Σταμάτης Σπανουδάκης: Το μεγαλύτερο όνειρο του τούρκου (και ας μην το ξέρει), είναι να γίνει Έλληνας

Αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Σταμάτη Σπανουδάκη

-Ζει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.

-Το θέμα είναι να σκοτώσουμε τον τούρκο μέσα μας.

-Φοβάμαι πιο πολύ την ενωμένη Ευρώπη από την Τουρκία.

-Το μεγαλύτερο όνειρο του τούρκου (και ας μην το ξέρει), είναι να γίνει Έλληνας.

Και ένα απόσπασμα από συνέντευξη του Σταμάτη Σπανουδάκη στον Αρτέμη Φανουργιάκη

Τι προτείνετε στους νέους που βλέπουν την πατρίδα τους να ξεπουλιέται και να εξευτελίζεται;

Συγγνώμη

Μία συγγνώμη γιὰ Ἐσένα ποὺ πλήγωσα ἄθελά μου ἢ καὶ ἠθελημένα

ἐσένα ποὺ μὲ πλήγωσες καὶ τὸ θυ­μᾶμαι ἀκόμη

ἐσένα ποὺ δὲν συγχώρεσα

ἐσένα ποὺ στεναχώρεσα μὲ τὰ λόγια ἢ τὶς πράξεις μου

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ βοηθήσω

ἐσένα ποὺ δὲν ὑπερασπίσθηκα

ἐσένα ποὺ σοῦ εἶπα ψέματα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀπαλύνω τὸν πόνο σου

ἐσένα ποὺ ζήτησες καὶ δὲν σοῦ ἔδωσα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀγαπήσω.

Ἀλλὰ καὶ Ἐσένα ποὺ ὅλα μοῦ τὰ ἔ­δωσες καὶ Σὲ ξεχνάω ἀκόμη

Ἐσένα ποὺ εἶσαι πάντα ἐδῶ καὶ ἐγὼ δὲν Σὲ ἀγγίζω

Ἐσένα ποὺ ὅλα τὰ συγχωρεῖς καὶ ἐ­γὼ τὰ ἐκμεταλλεύομαι

Ἐσένα ποὺ ὅλα τὰ βλέπεις καὶ ἐγὼ Σου κρύβομαι

Ἐσένα ποὺ προσπαθῶ νὰ μοιάσω καὶ γκρεμίζομαι.

Ἀγαπημένε μου, συγγνώμη.

Σταμάτης Σπανουδάκης

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Συγγνώμη

 

Μία συγγνώμη γιὰ Ἐσένα ποὺ πλήγωσα ἄθελά μου ἢ καὶ ἠθελημένα

ἐσένα ποὺ μὲ πλήγωσες καὶ τὸ θυ­μᾶμαι ἀκόμη

ἐσένα ποὺ δὲν συγχώρεσα

ἐσένα ποὺ στεναχώρεσα μὲ τὰ λόγια ἢ τὶς πράξεις μου

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ βοηθήσω

ἐσένα ποὺ δὲν ὑπερασπίσθηκα

ἐσένα ποὺ σοῦ εἶπα ψέματα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀπαλύνω τὸν πόνο σου

ἐσένα ποὺ ζήτησες καὶ δὲν σοῦ ἔδωσα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀγαπήσω.

Μήνυμα του συνθέτη Σπανουδάκη!

11 Δεκεμβρίου έχω τα γενέθλια μου.

Είναι παρεμπιπτόντως και η μέρα του παιδιού.

Σας γράφω λοιπόν, για το εξής:

Αντί να σας κεράσω γλυκά, θα «ανεβάσω» μόνο για σας και πρίν από οπουδήποτε αλλού, τον «Αητό». Έγραψα τον «Αητό», για να τον ακούσουν όλοι οι Έλληνες και να πάρουν δύναμη, κουράγιο και ελπίδα. Μακάρι να βγω σωστός αλλά και αληθινός, σ’ αυτό το μουσικό - στιχουργικό μου όνειρο..

Έχω λοιπόν την πίστη μου σε εσάς πρώτα, γιατί χρόνια τώρα από τα γραφόμενα σας και την ανταπόκριση σας, ξέρω ότι αγαπάτε την μουσική και τους στίχους μου.

Το δικό σας «δώρο» θέλω, ή μάλλον παρακαλώ, να είναι το εξής:

Πάρτε τον «Αητό» από τα «χέρια» μου και στείλτε τον, όπου υπάρχει ελληνισμός και ορθοδοξία. Αμερική, Αυστραλία, Γερμανία, Ρωσσία, Σερβία και όπου αλλού ξέρετε κάποιον Έλληνα η κάποιον ορθόδοξο.

Εσείς κήρυκες κι’ εγώ χαρούμενο «παιδί», στο πάρτυ γενεθλίων του...

Αυτά τα λίγα και όλα καλά θα πάνε, σύν Θεώ πάντα.

Στ. Σπανουδάκης

https://youtu.be/ATwpPqqDnHA

Ασύλληπτα συγκλονιστική συνέντευξή του Σταμάτη Σπανουδάκη για του Τούρκους

 

Απόσπασμα από συγκλονιστική συνέντευξή του Σταμάτη Σπανουδάκη

-Ζει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

-Το θέμα είναι να σκοτώσουμε τον τούρκο μέσα μας

-Φοβάμαι πιο πολύ την ενωμένη Ευρώπη από την Τουρκία

-Το μεγαλύτερο όνειρο του τούρκου (και ας μην το ξέρει), είναι να γίνει Έλληνας

πηγή: https://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Η αγία Διάκριση θα ΄πρεπε να διδάσκεται σε όλα τα σχολεία… |Σταμάτης Σπανουδάκης

 

Οι πιο δύσκολοι αγώνες είναι αυτοί που γίνονται μέσα μας.

Οι καλύτερες συζητήσεις γίνονται με τον εαυτό μας.

Αληθινές διακοπές είναι η μοναξιά, η ευλογημένη ησυχία και η προσευχή.

Τα ωραιότερα τοπία είναι κρυμμένα μέσα μας.

«Έλα λίγο, μόνο για λίγο...» Σ. Σπανουδάκης

 

Αχ! να γινόταν για λίγο, να σας μεταφέρω μέσα μου. Εκεί πού όλα, τα μικρά και μεγάλα, επιτελούνται.

Μην με παρεξηγήσετε. Την ψυχή μου ξετυλίγω.

Άλλωστε νομίζω, ότι μέσω της μουσικής και τών στίχων μου, λίγο πιά, με καταλαβαίνετε.

Καί τελικά, μόνον αυτό θα μείνει από εμένα.

Όλα τα άλλα, ματαιότης. Περαστικά, εφήμερα.

Εκεί λοιπόν, βιώνω την απίστευτη μαγεία, της στιγμής της έμπνευσης.

Αυτό το «εργόχειρο» μου δόθηκε, για να δουλεύω. Το γιατί δεν το ξέρω.

Εκεί λοιπόν, για λίγο, μόνο λίγο, (Είναι πολύ το λίγο), αισθάνομαι την παρουσία Του γλυκού Ιησού μας, και κυλάν τα δάκρυα.

Και ξέρω εκείνη την ευλογημένη στιγμή, ότι υπάρχει, με αγαπάει και ότι καλό η κακό, γινεται στην ζωή μου, είναι μόνον για να Τον πλησιάσω.

Λίγο ακόμη. Μόνο λίγο. Άχ, έλα λίγο, μόνο για λίγο. Έλα, έλα.

Άχ! την ίδια ακριβώς αγάπη, έχει για όλους σας.

Πάρτε δύναμη, κουράγιο.

Είναι εδώ και φροντίζει για όλα.

Για τον καθένα μας.

Μήν σας φοβίζει τίποτε και κανεις.

Εμείς στον δρόμο μας. Ακλόνητοι.

Δύσκολος, στενός, δύσβατος, γεμάτος παγίδες, πόνους, κόπο, θυσία, πολεμημένος με λύσσα, αλλά ο εχθρός, είναι ήδη νικημένος.

Ψηλά τα μάτια.

Θαρσείτε.

Ο Ιησούς νίκησε τον κόσμο. Όλον.

Απο την αρχή, από τότε και για πάντα.

Κι’ εμείς μαζί Του.

«Έλα λίγο, μόνο για λίγο

ζώ και ξαναζώ κάθε μας στιγμή

σε χώρο μυστικό

καρδιά μου σ’ ανταμώνω»

https://www.youtube.com/watch?v=n2x1EdJ0VkY

Aυτές τις "γιορτές"...

 

Aυτές τις "γιορτές", με την πλήρη απουσία απο τις εσωτερικές και εξωτερικές μας εκδηλώσεις, του μοναδικού εορτάζοντα, του Ιησού Χριστού, αναρωτιέμαι ποιοί γίναμε σήμερα, εμείς οι Έλληνες. Καί λυπάμαι, όπως ο Ιωάννης στην αποκάλυψη του, πού βλέποντας τα χάλια μας "έκλαιε πολύ".

Αποστεωμένοι πνευματικά Έλληνες χωρίς την υποψία τής όντως ζωής, που πλάι μας " περνά και χάνεται". Έτοιμοι να γλεντήσουμε, να φάμε και να διασκεδάσουμε, ερήμην των καιρών, των ασθενειών, των θανάτων, των συμφορών, της αφόρητης δυστυχίας γύρω μας, λες και ζούμε σε άλλο καιρό, σε άλλη χώρα, σε διαφορετική ώρα, κοντά σε άλλους ανθρώπους.

"Δείχνουν νικητές κι` έναι νικημένοι,

δείχνουν ζωντανοί κι` είναι πεθαμένοι"

Ατέλειωτες ευχές, χιλιοακουσμένες και ποτέ πραγματοποιημένες,σ' έναν διαγωνισμό κακογουστιάς και μονότονης επαναλήψεως. Λόγια χωρίς κανένα απολύτως σκοπό

η στόχο.

Και ούτε μια, αληθινή κουβέντα.

Αχ, ευλογημένη σιωπή! Πόσα θά χες να μας μάθεις, αλλά και να μας πείς!

Πόσα χειρότερα θά ρθουν Θεέ μου, όσο δεν εννοούμε να καταλάβουμε, όσο δέν εννοούμε να αλλάξουμε.

Τα αποζητάμε, τα προκαλούμε με την συμπεριφορά μας.

"Σε μια χώρα που γκρεμίζεται, σ' ένα αύριο που δεν χτίζεται

να ξεχάσω γώ δεν γίνεται, το σημάδι Σου δεν σβήνεται."

Ζήτω λοιπόν, οι σημαδεμένοι της αλήθειας, του Χριστού,

της Παναγίας, της Ελλάδας, της παλληκαριάς, της ευγένειας

και της φιλοπατρίας!

Έλληνες απ´ άκρη σ´ άκρη, που μπολιάσαμε τη γη

στο χαμόγελο μας δάκρυ, στο μαρτύριο αντοχή

Μία πίστη, μία γλώσσα, μιά λεβέντικη ψυχή

Αίμα, πόνος και θυσία, η δική μας η γιορτή

Η Ελλάδα ενωμένη, σαν αητός ψηλά πετά

κι είν´ γραμμένο στα φτερά της

"Χαίρε ώ χαίρε λευτεριά”!

Πηγή:

Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης (OFFICIAL)

Ο ηγέτης της Ελλάδας, από τον Σταμάτη Σπανουδάκη

 

Είδα στ΄ όνειρό, μου τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο ηγέτης της Ελλάδας:

• Να ξέρει και ν΄ αγαπάει βαθιά τη χώρα, την ιστορία και την πίστη της.

• Να μην ντραπεί ποτέ για τις ιδέες του.

• Να ξέρει ότι ο πολιτισμός δεν είναι αριστερό προνόμιο, αλλά εθνικό.

• Να μη φλερτάρει με άλλους χώρους και ιδεολογίες, αλλά να έχει την δύναμη να τους φέρει όλους κοντά του με το παράδειγμα, την αλήθεια και το έργο του.

Να είναι «καθαρός» και χωρίς εξαρτήσεις από την εκδοτικο-δημοσιογραφική πληγή.

Αντιθέτως, αυτοί να είναι πάντα οι εχθροί του.

• Να στείλει στις φυλακές τους «υψηλούς» απατεώνες, κάθε χρώματος και κόμματος.

• Να θεωρεί προσωπική του υπόθεση την τιμή, τα σύνορα και την περηφάνεια των Ελλήνων.

• Να είναι παλληκάρι.

Τέλος, να μην είναι πολιτικός το επάγγελμα.

Και μετά ξύπνησα...

Πηγή: https://www.facebook.com/spanoudakisstamatis

Σπανουδάκης: Με ευφραίνει το «πριν» της Ελλάδας, με πληγώνει το «τώρα», αλλά ελπίζω στο «αύριο»

 

Ο δρόμος της σύνθεσης είναι ένας πολύ μοναχικός δρόμος, που σιγά-σιγά σε πάει στην απόλυτη μοναξιά, στην προσευχή ή και στην τρέλλα.

 

Η μουσική είναι ο τρόπος που μου έδωσε ο Θεός για να πορεύομαι και να Τον υμνώ. Είναι το δυνατότερο ναρκωτικό και με πάει σε μέρη και σε αισθήματα ακατανόητα μεν, μαγικά δε. Είναι τελικά το δώρο που μου δόθηκε, ίσως χωρίς να το αξίζω.

 

Ο καλλιτέχνης που δεν βλέπει τον Θεό πίσω απ’ τη μουσική ή την έμπνευση, είναι για μένα τυφλός. Γίνεται φτωχός, ενώ γεννήθηκε πλούσιος.

 

Η μαγεία της δημιουργίας βρίσκεται στη στιγμή. Το μόνο που ζητάει ο Θεός είναι να ΄σαι εκεί. Ετοιμοπόλεμος και ταπεινός. Σκέψου να «λείπεις» όταν σου χτυπάει την πόρτα η έμπνευση.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕYΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021 ώρα έναρξης: 21.00 ΓΙΑ ΤΟ «ΚΑΡΔΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ»

 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕYΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021

ώρα έναρξης: 21.00 

ΓΙΑ ΤΟ «ΚΑΡΔΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ»

 

Στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2021, ώρα 21:00, ο Σταμάτης Σπανουδάκης θα δώσει μία συναυλία υπέρ του ανθρωπιστικού, μη κερδοσκοπικού φορέα «Coeurs pour Tous Hellas» για τα παιδιά με συγγενή καρδιοπάθεια.

Ο διακεκριμένος συνθέτης έχοντας δίπλα του τους επί σειρά ετών συνεργάτες του,  εξαίρετους μουσικούς και χορωδούς, θα παρουσιάσει επιλεκτικά αποσπάσματα από το σύνολο του πλούσιου έργου του προσφέροντας και τη δική του ψυχή στην επίτευξη του θεάρεστου σκοπού.

«Τι ωραία που θα 'ταν να ζούσαμε σε έναν κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι θα κάναμε αυτό που κάνουν οι “Coeurs pour tous”!

Να προσφέραμε δηλαδή, αφιλοκερδώς, μέρος από τον χρόνο μας καθώς και το ταλέντο και την γνώση μας, γι' αυτούς που τόσο τα χρειάζονται.  

Να αγαπούσαμε λίγο περισσότερο τους συνανθρώπους μας και κυρίως τα μικρά παιδιά, το μέλλον αυτού του κόσμου.

Η αγάπη είναι για μένα η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη. Με αυτήν την περί αγάπης, λίγο αφελή στα μάτια των πολλών, κουβέντα, περνάω στην μουσική, την κατ' εξοχήν γλυκιά και άπιαστη φανέρωση της αγάπης, για να σας πω τι σημαίνει για μένα, ελπίζω και για εσάς, αυτή η συναυλία.

Είναι αγάπη, αγάπη για τα παιδιά, αγάπη για αυτήν την χώρα, για όλες τις πόλεις και τους τόπους που θα 'ναι για πάντα σημαδεμένοι από το πέρασμα και τις δημιουργικές, αξεπέραστες δυνάμεις των ανθρώπων της. Αγάπη για την πίστη, τα σύμβολα και τα μοναδικά́ ιδεώδη που δημιούργησαν αθάνατες κουβέντες, ιδέες, επαναστάσεις, αλλά και Παρθενώνες...

Θα μου πείτε, γίνονται όλα αυτά σε μια συναυλία; Όχι βέβαια! Αλλά όπως ένα παιδί μας κλείνει παιχνιδιάρικα το μάτι, έτσι κι αυτή η συναυλία ίσως βάλει για λίγο το μυαλό μας σε μια υπέρλογη διάσταση. Τα υπόλοιπα είναι στο χέρι σας. 

Εγώ με την μουσική, τους στίχους μου και τους αγαπημένους μουσικούς και χορωδούς, μόνο αυτό προσπαθώ να πετύχω.

Ψηλά το κεφάλι, Έλληνες!»

Σταμάτης Σπανουδάκης

Μαζί με το Σταμάτη Σπανουδάκη θα εμφανιστούν οι σολίστες:

Γιώργος Κοντοβάς (πιάνο)
Έλενα Κisieleva (Βιολί)
Δημήτρης Κοτταρίδης (βιολοντσέλο)
Μαρίνος Τριανταφυλλίδης (πλήκτρα)
Νίκος Χατζόπουλος (κοντραμπάσο)
Πάνος Κατσικιώτης (ντραμς)
Τάκης Βασιλείου (κρουστά)
Έφη Ζαϊτίδου (κανονάκι)
Γιάννης Χούλης (κιθάρα)

Η Ορχήστρα εγχόρδων «Τάμαλο»
και η Μικτή χορωδία «Μελωδοί» με μαέστρο τον Γιώργο Ζιάκα.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Couers pour Tous Hellas
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ -ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: MINOS EMI/UNIVERSAL

Προπώληση εισιτηρίων:

https://www.ticketservices.gr/event/stamatis-spanoudakis-irodeio/?lang=el

Κουβέντες ειπωμένες ...Σταμάτης Σπανουδάκης

Διαβάζοντας όλα αυτά που κατά καιρούς είπα, μου φαίνονται πολλά και συχνά σαν να τα ’χει πει κάποιος άλλος. Είμαι εγώ όμως, σε διάφορες περιόδους της ζωής μου και έχοντας απέναντι μου πολύ διαφορετικούς ανθρώπους, αλλά και καταστάσεις.

Χαίρομαι που δεν αντιφάσκω και που η πίστη μου και οι αγάπες μου, παραμένουν ακλόνητες.

Εύχομαι να το διαβάζετε κατά καιρούς και κατά βούληση και να σας θυμίζει με αγάπη αυτόν που είπε τις λίγες αυτές κουβέντες, στα διαλείμματα της μουσικής του.

Είναι καλύτερα γι’ αυτόν που κάτι έχει να πει, να το λέει μόνος του σε όποιον θέλει ή μπορεί ν’ ακούσει. Πάντως στην ορχηστρική μουσική μου, ο στιχουργός μέσα μου δυσανασχετεί και περιμένει.

Η εποχή μας είναι εικόνα. Η καλή μουσική δέν πρέπει να είναι μόνο επίκαιρη.

Το ταλέντο χαρίζεται. Δεν μαθαίνεται και δεν αποκτιέται με κανένα ανθρώπινο τρόπο. Είναι δώρο. Ευλογημένοι όσοι το έχουν. Αλλά ευλογημένοι κι όσοι δεν το έχουν. Το ταλέντο βέβαια χρειάζεται δουλειά, αφοσίωση και υπέρλογη πίστη στο προσωπικό σου όραμα ή στο θαύμα.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στεκόμουν «απέναντι» και κοίταγα τους «συμμετέχοντες». Αυτό ίσως να ήταν, και είναι ακόμη, ένα διαρκές παιδικό πνεύμα αντιλογίας, ή ίσως μια ηθελημένη καλλιτεχνική διαστροφή, ή ίσως ένας φόβος να μη χάσω κάτι το μοναδικό, κάτι το οποίο, παρεμπιπτόντως, περιμένω ακόμη.

Από το 1975 πιστεύω στον Χριστό και μιλάω γι’ Αυτόν σε κάθε ευκαιρία. Αρνούμαι το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων, των παραγοντισμών και λέω σχεδόν πάντα ό,τι και όσα πιστεύω. Όλο αυτό μού προσέφερε τις επιπλέον δυνατότητες που έχει ένα παιδί, που οι γονείς του δεν το πολυκαταλαβαίνουν κι έτσι αναγκάζεται συνέχεια να προσπαθεί κι άλλο, μήπως αγαπηθεί κάποτε. Μου στέρησε τις ευνοϊκές κριτικές των «ειδικών», τις πλούσιες επιχορηγήσεις, την υποστήριξη γενικά ενός άρρωστου συστήματος, το οποίο όμως ούτως ή άλλως πολεμάω με τα λόγια την στάση και τη μουσική μου. Άρα, όλα καλά.

Το πρώτο πράγμα για το οποίο υποκλίνομαι σε έναν καλλιτέχνη είναι τo ταλέντο του. Τo δεύτερο είναι η στάση του στη ζωή. Δηλαδή τι έκανε με το δώρο που του χαρίστηκε. Το τρίτο, και ίσως ουσιαστικότερο, ο πόνος. Πάρα πολύ δύσκολα συνδυάζονται αυτές οι ιδιότητες σ’ έναν καλλιτέχνη.

Είναι πολύ μεγάλη η ελευθερία και η χαρά τού να μην χρωστάς τίποτα και σε κανένα.

Εγώ, από μουσική καταγωγή και σπουδές, είμαι «ροκάς» και «κλασσικός». Έλα όμως που το αίμα μού μίλησε για πίστη, για Κωνσταντινούπολη, για Σμύρνη, για Παλαιολόγους, για Αλέξανδρους... Εγώ απλώς γονάτισα και αφουγκράστηκα. Και μέχρι τώρα, γονατιστός, καλά βαδίζω.

Ο δρόμος της τέχνης είναι μοναχικός και δύσκολος. Συνήθως οι μεγάλοι καλλιτέχνες αγαπούν και τους δύο αυτούς δρόμους.

Κάνω μουσική για να πλησιάσω τον Θεό, όχι για ν’ αγαπηθώ απ’ τους ανθρώπους. Αυτό έρχεται ή δεν έρχεται, σαν κάτι πρόσθετο στο «εργόχειρό» σου.

Πηγές της έμπνευσής μου είναι ο Θεός και η Ελλάδα. Εκείνος, ο Ένας, γιατί άλλαξε τη ζωή μου σε μια στιγμή. Από τότε, δηλαδή εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια, όλα είναι διαφορετικά, πιο αγαπητικά και πιο πλούσια. Από την Ελλάδα κρατάω μέσα μου ιδιαίτερα την ιστορία της, την ιστορία μας. Με τις καλύτερες και τις χειρότερες στιγμές μας. Τις μεγαλύτερες και τις φθηνότερες. Όλα αυτά και πολλά άλλα, κάπως«υπόγεια», τροφοδοτούν κι εμένα και τη μουσική μου.

Δεν χρειάζονται «προσόντα» για να αγαπήσει κάποιος την ορχηστρική μουσική. Αρκούν η καθαρή καρδιά και η αγαπητική διάθεση.

Θέλει πολύ θάρρος και πείρα για να χρησιμοποιείς δημιουργικά τα λάθη και τις αδυναμίες σου. Θέλει να αισθάνεσαι παιδί, μαθητής ακόμα και λίγο άχρηστος. Αυτή η ευλογημένη, για μένα, κατάσταση, δημιουργεί μουσική που αγγίζει τις καρδιές. Ο Λένον νομίζω είχε πει κάποτε: «Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει, όταν κάνεις άλλα πλάνα».

Ο ρεαλισμός ποτέ δεν με ενδιέφερε.

«Και παρέα με τους μύθους ταξιδεύω στ’ ανοιχτά, γιατί ό,τι είναι κρυμμένο, μυστικό και μαγεμένο, αγαπάω αληθινά».

Πιστεύω ότι είναι μια εποχή που πρέπει όλοι να κοιτάξουμε μέσα μας. Μέσα μου νιώθω παιδί. Απεχθάνομαι το ρόλο του σοβαρού συνθέτη. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να μιλήσω πολλή ώρα σοβαρά και λέω συνέχεια αστεία. Δεν μου αρέσουν τα φαινομενικά μεγάλα πράγματα. Δεν έχω μιλήσει ποτέ για κύκλους τραγουδιών. Δεν ονομάζω τις μουσικές μου έργα. Μιλάω για κομμάτια ή για δίσκους.

«Πάλι απ΄ την αρχή σε μια χώρα που αιμορραγεί, πάλι απ΄ την αρχή,

μια κουβέντα ίσως είναι αρκετή».

Βλέπω όλη μου τη μουσική, σαν ένα «γράμμα» που γράφεται ακόμα. Κινηματογράφος, θέατρο, διαφήμιση, τραγούδια, θρησκευτική μουσική, ορχηστρική μουσική, Παλαιολόγοι, Αλέξανδροι, Σμύρνες καί άλλα πολλά, είναι ένα στο μυαλό μου. Όλα το ίδιο πράγμα λένε. Όλα την ίδια πίστη εκφράζουν.

https://youtu.be/IsxHPP_XFzg

Ψυχή μου μη λυγίζεις...Σταμάτης Σπανουδάκης

https://youtu.be/DgnLfsnel8Y

 

Ψηλά τα μάτια. Θαρσείτε. Ο Ιησούς νίκησε τον κόσμο. Σταμάτης Σπανουδάκης

https://youtu.be/jhBo7DrQ5VU

Αχ! να γινόταν για λίγο, να σας μεταφέρω μέσα μου.

Εκεί πού όλα, τα μικρά και μεγάλα, επιτελούνται.

Μην με παρεξηγήσετε. Την ψυχή μου ξετυλίγω. 

Άλλωστε νομίζω, ότι μέσω της μουσικής και τών στίχων μου, 

λίγο πιά, με καταλαβαίνετε. 

Καί τελικά, μόνον αυτό θα μείνει από μένα. Όλα τα άλλα, ματαιότης. Περαστικά, εφήμερα. 

Εκεί λοιπόν, βιώνω την απίστευτη μαγεία, της στιγμής της έμπνευσης.

Αυτό το «εργόχειρο» μου δόθηκε, για να δουλεύω. Το γιατί δεν το ξέρω.

Εκεί λοιπόν, για λίγο, μόνο λίγο, (Είναι πολύ το λίγο), αισθάνομαι την παρουσία Του γλυκού Ιησού μας, και κυλάν τα δάκρυα. 

Και ξέρω, εκείνη την ευλογημένη στιγμή, ότι υπάρχει, με αγαπάει και ότι καλό η κακό, γίνεται στην ζωή μου, είναι μόνον, για να Τον πλησιάσω. 

Λίγο ακόμη. Μόνο λίγο. Έλα λίγο, μόνο για λίγο. 

Άχ! την ίδια ακριβώς αγάπη, έχει για όλους σας. 

Πάρτε δύναμη, κουράγιο. Είναι εδώ και φροντίζει για όλα. Για τον καθένα μας.  Μήν σας φοβίζει τίποτε και κανείς. Εμείς στον δρόμο μας. Ακλόνητοι. Δύσκολος δρόμος, στενός, δύσβατος, γεμάτος παγίδες, πόνους, κόπους, θυσίες, πολεμημένος και συκοφαντημένος, με λύσσα, με μίσος. 

Αλλά ο εχθρός, είναι ήδη νικημένος. 

Ψηλά τα μάτια. Θαρσείτε. Ο Ιησούς νίκησε τον κόσμο. 

Όλον.

Απο την αρχή, από τότε και για πάντα.

Κι’ εμείς μαζί Του.

«Έλα λίγο, μόνο για λίγο

ζώ και ξαναζώ κάθε μας στιγμή

σε χώρο μυστικό

καρδιά μου σ’ ανταμώνω»

Τί πιο ταιριαστό μ’ αυτά που σας είπα, από τον αγαπημένο μου «Ξαφνικό έρωτα», με τήν αξεπέραστη φωνή της, Ελένης Βιτάλη.

Σας το αφιερώνω, προσωπικά στόν καθένα και την καθεμία σας, με αγάπη. Σαν νάμουνα κοντά σας.

(Καταλαβαίνετε τώρα, τι εννοούν και σε ποιόν απευθύνονται, οι στίχοι μου;)

Αναδημοσίευση από: 

Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης (OFFICIAL)

12 Φεβρουαρίου 2018  

Στ. Σπανουδάκης: Γιατί βρε παιδιά τοξεύετε τον ουρανό; Συνέντευξη στην κ. Αγγελική Κώττη

Αναδημοσίευση από https://www.liberal.gr/

Μελωδικός στις συνθέσεις του, μαχητικός στις απόψεις του, μοναχικός στη ζωή του. Ο ίδιος, προτιμά να είναι απομονωμένος- αν εξαιρέσει κανείς τον φύλακα- άγγελό του, τη σύζυγό του και τα πανέμορφα ζώα συντροφιάς, ενδεχομένως και κάποιους πολύ κοντινούς ανθρώπους- καθώς δεν σταματά να συνθέτει. Ακόμα και μέσα στην καραντίνα, όταν πολλοί γκρινιάζουν, ο Σταμάτης Σπανουδάκης έγραψε ένα καινούργιο έργο, αφιερωμένο στην Ελλάδα, που ελπίζει να παρουσιάσει το επόμενο καλοκαίρι, εφόσον όλα έχουν πάει καλά με την πανδημία.

«Μα δεν βλέπουν ότι ‘Τα μάτια Της δακρύσαν’;» αναρωτιέται για όσους αντέδρασαν στην προβολή της εικόνας με την Παναγία στη Βουλή. Και μιλώντας στο liberal.gr σημειώνει πως υπάρχει πόλωση ως προς τους όρους πατρίδα και θρησκεία, πως τα «παιδιά» τοξεύουν τον ουρανό, ενώ τους προειδοποιεί: «Δεν θα κουνήσει από κει που είναι και τα βελάκια σας θα επιστρέψουν σε σας».

Πιστεύει στον έρωτα και στην αγάπη, που, μέσω της θρησκείας, κινούν τα πάντα. Το νέο του έργο το είχε ανακοινώσει, όταν έμαθε για τις "μη γιορτές", όπως τι χαρακτηρίζει για το 1821 και ποιοι τις ανέλαβαν. Τότε είπε ότι θα έγραφε το δικό του 1821, για να τιμήσει και αποτίσει φόρο τιμής, «στους ήρωες, τους αγωνιστές και την μαρτυρική εκκλησία, που τόσο ουσιαστικό ρόλο έπαιξε». Υπό αυτό το πρίσμα θα έβλεπε και τον εορτασμό της επετείου: να ψάξουμε την ψυχή της Ελλάδας.

Συνέντευξη στην Αγγελική Κώττη

-Ανήμερα της Αγίας Αικατερίνης, στη Βουλή προβλήθηκε ένα σποτ διάρκειας 6 λεπτών, στο οποίο μάλιστα αναφερόταν εκ παραδρομής, ότι ακουγόταν μουσική δική σας. Σε αυτό το σποτ, η εικόνα της Παναγίας προξένησε διαμαρτυρίες. Μέχρι και για κιτς μίλησαν. Επειδή είστε θρησκευόμενος, θα θέλατε να σχολιάσετε τις αντιδράσεις;

Σταμάτης Σπανουδάκης-Ηλίας Λιαμής, Μια κατάθεση ψυχής από τον Σταμάτη Σπανουδάκη

 Βρείτε το βίντεο εδώ: https://youtu.be/MLxT3O39reU

Πηγή:https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/