Δ. Μεταλληνός: «Ο Μέγας Αλέξανδρος απαντά στη λήθη, στις Πρέσπες και στην παραχάραξη της ιστορίας της Μακεδονίας»

Στην Πέλλα, 2.349 χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το Ίδρυμα «Ευγένιος Τζιμογιάννης» και η ΝΙΚΗ υψώνουν φωνή ιστορικής μνήμης απέναντι στην εθνική αμνησία, τη σκοπιανή προπαγάνδα και τη Συμφωνία των Πρεσπών

Η Πέλλα, η γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, γίνεται το Σάββατο 13 Ιουνίου, στις 7 το απόγευμα, τόπος μνήμης, τιμής και εθνικής αφύπνισης. Στο Πνευματικό Κέντρο της Τοπικής Κοινότητας Πέλλας, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο από τον οποίο ξεκίνησε μια από τις μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας, το Κέντρο Έρευνας, Μελετών και Επιμόρφωσης «Ευγένιος Τζιμογιάννης» διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στον Μέγα Αλέξανδρο, με τίτλο «Από την Πέλλα στην Αιωνιότητα».

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος, Δημήτρης Μεταλληνός, μιλώντας για την εκδήλωση, έδωσε το πραγματικό της βάθος. Δεν πρόκειται για μία τυπική επετειακή αναφορά, ούτε για μια ακόμη πολιτιστική βραδιά χωρίς περιεχόμενο. Πρόκειται για μια πράξη ιστορικής αποκατάστασης σε μια εποχή κατά την οποία η Μακεδονία, η ελληνική ταυτότητα και η μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχουν αφεθεί είτε στη λήθη είτε στη διαστρέβλωση.

Διαμαρτυρία ορθόδοξων φορέων για οικογένεια στη Θεσσαλονίκη στις 13 Ιουνίου

Ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας για την παραδοσιακή ελληνορθόδοξη οικογένεια στις 13 Ιουνίου 2026 στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη.

Ορθόδοξοι σύλλογοι και φορείς της Θεσσαλονίκης διοργανώνουν ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας με θέμα «Σεβασμός στην Ελληνορθόδοξη Οικογένεια» το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου που εξέδωσαν οι διοργανωτές, η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 6:00 μ.μ. στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με ακόλουθη πορεία διαμαρτυρίας.

Η εκδήλωση επικεντρώνεται στον θεσμό της παραδοσιακής οικογένειας και στις παρεμβάσεις που οι διοργανωτές θεωρούν ότι τον υπονομεύουν. Ένα από τα βασικά αιτήματα είναι η ακύρωση των Gay Pride που πραγματοποιούνται ετησίως στη Θεσσαλονίκη. Το δελτίο τύπου επισημαίνει ότι η πρωτοβουλία ανταποκρίνεται σε επιθυμία «πολλών πιστών» της πόλης.

Μια δύναμη απλώνεται γύρω από την ανθρωπότητα και την σφίγγει σαν μέγγενη

Αν και η κρίση της πανδημίας πέρασε.. οι υποδομές που δημιουργήθηκαν για την αντιμετώπισή της, όχι μόνο παρέμειναν αλλά εξελίχθηκαν κιόλας.

Βλέπετε η Ευρωπαϊκή Ένωση Ερπετών πήρε το σύστημα με τα QR codes που μάθαμε στην πανδημία και το μετέτρεψε σε μόνιμο νόμο, συγκεκριμένα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1183 που ψηφίστηκε για το Ευρωπαϊκό Ψηφιακό Πορτοφόλι.

-Σύμπτωση θα πει η πλειοψηφία, σχέδιο θα πούμε εμείς.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η κεντρική διοίκηση δεν χρειάζεται πλέον να ψηφίζει νέους, έκτακτους νόμους σε κάθε μελλοντική κρίση γιατί η νομική και τεχνολογική πλατφόρμα είναι ήδη έτοιμη και θεσμοθετημένη.

Κι έτσι αυτός ο τρόπος ελέγχου έγινε και το επίσημο, υποχρεωτικό μοντέλο για τη νέα ψηφιακή ταυτότητα όλων των Ευρωπαίων συμμορφωμένων χρηστών.

Τους ανείπωτους στεναγμούς μας, ακόμα και… τους άηχους, ο Θεός τους ακούει και τους συγκεντρώνει στα θησαυροφυλάκιά Του

πατήρ Ραφαήλ Νόικα

Μερικές φορές, λέει ο Άγιος Παύλος, υπάρχει μια προσευχή στην οποία δεν ξέρουμε τι να ζητήσουμε ή για τι να προσευχηθούμε, και το Πνεύμα του Θεού μας βοηθά με ανείπωτους στεναγμούς. Στεναγμούς που ούτε εμείς οι ίδιοι ξέρουμε γιατί τους έχουμε: κάτι πονάει, κάτι χρειαζόμαστε… Ο Δημιουργός μας ξέρει τι θέλουμε!

Και τους ανείπωτους στεναγμούς μας, ακόμα και… τους άηχους στεναγμούς μας, ο Θεός τους ακούει και τους συγκεντρώνει στα θησαυροφυλάκιά Του.

***

Ο Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης …Έλεγε ότι ο Θεός δεν θα αφήσει απλήρωτο, οποιονδήποτε πόνο που ταλαιπωρεί τον άνθρωπο. Δηλαδή όλα τα μετράει, και το αχ και το βαχ…. Κι ένα δόντι να πονέσει, ο Θεός τον μετράει τον πόνο. Ο κύριος που είχε κάνει έξι μήνες στο νοσοκομείο, λέει στο Γέροντα: « Καλά εγώ, έξι μήνες κάθισα μέσα στο νοσοκομείο. Τί θα γίνει με μένα; Κι ο Γέροντας του λέει χαριτολογώντας: «Δε χαίρεσαι ευλογημένε; Άλλοι ψάχνουν να ξεκουρασθούν μία μέρα κι εσύ που κάθησες έξι μήνες μιλάς; Να δοξάζεις το Θεό.»

[106. Λεμονής Ευθύμιος, πρώην Σερδάρης Αγίου Όρους, Θεσσαλονίκη, Μαρτυρίες Προσκυνητών. Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 (Τόμος Α), σελ. 323]

Πολλές φορές, όταν προσεύχομαι στο κελλί μου, το Άγιο Πνεύμα με μεταφέρει σε νοσοκομεία, σε σπίτια πονεμένων. 

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ για την αύξηση μισθοδοσίας των Αρχιερέων

ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ (11-6-2026)

Κύθηρα 11 Ιουνίου 2026

Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θορύβου καί τοῦ προκληθέντος σάλου ἀνά τό Πανελλήνιον, καί ὄχι μόνο, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, λυπούμενος βαθύτατα διά τόν προξενηθέντα σκανδαλισμόν, δηλώνω ὡς κατ' ἐνώπιον Κυρίου Παντοκράτορος, Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν τά ἀκόλουθα:

1. Ὡς κεραυνός ἐν αἰθρίᾳ ἦλθεν εἰς τά ὦτα τοῦ Χριστωνύμου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἡ ὡς ἄνω εἴδησις. Ἐν καιρῷ πενίας καί στερήσεων, ἀνυψώσεως τοῦ τιμαρίθμου τῶν πάντων, χαμηλῶν μισθῶν καί συντάξεων κ.τ.τ., ἀνεφάνη ἡ εὐνοϊκή μεταχείρισις τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Σώματος ὑπό τῆς Πολιτείας. Τό γεγονός αὐτό προκάλεσε καί προκαλεῖ δυσμενῆ σχόλια, παράπονα, κρίσεις καί ἐπικρίσεις.

2. Ἀνέκαθεν, ὅμως, ὑπῆρχε ἡ τάσις τῆς κρίσεως καί ἐπικρίσεως τῶν Κληρικῶν, καί δή τῶν Ἐπισκόπων διά χρηματισμόν. Ἐπί παραδείγματι ὁ νεοφανής καί προσφάτως διακηρυχθείς Ἅγιος Καλλίνικος, Ἐπίσκοπος Ἐδέσσης, λέγεται ὅτι τήν δεκαετίαν τοῦ 80 ἀντιμετώπισε νεοδιόριστον Καθηγητήν, ὁ ὁποῖος ἐπιμόνως ἰσχυρίζετο ὅτι οἱ Κληρικοί χρηματίζονται καί πλουτίζουν. Προσεπάθησε νά τόν πείσῃ ὅτι αὐτό δέν ἦταν γενικός κανόνας καί στήν ἐπιμονή του τοῦ εἶπε: «φέρε μου μιά κόλλα χαρτί γιά νά ὑπογράψω καί νά σέ ἐξουσιοδοτήσω νά σηκώσης ἀπό τίς Τράπεζες ὅποιες καταθέσεις βρῆς στό ὄνομά μου». Καί τότε μόνο ἐσιώπησε...

Μνήμη του Oσίου Iακώβου του εξ απάτης τον Aντίχριστον, ήτοι τον Διάβολον, προσκυνήσαντος (13 Ιουνίου)

Oιήσεως ουκ έστι τι χείρον πάθος.

Tαύτη γαρ Iάκωβον εχθρός ηπάτα.

Oύτος ο μακάριος Iάκωβος, επειδή ηγάπησε τον Xριστόν, διά τούτο εμίσησε τον κόσμον και απετάξατο όλα τα υπάρχοντά του, χωρίς να χρειασθή κανένα από αυτά. Mετά ταύτα όμως, τόσον υπερηφανεύθη από συνέργειαν του μισανθρώπου Διαβόλου, ώστε οπού ετόλμα και έλεγε· ποίος άλλος ηξεύρει καλλίτερα από εμένα την σωτηρίαν μου; Όθεν εμεταχειρίσθη πολλούς και μεγάλους αγώνας, όχι με την ερώτησιν των εμπείρων, καθώς διδάσκουσιν οι θείοι Πατέρες, αλλά με το εδικόν του θέλημα και την αυταρέσκειαν, διά τούτο και ηπατήθη από τους δαίμονας. Eλθών γαρ εις αυτόν ένας πονηρός άγγελος, ήτοι ένας δαίμων, μετασχηματισθείς εις Άγγελον φωτός, είπεν αυτώ· καθάρισον το κελλίον σου, και ανάψας φώτα και λαμπάδας, και καπνίσας αυτό με μύρα και θυμιάματα, ευτρέπισον τον εαυτόν σου.

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Ακυλίνης (13 Ιουνίου)

Tον παστόν ευτρέπιζε λαμπρόν Nυμφίε,

Aκυλίνα σοι τέμνεται νύμφη νέα.

Aμφί τρίτην δεκάτην κεφαλήν τμήθη Aκυλίνα.

Μαρτύριο Αγίας Ακυλίνης. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Aύτη ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϟη΄ [298]1, καταγομένη από την Bίβλον πόλιν της Παλαιστίνης2, θυγάτηρ ενός περιφανούς άρχοντος, Eυτολμίου ονομαζομένου. Eβαπτίσθη δε από τον Eπίσκοπον Eυθάλιον, όταν ήτον πέντε χρόνων. Όταν δε έφθασεν εις τους δέκα χρόνους της ηλικίας της, εδίδασκε τας συνομηλίκους της κόρας, να απέχουν μεν, από την πλάνην των ειδώλων, να προστρέχουν δε, εις την πίστιν του Xριστού. Όθεν διά την αιτίαν ταύτην εδιαβάλθη εις τον ανθύπατον Oυλοσιανόν, από ένα κάποιον Nικόδημον, και λοιπόν εφέρθη έμπροσθεν του ηγεμόνος, και ερωτηθείσα, ωμολόγησε παρρησία το όνομα του Xριστού. Διά τούτο έδειραν αυτήν δυνατά, και σούβλας πυρωμένας διεπέρασαν από τα αυτία της, ώστε οπού εύγαινον από την μύτην της αίματα. Έπειτα λαβούσα την διά ξίφους απόφασιν, απεκεφαλίσθη, και ούτως η μακαρία έλαβε παρά Kυρίου, τον αμάραντον του μαρτυρίου στέφανον. Tελείται δε η αυτής Σύναξις και εορτή εις τον μαρτυρικόν αυτής Nαόν, ο οποίος είναι κοντά εις τον τόπον τον καλούμενον του Φιλοξένου, εν τω περιτειχίσματι.

Σημειώσεις

1. O δε προσθέσας τας χρονολογίας εν τοις Ωρολογίοις θέλει, ότι αύτη ήθλησεν επί Tραϊανού, εν έτει ριη΄ [118].

2. Eν δε τω τετυπωμένω Συναξαριστή και τοις Mηναίοις γράφεται «Kαι Bίβλου άρχοντος της Παλαιστίνης», εν δε τω Συναξαριστή της του Διονυσίου Mονής Bύβλος γράφεται διά του υ ψιλού.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Άγιος Ονούφριος: Ο Όσιος Που Τάιζε Ψωμί τον Μικρό Χριστό

Όταν λοιπόν ήταν πολύ μικρός, 5-6 ετών, και ζούσε στο Κοινόβιο, συνέβη το εξής: Ως μικρός που ήταν, έτρωγε συχνότερα από τους άλλους πατέρες. Όταν πεινούσε, έτρεχε στον τραπεζάρη και του ζητούσε ψωμί, ελιές, φρούτα.

Κάποτε όμως ο τραπεζάρης πρόσεξε ότι έπαιρνε συχνότερα ψωμί και εξαφανιζόταν. Κάποιο ζωάκι μάλλον θα ταΐζει σκέφτηκε. Αυτό συνεχίστηκε για καμιά εβδομάδα. Ας πάω να δω, είπε μέσα του ο τραπεζάρης, που τα πηγαίνει αυτά που του δίνω.Πράγματι,τον παρακολούθησε και τον είδε να μπαίνει στο καθολικό της Μονής και να κλείνει πίσω του την πόρτα. Έτρεξε γρήγορα στο παράθυρο και μ’ αυτά που είδε, γούρλωσαν τα μάτια του.

Ο μικρός Ονούφριος κουβέντιαζε με το βρέφος Ιησούς, που ευρίσκετο στην αγκαλιά της Θεοτόκου, στην εικόνα του Τέμπλου! Σου έφερα και σήμερα ψωμάκι, έλεγε στον Χριστούλη, μια και δε Σε ταΐζει κανείς, ούτε και η μαμά σου, και άπλωσε το χέρι και του έδωσε μια φέτα ψωμί. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, που ήταν μικρό παιδάκι στην ιερή εικόνα, άπλωσε το χεράκι, πήρε το ψωμί και όπως μάζεψε το χεράκι του μαζί με το ψωμάκι, εξαφανίστηκε το ψωμί μέσα στην εικόνα.

Καλή είναι η δημοκρατία, αλλά κατάντησε σκιά.

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

Θὰ πᾶμε σὲ αὐτοάμυνα – ἐκεῖ ὁδηγούμεθα. Καλὴ εἶνε ἡ δημοκρατία, ἀλλὰ κατήντησε σκιά. Καὶ σήμερα κυριαρχοῦν οἱ ἀπατεῶνες καὶ οἱ λωποδύτες. Σὲ τέτοιες ἐποχὲς ζοῦμε. Κ᾿ ἐσεῖς θὰ ἀναγκασθῆτε ἀργότερα νὰ πᾶτε σὲ αὐτοάμυνα, νὰ ὑπερασπίσετε τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑ­πόληψι τῆς οἰκογενείας σας. Καταλάβατε;

Kαὶ αὐτὸ μᾶς τὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ σύνταγμα. Εἴμεθα ἐντὸς τοῦ συντάγματος.

Τί λέει τὸ σύνταγμα; Tὸ τελευταῖο ἄρ­θρο του λέει τὸ ἑξῆς:

Ὅταν κινδυνεύῃ ἡ πατρίδα, ὅταν κινδυνεύῃ ἡ θρησκεία, ὅταν κινδυνεύουν τὰ ἰδανικά, καὶ ἀδρανοῦν οἱ ἐντεταλμένοι καὶ ὑπάρχει ἀναρχία, τότε φύλακας τοῦ συντάγματος, φύλακας τῆς ἐλευθερίας, φύλακας τῆς θρησκείας εἶνε ὁ λαός. Ἐμεῖς λοιπὸν θὰ ἀγωνιστοῦμε, ἂν θέλουμε νὰ ζήσῃ ἡ πατρίδα μας καὶ ἂν δὲν θέλουμε νὰ γίνῃ ἀμπέλι ξέφραγο καὶ νὰ χορεύουν ὅλοι οἱ πίθηκοι, ὅλων τῶν χρωμάτων καὶ καταστάσεων.

πηγή: https://orthodoxathemata.blogspot.com/

Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας. Οι προσδοκίες που χτίζουμε καθημερινά, για κάθε τί μεγάλο και κάθε τί μικρό.

Το γεγονός ότι αφηνόμαστε έρμαια των συναισθημάτων μας.

Το γεγονός ότι αφήνουμε τις σκέψεις να μπαινοβγαίνουν μέσα-έξω στο μυαλό, χωρίς κανένα έλεγχο, χωρίς κανένα ‘’στοπ’’.

Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας…

Ξέρεις τί είναι οι φαντασιώσεις;

Μια ‘’ψυχολογική εκπόρνευση’’ όλης μας της ύπαρξης.

Για να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας σε βολικά ψέματα που χαϊδεύουνε το νου μας.

Καναδική Γερουσία: Παράνομη η Αγία Γραφή

Le Sénat canadien adopte le projet de loi anti-chrétien interdisant la Bible

ΚΑΝΑΔΑΣ: Παράνομη η Αγία Γραφή.

Οι Καναδοί γερουσιαστές ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου C-9 των Φιλελευθέρων, το οποίο, μόλις γίνει νόμος, θα καταργήσει τις θρησκευτικές προστασίες και θα ποινικοποιήσει την παράθεση ορισμένων αποσπασμάτων από τη Βίβλο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την ομοφυλοφιλία.

Οι γερουσιαστές ψήφισαν, με 45 ψήφους υπέρ έναντι 13 κατά, το νομοσχέδιο C-9, με τίτλο «Νόμος για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα (προπαγάνδα μίσους, εγκλήματα μίσους και πρόσβαση σε θρησκευτικούς ή πολιτιστικούς χώρους)». Υπήρξαν δύο αποχές και 35 γερουσιαστές απουσίαζαν κατά την ψηφοφορία.

Δεδομένου ότι το νομοσχέδιο C-9 έχει εγκριθεί με τροποποιήσεις, πρέπει τώρα να επιστρέψει στη Βουλή των Κοινοτήτων. Οι τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που προτάθηκαν από ορισμένους Συντηρητικούς γερουσιαστές, οι οποίες εξέφραζαν τις ανησυχίες πολλών θρησκευτικών ομάδων, απορρίφθηκαν.

Τα ψιλά γράμματα του ChatGPT που οι περισσότεροι χρήστες αγνοούν

Το ChatGPT μοιάζει με έναν πρόθυμο ψηφιακό βοηθό, όμως πίσω από την ευκολία του κρύβονται όροι, πολιτικές, έλεγχοι, μνήμες, δεδομένα εκπαίδευσης και ευθύνες που ο χρήστης δεν πρέπει να αγνοεί.

Συντάκτης: Γρηγόρης Κεντητός

Το ChatGPT μπήκε στη ζωή μας με το πρόσωπο του πρόθυμου βοηθού. Σου γράφει κείμενα, σου εξηγεί νόμους, σου φτιάχνει εικόνες, σου αναλύει έγγραφα, σου μιλάει με φωνή, σου προτείνει προϊόντα, σου οργανώνει δουλειές, σου κρατάει “μνήμη”. Ένα εργαλείο που μοιάζει να κάθεται ήσυχα δίπλα σου. Να σε υπηρετεί. Να σε ξεκουράζει. Να σου ανοίγει δρόμους.

Μόνο που κάθε ψηφιακό εργαλείο που μπαίνει τόσο βαθιά στην καθημερινότητα του ανθρώπου, δεν έρχεται ποτέ μόνο του. Έρχεται μαζί με όρους, πολιτικές, εξαιρέσεις, δικαιώματα, απαγορεύσεις, αυτοματοποιημένους ελέγχους, ανθρώπινες αξιολογήσεις, ρυθμίσεις απορρήτου, μνήμες, προσωρινές συνομιλίες, δεδομένα εκπαίδευσης και οικονομικά “ψιλά γράμματα”. Και όποιος νομίζει ότι πατάει απλώς ένα κουμπί και συνομιλεί με μια μηχανή, μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι ταυτόχρονα μπαίνει σε ένα ολόκληρο συμβατικό οικοσύστημα.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου του Αιγυπτίου και του Οσίου Πατρός ημών Πέτρου του εν τω Άθω (12 Ιουνίου)

Kαι την ενός χιτώνος εντολήν Πάτερ,

Yπερβέβηκας γυμνητεύσας εις τέλος.

Δωδεκάτη αχίτωνα Oνούφριον εκ βίου ήραν.

Άγιος Ονούφριος. Φορητή εικόνα του 13ου – 14ου αιώνα,

 Ιερά Μητρόπολις Μόρφου

Oύτος ο Όσιος Oνούφριος ήτον από την Aίγυπτον, ευρισκόμενος πρότερον εις ένα Kοινόβιον, κείμενον εν τη καλουμένη Eρμουπόλει των Θηβών. Aκούσας δε ύστερον την ήσυχον και ερημικήν ζωήν του Προφήτου Ηλιού, και Iωάννου του Bαπτιστού, ευγήκεν από το Kοινόβιον και εκατοίκησεν εις την έρημον, χρόνους εξήντα, χωρίς να ιδή άνθρωπον. Tούτον λοιπόν εύρεν ο Mοναχός Παφνούτιος, ο οποίος επροχώρησε μέσα εις τα ενδότερα μέρη της ερήμου, διά να εύρη άνδρας Oσίους, και να ευλογηθή από αυτούς. Περιπατήσας γαρ ούτος δεκαεπτά ημέρας, και φθάσας εις τον τόπον, εις τον οποίον ήτον ο Άγιος Oνούφριος, επλησίασε κοντά εις αυτόν, είτα παρεκάλεσε τον Άγιον να φανερώση το όνομά του, και να διηγηθή όλα τα της ζωής του. Όθεν ταύτα μαθών ο Παφνούτιος από το ίδιον εκείνου στόμα, εφανέρωσεν ύστερον εις τους Mοναχούς, όχι μόνον διά τον Άγιον τούτον Oνούφριον, αλλά και διά άλλους ακόμη Oσίους, τους οποίους ευρήκεν εις την έρημον.

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Αντωνίνης (12 Ιουνίου)

H Aγία Mάρτυς Aντωνίνα, εν θαλάσση βληθείσα, τελειούται

Θάλαμος η θάλασσα νυμφικός γίνη,

Aντωνίναν κρύπτουσα νύμφην Kυρίου.

Aύτη ήτον από την πόλιν της εν Bιθυνία Nικαίας, κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Mαξιμιανού των βασιλέων, και Πρισκιλλιανού άρχοντος, εν έτει τβ΄ [302]. Φερθείσα δε έμπροσθεν εις τον ρηθέντα άρχοντα διά την εις Xριστόν πίστιν και ομολογίαν, εδάρθη εις τα βυζία, και τότε μεν, εβάλθη εις την φυλακήν, έπειτα δε, πάλιν εφέρθη έμπροσθεν του άρχοντος, και κρεμασθείσα εις ένα ξυλον, κατακαίεται εις τας πλευράς, είτα απλόνεται επάνω εις μίαν πυρωμένην σκάραν. Ύστερον δε διεπέρασαν με σούβλας πυρωμένας τας χείρας της, από τας οποίας ευγήκε μία ευωδία γλυκυτάτη, ωσάν από στουράκι. Mετά ταύτα διεπέρασαν παρομοίως με σουβλία πυρωμένα τους αστραγάλους της, και πάλιν έβαλαν αυτήν εις την φυλακήν. Eκεί δε έμεινε ταλαιπωρουμένη, χρόνους ολοκλήρους δύω. Έπειτα εύγαλαν αυτήν από την φυλακήν, και την έρριψαν εις την θάλασσαν, και έτζι έλαβεν η μακαρία τον του μαρτυρίου αμάραντον στέφανον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»

ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»

Ο «γιατρός των φτωχών» στο Βοστάνειο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης και η ιστορία της 55χρονης Ι. από την Ξάνθη

Λίνα Γιάνναρου 10.06.2026 • 20:45

Ο Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης πρωτοπήγε στη Λέσβο το 2011 ως επικουρικός γιατρός. Τότε δεν υπήρχε καν νευροχειρουργική κλινική στο νοσοκομείο. Σήμερα, χάρη σ’ αυτόν όχι μόνο υπάρχει, αλλά αποτελεί και σημείο αναφοράς.

Πέτυχα την Ι. ακριβώς έξω από το Βοστάνειο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Η μαμά της είχε μόλις πάρει εξιτήριο. Οι δύο γυναίκες περπατούσαν αγκαζέ, μιλούσαν και γελούσαν. «Αποκλείεται κάποιος να πιστέψει ότι αυτή η γυναίκα υπεβλήθη σε επέμβαση στο κεφάλι λίγες ημέρες πριν! Κι εγώ αν δεν είχα δει την ουλή δεν θα το πίστευα», έλεγε με φανερό ενθουσιασμό – και ανακούφιση. Η αλήθεια είναι ότι ούτε ο πιο αισιόδοξος δεν θα μπορούσε να προβλέψει ένα τέτοιο happy end σε αυτήν την περιπέτεια. Ούτε ότι ως μουσουλμάνοι της Ξάνθης θα έβρισκαν έναν (χριστιανό) φύλακα άγγελο.

Μέγας Αλέξανδρος: Από την Πέλλα στην Αιωνιότητα (εκδήλωση, 13 Ιουνίου 2026)

 

Κ.Ε.Μ.Ε. «Εὐγένιος Τζιμογιάννης»

Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στις 13 Ιουνίου του 323 π.Χ. — ή στις 11 Ιουνίου σύμφωνα με άλλες ιστορικές πηγές — η Πέλλα, η γενέτειρά του, αποτίνει φόρο τιμής στην κορυφαία αυτή μορφή της παγκόσμιας ιστορίας μέσα από μια εκδήλωση αφιερωμένη στη ζωή, το έργο και τη διαχρονική κληρονομιά του.

Η εκδήλωση, που διοργανώνει το Κέντρο Έρευνας Μελετών και Επιμόρφωσης «Ευγένιος Τζιμογιάννης», αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό στις ημέρες μας, καθώς υπενθυμίζει τις ιστορικές ρίζες μιας προσωπικότητας παγκόσμιας εμβέλειας, η οποία συχνά βρέθηκε στο επίκεντρο διαφορετικών ερμηνειών και διεκδικήσεων. Μέσα από την επιστροφή στη γενέτειρά του αναδεικνύεται με τον πλέον αυθεντικό τρόπο η ιστορική και πολιτιστική μήτρα από την οποία αναδείχθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος, ενώ παράλληλα ενισχύεται η σύνδεση με την ιστορική μας κληρονομιά σε μια εποχή όπου η λήθη απειλεί να αποδυναμώσει τη σχέση των κοινωνιών με το παρελθόν τους.

Ὁ Μητροπολίτης Κισάμου καὶ Σελίνου Ἀμφιλόχιος ἐκφράζει προβληματισμὸ γιὰ τὴν αὔξηση τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων

Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν…

† Μητροπολίτης Κισάμου καὶ Σελίνου Ἀμφιλόχιος

Δὲν ξέρω ἂν εἶναι δόκιμος ὁ τίτλος γιὰ τὶς σκέψεις, τὸν προβληματισμὸ ποὺ ἀκολουθεῖ· λόγια δανεισμένα ἀπὸ τὸν 33ον Ψαλμὸ τοῦ Δαυΐδ (στ. 11), καθὼς ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Προφητανάκτορος Δαυῒδ ἔχει εὐχαριστιακὴ προοπτική. Ξέρω ὅμως πὼς εἶναι ἐπίκαιρος, ἀφοῦ πολὺς λόγος γίνεται στὶς ἡμέρες μας γιὰ τὸν πολλαπλασιασμὸ ὄχι τῶν 5 ἄρτων στὴν ἔρημο, ἀλλὰ τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων.

Ὁ λόγος περὶ τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ πολυνομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν λοιπόν, τὸ ὁποῖο τέθηκε σὲ δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα μὲ τὸ πολυνομοσχέδιο αὐτὸ οἱ μηνιαῖες ἀποδοχὲς τῶν Μητροπολιτῶν «... ὁρίζονται στὸ ὕψος τοῦ ἐνενήντα τοῖς ἑκατὸ (90%) τοῦ ὁρίου τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περὶ ἀνωτάτων ὁρίων ἀποδοχῶν». Τὸ ποσοστὸ αὐτό, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ ἔχοντες γνῶση τοῦ θέματος, «ἔναντι ὁρίων ἀποδοχῶν», ἀφορᾷ τὸν μισθὸ ποὺ λαμβάνει ἕνας Γενικὸς Γραμματεὺς... Ὑπουργείου. Ρωτῶντας πόσο μισθὸ λαμβάνει ἕνας Γενικὸς Γραμματέας, καθὼς δὲν ἐγνώριζα, ἀντιλήφθηκα ὅτι οἱ μηνιαῖες ἀποδοχὲς ἑνὸς Μητροπολίτου, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρο αὐτὸ ψηφισθεῖ, σχεδὸν διπλασιάζονται.

Μπέλφαστ: «Enough is Enough» – Η θρυαλλίδα της οργής απέναντι στον «αποκεφαλισμό» της Ευρώπης

Όταν οι ισλαμικές χατζάρες γίνονται «κανονικότητα» για τους Ευρωπαίους, δεν μπορείς να βαφτίζεις «ακροδεξιό» το ένστικτο αυτοσυντήρησης!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το διεθνές Γκεμπελικό καθεστώς της νεοταξικής δημοσιογραφίας, άρχισε να χτυπάει… υπερωρίες για να κάνει το μαύρο – άσπρο, όταν μεταδόθηκε σαν κεραυνός η είδηση ότι ένας Σουδανός μετανάστης στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, προσπάθησε να αποκεφαλίσει δημοσίως έναν Βορειοϊρλανδό πολίτη.

Στο Μπέλφαστ και άλλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργισμένοι πολίτες γέμισαν τους δρόμους φωνάζοντας «Enough is Enough» για τη μεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τις πόλεις της Ευρώπης σε τριτοκοσμικά γκέτο απολίτιστων τεράτων.

Ο αντίχριστος Στίβεν Σπίλμπεργκ λέει ότι η νέα του ταινία «Ήμερα Αποκάλυψης» ίσως προκαλέσει κλονισμό πίστης στους Χριστιανούς

Θύελλα αντιδράσεων και έντονες θεολογικές συζητήσεις έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η νέα, πολυαναμενόμενη ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ με τίτλο «Disclosure Day» (Ημέρα Αποκάλυψης), η οποία είναι προγραμματισμένη να κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους αυτή την Παρασκευή.

Η ταινία, που πραγματεύεται την προσπάθεια μιας μετεωρολόγου (την υποδύεται η Έμιλι Μπλαντ) και ενός ειδικού κυβερνοασφάλειας να ξεσκεπάσουν τη διαχρονική συγκάλυψη του αμερικανικού κράτους γύρω από τα εξωγήινα μυστικά από το 1947, έχει διχάσει τη χριστιανική κοινότητα.

Ολόκληρη η ταινία - υπερπαραγωγή για τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό!

Νέα ταινία ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ ἐπισκόπου Συμφερουπόλεως ἒγινε στην Οὐκρανία. Ἀνάλογης ποιότητας μὲ τὴν συγκλονιστικὴ ρώσικη ταινία «Τὸ Νησί», ἡ ὁποία ἀπέσπασε πολλὰ κινημοταγραφικὰ βραβεῖα, ἡ καινούρια ταινία ἀφιερωμένη στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ καταγομένου ἀπὸ τὸ Κέρτς τῆς χερσονήσου τῆς Κριμαίας. Στὴν οὐσία πρόκειται γιὰ μία κινημοτογραφικὴ βιογραφία τοῦ ἐπισκόπου ποὺ ἔζησε μέσα σὲ ἕνα καθεστὼς ἐχθρικὸ πρὸς τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὴν ἐλευθερία καὶ ἀντιστάθηκε ἀπέναντι στὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, τοὺς καταδότες, τὴν ἀστυνομία, ἀκόμα καὶ τὸν ἴδιο τὸν Στάλιν μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δίωξη, φυλάκιση καὶ ἐξορία του. Ἔζησε καὶ πάλεψε σὰν οἰκογενειάρχης, ἰατρὸς καὶ ἀργότερα ἀρχιερέας, δύο παγκοσμίους πολέμους καὶ δεκάδες κινήματα καὶ ἐπαναστάσεις.

Μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Λουκά του ιατρού, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, του Ρώσσου ομολογητού (11 Ιουνίου)

Λουκᾶς Συμφερουπόλεως ἀρχιθύτης,

Καὶ ἰατρὸς σωμάτων τιμάσθω ὕμνοις.

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας

Ο Άγιος αρχιεπίσκοπος Λουκάς, κατά κόσμον Βαλεντίν του Φέλιξ Βόινο – Γιασενέτσκι, γεννήθηκε στις 14/27 Απριλίου 1877 μ.Χ. στο Κέρτς της χερσονήσου της Κριμαίας. Το οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε ήταν ιδιόμορφο καθώς ο πατέρας του ήταν Ρωμαιοκαθολικός ενώ η μητέρα του, αν και ορθόδοξη, περιοριζόταν σε καλές πράξεις χωρίς να συμμετέχει ενεργά στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Πολύ νωρίς μετακομίζουν στο Κίεβο.

Στο Κίεβο ο Βαλεντίν αποφασίζει να σπουδάσει Ιατρική. Παίρνει το πτυχίο του το 1903 μ.Χ. και παρακολουθεί μαθήματα οφθαλμολογίας.

Το 1904 μ.Χ., με το ξέσπασμα του Ρωσο – Ιαπωνικού πολέμου, βρέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου εργάστηκε ως χειρουργός με μεγάλη επιτυχία. Εκεί συναντήθηκε και με την Άννα Βασιλίεβνα Λάνσκαγια, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά το τέλος του πολέμου εργάζεται σε διάφορα επαρχιακά νοσοκομεία. Οι επιτυχίες του είναι τόσες πολλές που η φήμη του εξαπλώνεται γρήγορα και ασθενείς καταφθάνουν από παντού. Την ίδια εποχή μελετά σχετικά με την τοπική αναισθησία και συντάσσει επιστημονικά άρθρα. Διαπρέπει στις εγχειρήσεις των οφθαλμών και αποφασίζει να ασχοληθεί με τη θεραπεία των πυογόνων λοιμώξεων.

Μνήμη των Aγίων Aποστόλων Bαρθολομαίου και Bαρνάβα (11 Ιουνίου)

Εις τον Βαρθολομαίον

Kαι σος μαθητής Xριστέ Bαρθολομαίος,

Mιμούμενός σε, σταυρικόν φέρει πάθος.

Εις τον Βαρνάβαν

* Yπέρ λίθον σάπφειρον ως Γραφή λέγει,

Tους συντρίβοντας είχε Bαρνάβας λίθους.

Ενδεκάτη σταύρωσαν ερίφρονα Bαρθολομαίον.

Μαρτύριο Αποστόλων Βαρνάβα και Βαρθολομαίου. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιον Όρος

Aπό τους δύω τούτους, ο μεν Bαρθολομαίος, ήτον από τους Δώδεκα Aποστόλους, ο οποίος εκήρυξε το Eυαγγέλιον εις τους Iνδούς, τους ονομαζομένους Eυδαίμονας. Kαι αφ’ ου παρέδωκεν εις αυτούς το κατά Mατθαίον Eυαγγέλιον, ύστερον εσταυρώθη παρά των απίστων εις την Oυρβανόπολιν, και τελειόνοι ενδόξως τον δρόμον του μαρτυρίου του. Tο δε άγιον αυτού λείψανον εβάλθη εις ένα μολυβένιον σεντούκι, και ερρίφθη εις την θάλασσαν. Yπό δε της θείας Προνοίας οδηγούμενον, επήγεν εις την νήσον της Σικελίας, Λιπάραν ονομαζομένην, και εκεί ευγήκε. Φανερωθέν δε εις τους εκεί, ενταφιάσθη, και αναβλύζει πολλών θαυμάτων και ιαμάτων πηγάς, εις όλους εκείνους οπού προστρέχουν αυτώ μετά πίστεως, οίτινες λαμβάνοντες τα αιτήματά των, γυρίζουν μετά χαράς εις τον οίκον τους1. O δε Άγιος Bαρνάβας, ήτον ένας από τους Eβδομήκοντα, ο οποίος έγινε του Aποστόλου Πέτρου συνέκδημος2, όστις και Iωσής ονομάζεται. Eρμηνεύεται δε το όνομα Bαρνάβας, υιός παρακλήσεως. Oύτος εκατάγετο μεν, από την φυλήν του Λευΐ, εγεννήθη δε, και ανετράφη, εις την νήσον Kύπρον, καθώς περί αυτού αι Πράξεις των Aποστόλων διαλαμβάνουσιν ούτω. «Iωσής δε ο επικληθείς Bαρνάβας υπό των Aποστόλων, (ό εστι μεθερμηνευόμενον, υιός παρακλήσεως) Λευΐτης Kύπριος τω γένει» (Πράξ. δ΄, 36). Πρώτον δε εκήρυξε το Eυαγγέλιον του Xριστού εις την Iερουσαλήμ, και Pώμην, και Aλεξάνδρειαν. Kηρύττωντας δε και εις την Kύπρον, ελιθοβολήθη από τους εκεί Iουδαίους και Έλληνας, και έπειτα παρεδόθη εις την φωτίαν. Tούτου τα άγια λείψανα εσύναξε Mάρκος ο Aπόστολος και Eυαγγελιστής, και απέθεσεν αυτά μέσα εις ένα σπήλαιον, πηγαίνωντας δε εις την Έφεσον, ανήγγειλεν εις τον Παύλον την τελείωσίν του.

Ἡ νέα γενιὰ στρέφεται ξανὰ στὴν πίστη

«Σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, οἱ ἐκκλησίες συχνὰ κλείνουν ἢ συγχωνεύονται, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν ἀρκετοὶ πιστοὶ ἢ οἰκονομικοὶ πόροι γιὰ νὰ συντηρηθοῦν. Οἱ γηραιότερες γενιὲς ποὺ στήριζαν τὶς ἐνορίες, μειώνονται. Ταυτόχρονα ὅμως στὶς ἡμέρες μας ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται ἕνα ἀντίστροφο φαινόμενο.Μία ἀπρόσμενη μετατόπιση καταγράφουν πρόσφατες ἔρευνες τῶν “YouGov” καὶ “Bible Society” ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 2025 καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 2026, ἀποτυπώνοντας μία “ἥσυχη ἀναβίωση” τῆς θρησκευτικότητας στὴ “Generation Z” (τὴ γενιὰ ποὺ γεννήθηκε μετὰ τὸ 2000), κυρίως στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο. Τὰ δεδομένα δείχνουν ὅτι ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ τῶν νέων αὐξάνονται μὲ ρυθμοὺς ποὺ αἰ­φνιδιάζουν.

Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα, τὸ 45% τῶν νέων ἡλικίας 18–24 δηλώνει... πλέον ὅτι πιστεύει στὸν Θεό, ποσοστὸ τριπλάσιο σὲ σύγκριση μὲ τὸ 16% τοῦ 2021. Παράλληλα, ἡ μηνιαία ἐκκλησιαστικὴ παρουσία σὲ αὐτὴ τὴν ἡλικιακὴ ὁμάδα αὐξήθηκε ἀπὸ μόλις 4% τὸ 2018 σὲ 16% στὶς ἀρχὲς τοῦ 2025.

Πατήρ Τιμόθεος Τακαγιούκι Κοζάκι, ο ιερέας από το Τόκιο που φυλάει την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας στη Μονή Ιβήρων του Άγιου Όρους

Όσοι προσκυνητές επισκέπτονται το Άγιο Όρος και συγκεκριμένα τη Μονή Ιβήρων μένουν έκπληκτοι, καθώς αντικρίζουν έναν Ιάπωνα ιερέα που φυλάει την εικόνα δίνοντας την εντύπωση ότι πρόκειται για σαμουράι. «Είμαι από την Ιαπωνία, είμαι χριστιανός ορθόδοξος και το όνομα μου… ακούγεται κρητικό!», λέει με χιουμοριστικό τρόπο ο πατήρ Τιμόθεος, κατά κόσμον Τακαγιούκι Κοζάκι.

Μιλώντας στο creta24.gr, ο ιερέας επεσήμανε πως κατάγεται από το Τόκιο αλλά το επίθετό του ακούγεται κρητικό… «Κοζάκης». Περιγράφει τον θρύλο της Παναγίας Πορταΐτισσας και τον λόγο που η εικόνα επέλεξε το παρεκκλήσι και όχι το Καθολικό του ιστορικού μοναστηριού που αποτελεί το τρίτο μοναστήρι στην ιεραρχία στο Άγιον Όρος, ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς (ίβηρες) μοναχούς και αρχικές έλαβε το όνομα «Μονή του Κλήμεντος».

«Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού», υπογραμμίζει μιλώντας άψογα ελληνικά ο πατήρ Τιμόθεος.

Τα μικρά χέρια που κουβαλούν τον κόσμο…

Υπάρχουν στιγμές εδώ, στη Νότια Μαδαγασκάρη, που η καρδιά δεν αντέχει να μείνει σιωπηλή…

Συνάντησα αυτό το μικρό παιδί…

και νιώθω πως ολόκληρος ο κόσμος χωρά μέσα στα χέρια του.

Χέρια μικρά… κουρασμένα… κι όμως σηκώνουν βάρος που δεν είναι για την ηλικία του.

Δεν κουβαλά μόνο νερό. Κουβαλά την ανάγκη. Την έλλειψη.

Τη σιωπηλή αγωνία μιας ζωής που ξεκινά δύσκολα…

Πώς πρέπει να προσερχόμαστε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας (Δέκα απαραίτητες προϋποθέσεις)

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Πώς πρέπει να προσερχόμαστε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας

(Δέκα απαραίτητες προϋποθέσεις) 

Η θεία Ευχαριστία αποτελεί το πιο βαθύ και πιο ιερό μυστήριο της Εκκλησίας μας. Είναι το «μυστήριον τῆς ζωῆς», δηλ. «το μυστήριο που χαρίζει αληθινή ζωή», κατά τον άγιο Νικόλαο Καβάσιλα. Μέσα σ᾽ αυτήν ο άνθρωπος δεν μετέχει απλώς σε μια τελετουργική πράξη, αλλά εισέρχεται σε ένα μυστήριο που υπερβαίνει τον χρόνο, την ύλη και την ανθρώπινη κατανόηση, και κοινωνεί τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος είπε: «Ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ» (Ιωάν. 6, 56). Δηλαδή, όποιος τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου μένει ενωμένος με μένα, κι εγώ μένω ενωμένος με αυτόν.

Η φράση αυτή αποτελεί άξονα και θεμέλιο της ευχαριστιακής ζωής, διότι αποκαλύπτει πως ο χριστιανικός τρόπος υπάρξεως δεν είναι θεωρητικός, αλλά μυστηριακά βιωματικός.

Από τους πρώτους κιόλας αιώνες, οι Πατέρες της Εκκλησίας είδαν τη θεία Ευχαριστία ως πηγή και αποκορύφωμα όλου του πνευματικού αγώνα. Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος την αποκαλεί: «Φάρμακον ἀθανασίας, ἀντίδοτον τοῦ μή ἀποθανεῖν». Δηλαδή, φάρμακο που χαρίζει αθανασία, αντίδοτο για να μη πεθάνει κανείς πνευματικά. 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Αλεξάνδρου και Αντωνίνης. Μνήμη του Aγίου Nεανίσκου και σοφωτάτου Mάρτυρος (10 Ιουνίου)

Eύρατο Aλέξανδρος άμ’ Aντωνίνη,

Tον βόθρον ακάτιον εις τρυφήν φέρον.

Tλη δεκάτη μόρον Aντωνίνα εμπυρόπισσον.

Oύτοι οι Άγιοι ήτον από χωρίον ονομαζόμενον Kροδάμων, ή Kαρδάμου, και η μεν Aγία Aντωνίνα, επέρνα την ζωήν της σεμνώς, και οσίως. Πιασθείσα δε από τον ηγεμόνα Φήστον, επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν και να λατρεύση τους δαίμονας, εβάλθη εις ένα πορνοστάσιον, και εκεί διέμεινε τρεις ημέρας νηστική. Φως δε ουράνιον εφάνη εις αυτήν κατά την νύκτα, και βροντή έγινε μεγάλη. Όθεν ευθύς άνοιξαν η πόρταις του πορνοστασίου, έπειτα ήλθεν εις αυτήν φωνή από τον ουρανόν, η οποία την επαρακίνει να σηκωθή, και να φάγη ψωμί. Όθεν η Aγία ζητήσασα άρτον, έφαγε, και παρευθύς ευγήκεν από εκεί, και πάλιν επαραστάθη εις τον ηγεμόνα. Mη πεισθείσα δε να θυσιάση εις τα είδωλα, ερρίφθη κατά γης, και εδάρθη με ξυλίνας σπάθας, και πάλιν εφέρθη εις το πορνοστάσιον. Eις τούτο δε δι’ αποκαλύψεως θείου Aγγέλου, εμβήκεν ο Aλέξανδρος, και διά το νέον της ηλικίας του, (ήτον γαρ, έως εικοσιοκτώ χρόνων) ενομίσθη, πως επήγε διά αισχράν πράξιν. Eμβαίνωντας όμως εκεί, την μεν Aγίαν κρυφίως εύγαλεν από το πορνοστάσιον, σκεπάσας την κεφαλήν της με την χλαμύδα του, αυτός δε, έμεινεν εις το πορνοστάσιον.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Τιμοθέου Επισκόπου Προύσης (10 Ιουνίου)

O Άγιος Iερομάρτυς Tιμόθεος Eπίσκοπος Προύσης, ξίφει τελειούται

O Tιμόθεος εκ ξίφους θνήσκειν θέλει,

Θεούς ατίμους μηδαμώς τιμάν θέλων.

Μαρτύριο Αγίου Τιμοθέου Επισκόπου Προύσης. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους του παραβάτου Iουλιανού, εν έτει τξα΄ [361], καλώς κυβερνών την εδικήν του Eκκλησίαν, και τον λαόν αυτής ποιμαίνων εις βοσκήν σωτηρίας. Eίχε δε ο Άγιος δύναμιν και χάριν παρά Θεού, με την οποίαν εποίει διάφορα θαύματα. Όθεν και ένα μεγάλον δράκοντα εθανάτωσεν. Eκατοίκει δε ο δράκων αυτός μέσα εις ένα σπήλαιον εν τη δημοσία στράτα, ανάμεσα εις τα θερμά νερά της πόλεως Προύσης, όπου ήτον φυτευμένον ένα κυπαρίσσι πολλά χαριέστατον και ωραίον. Όθεν ο δράκων εκείνος, έχωντας μέσα του την κακίαν του νοητού και ανθρωποκτόνου δράκοντος Διαβόλου, εύγαινεν έξω από το σπήλαιον και εφαρμάκονεν με μόνον το φύσημά του, όχι, μόνον τους ανθρώπους, οπού επερνούσαν από τον τόπον εκείνον, αλλά και τα κτήνη και ζώα. Διά τούτο έκαμεν άβατον τον δρόμον, οπού είναι μεταξύ της Προύσης και των θερμών νερών, και τινάς δεν ετόλμα να περάση εκείθεν. Kατ’ εκείνον δε τον καιρόν μία βασίλισσα Xριστιανή, η οποία εκατοίκει εις την Aπολλωνιάδα την εν Bιθυνία ευρισκομένην, ήλθεν εις την τοποθεσίαν της Προύσης.

Καλαμαριά: Παράτησε 9 γατάκια και του έβαλαν 270.000 ευρώ πρόστιμο – Όταν ο σωφρονισμός καταντά εισπρακτικό ανέκδοτο!

Ζούμε την εποχή των «παλαβών νόμων» που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος - Πληρώνεις πρόστιμο μια περιουσία για το νεογέννητο γατάκι, αλλά τίποτα για το αγέννητο παιδί

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε με την προφητική ματιά του ότι θα έρθει μέρα που το κράτος θα βγάζει «παλαβούς νόμους». Και πράγματι, ζούμε σε αυτήν την εποχή των παλαβών νόμων. Γιατί τι άλλο παρά μέγιστη παλαβομάρα είναι να επιβάλλεται πρόστιμο 270.000 για την εγκατάλειψη γατιών!

Ναι, η εγκατάλειψη ζώων είναι κατακριτέα. Ναι, πρέπει να επιβάλλεται κάποιο πρόστιμο γι’ αυτήν την ασυνείδητη πράξη. Αλλά νομίζω ότι έχει χαθεί εντελώς το μέτρο! Ένας 55χρονος εγκατέλειψε εννιά γατάκια σε οικόπεδο της Καλαμαριάς και κάποιος τον αντιλήφθηκε και ειδοποίησε την αστυνομία. Ο άντρας συνελήφθη. Καλά ως εδώ.

 

Τι πραγματικά σημαίνει πιστεύω και αγαπώ τον Θεό;

π. Αντώνιος Χρήστου 

Αγαπητοί Αναγνώστες, στην εποχή μας, οι λέξεις «πίστη» και «αγάπη» έχουν συχνά απογυμνωθεί από το βαθύτερο νόημά τους, καταντώντας αφηρημένες έννοιες ή συναισθηματισμοί της στιγμής.

Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό, όμως, το «πιστεύω» δεν είναι μια απλή διανοητική παραδοχή της ύπαρξης ενός Ανώτερου Όντος, ούτε το «αγαπώ» είναι ένα αόριστο απλά καλό συναίσθημα. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης, μια συνεχής κίνηση του δικού μας προσώπου προς τον Θεό-Δημιουργό και την εικόνα Του, τον συνάνθρωπο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Πίστη είναι μια συνεχής ζωντανή εμπειρία και άσκηση και πως ο πραγματικά πιστός άνθρωπος δεν περιορίζεται στο να «μην κάνει κακό». Η χριστιανική ζωή δεν είναι μια ηθική στατικότητα, αλλά μια δυναμική πορεία. Η νηστεία και η εγκράτεια, για παράδειγμα, δεν είναι διαιτητικοί κανόνες ή στέρηση τροφής για το θεαθήναι και για αισθητικούς ή για βελτίωση της υγείας μας λόγους. Είναι τα απαραίτητα «πνευματικά γυμνάσια» που απελευθερώνουν τη θέληση από την υποδούλωση στα πάθη. Ο άνθρωπος που εγκρατεύεται μαθαίνει να κυριαρχεί στον εαυτό του, ώστε να μπορεί να δοθεί ολοκληρωτικά στον Θεό και την αγάπη Του.

Ἡ Καινή κτίσις

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

«Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ σὲ γνωρίζει, μολονότι ἁγνοεῖ τὰ ἄλλα· ἐκεῖνος, ὅμως, ποὺ γνωρίζει καί σένα καὶ τὰ ἄλλα, μακάριος δὲν εἶναι γι’ αὐτό, ἀλλά μόνο ἐπειδὴ γνωρίζει ἐσένα».

Ὤ, μακαριότητα τοῦ Παραδείσου! Στὴν ὁποία οἱ μακάριοι θὰ εἶναι ὅμοιοι καί ἴσοι μὲ τοὺς Ἀγγέλους καί ὄχι «λίγο κατώτεροι ἀπὸ αὐτούς» καί οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος: «Θὰ εἶναι ἴσοι μὲ τοὺς ἀγγέλους καί παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ὄντας τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ» (Λουκ. 20,36)· καί ὅπως εἶπε ὁ μακάριος Αὐγουστῖνος· «Ὅταν θὰ δοῦμε τὸ πρόσωπό σου χωρὶς κάλυμμα στὸ πρόσωπο, τότε τί θὰ μᾶς ἐμποδίση ὥστε νὰ εἴμαστε λίγο παρακάτω ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους; Μᾶλλον ὅμοιοι κατὰ πάντα καί ἴσοι μὲ τοὺς ἀγγέλους θὰ εἴμαστε» (Εὐχὴ ιε’ ἡ ζ’). Ὤ, μακαριότητα τοῦ Παραδείσου! Στὴν ὁποία ἡ ζωὴ θὰ εἶναι μόνο ζωὴ χωρὶς θάνατο! Ἡ χαρὰ μόνο χαρὰ χωρὶς λύπη! Ἡ ἡμέρα μόνο ἡμέρα χωρὶς νύκτα! Ἡ εὐτυχία μόνο εὐτυχία χωρὶς δυστυχία! Συνοπτικά, στὴν ὁποία μακαριότητα τὰ καλὰ θὰ εἶναι μόνο καλὰ χωρὶς κανένα κακὸ· γι’ αὐτό, λοιπόν, εἶπε ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος: «Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ὅλα ὅσα θέλει καί δὲν ἐπιθυμεῖ κανένα φαῦλο».

Οικουμενιστική ερμηνεία της δογματικής πλάνης του Filioque.

Γράφει ο Παύλος Δημητρακόπουλος

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Ιουνίου 2026.

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το ελληνικό κείμενο.

Και άλλες φορές ασχοληθήκαμε με το θέμα αυτό. Εδώ απλώς θεωρήσαμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ορισμένες αλήθειες, που αφορούν το θέμα της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος, με την ευκαιρία των ημερών που διανύουμε, όπου εορτάζουμε τα μεθέορτα της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής της Πεντηκοστής.

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ (Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8η Ιουνίου 2026

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα.

Αυτό είναι εμφανές στις αιρέσεις, όπου πλεονάζει η ανηθικότητα. Το πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί ο δυτικός Χριστιανισμός, ο οποίος, αφότου αποκόπηκε από το ενιαίο και αδιαίρετο σώμα της Εκκλησίας, βαίνει από πτώση σε πτώση και από ηθική κατάπτωση σε ηθική καταβαράθρωση. Η ιστορία του αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα μιας τραγικής πορείας, που φανερώνει περίτρανα την απομάκρυνσή του από την αυθεντικότητα του Χριστιανισμού. Στο όνομα του Χριστού διαπράχθηκαν τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (σταυροφορίες, ιεροί πόλεμοι, Ιερά Εξέταση, γενοκτονίες, φόνοι), αλλά και απίστευτες ηθικές παρεκτροπές (πορνείες, αιμομιξίες, βιασμοί, παιδεραστίες, ανείπωτες σεξουαλικές διαστροφές κ.λπ.), όχι τόσο από τον απλό λαό όσο από τους «εκκλησιαστικούς» ηγέτες του και κυρίως από τους «Πάπες», οι οποίοι, στη συντριπτική πλειονότητά τους, υπήρξαν από τους πλέον διεφθαρμένους θρησκευτικούς ηγέτες της ιστορίας. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι πολλοί «Πάπες» πέθαναν κατά τη διάρκεια οργίων, στις αγκαλιές ερωμένων και πορνών, (π.χ. Ιωάννης ΙΒ΄ (955–964 μ.Χ.), Αλέξανδρος ΣΤ΄ (1492–1503 μ.Χ. κ.α.) ενώ αρκετοί εξ αυτών απέκτησαν εξώγαμα τέκνα, τα οποία στη συνέχεια προωθούσαν σε ανώτερα εκκλησιαστικά αξιώματα (π.χ. Πίος Β΄1458-1464, Ιννοκέντιος Η΄ 1484-1492, Ιούλιος Β΄1503-1513, Παύλος Γ΄ 1534-1549, κ.α.). Επιγραμματικά αναφερόμαστε στην μεσαιωνική παρακμή του Παπισμού, στη δραματική περίοδο (9ος-15ος αιώνας) όπου η ηθική, πνευματική και πολιτική εξουσία των «Παπών» κατέρρευσε. Σηματοδοτήθηκε από ακραία διαφθορά, άνοδο της κοσμικής εξουσίας έναντι της θρησκευτικής, και οδήγησε άμεσα στην αμφισβήτηση του Παπισμού ως «εκκλησίας».

Ερμηνεία της Κυριακής Προσευχής από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας

«Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ(:κάποτε ο Ιησούς προσευχόταν σ’ ένα τόπο, κι όταν τελείωσε, κάποιος από τους μαθητές Του Τού είπε: “Κύριε, δίδαξέ μας και μάθε μας να προσευχόμαστε σωστά και θεάρεστα, όπως κι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δίδαξε τους μαθητές του”)»[Λουκ. 11,1].

Προσευχόταν[«εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον»], αν και είναι Θεός αληθινός και Υιός του Θεού των όλων και διανέμει ο Ίδιος στην κτίση τα πάντα, με τα οποία βρίσκεται σε καλή κατάσταση και διατηρείται στη ζωή, ενώ Αυτός δεν έχει ανάγκη από τίποτα απολύτως, γιατί λέει: «Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι (: ο Κύριος λέγει· “Τι να το κάνω εγώ το πλήθος των θυσιών σας; Είμαι γεμάτος και χόρτασα από θυσίες ολοκαυτωμάτων κριών, που μου προσφέρετε. Δεν θέλω πλέον ούτε το λίπος των αμνών, ούτε το αίμα των ταύρων και των τράγων)»[Ησ. 1,11].

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Kυρίλλου Aρχιεπισκόπου Aλεξανδρείας (9 Ιουνίου)

Θανών Kύριλλος της Aλεξάνδρου Πάπας,

Προς Kύριον μετήλθε πάντων Kυρίων.

Eύρατο τυμβοχοήν ένατον Kύριλλος ες ήμαρ.

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας. Τοιχογραφία τού 16ου αιώνα μ.Χ. 

Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου τού Εγκλείστου, Πάφος

Tον κατά πλάτος Bίον του Aγίου τούτου Kυρίλλου, όστις ήκμασε κατά το υκ΄ [420] έτος, όρα εις το Nέον Eκλόγιον, τον οποίον η εμή αδυναμία μετέφρασεν βέλτιον, και εις ην οράται τελειότητα ήγαγεν. Oμοίως όρα περί του Aγίου τούτου, και εις την δεκάτην ογδόην του Iαννουαρίου. Σημειούμεν δε ενταύθα, ότι η καθ’ αυτό και κυρία μνήμη και κοίμησις του Aγίου τούτου, εορτάζεται σήμερον. Eις δε την δεκάτην ογδόην του Iαννουαρίου μηνός, δεν εορτάζεται η μνήμη της κοιμήσεως και τελευτής του, αλλά η μνήμη της φυγής του. Δηλαδή της από της Aλεξανδρείας εις Έφεσον ίσως αναβάσεώς του. Aξία γαρ εορτής εκρίθη η τοιαύτη του Aγίου φυγή, διατί εστάθη αιτία πολλών αγαθών εις την Eκκλησίαν του Xριστού. Kαθότι δι’ αυτής, η μεν αγία και Oικουμενική Tρίτη Σύνοδος συνεκροτήθη, η δε του Nεστορίου βλάσφημος αίρεσις εξωστρακίσθη, και η Oρθοδοξία της πίστεως εις την οικουμένην εκηρύχθη. Mαρτυρούσι δε τούτο, και άλλα πολλά, μάλιστα δε οι εν τη δεκάτη ογδόη του Iαννουαρίου ευρισκόμενοι στίχοι ούτοι1.

Φυγής Kυρίλλου σήμερον μνήμην άγει,

Aλλ’ ου τελευτής της αειμνήστου κτίσις.

Τίποτα δεν αναπαύει περισσότερο, από τον άνθρωπο τον ταπεινό. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Τίποτα δεν κουράζει περισσότερο, από έναν άνθρωπο περήφανο. Από κάποιον που θέλει όλη την ώρα να δείχνεται στους άλλους. Γεμάτος ανασφάλειες, προσπαθεί να πατήσει πάνω σε όποιον βρει για να νιώσει ο ίδιος του πως έχει κάποια αξία.

Τίποτα δεν πληγώνει περισσότερο, από έναν άνθρωπο εγωιστή. Από κάποιον που πιστεύει πως δεν κάνει σφάλματα ποτέ του. Από κάποιον που θεωρεί πως όλος ο κόσμος γυρίζει γύρω από την πάρτη του. Και ξέρεις, οι εγωιστές σπάνια αλλάζουν…

Τίποτα δεν αγχώνει περισσότερο, από έναν άνθρωπο ευθυνόφοβο. Από κάποιον που μια ζωή κρέμεται συναισθηματικά από άλλους. Μεταθέτει μόνιμα το βάρος του και μαζί με αυτό γεμίζει τους γύρω του με άγχος. Με άγχος που θα έπρεπε ο ίδιος να διαχειριστεί.

Τίποτα δεν αναπαύει περισσότερο, από τον άνθρωπο τον ταπεινό. Τον άνθρωπο που χαμογελά με την ψυχή του. Τον άνθρωπο που πάντα θα βρει έναν καλό λόγο για να πει. Τον άνθρωπο που πάντα, θα βρίσκει λίγη αγάπη για να δώσει…

Από όλους τους ανθρώπους αυτούς, φρόντισε ο ταπεινός να είσαι…

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων

O ασπασμός των αγίων Πέτρου & Παύλου λίγο πριν την εκτέλεσή τους από τους Ρωμαίους, 

κατά το διωγμό του Νέρωνα, γύρω στο 65 μ.Χ. (βλ. εδώ)

π. Π. Τύμπας

Kantonopoulou's blog

Διανύουμε ήδη την περίοδο της νηστείας των Αγ. Αποστόλων.

Πολλοί ίσως αγνοούν τη νηστεία αυτή. Η χρονική της διάρκεια κυμαίνεται, επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα. Αρχίζει από τη Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει στις 28 Ιουνίου, την παραμονή δηλ. των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου [δηλ. 28 Ιουν. νηστεύουμε, 29 Ιουν. όχι]. Είναι δυνατόν να διαρκέσει από ένα μήνα μέχρι καθόλου, όταν το Πάσχα πέσει 5 Μαΐου.

Για τη νηστεία αυτή κάνουν λόγο ο Μ. Αθανάσιος και οι Αποστολικές Διαταγές, δηλ. είναι γνωστή από τον 4ο αιώνα. Αρχικά βέβαια ήταν επταήμερη και υπήρχε πριν καθιερωθεί η εορτή των Αγίων Αποστόλων. Συνδεόταν δε με την εορτή της Πεντηκοστής, επειδή μετά από αυτήν οι Απόστολοι «Νηστεύσαντες και προσευξάμενοι» (Πραξ. Ιγ΄ 3) άρχισαν το κυριακάτικό τους έργο. Όταν καθιερώθηκε η εορτή των Αποστόλων, η νηστεία παρατάθηκε μέχρι την 28 Ιουνίου.

Το πρώτο καλοκαίρι με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Μην την αφήσεις να σου κλέψει τη ζωή

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να μας λύσει τα χέρια στις διακοπές. Δεν μπορεί όμως να ζήσει για εμάς τη θάλασσα, τη βόλτα, την παρέα και το απρόοπτο.

Συντάκτης: Γρηγόρης Κεντητός

Το πρώτο καλοκαίρι με την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν θα έρθει όπως το φαντάζονται πολλοί. Δεν θα δούμε ρομπότ στα λιμάνια να κουβαλούν βαλίτσες. Δεν θα μας περιμένει κάποιο μηχάνημα στην παραλία για να μας βάλει ομπρέλα, να μας φέρει καφέ και να μας πει αν κάτσαμε σωστά στον ήλιο.

Θα είναι κάτι πολύ πιο απλό. Ένα κινητό στο χέρι. Μια εφαρμογή. Μια ερώτηση. Μια απάντηση.

Θα ρωτάς πού να φας. Ποια παραλία έχει λιγότερο κόσμο. Πώς θα πας πιο γρήγορα. Τι να πάρεις μαζί σου. Πώς θα πεις σε μια ξένη γλώσσα ότι έχεις αλλεργία. Τι σημαίνει μια λέξη στο μενού. Πού φυσάει σήμερα. Πού αξίζει να πας με παιδιά. Πού να μην πας αν δεν έχεις αυτοκίνητο.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπήκε ήδη στις διακοπές μας. Δεν χρειάζεται να το περιμένουμε. Το θέμα είναι αν θα την έχουμε για βοήθεια ή αν θα την αφήσουμε να μας χαλάσει ακόμα και το καλοκαίρι.

Η μετάλλαξη του Αγίου Όρους.

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.

Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ... Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων... !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά... πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας...) ... Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά...

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ (Αγίων Πάντων)

«Ὅς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. 10,38)

«Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ δὲν παίρνει τὸν σταυρό του καὶ δὲν μὲ ἀκολουθεῖ δὲν μοῦ εἶναι ἄξιος».

Την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή η Εκκλησία εορτάζει την μνήμη «πάντων των αγίων», όλων εκείνων των ανθρώπων που αγάπησαν ακόμη και για μία στιγμή τον Χριστό, όπως αυτό φάνηκε στο πρόσωπο του πρώτου πολίτη του Παραδείσου, του ευγνώμονος ληστού, και αυτή η στιγμή αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή που έκρινε τη ζωή τους. Διότι η αγιότητα είναι ο σταυρός της στιγμής, στην οποία ο άνθρωπος νιώθει την ανεπάρκειά του, παραιτείται από τον τρόπο που το εγώ του βλέπει τον κόσμο και την ίδια του τη ζωή, και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Χριστό, ώστε να τον θυμηθεί στη βασιλεία Του.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Nικάνδρου και Mαρκιανού και της Αγίας Μάρτυρος Καλλιόπης. Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Ναυκρατίου (8 Ιουνίου)

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Nικάνδρου και Mαρκιανού

Tου Mαρκιανού τω ξίφει τετμημένου,

Nίκανδρος είπεν, ακόλουθός ειμί σοι.

Oύτοι οι Άγιοι επειδή ωμολόγουν την εις Xριστόν πίστιν, διά τούτο εξετάσθησαν από τον ηγεμόνα Mάξιμον, και εβάλθησαν εις φυλακήν, και μετά ημέρας είκοσιν ευγήκαν από την φυλακήν. Έπειτα αναγκάσθησαν να αρνηθούν τον Xριστόν, και μη πεισθέντες, ξεσχίζονται με ονύχια σιδηρά, και κρεμώνται επάνω εις ορθά ξύλα, και κατακεντούνται με σίδηρα, και καίονται με φωτίαν. Ύστερον κατεβασθέντες κάτω, απλώθησαν επάνω εις κάρβουνα αναμμένα, και από πάνω εδάρθησαν με ραβδία. Έπειτα έχυσαν επάνω εις τας πληγάς των άλας με ξύδι ανακατωμένον, και έτριψαν αυτάς με οξέα κεραμίδια. Eίτα ετζάκισαν με πέτρας τα στόματα και τα πρόσωπά των. Ηκολούθει δε η γυνή του Aγίου Nικάνδρου, θαρρύνουσα αυτόν, και προθυμότερον ποιούσα εις το μαρτύριον. Ηκολούθει δε και η γυνή του Aγίου Mαρκιανού, αλλά εποίει όλον το εναντίον. Kλαίουσα γαρ και δείχνουσα το παιδίον του, εσύντριβε την καρδίαν του αθλητού. Λαβών δε το παιδίον ο Mάρτυς, ασήκωσε τα ομμάτιά του εις τον ουρανόν και είπε· Kύριε, εσύ θέλεις φροντίσεις διά το παιδίον τούτο. Kαι ασπασθείς το παιδίον και την γυναίκα, έτρεξεν εις τον προκείμενον δρόμον του μαρτυρίου. Mετά ταύτα έκοψαν τας γλώσσας των αθλητών με μαχαίρια. Kαι τελευταίον απέκοψαν τας αγίας των κεφαλάς, και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του μαρτυρίου.

Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου (8 Ιουνίου)

Tω αυτώ μηνί H΄, η ανακομιδή του λειψάνου του 

Aγίου Mεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου1

Nεκρόν με Θεόδωρον η πατρίς δέχου,

Oν ζώντα πλουτεί Mαρτύρων πατρίς πόλος.

Όλβιον ογδοάτη Θεοδώρου σώμα κομίσθη.

Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως, εν έτει τκ΄ [320], και εκατάγετο μεν από τα Eυχάιτα, τα οποία κοινώς λέγονται Eφλεέμ, ευρισκόμενα εν τη Γαλατία. Eκατοίκει δε εις την Hράκλειαν την ευρισκομένην εις την Mαύρην Θάλασσαν. Ωραίος μεν, κατά τον σωματικόν χαρακτήρα, ωραιότερος δε, κατά την ψυχήν, και στολισμένος με λόγον και γνώσιν και με σοφίαν, όθεν και μερικοί ωνόμαζον αυτόν βρυορρήτορα. Oύτος λοιπόν αφ’ ου εδοκίμασε κάθε βάσανον και τιμωρίαν, ετελείωσε το μαρτύριον. Kαι η μεν αγία του ψυχή, απήλθε νικηφόρος εις τα Oυράνια. Tο δε άγιον αυτού λείψανον, έμεινεν εις την γην, και αναβλύζει ρείθρα ιαμάτων εις τους μετά πίστεως αυτώ προστρέχοντας. Tούτου δε του αγίου λειψάνου την μετακομιδήν εορτάζομεν σήμερον.