύλον.

H εύρεσις των τιμίων Ήλων, οι μετά το ευρεθήναι, οι μεν τω κράνει της κεφαλής του Kωνσταντίνου ενεμίγησαν, οι δε τω χαλινώ του ίππου αυτού, προστάξει της Aγίας Eλένης της μητρός αυτού1

Φανέντες ήλοι βασιλεί, του μεν κράνους,

Άγαλμα κείνται, του χαλινού δε κράτος.

Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη. 

Τοιχογραφία στην Ιερά Μονή Παναγίας Ασίνου

Kωνσταντίνος ο Mέγας και Iσαπόστολος, πρώτος ανάμεσα εις τους βασιλείς της παλαιάς Pώμης, εδέξατο τον Xριστιανισμόν. Oύτος λοιπόν έχωντας πόλεμον, καθώς μεν λέγουσί τινες, εν τη Pώμη κατά Mαγνεντίου· καθώς δε άλλοι λέγουσιν, εν τω ποταμώ του Δουνάβεως κατά των Σκυθών2· βλέπωντας δε το στράτευμα των εχθρών, πως ήτον περισσότερον από το εδικόν του, ευρίσκετο εις απορίαν και φόβον. Όθεν εις τοιαύτην κατάστασιν ευρισκομένου, εφάνη κατά το μεσημέριον τύπος Σταυρού εις τον ουρανόν, σημειούμενος δι’ αστέρων. Kαι τριγύρω εις τον Σταυρόν εφάνηκαν γράμματα, τυπούμενα και αυτά δι’ αστέρων με ρωμαϊκά, ήτοι λατινικά στοιχεία, τα οποία έλεγον ούτω· «Eν τούτω Nίκα»3.

Μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα δύο Μαρτύρων των εν τω Αμορίω (6 Μαρτίου)

Μνήμη των Aγίων μεγάλων Mαρτύρων τεσσαράκοντα δύω, των εν τω Aμορίω μαρτυρησάντων, Θεοδώρου, Kωνσταντίνου, Kαλλίστου, Θεοφίλου, Bασσώη και των συν αυτοίς

Eπταπλαρίθμως συντεθειμένον φέρει,

Tον έξ αριθμόν η τετμημένη φάλαγξ.

Tεσσαράκοντα κάρηνα δυοίν άμα έκτη εκάρθη.

Μαρτύριο των Τεσσαράκοντα Δύο Μαρτύρων των εν τω Αμορίω. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτοι οι Άγιοι εκατάγοντο από το Aμόριον, το οποίον είναι πόλις της άνω Φρυγίας, ήτις εσκλαβώθη από τους Aγαρηνούς κατά τους χρόνους Θεοφίλου του βασιλέως του εικονομάχου, του και αυτού καταγομένου διά του πατρός αυτού Mιχαήλ του Tραυλού, από το αυτό Aμόριον, εν έτει ‚αμθ΄ [1049]. Oύτοι λοιπόν στρατηγοί και ταξιάρχαι όντες και από το πρώτον γένος των Pωμαίων, εσκλαβώθησαν από τους Aγαρηνούς, και ούτε από δειλίαν ενικήθησαν οι μακάριοι, ούτε από φιλοψυχίαν, ούτε από ασθένειαν της φύσεως, αλλά ανδρείως ομολογήσαντες την του Xριστού πίστιν, εναντιώθησαν εις τους ασεβείς Oθωμανούς με φρόνημα γενναίον, και με ανδρίαν ψυχής. Διότι δεν εμαλακώθησαν από την πολυκαιρινήν κακοπάθειαν του σώματος, την οποίαν εδοκίμασαν μέσα εις την φυλακήν, αλλά αντισταθέντες εις την ασέβειαν με ανδρικήν γενναιότητα, και μη καταδεχθέντες να αρνηθούν την εις Xριστόν πίστιν, μετά χαράς απεκεφαλίσθησαν, και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του μαρτυρίου1.

Σημείωση

1. Σημείωσαι, ότι το ελληνικόν Mαρτύριον τούτων συνεγράφη υπό Mιχαήλ του Συγγέλου, ου η αρχή· «Mαρτύρων άθλοις, Θεός μεν, ευφραίνεται και δοξάζεται». (Σώζεται εν τη των Iβήρων.) Eν αυτή σώζεται και άλλος λόγος εις τους αυτούς, ου η αρχή· «Eμοί δοκούσιν οι Mάρτυρες». Eν δε τη Mεγίστη Λαύρα σώζεται το Mαρτύριον τούτων, ου η αρχή· «Φαιδρά μεν της πανηγύρεως». Tον δε απλούν Bίον αυτών όρα εις το Nέον Λειμωνάριον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Η ανιψιά του Αγίου Παϊσίου περιγράφει τα παιδικά χρόνια δίπλα του: «Είναι βαρύ το όνομα που φέρουμε, θαύμα η σειρά για τη ζωή του»

Η Μαρία Εζνεπίδου θυμάται στιγμές από την παιδική της ηλικία δίπλα στον Άγιο Παΐσιο και τις συμβουλές που τους έδινε - Αναφέρεται στο πώς ο Άγιος συγκέντρωνε τα παιδιά της γειτονιάς για να τους μιλήσει για την πίστη και τις αξίες της ζωής

• Η εκπαιδευτικός Μαρία Εζνεπίδου, ανιψιά του Αγίου Παϊσίου, μοιράστηκε προσωπικές αναμνήσεις από τα παιδικά της χρόνια και την ανθρώπινη πλευρά του Αγίου.
• Η κυρία Εζνεπίδου περιέγραψε στιγμές οικογενειακής καθημερινότητας, συμβουλές και μαθήματα ζωής που της έδωσε ο Άγιος Παΐσιος.
• Η ίδια ανέφερε ότι ο Άγιος Παΐσιος τους μιλούσε για τον Άγιο Αρσένιο και ποτέ για τον εαυτό του, ενώ η σειρά για τη ζωή του χαρακτηρίστηκε «θαύμα».
• Η εκπαιδευτικός τόνισε τη σημασία της ταπεινότητας και των σωστών αξιών που πρέπει να δίνονται στα παιδιά από μικρή ηλικία.
• Τέλος, ανέφερε ότι μόνο το κόμμα «ΝΙΚΗ» αρθρώνει ορθόδοξο λόγο στη Βουλή. Η εκπαιδευτικός Μαρία Εζνεπίδου, ανιψιά του Αγίου Παϊσίου διηγήθηκε προσωπικές μνήμες από τα παιδικά της χρόνια και την ανθρώπινη πλευρά του Αγίου.

Μιλώντας στο vidcast του trikalavoice.gr η κυρία Εζνεπίδου περιέγραψε στιγμές από την οικογενειακή τους καθημερινότητα, θυμήθηκε τις συμβουλές που τους έδινε και τα μαθήματα ζωής που σημάδεψαν βαθιά την πορεία της.

Δεν είναι όλοι άνθρωποι πάντα τόσο ώριμοι, όσο τους νομίζεις…

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’ευχαριστώ’’. Κάνε το καλό που θες να κάνεις με την καρδιά σου και μετά ξέχνα το, ας πάει στην ευχή… Οι άνθρωποι «ξεχνάνε» πιο γρήγορα από ότι το νομίζεις.

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’συγγνώμη’’. Ακόμα και αν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι δεν σου φέρθηκε καλά, δύσκολα να το «βγάλει» από το στόμα το ρημάδι… Δεν σκύβουμε το κεφάλι εύκολα οι άνθρωποι. Δεν ταπεινωνόμαστε μπροστά στον αδερφό μας…

Μην περιμένεις από κανέναν να σου πει ‘’σε αγαπώ’’. Κάποιοι το δείχνουν με τις πράξεις τους. Εντάξει. Κάποιοι άλλοι ούτε καν με αυτές… Το θεωρούν αδυναμία. Ντροπή. Και εγώ δεν ξέρω τί… Τσάμπα θα γεμίζεις προσδοκίες και θα απογοητεύεσαι… Εσύ αγάπα. Λέγε το εκεί που θες. Και άσε τον κάθε έναν, να κάνει ό,τι θέλει.

Μην περιμένεις από κανέναν να καταλάβει το τί περνάς… Θέλει μαγκιά, θέλει ανδρεία να σκύψεις και να γευτείς τον πόνο του αδερφού σου… Έτσι είναι άνθρωποι… Αδύναμοι συχνά… Κατάλαβέ τους και μην τους κρατάς κακία.

Ούτε ‘’συγγνώμη’’, ούτε ‘’ευχαριστώ’’, ούτε να σε καταλάβουνε, ούτε ‘’σ ’αγαπάω’’…

Τίποτα μην περιμένεις από αυτά..

Δεν είναι όλοι άνθρωποι πάντα τόσο ώριμοι, όσο τους νομίζεις…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ νηστεία νὰ γίνεται μὲ φιλότιμο…

Ἀπόσπασμα ἀπό τίς σελίδες 182-186 τοῦ βιβλίου: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ Δ΄ - OIKOΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται. Ἐνῶ, ἄν μπῆ στὸ νόημα καὶ νηστέψη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, θὰ χαίρεται. «Αὐτὴν τὴν ἡμέρα, νὰ σκεφθῆ, ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε· οὔτε νερὸ δὲν Τοῦ ἔδωσαν νὰ πιῆ· ξίδι Τοῦ ἔδωσαν. Κι ἐγὼ δὲν θὰ πιῶ νερὸ ὅλη τὴν ἡμέρα». Ἄν τὸ κάνη αὐτὸ, τότε θὰ νιώθη ἀνώτερη χαρὰ μέσα του ἀπὸ αὐτὸν ποὺ πίνει τὰ καλύτερα ἀναψυκτικά!

Καὶ βλέπεις, πολλοὶ κοσμικοὶ μιὰ Μεγάλη Παρασκευὴ δὲν μποροῦν νὰ νηστέψουν, ἀλλὰ ἔξω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο μποροῦν νὰ κάθωνται καὶ νὰ κάνουν ἀπεργία πείνας γιὰ ἕνα πεῖσμα, γιὰ νὰ πετύχουν κάτι. Ἐκεῖ ὁ διάβολος τούς δίνει κουράγιο.

Υπάρχει τρόπος να υπομένουμε τους πειρασμούς;

Όσοι είναι φίλοι του Θεού, όσοι έχουν κλείσει μέσα τους τον Κύριο σαν ένα πολύτιμο θησαυρό, δέχονται με πολλή χαρά τις βρισιές και τις ατιμίες, και αγαπούν με καθαρή καρδιά, σαν ευεργέτες, αυτούς που τους αδικούν.

Ο Χριστός, ο αναμάρτητος, ραπίσθηκε άδικα από ένα δούλο, κι έτσι έγινε το πρότυπο όλων μας στην ανεκτικότητα, τη μεγαλοψυχία και τη μακροθυμία. Αλλά μόνο ραπίσθηκε; Αν πάρουμε από την αρχή τα γεγονότα της ένσαρκης οικονομίας Του, θα δούμε πως αυτή δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια αλυσίδα ταπεινώσεων και εξευτελισμών.

Πρώτα-πρώτα ο Κύριος, όντας Θεός, καταδέχθηκε να έρθει στη γη, «μορφήν δούλου λαβών», και να ζήσει ανάμεσά μας σαν ένας άσημος και φτωχός «τέκτονος υιός». Μέχρι τα τριάντα Του χρόνια βοηθούσε τον άγιο Ιωσήφ στο ταπεινό επάγγελμα του ξυλουργού. Ύστερα, όσο κήρυττε και θαυματουργούσε, υπέμεινε το διασυρμό, τη συκοφαντία και τις επιβουλές των Φαρισαίων και Γραμματέων. Και τέλος, πιάστηκε, χλευάσθηκε, μαστιγώθηκε, ραπίσθηκε και σταυρώθηκε.

Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος: Ο ηρωικός διδάσκαλος της Ραψάνης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

Οι Νεομάρτυρες, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού, προέρχονταν από όλες τις τάξεις και τα επαγγέλματα. Μια πλειάδα από αυτούς ήταν μορφωμένοι και είχαν ζηλευτά επαγγέλματα, τα οποία αντάλλαξαν με τη μαρτυρία της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας και έχυσαν το αίμα τους για γι’ αυτή. Ένας από αυτούς είναι και ο ένδοξος άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος της Ραψάνης, γραμματοδιδάσκαλος στο επάγγελμα.

Γεννήθηκε το 1798 στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, σε έναν σημαντικό συνοικισμό στον Κάτω Όλυμπο. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια. Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζηλάσκαρης ή Αναστάσιος Ψάλτης. Δεν είναι γνωστό όμως αν το Ψάλτης είναι επώνυμο ή ιδιότητα του Αναστασίου. Η μητέρα του Νεομάρτυρα είχε το όνομα Σμαράγδα και ήταν θυγατέρα του Θεόδωρου Σακελλαρίδου. Τους διέκρινε βαθειά ευσέβεια, με την οποία γαλούχησαν το μικρό Γεώργιο.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος (5 Μαρτίου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ουδέποτε υπήρξε στην Εκκλησία απουσία πατερικών μορφών. Όπως σε κάθε εποχή, και στους σύγχρονους χρόνους αναδείχνονται Πατέρες και διδάσκαλοι. Μια τέτοια σύγχρονη πατερική μορφή υπήρξε και ο Σέρβος νεοφανής άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), επίσκοπος Ζίτσης και Αχρίδος, ο οποίος έλαβε την προσωνυμία «ο Σέρβος Χρυσόστομος», λόγω της ρητορικής του δεινότητας και των αγώνων του για την μόνη σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1880 στο χωριό Λέλιτς της Νότιας Σερβίας από φτωχούς, πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Ιερά Μονή Τσέλιε. Από μικρό παιδί έδειξε μια ασυνήθιστη αγάπη για την Εκκλησία και κλίση για την αρετή και την προσευχή. Απομονώνονταν συχνά και προσεύχονταν με τις ώρες. Μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του εισήχθη στην Ιερατική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Εκεί έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στις σπουδές του, ώστε το Πατριαρχείο της Σερβίας, εκτιμώντας την φιλομάθειά του και το ήθος του, τον έστειλε με υποτροφία για ανώτερες σπουδές στην Ελβετία, την Γερμανία και την Αγγλία. Έμαθε επίσης άριστα επτά γλώσσες.

Όταν τα αγέννητα μωρά «θάβονται» από τα ΜΜΕ

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που το σύστημα των αμβλώσεων καταφέρνει και συγκαλύπτει την μεγαλύτερης κλίμακας καταστροφή ανθρώπινης ζωής στην ιστορία είναι η εξόφθαλμη υποστήριξή του από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις.

Δημοσιογράφοι και παρουσιαστές, καλλιτέχνες και σχολιαστές μιλούν, γράφουν, παραπλανούν, προσβάλλουν, υποτιμούν και ψεύδονται για να υποστηρίξουν την «διακοπή της εγκυμοσύνης» δηλ. τον θάνατο του αγέννητου παιδιού. Υπερασπίζονται το ανύπαρκτο «δικαίωμα» της γυναίκας να σκοτώνει το παιδί της, το παραπλανητικό «δικαίωμα» ελέγχου στο σώμα της (ενώ το παιδί δεν είναι σώμα της), το αμετάβλητο της σχετικής νομοθεσίας, (το οποίο δεν ισχύει για κανένα νόμο) και προσβάλλουν με αναίδεια οποιονδήποτε αρθρώσει αντίθετο λόγο, ενώ παραποιούν τα γεγονότα, αγνοώντας τις χιλιάδες μαρτυρίες για την κακία της άμβλωσης.

Πότε να γίνεται η ευχή;

Ας ανοίγουμε και ας κλείνουμε την ημέρα με την ευχή. Συνιστούν οι Πατέρες να προσφέρουμε την «πρωτόνοια» στον Θεό (Κλίμαξ 26 Α’ 76). Δηλαδή η πρώτη σκέψη που θα κάνουμε μόλις ξυπνήσουμε, να μελετάει τον Θεό. Και αντίστοιχα ν’ αποκοιμόμαστε με την ευχή. Έτσι με την πρωινή ευχή θα ξεκινά και θα αγιάζεται η μέρα, με τη βραδινή η νύχτα.

Οι μοναχοί, που κύριο μέλημά τους είναι η ευχή, σηκώνονται τις πρώτες ώρες μετά τα μεσάνυχτα. Τότε πριν την πρωινή (κοινή) ακολουθία στον ναό, κάνουν τον «κανόνα» τους, με άλλα λόγια προσεύχονται στο κελλί τους με το κομποσχοίνι.

Εκείνες λοιπόν τις ώρες οι αδελφοί λένε την ευχή για τον εαυτό τους, για το μοναστήρι τους, για την Εκκλησία, για... το Έθνος, για τους αλλόπιστους, ακόμη και για τους ειδωλολάτρες, για τους άθεους, για τον κόσμο – για όλη τη Δημιουργία.

Κέρασμα από τον Άγιο παπά – Τύχωνα, στο υπαίθριο αρχονταρίκι στην Καψάλα

Για μια στιγμή βλέπω ένα λαμπρό γέρο καλόγερο –τα τριμμένα ράσα, το κοντό ζωστικό έκρυβαν έναν άρχοντα. Η λάμψη του προσώπου του, η μακριά γενειάδα του, η γλυκειά ομιλία του, η αγάπη και η απλότητά του γέμισαν την καρδιά μου χαρά και συγκίνηση. Δίχως να ξέρω ποιος ήταν, ήθελα να τον προσκυνήσω, να λάβω την ευλογία του. Πίστευα πως η ευλογία του ήταν ευλογία Χριστού.

Σαν διψασμένος κάθησα για λίγο κοντά του, να τον ρωτήσω:

-Που μένεις;

-Ερημίτης, μου απάντησε. Θαύμασα και ζήτησα πάλι να με ευλογήση…

Καθίσαμε στον καναπέ και επέμενα να τον ρωτώ, που μένει. Τέλος μου είπε:

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Γερασίμου του Iορδανίτου (4 Μαρτίου)

Yπηρέτης θηρ τω Γερασίμω γέρας,

Θήρας παθών κτείναντι πριν λήξαι βίου.

Tη δε τετάρτη Γεράσιμος βιότοιο απέπτη.

Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ορφανού στη Θεσσαλονίκη

Oύτος ο Όσιος Γεράσιμος ήτον κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του βασιλέως, του καλουμένου Πωγωνάτου, εν έτει χο΄ [670], ως λέγει Σωφρόνιος ο Iεροσολύμων ο τον Bίον του Oσίου τούτου γράψας1. Παιδιόθεν δε στοιχειωθείς με τον φόβον του Θεού, και το σχήμα των Mοναχών ενδυθείς, επήγεν εις την βαθυτέραν έρημον της Θηβαΐδος. Eις τόσον δε ύψος αρετών έφθασε, και τόσην οικειότητα έλαβε προς τον Θεόν, διατί εφύλαξε το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν καθαρόν, ώστε οπού, είχεν υποκάτω εις την εξουσίαν του και αυτά τα άγρια θηρία. Διότι ένα λεοντάρι τον υπηρέτει, το οποίον κοντά εις τας άλλας υπηρεσίας, οπού έκαμνε του Oσίου, είχε και το διακόνημα αυτό, το να βόσκη τον γαΐδαρον, οπού έφερνε το νερόν εις τον Όσιον. Mίαν φοράν δε επέρασαν από εκεί μερικοί πραγματευταί, και βλέποντες τον γαΐδαρον μοναχόν, έκλεψαν αυτόν, το δε λεοντάρι εκοιμάτο και δεν αισθάνθηκεν. Όθεν το βράδυ εγύρισεν εις τον Όσιον χωρίς να έχη μαζί του τον γαΐδαρον κατά την συνήθειαν.

Ο πιτσιρικάς, ο άγιος και το λιοντάρι (κινούμενα σχέδια)

 

Επιτέλους μια ελληνική παραγωγή, και στην ελληνική γλώσσα, για τα μικρά παιδιά που δεν ξέρουν να διαβάζουν, αλλά και για τα μεγαλύτερα, που... βαριούνται να διαβάσουν! Δόξα τω Θεώ. Νά 'ναι ευλογημένοι οι συντελεστές...

Απολαύστε το, καθώς και τις άλλες ταινίες κινουμένων σχεδίων στο blog μας και στο YT.

Δες και: Οι άγιοι και τα ζώα.

Η βιογραφία του αγίου Γεράσιμου του Ιορδανίτη

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθρωποι: σαρκικοί, ψυχικοὶ καὶ πνευματικοί...

Ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου

«Ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθρωποι: σαρκικοί, ψυχικοὶ καὶ πνευματικοί. 

Ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος θέλει ὅλα τὰ τῆς σαρκός -ζητεῖ τὴν ἀνάπαυση, ἀγαπᾶ τοὺς ἐπαίνους, δὲν θέλει νὰ τὸν ὑβρίσουν, δὲν δέχεται νὰ τοῦ κόψουν τὸ θέλημά του, ὑπερασπίζει τὸν ἑαυτό του καὶ ζητεῖ ὅλα ὅσα εἶναι πρὸς ἀνάπαυση τοῦ σαρκίου του. 

Ὁ ψυχικὸς πάλι δὲν θέλει νὰ ἀδικήσει, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ τὸν ἀδικήσουν. Δὲν κατηγορεῖ, ἀλλὰ δὲν θέλει καὶ νὰ τὸν κατηγορήσουν ἐὰν τοῦ συμβεῖ μία ὕβρις ἢ ἀδικία, ἢ τὸν περιφρονήσουν, δὲν ὁμιλεῖ μέν, ἀλλὰ θλίβεται καὶ λυπᾶται πὼς νὰ τοῦ τὸ κάμουν· αὐτὸς εἶναι ὁ ψυχικός. 

Ὁ δὲ πνευματικὸς ἄνθρωπος σκέπτεται ὅλο τὰ τοῦ πνεύματος· ἂν ἀδικηθεῖ χαίρει· ἂν ὑβριστεῖ, εὐχαριστεῖται· ἂν τοῦ κόψουν τὸ θέλημά του, εὐφραίνεται· ὅ,τι καὶ ἂν τοῦ συμβεῖ λυπηρό, θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του ὅτι τοῦ πρέπουν ὅλα αὐτά, καὶ θέλει ὅλο νὰ τὸν περιφρονοῦν καὶ νὰ τὸν ἐξευτελίζουν».

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Χτύπημα στο Ντουμπάι: Οι πύραυλοι ξύπνησαν τη «Βαβέλ» από το όργιο της ματαιοδοξίας της

Μια παγκόσμια μητρόπολη της διεστραμμένης ελίτ έγινε... σκορποχώρι μόλις έφυγε από τη μέση το απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Μέσα στο πολεμικό χάος της Μέσης Ανατολής από τον πόλεμο των ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έχει νομίζω ενδιαφέρον να σταθούμε σε όσα έγιναν στο περιλάλητο Ντουμπάι. Η πόλη που είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο καπιταλιστικής μακαριότητας, είδε την υπέρμετρη ματαιοδοξία της να γίνεται «ελβετικό τυρί» από ιρανικούς πυραύλους.

Αυτή η «Βαβέλ» της απύθμενης κενοδοξίας, της επιδειξιομανίας, των νεόπλουτων «influencers», της πολυτελούς πορνείας, των οργίων, των εμετικών «porta potty parties» και όλων των βδελυρών έξεων που ενώνουν την ελίτ Ανατολής και Δύσης, είδε το σύννεφο της ουτοπίας να διαλύεται από μια «βροχή» πυραυλικής πραγματικότητας.

Ἡμέρα μνήμης τοῦ ἥρωα τῆς ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ Σταυραετοῦ τοῦ Μαχαιρά (3 Μαρτίου)

Η ανωτέρω φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε τον Μάρτιο του 1956 από τον 16χρονο Κώστα Πισσαρίδη, στην ταράτσα της οικίας του Παπαχριστόδουλου στον Αγρό, με τα ράσα και τα γυαλιά μυωπίας του ιδίου. Σκοπός της φωτογράφησης ήταν η έκδοση ψεύτικης ταυτότητας κατά την παραμονή του στο μοναστήρι του Μαχαιρά την περίοδο που ανάρρωνε από εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας (Μάρτης-Ιούνης 1956). Παρά την εντολή του Αυξεντίου να καταστραφούν τα αρνητικά της φωτογραφίας με το πέρας της αποστολής, ο Κώστας Πισσαρίδης φύλαξε τα αρνητικά και τα αποκάλυψε μετά το τέλος του Αγώνα. Η φωτογραφία αυτή έχει ψηφιοποιηθεί από τα αρνητικά που μας παραχώρησε η κόρη του Κώστα Πισσαρίδη, Γιαννούλα τον περασμένο χρόνο στον Αγρό.

Γράφει ὁ Κώστας Πρωτοπαπάς, Πολιτικὸς Ἐπιστήμων

«Ἀρκετά δίδαξα μέχρι τώρα στά παλληκάρια μου, πῶς νά κρατᾶνε τά ὄπλα καί νά πολεμοῦν. Καιρός εἶναι νά τούς δείξω καί πῶς νά πεθαίνουν»!

Ο διαχρονικός και προφητικός λόγος του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς – “Πόλεμος και Βίβλος”

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ο Άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς) έλαβε μέρος τον Αύγουστο του 1927 σε ένα συνέδριο στο Williamstown της Μασαχουσέτης (ΗΠΑ) με θέμα “Η δικτατορία ενάντια στη δημοκρατία στην Ευρώπη”. Η εντύπωση που προκάλεσε περιγράφεται από το δημοσιογράφο της τοπικής εφημερίδας με τα καλύτερα λόγια, τόσο για τις θέσεις που ανέπτυξε, όσο και εν γένει για το παρουσιαστικό του. Μετά το συνέδριο αποχώρησε συνοδευόμενος από μια παρέα για τη Νέα Υόρκη και από εκεί για μία ήμερα όλοι βρέθηκαν στην εξοχική κατοικία ενός μέλους της παρέας στη Βοστώνη. Την επομένη ο Άγιος ξεκίνησε το ταξίδι του για την Ευρώπη. Στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού έγραψε το “Πόλεμος και Βίβλος” που για πρώτη φορά εξεδόθη το 1932.

Ακολουθούν επιλεγμένα αποσπάσματα από το σπουδαίο αυτό σύγγραμμα.

“Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια”

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη

Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά.. δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να προκύψη από αυτό καλό.

Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί που θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό.

Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι’ αυτό αφαιρούν σιγά-σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως.

ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Πρωτ. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους είναι να μην τους λένε ποτέ όχι σε ό,τι ζητούν.

Δεν είναι δυνατόν το παιδί του γείτονα να έχει τάμπλετ και το δικό μας να μην έχει, ασχέτως αν το χρειάζεται ή όχι.

Η νηστεία είναι μια αφορμή να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας, ώστε όταν αργότερα συναντήσουν δυσκολίες και στερήσεις στη ζωή τους να μην απελπιστούν αλλά να αγωνίζονται.

Ας τους υπενθυμίζουμε κάθε Τετάρτη και Παρασκευή:«Παιδί μου ο Χριστός έπαθε και σταυρώθηκε ως άνθρωπος, χωρίς να φταίει σε τίποτα για να μας γλυτώσει από την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο. Όταν εμείς νηστεύουμε τις δύο αυτές ημέρες Του εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας. Η νηστεία μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να βάζουμε σε δεύτερη μοίρα τα υλικά αγαθά και να αγωνιζόμαστε περισσότερο για την απόκτηση των αρετών».

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;

MINDFULNESS ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ – ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;

Ἡ λέξη «ἐνσυναίσθηση» ἀκούγεται σήμερα παντοῦ. Στήν ἐκπαίδευση, στήν ψυχολογία, στή δημόσια συζήτηση, ἀκόμη καί στόν ἐκκλησιαστικό λόγο. Παρουσιάζεται ὡς ἡ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἀρετή, ὡς προϋπόθεση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καί ὡς θεραπευτικό κλειδί γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Πολλοί τήν ταυτίζουν ἀβασάνιστα μέ τή χριστιανική ἀγάπη — καί ἡ Ἐκκλησία, πού κατέχει τόν πληρέστερο λόγο γιά τόν ἄνθρωπο καί τίς σχέσεις του, ἔχει τόσο τή δυνατότητα ὅσο καί τήν εὐθύνη νά διακρίνει μέ σαφήνεια.

Ἡ ταύτιση αὐτή δέν εἶναι ἁπλῶς ἀνακριβής. Πίσω ἀπό αὐτή τή φαινομενικά ἀθώα ἔννοια κρύβεται μιά βαθύτερη πολιτισμική καί πνευματική μετατόπιση· καί εἶναι ἀκριβῶς ἡ πλούσια ἀνθρωπολογική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἐκείνη πού μπορεῖ νά τήν ἀναγνωρίσει καί νά ἀπαντήσει μέ ἐπάρκεια.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Eυτροπίου, Kλεονίκου και Bασιλίσκου (3 Μαρτίου)

Εις τον Ευτρόπιον

O χρηστός ημίν Eυτρόπιος τους τρόπους,

Eφεύρε Xριστόν και τέλος διά ξίφους.

Εις τον Κλεόνικον

Kαι Kλεόνικος ευκλεά νίκην έχει,

Σταυρώ κρεμασθείς, ως ο Xριστός μου πάλαι.

Εις τον Βασιλίσκον

Eιρκτήν το σώμα και προ της ειρκτής έχων,

Eιρκτών λυτρούται Bασιλίσκος εκ δύω.

Eν ξύλω Eυτρόπιος σταυροίο τρίτη αεθλεύει.

Μαρτύριο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ευθαλίας και των Αγίων Ευτροπίου και Κλεονίκου. 

Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι (Κοσσυφοπέδιο)

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϟϛ΄ [296], καταγόμενοι μεν από την Aμάσσειαν, η οποία είναι πόλις διάσημος της εν Πόντω Kαππαδοκίας. Συγγενείς δε όντες και συστρατιώται με τον Άγιον Θεόδωρον τον Tήρωνα. Oύτοι λοιπόν διαβαλθέντες εις τον ηγεμόνα Aσκληπιοδότην, δέρνονται δυνατά. O δε Άγιος Eυτρόπιος δέχεται και εις το στόμα πληγάς, επειδή ύβρισε τον ηγεμόνα. Kαι οι μεν δέρνοντες αυτούς στρατιώται, παρελύθησαν και απέκαμον, οι δε δερνόμενοι Άγιοι, έγιναν υγιείς, με το να εφάνη ο Kύριος εις αυτούς, και ο Άγιος Mάρτυς Θεόδωρος ο Tήρων. Tούτο δε το παράδοξον θαύμα βλέποντες πολλοί άπιστοι, επίστευσαν εις τον Xριστόν, όθεν και απεκεφαλίσθησαν. Tαύτα βλέπων και ο ηγεμών, εμεταβλήθη, και εδοκίμαζε με κολακείας να μεταβάλη από την πίστιν του Xριστού τον Άγιον Kλεόνικον.

Εσύ να βαδίζεις ταπεινά και ελεύθερα… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Όποιος θέλει να παρεξηγηθεί, παρεξηγιέται.

Και όποιος θέλει να σου κάνει μούτρα, θα σου κάνει, όσο και αν προσπαθείς.

Όποιος θέλει να σε κατηγορήσει, θα σε κατηγορήσει.

Και όποιος θέλει να έχει παράπονα από σένα, μια ζωή θα μένει παραπονεμένος.

Εσύ φρόντισε, να μην αφήνεις τις τύψεις να σε καταπίνουν.

Εσύ φρόντισε, να μην κάνεις δικές σου, τις ανασφάλειες των άλλων. Τα όσα σου φορτώνουν επειδή οι ίδιοι, δεν έχουν διαχειριστεί τα κόμπλεξ τους…

Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους στη ζωή.

Ούτε μπορείς να τρέχεις και να μαζεύεις τα δικά τους ασυμμάζευτα.

Εσύ να βαδίζεις ταπεινά και ελεύθερα…

Και από κει και πέρα, ο καθένας ας κάνει ό,τι καταλαβαίνει.

Έρχεται το βράδυ φίλε μου, και καθένας τραβά το δρόμο του εν τέλει.

Έρχεται το βράδυ και ενώ όλοι πρόθυμα σου λένε το μακρύ και το κοντό τους, τραβάνε εν τέλει το δρόμο τους και σε σένα μένει μόνο η πίκρα…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

«Έτσι θα ανθίσει η Ορθοδοξία σε λίγα χρόνια! Έτσι θα καρποφορήσει σε όλο τον κόσμο!» Το μεγάλο θαύμα του τρελλο-Γιάννη!

Καταθέτουμε εδώ ένα σημαντικό περιστατικό, με προφητικές διαστάσεις, από τη συναναστροφή της πιο πάνω κυρίας* με τον αγίας μνήμης Κωνσταντίνο τον δια Χριστόν σαλό των Αθηνών, γνωστό ως τρελλο-Γιάννη, όπως αυτή μας το διηγήθηκε κατά την πρόσφατη συνάντησή μας στην Αθήνα.

«Σε κάποιο ναό των Αθηνών, κατά την επίσημη και εορταστική ημέρα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, οι πιστοί εισέρχονταν, κρατώντας εικόνες που έφερναν από τα σπίτια τους, εις ανάμνηση της αναστύλωσης των εικόνων κατά την λαμπρή αυτή ημέρα. Στην Ακολουθία εκείνη παρίστατο και η γνωστή μας αυτή κυρία, που σε μια στιγμή είδε τον τρελλο-Γιάννη να εισέρχεται στον ναό, φέροντας επάνω στην κεφαλή του μία γλάστρα με μαραμένα λουλούδια! Κατά τη διάρκεια της λιτανείας των ιερών εικόνων, που γίνεται κατά την ημέρα αυτή σε ορισμένους ναούς, κάποιοι χριστιανοί κοροΐδευαν τον τρελλο-Γιάννη, για την παράδοξη ‘άρση’ της γλάστρας… Η καλή μας αυτή κυρία, που λιτάνευε μαζί με τον τρελλο-Γιάννη, προσπαθώντας να τον σωφρονίσει, του έλεγε· «Κωνσταντίνε μου, άσε κάτω τη γλάστρα τώρα! Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά τέτοια ημέρα και ώρα!» Κι αυτός της απάντησε· «Αυτό που βλέπεις, είναι τρέλλα με νόημα! Εσύ να βλέπεις τη γλάστρα. Και να δεις, που στο τέλος όλοι θα πέσουν να προσκυνήσουν!»

Τι θα γίνει με όσους δεν γνώρισαν την Ορθοδοξία; – Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος απαντά σε ένα θεολογικό και διαχρονικό ερώτημα: Τι θα γίνει με όσους δεν γνώρισαν το Ευαγγέλιο;

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Από τον Άγιο Παΐσιο στον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή: Η νέα σειρά του MEGA, με τον Άρη Σερβετάλη

 

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Άγιος Νικόλαος Πλανάς (2 Μαρτίου)

Άγιος Νικόλαος Πλανάς. ”Ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκότερος των ανθρώπων”

Εορτάζει στις 2 Μαρτίου.

Άγιος Νικόλαος Πλανάς

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς (+1932), ένας άγιος των ημερών μας, ήταν άνθρωπος άκακος, απονήρευτος και με βαθειά ταπείνωση.

Έδειχνε μεγάλη υπομονή στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες. Έλεγε κάποτε ο ίδιος συμβουλεύοντας μια πνευματική του κόρη:

“Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν”.

Εξηγεί σε μια «κόρη του» γιατί να μην θυμώνει και λέει: «και ‘γω δεν ξέρω να μιλήσω; ξέρω, αλλά σκέφτομαι το αποτέλεσμα και έτσι σιωπώ».

Ο παπα – Νικόλας Πλανάς λειτουργούσε καθημερινά, χωρίς διακοπή, σε διάστημα μισού αιώνα. Στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους.

Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά, αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Κοίταξε και στα ντουλάπια του ιερού, μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. Μα κανένα αποτέλεσμα. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων.

Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. Το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα!

Προσευχή με κομποσχοίνι για τον τερματισμό του πολέμου

 

πηγή: https://youtu.be

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις;» (Ἰω. 1,49)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Πρώτη (Α΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπασχολήσω τὴν ἀγάπη σας μὲ ἕνα πρακτικὸ θέμα. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο ποὺ ἔθεσε ὁ Ναθαναὴλ στὸν Κύριο ὅταν τοῦ εἶπε· «Πόθεν με γινώσκεις;», ἀπὸ ποῦ μὲ γνωρίζεις;(Ἰω. 1,49). Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ Ναθαναήλ, ὅπως καὶ στὴν ἀπάντησι τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει κρυμμένη ὠφελιμωτάτη πνευματικὴ διδασκαλία.

Ὁ Ναθαναὴλ δὲν ἐγνώριζε τὸ Χριστό. Ὁ Χριστὸς τοῦ ἦταν ἄγνωστος. Εἶχε ὅμως ἕνα φίλο, τὸν Φίλιππο, ποὺ εἶχε γνωριστῆ μὲ τὸ Χριστό, καὶ ἀφ᾿ ὅτου πίστεψε σ᾿ αὐτὸν ἔπλεε σὲ ὠκεανὸ χαρᾶς. Θεώρησε λοιπὸν καθῆκον ὁ Φίλιππος νὰ καλέσῃ καὶ τὸ Ναθαναὴλ νὰ γνωρίσῃ τὸ Χριστό. Ὅταν μετὰ ἀπὸ κάποιο δισταγμὸ ὁ Ναθαναὴλ πείσθηκε νὰ πλησιάσῃ,πρὶν ἀκόμη μιλήσουν, ὁ Κύριος –ποὺ πρώτη φορὰ τὸν ἔβλεπε– λέει γι᾿ αὐτόν· «Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι», νά ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μέσα του δὲν ἔχει ὑποκρισία (ἔ.ἀ. 1,48).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (2).pdf by aktines

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Λόγος Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας στην Κυριακή της Ορθοδοξίας

Η Αναστήλωσις των Αγίων Εικόνων. 

Φορητή εικόνα του 19ου αιώνα στον Ιερό Ναό Αγίων Ιωακείμ και Άννης, Καλλιάνα

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι’ αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β’ Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι’ ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β’ Πετ. 2, 1-2).