Καλή είναι η δημοκρατία, αλλά κατάντησε σκιά.

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

Θὰ πᾶμε σὲ αὐτοάμυνα – ἐκεῖ ὁδηγούμεθα. Καλὴ εἶνε ἡ δημοκρατία, ἀλλὰ κατήντησε σκιά. Καὶ σήμερα κυριαρχοῦν οἱ ἀπατεῶνες καὶ οἱ λωποδύτες. Σὲ τέτοιες ἐποχὲς ζοῦμε. Κ᾿ ἐσεῖς θὰ ἀναγκασθῆτε ἀργότερα νὰ πᾶτε σὲ αὐτοάμυνα, νὰ ὑπερασπίσετε τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑ­πόληψι τῆς οἰκογενείας σας. Καταλάβατε;

Kαὶ αὐτὸ μᾶς τὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ σύνταγμα. Εἴμεθα ἐντὸς τοῦ συντάγματος.

Τί λέει τὸ σύνταγμα; Tὸ τελευταῖο ἄρ­θρο του λέει τὸ ἑξῆς:

Ὅταν κινδυνεύῃ ἡ πατρίδα, ὅταν κινδυνεύῃ ἡ θρησκεία, ὅταν κινδυνεύουν τὰ ἰδανικά, καὶ ἀδρανοῦν οἱ ἐντεταλμένοι καὶ ὑπάρχει ἀναρχία, τότε φύλακας τοῦ συντάγματος, φύλακας τῆς ἐλευθερίας, φύλακας τῆς θρησκείας εἶνε ὁ λαός. Ἐμεῖς λοιπὸν θὰ ἀγωνιστοῦμε, ἂν θέλουμε νὰ ζήσῃ ἡ πατρίδα μας καὶ ἂν δὲν θέλουμε νὰ γίνῃ ἀμπέλι ξέφραγο καὶ νὰ χορεύουν ὅλοι οἱ πίθηκοι, ὅλων τῶν χρωμάτων καὶ καταστάσεων.

πηγή: https://orthodoxathemata.blogspot.com/

Γιατί να έρθει ο αντίχριστος; Γιατί ο Θεός δεν τον καταργεί;

«…Θὰ πῇ κάποιος· Γιατί νὰ ᾿ρθῇ ὁ ἀντίχριστος; Δὲν μπορεῖ ὁ Θεὸς νὰ τὸν καταργήσῃ ἀμέσως;

Γιατί θὰ τὸν ἀφήσῃ νὰ πάρῃ ἐξουσία; (λένε ἐδῶ, ὅτι τρισήμισυ χρόνια θὰ κυβερνήσῃ τὴν ἀνθρωπότητα· ἄλλοι λένε περισσότερα, ἄλλοι λιγώτερα). Γιατί λοιπὸν ὁ Θεὸς θὰ τὸν ἀφήσῃ; Γιὰ νὰ τυραννήσῃ τὴν ἀνθρωπότητα; Δὲν εἶνε αὐτὸ φοβερό;

Ἀπαντῶ. Τὸ πιὸ σπουδαῖο προσὸν τοῦ ἀνθρώπου εἶνε ἡ ἐλευθερία. Ἀφοῦ δὲν θέλει ὁ ἄνθρωπος νὰ τὸν κυβερνᾷ ὁ Χριστός, θὰ τὸν κυβερνήσῃ ὁ ἀντίχριστος. Εἶνε μυστήριο πρᾶγμα· δὲν θέλει ἡ ἀνθρωπότης τὸν Σωτῆρα της, τὸ Χριστό, θέλει τὸ Βαραββᾶ.

Ἐκείνη ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ εἶνε ἕνα δρᾶμα συγκλονιστικό. Ὁ καημένος ὁ Πιλᾶτος, ποὺ κρατοῦσε τὸ ῥωμαϊκὸ δίκαιο, «Ἔ», σοῦ λέει, «ποῦ πᾶνε αὐτοί; Τοὺς ἔθρεψε, τοὺς πότισε, τοὺς θεράπευσε, τοὺς ἀνέστησε καὶ νεκρούς. Τέλος πάντων, τόσο σκληροὶ θὰ μείνουν ἀπέναντί του· θὰ τὸν λυπηθοῦν». Γι᾿ αὐτὸ τοὺς παρουσίασε ἕναν κακοῦργο, τὸ Βαραββᾶ, ποὺ τὰ χέρια του ἦταν βουτηγμένα μέσα στὸ αἷμα, καὶ τοὺς εἶπε· ―Ἔχω τὸ Χριστό, ἔχω καὶ τὸ Βαραββᾶ. Ποιόν ἀπὸ τοὺς δύο προτιμᾶτε; ποιόν νὰ ἐλευθερώσω; Φώναξαν ὅλοι· ―Τὸ Βαραββᾶ… Κ᾿ ἐμεῖς τὸ ἴδιο ζητᾶμε. Θέλουμε οἱ Βαραββᾶδες νὰ μᾶς κυβερνήσουν. Κι ἀφοῦ τοὺς Βαραββᾶδες διαλέγουμε, αὐτοί θὰ μᾶς κυβερνοῦν.

Για την Δεσποτοκρατία

“Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!”

Τά τελευταῖα χρόνια κυρίως, παρατηρεῖται μία τάση στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀκούει στό ὄνομα: “Δεσποτοκρατία“.

Εἶναι μία “νέα πνευματική μόδα” πού καλπάζει πυρετωδῶς. Ἔχει ὡς εἰσηγητή της τόν Οἰκουμενισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά καθυποτάξει τούς πάντες στούς δικούς του “ἀντικανονικούς κανόνες” καί στήν παπική ἀντίληψη “περί ἀλαθήτου” τοῦ Ἐπισκόπου! Κίνητρο; Ἡ κακοδοξία καί ἡ ὑπερηφάνεια! Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!

Πρόκειται γιά μία συγκεντρωτική τάση, λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν ὁποία συσσωρεύεται ἡ ἐξουσία στό πρόσωπο τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος μετατρέπεται σέ “Δεσπότη πού δεσπόζει” καί ὄχι σέ Διάκονο πού διακονεῖ. Ὁ Δεσπότης ἐνεργεῖ καί συμπεριφέρεται ὡς βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου δηλαδή! Κι αὐτό γίνεται πασιφανές, ἀπό τήν στιγμή πού οἱ ἴδιοι οἱ Δεσπότες καταρρίπτουν στήν πράξη Ἱερούς Κανόνες, παραβιάζουν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐμφανίζονται ὡς ἀνώτεροι καί ἁγιώτεροι τῶν Ἁγίων Πατέρων σπάζοντας τήν ἀσφαλή ἁλυσίδα: “ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατρᾶσι” καί ἀγνοώντας, ἐξουδενώνοντας καί διώκοντας ὀρθοτομοῦντες ρασοφόρους καί λαϊκούς χριστιανούς.

ΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ…! Λυχνάρια και μανουάλια αναμμένα να γίνουμε, αδελφοί μου, και να φωτίζουμε μέσα στο σκοτάδι του κόσμου

Αυγουστίνος Καντιώτης: Αγρυπνείτε! (Σχόλια στην παραβολή των δέκα παρθένων)

Διανύουμε, αγαπητοί μου, την αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Αν όλες οι ημέρες οι ώρες και τα λεπτά του χρόνου πρέπη να φέρουν τη σφραγίδα της αγιότητος, πολύ περισσότερο η εβδομάδα αυτή. Όλα τώρα πρέπει να είνε άγια. Η σκέψι μας, η καρδιά μας, η θέλησί μας, η γλώσσα μας, όλη η υπαρξί μας να είνε στο Χριστό 100%.

Αυτή την εβδομάδα δεν επιτρέπεται καμμιά αμαρτία. Η αμαρτία είνε κατακριτέα οποιαδήποτε ημέρα• αλλά αν γίνεται τη Μεγάλη Εβδομάδα, είνε φρικτή. Άλλο ν αμαρτάνῃ κανείς την καθημερινή, και άλλο την Κυριακή και τη Μεγάλη Παρασκευή.

Δεν είναι πολύς καιρός που κάποιος Χριστιανός ήρθε και μου είπε• «Πάτερ, εξωμολογήθηκα• είπα τ αμαρτήματά μου, αλλά ένα αμάρτημα με τρώει, δε μπορώ να ησυχάσω», κι άρχισε να κλαίη• «είνε μια αμαρτία που την έκανα Μεγάλη Παρασκευή…». Είδα κ έπαθα να τον παρηγορήσω. Είναι όντως φοβερό ν αμαρτάνῃ κανείς την ημέρα που σείεται η γη, που κτυπούν πένθιμα οι καμπάνες, που κλαίνε οι μοναχοί, που ψάλλουν οι ψάλτες το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου …ο Υιός της Παρθένου».

Τά καθήκοντά μας τή Μεγάλη Ἑβδομάδα

Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, πού ἔγινε στόν ἱ. ναό Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Μοσχάτου - Ἀθηνῶν, τήν 10.4.1960.

Φθάσαμε, ἀγαπητοί μου, στά σωτήρια πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στή Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἡ ἑβδομάδα αὐτή λέγεται Μεγάλη, διότι μέσα στίς 168 ὧρες της τιμῶνται μεγάλα γεγονότα, μοναδικά καί κοσμοϊστορικά, πού συγκλόνισαν τά ἐπίγεια καί τά οὐράνια καί τά καταχθόνια. Γι’ αὐτό ἡ ἑβδομἀδα αὐτή ὀνομάζεται Μεγάλη· ἀλλά καί γι’ αὐτό δέν θά πρέπει νά περάσει ὅπως οἱ ἄλλες.

Καί θέτω τό ἐρώτημα: ποιά εἶναι τά καθήκοντα ἑνός Χριστιανοῦ τή Μεγάλη Ἑβδομάδα;

Τό πρῶτο καθῆκον, ἀδελφοί μου, εἶναι νά εὐχαριστήσουμε ἀπό τήν καρδιά μας τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ὅλη βέβαια ἡ ζωή μας πρέπει νά εἶναι ἕνα εὐχαριστῶ, ἕνα «Δόξα σοι, Κύριε», γιά τίς μικρές καί μεγάλες εὐεργεσίες του, τίς φανερές καί ἀφανεῖς, γιά ὅλα τά καλά, ὑλικά καί πνευματικά, πού ἐπιδαψιλεύει... ἡ χάρις του. Ἄνθρωπος ἀγνώμων εἶναι χειρότερος ἀπό ζῶο.

Κανένα άλλο έθνος στην Ευρώπη δεν έχυσε τόσο αίμα για την ελευθερία: Από το 1821 μέχρι το 1933 έχουμε 5.000.000 Έλληνες νεκρούς

ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η Ιστορία μαρτυρεί ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε από τα αρχαιότερα έθνη της Ευρώπης και θα έπρεπε ως εκ τούτου να έχουμε αυξηθεί δια μέσου των αιώνων και να είμαστε σήμερα ένα από τα πολυπληθέστερα έθνη της γης. Πώς λοιπόν συμβαίνει ώστε όλα τα έθνη, τα οποία μετά από χιλιετηρίδες ολόκληρες έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας ως ολιγάριθμες ορδές ασύντακτων και βαρβάρων, σήμερα να αριθμούν πληθυσμό 50, 80, 100, 130 εκατομμυρίων και να κατέχουν εκτεταμένες επιφάνειες της γης, ενώ το αρχαιότερο έθνος των Ελλήνων να αριθμεί πληθυσμό μόλις 8 εώς 9 εκατομμυρίων, όσοι υπολογίζεται ότι είναι οι εντός και οι εκτός της Ελλάδας κατοικούντες Έλληνες; Πού οφείλεται αυτό το ολιγάριθμο της Φυλής μας; Αυτή είναι η απορία, η οποία γεννάται όταν κανείς ρίξει το βλέμμα του στο παρελθόν και παρακολουθήσει την κίνηση των λαών.

Ἐπέτειος τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Ἡ ἐπανάστασι δὲν ἦταν ταξικὴ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἐπέτειος τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821

Ἡ ἐπανάστασι δὲν ἦταν ταξικὴ

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ᾿21 ὑπῆρξεν, ἀγαπητοί μου, μοναδικὴ εἰς τὸν κόσμον ὡς πρὸς τὸ εἶδος της. Διαφέρει ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπαναστάσεις τῆς παγκοσμίου ἱστορίας ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ τὰ ἐλατήριά της. Δὲν ὁμοιάζει οὔτε μὲ τὴν Γαλλικὴν ἐπανάστασιν οὔτε μὲ νεωτέρας ἐπαναστάσεις. Εἶνε sui generis ἐπανάστασις. Ἔχει ἕνα μοναδικὸν χαρακτῆρα. Τὰ ἐλατήριά της ἦσαν ὑψηλὰ καὶ εὐγενῆ. Δὲν ἦσαν ὕλη, ὅπως θέλουν νὰ λέγουν οἱ ἄθεοι καὶ οἱ ὑλισταί, ἀλλ᾿ ἦταν πνεῦμα.

* * *

Ποῖα τὰ ἐλατήρια τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ ᾿21; Ἦταν τρία· πρῶτον ἔρωτας ἐλευθερίας, δεύτερον φλογερὴ ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα, τρίτον –τὸ καὶ σπουδαιότερο– ἀκράδαντη πίστι στὸ Θεό.

Τὸ τρίτο ἐλατήριο τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ Γένους μας, μὲ τὸ ὁποῖο σὰν μὲ μοχλὸ ἀποκυλίστηκε τὸ βουνὸ τῆς πικρῆς δουλείας, ὑπῆρξε ὅπως εἴπαμε, ἡ πίστι στὸ Θεό. Αὐτὸ μαρτυροῦν αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι μάρτυρες.

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις;» (Ἰω. 1,49)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Πρώτη (Α΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπασχολήσω τὴν ἀγάπη σας μὲ ἕνα πρακτικὸ θέμα. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο ποὺ ἔθεσε ὁ Ναθαναὴλ στὸν Κύριο ὅταν τοῦ εἶπε· «Πόθεν με γινώσκεις;», ἀπὸ ποῦ μὲ γνωρίζεις;(Ἰω. 1,49). Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ Ναθαναήλ, ὅπως καὶ στὴν ἀπάντησι τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει κρυμμένη ὠφελιμωτάτη πνευματικὴ διδασκαλία.

Ὁ Ναθαναὴλ δὲν ἐγνώριζε τὸ Χριστό. Ὁ Χριστὸς τοῦ ἦταν ἄγνωστος. Εἶχε ὅμως ἕνα φίλο, τὸν Φίλιππο, ποὺ εἶχε γνωριστῆ μὲ τὸ Χριστό, καὶ ἀφ᾿ ὅτου πίστεψε σ᾿ αὐτὸν ἔπλεε σὲ ὠκεανὸ χαρᾶς. Θεώρησε λοιπὸν καθῆκον ὁ Φίλιππος νὰ καλέσῃ καὶ τὸ Ναθαναὴλ νὰ γνωρίσῃ τὸ Χριστό. Ὅταν μετὰ ἀπὸ κάποιο δισταγμὸ ὁ Ναθαναὴλ πείσθηκε νὰ πλησιάσῃ,πρὶν ἀκόμη μιλήσουν, ὁ Κύριος –ποὺ πρώτη φορὰ τὸν ἔβλεπε– λέει γι᾿ αὐτόν· «Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι», νά ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μέσα του δὲν ἔχει ὑποκρισία (ἔ.ἀ. 1,48).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (2).pdf by aktines

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Α΄ Χαιρετισμοὶ - Ἀπὸ τὴν «ἀρὰ» στὴ χαρὰ. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Α΄ Χαιρετισμοὶ

Ἀπὸ τὴν «ἀρὰ» στὴ χαρὰ.

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

«Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει» (Ἀκάθ. Ὕμν. Α1)

Ἂς εὐχαριστήσουμε, ἀγαπητοί μου, ἀπόψε τὸν Κύριο καὶ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ μᾶς ἀξιώνει γιὰ μία ἀκόμη φορὰ νὰ παρακολουθήσουμε τοὺς Χαιρετισμούς. Ἀπ᾿ ὅλα τὰ «χαῖρε» ποὺ ἀκούστηκαν, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸν πρῶτο χαιρετισμό, ὁ ὁποῖος λέει· «Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει» (Ἀκάθ. Ὕμν. Α1). Μιλάει περὶ «ἀρᾶς», περὶ κατάρας δηλαδή. Ποιά νὰ εἶνε ἆραγε αὐτὴ ἡ κατάρα, ποὺ εἶχε ὑπ᾿ ὄψιν του ὁ ποιητὴς τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου;

* * *

Γιὰ νὰ δοῦμε, ποιά εἶνε ἡ κατάρα, πρέπει ν᾿ ἀνοίξουμε τὸ πρῶτο βιβλίο τῆς ἁγίας Γραφῆς, τὴ Γένεσι. Ἐκεῖ, στὰ τρία πρῶτα κεφάλαια, ὑπάρχει ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου, ἡ λεγομένη κοσμογονία. Ἐκεῖ βλέπουμε, ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν κόσμο, καὶ τελευταῖο ἀπ᾿ ὅλα τὸν ἄνθρωπο. Ἐποίησε τὸν ἄνθρωπο «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» αὐτοῦ (Γέν. 1,26). Καὶ τὸν τοποθέτησε στὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ· «Ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε» (ἔ.ἀ. 2,8).

Αγία Αικατερίνη η Μεγαλομάρτυς - Γυναίκα πρότυπο ιεραποστολής (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης

Γυναίκα πρότυπο ἱεραποστολῆς

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀδελφοί μου, ἑορτάζει ἡ ἁγία Αἰκατερίνη. Ἂν διαβάσετε στὰ συναξάρια τὸν βίο καὶ τὸ μαρτύριό της, θὰ ἔρθουν δάκρυα στὰ μάτια σας. Λίγα μόνο λόγια θὰ πῶ, γιὰ νὰ δοῦμε πόσο μπορεῖ μιὰ γυναίκα νὰ συντελέσῃ στὴ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ τοῦ λαοῦ μας.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Το δικό μας Eλ Aλαμέιν είναι πλέον δυσκολότερο και περιμένει γρήγορα τον γεναιόφρονα Αγίο Μηνά

Eί­μεθα σε εποχή που κυβερνάει κάποιος χειρότερος από το Pόμμελ. Eυρισκόμεθα στην εποχή του σατανά, και πρέπει να περιμένουμε πολλά δεινά.

Ομιλία Μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη.

Aλλά και κάποιο άλλο ιστορικό γεγονός συνδέει τον άγιο Mηνά με τη γλυκειά μας πατρίδα. Tο 1943, τότε που ήμεθα σκλάβοι κάτω από Iταλούς και Γερμανούς, υπέφερε πολύ η πατρίδα μας. Tότε, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, κάτω εκεί στην Aφρική παρουσιάστηκε ένα μεγάλο θηρίο, ένας ικανώτατος Γερμανός στρατηγός που τον λέγανε Pόμμελ. Aυτός κυνηγούσε τους Άγγλους και πλησίαζε να μπει στην Aλεξάνδρεια. Θα κατελάμβανε όλη την Aφρική, θα προχωρούσε ακόμη πιο πέρα από το Σουέζ. Φόβος και τρόμος τους κατέλαβε όλους. Εν τω μεταξύ οι μαυραγορίτες εδώ ευχόντουσαν και έλεγαν· «Bάστα, Pόμμελ!». Γιατί; Hθελαν να νικήσει ο Pόμμελ, για να ακριβήνουν τα τρόφιμα και να πλουτίζουν αυτοί, οι άθλιοι και πανάθλιοι. Tι θηρίο είναι ο άνθρωπος και τί πειρασμός είναι τα αργύρια! Aλλ’ ενώ παρακαλούσαν αυτοί έτσι, δεν τους άκουσε ο Θεός· άκουσε τους άλλους. Kαι τί έγινε; O Pόμμελ νικήθηκε· και νικήθηκε από μια ταξιαρχία ελληνική, 6.700 Έλληνες! Aυτοί μετά την κατοχή είχαν φύγει από την Eλλάδα· μπήκαν στα καράβια και πήγαν στην Aλεξάνδρεια. Oταν έφτασαν εκεί, έκλαψε η Aλεξάνδρεια. Hρθαν Έλληνες, είπαν, θα νικήσουμε!… Aυτοί σχημάτισαν μια ταξιαρχία 10.000 ανδρών. Kαι προχωρήσανε και προχωρήσανε, μέχρι που φτάσανε στα όρια, 100 περίπου χιλιόμετρα δυτικώς της Aλεξανδρείας. Eκεί στόπ. Tους σταμάτησε ο Pόμμελ. Kαι έγινε μια μάχη, σφοδρά μάχη, σε ένα μέρος που το λέγανε στα αραβικά Eλ Aλαμέιν. Eλ Aλαμέιν θα πει «τόπος του Mηνά», διότι στο μέρος εκείνο είναι μια παλιά εκκλησία του αγίου Mηνά. Έμεινε ιστορικό το παραλιακό αυτό χωριό της Aιγύπτου, η οποία όπως ε­ίπαμε στην αρχή είναι ο τόπος που γεννήθηκε ο άγιος Mηνάς.

Μετάστασις Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου - Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Μετάστασις Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου

Ὁ Θεὸς εἶνε ἀγάπη

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν» (Α΄ Ἰω. 4,8,16)

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ εὐαγγελιστής, ὁ «ἠγαπημένος» μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἑορτάζει, ἀγαπητοί μου, τρεῖς φορὲς τὸ χρόνο· στὶς 8 Μαΐου, στὶς 30 Ἰουνίου μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀποστόλους, καὶ σήμερα 26 Σεπτεμβρίου. Σήμερα ἡ ἁγία ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸ θάνατό του.

–Τὸ θάνατο ἑορτάζουμε;…

Ναί· ἀλλὰ δὲν λέγεται θάνατος. Σήμερα, ἂν πιάσετε τὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, ὁ θάνατος ὀνομάζεται «μετάστασις». Ὅπως κάθε ἄνθρωπος, ἔτσι καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι ἔχουν ἀρχὴ καὶ τέλος. Ἦταν νέος, ὁ πιὸ νέος μέσα στὴν ὁμάδα τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ὅταν ἀκολούθησε τὸ Χριστό. Ἔπειτα γέρασε· ἔφτασε τὰ 100-105 χρόνια, ἄσπρισαν τὰ μαλλιά του. Καὶ σὰν σήμερα κοιμήθηκε· ἄγγελοι πῆραν τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν οὐρανό. Τὴν κοίμησι λοιπὸν καὶ μετάστασί του ἑορτάζουμε.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

«Οι άνθρωποι θανατώνονται, οι ιδέες όχι». Λόγος μακαριστού Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη εις την Αποτομήν της Τιμίας Κάρας του Προδρόμου

Ἀποτομὴ τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου

Σάββατο 29 Αὐγούστου

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Οι άνθρωποι θανατώνονται, οι ιδέες όχι

«Ἔλεγε γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ· Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν 

γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18)

Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης (20/4/1907 – 28/8/2010)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα πένθους καὶ αὐστηρῆς νηστείας, σὰν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι κι αὐτὰ ἀκόμη τὰ ἄψυχα θρηνοῦν τὴν ἄδικη σφαγὴ τοῦ Υἱοῦ τῆς Παρθένου· καὶ σήμερα 29 Αὐγούστου θρηνοῦν οἱ Χριστι­ανοὶ τὴν ἄδικη σφαγὴ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ζαχαρία καὶ τῆς Ἐλισάβετ, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ μαρτυρία τοῦ Κυρίου ἡ­μῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε ἡ ὑψηλότερη φυσι­­ογνωμία τοῦ ἀρχαίου κόσμου (βλ. Ματθ. 11,11. Λουκ. 7,28).

Τὸ ἱστορικὸ τῆς ἑορτῆς εἶνε γνωστό. Τὸ ἀ­κούσατε στὸ εὐαγγέλιο. Ἐδῶ θὰ πῶ τοῦτο μόνο.

* * *

Ὁ Πρόδρομος ἔζησε σὲ δύσκολη ἐποχή. Ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἡγεσία τοῦ Ἰσρα­ὴλ εἶχε διαφθαρῆ. Κολακεία, ἰδιοτέλεια, συμ­φέ­ρον, ψέμα, ἀπάτη, ἀσέβεια, ὑποκρισία, αὐτὰ τὴ χαρα­κτήριζαν. Εἶχαν στὰ χείλη τὸ Θεὸ καὶ στὴν καρ­διὰ τὸ διάβολο. Καὶ κέντρο τῆς διαφθορᾶς ἦ­ταν τὰ ἀνάκτορα. Ἐκεῖ ἦταν ὁ βασιλιᾶς Ἡρῴ­δης· ὄχι ἐκεῖνος ποὺ ἔσφαξε τὰ 14.000 νήπια τῆς Βη­θλεέμ, ἀλλὰ ἕνας γυιὸς ἐκείνου μὲ τὸ ἴδιο ὄ­νομα, ὁ Ἡρῴδης Ἀντίπας. Ἦταν λύ­κος γεννημέ­νος ἀπὸ λύκο, παιδὶ πιὸ ἄγριο καὶ πιὸ ἀκόλαστο ἀπ᾿ τὸν πατέρα του. Αὐτὸς ἔδιω­ξε τὴ νόμι­μη γυναῖκα του καὶ πῆρε ὡς σύζυγο τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του, τὴν Ἡρῳδιάδα. Αἱμομειξία, δημόσιο σκάνδαλο! Καὶ «τὰ δημοσίως πραττόμενα πρέπει καὶ δημοσίως νὰ ἐλέγχωνται».

Ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης ο Ομολογητής, ένας Επίσκοπος των εσχάτων (+28/8/2010)

Ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης ο Ομολογητής, ένας Επίσκοπος των εσχάτων

Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης στις 28-8-2010 μου είπε: «Σήμερα σείστηκαν τα επουράνια! Ένας μεγάλος Ιεράρχης ανέβηκε στον ουρανό (ήταν ο Φλωρίνης Αυγουστίνος). Δίπλα στον Πατροκοσμά! Τον βλέπουν οι κακομοίρηδες, κάποιοι άλλοι Αρχιερείς από την άλλη πάντα (κόλαση) και λιώνουν»!

(μαρτυρία Μαρίας Δασκαλάκη)

Είπε ο άγιος Πορφύριος για τον π. Αυγουστίνο· «Ο Αυγουστίνος είναι Πατερική μορφή, σαν τους Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου».

Όχι φαγητό, αλλά δηλητήριο να του δώσεις!

Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου συνέλαβαν από τα βουνά κάποιον αντάρτη — τον ξέρουν οι παλαιοί Κοζανίτες — και δεμένο τον έσερναν μέσα στην πόλη. Κάποιοι άνανδροι Κοζανίτες, που όταν εκείνος ήταν στα πράγματα κάθονταν κλαρίνο μπροστά του, τώρα βλέποντάς τον σαν χτυπημένο σκυλί να τον μεταφέρουν στην πόλη, τον έφτυναν.

Τον πιάσανε λοιπόν και σε άθλια κατάσταση τον έριξαν στη φυλακή.

Όταν το έμαθα στενοχωρήθηκα. Πήγα στις φυλακές για να τον δω. Οι υπεύθυνοι των φυλακών δεν με επέτρεπαν να μπω.

"Σε αυτόν έρχεσαι και του φέρνεις φαγητό; Όχι φαγητό, αλλά δηλητήριο να τού δώσεις" μου είπαν.

"Όπως ερχόμουν σε εσάς και έφερνα φαγητό στη φυλακή και όχι δηλητήριο, το ίδιο θα κάνω και ...σε αυτόν τον φυλακισμένο" τους απάντησα.

Με άφησαν και μπήκα.

Όταν άνοιξε η πόρτα και με είδε, έκλαψε.

Ήταν σε άθλια κατάσταση. Και είπε:

"Πάτερ Αυγουστίνε, εσύ ήλθες να με δεις!

Ούτε η γυναίκα μου, ούτε τα παιδιά μου δεν με επισκέφτηκαν.

Τώρα πιστεύω, ότι υπάρχει Χριστός!"

(+) Επίσκοπος Φλωρίνης Αυγουστίνος

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Η νηστεία των Αγίων Αποστόλων: Γιατί και πώς νηστεύουμε

Μία ακόμη περίοδος νηστείας είναι η λεγόμενη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Ονομάζεται έτσι διότι προηγείται των δύο αποστολικών εορτών: της εορτής των Αγίων πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) και της “Συνάξεως των Αγίων Αποστόλων” (30 Ιουνίου).

Η χρονική διάρκεια αυτής της νηστείας είναι μεταβλητή επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα.

Αρχίζει την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει σταθερά την 28η Ιουνίου. Κατά το ισχύον (νέο) ημερολόγιο δεν υπερβαίνει ποτέ τις 30 ημέρες. Υπάρχει ακόμα και περίπτωση (όταν το Πάσχα εορτάζεται μεταξύ 5 και 8 Μαϊου) να μήν έχουμε καθόλου νηστεία.

Κατά την περίοδο της νηστείας αυτής δεν καταλύουμε κρέας, γαλακτερά και αυγά, ενώ επιτρέπεται η κατάλυση ψαριού. (Φυσικά πάντοτε εκτός Τετάρτης και Παρασκευής).

Το είχε πει ο μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης για τον προσωπικό αριθμό!

 

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Εσύ που θέλεις με το μυαλουδάκι σου να λύσεις όλα τα προβλήματα...

Δέν θα έπρεπε, αγαπητοί μου, στον τόπο μας να υπάρχη ούτε ένας άπιστος και ά­θεος. Γιατί τα χώματά μας εί­νε αγιασμένα· και οι πέτρες ακόμα θα φω­νάζουν, ότι η θρησκεία μας είνε ζωντανή και κάνει θαύματα. Δυστυχώς ό­μως τα τελευταία χρόνια υ­πάρχουν άπιστοι και άθεοι. Γι᾽ αυτούς ο Δαυίδ λέει· «Είπεν άφρων εν καρ­δία αυτού· Ουκ έστι Θεός» (Ψαλμ. 13,1· 52,2). Δηλαδή· μόνο άνθρωπος που οι διανοητικές του δυνά­μεις έχουν διασαλευθή, μόνο αυτός μπορεί να πή ότι δεν υπάρχει Θεός.

Συν­αντάτε έναν άπιστο και άθεο; Κάντε του μία ερώτησι, και φτάνει· Ασφαλώς, φίλε μου, θα κάθεσαι σε κάποιο σπίτι. Εάν λοιπόν μου πής ότι το σπίτι αυτό φύτρωσε έτσι μόνο του, χω­ρίς μη­χανικό και χτίστη, τότε κ᾽ εγώ θα δεχθώ ότι το μεγάλο σπίτι που λέγεται σύμ­παν έ­γινε μόνο του. «Πάς οίκος κατασκευάζεται υ­πό τινος, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός» (Εβρ. 3,4). Η λογική επιβάλλει να παραδεχθούμε, ότι υ­πάρχει Θεός δημιουργός του παντός.

Εισόδια της Θεοτόκου- Η νοητή περιστερά (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ νοητὴ περιστερὰ

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«…Ἡ περιστερὰ ἡ ἀμόλυντος… ἐν σκηνώματι ἁγίῳ κατοικεῖν ᾑρε- τίσατο» (ᾠδὴ γ΄, β΄ καν. Εἰσοδ., δ΄ τροπ.). «Ἡ …ἁγνὴ περιστερὰ προσηνέχθη κατοικεῖν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ…» (ᾠδὴ στ΄, β΄ καν. Εἰσοδ., γ΄ τροπ.

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, 21 Νοεμβρίου εἶνε μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτή· ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὰ Εἰσόδια τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου- Ἡ νοητὴ περιστερὰ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου). pdf 

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: «Μέσα μας ὑπάρχει ἕνας ἄλλος «Λυαῖος», ποὺ πρέπει νὰ τὸν νικήσουμε. Εἶναι τὰ πάθη μας…»

 Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης. Τοιχογραφία στο Πρωτάτο – Καρυές

Ἤμουν πέντε χρονῶν παιδὶ στὸ χωριό μου τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1912 καὶ χτύπησαν οἱ καμπάνες.

―Μάνα, λέω, γιατί χτυπᾶνε σήμερα οἱ καμπάνες;

Δακρυσμένη ἡ μητέρα μου λέει:

―Ὁ ἅγιος Δημήτριος ἔκανε τὸ θαῦμα του.

―Ποιό θαῦμα;

―Πήραμε τὴ Θεσσαλονίκη τὴν ἅγια αὐτὴ ἡμέρα τῆς μνήμης του!…

Τί ἦταν ἡ Τουρκία μὲ τὴν Ἑλλάδα; Ἕνας Λυαῖος μὲ ἕνα Νέστορα. Καὶ γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ὁ Λυαῖος νικήθηκε. Καὶ ὅταν μπήκανε μέσα στὴν πόλι τὰ στρατεύματά μας, ἐψάλη στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου δοξολογία καὶ τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια…». Νά τὸ θαῦμα.