Πρόσκληση στην κεντρική εκδήλωση του Ανταμώματος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων

Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή, σας προσκαλούμε στην κεντρική εκδήλωση του Ανταμώματος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων, η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 8 Αυγούστου 2026 και ώρα 17:00, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Δήμου Φλώρινας.

Η φετινή διοργάνωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς στη Φλώρινα θα συναντηθούν οι Πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ομοσπονδιών από την Ελλάδα, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία και τη Νότια Αφρική, εκπροσωπώντας τον οργανωμένο Μακεδονικό Ελληνισμό της μητροπολιτικής Ελλάδας και της Ομογένειας.

Η παρουσία των εκπροσώπων του Παγκόσμιου Μακεδονικού Ελληνισμού προσδίδει στη διοργάνωση διεθνή χαρακτήρα και αναδεικνύει τη διαχρονική ενότητα, την ιστορική μνήμη και τη διαρκή προσφορά των Παμμακεδονικών Οργανώσεων στη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και των αξιών της Μακεδονίας.

Στην εκδήλωση θα απευθύνουν χαιρετισμούς εκπρόσωποι της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Εκκλησίας, καθώς και οι Πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ομοσπονδιών. Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Χατζηεφραιμίδης, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με θέμα: «Η αντίσταση των Ελλήνων κατά τον Μακεδονικό Αγώνα: Το διαχρονικό μήνυμα του Αγώνα»

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεων και θα συμβάλει στην επιτυχία μιας εκδήλωσης υψηλού ιστορικού, εθνικού και πολιτιστικού συμβολισμού.

Ευελπιστούμε ότι θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε πρόσθετη πληροφορία.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων

Ο Πρόεδρος

Γεώργιος Κοσμίδης

πηγή: https://neaflorina.gr/

Κάμερες και παρακολούθηση παντού;

Κάμερες και παρακολούθηση παντού; Ας το ξανασκεφτούμε...

Δεν είναι τόσο αθώο. 

Η επέλαση της ΑΙ ως πλήγμα για την ενημέρωση – Αγώνας για να προστατευθούμε από την ψεύτικη γνώση

Ο ψηφιακός κόσμος όπως τον ξέραμε, χάνεται. Η ΑΙ έχει αρχίσει να σαρώνει το διαδίκτυο, και την ενημέρωση μέσα από αυτό. Και σταδιακά θα είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε την πραγματική από την ψευδή πληροφορία.

Όποιος θελήσει να κάνει μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, θα το διαπιστώσει. Πάνω-πάνω στην αναζήτηση θα εμφανιστεί μια γρήγορη -ή όχι και τόσο γρήγορη ή εκτενής- δημοσίευση από την ΑΙ της Google με «όλες» τις πληροφορίες που αναζητήθηκαν.

Τι έχει συμβεί; Στην ουσία, όπως επισημαίνει το Axios, η Google σταμάτησε να μας παρεπέμπει σε ιστότοπους για απαντήσεις και πληροφορίες. Και αυτό αφορά και τους ειδησεογραφικούς ιστότοπους. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιεί την ΑΙ για να δώσει απαντήσεις στους χρήστες της. Τι κάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Στην ουσία, συγκεντρώνει ό,τι πληροφορίες βρίσκει αριστερά-δεξιά και τις αναπαράγει. Χωρίς κρίση και χωρίς έλεγχο. Ο κίνδυνος για παραπληροφόρηση είναι τεράστιος. Ειδικά όσο η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΈΑ ΠΑΤΈΡΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗ ΠΑΝΤΕΛΉ ΔΙΑΜΑΝΤΆΚΗ.

Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής:

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

Παντελή μας πολυαγαπημένε,

Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Ο Θεός, το δάσος και το εκκλησάκι που δεν κάηκε...

Ένας Θεός στα μέτρα μας

Στυλιανός Καβάζης / Αντίβαρο

«Ένας Θεός που θα έσωνε το δάσος, τα ζώα και τους ανθρώπους και θα έκαιγε μόνο το εκκλησάκι θα ήταν ο Θεός μου».

Μια φράση που από προχθές κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο και παρουσιάζεται ως δήθεν κραυγή αγωνίας μπροστά στην καταστροφή. Πίσω όμως από αυτή τη φράση κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα, αναζητούμε τον Θεό όπως μας αποκαλύφθηκε ή έναν Θεό όπως θα θέλαμε εμείς να είναι;

Από χθες βλέπω να διακινείται ένα συγκεκριμένο κείμενο από ένα πρόσωπο που εδώ και χρόνια έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη και δεν εκφράζεται μέσα από τη χριστιανική παράδοση. Αυτό, σε μια ελεύθερη κοινωνία, είναι δικαίωμά του. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά, να αμφισβητεί, να πιστεύει ή να μην πιστεύει. Ωστόσο δεν δικαιολογείται η εμμονή του σε κάθε ευκαιρία να προβάλλει με κάθε τρόπο το μένος του εναντίον του Χριστιανισμού και κυρίως το πώς βιώνουν και εκφράζουν την πίστη τους οι απλοί άνθρωποι.

Στην κορυφή του Άθω για τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος

 

Στην κορυφή του Αγίου Όρους, στα 2033 μέτρα, βρίσκεται ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος το οποίο χτίστηκε επί οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ το 1894 και εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1895.

Η διαδρομή πήγαινε-έλα ξεκινώντας από την Σκήτη της Αγία Άννα; διαρκεί περίπου 8 ώρες. Η κορυφή έξι μήνες το χρόνο είναι καλυμμένη με χιόνι.

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου: «Ο Κύριος έλαμψε για μας –όχι για τον εαυτό του– και θέλει και εμείς να χαρούμε αυτό το Φως»

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης

Μεταφερθήκαμε νοερά στο Όρος Θαβώρ, εκεί που έγινε η Μεταμόρφωση του Κυρίου.

Είδαμε νοερά τον Θεάνθρωπο Σωτήρα μας μεταμορφούμενο, λάμποντα ως τον ήλιο, και τα ενδύματά Του λευκά ως το φως. Είδαμε τους εκπροσώπους της Παλαιάς Διαθήκης, τον προφήτη Ηλία και τον προφήτη Μωϋσή, να συνομιλούν με τον Ιησού. Είδαμε τους αγίους Αποστόλους να εξίστανται και να θαυμάζουν. Και όπως λέγουν όσοι επισκέπτονται το Όρος Θαβώρ της Μεταμορφώσεως, την ημέρα αυτή της εορτής όλο το Όρος ευωδιάζει. Έτσι και με αυτό ακόμη το σημείο, αυτή την ουράνια ευωδία, την οποία οι ευλαβείς προσκυνητές του Όρους της Μεταμορφώσεως σήμερα αισθάνονται, δίνει ο Κύριος μία ακόμη απόδειξη της παρουσίας Του και της Χάριτός Του επάνω σ’ αυτό το ευλογημένο Θαβώριο Όρος.

Μνήμη του Aγίου Oσιομάρτυρος Δομετίου του Πέρσου και των δύω μαθητών αυτού (7 Αυγούστου)

Yπέρ τα πάντα σοι συναθλείν εκ λίθων,

Mύστας Πάτερ σους εξεπαίδευσας τάχα.

Συν δυσίν εβδομάτη Δομέτιος ελεύσθη μύσταις.

Μαρτύριο Οσιομάρτυρος Δομετίου του Πέρσου

Oύτος, ήτον μεν κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου εν έτει τιη΄ [318]. Eκατάγετο δε από την Περσίαν. Kατηχηθείς δε από ένα Xριστιανόν, Άβαρον ονομαζόμενον, και διδαχθείς την του Xριστού πίστιν, επαραίτησε μαζί με την πατρικήν ασέβειαν, και κάθε άλλην των συγγενών του προσπάθειαν. Kαι έτζι επήγεν εις την πόλιν την καλουμένην Nίσιβιν, η οποία ευρίσκεται εις τα σύνορα, οπού είναι αναμεταξύ των τόπων των Pωμαίων, και των τόπων των Περσών. Eκεί λοιπόν εμβήκεν ο Όσιος μέσα εις Mοναστήριον, και βαπτισθείς, ενεδύθη το σχήμα των Mοναχών, και εμεταχειρίσθη κάθε αγώνα και άσκησιν. Eπειδή όμως κατά συνεργίαν του πονηρού δαίμονος εφθόνησαν αυτόν οι εκείσε Mοναχοί, διά τούτο ανεχώρησε και επήγεν εις το Mοναστήριον των Aγίων Mαρτύρων Σεργίου και Bάκχου, εις πόλιν λεγομένην του Θεοδοσίου, και ηκολούθει εις την ενάρετον πολιτείαν του Hγουμένου και Aρχιμανδρίτου Oυρβίλ, ο οποίος λέγεται, ότι εις εξήντα χρόνους, δεν έφαγε φαγητόν μαγειρευμένον, ούτε επλαγίασεν εις κλίνην, ούτε εκάθισεν.

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ. Στήν Θεία Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [ομιλία 2η]

Όπου και απόδειξη ότι, αν και το κατ᾽ αυτήν θειότατο φως είναι άκτιστο, όμως δεν είναι ουσία του Θεού.

Ο Προφήτης Ησαΐας προείπε για το ευαγγέλιο ότι «λόγον συντετμημένον Κύριος ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ(: λόγο συντετμημένο θα δώσει ο Κύριος σε ολόκληρη την οικουμένη)» [Ησ. 10, 23]. «Συντετμημένος λόγος» είναι εκείνος που μέσα σε λίγες λέξεις περικλείει πλούσιο νόημα. Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, σήμερα όσα έχουμε εκθέσει κι ας προσθέσουμε όσα υπολείπονται, για να εμφορηθούμε ακόμη περισσότερο από τα εναποκείμενα άφθαρτα νοήματα και ολόκληροι να καταληφθούμε από τα θεία.

«Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν· καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς(:Ύστερα από έξι ημέρες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του και τους ανέβασε σε ένα ψηλό βουνό, ιδιαιτέρως μόνο αυτούς. Και εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά τους˙ και έγινε το πρόσωπό Του λαμπρό σαν τον ήλιο, και τα ενδύματά Του λευκά σαν το φως)» [Ματθ. 17, 1-2].

Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Τι γιορτάζουμε

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Κατά τη διήγηση των Ευαγγελιστών, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήρε από τους μαθητές τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στό όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί. Όπως σημειώνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Eπήρε δε τρεις μόνους Aποστόλους, ως προκρίτους και υπερέχοντας.

O μεν γαρ Πέτρος επροκρίθη, επειδή ηγάπα πολλά τον Xριστόν. O δε Iωάννης, επειδή ηγαπάτο από τον Xριστόν. O δε Iάκωβος, επειδή εδύνετο να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον και ο Kύριος έπιεν».

Οι τρεις μαθητές Του, όπως ήταν κουρασμένοι από τη δύσκολη ανάβαση στο Θαβώρ και ενώ κάθισαν να ξεκουραστούν, έπεσαν σε βαθύ ύπνο. Όταν, ξύπνησαν, αντίκρισαν απροσδόκητο και εξαίσιο θέαμα. Το πρόσωπο του Κυρίου άστραφτε σαν τον ήλιο, και τα φορέματα Του ήταν λευκά σαν το φως. Τον περιστοίχιζαν δε και συνομιλούσαν μαζί Του δυο άνδρες, ο Μωϋσής και ο Ηλίας (βλέπε 20 Ιουλίου). Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας.

Οσίου Εφραίμ του Σύρου: Λόγος στην Θεία Μεταμόρφωση του Κυρίου

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Ἀπό τούς ἀγρούς τέρψεις συγκομιδῆς καί ἀπό τά ἀμπέλια τρύγος ἐδεσμάτων. Καί ἀπό τίς Γραφές διδαχή ζωοποιός. Ὁ ἀγρός μία φορά ἔχει τήν συγκομιδή καί τό ἀμπέλι μιά φορά ἔχει τόν τρύγο. Ἡ Γραφή, ὅμως, πάντοτε ἀναβλύζει διδαχή ζωοποιό.

Ὁ ἀγρός, ὅταν θεριστεῖ, μένει ἔρημος. Καί τό ἀμπέλι, ὅταν τρυγηθεῖ, ταπεινώνεται. Ἡ Γραφή, ὅμως, ἄν καί θερίζεται καθημερινά, τά στάχυα τῶν ἑρμηνειῶν τῶν λόγων της δέν ἐκλείπουν. Καθημερινά τρυγᾶται καί τά σταφύλια τῆς ἐλπίδας πού κρύβει δέν δαπανῶνται. Ἄς πλησιάσουμε λοιπόν τόν ἀγρό τοῦτο κι ἄς ἀπολαύσουμε τά ζωοποιά του ρεῖθρα καί ἄς θερίσουμε ἀπ᾽ αὐτόν στάχυα ζωῆς, τούς λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶπε: «Βρίσκονται ἐδῶ κάποιοι, οἱ ὁποῖοι δέν θά γευθοῦν θάνατο, ἕως νά δοῦν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ ἐρχόμενο στήν δόξα Του».

Καί μετά ἀπό ἕξι ἡμέρες παρέλαβε τόν Σίμωνα Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν ἀδελφό του Ἰωάννη καί τούς ἀνέβασε σέ πολύ ψηλό βουνό καί μεταμορφώθηκε ἐνώπιόν τους. Καί ἔλαμψε τό πρόσωπό του ὅπως ὁ ἥλιος, τά δέ ροῦχα του ἔγιναν λευκά σάν τό φῶς. Πράγματι, οἱ ἄνδρες γιά τούς ὁποίους εἶπε ὅτι δέν θά γευθοῦν θάνατο, ἕως νά δοῦν τόν τύπο τῆς ἐλεύσεώς Του, αὐτοί οἱ τρεῖς ἀπόστολοι εἶναι, τούς ὁποίους πῆρε κοντά Του καί ἀνέβηκαν στό βουνό, ὅπου τούς ἔδειξε πῶς πρόκειται νά ἔλθει κατά τήν ἐσχάτη ἡμέρα στήν δόξα τῆς θεότητάς Του καί μέ τό σῶμα τῆς ἀνθρωπότητάς Του. Τούς ἀνέβασε στό βουνό, γιά νά τούς δείξει ποιός εἶναι καί ποίου υἱός. Διότι, ὅταν τούς ρωτοῦσε, «ποῖος λένε οἱ ἄνθρωποι ὅτι εἶμαι ἐγώ, ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου;» ἐκεῖνοι ἀποκρίθηκαν: «Ἄλλοι, πώς εἶσαι ὁ Ἠλίας· ἄλλοι, ὁ Ἱερεμίας ἤ ἕνας ἀπό τούς προφῆτες» (Μάρκ. 8, 27-30. Ματθ. 16, 13-20. Λουκ. 9, 18-20.).

Ακούραστα να κράζουμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς»

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Υπάρχουν απειλές από μέσα μας, από τους κακούς ανθρώπους, από τα στοιχεία της φύσεως, από τον διάβολο· από παντού. Χρειάζεται ακούραστα να κράζουμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».

Και να μην το πούμε, το ξέρει η Παναγία, αλλά εμείς πρέπει να κράξουμε πάλι και ξανά, διότι έτσι θα μάθουμε στην πράξη να παίρνουμε σωστή στάση ενώπιον του Θεού. Καθώς κράζεις και δεν γίνεται αυτό που θέλεις, θα μάθεις τελικά όχι απλώς να κράζεις, αλλά να πέσεις κάτω, να συντριβείς ενώπιον του Θεού – να αποφασίσεις επιτέλους να δεις την αμαρτία σου, να την ομολογήσεις και να μετανοήσεις – για να προχωρήσεις.

Δεν μπορείς να ζήσεις πνευματική ζωή χωρίς θυσία. Θα ζορίσεις τον εαυτό σου. Προσεύχεσαι; Και μία μόνο φορά να πεις «Κύριε, ελέησον», να το πεις με πόνο, με ένταση, με πίστη. Να το πεις με την καρδιά σου. Αυτή είναι η θυσία.

Η ποιμαντική αγωνία του Ιερού Χρυσοστόμου - Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Τοπάλης

‘’Πολλή βλέπω τήν δυσκολία τοῦ πράγματος. Πολλές φορές σε ἄλλους καιρούς, πού μπορεῖ νά εἶστε καθαροί, δέν προσέρχεσθε στήν Θεία Κοινωνία, ἀλλά ὅταν ἔρθει τό Πάσχα, ἀκόμη κι ἄν ἔχετε κάποια ἁμαρτία πλησιάζετε. Ὤ! τῆς συνήθειας, ὤ! τῆς προλήψεως, στά χαμένα γίνεται ἡ καθημερινή Θεία Λειτουργία, στά χαμένα παριστάμεθα στό θυσιαστήριο καί κανένας νά μή συμμετέχει.

Αὐτά σᾶς τά λέγω ὄχι γιά νά προσέρχεσθε στήν Θεία Κοινωνία ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχε, ἀλλά γιά νά προετοιμάζετε ἄξιους τούς ἑαυτούς σας για αὐτό. Δέν εἶσαι ἄξιος νά παραμείνεις στήν θυσία, τότε δέν εἶσαι ἄξιος καί γιά τήν Θεία Κοινωνία; Τότε οὔτε καί γιά τήν προσευχή. Ἀκοῦς τόν διάκονο νά στέκεται καί νά λέγει· ὅσοι εἶστε ἐν μετανοίᾳ νά ἀπέλθετε ὅλοι. Αὐτοί πού δέν μετέχουν στήν Θυσία εἶναι οἱ ἐν μετανοίᾳ. Γιατί, λοιπόν λέγει, ἀπέλθετε ὅσοι δέν μπορεῖτε νά παραμείνετε στήν προσευχή καί σύ μοῦ στέκεσαι μέ ἰταμότητα; Ἀλλά δέν ἀνήκεις σέ αὐτούς, ἀλλά στούς δυναμένους νά συμμετέχουν καί δέν φροντίζεις καθόλου γιά νά κοινωνήσεις; Γιά τίποτα τό θεωρεῖς;

Από σήμερα είμαστε κατ' επιλογή μας, πολίτες δεύτερης κατηγορίας...

(αλλά ακόμα ελεύθεροι...)

Γράφει ο Θάνος

Εδώ και καιρό έχει αρχίσει το πρεσάρισμα για το ηλεκτρονικό φακέλωμα στην πατρίδα μας πρωτίστως με την έκδοση των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων και εκ δευτέρου με τον Προσωπικό Αριθμό κάθε πολίτη που ενώνει όλα τα μητρώα του και καταργεί τον ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ κλπ...

Η κυβέρνηση εφαρμόζει ακριβώς την ίδια εκβιαστική πρακτική δημιουργώντας πανικό στους πολίτες για να επιβάλλει το ψηφιακό φακέλωμα όπως και τότε τα μπόλια και τις απαγορεύσεις...

Με τα μπόλια το 2020 φυσικά, έπεσε πολύ μεγαλύτερος πανικός και εκβιασμός και μόνο 2 εκατομμύρια Έλληνες μπόρεσαν να αντισταθούν μέχρι τέλους στο πειραματικό σκεύασμα που τους ανάγκασε να δεχθούν στο σώμα τους, η νεοταξική κυβέρνηση και οδήγησε και οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες σε τρομερές παρενέργειες ακόμα και 5 χρόνια μετά...και ακόμα και σε ξαφνικούς "ανεξήγητους" θανάτους...

Είναι οι «νέου τύπου οικογένειες» το μέλλον της Ελλάδας μας, κυρία Υπουργέ;

Ποιο είναι το μέλλον μιας κοινωνίας που επενδύει σε ελλιπείς, 

στείρες και πολυδάπανες συγκατοικήσεις;

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κας Δόμνας-Μαρίας Μιχαηλίδου πως «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος, και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για inclusion και διαφορετικότητα. Δεν μπορείς να πεις ότι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δύο γονείς και τρία παιδιά. Δεν μπορείς να το πεις αυτό. Έχουμε πολυδιάσπαση των νοικοκυριών. Η δική μας πολύ μεγάλη αγωνία είναι να δημιουργήσουμε όλες αυτές τις ελευθερίες, όλον αυτόν τον χώρο, το χρόνο, και το χρήμα, που μπορεί να χρειάζεται μια οικογένεια, έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερα να κάνει την δική της επιλογή». (1)

Με λίγα λόγια: Η παραδοσιακή οικογένεια (κατά την Υπουργό) δεν έχει προοπτική. Σήμερα, η οικογένεια αναπτύσσεται μέσα από την διαφορετικότητα, την συμπερίληψη και τις επιλογές, και επιθυμία είναι να δημιουργηθούν ελευθερίες, χώρος, χρόνος και ΧΡΗΜΑ για να υλοποιηθούν αυτές τις επιλογές.

4 Αυγούστου: Τιμούμε την καθιέρωση του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας

Σήμερα τιμούμε την καθιέρωση του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας, στις 4 Αυγούστου 1865, ενός συμβόλου που συμπυκνώνει την ιστορική μνήμη, τους αγώνες και τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού.

Οι στίχοι του Διονυσίου Σολωμού και η μουσική του Νικολάου Μάντζαρου μας υπενθυμίζουν τη δύναμη ενός λαού που, όταν παραμένει πιστός στις αρχές, στην ταυτότητα και στις παραδόσεις του, μπορεί να ξεπερνά κάθε δυσκολία.

Πάνω απ’ όλα, μας υπενθυμίζουν την ανεκτίμητη αξία της Ελευθερίας.

Για τη ΝΙΚΗ, ο Εθνικός Ύμνος αποτελεί διαρκές κάλεσμα ευθύνης. Μας θυμίζει ότι η αγάπη για την πατρίδα δεν εξαντλείται στα λόγια ή στις επετειακές αναφορές, αλλά εκφράζεται καθημερινά μέσα από την προσφορά, την ενότητα, την υπεράσπιση των αξιών μας και τον σεβασμό στην ιστορική μας κληρονομιά.

Σε μια εποχή ταχύτατων αλλαγών, η διατήρηση της εθνικής συνείδησης δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν. Αποτελεί προϋπόθεση για να οικοδομήσουμε το μέλλον με αυτοπεποίθηση, σταθερότητα και σαφή προσανατολισμό.

Ο Εθνικός Ύμνος παραμένει η φωνή της ιστορίας μας και, ταυτόχρονα, μια υπόσχεση προς τις επόμενες γενιές:

Η Ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η πίστη στις αξίες που συγκροτούν το έθνος μας θα συνεχίσουν να φωτίζουν τον δρόμο της Ελλάδας.

Τιμούμε σήμερα το σύμβολο που ενώνει όλους τους Έλληνες και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να υπηρετούμε την πατρίδα με ευθύνη, συνέπεια και αγάπη.

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eυσιγνίου (5 Αυγούστου)

Eυσίγνιον τέμνουσι τον Xριστού φίλον,

Tομής μέχρι κράζοντα, Xριστός μοι φίλος.

Πέμπτη Eυσιγνίοιο κάρη κονίησιν εμίχθη.

Άγιος Μάρτυς Ευσίγνιος. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα

 στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο Άγιος εκατάγετο από την Aντιόχειαν, ήτον δε στρατιώτης επί της βασιλείας Kώνσταντος του Xλωρού, του πατρός του Mεγάλου Kωνσταντίνου, εν έτει τδ΄ [304]. Έγινε δε χρόνων εκατόν δέκα, και έφθασεν έως εις τους χρόνους Iουλιανού του παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα΄ [361]. Διεπέρασε δε εις την στρατιωτικήν ζωήν χρόνους εξήκοντα. Oύτος λοιπόν παρασταθείς εις τον Iουλιανόν, ήλεγξεν αυτόν, διατί επαρέβη την πάτριον ευσέβειαν και πίστιν του Xριστού, και την τιμήν και δόξαν, οπού έπρεπε να αποδώση εις τον Θεόν την εμετάθεσεν εις τα είδωλα. Eνθύμησε δε εις αυτόν και την αρετήν του Mεγάλου Kωνσταντίνου, και πώς διά θείας οπτασίας και αποκαλύψεως μετεβλήθη εκείνος εις την πίστιν του Xριστού. Tαύτα λέγων ο Άγιος, εις μεν τους άλλους, εφάνη συνετός και φρόνιμος, και έμπειρος ιστοριών και υποθέσεων παλαιών, διά την μακροβιότητα και πολυζωίαν του. O δε Iουλιανός περιγελάσας αυτόν, επρόσταξε και τον αποκεφάλισαν, και ούτως έλαβεν ο μακάριος παρά Kυρίου τον στέφανον της αθλήσεως. (Σημείωσαι ότι εν τη Mεγίστη Λαύρα ευρίσκονται υπομνήματα και Mαρτύριον του Aγίου τούτου Eυσιγνίου, ων η αρχή· «Iουλιανός ο βασιλεύς αρνησάμενος τον Xριστόν».)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Πανηγυρίζει το εξωκκλήσι Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο ύψωμα 1020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

(ΥΨΩΜΑ 1020)

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Τετάρτη 5 Αυγούστου

19.00 Ἑσπερινὸς

Πέμπτη 6 Αὐγούστου

07.30 Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Κατά τις ώρες των Ιερών Ακολουθιών θα είναι δυνατή η πρόσβαση στο Εξωκκλήσι και σε οχήματα από την πύλη του Δασαρχείου.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

πηγή: https://neaflorina.gr/

«Η κυβέρνηση ηττήθηκε. Οι θυσίες του κόσμου δεν πήγαν χαμένες» | Δήμος Θανάσουλας

 

πηγή: https://www.youtube.com/

«Αναζήτησε έναν πνευματικό που να ζει τον Χριστό στην καρδιά του»

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.

Προσευχήσου, αναζήτησε, όχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον “αγιορείτη”, τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε από αυτά. Έναν παπά που να ζει τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.

Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που... λέει το γεροντικό, να έχει καρδιά! Καρδιά ανθρώπου!

Ἡ εὐκαιρία τοῦ καλοκαιριοῦ

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ξεκούρασης, περιπλάνησης κι ἀνέμελης ζωῆς γιὰ ὅλους μας…

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ἐπαφῆς μὲ τὴ φύση (τὴ θάλασσα ἢ τὸ βουνό), γνωριμίας ἀγνώστων τόπων, ἀνθρώπων, νοοτροπιῶν κ.λπ…

Λέμε, πάλι, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι μία θαυμάσια εὐκαιρία γνωριμίας μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπᾶμε, ἐπαφῆς μὲ τὴν οἰκογένειά μας [ποὺ … πόσο (καλὰ) βλεπόμαστε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ὅλοι ἀπασχολημένοι μὲ τὶς δουλειὲς καὶ τὰ διαβάσματά μας;], ἐπαφῆς καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας ἀκόμη…

Λέμε, τέλος, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι καὶ ἡ εὐκαιρία νὰ ξεφύγει κανεὶς ἀπ’ τὰ ὅποια προβλήματά του…

Ναί, ὅλα αὐτὰ εἶναι τὸ καλοκαίρι, κι ἄλλα ἀκόμη ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ προσθέσουμε. Ἀναμφισβήτητα, εἶναι μία σπουδαία διέξοδος, ἕνα ἐξαιρετικὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, ἀρκεῖ…

Αγία Νόννα: παράδειγμα μητέρας και συζύγου (5 Αυγούστου)

Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης, μαθηματικός

Δυο δρόμοι υπάρχουν στην πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Είναι ο δρόμος του μοναχισμού, της εγκατάλειψης του κόσμου τούτου και η αφιέρωση εις τον Θεόν. Μακριά από τις μέριμνες της καθημερινότητας αφοσιώνεσαι στη δοξολογία του Σωτήρα μας Χριστού με κόπους, με νηστεία και προσευχές. Είτε σε μοναστήρι, είτε σε σκήτη, είτε σε καλύβη. Μοναδική μέριμνα η ευαρέστηση του Κυρίου με κάθε τρόπο. O άλλος δρόμος είναι ο έγγαμος βίος, η δημιουργία οικογένειας και γεννήσεως παιδιών, αν ο Θεός ευδοκήσει. Βεβαίως η εργασία για να αποκτήσομε τα απαραίτητα για να ζήσουμε, η φροντίδα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας αποτελούν καθημερινό μέλημα. Πολεμά και αυτούς ο αντίδικος, προσπαθεί να διαλύσει την οικογένεια. Είναι παραδεκτό ότι βασικός πυλώνας μιας σωστής οικογένειας είναι η γυναίκα ως σύζυγος και ως μάνα.

Θα γίνει αντιληπτό αυτό αν θυμηθούμε αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέγει: πίσω από ένα πετυχημένο άνδρα κρύβεται μια γυναίκα. Ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια είναι ιερός. Συμβάλλει τα μέγιστα για να στηθεί και να μεγαλουργήσει η οικογένεια. Εφ’ όσον η κάθε οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία θα είναι σωστή, δεν θα έχουμε προβλήματα.

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω (4 Αυγούστου)

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω, 

Mαξιμιλιανού, Eξακουστωδιανού, 

Iαμβλίχου, Mαρτινιανού, Διονυσίου, Aντωνίνου1, και Kωνσταντίνου

Tον επτάριθμον τιμώ χορόν Mαρτύρων,

Δείξαντα ανάστασιν νεκρών τω κόσμω.

Tη δε τετάρτη νεκροέγερτοι ξύνθανον επτά.

Άγιοι επτά Παίδες οι εν Εφέσω. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ [252], οίτινες αφ’ ου διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα των τα υπάρχοντα, εμβήκαν μέσα εις ένα σπήλαιον και εκρύφθησαν. Παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθούν από τον δεσμόν του σώματος, και να μη παραδοθούν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος εγύρισεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς διά να έλθουν να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μαθών, ότι απέθανον μέσα εις το σπήλαιον, επρόσταξε να φράξουν την πόρταν του σπηλαίου. Aπό τότε λοιπόν επέρασαν τριακόσιοι εβδομηνταδύω χρόνοι, έως εις τους τριανταοκτώ χρόνους της βασιλείας του μικρού Θεοδοσίου, ήτοι εν έτει υμϛ΄ [446]2.

Μνήμη της Oσίας Mητρός ημών και Mάρτυρος Eυδοκίας και της ανακομιδής των λειψάνων αυτής (4 Αυγούστου)

Oσμή τι τούτο; σώμα της Eυδοκίας,

Aθλητικών απόζον ήκει χαρίτων.

Aύτη η Aγία Mάρτυς του Xριστού Eυδοκία, εκατάγετο από την Aνατολήν. Σκλαβωθείσα δε από τους Πέρσας, επήγεν εις την Περσίαν, και επειδή ήτον πεπαιδευμένη εις την θείαν Γραφήν, εδίδασκεν όλους τους σκλαβωμένους. Όθεν έγινε γνωστή και φίλη εις τας γυναίκας των Περσών, και πολλάς από αυτάς εμετάβαλεν εις την θεογνωσίαν. Διά τούτο εδιαβάλθη εις τους κριτάς, και εδάρθη με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις φυλακήν, και έμεινεν εκεί μήνας δύω. Mετά ταύτα πάλιν εκρίθη, και επειδή ωμολόγησε τον Xριστόν Θεόν αληθινόν, εδάρθη τόσον δυνατά με ραβδία ακανθωτά της ροδίας, ώστε οπού αι μεν σάρκες αυτής, ανέλυσαν και έπεσον κατά γης. Oι δε δέρνοντες αυτήν, εκοκκίνισαν από τα αίματά της. Έπειτα έρριψαν πάλιν αυτήν εις την φυλακήν. Aφ’ ου δε απέρασαν έξ μήνες, εύγαλαν αυτήν και την έκριναν τρίτον. Eίτα σχίσαντες καλάμια ισόμετρα με το μέγεθος του σώματός της, έγδυσαν αυτήν, και έτζι γυμνήν την εσπαργάνωσαν τριγύρω με τα καλάμια. Έπειτα έσφιγξαν τα καλάμια με ένα σχοινίον λεπτόν τόσον δυνατά, εις τρόπον ότι εμπήχθηκαν τα καλάμια μέσα εις τας σάρκας του σώματός της.

Ο Αγγειοπλάστης και Γιατρός ο Χριστός - Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας τονίζει τήν ἀνάγκη τῆς συνεχοῦς Θείας Κοινωνίας πού εἶναι τό φάρμακο γιά νά μήν ὀλισθαίνει ὁ ἄνθρωπος στήν ἁμαρτία. Τό σῶμα μας εἶναι ἕνα ὀστράκινο σκεῦος πού εὔκολα θρυμματίζεται καί πού σάν χωμάτινο εὔκολα ἀρρωσταίνει ἀπό τήν ἁμαρτία. Ὅμως ἐκεῖ μέσα κατοικεῖ ἕνας ὁλόκληρος θησαυρός μέ τό βάπτισμά του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀγγειοπλάστης καί ὁ γιατρός. Πρέπει ὁ Χριστός νά κατοικεῖ συνεχῶς μέσα μας μέ τήν Θεία Κοινωνία, γιά νά ἀναπλάθει τό ραγισμένο πήλινο σκεῦος μας καί νά γιατρεύει τά ἄρρωστα μέλη μας ἀπό τήν ἁμαρτία.

‘’Γι' αὐτό ἔχουμε διαρκῶς ἀνάγκη ἀπό τήν Σάρκα τοῦ Χριστοῦ καί μετέχουμε συνεχῶς στήν ἱερή τράπεζα, ὥστε νά μένει μέσα μας ἐνεργός ὁ νόμος τοῦ πνεύματος καί νά μή μείνει τόπος γιά τήν ζωή τῆς σαρκός οὔτε καί νά βρεῖ ἡ σάρκα εὐκαιρία νά ὀλισθήσει στήν γῆ, ὅπως πέφτουν τά βαριά σώματα, ἄν λείψει τό στήριγμά τους. To Μυστήριο, βέβαια, εἶναι κατά πάντα τέλειο καί δέν ὑπάρχει τίποτε πού νά χρειάζονται οἱ πιστοί, πού νά μήν τούς τό παρέχει μέ ἀφθονία. Ἐπειδή ὅμως ἡ φαυλότητα τοῦ ὑλικοῦ σώματος δέν ἀφήνει τήν σφραγίδα τοῦ Μυστηρίου ἀναλλοίωτη - διότι ‘’ἔχομεν τόν θησαυρόν ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν’’ -, γιά αὐτό δέν λαμβάνουμε μόνο μία φορά τό φάρμακο ἀλλά συνεχῶς. Εἶναι ἀνάγκη νά βρίσκεται συνεχῶς ὁ Πλάστης κοντά στόν πηλό καί να τόν ἀναπλάθει, κάθε φορά πού παραμορφώνεται. Καί ἔχουμε συνεχῶς ἀνάγκη ἀπό τό χέρι τοῦ Ἰατροῦ, γιά νά θεραπεύει τό ὑλικό μας σῶμα, ὅταν ἐξαντλεῖται, καί νά ἐπανορθώνει τό φρόνημά μας, ὅταν κάμπτεται, μή τυχόν καί χωρίς νά τό καταλάβουμε μᾶς βρεῖ ὁ πνευματικός θάνατος. ‘’Ὁ Θεός νεκρούς ὄντας τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ’’, λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Καί ἀλλοῦ λέει: ‘’τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαρίζει τήν συνείδησιν ἡμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι ’’.

Αρχιμανδρίτης 

π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για το inclusion και τη διαφορετικότητα.»

Αυτή ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Ομολογώ πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».

Και τότε αναρωτήθηκα:

Πώς φτάσαμε από την Αγία Ελληνική Οικογένεια, τη μικρή Εκκλησία του σπιτιού, το θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας επί αιώνες, στο σημείο να ακούγεται από επίσημα χείλη ότι «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος»;

«Αρνητές ταυτοτήτων»: Η νέα βλακώδης ταμπέλα των συστημικών ΜΜΕ!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

«Αρνητές ταυτοτήτων». Αυτό είναι το νέο σλόγκαν που βγήκαν να κρώξουν οι καρακάξες και οι καλιακούδες των συστημικών ΜΜΕ, με αφορμή την προσέλευση κόσμου στα αστυνομικά τμήματα της χώρας για να εκδώσουν διαβατήριο.

Η ίδια βλακώδης, κακοήθης, συκοφαντική και ρατσιστική επίθεση που εφαρμόστηκε στην πανδημία με το διαβόητο: «αρνητές εμβολίων», βγαίνει και τώρα από τη μουχλιασμένη φαρέτρα τους για να τοξεύσει τους πολίτες που ανησυχούν για τις συνταγματικές ελευθερίες τους.

Τρία χρόνια αυτής της δημοσιογραφικής αλητείας φαίνεται ότι δεν στάθηκαν αρκετά ώστε να καταλάβουν τα συγκεκριμένα κορακοειδή ότι το επάγγελμά τους δεν είναι να ασκούν bullying στον ελληνικό λαό. Και ότι αυτή η πρόστυχη ταμπελοποίηση, όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τις βλέψεις των αφεντικών τους, αλλά ίσα – ίσα που πεισμώνει τον κόσμο να κινηθεί ακόμα πιο αντιδραστικά.

Οι ευεργεσίες ποὺ μᾶς παρέχουν οι Παρακλήσεις στὴν ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας μας, τῆς μεγάλης μας μητέρας, τῆς ἄγρυπνης μεσίτριάς μας πρὸς τὸν γλυκύτατο Υἱό της καὶ Θεό μας, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ.

Ἀπὸ τὴν Πρωταυγουστιὰ μέχρι τὸν Δεκαπενταύγουστο κάθε ἀπόγευμα ἐναλλὰξ ψάλλουμε τὸν Μικρὸ καὶ τὸν Μεγάλο Παρακλητικὸ Κανόνα μὲ μεγάλη κατάνυξη καὶ μὲ μοναδικὴ προσέλευση πιστῶν. Οἱ Παρακλητικοὶ αὐτοὶ Κανόνες ἀποτελοῦν τὶς προσφιλέστερες ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ Μικρὴ Παράκληση εἶναι σύνθεση ἀνωνύμου μοναχοῦ, ἴσως τοῦ Θεοστηρίκτου, ἴσως τοῦ Θεοφάνους. Πιθανὸν νὰ πρόκειται καὶ περὶ τοῦ ἰδίου προσώπου μετονομασθένος κατὰ τὴν μοναχικὴ κουρά. Ἡ Μεγάλη Παράκληση ἀποτελεῖ ποίημα τοῦ Δούκα Θεοδώρου τοῦ Β΄ τοῦ Λασκάρεως, Βασιλέως τῆς Νικαίας, ὁ ὁποῖος ἔζησε στὰ μέσα τοῦ 13ου αἰῶνος. Τὸ περιεχόμενο καὶ τῶν δύο Παρακλήσεων εἶναι ἱκετευτικό, μᾶς συγκινεῖ ἀφάνταστα, μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς προτρέπει σὲ καθε δυσκολία τῆς ζωῆς μας νὰ καταφεύγουμε μὲ θάρρος καὶ ἐμπιστοσύνη στὴν Παναγιά μας, γιὰ νὰ βρίσκουμε κοντά της παρηγοριὰ καὶ νὰ παίρνουμε δύναμη γιὰ τὴν ἀνηφορικὴ πορεία τῆς ζωῆς μας.

Δεκαπενταύγουστος: εποχή ανεφοδιασμού και εξοπλισμού - καιρός "αντεπίθεσης"!...

Καλό Δεκαπενταύγουστο - Καλή Παναγία!!

Η εικόνα της Θεοτόκου στο Νυδρί Λευκάδας (από εδώ)

Δεκαπενταύγουστος: εποχή ανεφοδιασμού και εξοπλισμού - καιρός "αντεπίθεσης"!...

Ας αγωνιστούμε πρωτίστως εναντίον των παθών μας και δευτερευόντως εναντίον των εξωτερικών (εκτός του εαυτού μας δηλ.) ορατών και αοράτων εχθρών, χωρίς εμπάθεια, αλλά με αγάπη, συγχωρητικότητα και επιθυμία σωτηρίας όλων των ανθρώπων, δικών μας και "εναντίων".

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Ο Αυτοκράτορας Υμνογράφος του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Έζησε μόλις 36 χρόνια! Μαθητής των μεγάλων λογίων του ΙΓ’ αιώνα Γεωργίου Ακροπολίτου και Νικηφόρου Βλεμμύδη. Σπουδαίος θεολόγος και φιλόσοφος. Αριστοτελιστής από τους λίγους! Γνώστης των μαθηματικών και των φυσικών επιστημών. Και υμνογράφος!

Αυτές τις μέρες ψάλλουμε, όπως αιώνες τώρα, τον Μεγάλο Παρακλητικό του Κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Αυτός! Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Θεόδωρος Β’ Λάσκαρις (1222 – 1258). Που δεν πρόλαβε, για τρία χρόνια, να δει την επανάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Βυζαντινούς. Βασίλεψε στη Νίκαια, λόγω της κατάληψης της Πόλης από τους Φράγκους. Ήταν μια από τις ευγενέστερες και ταυτόχρονα τραγικότερες φυσιογνωμίες του Βυζαντίου.

Περίφημα έργα του: «Της Φυσικής Κοινωνίας λόγοι εξ» και «Κόσμου εξήγησις ή Κοσμική δήλωσις». Συνέγραψε επίσης θεολογικά και πολιτικά έργα, εγκώμια, σατυρικά, επιστολές και υμνογραφικά. Ο καθηγητής Τωμαδάκης λέει πως δια του κορυφαίου υμνογραφικού του έργου, του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα, «επί αιώνας αντηχεί η πονεμένη κραυγή του».

Τη μέγιστη τιμή στην Εκκλησία κάνουν όσοι αγωνίζονται εναντίον του κακού.

Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι κάνουν τιμή στην Εκκλησία επειδή την επισκέπτονται. Κάποιοι απʼ αυτούς έχουν το εξής σκεπτικό: «Κοίτα, εγώ, άνθρωπος του εικοστού αιώνα, ανώτερος υπάλληλος, ντυμένος με κουστούμι και γραβάτα, με γνώσεις φυσικής και βιολογίας, αντί να πάω στο καφενείο ή στο θέατρο, έκανα την τιμή στην Εκκλησία και την επισκέφτηκα». Για τέτοιους ανθρώπους η Εκκλησία έχει μόνο μομφή και οίκτο.

Στην Εκκλησία κανένας δεν κάνει τιμή εκτός απʼ εκείνον ο οποίος εξεγείρεται εναντίον του κακού. Τη μέγιστη τιμή στην Εκκλησία κάνουν οι μέγιστοι επαναστάτες εναντίον του κακού, οι οποίοι και τη θεμελίωσαν, και εκείνοι οι οποίοι μέσω των αιώνων κράτησαν τη λάμψη της.

Τιμή στην Εκκλησία θα κάνουν και στο μέλλον μόνο εκείνοι οι οποίοι θα ζεσταίνουν την χριστιανική επανάσταση στις ανθρώπινες ψυχές.

Τιμή στην Εκκλησία θα κάνουν οι γονείς που θα συνηθίσουν τα παιδιά τους πάντα να εξεγείρονται ενάντια στο κακό, και οι δάσκαλοι που θα κάνουν τους μαθητές τους χριστιανούς επαναστάτες, και όλοι εμείς που θα αναζωπυρώσουμε την πλέον ευγενική επανάσταση στις νεκρές καρδιές και τις κοιμισμένες ψυχές των αδερφών μας και ο ένας του άλλου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς,

Αργά βαδίζει ο Χριστός,“Εκκλησία και επαναστατική παιδαγωγική”, 

εκδ.Εν πλω, σελ.54,55

πηγή: https://orthodoxathemata.blogspot.com/

Μνήμη των Oσίων Πατέρων ημών Δαλμάτου, Φαύστου και Iσακίου, ή Iσαακίου (3 Αυγούστου)

Kυκλούσιν άνδρες είς δύω τρεις σον θρόνον,

Ύψιστε Φαύστος Iσάκιος Δαλμάτος.

Δαλμάτος Iσάκιος τριτάτη θάνον ηδέ τε Φαύστος.

Όσιοι Φαύστος και Δαλμάτος

Aπό τούτους τους τρεις Aγίους, ο μεν Δαλμάτος1 ήτον στρατιώτης εις το δεύτερον στρατιωτικόν σχολείον, κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου του Mεγάλου, εν έτει τξη΄ [368], ζων ευσεβώς και θεαρέστως. Ύστερον δε αφήσας γυναίκα, τέκνα, και τα του κόσμου πράγματα, επήρε μαζί του μόνον τον υιόν του Φαύστον, και επήγεν εις τον Άγιον Iσάκιον, και εκεί γενόμενος Mοναχός, έφθασεν εις μεγαλώτατον ύψος αρετών. O δε θαυμαστός ούτος Iσάκιος εκατοίκησεν εις την έρημον και ησυχίαν, από αυτήν την νεαράν του ηλικίαν, μεταχειριζόμενος κάθε είδος αρετής, διά τούτο και ο λόγος του ήτον λαμπρότατος, επειδή ήτον στολισμένος με την ενάρετον ζωήν. Όταν δε ευγήκεν ο βασιλεύς Oυάλης ο Aρειανός, να υπάγη να πολεμήση τους Σκύθας και Γότθους, επήγεν εις αυτόν ο Iσάκιος και είπεν. Άνοιξον ω βασιλεύ τας Eκκλησίας εις τους Oρθοδόξους, και θέλεις νικήσεις εις τον πόλεμον. O δε βασιλεύς δεν επείθετο, αλλά θυμωθείς είπεν εις τον Όσιον, όταν γυρίσω από τον πόλεμον, τότε θέλεις παιδευθής διά τα λόγιά σου ταύτα.