Υπάρχουν ημερομηνίες που δεν χωρούν στην τυπολατρία ενός ημερολογίου. Η 19η Μαΐου δεν είναι απλώς μία ημέρα, είναι μια κραυγή μέσα στον χρόνο. Είναι η φωνή των χαμένων πατρίδων, των χαμένων παιδιών, των γερόντων που πέθαναν σε πορείες θανάτου των οικογενειών που χώρισαν ασχέτως αν δεν το ήθελαν και των εκκλησιών που ερημώθηκαν. Είναι η φωνή του Πόντου. Η φωνή αυτή δεν σιγεί ποτέ. Ζει μέσα από τη λαλιά των γερόντων μας, μέσα από τους ήχους της λύρας, μέσα από τα ποντιακά μοιρολόγια και τους ασπροκεντημένους σταυρούς στα στήθη των προσφύγων. Είναι η φωνή εκείνων που πέθαναν χωρίς τάφο, αλλά ζουν μέσα στη συλλογική μας ψυχή.
Η 19η Μαΐου είναι το αιώνιο μνημόσυνο για τον Ποντιακό Ελληνισμό, που δεν ζητά εκδίκηση, αλλά μνήμη. Δεν επιδιώκει διχασμό, αλλά δικαίωση. Και σε τούτο τον ιερό αγώνα, η Μητρόπολή μας είναι παρούσα μνημονεύοντας, αναγνωρίζοντας και τιμώντας την Ιστορία.
