Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της πρώτης Κυριακής τοῦ Τριῳδίου 1.2.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Ρω. 8.28-39)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;»

Ὅταν ἔρχεται αὐτὴ ἡ εὐλογημένη ἡμέρα, ποὺ ἀρχίζει ἡ κατανυκτικὴ περίοδος τοῦ Τριῳδίου, ὁ κόσμος λέγει «Ἄνοιξε τὸ Τριῴδιο». Πραγματικὰ ἀνοίγει ἡ προετοιμασία γιὰ τὸ Πάσχα, μὲ ὀδηγὸ τὸ λειτουργικὸ βιβλίο τῆς ἐκκλησίας μας, ποὺ λέγεται Τριῴδιο. Πρώτη ἡμέρα αὐτῆς τῆς εὐλογημένης ἐκκλησιαστικῆς περιόδου εἶναι ἡ Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου. Γιὰ τὸ τρέχον ἔτος συμπίπτει μὲ τὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Τρύφωνος καί, κατὰ τὴν τυπικὴ διάταξι, ἀκούγεται τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τοῦ μάρτυρος καὶ ὄχι τῆς Κυριακῆς. 

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ σύντομο κείμενο καταγράφει ὀκτὼ ἐρωτήσεις ποὺ πρέπει νὰ τὶς προσέξουμε. Στὸν σύντομο λόγο μας θὰ ἑστιάσω τὴν προσοχή στὶς δύο τελευταῖες. 

Οι Τρεις Ιεράρχες: Διαδικτυακή εκδήλωση με τον π. Αντώνιο Στυλιανάκη

πηγή: https://www.youtube.com/@NIKH-Greece

Τελικά, τι σημασία έχει ο εαυτός μας, αφού υπάρχει «ο Θεός των πατέρων ημών» που μας αγαπά και έχει την έννοια μας και μας φροντίζει αόρατα;

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Αλήθεια, τι σημασία έχει αν καθημερινά κάνεις αυτό που δεν θέλεις, αφού ζεις και πορεύεσαι και άρα έχεις ελπίδα;

Τι σημασία έχει αν δεν έρχονται τα γεγονότα καθώς περιμένεις, αφού τελικά ανακαλύπτεις πως έγιναν καλύτερα απ’ ό,τι υπολόγιζες;

Τι σημασία έχει αν απογοητεύτηκες από ανθρώπους που αγάπησες και στηρίχτηκες, αφού στο τέλος απόχτησες τη σοφία και την απεξάρτηση που, βέβαια, τις πλήρωσες με τα δίδακτρα του καρδιακού πόνου;

Τι σημασία έχει αν έθεσες στόχους στη ζωή σου και άλλοι έγιναν κι άλλοι όχι, αφού ούτε οι επιτυχίες ούτε οι αποτυχίες σου θα σε συνοδεύουν έως τέλους;

Οἱ ἡγέτες τῆς τεχνολογίας ἔχουν κάτι νὰ μᾶς ποῦν!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Πρόσφατα, καλοί μου φίλοι, δύο σημαντικὲς εἰδήσεις, τάραξαν γιὰ τὰ καλὰ τὰ νερά, ὅσον ἀφορᾶ τὴ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἀπὸ τὴ νέα γενιά. Ἡ πρώτη ἔχει νὰ κάνει μὲ τὰ μέτρα ποὺ πῆρε ἡ Αὐστραλία γιὰ τὸ θέμα καὶ ἡ δεύτερη μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τοῦ You Tube, Νὶλ Μόχαν, γιὰ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ ἔβαλε κι αὐτὸς στὰ παιδιά του! Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Κι ἂς ἀρχίσουμε πρῶτα ἀπ’ τὴν Αὐστραλία. Εἶναι πλέον ἡ πρώτη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία ἀπαγόρευσε τὴ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων στοὺς νέους κάτω τῶν 16 ἐτῶν! Δὲν θὰ μποροῦν πλέον νὰ δημιουργοῦν λογαριασμοὺς σ’ αὐτὰ (Instagram, TikTok, Facebook κ.λπ.). Τὸ μέτρο θεωρεῖται τολμηρὸ καὶ πρωτοποριακὸ καὶ ὅλοι περιμένουν πλέον νὰ δοῦν τὰ ἀποτελέσματα. Ὡστόσο, σύμφωνα μὲ ἔρευνα τῆς YouGov, τὸ 77% τῶν πολιτῶν στηρίζει αὐτὰ τὰ μέτρα. Καὶ πόσο σημαντικὸ δὲν εἶναι αὐτό!

Που φυλάσσονται οι Ιερές Κάρες των Τριών Ιεραρχών, Μεγάλου Βασιλείου, Γρηγορίου Θεολόγου και Ιωάννου Χρυσοστόμου;

Οι Ιερές Κάρες (και τμήματα των Ιερών λειψάνων) των Τριών Ιεραρχών — του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου — φυλάσσονται με ιδιαίτερη τιμή και ευλάβεια σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο, ενώ η ιστορία τους είναι στενά δεμένη με τον αγώνα, την πίστη και την ενότητά μας.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας — λείψανα διάσπαρτα στο σώμα της Εκκλησίας

Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, ο ευλογημένος Επίσκοπος της Καισαρείας, άφησε πλούσια πνευματική κληρονομιά και μεγάλο σεβασμό ως Προστάτης των φτωχών και των γραμμάτων. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν και διασπάστηκαν σε διάφορα ιερά μέρη ως πηγή ευλογίας για τους πιστούς.

Σήμερα, τμήματα από το Άχραντο Σώμα και την κάρα του φυλάσσονται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Λαύρα στο Άγιον Όρος, κατόπιν δωρεάς από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά· εκεί τιμώνται με βαθιά ευλάβεια ως ανεκτίμητος θησαυρός της Ορθοδοξίας.

Μνήμη των Aγίων και Θαυματουργών Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου και των συν αυτοίς μαρτυρησάντων Αγίων γυναικών, Αθανασίας, Θεοδότης, Θεοκτίστης και Ευδοξίας (31 Ιανουαρίου)

Κύρω συναθλών Ιωάννης προς ξίφος,

Συνθαυματουργεί και μετά ξίφος Κύρω.

Κύρον Ιωάννην τε τάμον πρώτη τριακοστή.

Μαρτύριο των Aγίων και Θαυματουργών Aναργύρων Κύρου και Ιωάννου 

και των συν αυτοίς μαρτυρησάντων Αγίων γυναικών Αθανασίας, Θεοδότης, Θεοκτίστης και Ευδοξίας. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϟβ΄ [292]. Και ο μεν Άγιος Κύρος, εκατάγετο από την Aλεξάνδρειαν. O δε Ιωάννης, από Έδεσσαν την διάσημον πόλιν της Μεσοποταμίας, η οποία τώρα κοινώς ονομάζεται Οουρφά. Eπειδή δε τότε επεκράτει ο κατά των Χριστιανών διωγμός, διά τούτο ο θείος Κύρος επήγεν εις ένα Μοναστήριον, το οποίον ευρίσκετο εις τον Aραβικόν κόλπον, και γενόμενος Μοναχός εκατοίκησεν εις αυτό. Και εις τόσον ύψος αρετής έφθασεν, ώστε οπού εποίει και θαύματα, και ιάτρευε κάθε νόσον, ήτοι πολυχρόνιον ασθένειαν, και κάθε μαλακίαν, ήτοι ασθένειαν ολιγοχρόνιον. O δε Ιωάννης επήγεν εις τα Ιεροσόλυμα, και ακούσας τα θαύματα οπού εποίει ο Άγιος Κύρος, επήγεν εις την Aλεξάνδρειαν, και από εκεί αναχωρήσας επήγεν εις τον τόπον εκείνον, οπού ήτον ο Άγιος Κύρος, και ούτως ευρίσκετο μαζί με αυτόν.

Συλλυπητήρια ανακοίνωση της τοπικής κοινότητας της ΝΙΚΗΣ Φλώρινας

Η σημερινή ημέρα ξημέρωσε μαύρη, στην είδηση της απώλειας του Παύλου Αρβανιτάκη.

Ο Παύλος πάντα συγκέντρωνε την αγάπη και τον αμέριστο σεβασμό όλων όσων τον γνώρισαν.

Σε εποχές αξιακής παρακμής και δημογραφικής κατάρρευσης για την Πατρίδα μας, ο Παύλος πήγε κόντρα. Ταπεινά, αθόρυβα και εύψυχα, έδωσε “τον αγώνα τον καλόν”. Έγινε παράδειγμα για όλους. Ένας πραγματικός ήρωας της ζωής, στολίδι για την τοπική μας κοινωνία.

Εκφράζουμε την βαθιά μας θλίψη, και προσευχόμαστε να οικονομήσει ο Κύριος την οικογένειά του, και να την στηρίξει στην δύσκολη δοκιμασία. Πενθούμε δίπλα τους.

Θα παρευρισκόμαστε στην εξόδιο ακολουθία, για να τον τιμήσουμε και να συμπροσευχηθούμε.

 

Οι Τρεις Ιεράρχες απέναντι στην εξουσία

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 30η Ιανουαρίου 2026

Ξεχωριστή θέση, αγαπητοί μου αδελφοί, στη χορεία των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας κατέχουν οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», όπως τους αποκαλεί ο υμνογράφος στο απολυτίκιο της εορτής, δηλαδή ο μέγας Βασίλειος, ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, των οποίων την ιερά μνήμην ευλαβώς και χαρμοσύνως τιμά και πανηγυρίζει η Εκκλησία μας σήμερα σε μια κοινή εορτή και πανήγυρη. Και οι τρείς υπήρξαν μεγάλοι και κορυφαίοι θεολόγοι, μεγάλοι και κορυφαίοι Ιεράρχες και ποιμένες και πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας.

Τους εορτάζει ο ουρανός, η θριαμβεύουσα Εκκλησία, τους εορτάζει και η επί γης στρατευομένη και τους προβάλλει ως παραδείγματα προς μίμηση, ως παραδείγματα αρετής και αγιότητος τόσο στον κλήρο όσο και στο λαό. Προ πάντων όμως και κυρίως τους προβάλλει ως υποδείγματα αγίων ποιμένων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας γι’ αυτό και σ’ αυτούς βρίσκει πλήρη και τελεία εφαρμογή ο λόγος του Κυρίου μας «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων», (Ιω. 10,11).

Ο ΘΕΟΣ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Από μια ανθρώπινη έριδα… σε θεϊκή παρέμβαση.

Από διαφωνία και πάθη… σε αποκάλυψη ουράνιας ενότητας.

Από τρεις ξεχωριστές μορφές… σε μία αδιαίρετη φωνή της Εκκλησίας.

Οι Τρεις Ιεράρχες δεν αποτελούν απλώς τρεις μεγάλες αγιασμένες προσωπικότητες.

Αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία στάθηκε η Ορθοδοξία όρθια στους αιώνες.

Φωτεινοί αστέρες που διέλυσαν το σκοτάδι των αιρέσεων.

Πνευματικοί πατέρες που δίδαξαν όχι μόνο τι πιστεύει η Εκκλησία,

αλλά πώς σκέπτεται, πώς προσεύχεται και πώς οδηγείται στη σωτηρία.

Πλημμύρες – Βιολάντα – Τροχαίο στη Ρουμανία: Από δράμα σε δράμα χωρίς ανάσα και χωρίς μετάνοια

Τρεις συμφορές σε λίγες μέρες - Μια χώρα σε διαρκή οδύνη όσο απομακρύνεται από την πρόνοια του Θεού - Πως πύκνωσε έτσι το κακό των ημερών μας;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σε αυτές τις ασταμάτητα πένθιμες μέρες που διανύουμε, κάθε θεοφοβούμενος Έλληνας το σκέφτεται και το συζητά με τους οικείους του: από την αρχή του 2026 είναι σαν να ζούμε εν μέσω μιας «κατάρας», σαν να άνοιξαν οι πύλες της κακής «μοίρας» και να βρέχει ασταμάτητες συμφορές.

Βάζω τη «μοίρα» και την «κατάρα» εντός εισαγωγικών, γιατί τα δεινά που μας βρίσκουν ασφαλώς δεν έχουν καμία μοιρολατρική εξήγηση, ούτε φέρει οποιαδήποτε ευθύνη η αλλαγή ενός ημερολογιακού έτους. Την ευθύνη – όπως φαίνεται για όποιον έχει μια στοιχειώδη πνευματική αντίληψη – την φέρουμε εμείς σαν Έλληνες που όσο εγκαταλείπουμε τον Θεό – τόσο μας εγκαταλείπει η προστατευτική χάρη Του. Όχι γιατί το επιθυμεί Εκείνος, αλλά διότι το επιδιώκουμε μετά μανίας εμείς.

Η δημογραφική αναγέννηση της Ελλάδας μέσα από την προστασία της αγέννητης ζωής

Η πατρίδα μας βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η δημογραφική κατάρρευση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική απειλή, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που αλλοιώνει τον κοινωνικό μας ιστό. Ενώ οι θάνατοι υπερτερούν σταθερά των γεννήσεων, η δημόσια συζήτηση συχνά αγνοεί την ανοιχτή πληγή των αμβλώσεων, η οποία στερεί από το έθνος μας χιλιάδες νέες ζωές κάθε χρόνο. Είναι καιρός να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για την ανάγκη μετάβασης από μια κουλτούρα θανάτου και απόγνωσης σε μια κουλτούρα ελπίδας και προστασίας της ζωής.

Για τη ΝΙΚΗ, η εναντίωσή μας στις αμβλώσεις οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός ότι πρόκειται για αφαίρεση ζωής. Η θέση μας αυτή είναι απόλυτη: ακόμη και αν το δημογραφικό πρόβλημα λυνόταν οριστικά, η εναντίωση στη θανάτωση του αγέννητου παιδιού δεν θα άλλαζε στο ελάχιστο, καθώς η ζωή είναι ιερή και αδιαπραγμάτευτη από τη στιγμή της σύλληψης.

Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, οφείλουμε πρώτα να αναγνωρίσουμε την πραγματική του διάσταση. Η απόσταση ανάμεσα στα επίσημα κρατικά αρχεία και την πραγματική εικόνα της χώρας είναι χαοτική. Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές, οι αμβλώσεις στην Ελλάδα φαίνεται να κυμαίνονται μεταξύ 16.000 και 20.000 ετησίως. Ωστόσο, εκτιμήσεις κορυφαίων επιστημόνων και μαιευτήρων αποκαλύπτουν μια πολύ πιο ζοφερή εικόνα: ο πραγματικός αριθμός υπολογίζεται στις 100.000 έως 150.000 αμβλώσεις κάθε χρόνο.

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ

«Ελεεινός και ταλαίπωρος είναι αυτός που δεν απέκτησε υπομονή, επειδή για τέτοιους ανθρώπους εξαπέλυσε τα «ουαί» η θεία Γραφή. Αλίμονο, λέει, σ’ αυτούς που έχουν χάσει την υπομονή. Πραγματικά, λοιπόν, πραγματικά, αλίμονο σ’ αυτόν που δεν έχει υπομονή, διότι ένας τέτοιος άνθρωπος μεταφέρεται εδώ και κει, όπως ένα φύλλο από τον αέρα. Δεν ανέχεται προσβολή, στις θλίψεις λιποψυχεί. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι εύκολος στις φιλονεικίες, μεμψίμοιρος στην υπομονή και αντιρρησίας στην υπακοή. Στις προσευχές είναι οκνηρός και στις αγρυπνίες κατακουρασμένος. Στις νηστείες είναι σκυθρωπός και στην εγκράτεια απρόσεκτος. Στις αποστολές είναι απρόθυμος και στις εργασίες κακός εργάτης. Στην πονηρία είναι αξεπέραστος και στις ενέργειές του αυταρχικός. Στις λογομαχίες είναι ανδρείος και στην ερημική ζωή αδύνατος. Ένας τέτοιος άνθρωπος εχθρεύεται αυτούς που έχουν καλή φήμη, και φθονεί αυτούς που προοδεύουν. Εκείνος που δεν έχει υπομονή υποφέρει πολλές τιμωρίες, και ένας τέτοιος αδυνατεί να πλησιάσει την αρετή. Διότι με την υπομονή τρέχουμε το αγώνισμα του δρόμου που είναι μπροστά μας, λέει ο Απόστολο. Εκείνος που δεν έχει υπομονή είναι ξένος προς την ελπίδα που προέρχεται απ’ αυτήν. Γι’ αυτό παρακαλώ, όσοι όπως εγώ είστε χωρίς υπομονή, αποκτήστε υπομονή, για να σωθείτε» (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, Λόγος για τις αρετές και τις κακίες, εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, Μετάφραση: Κ. Γ. Φραντζολά).

Πού είσαι Χριστόδουλε;…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δέκα και οκτώ χρόνια πέρασαν από την εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και στα όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας. Ο πιστός λαός τον αναζητεί, λέγοντας «πού είσαι Χριστόδουλε». Κατά τα εννέα χρόνια της Αρχιεπισκοπίας του η Εκκλησία είχε λόγο, είχε παρρησία και ο λαός ένιωθε ότι ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας νοιάζεται γι’ αυτόν. Μπροστά στην προστασία του ποιμνίου του από τις ποικίλες επιθέσεις, που σκοπό είχαν να πολεμήσουν την Πίστη του, να αλλάξουν την ταυτότητά του και να αλλοιώσουν την πολιτισμική του κληρονομιά, εκείνος, ακολουθώντας τον λόγο του Ιησού Χριστού, που λάτρευε, θυσίασε τη ζωή του.

Από της εκλογής του έως και την βαρύτατη ασθένεια, που τον οδήγησε στον θάνατο, δεν υπήρξε ημέρα που να μην αντιμετωπίζει με καρτερία και να απαντά με σοφία και παρρησία στα βέλη που εξαπολύονταν κατά του ιδίου και της Εκκλησίας. Τα πυρά ήσαν ομαδικά, από όλες τις πλευρές: πολιτεία, εξωτερικούς παράγοντες, από το εσωτερικό της Εκκλησίας, από ανθρώπους του περιβάλλοντός του, από τα ΜΜΕ… Εκείνος ακλόνητος έως την κοίμησή του. Ακόμη και κατά την ασθένειά του δεν έπαυσε να νοιάζεται και να αγωνίζεται για το ποίμνιό του.

Μνήμη του οσίου πατρός ημών Δημητρίου Γκαγκαστάθη (29 Ιανουαρίου)

 Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης, φορητή εικόνα στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου

Ποιός ήταν ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Στυλιανού Κεμεντζετζίδη, Θεολόγου-Συγγραφέα

Γεννήθηκε στις αρχές του αιώνος μας, και συγκεκριμένα γεννήθηκε το 1902 στο χωριό Πλάτανος, όπου αργότερα, επί 42 συναπτά έτη, εχρημάτισε ο καλός ποιμήν των λογικών προβάτων.

Εκοιμήθη το 1975, στις 29 Ιανουαρίου εν ειρήνη.

Πρόκειται για μια οσιακή μορφή, καίτοι έζησε ως έγγαμος στον κόσμο.

Υπήρξε προικισμένος με πολλά χαρίσματα, με πολλή επιμέλεια, καθαρότητα συνειδήσεως, άλαλο πίστη, βαθειά ταπείνωση και με πληρότητα αγάπης στο Θεό και τον πλησίον.

O Πλάτανος είναι μια μικρή κωμόπολη, ένα μεγάλο χωριό, 15 χιλιόμετρα δεξιά από την πόλη των Τρικάλων, στη Θεσσαλία.

Ο πατήρ Δημήτριος είχε σημεία θαυμαστά από τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Κι αυτά που παρέλαβε από το Θεό τα καλλιέργησε με φιλότιμο, τα αύξησε και πάντοτε ταπεινά και για τη δόξα του Θεού και μόνον.

Μνήμη της ανακομιδής των λειψάνων του Aγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου (29 Ιανουαρίου)

Χάρις λέουσιν Iγνάτιε παμβόροις,

Σου σώματος λιπούσι και πιστοίς μέρος.

Τη δ’ ενάτη επάνουδος Ιγνατίω εικάδι τύχθη.

Η ανακομιδή των λειψάνων του Aγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου. Μικρογραφία 

(Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Θεοφόρος Ιγνάτιος έγινε διάδοχος των Aποστόλων, δεύτερος Eπίσκοπος χρηματίσας Aντιοχείας, μετά τον Eύοδον. Eμαθήτευσε δε μαζί με τον Σμύρνης Πολύκαρπον, κοντά εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον. Ούτος λοιπόν εν έτει ρι΄ [110], εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως Τραϊανού, και αφ’ ου υπέμεινε κάθε δοκιμήν των βασάνων, και έμεινεν αβλαβής από αυτά τη χάριτι του Χριστού, εστάλθη παρά του βασιλέως εις την Ρώμην, διά να πολεμήση με τα θηρία. Γενομένου δε τούτου, εδιασπαράχθη ο Όσιος από τους λέοντας, καθώς επεθύμει και ηύχετο. Τα δε τίμια αυτού λείψανα συνάξαντες μερικοί Χριστιανοί, τα επήγαν εις την Aντιόχειαν, και δώρον ποθούμενον εις τους εκεί αδελφούς ταύτα χαρίζονται. Οι οποίοι μετά πάσης τιμής και ευλαβείας απεθησαύρισαν αυτά, υποκάτω εις την γην. Όθεν τούτου χάριν εορτήν χαρμόσυνον εορτάζει σήμερον η του Xριστού Eκκλησία, την σεπτήν ταύτην ανακομιδήν των λειψάνων του. (Τον κατά πλάτος Βίον τούτου, όρα εις το Eκλόγιον1.)

Ελευθεριάδης Ελευθέριος Ψυχολόγος -‘’Καβγάδες για Καλό’’.

 

Όργουελ εν δράσει: Η Βρετανική κυβέρνηση προωθεί πόλεις 15 λεπτών σε όλη την χώρα!

Η βρετανική κυβέρνηση ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή του μοντέλου των "πόλεων 15 λεπτών" σε εθνικό επίπεδο. 

πολιτικές αποφάσεις, θεσμικά εργαλεία και κοινωνικές αντιδράσεις συνθέτουν ένα νέο πλαίσιο αστικής οργάνωσης που προκαλεί έντονο προβληματισμό για τα όρια της ελευθερίας μετακίνησης και τον ρόλο του κράτους στον καθημερινό βίο. Ανάλυση με πολιτικό και γεωπολιτικό υπόβαθρο. 

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Γράμμα σε αυτούς που μου είπαν ψέματα και μου «επιβεβαίωσαν» ένα άλλο φύλο

Μαρτυρία θύματος της «επιλογής φύλου» και οι καταστροφικές μεθοδεύσεις του WPATH *

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Ο πόνος μου είναι υποπροϊόν του πειράματος «επιβεβαίωσης φύλου». Είναι αποτέλεσμα του ότι σε εμένα, σε ένα παιδί του οποίου η ασθένεια πότιζε κάθε του απόφαση, δόθηκε η εξουσία να επιλέξω να προχωρήσω σε σοβαρές ψυχολογικές και ιατρικές παρεμβάσεις έχοντας την πλήρη ενθάρρυνση των επαγγελματιών, όλα στο όνομα της «ενημερωμένης συγκατάθεσης ανηλίκου».

Η μαρτυρία (1)

Το πιο οδυνηρό μέρος της δικής μου απομετάβασης ήταν να καταφέρω να συμφιλιωθώ με την πραγματικότητα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγω από το γυναικείο φύλο μου, όπως εσύ μου είχες υποσχεθεί. Με τη πραγματικότητα ότι καμία κοινωνική, ιατρική ή νομική μετάβαση δεν θα καταφέρει να αλλάξει το φύλο μου και να με κάνει άντρα. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω το αδύνατο. Με τη πραγματικότητα ότι δεν θα γίνω ποτέ όλα όσα πίστευα ότι όφειλα να καταφέρω να γίνω.

Αν η προσευχή δεν σε αλλάζει προς το καλό, κάτι δεν κάνεις καλά στην προσευχή… και η προσευχή σου δεν είναι προσευχή

Η προσευχή ως άγγιγμα Θεού και ως κριτήριο ζωής

Η Ορθόδοξη Παράδοση δεν αντιμετωπίζει την προσευχή ως λόγια, ούτε ως μια ψυχολογική εκτόνωση. Η προσευχή, όπως τη βιώνουν οι Άγιοι της Εκκλησίας, είναι πραγματική συνάντηση, είναι άγγιγμα Θεού. Και κάθε άγγιγμα αφήνει ίχνος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, στην «Κλίμακα», χρησιμοποιεί μια απλή αλλά συγκλονιστική εικόνα: ό,τι αγγίζουμε, μας μεταδίδει την κατάστασή του. Το ψυχρό παγώνει, το θερμό ζεσταίνει. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να αγγίζει κανείς τον Θεό –που είναι ειρήνη, αγάπη και φως– και να παραμένει εσωτερικά ατάραχος, σκληρός, ταραγμένος ή εμπαθής;

Η εφαρ­μο­γή του νό­μου του Θεού απο­τε­λεί το κλει­δί της ευ­τυ­χί­ας μας.

1. Μα­κά­ριος, αυ­τός που αγα­πά τη με­τά­νοια, η οποία σώ­ζει τους αμαρ­τω­λούς και που δεν σκέ­φτη­κε στη συ­νέ­χεια να κά­νει κάτι αμαρ­τω­λό, σαν αχά­ρι­στος, μπρο­στά στο Σω­τή­ρα μας Θεό
2. Μα­κά­ριος, αυ­τός που προ­σέρ­χε­ται στα Άχραν­τα Μυ­στή­ρια του Σω­τή­ρα Χρι­στού με φόβο και τρό­μο και φρί­κη και που γνω­ρί­ζει καλά, ότι δέ­χτη­κε μέσα του ζωή αιώ­νια
3. Μα­κά­ριος, αυ­τός που με­λε­τά κάθε μέρα το θά­να­το και που νέ­κρω­σε τα αι­σχρά πάθη που φω­λιά­ζουν μέσα στις καρ­διές των αμε­λών. Διό­τι ένας τέ­τοιος άν­θρω­πος, θα βρει πα­ρη­γο­ριά την ώρα του χω­ρι­σμού της ψυ­χής από το σώμα
4. Μα­κά­ριος, αυ­τός που έχει συ­νε­χώς στη μνή­μη του το φόβο της γέ­ε­νας του πυ­ρός και σπεύ­δει με δά­κρυα και με στε­ναγ­μούς, να με­τα­νο­ή­σει ει­λι­κρι­νά, με τη βο­ή­θεια του Κυ­ρί­ου, διό­τι θα δια­σω­θει από την με­γά­λη θλί­ψη

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Eφραίμ του Σύρου (28 Ιανουαρίου)

Ήκουσε γλώτταν ψαλμικώς, ην ουκ έγνω,

Eφραίμ άνω καλούσαν ο γλώτταν Σύρος.

Εικάδι ογδοάτη νόες Eφραίμ θυμόν απηύρον

(ήτοι επήραν την ψυχήν).

Κοίμησις Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Μικρογραφία 

(Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος εκατάγετο εξ Aνατολής από το γένος των Σύρων, διδαχθείς την ευσέβειαν παρά των προγόνων του, κατά τους χρόνους Θεοδοσίου του Μεγάλου εν έτει τογ΄ [373]. Eκ νεαράς του δε ηλικίας ηγάπησεν ο μακάριος την μοναχικήν ζωήν. Eις τούτον τον Άγιον λέγεται, ότι εξεχύθη χάρις από τον Θεόν, διά μέσου της οποίας, εσύνθεσε πάμπολλα συγγράμματα, γεμάτα από κάθε κατάνυξιν και ωφέλειαν, και με αυτά πολλούς ωδήγησεν εις την αρετήν. Ούτος έγινεν εις τους μετά ταύτα Οσίους, τύπος και παράδειγμα της ασκητικής πολιτείας. Τελείται δε η αυτού Σύναξις εις τον μαρτυρικόν Ναόν της Aγίας Aκυλίνης, εν τη Φιλοξένω κοντά εις τον Φόρον. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Παράδεισον1.)

Γιατί ο Ι.Καποδίστριας αποτελεί το πρότυπο ηγέτη που ζητούσε ο Άγιος Παΐσιος για τους Έλληνες

Άγιος Παΐσιος: “Είναι επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας”.

Μελετώντας κανείς τη ζωή του Καποδίστρια, δηλ. τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τη στάση του απέναντι σε αυτοκράτορες, καγκελάριους, διπλωμάτες, προύχοντες, Φαναριώτες και τόσους άλλους, προβληματίζεται. Προβληματίζεται και διερωτάται από πού αντλούσε την ευθύτητα, την ανδρεία, τη σταθερότητα, τη σωφροσύνη αλλά και τη διορατικότητα για να υψώσει μια φωνή δίκαιη και αληθινή.

«Ας λέγουν και ας γράφουν ό,τι θέλουν. Θά έλθη όμως κάποτε καιρός, ότε οι άνθρωποι κρίνονται όχι σύμφωνα με όσα είπον ή έγραψαν περί των πράξεών των, αλλά κατ’ αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των. Υπ’ αυτής της πίστεως, ως αξιώματος, δυναμούμενος έζησα μέσα εις τον κόσμον μέχρι τώρα, οπότε ευρίσκομαι εις την δύσιν της ζωής μου, καί υπήρξα πάντοτε ευχαριστημένος δια τούτο. Μου είναι αδύνατον πλέον να αλλάξω τώρα. Θα συνεχίσω εκπληρών πάντοτε το χρέος μου, ουδόλως φροντίζων περί του εαυτού μου, καί ας γίνη ό,τι γίνη».

Βιομετρικές πληρωμές: Η νέα απειλή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Του Δημήτριου Νικ. Δασκαλάκη*

Αν η Συνθήκη Σένγκεν έθεσε τα θεμέλια της σημερινής παν-οπτικής ψηφιακής φυλακής, έπειτα από την παρέλευση σαράντα ενός ετών, καλούμαστε να διαχειριστούμε ακόμα μία αδιανόητη πρόκληση, καθώς ορισμένοι τεχνο-ολιγάρχες της Silicon Valley αποφάσισαν στο όνομα της ψηφιακής και τεχνολογικής προόδου να εργαλειοποιήσουν το ανθρώπινο σώμα ως μέσο πληρωμής!

Στο πλαίσιο της Ε.Ε., η Ισπανία θα αποτελέσει την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα όπου θα εισαχθεί από φέτος η πιλοτική εφαρμογή της βιομετρικής τεχνολογίας πληρωμών, η επέκταση της οποίας σε όλο το εύρος των οικονομικών συναλλαγών θα οδηγήσει σταδιακά στην εξαφάνιση των υπόλοιπων μέσων πληρωμής, δηλαδή των τραπεζικών καρτών, των κινητών τηλεφώνων και ασφαλώς των μετρητών.

Προ των πυλών το τέλος των Ελλήνων

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις το 2024 ανήλθαν σε 68.467, σημειώνοντας περαιτέρω πτώση 4,2% σε σχέση με το 2023. Για το 2025, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι γεννήσεις θα κινηθούν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πιθανώς κάτω από τις 67.000. Στο γράφημα που βλέπουμε η καμπύλη είναι ενδεικτική. Το μνημονιακό έτος 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766 και το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής.

Οι εκτιμήσεις της Eurostat για τον πληθυσμό της χώρας μας λένε ότι αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100, αλλά με τους Έλληνες εις το γένος να είναι κάτω από 3 εκατ.! Μιλάμε για την καταστροφή του Γένους των Ελλήνων που ξεκίνησε, βέβαια, και αυτή από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: «Δῶστε, δῶστε στοὺς φτωχούς!»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (15ος αι.). Ιερός ναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Πεδουλάς

Ξέρω ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς συγκεντρωμένους πάλι θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅταν μιλοῦμε γι᾿ αὐτά, καὶ θὰ ποῦν «Μή, σὲ παρακαλῶ, μὴ γίνεσαι φορτικὸς καὶ βαρετὸς στοὺς ἀκροατές· ἄφησέ το στὴ συνείδηση τοῦ καθενός, ἄφησέ το στὴν κρίση τῶν ἀκροατῶν· ἔτσι τώρα μᾶς ντροπιάζεις, μᾶς κάνεις νὰ κοκκινίζουμε!…».

Ἀλλ᾿ ὄχι! Αὐτὰ τὰ λόγια δὲν τὰ ἀνέχομαι! Γιατί οὔτε ὁ Παῦλος ντρεπόταν νὰ ἐνοχλῇ συνέχεια γιὰ τέτοια πράγματα καὶ νὰ ζητᾶ σὰν ζητιάνος. Ἐὰν ἔλεγα τοῦτο, δηλαδὴ δός μου, φέρε γιὰ τὸ σπίτι μου, ἴσως νά ῾ταν ντροπή. Ἂν καὶ οὔτε τότε θά ῾ταν ντροπή. «Οἱ γὰρ τῷ θυσιαστηρίῳ», λέγει, «προσεδρεύοντες, τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται» (Α´ Κορ. 9,13). Πλὴν ὅμως πιθανὸν νὰ μὲ κατηγοροῦσε κάποιος, ὅτι μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτὸ μου· τώρα ὅμως παρακαλῶ γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, μᾶλλον ὄχι γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, ἀλλὰ γιὰ σᾶς ποὺ δίνετε· γι᾿ αὐτὸ καὶ μιλῶ χωρὶς νὰ ντρέπομαι.

Στον αρχάριο της πίστης: Για την επιστροφή στην πίστη

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Όπως κάποιος που επιστρέφει σπίτι του από πολύ μακριά , έτσι αισθάνεστε εσείς τώρα επιστρέφοντας από τους παγωμένους τόπους της απιστίας στη ζεστή εστία της πίστης των πατέρων σας.

Οι δυσκολίες που έχετε , δεν είναι άγνωστες στην Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία έχει γενικά εμπειρία όσων συμβαίνουν στους ανθρώπους όταν απομακρύνονται από την πίστη, και όταν επιστρέφουν σ’ αυτή.

Στην πρώτη περίπτωση τα δαιμόνια τους σπρώχνουν μπροστά , ενώ στη δεύτερη τους γυρίζουν πίσω, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα όλους τους δυνατούς πειθαναγκασμούς. Έτσι συμβαίνει και με σας. Τη μια στιγμή πετούν πάνω σας την απελπισία, την άλλη σας γλυκαίνουν τον δρόμο προς τα κάτω, τον δρόμο της κατάρρευσης που μέχρι τώρα τρέχατε∙ άλλοτε πείθουν τους πρώην ταξιδιώτες σας να σας χλευάσουν , άλλοτε πάλι σας θυμίζουν τους γνωστούς άθεους , που είναι δοξασμένοι μεταξύ των ανθρώπων. Πρέπει να παλεύετε με τους αόρατους εχθρούς. Κι εσείς θα τους νικήσετε σίγουρα, εάν δεν χάνετε από την οπτική σας τη μορφή του Ιησού Χριστού, του μέγιστου ευεργέτη σας. Διότι Αυτός είναι ο μόνος τέλειος φυσικός άνθρωπος, που εμφανίστηκε στη γη, από τότε που υπάρχουν άνθρωποι στη γη.

Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου)

Νεκρός καθέζη ω Ιωάννη θρόνω,

Aλλ’ εν Θεώ ζων, πάσιν ειρήνη, λέγεις.

Άπνοον εβδομάτη κόμισαν δέμας εικάδι χρυσούν.

Η ανακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο μακάριος και θείος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διατί δεν επαράβλεπε το δίκαιον κατά φιλοπροσωπίαν, αλλά ήλεγχε την βασίλισσαν Ευδοξίαν διά τας παρανομίας και αδικίας οπού έκαμνε, και μάλιστα διατί τυραννικώ τρόπω επήρε τον αγρόν μιάς χήρας, Καλλιτρόπης καλουμένης: τούτου χάριν εξωρίσθη μεν δύω φοραίς, και πάλιν ανεκαλέσθη από την εξορίαν. Τρίτον δε και τελευταίον, επέμφθη εις Κουκουσόν, η οποία, κατ’ άλλους μεν, είναι χωρίον κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται τώρα τουρκιστί Κεκζ. Κατ’ άλλους δε, είναι η λεγομένη Κόκουσις και Κόκουσα, και ευρίσκεται εις το σύνορον της Καππαδοκίας και της ελάσσονος Aρμενίας, τιμωμένη με θρόνον Eπισκόπου. Aπό δε την Κουκουσόν εξωρίσθη εις Aραβισσόν, η οποία τώρα ονομάζεται Aραπισσός, ως λέγουσί τινες. Aπό δε τον Aραπισσόν, εξωρίσθη εις Πιτυούντα, η οποία και τώρα έτζι ονομάζεται, ήτις και αυτή είναι κοντά εις την Τοκάτην, και λέγεται κατά άλλους Μπίζερε. Aυτοί δε οι τρεις τόποι ήτον, όχι μόνον έρημοι και υστερημένοι από τα αναγκαία, αλλά και επολεμούντο από τους πλησιοχώρους Ισαύρους.

Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας»(Κυριακή του Ζακχαίου)

Κυριακή του Ζακχαίου...

Ο Θεός δεν βλέπει τον άνθρωπο όπως τον βλέπουν οι άλλοι, ως άθροισμα πράξεων του παρελθόντος. Τον βλέπει ως πρόσωπο εν κινήσει. Γι’ αυτό και η κρίση Του δεν είναι λογιστική αλλά υπαρξιακή. Δεν ρωτά «τι έκανες», αλλά «προς τα πού ήθελες να πας».

Όχι «πού βρίσκεσαι» αλλά «ποια κατεύθυνση διάλεξες».

Νομίζουμε ότι θα μας σώσει επειδή είμαστε ‘’της Εκκλησίας’’, ποντάρουμε σε αυτό....αλλά λησμονούμε ότι δεν μας σώζει απλά και μόνο ο χώρος ο ιερός και με ότι ιερά καταπιανόμαστε αλλά η υγιής σχέση που όλα αυτά καλλιεργούν με τον Θεό...

Πώς αντιμετωπίζεται η σύγχυση των λογισμών

Η σύγχυση των λογισμών και των αισθημάτων σας με τον καιρό θα καταλαγιάσει, φτάνει εσείς να μην πάψετε να ενδιαφέρεστε μ' όλο σας το ζήλο γιά ένα πράγμα: Πώς θα κάνετε πάντα ό,τι είναι ευάρεστο στόν Κύριο. Καί γιά νά τό κατορθώσετε, πρέπει πρώτα-πρώτα να διατηρείτε αδιάλειπτα στό νού σας τη μνήμη του Θεού και τη μνήμη του θανάτου. Αυτές οι δυό μνήμες θα γεννήσουν και θα στερεώσουν μέσα σας το φόβο του Θεού, που παρακινεί στην αρετή, αποτρέπει από την αμαρτία, συντηρεί στην ψυχή τα καλά και εξολοθρεύει τα πονηρά.

Με τη μνήμη του Θεού βλέπετε συνέχεια τόν Κύριο μπροστά σας και μέσα σας, ενώ ...συνάμα αποκτάτε την ικανότητα να διακρίνετε ό,τι έμπαθές γεννιέται στην καρδιά καί νά τό διώχνετε. Σ' αυτό ακριβώς συνίσταται ο πευματικός αγώνας.

Μή λέτε, “Δέν μπορώ”. Αυτή η κουβέντα δεν είναι χριστιανική. Εμείς οι χριστιανοί λέμε: «Όλα τα μπορώ. Όχι, όμως, μόνος μου, αλλά με τη βοήθεια του Θεού”. «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντί με Χριστώ», βεβαίωνε ο απόστολος Παύλος (Φιλιπ. 4:13). Είναι αλήθεια, ότι, για να διατηρείτε τη μνήμη του Θεού, απαιτείται κόπος και αγώνας. Νά τόν αναλάβετε αποφασιστικά! Στην αρχή αυτού του αγώνα δέν θά μπορείτε να θυμάστε τον Κύριο περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Πρός τό τέλος του, όμως, δέν θά μπορείτε να Τόν ξεχνάτε περισσότερο από δέκα στιγμές την ημέρα. Και τελικά, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Χριστός, θα λάμψει ολόφωτος στό στερέωμα της ψυχής σας. Και θα συνεχίσει να λάμπει ακατάπαυστα για πάντα. Λοιπόν, «ζητείτε, και ευρήσετε» (Ματθ. 7:7).

Από το βιβλίο «Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος – Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή»

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Οταν δε μπορείς να κοιμηθείς τη νύχτα

 πηγή: https://youtu.be/oEB0X2-AVNg?t=59

H ευθανασία στον Καναδά μετέτρεψε τη χώρα σε κορυφαία πηγή οργάνων!

Αξιωματούχος ΗΠΑ: «Διεστραμμένα κίνητρα» στη σύνδεση MAID-δωρεάς οργάνων

Ο Τζ. Ο’Νιλ προειδοποιεί ότι η ευθανασία στον Καναδά δημιουργεί ηθικές συγκρούσεις, καθώς η χώρα μετατρέπεται σε κορυφαία πηγή οργάνων από δότες του προγράμματος MAID.

Το αμερικανικό παράρτημα της ΕΟΔ αναφέρει ότι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ, Τζιμ Ο’Νιλ, επέκρινε έντονα το καθεστώς αυτοκτονίας με υποβοήθηση ιατρού στον Καναδά, προειδοποιώντας ότι έχει ξεπεράσει τα ηθικά όρια, καθώς συνδέεται με την αυξημένη δωρεά οργάνων από νεκρούς ασθενείς. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στην Washington Examiner, ο Ο’Νιλ δήλωσε ότι το πρόγραμμα Ιατρικής Βοήθειας κατά τον Θάνατο (MAID) του Καναδά έχει δημιουργήσει «διεστραμμένα κίνητρα» συμβάλλοντας στην άνοδο της χώρας ως κορυφαίας πηγής οργάνων από νεκρούς δότες.

Κρατικά Συνοικέσια στην Ιαπωνία: Όταν ο Δήμος σου βρίσκει σύζυγο – Το Δημογραφικό άρχισε να αντιστρέφεται!

Η Ιαπωνία, αντιμετωπίζοντας ένα από τα πιο σοβαρά δημογραφικά προβλήματα παγκοσμίως, βρίσκει μια πρωτότυπη και –όπως δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα– εξαιρετικά αποτελεσματική λύση: κρατικά γραφεία γνωριμιών και συνοικεσίων, που λειτουργούν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και έχουν ήδη φέρει κοντά εκατοντάδες μοναχικά άτομα.

Σε απομακρυσμένες επαρχίες, όπου η έλλειψη συντρόφου έχει γίνει κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο, οι δήμοι έχουν δημιουργήσει ειδικά προγράμματα «κυνήγι συζύγου» (όπως λέγεται χαρακτηριστικά στα ιαπωνικά: izou konkatsu). Αυτά περιλαμβάνουν ψηφιακές εφαρμογές γνωριμιών, οργανωμένα πάρτι, θεματικές εκδηλώσεις και ραντεβού, με στόχο να φέρουν σε επαφή νέους από τις μεγάλες πόλεις με κατοίκους της επαρχίας και το αντίστροφο.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Ξενοφώντος και της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Aρκαδίου και Ιωάννου (26 Ιανουαρίου)

Και γην λιπόντας τους περί Ξενοφώντα,

Aβρά ξενίζω του λόγου πανδαισία.

Παισίν άμ’ ηδ’ αλόχω Ξενοφών θάνεν εικάδι έκτη.

Ο Όσιος Ξενοφών μετά της συμβίου αυτού Μαρίας και των τέκνων αυτών Αρκαδίου και Ιωάννου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O Όσιος ούτος Ξενοφών ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού εν έτει φκ΄ [520], εκατάγετο δε από την Κωνσταντινούπολιν, και ήτον πλούσιος και κατά τον εξωτερικόν πλούτον, και κατά τον εσωτερικόν της ευσεβείας και κατά Θεόν πολιτείας. Ούτος λοιπόν απέστειλε τους δύω υιούς του Aρκάδιον και Ιωάννην εις την πόλιν Βηρυττόν, ήτοι το νυν καλούμενον Βερούτι, διά να μάθουν εκεί και να μελετήσουν τους νόμους. Πηγαίνοντες δε, εκαραβοτζακίσθησαν εις την θάλασσαν. Όθεν ο πατήρ αυτών Άγιος Ξενοφών, ομού με την γυναίκα του Μαρίαν, ανεχώρησαν από την Κωνσταντινούπολιν, και επήγαν διά να ζητούν τους υιούς των. Ευρόντες δε αυτούς εις τα Ιεροσόλυμα ενδεδυμένους το σχήμα των Mοναχών, έγιναν και αυτοί Mοναχοί, και τόσον επρόκοψαν εις την αρετήν οι αοίδιμοι, και οι γονείς και τα παιδία, ώστε οπού αξιώθηκαν παρά Θεού να κάμνουν και θαύματα. Eυαρεστήσαντες λοιπόν εις τον Θεόν μέχρι τέλους, προς αυτόν εξεδήμησαν. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτών όρα εις το Eκλόγιον1.)

Σημείωση

1. O δε ελληνικός Βίος αυτού σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, και εν τη Ιερά Μονή των Ιβήρων, ου η αρχή· «Ξενοφών ο θαυμάσιος». Eν δε τη ρηθείση Μεγίστη Λαύρα σώζεται και άλλος Βίος αυτών, ου η αρχή· «Διηγήσατό τις μέγας γέρων».

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/