Είναι οι «νέου τύπου οικογένειες» το μέλλον της Ελλάδας μας, κυρία Υπουργέ;

Ποιο είναι το μέλλον μιας κοινωνίας που επενδύει σε ελλιπείς, 

στείρες και πολυδάπανες συγκατοικήσεις;

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κας Δόμνας-Μαρίας Μιχαηλίδου πως «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος, και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για inclusion και διαφορετικότητα. Δεν μπορείς να πεις ότι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δύο γονείς και τρία παιδιά. Δεν μπορείς να το πεις αυτό. Έχουμε πολυδιάσπαση των νοικοκυριών. Η δική μας πολύ μεγάλη αγωνία είναι να δημιουργήσουμε όλες αυτές τις ελευθερίες, όλον αυτόν τον χώρο, το χρόνο, και το χρήμα, που μπορεί να χρειάζεται μια οικογένεια, έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερα να κάνει την δική της επιλογή». (1)

Με λίγα λόγια: Η παραδοσιακή οικογένεια (κατά την Υπουργό) δεν έχει προοπτική. Σήμερα, η οικογένεια αναπτύσσεται μέσα από την διαφορετικότητα, την συμπερίληψη και τις επιλογές, και επιθυμία είναι να δημιουργηθούν ελευθερίες, χώρος, χρόνος και ΧΡΗΜΑ για να υλοποιηθούν αυτές τις επιλογές.

Άρχισε η ευθανασία παιδιών στην Ολλανδία

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Το λόμπυ της ευθανασίας επεκτείνει την καταστροφική του δράση προς τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας μας, τα μικρά παιδιά. Παρ΄ όλο που η ζωή κέρδισε μια νίκη στον Καναδά μετά την απόφαση της αρμόδιας κυβερνητικής επιτροπής να μην επεκταθεί η ευθανασία στα άτομα που έχουν αποκλειστικά ψυχική ασθένεια(1), η Ολλανδική Κυβέρνηση επιβεβαίωσε πρόσφατα ότι τουλάχιστον ένα παιδί έχει ήδη σκοτωθεί από ευθανασία.

Οι NL Times ανέφεραν στις 23 Ιουνίου 2026 (2) ότι:

«Σύμφωνα με επιστολή της Υπουργού Δημόσιας Υγείας Sophie Hermans προς το Κοινοβούλιο, για πρώτη φορά στην Ολλανδία, γιατρός έβαλε τέλος στη ζωή ενός παιδιού που είχε νόσο τελικού σταδίου. Η ειδική επιτροπή που συστάθηκε για την αξιολόγηση της ευθανασίας στα παιδιά, έλαβε την έκθεση για το περιστατικό πέρυσι.

Η Βιολογία δεν έχει σημασία... ή μήπως έχει;

Από τον Josh Wood, για την ιστοσελίδα του «Them before Us»

Τα ακούμε συνέχεια: 

• Τα παιδιά δεν χρειάζονται και μαμά και μπαμπά.
• Μόνο θέλουν να αισθάνονται ασφάλεια και ότι τα αγαπούν.
• Οι οικογένειες μπορεί να έχουν όλα τα σχήματα και τα μεγέθη.
• Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αφοσίωση και η φροντίδα, όχι η βιολογική σχέση.

Έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια αγκιστρώνονται τόσο πολύ σε αυτά τα συνθήματα;

Είναι πολύ απλό: δύο γυναίκες δεν μπορούν να δημιουργήσουν παιδί μαζί. Ούτε δύο άνδρες. Εάν η γενετική σχέση έχει αξία και τα παιδιά πράγματι χρειάζονται και την μητέρα και τον πατέρα τους, τότε τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν μπορούν να τους παράσχουν αυτή την ευεργεσία. Για να αποφύγει λοιπόν αυτόν τον αξεπέραστο σκόπελο, ολόκληρο το πλαίσιο των «οικογενειών» ΛΟΑΤΚΙ έχει επενδύσει στον ισχυρισμό ότι η βιολογία δεν έχει σημασία για τα παιδιά.

Υποστηρίζει ακόμη ότι,

ΕΛΛΑΔΑ: Αύξηση αυτοκτονιών στις ηλικίες 15–19 ετών

Το σοκ και ο προβληματισμός που προκαλεί η είδηση δύο ανήλικων κοριτσιών να πέφτουν μαζί από ταράτσα επαναφέρουν με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα της ψυχικής υγείας των παιδιών και εφήβων και των μηχανισμών πρόληψης της αυτοκτονίας.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Πώς φτάνουν δύο ανήλικα κορίτσια στο σημείο να πέσουν μαζί από μια ταράτσα; Το ερώτημα αυτό δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορη καμία κοινωνία», αναφέρουν οι ειδικοί επιστήμονες από το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας-Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών, ΚΛΙΜΑΚΑ-Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018- που εργάζονται καθημερινά στο πεδίο της πρόληψης της αυτοκτονίας. Τονίζουν ότι η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά δεν αποτελεί μια «ξαφνική» ή ακατανόητη αντίδραση.

Τα διαθέσιμα δεδομένα του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ καταγράφουν διαχρονικά περιστατικά αυτοκτονιών σε πολύ μικρές ηλικίες. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026 καταγράφεται αύξηση στις ηλικίες 15-19 ετών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης των μηχανισμών πρόληψης, έγκαιρης παρέμβασης και υποστήριξης της ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων.

Το ψέμα των δύο μπαμπάδων καταστρέφει τα παιδιά

Γιατί προσβάλλουμε την Μητρότητα;

Από το Them Before Us

Τί χρειάζονται τα παιδιά; Σταθερότητα. Ασφάλεια. Αγάπη. Να μεγαλώνουν μαζί με τους δύο ανθρώπους στους οποίους οφείλουν την ύπαρξή τους. Ο πολιτισμός μας, όμως, ψάχνει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των ενηλίκων και όχι τις αληθινές ανάγκες ενός παιδιού.

Για το παιδί η μητέρα του δεν ανταλλάζεται με κανέναν άλλο "στοργικό" ενήλικα που εμφανίζεται εκ των υστέρων στην ζωή του. Δεν ανταλλάζεται με καμιά άλλη γυναίκα, ακόμη χειρότερα, η μητέρα δεν είναι ρόλος που μπορεί να μοιραστεί ή να αναπαραχθεί από έναν δεύτερο πατέρα.

Η παρουσία μιας μητέρας διαμορφώνει ένα παιδί με τρόπους που τίποτα άλλο δεν μπορεί να το κάνει.

Η φωνή της είναι η πρώτη που γνωρίζει ένα παιδί, στην μήτρα, πριν δει το κόσμο.

Το σώμα της είναι το πρώτο σπίτι του παιδιού.

Νέα Μελέτη: Ο σεξουαλικός προσανατολισμός μπορεί να αλλάξει

Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους που θέλουν αυτή την αλλαγή

Από τον Lake Charles, για το The Ruth Institute

«Παρά την παγκόσμια απαγόρευση της καλούμενης «θεραπείας μεταστροφής» (δηλ. της οποιασδήποτε απόπειρας μεταβολής του σεξουαλικού προσανατολισμού κάποιου), η έρευνα δείχνει ότι η θεραπεία για την ανεπιθύμητη έλξη προς το ίδιο φύλο βοηθά πολλούς ανθρώπους», δήλωσε η ιδρύτρια και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ruth, Dr. Jennifer Roback Morse, Ph.D.

«Ακόμα και χωρίς θεραπεία, πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν νιώσει αλλαγές στα μοντέλα έλξης και στην συμπεριφορά τους».

Ο Dr. Paul Sullins, ανώτερος ερευνητής συνεργάτης στο Ινστιτούτο Ruth, δημοσίευσε πρόσφατα την μελέτη του «Διαφορές του φύλου στην αναφερόμενη αποτελεσματικότητα και τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού με θεραπεία υποβοήθησης» (1).

Η ανάλυσή του Dr. Sullins δείχνει ότι:

Αφοσίωση, φροντίδα, πίστη στον Θεό και ρομαντισμός, τα μεγάλα στηρίγματα του γάμου

Σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατης έρευνας, η κοινή συμμετοχή του ζευγαριού στην λατρευτική ζωή της εκκλησίας τριπλασιάζει τις πιθανότητες οικογενειακής ευτυχίας για τους άνδρες και τις διπλασιάζει για τις γυναίκες.

Από τους Jeffrey Dew, Brad Wilcox και Jason S. Carroll, για το The Institute for Family Studies και το The Wheatley Institute

Σύμφωνα με έκθεση(1) που διενήργησε και δημοσίευσε το Institute for Family Studies (IFS/Wheatley) το 2025, τόσο για τους συζύγους όσο και για τις συζύγους, ο κύριος προγνωστικός παράγοντας της οικογενειακής ευτυχίας ήταν η υψηλή δέσμευση των συζύγων απέναντι στον/στην σύζυγό τους, δηλ. η σταθερή απόφαση πως δεν θα κοιτάζουν «αλλού», ούτε θα θέτουν υπό αμφισβήτηση το γάμο τους.

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ: «Επιδόματα για να κάνουμε παιδιά», όπως «προίκα για να παντρευτούμε»;

Είναι τελικά οικονομικοί οι λόγοι για το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα;

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Είναι γνωστό το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας. Συζητείται σε συνέδρια, απασχολεί Υπουργεία και αναγγέλλονται μέτρα, αλλά τα πράγματα πηγαίνουν όλο και χειρότερα. Το 2025, καταγράφηκαν οι λιγότερες γεννήσεις στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας από το 1932, στις 66.532 (1). Ενώ το 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766, μέσα σε 15 χρόνια, το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής. Τα αρνητικά φυσικά ισοζύγια μετά το 2010 (συνολικά 510 χιλ. θάνατοι περισσότεροι από τις γεννήσεις κατά την περίοδο 2011-2024) συνέβαλαν και στην σημαντική μείωση του συνολικού πληθυσμού της χώρας μας, (-715 χιλ. κατά την ΕΛΣΤΑΤ)».

Η ενδεικτική καμπύλη απεικονίζει την κατάσταση στο παρακάτω γράφημα: (1)

Γράμμα σε αυτούς που μου είπαν ψέματα και μου «επιβεβαίωσαν» ένα άλλο φύλο

Μαρτυρία θύματος της «επιλογής φύλου» και οι καταστροφικές μεθοδεύσεις του WPATH *

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Ο πόνος μου είναι υποπροϊόν του πειράματος «επιβεβαίωσης φύλου». Είναι αποτέλεσμα του ότι σε εμένα, σε ένα παιδί του οποίου η ασθένεια πότιζε κάθε του απόφαση, δόθηκε η εξουσία να επιλέξω να προχωρήσω σε σοβαρές ψυχολογικές και ιατρικές παρεμβάσεις έχοντας την πλήρη ενθάρρυνση των επαγγελματιών, όλα στο όνομα της «ενημερωμένης συγκατάθεσης ανηλίκου».

Η μαρτυρία (1)

Το πιο οδυνηρό μέρος της δικής μου απομετάβασης ήταν να καταφέρω να συμφιλιωθώ με την πραγματικότητα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγω από το γυναικείο φύλο μου, όπως εσύ μου είχες υποσχεθεί. Με τη πραγματικότητα ότι καμία κοινωνική, ιατρική ή νομική μετάβαση δεν θα καταφέρει να αλλάξει το φύλο μου και να με κάνει άντρα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω το αδύνατο. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα γίνω ποτέ όλα όσα πίστευα ότι όφειλα να καταφέρω να γίνω.

Η απαξίωση του ανδρισμού

Η διαγραφή της αξίας του άνδρα οδήγησε μια γενιά σε κρίση

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Παρ΄ όλο που μας έλεγαν για χρόνια ότι το φύλο είναι ρευστό, ότι τα χρωμοσώματα είναι τυχαία και ότι η αρρενωπότητα είναι τοξική ή ξεπερασμένη, η κοινωνία ανακαλύπτει ξανά μια αλήθεια που ο πολιτισμός μας εργάστηκε σκληρά για να την θάψει: Το «Υ» - το ανδρικό χρωμόσωμα - έχει αξία.

Η κρίση ξεκίνησε την στιγμή που το «Υ» χρωμόσωμα απορρίφθηκε. Φωνές «επιρροής» μετέτρεψαν την ανθρώπινη ταυτότητα σε μια υπόθεση αυτοπροσδιορισμού, απαξίωσαν το χρωμόσωμα «Υ» ως φορέα ανδρισμού, θόλωσαν τα ουσιαστικά όρια των φύλων και αγνόησαν κάθε αξία που κάποτε βοηθούσε τα αγόρια να ωριμάσουν. Τα δοκιμασμένα στο χρόνο καταφύγια της οικογένειας, της πίστης, της κοινότητας, των έμπειρων συμβούλων και των συγκεκριμένων προσδοκιών από τον άνδρα απορρίφθηκαν.