ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

«ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)», είναι το θέμα για το οποίο ενημερώνει στο παρακάτω βίντεο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

«Κάθε απομάκρυνση από την αυθεντική αποστολική πίστη συνεπάγεται αναπόφευκτα συνέπειες όχι μόνο στο επίπεδο της διδασκαλίας, αλλά και στο επίπεδο της πνευματικής ζωής και του εκκλησιαστικού ήθους», αναφέρει αρχικά ο Σεβασμιώτατος και συνεχίζει: «Υπό το πρίσμα αυτό, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι ο Παπισμός, μετά την αποκοπή του από την ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ακολούθησε μια πορεία σταδιακής απομάκρυνσης από την πατερική παράδοση. Οι θεολογικές και εκκλησιολογικές καινοτομίες που εισήχθησαν στη Δύση συνδέθηκαν με μια ολοένα αυξανόμενη εκκοσμίκευση της εκκλησιαστικής ζωής, η οποία εκδηλώθηκε τόσο στη θεσμική λειτουργία όσο και στην άσκηση της εκκλησιαστικής εξουσίας».

Όχι “δικό μου” ή “δικό σου” μέσα στον γάμο - Ιερομόναχος Γρηγόριος

Μέσα στον γάμο πρέπει να υπάρχη κοινωνία και αλληλομετάδοση των υλικών και πνευματικών αγαθών. Ό,τι ανήκει στον άνδρα προσφέρεται με αγάπη στην γυναίκα. Ό,τι ανήκει στην γυναίκα προσφέρεται με αγάπη στον άνδρα. Όταν στον γάμο αρχίζει να ακούγεται ο λόγος “τα δικά μου” ή “τα δικά σου”, κάτι δεν πηγαίνει καλά. Κάτι προδίδει ότι δεν βαδίζουμε τον δρόμο της αγάπης. “Δικά μου χρήματα, δικός μου μισθός, δικό μου γούστο, δική μου επιθυμία”: είναι φράσεις που σήμερα ακούγονται συχνά, και προδίδουν από μόνες τους την έλλειψη της αγάπης.

Μνήμη της Oσίας Mητρός ημών Mακρίνης, αδελφής του μεγάλου Bασιλείου (19 Ιουλίου)

Mικρόν τι μικρόν μακρύνουσα Mακρίνα,

Kόσμου σεαυτήν ήγγισας τω Kυρίω.

Αγία Μακρίνα

Aύτη η Aγία ήτον στολισμένη με κάλλος σώματος, και με γνώμην αγαθήν, όθεν και συνεζεύχθη με άνδρα, εις καιρόν δε οπού ο γάμος ήτον ακόμη εις τους αρραβώνας, απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, μαζόνωντας τα κοινά δοσίματα. Όθεν η μακαρία Mακρίνα, και μόλον οπού εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί διά να την πάρουν γυναίκα, αυτή όμως δεν ηθέλησεν, αλλ’ επροτίμησε την χηρείαν, και τας της χηρείας δυσκολίας, χωρίς να δοκιμάση τα του γάμου χαροποιά και τας ηδονάς. Όθεν χωρίσασα τον εαυτόν της από κάθε κοσμικήν συναναστροφήν, ευρίσκετο με την μητέρα της, καταγινομένη εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών, και εις τάξιν δευτέρας μητρός τρέφουσα και παιδεύουσα τους μεταγενεστέρους από αυτήν αδελφούς της. Δέκα γαρ όντων όλων των τέκνων των γονέων της, αύτη ήτον πρώτη κατά την γέννησιν. Oσίως δε και ασκητικώς διαπεράσασα την ζωήν της, και μαζί με τον αδελφόν της θείον Γρηγόριον τον Nύσσης συμφιλοσοφήσασα περί ψυχής εις αυτάς τας τελευταίας της αναπνοάς, απήλθε προς Kύριον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτής όρα εις το Nέον Eκλόγιον, τον οποίον συνέγραψε μεν ελληνιστί ο αδελφός της Aγίας θείος Nύσσης Γρηγόριος, ου η αρχή· «Tο μεν είδος του βιβλίου», μετέφρασε δε η εμή αναξιότης.)

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου -Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ[:Τίτ.3,8-15]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 19.7.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Μθ 5,14-19)]

Από τον κ.Δημήτριο Ρίζο 

   

«Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς»

Κάθε χρόνο, ἡ Κυριακὴ ποὺ γίνεται μετὰ τὶς δεκατρεῖς Ἰουλίου, εἶναι ἀφιερωμένη στοὺς Πατέρες τῶν ἕξι Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Καὶ εὐαγγε-λικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ ἀκούγεται εἶναι τῶν Πατέρων, ἐπιλεγμένο πάλι ἀπὸ τὸν εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου, καὶ εἰδικότερα ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία τοῦ Κυρίου.

Ἀπευθυνόμενος ὁ Κύριος στοὺς μαθητές του, τοὺς ὀνομάζει «φῶς τοῦ κόσμου», ποὺ δὲν κρύβεται ἀπὸ τὰ μάτια τοῦ κόσμου, ὅπως δὲν κρύβεται πόλις, ποὺ εἶναι κτισμένη πάνω σὲ ὄρος, οὔτε βεβαίως τὸ ἀναμμένο λυ-χνάρι τὸ βάζουν κάτω ἀπὸ σιτομέτρη (κουβά), ἀλλὰ στὸν λυχνοστάτη, γιὰ νὰ φωτίζη ὅλο τὸ σπίτι. Ἔτσι πρέπει καὶ τὸ δικό σας φῶς, νὰ λάμπη μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ βλέπουν τὰ καλά σας ἔργα καὶ νὰ δοξάζουν τὸν οὐράνιο πατέρα. Ἐγὼ δὲν ἦρθα νὰ ἀκυρώσω τὸν νόμο ἢ τοὺς προφῆτες, ἀλλὰ νὰ τὸν συμπληρώσω. Καὶ ἀπὸ τώρα σᾶς τὸ λέω ἀληθινά, ὅτι ὁ κόσμος θὰ χαλάσει, ἀλλ’ ὅσα λέει ὁ νόμος μου, θὰ πραγματοποιηθοῦν μέχρι κεραίας. Ὅποιος λοιπὸν παραβιάσει, ἔστω καὶ μία ἀπὸ τὶς μικρότερες ἐντολές, καὶ διδάξει τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἴδιο, αὐτὸς θὰ ὀνομασθῆ ὁ μικρότερος στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ὅποιος ὅμως ἐφαρμόσει ὅλες τὶς ἐντολὲς καὶ διδάξει τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἴδιο, αὐτὸς θὰ ὀνομασθῆ μέγας στὴν βασιλεία των οὐρανῶν.

Το νέο βιβλίο ΣΤ’ Δημοτικού ορίζει ως είδος οικογένειας τους «συζύγους ίδιου φύλου»!

Μήπως γνωρίζετε καμιά γενιά Ελλήνων που να προέκυψε από «συζύγους που ανήκουν στο ίδιο φύλο»; Μήπως γνωρίζετε καμιά ιστορική περίπτωση δημογραφικής κρίσης που να λύθηκε με «γονείς» ίδιου φύλου; Μήπως γνωρίζετε κανένα παιδί που γεννήθηκε ζητώντας έμφυτα τον μπαμπά του και τον δεύτερο… μπαμπά του ή τη μαμά Α και τη μαμά Β;

Αν δεν γνωρίζετε εσείς κάτι από όλα αυτά, δεν ισχύει το ίδιο για το «κελεπούρι» κοινωνικών επιστημών που τιτλοφορείται «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ΄ Δημοτικού. Πρόκειται για το νέο σχολικό βιβλίο που μας ενημερώνει ότι οι ομοφυλόφιλοι με υιοθετημένο παιδί είναι είδος οικογένειας. Και από κάτω καλείται το κάθε παιδάκι να γράψει σε τι λογής οικογένεια ανήκει.

Eιναι θέμα χρόνου να βρεθείτε χωρίς Τραπεζικό λογαριασμό

Η σιωπηλή δικτατορία του de-banking απειλεί την οικονομική ελευθερία κάθε πολίτη. Πώς οι τράπεζες τιμωρούν τη σκέψη και γιατί η Ελλάδα είναι ευάλωτη σε έναν ολοκληρωτικό κοινωνικό έλεγχο.

Από τους «αρνητές» της πανδημίας μέχρι τον απλό πολίτη που αγοράζει «υπερβολικό» κρέας – η αθόρυβη εκκαθάριση τραπεζικών λογαριασμών είναι ήδη εδώ και απειλεί κάθε δημοκρατική κατάκτηση.

Όπου υπάρχει περηφάνια, δέ μπορεί νά υπάρχει πίστη! Κι’ απ’ όπου λείπει ή πίστη, λείπει και ή ελπίδα

Ή περηφάνια θολώνει τήν κρίση. Κι’ όπου υπάρχει περηφάνια, δέν μπορεί νά υπάρχει πίστη! Κι’ απ’ όπου λείπει ή πίστη, λείπει κ’ ή ελπίδα. Άν πιστεύανε οί άνθρωποι πώς εκείνα πού λέει ό Χριστός είναι αληθινά, δέν θά κολλούσανε τόσο στά επίγεια.

Ό Απόστολος Παύλος λέει: «Αν, ελπίζουμε στόν Χριστό μοναχά γιά τούτη τή ζωή, είμαστε οί πιό ελεεινοί άνθρωποι».

Δέν υπάρχει κανένα πράγμα πιό σίγουρο από τήν ματαιότητα τού κόσμου, κανένα. Όλη ή ιστορία τής ανθρωπότητας φανερώνει αυτή τήν απελπιστική ματαιότητα. Καί όμως, πόσοι άνθρωποι στόν κόσμο κάθισαν καί...σκεφθήκανε πάνω σ’ αυτό τό φανερότατο καί σιγουρότατο φαινόμενο, στή ματαιότητα, πού θάπρεπε ό κάθε άνθρωπος νά τόχει μέρα – νύχτα μπροστά του; Μά εμείς κάνουμε σάν τό καμηλοπούλι (στρουθοκάμηλο), πού χώνει τό κεφάλι του στόν άμμο γιά νά μή βλέπει τόν φονιά του, καί θαρρεί πώς κρύφτηκε από αυτόν.

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

πηγή:
https://adontes.blogspot.com/2024/07/blog-post_24.html

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Aιμιλιανού (18 Ιουλίου)

Aιμιλιανός ανθράκων βληθείς μέσον.

Oν Hσαΐας είδεν άνθρακα βλέπει.

Oγδοάτη δεκάτη καύσαν πυρί Aιμιλιανόν.

Μαρτύριο Αγίου Αιμιλιανού.

 Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος εκατάγετο από το Δορόστολον, η οποία είναι πόλις Mοισίας της εν τη Θράκη, και ήτον δούλος ενός Έλληνος, κατά τους χρόνους Iουλιανού του παραβάτου, και Kαπετωλίνου βικαρίου εν έτει τξα΄ [361]. Eσέβετο δε και επίστευεν εις τον Xριστόν, τα δε είδωλα απεστρέφετο. Όθεν εμβαίνωντας μίαν φοράν μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, εσύντριψεν όλα τα είδωλα με το σφυρί οπού είχεν εις χείρας του. Eπειδή δε ετραβίζοντο πολλοί εις καταδίκην διά το συμβεβηκός τούτο, και εδέρνοντο, με το να μην ήτον φανερός ο το έργον τούτο ποιήσας, τούτου χάριν ο Άγιος επήγε μόνος και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι αυτός τούτο εποίησεν. Όθεν πιασθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του βικαρίου, διότι είχε την ελπίδα του εις τα μάταια είδωλα. Διά τούτο εδάρθη ασπλάγχνως με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις την φωτίαν, και άκαυστος διαμείνας, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εν τω Nαώ αυτού τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Pάβδος1.

Προβληματισμός και κριτική μιας ψυχιάτρου για την γιόγκα.

Γιόγκα: γιατί ως ψυχίατρος την βλέπω με προβληματισμό

Τι είναι η Γιόγκα; Ποια η ιδεολογική της βάση; Τι προβλήματα μπορεί να προκύψουν; Είναι συμβατή της με την νηπτική Ορθόδοξη θεολογία και ασκητική; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που διαπραγματεύεται η Μαριάννα, ψυχολόγος και ψυχίατρος, Ελληνίδα από την Γενεύη της Ελβετίας

Ὁμιλία στὴ μνήμη τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος Μαρίνης

Αγία Μαρίνα, 13ος αιώνας

Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

Πνευματικὴ πανήγυρις καὶ κοσμοχαρμόσυνη ἑορτὴ ἡ σημερινή, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, τὴν ὁποία συνεκάλεσε, καὶ κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα συγκροτεῖ, ἡ πανένδοξη μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Μαρίνα. Κι ἐμεῖς, ὁ φιλόχριστος καὶ φιλομάρτυς λαὸς τοῦ Κυρίου, συναθροισθήκαμε στὸν ἅγιο τοῦτο ναό της, νὰ τὴν ἀνυμνήσουμε κατὰ χρέος μὲ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικές.

Ἡ λαοφίλητη τούτη ἁγία, ἡ τόσο ἰδιαίτερα τιμώμενη στὸ νησί μας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀνὰ τὸ παγκόσμιον Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, περίφημη ἀρχαία πόλη, εὑρισκόμενη στὴ νότια κεντρικὴ Μικρὰ Ἀσία, πόλη, ποὺ συνδέθηκε μὲ τὴν Κύπρο ἀπὸ παλαιοὺς χρόνους. Στὴν πόλη τούτη κήρυξαν τὸν Χριστὸ γιὰ πρώτη φορὰ οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καὶ Βαρνάβας κατὰ τὴν πρώτη τους ἀποστολικὴ περιοδεία, μετὰ τὸν εὐαγγελισμὸ στὴν Κύπρο καὶ τὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας. Στὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων σώζεται ἐκτενὴς ὁμιλία τοῦ Παύλου στὴ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων στὴν Ἀντιόχεια αὐτή. Τὴν πόλη ξανα-επισκέφθηκε ὁ Παῦλος καὶ σὲ ἑπόμενες περιοδεῖες του, ἐγκαθιδρύοντας τὴν ἐκεῖ πρωτοχριστιανικὴ Ἐκκλησία. Βεβαίως, σύμφωνα καὶ μὲ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα, ἡ λατρεία τῶν εἰδώλων στὴν Ἀντιόχεια τούτη συνέχισε ἔντονη καὶ κατὰ τοὺς πρώτους μετὰ Χριστὸν αἰῶνες.

Κίνδυνος εἰδωλολατρείας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ χριστιανοὶ προφανῶς ἀρνοῦνται τὴν εἰδωλολατρία. Ἀρνοῦνται τοὺς ψεύτικους καὶ φανταστικοὺς θεοὺς τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ἀλλὰ καὶ τοὺς μετὰ Χριστόν πού, δυστυχῶς, λατρεύονται ἀπὸ λαοὺς πού εἶναι πολὺ χαμηλοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου. Ἀρνοῦνται ἐπίσης κι ἐκείνους πού «θεοποιοῦν» τοὺς λεγόμενους «μεγάλους» ἡγέτες, τοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς λογοτέχνες, τοὺς ἠθοποιοὺς καὶ τοὺς καλλιτέχνες, ἀλλά καὶ τοὺς ἀθλητές, πού στὶς ἡμέρες μας προβάλλονται ὡς παράδει­γμα γιά τοὺς νέους.

Εἶναι ἀδιανόητο νὰ παίρνουν οἱ θνητοὶ ἄνθρωποι, πού ἔχουν κάποιο χάρισμα, τὴ θέση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνονται εἴδωλα, πού θά λατρεύονται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους πού δὲν ἔχουν γνωρίσει τὸν ἀληθινὸ Θεό. Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι πολὺ προσεκτικοὶ στὰ διάφορα εἴδωλα τῶν κοσμικῶν. Ἀποφεύγουν κάθε προσωπικὴ προβολή. Ἡ ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ γίνουν εἴδωλα. Ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, πού ἔζησαν χωρὶς... φιλοδοξίες καὶ μοναδικό τους ἔργο ἦταν ἡ ταπεινὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν καὶ τίποτα πιὸ πέρα. Μερικοὶ βέβαια εἶχαν ἀποκτήσει φήμη, ἀλλὰ δὲν ἦταν δική τους ἐπιδίωξη, ἀλλὰ ἦταν ἔργο τοῦ Θεοῦ, γιά νὰ στηρίξουν πνευματικὰ μὲ τὸ παράδειγμά τους καὶ τίς ἐμπειρικὲς διδαχές τους τό λαό, πού βρισκόταν μακριὰ ἀπὸ τό δρόμο τῆς ἀρετῆς.

Χριστιανισμός και φύλο, έμφυλες διακρίσεις και βία

Εικ. Περί των αγίων Μυροφόρων

Θεόδωρος Ρηγινιώτης

Η άποψη του χριστιανισμού για τα δύο φύλα είναι σαφής: άνδρες και γυναίκες είναι απολύτως ισότιμοι, είναι εξίσου και οι δύο «εικόνες του Θεού» (ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί «κατ’ εικόνα Θεού»), έχουν ακριβώς την ίδια αξία και την ίδια συμμετοχή στην αγιότητα. Οι διαφορετικοί ρόλοι τους μέσα στην κοινωνία και στην οικογένεια είναι εξίσου απαραίτητοι και συμπληρωματικοί, δεν επιτρέπεται να θεωρούνται «ανώτεροι» και «κατώτεροι» – και αμέτρητες φορές έχουν αλλάξει, προπαντός γυναίκες έχουν αναλάβει ρόλους παραδοσιακά «ανδρικούς», όπως στις αγροτικές εργασίες ή στον πόλεμο ή ακόμη και στη διακυβέρνηση του κράτους (βασίλισσες) και αυτό έχει θεωρηθεί αξιέπαινο.

Σκόπια: Ανακαλύφθηκαν 400 αρχαία ελληνικά μακεδονικά νομίσματα εποχής Φιλίππου Β’ και Μεγάλου Αλεξάνδρου κοντά στο Μοναστήρι

Πάνω από 400 αρχαία νομίσματα ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια συστηματικών αρχαιολογικών ανασκαφών στην τοποθεσία Γκραντίστε κοντά στο χωριό Τσρνομπούκι στο Μοναστήρι / Μπίτολα της Βαρδάσκας.

Το Τσρνομπούκι είναι ένα χωριό στην περιοχή της Πελαγονίας, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη Μπίτολα. Έχει περίπου 400 κατοίκους. Αλλά αυτό το χωριό προφανώς κρύβει ένα μεγάλο μυστικό, το μυστικό μιας αρχαίας πόλης.

Γερόντισσα Φιλοθέη: Γάμος – Οικογένεια – Γονείς και παιδιά

Γάμος έξω από την αγάπη δεν μπορεί να σταθεί· οικογένεια έξω από την αγάπη δεν μπορεί να σταθεί. Όπως τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος έχουν την αγάπη, την αλληλοπεριχώρηση, έτσι και τα μέλη της οικογένειας πρέπει να έχουν αυτή την αλληλοπεριχώρηση. Καθώς θα αλληλοπεριχωρούνται – αγάπη έχει και ο ένας, αγάπη και ο άλλος· τον Χριστό έχει και ο ένας, τον Χριστό και ο άλλος· θεϊκή ζωή έχει και ο ένας και ο άλλος – θα έχουν μετά σωστή επικοινωνία, σωστές σχέσεις.

Αν το παιδί καταλάβει ότι ο γονεύς όντως το αγαπάει ειλικρινά, έτσι με...την καρδιά του, για τον Θεό το αγαπάει και όχι για τον εαυτό του, θα αναπτυχθεί σωστά.

Υπουργός του καθεστώτος Ευάγγελος Τουρνάς: «Όποιος δεν πάρει την νέα ταυτότητα δεν θα πληρώνεται»!

Εκβιασμοί τύπου… πανδημίας από το καθεστώς

Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Ευάγγελος Τουρνάς, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Βουλή είπε ότι όσοι πολίτες δεν προχωρήσουν στην έκδοση του Προσωπικού Αριθμού και της νέας ψηφιακής ταυτότητας θα αντιμετωπίσουν σοβαρές συνέπειες, καθώς δεν θα μπορούν ούτε να πληρωθούν!

Η μετάλλαξη της υγείας από την τεχνητή νοημοσύνη

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Φέτος στο Νταβός της Ελβετίας, κατά την διάρκεια των εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα προχώρησε σε μια δραματική προειδοποίηση, λέγοντας ότι:

«τα επόμενα χρόνια στις ανεπτυγμένες οικονομίες, το 60% των θέσεων εργασίας θα επηρεαστεί από την AI, καθώς είτε θα βελτιωθούν, είτε θα εξαλειφθούν είτε θα μετασχηματιστούν. Παγκοσμίως, το ποσοστό φτάνει το 40%»1.

Το εμπόδιο που προξενεί στην σωτηρία η αργία και οι πολλές εργασίες (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)

Δύο ειδών ζώα φαίνονταν στον παλαιό Νόμο παρόμοια ακάθαρτα· εκείνα που δεν είχαν πόδια και εκείνα που είχαν πολλά πόδια. Θέλησε, λοιπόν, ο Κύριος να μας διδάξει έτσι, ότι δύο ειδών άνθρωποι δεν είναι δυνατό να του αρέσουν, εκείνοι που κατασαπίζουν σε μία άξια κατηγορίας αργία και αντίθετα, εκείνοι, που, θέλοντας να κάνουν πολλά, μπλέκονται σε αμέτρητες υποθέσεις και εργασίες, όμως και το ένα και το άλλο αποτελεί μεγάλο εμπόδιο για την σωτηρία [1]. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να πούμε κάτι και για το ένα και για το άλλο, αποδεικνύοντας την ζημία, που προξενούν στην ψυχή και δείχνοντας τον τρόπο, που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε, για να τα θεραπεύσουμε.

Λύσσαξαν με τη ζακέτα του Αγίου Παϊσίου – Τρανή απόδειξη ότι παραμένει ζωντανός και τους «καίει»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Τα γνωστά «τελώνια» του δημόσιου λόγου που δεν αφήνουν κανένα ιερό και όσιο χωρίς να το «εκτελωνίσουν» με τις εμμονές τους, βγήκαν ξανά από τα ανήλιαγα σπήλαια τους. Βρυχώνται και ολολύζουν γιατί ο ελληνισμός γονάτισε για ακόμη μια χρονιά μπροστά στο ολόλαμπρο σέμνωμα των ημερών μας, τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.

Με αφορμή την εορτή του Αγίου Παϊσίου που η Ορθοδοξία τιμά στις 12 Ιουλίου, οι χριστιανοφοβικοί «φελλοί» πετάχτηκαν στην επιφάνεια. Όντας συνεχώς στον πυθμένα της ανυποληψίας, μπορούν να αναδυθούν στη δημοσιότητα μόνο ως ετερόφωτα πλεούμενα σε θολά νερά. Έχει γίνει καθιερωμένος ο σεληνιασμός τους πλέον, πριν και μετά τις λαοφιλείς χριστιανικές εορτές. Ακριβώς όπως ένας ψαράς κοιτά το ημερολόγιο για να εξασφαλίσει πετυχημένες ψαριές, εκείνοι κοιτούν το… εορτολόγιο για να δουν πότε θα κάνουν «γκελ» τα εμέσματα τους. Και ίσως έτσι να «τσιμπήσουν» κανένα θαυμαστή, κανέναν αναγνώστη, κανέναν παρατρεχάμενο.

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ: «Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;»

 

Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

«Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή»;

Και μου δόθηκε η απάντηση:

«Να προσεύχεσαι, όπως ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος για χρόνια έκραζε, “Κύριε, φώτισόν μου το σκότος”, και εισακούσθηκε.

»Να προσεύχεσαι με τα λόγια της εκκλησιαστικής Ωδής, “Λαμψάτω, ω Φωτοδότα, και εμοί τω αμαρτωλώ το φως Σου το απρόσιτον”, και να ενδυναμώνεις στην πίστη, ενθυμούμενος ότι η Εκκλησία δεν προσεύχεται για πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν».

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Kηρύκου και Iουλίττης της μητρός αυτού (15 Ιουλίου)

Ιουλίττα σύναθλος υιώ Kηρύκω,
H λαιμότμητος τω κάραν τεθλασμένω.
Πέμπτη Iουλίτταν δεκάτη τάμον, υία δ’ έαξαν.

Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα. Τοιχογραφία του 17ου αιώνα στην Ιερά Μονή Piva, στο Μαυροβούνιο

H Aγία Mάρτυς Iουλίττα ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού εν έτει σϟϛ΄ [296], καταγομένη από το Iκόνιον. Aύτη λοιπόν φοβουμένη τον τότε επικρατούντα διωγμόν κατά των Xριστιανών, επήρε τον υιόν της Kήρυκον, και επήγεν εις την Σελεύκειαν. Eυρούσα δε και εκεί τον ίδιον διωγμόν, επήγεν εις την Tαρσόν της Kιλικίας, εις την οποίαν ήτον ηγεμών ένας θηριώδης και απάνθρωπος, Aλέξανδρος ονομαζόμενος, ο οποίος ετιμώρει τους Xριστιανούς. Oύτος λοιπόν πιάσας την Aγίαν, έδειρεν αυτήν, τον δε Άγιον Kήρυκον νήπιον όντα, χωρίσας από την μητέρα του, εσπούδαζε με κολακείας να τον τραβίξη εις τον εαυτόν του, αλλά δεν εδύνετο. Eπειδή το νήπιον έβλεπεν ακλινώς εις την μητέρα του, και με φωνήν υποψελλίζουσαν επικαλείτο το όνομα του Xριστού. Eπειδή δε ο Άγιος εκτύπησε με το ποδάρι του, όσον εδύνετο, εις την κοιλίαν του ηγεμόνος, διά τούτο ο ηγεμών έρριψε το νήπιον επάνω εις τα σκαλοπάτια του κριτηρίου. Όθεν κτυπηθέν εις την κεφαλήν, παρέδωκε το μακάριον την αγίαν ψυχήν του εις τον Δεσπότην Xριστόν, παρ’ ου και εστεφανώθη με αθλητικόν στέφανον. H δε μακαρία Iουλίττα δοκιμάσασα πολλάς βασάνους, δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν, όθεν απεκεφαλίσθη, και έλαβεν η αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον1. Tελείται δε η αυτών Σύναξις και εορτή εις τον ευκτήριον Nαόν του Aρχαγγέλου Mιχαήλ, εις τόπον λεγόμενον Aδδώ2.

Ο ησυχαστής Φώτης Κόντογλου (+ 13 Ιουλίου 1965), αγαπημένο του καταφύγιο η ησυχία

Μνήμη Φωτίου Κόντογλου

Εκοιμήθη στις 13 Ιουλίου 1965

Εις μνημόσυνον αιώνιον…

«Σου λέγω πως δε γράφω με μελάνι παρά με δάκρυα γράφω»

Φ. Κόντογλου 

Φώτης κόντογλου

Ο Φώτης Κόντογλου γεννήθηκε στο Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου 1895 και πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1965. (Μετά την εκταφή του η ανακομιδή των οστών του έγινε στην Ιερά Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης). Το παρακάτω περιστατικό αναφέρεται στις τελευταίες του στιγμές στο νοσοκομείο και την θαυμαστή πληροφορία που είχε η γυναίκα του από τον Άγιο Εφραίμ τον θαυματουργό.

-Περνούσε δύσκολες ημέρες στο νοσοκομείο ο αείμνηστος Φώτης Κόντογλου, και η γυναίκα του Μαρία Κόντογλου, ήταν γονατιστή και προσευχόταν για την θεραπεία του, επικαλούμενη τον Μεγάλο μας Άγιο Εφραίμ. Ας μην ξεχνάμε, ότι η αγιασμένη χείρα του χαρισματούχου αγιογράφου, είχε φιλοτεχνήσει την πρώτη εικόνα του Αγίου μας! Η Μαρία Κόντογλου περίμενε λοιπόν από τον Άγιο κάτι. Και τι μεγαλύτερη βοήθεια θα μπορούσε να βρει απ’ αυτή, το να δει εκείνη ακριβώς την ώρα που προσηύχετο, την ψυχή του Φώτη Κόντογλου να την κρατά ο Άγιος Εφραίμ, και μέσα σε τόση δόξα να την οδηγεί στον Ουρανό! Παραξενεύτηκε βλέποντας όλα αυτά! Τι τάχα να σήμαιναν; Κείνη την ώρα λοιπόν διέλυσε την απορία της κάποιο τηλεφώνημα από το νοσοκομείο, που της ανακοίνωνε ότι ο άνδρας της πέταξε ανάλαφρα στον Ουρανό! Ο Άγιος ήταν στ’ αλήθεια ο συνοδός του!

Από το βιβλίο: «Οπτασίαι και Θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού» – Γ΄ τόμος (Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου – Όρος Αμώμων Αττικής).

***

Αλεξάντερ Σμορέλ, ο αντιναζιστής νεομάρτυρας (13 Ιουλίου)

Νεομάρτυς Αλέξανδρος εκ Μονάχου: Η μνήμη του τιμάται στις 13 Ιουλίου, επέτειο της θανάτωσής του με αποκεφαλισμό. «Λαιμητόμω τελειούται» θα μπορούσε να είναι η διατύπωση, αφού ο νεομάρτυρας αποκεφαλίσθηκε, καταδικασμένος σε θάνατο για «εσχάτη προδοσία» από το ναζιστικό καθεστώς, σε ηλικία 25 ετών.

Πρόκειται για τον Αλεξάντερ Σμορέλ, συνιδρυτή μαζί με το φίλο του Χανς Σολ, της αντιναζιστικής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο», η οποία με προκηρύξεις που απέστελλε ταχυδρομικά προσπαθούσε να εξεγείρει τη συνείδηση των Γερμανών κατά του καθεστώτος.

Την αγιοκατάταξη πληροφορούμαστε από την επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Μόσχας (6.2.2012 στα ρωσικά). Ο άγιος εικονίζεται με τη λευκή ιατρική μπλούζα και να κρατά ένα σταυρό μαζί μ’ ένα άσπρο τριαντάφυλλο, σύμβολο του Λευκού Ρόδου και ταυτόχρονα πασχάλιο σύμβολο, σύμβολο της νίκης της ζωής πάνω στο θάνατο.

Παρακαλούμε, διαβάστε λεπτομέρειες για τον άγιο εδώ.

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Άγιος Παΐσιος: «Βάλε και την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθείς και εσύ και η δουλειά που κάνεις»

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Όταν κάνουμε γρήγορα μία δουλειά, αποκτούμε μία νευρικότητα. Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα, δεν είναι αγιασμένη. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμαστε όλο αγωνία. Αυτό είναι δαιμονική κατάσταση. Το εργόχειρο που γίνεται με ηρεμία και προσευχή αγιάζεται και αγιάζει και...

τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν και έτσι έχει νόημα, όταν η λαϊκοί ζητούν να πάρουν εργόχειρα από μοναχούς για ευλογία. Ενώ εκείνο που γίνεται με βιασύνη και νευρικότητα, μεταδίδει αυτήν την δαιμονική κατάσταση και στους άλλους. Γι’ αυτό βάλε και την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθείς και εσύ και η δουλειά που κάνεις

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Άγιος Νικόδημος: Το βιβλίο Περί Συνεχούς Θείας Μεταλήψεως

π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ

ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ

Του Βιβλίου τούτου ημφεσβητήθη κατά το παρελθόν η πατρότης και μέχρι σήμερον ακόμη εξακολουθεί η αμφιβολία, των περισσοτέρων αποκλινόντων εις την άποψιν, ότι ανήκει εις τον Άγιον Μακάριον τον Νοταράν, εξ αφορμής του ότι μνημονεύεται εν τη Βιογραφία του Αγίου τούτου ανδρός υπό του Αθανασίου Βαρίου, αποδίδοντος το Βιβλίον εις αυτόν. Πρόκειται όμως περί λάθους, όπερ διέλαθε της προσοχής και αυτού και πολλών λο­γιών.

Του Βιβλίου τούτου η πρώτη έκδοσις του 1777, ήτις και εκυκλοφόρησεν ανωνύμως, εγένετο εν Βενετία. Εις τον Πρόλογον αναφέρεται το φρόνημα της Εκκλησίας από του Ιερού Ευαγγελίου, Αποστόλους και Συνοδικούς Κανόνας. Καταφέρεται κατά της κακής συνήθειας του δις ή τρις του έτους μεταλαμβάνειν, «ως συνήθειας νεωτέρας, ήτις εισήλθεν εν τη Εκκλησία και η οποία είναι ψυχοφθόρος καινοτομία και αποξενωμένη από την Εκκλησίαν. Διο και η παρασιώπησις της αληθείας κρίνεται ως προδοσία».

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου (14 Ιουλίου)

Νίκην, ώ Νικόδημε, τω πιστώ δήμω

Δίδωσιν ο λόγος σου Πνεύματι θείω.

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, χαρακτικό 1818, 

Ιωάννη Αντώνιου Ζουλιάνη

Α΄. Γέννηση – ανατροφή

Το 1749 γεννήθηκε στη χώρα της Νάξου Κυκλάδων ο Νικόλαος Καλιβούρτζης. Ο πατέρας του ονομαζόταν Αντώνιος και η μητέρα του Αναστασία. Είχε και ένα μικρότερο αδελφό, τον Πιέρο, που αργότερα έγινε ένας από τους βασικούς συνδρομητές του πολυγραφότατου Αγίου μας. Από μικρό παιδί πήρε την εκκλησιαστική ευσέβεια από την μητέρα του και έκανε παρέα με τον εξάδελφό του, μετέπειτα επίσκοπο Ευρίπου Ιερόθεο.

Δίπλα στο σπίτι του ήταν ο ενοριακός Ι. Ναός της Αγίας Παρασκευής, στον οποίο σύχναζε σε όλες τις ακολουθίες, όπου και έμαθε πολλούς ύμνους. Ο ιερέας τον έχει μαζί του σ’ όλες τις ιεροπραξίες. Σε ηλικία 12 ετών, εισάγεται στην ονομαστή σχολή της Νάξου, πραγματική Ακαδημία. Λειτουργούσε στην Ι. Μ. του Αγίου Γεωργίου Γρώττας, με Διευθυντή τον αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, τον Αρχ. Χρύσανθο τον Εξωχωρίτη.

Μνήμη του Aγίου Aποστόλου Aκύλα (14 Ιουλίου)

Ήπλωσεν ως δίκτυον ο Παύλος λόγους,

Ήγρευσε δ’ ως θήραμα θείον Aκύλαν.

Aκύλαν δεκάτη γε τετάρτη τύμβος έκρυψεν.

Μαρτύριο των Αγίων Αποστόλων και Μαρτύρων Ακύλα και Πρισκίλλης. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Tούτου τους επαίνους αναφέρει ο Eυαγγελιστής Λουκάς εν ταις Πράξεσιν εν κεφαλαίω ιη΄, 2. Eπειδή γαρ αυτός εστάθη μαθητής και ξενοδόχος του Aποστόλου Παύλου εν έτει ξε΄ [65], από αυτόν έμαθε τα θεία. Όθεν και την πλάνην του Διαβόλου αποστραφείς, έγινε κήρυξ και μάρτυς των του Xριστού παθημάτων, διό και παρ’ αυτού έλαβε τον άφθαρτον στέφανον. (Όρα το πλατύτερον τούτου Συναξάριον εις την δεκάτην τρίτην του Φευρουαρίου.)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

“Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου”. – Ο Χριστός να μας δίνη καλή φώτιση.

Το παρακάτω κείμενο του Αγίου Παϊσίου είναι γραμμένο με το ίδιο το χέρι του Αγίου, το έτος 1987, και ήταν η μοναδική φορά που είχε δώσει εντολή να διαμοιράζεται σε φωτοτυπία (με το γραφικό του χαρακτήρα και τα ορθογραφικά λάθη του), διότι όπως ο ίδιος έλεγε, γνώριζε ότι θα προσπαθήσουν να τον διαψεύσουν ότι τα έχει γράψει ο ίδιος, και θα διαστρεβλώσουν την γνώμη Του.

Και όπως ο ίδιος γράφει: *“Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου”. – Ο Χριστός να μας δίνη καλή φώτιση. Αμήν. –*

*Άγιον Όρος Κουτλουμουσιανό κελλί “Παναγούδα”, Σαββάτο Α’ Νηστειών 1987.

Με πολύ πόνο και αγάπη Χριστού,

Μοναχός Παΐσιος».*

Μαμά, βαριέμαι!

Αν έχεις αρχίσει ήδη να ακούς αυτή την ατάκα ή αν ψάχνεις φρέσκες ιδέες για το πώς να κυλάει όμορφα, ήρεμα και δημιουργικά η καθημερινότητά σας φέτος το καλοκαίρι, σου έχουμε τη λύση!

Ετοιμάσαμε με πολλή αγάπη έναν Καλοκαιρινό Οδηγό Δραστηριοτήτων γεμάτο έμπνευση και προτάσεις για το πώς να οργανώσετε και να γεμίσετε την ημέρα σας, κάνοντας τις καλοκαιρινές σας στιγμές ακόμα πιο όμορφες!

Ζούμε στην εποχή που στα Super Markets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων προϊόντων: Τα αγαθά που αγοράζουμε και οι άνθρωποι, που μέσω καμερών, παρέχουμε δωρεάν δεδομένα για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης

Σε όλα τα supermarkets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων: Όσα είναι στους πάγκους και τα ράφια, είναι η μία κατηγορία. Η άλλη είναι οι άνθρωποι πού μέσω καμερών και σκάνερς, παρέχουν δεδομένα για την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Όταν μια κοινωνία φτάσει σ’ αυτό το στάδιο περνά στην αυτο-κατανάλωση. Πλέον εμείς είμαστε τα προϊόντα…

Γράφει ο Φίλιππος Χάντζος

Η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται τις κάμερες.

Οι κάμερες στους χώρους εργασίας παρακολουθούν τούς εργαζόμενους. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι χώροι εργασίας όπου, ταυτόχρονα, υπάρχουν και πελάτες.

Τράπεζες, εκδοτήρια εισιτηρίων, super markets, καφέ, καταστήματα λιανικής.

Τα σούπερ μάρκετ έχουν ακόμα μεγαλύτερη αξία παρατήρησης (και καταγραφής) διότι αφορούν τις περισσότερες κατηγορίες πληθυσμού και άρα, το προσωπικό δέχεται περισσότερα ερεθίσματα σε εναλλασσόμενα καθήκοντα.

Οι κάμερες στα super markets παρακολουθούν τούς εργαζόμενους όσο και τούς πελάτες.

Η μαρτυρία του π. Ν. Λουδοβίκου (ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες διανοητές) για τους Ορθοδόξους αγίους της εποχής μας

Εισαγωγή: Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος δεν είναι κάποιος «ημιμαθής παπάς», ούτε κάποιο θρησκόληπτο παιδί του κατηχητικού, που χειραγωγήθηκε εξ απαλών ονύχων σε μια κοντόφθαλμη πίστη. Είναι ένας ανήσυχος πνευματικός αναζητητής, που έζησε σε μια ούτως ή άλλως ανήσυχη εποχή, στο πνεύμα της οποίας εντάχθηκε. Από την εφηβεία του ήδη απέρριψε την πλαστή Ορθοδοξία που του είχαν διδάξει, σπούδασε ψυχολογία και παρέμενε άθεος κατά τον καιρό των σπουδών του. Η ανακάλυψη της πνευματικής κληρονομιάς των πατέρων του δεν ήταν γι’ αυτόν επιπόλαιη και η μελέτη και εμβάθυνσή του σ’ αυτήν, μέχρι σήμερα, επίσης κάθε άλλο παρά επιφανειακή μπορεί να χαρακτηριστεί.

Έχει σπουδάσει ψυχολογία, παιδαγωγική, θεολογία και φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (στη Σορβόνη – Paris IV, και στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παρισιού) και το Κέμπριτζ. Οι επιστημονικοί του τίτλοι είναι άφθονοι, όπως και οι σταθμοί της πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας, η δε παρουσία του στα ελληνικά γράμματα εμβληματική (λεπτομέρειες εδώ). Πρόκειται λοιπόν για έναν άνθρωπο που δεν γράφει όσα γράφει «επειδή είναι ιερέας», αλλά είναι ιερέας ως επιστέγασμα μακράς πνευματικής αναζήτησης και πολυετούς πείρας και μελέτης σε πολλά επιστημονικά πεδία, των ανθρωπιστικών επιστημών. Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω είναι ότι δεν λέει ανοησίες και ψέματα, αλλά καταθέτει μια μαρτυρία αληθινή, η οποία μάλιστα συνέβαλε καθοριστικά στην αλλαγή της ζωής του και στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του.

Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο του Η ανοικτή ιστορία και οι εχθροί της – Η άνοδος του Βελούδινου Ολοκληρωτισμού, Αρμός 2020, σελίδες 158 – 161 και 164 – 166.

Τα γηρατειά είναι η πιο σημαντική περίοδος της ζωής μας.

Τα γηρατειά είναι η πιο σημαντική περίοδος της ζωής μας.

Όταν η ψυχή αγγίξει την αιωνιότητα,

τότε θα εξαφανισθούν τα πάθη μας

και εμείς θα απομακρυνθούμε, από τον άσκοπο αγώνα των ανθρώπων.

Τι σας χρειάζεται;

Τι Φοβόσαστε;

ότι δεν θα έχετε ένα κομμάτι ψωμί

Ή στέγη στα χρόνια των γηρατειών σας;

Η ελευθερία του νου,

η εμβάθυνση του στη θεωρία του θείου,

η έφεση προς τον άνω κόσμο,

η νοσταλγία γι’ αυτόν ,

Θα είναι η ακατάπαυστη «ευφροσύνη» της ψυχής σας.

Τότε τα γηρατειά γίνονται μεγαλειώδη, βασιλικά,

ακόμη και μέσα στην απόλυτη υλική πτωχεία, ένα αληθινό στέφος σοφίας.

Προφητείες Πατρός Παϊσίου για τα εθνικά θέματα - ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΤΟΪΚΟΥΣ

Μετά την μπόρα την δαιμονική θα 'ρθει η λιακάδα η θεϊκή

Είναι κρίμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος κι αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα για να σωθεί, πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν.

Το πιο κάτω κείμενο είναι αυτοτελές το 10 κεφάλαιο από το σχετικά πρόσφατα(2001) εκδοθέν βιβλίο για τον Γέροντα: ¨Λόγοι χάριτος και Σοφίας¨ από τον Αγιορείτη π. Μακάριο Αγιαννανίτη.

Αργότερα, επισκέφθηκα τον Γέροντα μαζί με έναν φίλο μου σμήναρχο, γύρω στα τέλη Οκτωβρίου 1993 και του εξέφρασα την ανησυχία μου γι’ αυτά που συμβαίνουν από τους κυβερνώντες στην πατρίδα μας.

Ο Γέροντας απάντησε: -Μη φοβάσαι. Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να γίνει κακό, αλλά θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική. Ο κόσμος θα τους σιχαθεί και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί! Δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά.

(Μαρτυρίες προσκυνητών, Ζουρνατζόγλου, 2006, σελ. 425-426)

Πλήθος πιστών στη Σουρωτή για τον Άγιο Παϊσιο 32 χρόνια μετά την ευλογημένη κοίμησή του

Με βαθιά κατάνυξη και ευλάβεια, χιλιάδες πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού βρέθηκαν στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, προκειμένου να προσκυνήσουν τον τάφο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, με αφορμή τη συμπλήρωση 32 ετών από την κοίμησή του. Η προσέλευση του κόσμου είναι αδιάκοπη, με τις ουρές των προσκυνητών να εκτείνονται σε εκατοντάδες μέτρα και τον χρόνο αναμονής να φτάνει ακόμη και τις δύο ώρες.

Η επίσκεψη ναρκομανούς φοιτητή στον Άγιο Παΐσιο

(Β. Χαραλάμπους)

Κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένας φίλος ενός συμφοιτητή μου, φοιτητής και αυτός, είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά. Αφού έφτασε σε πλήρη απόγνωση αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος στον Όσιο Γέροντα Παΐσιο, για τον οποίο είχε ακούσει πολλά θαυμαστά.

Όπως διηγόταν κατόπιν, ξεκίνησε μονάχος του και πήγε στο Άγιο Όρος στο Κελίον Παναγούδα, όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος. Εκεί ήταν κι ένας ιερωμένος άγνωστος σ’ αυτόν, που περίμενε να δει τον Όσιο Γέροντα.

Αφού περίμενε περί τις δύο ώρες και πλέον, ο φοιτητής άρχισε να τρέμει από τη στέρηση των ναρκωτικών πάρα πολύ. Ο ιερωμένος δεν μπορούσε να περιμένει και έφυγε. Μόλις έφυγε ο ιερωμένος κατέβηκε ο Όσιος Παΐσιος και του άνοιξε. Τον κτύπησε ελαφρά στον ώμο λέγοντάς του ‘’Ελα …’’, αναφέροντας το όνομά του. Αμέσως με το κτύπημα στον ώμο σταμάτησε να τρέμει.

Πήγαν κατόπιν στο κελί και μίλησαν αρκετά ή μάλλον του μίλησε αρκετά ο Άγιος Γέροντας. Αυτό έγινε αφορμή για να φύγει από τη μάστιγα των ναρκωτικών ο φοιτητής αυτών και να αλλάξει ζωή.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Η Σύναξις του Aρχαγγέλου Γαβριήλ (13 Ιουλίου)

Tω αυτώ μηνί IΓ΄, η Σύναξις του Aρχαγγέλου Γαβριήλ

Tων σων αγαθών ώσπερ ουκ έχω κόρον,

Ως ουδ’ εορτών Γαβριήλ άρχων νόων1.

Tη δεκάτη δε τρίτη συναγήοχεν ώδε Γαβριήλ.

Αρχάγγελος Γαβριήλ. Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοκουρδαλιωτίσσης

Σημείωση

1. Διά ποίαν αιτίαν γίνεται εδώ μνεία της Συνάξεως και εορτής του Aρχαγγέλου Γαβριήλ, δεν εδυνήθην να εύρω, καίτοι εξετάσας πολλά. Φαίνεται όμως εκ συμπεράσματος, ότι κάποιαν χάριν και ευεργεσίαν εποίησεν ο Aγαθάγγελος ούτος Γαβριήλ, διά την οποίαν οι τότε Xριστιανοί, εις μνήμην της χάριτος, εσυνάγοντο και εώρταζον τον χαριέστατον του Θεού Aρχάγγελον. Διό και Kανόνα και τροπάρια εις την αυτού μεγαλειότητα έψαλλον. Eν τοις χειρογράφοις όμως Mηναίοις η Σύναξις αύτη του θείου Γαβριήλ γράφεται εν τη αυτή ημέρα, άνευ διστίχου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Ὁ θαυμαστὸς προφήτης τοῦ Γένους μας*

Μητροπολίτου Μόρφου κ. ΝεοφύτουO Όσιος Παίσιος ο Αγιορείτης. Φορητή εικόνα (2015), έργο του αρχιμ. Αμβροσίου Γκορέλωβ

Ὅταν τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο διακήρυξε τὴν ἁγιότητα τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτη καὶ τὸν ἐνέταξε στὸ Ἁγιολόγιο τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἔγραψα τὰ ἑξῆς: «Τὸν ἅγιο Παΐσιο τὸν γνώρισα τὸ 1982, ὅταν ἤμουν φοιτητὴς Νομικῆς. Ἦταν ὁ ἄνθρωπος, ποὺ περίμενε ν’ ἀκούσει κάτι τὸ πονεμένο, γιὰ νὰ ἔχει καρδιακὴ προσευχή, κι ἦταν πάντοτε ἐν ἀναμονῇ στὸ ἀκουστικό, γιὰ νὰ ἀφουγκραστεῖ τὸν πόνο τοῦ σύγχρονου κόσμου.

Ἦταν ἕνας ἀσκητὴς γιὰ τὸν κόσμο. Τοῦ ἄνοιγες τὴν καρδιά σου, καὶ σοῦ ἄνοιγε τὸν νοῦ. Πραγματικά, δὲν νομίζω νὰ ὑπῆρξε στὶς μέρες μας ἄλλος Γέροντας, ποὺ νὰ εἶδε, νὰ μίλησε μὲ τόσο πολὺ κόσμο. Κι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, παρόλο ποὺ γεννήθηκε ἀσκητής, τελικὰ κατέληξε νὰ εἶναι ἡ μεγάλη μάνα ὅλων τῶν πονεμένων ἀνθρώπων. ‘‘Φῶς Χριστοῦ ἔφαινε πᾶσι’’, διὰ τοῦ Γέροντος Παϊσίου.

Ἐπέμενε, νὰ μὴν πάω στὸ Ἅγιον Ὄρος γιὰ μοναχός. ‘‘Στὴν Κύπρο νὰ πᾶς’’, μοῦ εἶπε. ‘‘Νὰ κάνετε βάσεις πνευματικές, κι αὐτὲς οἱ βάσεις θὰ διώξουν τὶς βάσεις’’. Ὅταν τοῦ εἶπα, ὅτι δὲν κατάλαβα τὸ τελευταῖο, μοῦ εἶπε χαριτολογώντας: ‘‘ Ἀμερικανάκι εἶσαι καὶ δὲν καταλαβαίνεις; Ἑλληνικὰ μιλῶ! Τὸ πρόβλημα τῆς Κύπρου εἶναι πνευματικό. Τώρα ἐφαρμόζεται ὁ πνευματικὸς νόμος. Ὅταν φτιάξετε μοναστήρια (σὲ κάποιους ἄλλους εἶπε· ὅταν φτιάξετε Σταυροβούνια, τὶς ἐνορίες τὶς δικές σας, οἰκογένειες ὀρθόδοξες), τότε οἱ βάσεις τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς κατοχῆς θὰ ἐξαφανιστοῦν!’’ Μὲ ἔβγαλε ἔξω στὴν αὐλὴ τοῦ κελλιοῦ του καὶ σχημάτισε στὸ χῶμα ἕνα μεγάλο ὀρθογώνιο σχῆμα. Τὸ μοίρασε σὲ δύο τετράγωνα καὶ μοῦ εἶπε: ‘‘Θὰ ἔρθει καιρός, ποὺ ἐσὺ θὰ φτιάξεις μοναστήρια. Δύο αὐλὲς νὰ κάνεις τότε σ᾽ αὐτά! Μία γιὰ τοὺς λαϊκοὺς καὶ μία δεύτερη μόνο γιὰ μοναχοὺς ἢ γιὰ μοναχές.’’ Πρόρρηση, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε!»

Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 08.07.2026 : "Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα"

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν: "Αλήθειες και μύθοι γύρω από την πτώση των πρωτοπλαστών"

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Σταυρούλα Θεοδόση - Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Υποστέλλουν την εθνική υπερηφάνεια. Γιατί απογορεύτηκε η σημαία στο Τριεθνές

Ο Έβρος δεν είναι απλώς μια συνοριακή γραμμή στον χάρτη. Είναι τόπος ζωής, ιστορίας και ανθρώπων που κρατούν ζωντανή την παρουσία της Ελλάδας.

Τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο Έβρος, μια από τις πιο ευαίσθητες και συμβολικές περιοχές της πατρίδας μας, βρέθηκαν στο επίκεντρο τηλεοπτικής συζήτησης στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου στο Kontra, με παρέμβαση της Μαρίας Γιαλαμά.

Μέσα από φωτογραφικό υλικό από την περιοχή, παρουσιάστηκε η καθημερινότητα στον ακριτικό Έβρο, εκεί όπου ο ποταμός αποτελεί φυσικό σύνορο Ελλάδας και Τουρκίας και όπου οι κάτοικοι, οι συνοριοφύλακες και όσοι υπηρετούν στην περιοχή βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο Τριεθνές, το σημείο όπου συναντώνται Ελλάδα, Βουλγαρία και Τουρκία. Η κ. Γιαλαμά ανέφερε ότι σήμερα στο συγκεκριμένο σημείο δεν κυματίζει η ελληνική σημαία, γεγονός που, όπως τόνισε, έχει προκαλέσει προβληματισμό σε κατοίκους και εθνοφύλακες της περιοχής.

Τῆς πνευματικῆς ζωῆς τά μυστικά- Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης

Αν καταλάβει κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του. Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνει την ψυχή.

Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται. Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να ...παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο” ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει.

Εξαρτάται από το πως αντιμετωπίζει κανείς τις δοκιμασίες. Όσοι δεν έχουν καλή διάθεση, βρίζουν τον Θεό, όταν τους βρίσκουν διάφορες δοκιμασίες. «Γιατί να το πάθω εγώ αυτό; Λένε. Να, ο άλλος έχει τόσα καλά! Θεός είναι αυτός;» Δεν λένε «ήμαρτον», αλλά βασανίζονται.

Ενώ οι φιλότιμοι λένε: «Δόξα τω Θεώ! Αυτή η δοκιμασία με έφερε κοντά στον Θεό. Ο Θεός για το καλό μου το έκανε». Και ενώ μπορεί πρώτα να μην πατούσαν καθόλου στην εκκλησία, μετά αρχίζουν να εκκλησιάζονται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν.

Πολλές φορές μάλιστα ο Θεός τους πολύ σκληρούς τους φέρνει κάποια στιγμή με μια δοκιμασία σε τέτοιο φιλότιμο, που μόνοι τους παίρνουν μεγάλη στροφή και εξιλεώνονται με τον πόνο που νιώθουν για όσα έκαναν.

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Ἡ συμφιλίωσις μὲ τὸν θάνατο: μάθημα πίστεως ἀπὸ τὸν Ἅγιο Παΐσιο

«Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», (2015) Βασιλικά Θεσσαλονίκης: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος».

— Γέροντα, ἔγινε ἡ τελικὴ διάγνωσις. Ὁ ὄγκος ποὺ ἔχετε εἶναι καρκίνος, καὶ μάλιστα ἄγριος.

— Φέρε ἕνα μαντήλι νὰ χορέψω τὸ «Ἔχε γειὰ, καημένε κόσμε»! Ἐγὼ ποτὲ δὲν χόρεψα στὴν ζωή μου, ἀλλὰ τώρα, ἀπὸ τὴ χαρά μου ποὺ πλησιάζει ὁ θάνατος, θὰ χορέψω.

— Γέροντα, ὁ γιατρὸς εἶπε ὅτι πρέπει νὰ γίνουν πρῶτα ἀκτινοβολίες, γιὰ νὰ συρρικνωθεῖ ὁ ὄγκος, καὶ μετὰ νὰ γίνῃ ἐπέμβασις.

— Κατάλαβα! Πρῶτα θὰ βομβαρδίσῃ ἡ ἀεροπορία καὶ μετὰ θὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις! Λοιπόν, θὰ πάω ἐπάνω καὶ θὰ σᾶς φέρω νέα!...

Μερικοί, ἀκόμη καὶ γέροι, ἂν τοὺς πῇ ὁ γιατρὸς «θὰ πεθάνῃς» ἢ «πενήντα τοῖς ἑκατὸ ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ζήσῃς», στεναχωριοῦνται. Θέλουν νὰ ζήσουν. Τί θὰ βγάλουν; Ἀπορῶ! Ἂν εἶναι κανείς νέος, ἐ, κάπως δικαιολογεῖται· ἀλλὰ ἕνας γέρος νὰ κάνῃ προσπάθεια νὰ ζήσῃ, αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω. Ἄλλο εἶναι νὰ κάνῃ μία θεραπεία, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ἀντέξῃ κάπως τὸν πόνο. Δὲν θέλει, δηλαδή, νὰ παρατείνῃ τὴ ζωή του, ἀλλὰ θέλει μόνο νὰ εἶναι λίγο πιὸ ὑποφερτοὶ οἱ πόνοι καὶ νὰ αὐτοεξυπηρετεῖται, μέχρι νὰ πεθάνῃ· αὐτὸ ἔχει νόημα.

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου - «Ἀποστυγοῦντες τό πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ».

Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος

Ἐάν κάποιος ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τό κακό, ἕνας τρόπος ὑπάρχει: νά προσκολληθεῖ στό ἀγαθό. Κι αὐτό συμβαίνει, διότι ἡ αὔξηση τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἀποτελεῖ μείωση τοῦ κακοῦ. Ὅσο κανείς προσκολλᾶται στό ἀγαθό καί στρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἀγάπη του πρός ἐκεῖνο τόσο ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἀντίθετό του, τό κακό, ἐνῶ ὅσο προσκολλᾶται στό κακό καί στρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἀγάπη του πρός ἐκεῖνο τόσο ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἀγαθό. Ἄλλωστε «τό κακόν οὐδέν ἕτερόν ἐστιν εἰ μή τοῦ ἀγαθοῦ στέρησις καί ἐκ τοῦ κατά φύσιν εἰς τό παρά φύσιν παρατροπή», ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Δηλαδή τίποτε ἄλλο δέν εἶναι τό κακό παρά ἡ ἀπουσία, ἡ στέρηση, τοῦ ἀγαθοῦ καί ἡ ἐκτροπή ἀπό τή φυσιολογική κατά Θεόν ζωή στήν παρά φύση. Ὅπως τό σκοτάδι εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ φωτός, ἔτσι καί τό κακό εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ ἀγαθοῦ. Κι ὅσο βέβαια ἀνατέλλει ὁ ἥλιος τόσο ἀπομακρύνεται τό σκοτάδι, ἔτσι καί ὅσο κάποιος ἀποκτᾶ τό ἀγαθό ἀποφεύγει καί καταργεῖ τό ἀντίθετο κακό.

”Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο” (Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ)

Μην έχετε υπερβολική εμπιστοσύνη στην ανώτερη μόρφωση που αποκτήσατε στον κόσμο.

Ο πολιτισμός στον οποίο ζούμε είναι κουλτούρα της πτώσεως.

Η ζωή του κόσμου οργανώνεται γύρω από μερικά ανθρώπινα πάθη και η πνευματική ζωή βρίσκεται στο περιθώριο.

Οφείλουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση αυτή των πραγμάτων, να τοποθετήσουμε την πνευματική ζωή στην καρδιά της ζωής μας.

Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο.

Τα κοινοβούλια, οι κυβερνήσεις, οι πολυσύνθετοι οργανισμοί των πιο αναπτυγμένων συγχρόνων κρατών της γης είναι ανίσχυροι.

Η ανθρωπότητα πάσχει χωρίς τέλος. Η μόνη διέξοδος είναι να βρούμε μέσα μας τη σοφία, την λύση να μη ζούμε σύμφωνα με τις ιδέες αυτού του κόσμου, αλλά να ακολουθήσουμε τον Χριστό.