Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. 30 χρόνια… γελαστοί, μα ποτέ ξεχασμένοι.

Τάσος Ισαάκ — 11.08.1996

Σολωμός Σολωμού — 14.08.1996

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

~ Αντί μνημοσύνου ~

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Μια μέρα σαν την αυριανή πριν 30 χρόνια ακριβώς, 11 Αυγούστου 1996, στην περιοχή της Δερύνειας, ο Τάσος Ισαάκ δολοφονείται άνανδρα, μέσα σε μια πρωτοφανή σκηνή βίας, από Τουρκοκύπριους και Τούρκους αντιδιαδηλωτές, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και μέλη των Γκρίζων Λύκων.Ο Τάσος, στην προσπάθειά του να βοηθήσει συμπατριώτες του που δέχονταν επίθεση, εγκλωβίστηκε μέσα στο πλήθος και έπεσε στο έδαφος. Εκεί, μπροστά στα μάτια ανδρών της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, δέχθηκε άγρια χτυπήματα με πέτρες, ρόπαλα και άλλα αντικείμενα, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή.Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, την ημέρα της κηδείας του, η Κύπρος θα γνωρίσει ακόμη μία τραγωδία.

Ο ξάδελφος του Τάσου, Σολωμός Σολωμού, θα ανέβει στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία από το οδόφραγμα της Δερύνειας. Λίγα μόλις μέτρα πριν φτάσει στην κορυφή, θα πυροβοληθεί και θα πέσει νεκρός.

Δύο νέοι άνθρωποι. Δύο θυσίες. Μία μνήμη.

Ἡ καρποφορία τῆς πίστεως

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Γιατί οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἀδιαφοροῦν γιά τήν πίστη στό Χριστό καί τήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν ἀξιοποιοῦν τήν πίστη, ἡ ὁποία ἀναζωογονεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν βγάζει καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό πολλά ἀδιέξοδα πού τοῦ δημιουργοῦν οἱ συν­άνθρωποί του; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή. Ἡ ζωντανή πίστι συνεπάγεται τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν, δηλαδή ἀποφυγή κάθε ἁμαρτίας. Οἱ ἄνθρωποι δύσκολα ἀπαρνοῦνται τίς σαρκικές ἡδονές τῆς ἁμαρτίας. Τά πάθη τους ζητοῦν ἐπίμονα τήν ἱκανοποίησή τους. Καί αὐτό δέν προϋποθέτει κάποιον ἀγώνα. Ἁπλά περιφρονοῦν τή φωνή τῆς συνείδησής τους καί ἀκολουθοῦν τόν ὀλισθηρό δρόμο τῆς ἁμαρτίας. Ἀκριβῶς τό ἀντίθετο κάνει ὁ συνειδητός χριστιανός. Ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας, καταπολεμεῖ τά πάθη του καί ξανοίγεται μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ στό φωτεινό δρόμο τῆς ἀπόκτησης τῶν ἀρετῶν.

Κερκύρας Νεκτάριος: «Σήμερα, το παρά φύσιν και αμαρτωλό ονομάστηκε φυσική ζωή».

Την Κυριακή, 9 Αυγούστου 2026, Ι΄ Ματθαίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, στην πόλη της Κέρκυρας.

Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Θεοφιλέστατος Αρχιεπίσκοπος Αρτσίζ κ. Βίκτωρ, Βικάριος του Μητροπολίτου Οδησσού κ. Αγαθαγγέλου, εκ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UOC) (πρόκειται για επίσκοπο της Κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας κι όχι της σχισματικής αναγνωρισμένης από το Οικουμενικό Πατριαρχείο), ο Πανοσιολογιώτατος Ιεροκήρυκας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος και Γεωργίου Τροπαιοφόρου Στρατιάς, Αρχιμ. Χριστόδουλος Τρεντάφυλλος, ο Πανοσιολογιώτατος Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως, Αρχιμ. Δοσίθεος Παπαμήτρος, ο προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος, Πρωτοπρ. Γεώργιος Βλάχος, καθώς και οι Διάκονοι του Σεβασμιωτάτου, π. Ευσέβιος Πανδής και π. Σπυρίδων Πηγής. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός είχε κατακλυστεί από πλήθος πιστών, προερχομένων και από διάφορες ορθόδοξες χώρες, οι οποίοι συρρέουν στην Κέρκυρα για να προσκυνήσουν το θαυματουργό σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνος, ενόψει και της εορτής της 11ης Αυγούστου.

Ένα κομποσχοίνι για... όποιον κατακρίνουμε...

Γέρων Παρθένιος... Ηγούμενος Μονής Αγίου Παύλου Άγιον Όρος. Ομιλία στην τράπεζα.1 Μαρτίου 2023

...Όταν ήταν νέος μοναχός πήγε στον πνευματικό του τον ηγούμενο της Μονής του λέγοντας του ότι έχει το ακόλουθο πρόβλημα:

- Όταν κάθομαι με άλλους μοναχούς και μιλάμε ενώ είμαι ειρηνικός και δεν έχω κάτι μαζί με κανένα με πιάνει μια αναταραχή, λερωνωμε εσωτερικά και κατακρίνω και δεν μπορώ να το αποβάλλω.

Του λέει τότε ο πνευματικος: όποιον κατακρίνεις θα... του κάνεις ένα κομποσχοινι προσευχή κάθε φορά.

Ωραία είπε τότε ο μ. Παρθένιος.

Έλα όμως που δεν είχα ώρα λόγω διακονηματων εκκλησίας και χάθηκα από τα πολλά κομποσχοινια, ξεχνούσα, μπερδεύτηκα.

Πήγα και τον βρήκα τον πνευματικό και του είπα:

Τι αναπαύει περισσότερο την Παναγία μας;

Ρωτήθηκε ένας ενάρετος γέροντας:

- Τι αναπαύει περισσότερο την Παναγία μας;

Και ο σοφός εκείνος γέροντας απάντησε:

- α) να αγαπήσουμε και να μνημονεύουμε το όνομα του Υιού Της, με την ευχή του Χριστού

β) να αγαπήσουμε και να μιμηθούμε τη ζωή του Υιού Της και τη δική Της, μια ζωή γεμάτη αγάπη, ταπείνωση και αγνότητα, κατεξοχήν αυτές τις αρετές και γ) να αγαπήσουμε και να κάνουμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας.

Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας, περιέχουν πάρα πολύ Χάρη!

Νηστεύουμε 40 μέρες τα Χριστούγεννα, για να ευπρεπήσουμε τη φάτνη της ψυχής μας, να απαλλαχτεί από τα πάθη και να γεννηθεί εκεί μέσα ο Χριστός. Μ' αυτόν τον τρόπο, τιμούμε τον Χριστό που σαρκώθηκε.

Μνήμη του Aγίου Νήφωνος, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (11 Αυγούστου)

Λιπών ο Νήφων την κάτω προεδρίαν,

Χριστώ παρέστη τω προέδρω των όλων.

Άγιος Νήφων, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Άγιος Νήφων έλαμψε κατά τον ΙΕ’ αιώνα. Οι γονείς του, Νικόλαος και Μαρία, ήταν ευσεβείς και πλούσιοι. Ο Άγιος Νήφων, κατά κόσμον Νικόλαος, είχε δύο αδέλφια, τον Δημήτριο και τη Μαρία. Γεννήθηκε πιθανότατα στον Μυστρά, γύρω στο 1418, και αξιώθηκε να λάβει πολύ καλή μόρφωση, εκκλησιαστική και θύραθεν. Είχε δε ο Άγιος Νήφων τέτοιο χάρισμα λόγου και σοφίας, «ώστε όλοι θαύμαζαν την σύνεση των λόγων του».

Ο Άγιος Νήφων, προτού ακόμη ενηλικιωθεί, εγκατέλειψε τη χήρα μητέρα του και μετέβη στη Μονή «Πολεμάρχα» στην περιοχή της Επιδαύρου. Εκεί υποτάχθηκε στον ασκητή Αντώνιο, έγινε μοναχός και έλαβε το όνομα Νήφων. Από την αρχή της μοναχικής του πολιτείας «ἀργὸν λόγον δὲν ὡμίλησε ποτέ, οὔτε ἐγέ- λασεν, οὔτε βιβλίον ἐκκλησιαστικὸν ἀνέγνωσε χωρὶς νὰ χύσῃ δάκρυα, οὔτε λόγον ὡμίλησε ποτὲ χωρὶς τὴν εὐλογίαν τοῦ Γέροντός του». Είχε δε ως εργόχειρο την καλλιγραφία, διότι ήταν άριστος καλλιγράφος.

Ανάμνησις του εν Κερκύρα υπερφυούς κατά Αγαρηνών θαύματος του εν αγίοις Πατρός ημών Σπυρίδωνος του θαυματουργού (11 Αυγούστου)

Έρριξε παίδας στρατιάς αλλοφύλων,

Πόλιν τ’ έσωσε Κερκύρας ο προστάτης.

Απεικόνιση της πολιορκίας της Κέρκυρας και του θαύματος του αγίου Σπυρίδωνος

Πρόκειται για την εκδίωξη των Αγαρηνών με θαυματουργικό τρόπο από τον Άγιο Σπυρίδωνα, όταν αυτοί απειλούσαν με ολοκληρωτική καταστροφή την Κέρκυρα το 1716 μ.Χ.

Το 1715 μ.Χ. ο καπουδάν Χοντζά πασάς, αφού κατέκτησε την Πελοπόννησο κατά διαταγή του σουλτάνου προχωρεί για να καταλάβει και τα Επτάνησα. Και πρώτα – πρώτα βαδίζει προς την Κέρκυρα, που τόσο αυτή, όσο και τα άλλα νησιά βρισκόντουσαν κάτω από την Ενετική κυριαρχία.

Ένα πρωί της 24ης Ιουνίου 1716 μ.Χ. η τουρκική στρατιά με επίκεφαλής τον σκληρό στρατηγό της επέδραμε και πολιόρκησε την πόλη κι απ’ την ξηρά κι από τη θάλασσα. Επί πενήντα μέρες το αίμα χυνόταν ποτάμι κι από τις δύο μεριές. Οι υπερασπιστές Έλληνες και Βενετσιάνοι αγωνιζόντουσαν απεγνωσμένα για να σώσουν την πόλη. Τα γυναικόπαιδα, μαζεμένα στον ιερό ναό του αγίου μαζί με τους γέρους κι όσους δεν μπορούσαν να πάρουν όπλα προσεύχονται στα γόνατα και με στεναγμούς λαλητούς εκζητούν του προστάτη αγίου τη μεσιτεία. Σαν πέρασαν οι πενήντα μέρες οι εχθροί αποφάσισαν να συγκεντρώσουν όλες τις δυνάμεις τους και να κτυπήσουν με πιο πολλή μανία την πόλη. Κερκόπορτα ζητούν κι εδώ οι εχθροί για να τελειώσουν μια ώρα γρηγορώτερα το έργο τους. Απ’ την Κερκόπορτα δεν μπήκαν κι οι προγονοί τους και κατέκτησαν τη Βασιλεύουσα; Γι’ αυτό και προβάλλουν δελεαστικές υποσχέσεις, για να πετύχουν κάποια προδοσία.

Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν πιστεύω στον Θεό, είναι δημιούργημα του ανθρώπου» ~Βλαδίμηρος Κυριακίδης~

"Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας"

Παρακολούθησα ένα μικρό απόσπασμα της πρόσφατης συνέντευξης του Βλαδίμηρου Κυριακίδη στον Θανάση Λάλα, στο κατά τα άλλα αξιόλογο vidcast «Portraits», όπου μίλησε για τη σχέση του με τη θρησκεία και τον Θεό. Μια φράση του στάθηκε ιδιαίτερα μέσα μου:

«Δεν πιστεύω στον Θεό. Ο Θεός δεν είναι πίστη για μένα, είναι δημιούργημα του ανθρώπου».

Δεν στέκομαι στη φράση αυτή για να κρίνω έναν άνθρωπο αλλά γιατί έχω την εντύπωση ότι μέσα σε λίγες λέξεις συμπυκνώνεται ένα από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα που συνοδεύουν την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες.

Δημιούργησε ο άνθρωπος τον Θεό ή μήπως ο άνθρωπος αναζητά τον Θεό επειδή μέσα στην ίδια την ύπαρξή του υπάρχει η σφραγίδα του Δημιουργού;

"Χριστιανός": εκείνος, που "ο κόσμος τον έχει ξεπεράσει"...

Εδώ που τα λέμε - Επεισόδιο 2.

Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς εκπομπών της "Ευλογίας", με τίτλο «Εδώ που τα λέμε», ο πατήρ Γεώργιος Σχοινάς συνομιλεί με τον υποστράτηγο ε.α. Ανδρέα Συνοδινό.

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Αρχή μετανοίας… με απλά βήματα

Πώς θα μετανοήσει κανείς; Πώς θ’ αρχίσει;

Χρειάζεται να ξαποστάσει κατ’ αρχάς, να ξελαχανιάσει από το καθημερινό τρεχαλητό, το κυνηγητό της ηδονής, να στραφεί προς τα μέσα του, να κινηθεί από τη συνεχή ετεροπαρατήρηση στην αυτοπαρατήρηση, από το κουτσομπολιό των πάντων στη συνομιλία με τον άγνωστο εαυτό του.

Να σκύψει λίγο μέσα του, να σκάψει εντός του, να δει τις δυνάμεις, τις δυνατότητες, τα όρια, τις αντοχές, τα δοθέντα τάλαντα. Χρειάζεται περισυλλογή, αυστηρός αυτοέλεγχος, επιείκεια και κατανόηση των άλλων.

Να βρούμε τα ποσοστά της προσωπικής μας ευθύνης.

Να μη τα ρίχνουμε εύκολα και γρήγορα πάντα μόνο στους άλλους.

Απλά και ειλικρινά, τίμια και δίκαια πρέπει και αξίζει να οδηγηθεί ο εαυτός μας, που συνηθίζει να ξεγλιστράει σαν χέλι, να παραδεχθεί την αμαρτωλότητά του. Να θελήσει γενναία, ηρωικά και παλικαρίσια ν’ αναχωρήσει ανεπίστροφα από την αμαρτία.

Να μη επωάζει πια μνήμες και φιλεπίστροφους λογισμούς στα πρότερα, τ’ άχαρα, τ’ αμαρτωλά, τ’ ανέντιμα της προηγούμενης ζωής.

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Παρακαλώ Σε Παρθένε Βοήθησόν μοι εν τάχει

Η Παναγία είναι το καλύτερο που είχε να δώσει όλη η ανθρωπότητα στη θεότητα

Η Παναγία, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, τον μεγαλύτερο δογματικό πατέρα της Εκκλησίας μας, “κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος”.

Δηλαδή εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί μετά την Αγία Τριάδα τιμάμε την Παναγία. Μεγάλη όντως τιμή. Στο πρόσωπο της Παναγίας τιμάται το γυναικείο φύλο. Ο πιστός ελληνικός λαός τιμά ιδιαίτερα κι ευλαβείται πολύ την Παναγία.

Αυτό φαίνεται και στο ότι από τις 30.000 εκκλησίες, παρεκκλήσια κι εξωκλήσια όλης της Ελλάδος οι 6.000 είναι αφιερωμένες σε εορτές της Παναγίας και οι περισσότερες στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μάλιστα από τα 1.000 μοναστήρια της Ελλάδος τα 300 τιμώνται σ” εορτές της Παναγίας· Γέννηση, Ευαγγελισμός, Ζωοδόχος Πηγή, Τιμία Ζώνη, Κοίμηση. Τα στοιχεία αυτά λαμβάνουμε από τα επίσημα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος του 2008.

Άγιος Μάρτυς Λαυρέντιος ο Αρχιδιάκονος

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η ορθόδοξη χριστιανική Δύση έχει να μας επιδείξει μέγα, ανάλογο αριθμό μαρτύρων, με την ορθόδοξη Ανατολή. Η κοσμοκράτειρα Ρώμη αποτέλεσε, για τρεις και πλέον αιώνες το κέντρο όπου διαδραματίζονταν η πάλη του παλιού και γερασμένου προχριστιανικού κόσμου με τον νέο και εύρωστο χριστιανικό κόσμο, τη νέα ελπίδα της ανθρωπότητας.

Εκεί συντελέστηκε η μεγάλη σύγκρουση μεταξύ της θνήσκουσας ειδωλολατρίας και της Εκκλησίας του Χριστού. Η ρωμαϊκή εξουσία είχε κηρύξει την ολοκληρωτική εξόντωση του Χριστιανισμού, υποβάλλοντας σε ανείπωτους διωγμούς. Η πλειοψηφία των χριστιανών Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας ήταν Ρωμαίοι, διότι ως πολίτες της πρωτεύουσας του απέραντου ρωμαϊκού κράτους, βρισκόταν κοντά στην εξουσία και ως εκ τούτου ήταν πιο εύκολο να συλληφθούν και να μαρτυρήσουν για την χριστιανική τους πίστη, η οποία θεωρούνταν έγκλημα. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Μάρτυρας Λαυρέντιος ο Αρχιδιάκονος της Εκκλησίας της Ρώμης.

Κυριακή Ι' Ματθαίου: Η δύναμη της πίστης (Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιζ 14-23) Από τη δημιουργία του κόσμου και του χρόνου όλοι οι λαοί της γης πίστευαν πως υπάρχει πνευματικός κόσμος, αόρατα πνεύματα. Πολ­λοί άνθρωποι όμως απομακρύνθηκαν από τη θεωρία αυτή κι αποδίδουν μεγαλύτερη δύναμη στα πονηρά πνεύματα, παρά στα αγαθά. Με την πάροδο του χρό­νου θεοποίησαν τα πονηρά πνεύματα, έχτισαν ναούς προς τιμή τους, προσέφεραν θυσίες και προσευχές και κατέφευγαν σ’ αυτά για κάθε πρόβλημά τους. Όσο περνούσαν τα χρόνια πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τελείως την πίστη τους στα αγαθά πνεύματα κι αφέ­θηκαν να πιστεύουν μόνο στα πονηρά, στους «κακούς θεούς», όπως τα ονόμαζαν. Ο κόσμος αυτός έμοιαζε πια με στάδιο, όπου άνθρωποι και πονηρά πνεύματα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους. Τα πονηρά πνεύματα βασάνιζαν τους ανθρώπους όλο και περισσότερο, τους τύφλωναν πνευματικά, μόνο και μόνο για να σβήσουν από τη μνήμη τους την ιδέα του καλού Θεού και της μέγιστης και θεόσδοτης δύναμης των αγαθών πνευ­μάτων. Στις μέρες μας όλοι οι λαοί της γης πιστεύουν στα πνεύματα. Η πίστη αυτή από μόνη της είναι ορθή. Εκείνοι που απορρίπτουν τον πνευματικό κόσμο, το κάνουν επειδή η όρασή τους είναι μόνο σωματική κι έτσι δεν μπορούν να τον δουν. Ο πνευματικός κό­σμος όμως δε θα ήταν πνευματικός, αν ήταν ορατός στα σωματικά μάτια. Ο άνθρωπος που... ο νους του δεν έχει τυφλωθεί και την καρδιά του δεν την έχει κάνει αναίσθητη η αμαρτία, μπορεί κάθε μέρα και κάθε ώρα να νιώσει με όλη του την ύπαρξη, πως στον κόσμο αυτόν δεν είμαστε μόνοι μας.

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.17, 14-23]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι

(:και όταν κατέβηκαν από το όρος της Μεταμορφώσεως και ήλθαν προς το πλήθος, πλησίασε Αυτόν ένας άνθρωπος, που γονάτισε εμπρός Του και είπε: “Κύριε, σπλαχνίσου το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται, ταλαιπωρείται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατο κίνδυνο· διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό, και κινδυνεύει έτσι να καεί ή να πνιγεί. Και έφερα αυτόν προς τους μαθητές Σου με την παράκληση να τον θεραπεύσουν και αυτοί δεν μπόρεσαν να του χαρίσουν την θεραπεία”)»[Ματθ.17,14-16].

...και μετά θα διαφημίζουν ότι καλύτερα θα ήταν να σφραγιστεί κάποιος για να έχει μεγαλύτερη ασφάλεια...

Χάκερ διέγραψαν το "Κτηματολόγιο" της Ρουμανίας μέσα στις τελευταίες ειδήσεις των ημερών.

Ένας παλιός ηλεκτρολόγος μου είχε πει κάποτε ότι "από ότι περνάει ρεύμα από μέσα, καίγεται" θέλοντας να πει ότι είτε λάμπα, είτε τηλεόραση, είτε οποιαδήποτε συσκευή που χρησιμοποιεί ρεύμα, κάποια στιγμές νομοτελειακά θα καεί, αφού η θερμοκρασία δεν χαρίζει, φθείρει και σε βάθος χρόνου καταστρέφει.

Έτσι το βασικό αυτό αγραφο νόμο, εκείνοι που στηρίζουν το μέλλον του πλανήτη σε ηλεκτρονικό φακέλωμα, σερβερς, κλπ δεν τον υπολογίζουν, ενώ παράλληλα δεν υπολογίζουν ότι ένας χάκερ μπορεί να διαγράψει ολόκληρα data, όπως στην προκειμένη περίπτωση της Ρουμανίας.

Μνήμη του Aγίου Aποστόλου Mατθίου (9 Αυγούστου)

Eξήλθεν αρθείς Iούδας επί βρόχου,

Eισήλθεν αρθείς Mατθίας επί ξύλου.

Ήρθη αμφ’ ενάτην ξύλω ηΐθεος Mατθίας.

Μαρτύριο Αγίου Αποστόλου Ματθίου. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ήτον ένας από τους Eβδομήκοντα, όστις εσυγκαταριθμήθη μετά των ένδεκα Aποστόλων, αντί Iούδα του Iσκαριώτου, καθώς είναι γεγραμμένον εις το πρώτον κεφάλαιον των Πράξεων. Eκήρυξε δε το Eυαγγέλιον εις την έξω Aιθιοπίαν, την νυν λεγομένην Xαμπεσίαν. Πολλάς δε τιμωρίας υπομείνας από τους Aιθίοπας, εις χείρας Θεού παρέθετο το πνεύμα του.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Καλλινίκου Επισκόπου Εδέσσης (8 Αυγούστου)

Τὸν Καλλίνικον τιμῶμεν τῆς Ἐδέσσης,

Ἐπίσκοπον ἅγιον πνευματοφόρον.

Άγιος Καλλίνικος Εδέσσης

Ο εν αγίοις Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Καλλίνικος (κατά κόσμον Δημήτριος) Πούλος γεννήθηκε στο χωριό Σιταράλωνα Αγρινίου στις 26 Ιανουαρίου 1919 μ.Χ. από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και την Αικατερίνη. Ο παππούς του, Πατήρ Αθανάσιος και η γιαγιά του, Πρεσβυτέρα Σπυριδούλα, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροφή του.

Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Θερμού με άριστες επιδόσεις και εισήχθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1942 μ.Χ. αρίστευσε στις πτυχιακές εξετάσεις με προοπτικές πανεπιστημιακής προωθήσεως. Η περιγραφή του συμφοιτητού του, του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμοθέου, κάνει λόγο για το ότι τα δύσκολα εκείνα χρόνια της Κατοχής διάβαζαν μαζί το Ευαγγέλιο στο Ζάππειο και αναζητούσαν να επικοινωνήσουν με έναν ασκητή κοντά στην Αθήνα, για να μάθουν στην πράξη την πνευματική ζωή. Κατά την ομολογία του μακαριστού ευσεβούς και φιλοκαλικού θεολόγου Βασιλείου Μουστάκη, στον συμφοιτητή του Δημήτριο Πούλο «ἔβλεπες τόν ἀσκητικό ἄνθρωπο, μέ ὅλα τά σημάδια πάνω του τῆς τέλειας ἀφοσίωσης στόν Κύριο» και ήταν από τότε «ἕνα ἄκακο πρόβατο τοῦ Χριστοῦ», που επιδιδόταν στην «προσευχή καί στίς ἀγαθοεργίες» και «ἦταν μιά τόσο ὡραία ψυχή».

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 9.8.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ I' ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Μθ 17,14-23)]

    

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν;ἕως πότε ἀνέξομαι ἡμῶν;»

Ἀκούσαμε σήμερα ὅτι, κάποιος ἄνθρωπος, πλησίασε γονατιστὸς τὸν Ἰησοῦ καὶ τοῦ εἶπε˙ Κύριε ἐλέησε τὸν υἱό μου, διότι σεληνιάζεται καὶ ὑποφέρει. Διότι πολλὲς φορὲς ρίχνεται στὴν φωτιὰ ἢ στὸ νερό. Τὸν ἔφερα νωρίτερα στοὺς μαθητές σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν. Μίλησε ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπε˙ Ὦ γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη! Μέχρι πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Μέχρι πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τὸ παιδὶ ἐδῶ. Καὶ διέταξε ὁ Ἰησοῦς, καὶ τὸ δαιμόνιο βγῆκε καὶ τὸ παιδὶ θεραπεύθηκε τὴν ἴδια στιγμή. Ὅταν βρέθηκαν μόνοι, οἱ μαθητὲς ρώτησαν τὸν Ἰησοῦ, γιατὶ αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸ θεραπεύσουν; Καὶ τοὺς ἀπάντησε˙ Γιὰ τὴν ἀπιστία σας. Καὶ συνέχισε. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ἐὰν ἔχετε πίστι ὅσο τὸ σποράκι τοῦ σιναπιοῦ, θὰ λέτε στὸ βουνὸ αὐτό, πήγαινε ἀπὸ ἐδῶ ἐκεῖ, καὶ θὰ πηγαίνη, καὶ τίποτα δὲν θὰ σᾶς εἶναι ἀδύνατο. Αὐτὸ τὸ γένος τῶν δαιμονίων δὲν βγαίνει παρὰ μόνον μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία. Καὶ ἐκεῖ ποὺ γύριζαν γιὰ τὴν Γαλιλαία τοὺς ἀποκάλυψε ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε˙ Πρόκειται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ παραδοθῆ σὲ χέρια ἀνθρώπων, ποὺ θὰ τὸν θανατώσουν, καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα θὰ ἀναστηθῆ.

Πρόσκληση στην κεντρική εκδήλωση του Ανταμώματος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων

Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή, σας προσκαλούμε στην κεντρική εκδήλωση του Ανταμώματος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων, η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 8 Αυγούστου 2026 και ώρα 17:00, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Δήμου Φλώρινας.

Η φετινή διοργάνωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς στη Φλώρινα θα συναντηθούν οι Πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ομοσπονδιών από την Ελλάδα, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία και τη Νότια Αφρική, εκπροσωπώντας τον οργανωμένο Μακεδονικό Ελληνισμό της μητροπολιτικής Ελλάδας και της Ομογένειας.

Η παρουσία των εκπροσώπων του Παγκόσμιου Μακεδονικού Ελληνισμού προσδίδει στη διοργάνωση διεθνή χαρακτήρα και αναδεικνύει τη διαχρονική ενότητα, την ιστορική μνήμη και τη διαρκή προσφορά των Παμμακεδονικών Οργανώσεων στη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και των αξιών της Μακεδονίας.

Στην εκδήλωση θα απευθύνουν χαιρετισμούς εκπρόσωποι της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Εκκλησίας, καθώς και οι Πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ομοσπονδιών. Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Χατζηεφραιμίδης, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με θέμα: «Η αντίσταση των Ελλήνων κατά τον Μακεδονικό Αγώνα: Το διαχρονικό μήνυμα του Αγώνα»

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεων και θα συμβάλει στην επιτυχία μιας εκδήλωσης υψηλού ιστορικού, εθνικού και πολιτιστικού συμβολισμού.

Ευελπιστούμε ότι θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε πρόσθετη πληροφορία.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων

Ο Πρόεδρος

Γεώργιος Κοσμίδης

πηγή: https://neaflorina.gr/

Κάμερες και παρακολούθηση παντού;

Κάμερες και παρακολούθηση παντού; Ας το ξανασκεφτούμε...

Δεν είναι τόσο αθώο. 

Η επέλαση της ΑΙ ως πλήγμα για την ενημέρωση – Αγώνας για να προστατευθούμε από την ψεύτικη γνώση

Ο ψηφιακός κόσμος όπως τον ξέραμε, χάνεται. Η ΑΙ έχει αρχίσει να σαρώνει το διαδίκτυο, και την ενημέρωση μέσα από αυτό. Και σταδιακά θα είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε την πραγματική από την ψευδή πληροφορία.

Όποιος θελήσει να κάνει μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, θα το διαπιστώσει. Πάνω-πάνω στην αναζήτηση θα εμφανιστεί μια γρήγορη -ή όχι και τόσο γρήγορη ή εκτενής- δημοσίευση από την ΑΙ της Google με «όλες» τις πληροφορίες που αναζητήθηκαν.

Τι έχει συμβεί; Στην ουσία, όπως επισημαίνει το Axios, η Google σταμάτησε να μας παρεπέμπει σε ιστότοπους για απαντήσεις και πληροφορίες. Και αυτό αφορά και τους ειδησεογραφικούς ιστότοπους. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιεί την ΑΙ για να δώσει απαντήσεις στους χρήστες της. Τι κάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Στην ουσία, συγκεντρώνει ό,τι πληροφορίες βρίσκει αριστερά-δεξιά και τις αναπαράγει. Χωρίς κρίση και χωρίς έλεγχο. Ο κίνδυνος για παραπληροφόρηση είναι τεράστιος. Ειδικά όσο η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΈΑ ΠΑΤΈΡΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗ ΠΑΝΤΕΛΉ ΔΙΑΜΑΝΤΆΚΗ.

Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής:

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

Παντελή μας πολυαγαπημένε,

Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Ο Θεός, το δάσος και το εκκλησάκι που δεν κάηκε...

Ένας Θεός στα μέτρα μας

Στυλιανός Καβάζης / Αντίβαρο

«Ένας Θεός που θα έσωνε το δάσος, τα ζώα και τους ανθρώπους και θα έκαιγε μόνο το εκκλησάκι θα ήταν ο Θεός μου».

Μια φράση που από προχθές κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο και παρουσιάζεται ως δήθεν κραυγή αγωνίας μπροστά στην καταστροφή. Πίσω όμως από αυτή τη φράση κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα, αναζητούμε τον Θεό όπως μας αποκαλύφθηκε ή έναν Θεό όπως θα θέλαμε εμείς να είναι;

Από χθες βλέπω να διακινείται ένα συγκεκριμένο κείμενο από ένα πρόσωπο που εδώ και χρόνια έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη και δεν εκφράζεται μέσα από τη χριστιανική παράδοση. Αυτό, σε μια ελεύθερη κοινωνία, είναι δικαίωμά του. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά, να αμφισβητεί, να πιστεύει ή να μην πιστεύει. Ωστόσο δεν δικαιολογείται η εμμονή του σε κάθε ευκαιρία να προβάλλει με κάθε τρόπο το μένος του εναντίον του Χριστιανισμού και κυρίως το πώς βιώνουν και εκφράζουν την πίστη τους οι απλοί άνθρωποι.

Στην κορυφή του Άθω για τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος

 

Στην κορυφή του Αγίου Όρους, στα 2033 μέτρα, βρίσκεται ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος το οποίο χτίστηκε επί οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ το 1894 και εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1895.

Η διαδρομή πήγαινε-έλα ξεκινώντας από την Σκήτη της Αγία Άννα; διαρκεί περίπου 8 ώρες. Η κορυφή έξι μήνες το χρόνο είναι καλυμμένη με χιόνι.

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου: «Ο Κύριος έλαμψε για μας –όχι για τον εαυτό του– και θέλει και εμείς να χαρούμε αυτό το Φως»

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης

Μεταφερθήκαμε νοερά στο Όρος Θαβώρ, εκεί που έγινε η Μεταμόρφωση του Κυρίου.

Είδαμε νοερά τον Θεάνθρωπο Σωτήρα μας μεταμορφούμενο, λάμποντα ως τον ήλιο, και τα ενδύματά Του λευκά ως το φως. Είδαμε τους εκπροσώπους της Παλαιάς Διαθήκης, τον προφήτη Ηλία και τον προφήτη Μωϋσή, να συνομιλούν με τον Ιησού. Είδαμε τους αγίους Αποστόλους να εξίστανται και να θαυμάζουν. Και όπως λέγουν όσοι επισκέπτονται το Όρος Θαβώρ της Μεταμορφώσεως, την ημέρα αυτή της εορτής όλο το Όρος ευωδιάζει. Έτσι και με αυτό ακόμη το σημείο, αυτή την ουράνια ευωδία, την οποία οι ευλαβείς προσκυνητές του Όρους της Μεταμορφώσεως σήμερα αισθάνονται, δίνει ο Κύριος μία ακόμη απόδειξη της παρουσίας Του και της Χάριτός Του επάνω σ’ αυτό το ευλογημένο Θαβώριο Όρος.

Μνήμη του Aγίου Oσιομάρτυρος Δομετίου του Πέρσου και των δύω μαθητών αυτού (7 Αυγούστου)

Yπέρ τα πάντα σοι συναθλείν εκ λίθων,

Mύστας Πάτερ σους εξεπαίδευσας τάχα.

Συν δυσίν εβδομάτη Δομέτιος ελεύσθη μύσταις.

Μαρτύριο Οσιομάρτυρος Δομετίου του Πέρσου

Oύτος, ήτον μεν κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου εν έτει τιη΄ [318]. Eκατάγετο δε από την Περσίαν. Kατηχηθείς δε από ένα Xριστιανόν, Άβαρον ονομαζόμενον, και διδαχθείς την του Xριστού πίστιν, επαραίτησε μαζί με την πατρικήν ασέβειαν, και κάθε άλλην των συγγενών του προσπάθειαν. Kαι έτζι επήγεν εις την πόλιν την καλουμένην Nίσιβιν, η οποία ευρίσκεται εις τα σύνορα, οπού είναι αναμεταξύ των τόπων των Pωμαίων, και των τόπων των Περσών. Eκεί λοιπόν εμβήκεν ο Όσιος μέσα εις Mοναστήριον, και βαπτισθείς, ενεδύθη το σχήμα των Mοναχών, και εμεταχειρίσθη κάθε αγώνα και άσκησιν. Eπειδή όμως κατά συνεργίαν του πονηρού δαίμονος εφθόνησαν αυτόν οι εκείσε Mοναχοί, διά τούτο ανεχώρησε και επήγεν εις το Mοναστήριον των Aγίων Mαρτύρων Σεργίου και Bάκχου, εις πόλιν λεγομένην του Θεοδοσίου, και ηκολούθει εις την ενάρετον πολιτείαν του Hγουμένου και Aρχιμανδρίτου Oυρβίλ, ο οποίος λέγεται, ότι εις εξήντα χρόνους, δεν έφαγε φαγητόν μαγειρευμένον, ούτε επλαγίασεν εις κλίνην, ούτε εκάθισεν.

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ. Στήν Θεία Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [ομιλία 2η]

Όπου και απόδειξη ότι, αν και το κατ᾽ αυτήν θειότατο φως είναι άκτιστο, όμως δεν είναι ουσία του Θεού.

Ο Προφήτης Ησαΐας προείπε για το ευαγγέλιο ότι «λόγον συντετμημένον Κύριος ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ(: λόγο συντετμημένο θα δώσει ο Κύριος σε ολόκληρη την οικουμένη)» [Ησ. 10, 23]. «Συντετμημένος λόγος» είναι εκείνος που μέσα σε λίγες λέξεις περικλείει πλούσιο νόημα. Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, σήμερα όσα έχουμε εκθέσει κι ας προσθέσουμε όσα υπολείπονται, για να εμφορηθούμε ακόμη περισσότερο από τα εναποκείμενα άφθαρτα νοήματα και ολόκληροι να καταληφθούμε από τα θεία.

«Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν· καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς(:Ύστερα από έξι ημέρες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του και τους ανέβασε σε ένα ψηλό βουνό, ιδιαιτέρως μόνο αυτούς. Και εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά τους˙ και έγινε το πρόσωπό Του λαμπρό σαν τον ήλιο, και τα ενδύματά Του λευκά σαν το φως)» [Ματθ. 17, 1-2].

Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Τι γιορτάζουμε

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Κατά τη διήγηση των Ευαγγελιστών, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήρε από τους μαθητές τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στό όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί. Όπως σημειώνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Eπήρε δε τρεις μόνους Aποστόλους, ως προκρίτους και υπερέχοντας.

O μεν γαρ Πέτρος επροκρίθη, επειδή ηγάπα πολλά τον Xριστόν. O δε Iωάννης, επειδή ηγαπάτο από τον Xριστόν. O δε Iάκωβος, επειδή εδύνετο να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον και ο Kύριος έπιεν».

Οι τρεις μαθητές Του, όπως ήταν κουρασμένοι από τη δύσκολη ανάβαση στο Θαβώρ και ενώ κάθισαν να ξεκουραστούν, έπεσαν σε βαθύ ύπνο. Όταν, ξύπνησαν, αντίκρισαν απροσδόκητο και εξαίσιο θέαμα. Το πρόσωπο του Κυρίου άστραφτε σαν τον ήλιο, και τα φορέματα Του ήταν λευκά σαν το φως. Τον περιστοίχιζαν δε και συνομιλούσαν μαζί Του δυο άνδρες, ο Μωϋσής και ο Ηλίας (βλέπε 20 Ιουλίου). Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας.

Οσίου Εφραίμ του Σύρου: Λόγος στην Θεία Μεταμόρφωση του Κυρίου

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Ἀπό τούς ἀγρούς τέρψεις συγκομιδῆς καί ἀπό τά ἀμπέλια τρύγος ἐδεσμάτων. Καί ἀπό τίς Γραφές διδαχή ζωοποιός. Ὁ ἀγρός μία φορά ἔχει τήν συγκομιδή καί τό ἀμπέλι μιά φορά ἔχει τόν τρύγο. Ἡ Γραφή, ὅμως, πάντοτε ἀναβλύζει διδαχή ζωοποιό.

Ὁ ἀγρός, ὅταν θεριστεῖ, μένει ἔρημος. Καί τό ἀμπέλι, ὅταν τρυγηθεῖ, ταπεινώνεται. Ἡ Γραφή, ὅμως, ἄν καί θερίζεται καθημερινά, τά στάχυα τῶν ἑρμηνειῶν τῶν λόγων της δέν ἐκλείπουν. Καθημερινά τρυγᾶται καί τά σταφύλια τῆς ἐλπίδας πού κρύβει δέν δαπανῶνται. Ἄς πλησιάσουμε λοιπόν τόν ἀγρό τοῦτο κι ἄς ἀπολαύσουμε τά ζωοποιά του ρεῖθρα καί ἄς θερίσουμε ἀπ᾽ αὐτόν στάχυα ζωῆς, τούς λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶπε: «Βρίσκονται ἐδῶ κάποιοι, οἱ ὁποῖοι δέν θά γευθοῦν θάνατο, ἕως νά δοῦν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ ἐρχόμενο στήν δόξα Του».

Καί μετά ἀπό ἕξι ἡμέρες παρέλαβε τόν Σίμωνα Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν ἀδελφό του Ἰωάννη καί τούς ἀνέβασε σέ πολύ ψηλό βουνό καί μεταμορφώθηκε ἐνώπιόν τους. Καί ἔλαμψε τό πρόσωπό του ὅπως ὁ ἥλιος, τά δέ ροῦχα του ἔγιναν λευκά σάν τό φῶς. Πράγματι, οἱ ἄνδρες γιά τούς ὁποίους εἶπε ὅτι δέν θά γευθοῦν θάνατο, ἕως νά δοῦν τόν τύπο τῆς ἐλεύσεώς Του, αὐτοί οἱ τρεῖς ἀπόστολοι εἶναι, τούς ὁποίους πῆρε κοντά Του καί ἀνέβηκαν στό βουνό, ὅπου τούς ἔδειξε πῶς πρόκειται νά ἔλθει κατά τήν ἐσχάτη ἡμέρα στήν δόξα τῆς θεότητάς Του καί μέ τό σῶμα τῆς ἀνθρωπότητάς Του. Τούς ἀνέβασε στό βουνό, γιά νά τούς δείξει ποιός εἶναι καί ποίου υἱός. Διότι, ὅταν τούς ρωτοῦσε, «ποῖος λένε οἱ ἄνθρωποι ὅτι εἶμαι ἐγώ, ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου;» ἐκεῖνοι ἀποκρίθηκαν: «Ἄλλοι, πώς εἶσαι ὁ Ἠλίας· ἄλλοι, ὁ Ἱερεμίας ἤ ἕνας ἀπό τούς προφῆτες» (Μάρκ. 8, 27-30. Ματθ. 16, 13-20. Λουκ. 9, 18-20.).

Ακούραστα να κράζουμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς»

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Υπάρχουν απειλές από μέσα μας, από τους κακούς ανθρώπους, από τα στοιχεία της φύσεως, από τον διάβολο· από παντού. Χρειάζεται ακούραστα να κράζουμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».

Και να μην το πούμε, το ξέρει η Παναγία, αλλά εμείς πρέπει να κράξουμε πάλι και ξανά, διότι έτσι θα μάθουμε στην πράξη να παίρνουμε σωστή στάση ενώπιον του Θεού. Καθώς κράζεις και δεν γίνεται αυτό που θέλεις, θα μάθεις τελικά όχι απλώς να κράζεις, αλλά να πέσεις κάτω, να συντριβείς ενώπιον του Θεού – να αποφασίσεις επιτέλους να δεις την αμαρτία σου, να την ομολογήσεις και να μετανοήσεις – για να προχωρήσεις.

Δεν μπορείς να ζήσεις πνευματική ζωή χωρίς θυσία. Θα ζορίσεις τον εαυτό σου. Προσεύχεσαι; Και μία μόνο φορά να πεις «Κύριε, ελέησον», να το πεις με πόνο, με ένταση, με πίστη. Να το πεις με την καρδιά σου. Αυτή είναι η θυσία.

Η ποιμαντική αγωνία του Ιερού Χρυσοστόμου - Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Τοπάλης

‘’Πολλή βλέπω τήν δυσκολία τοῦ πράγματος. Πολλές φορές σε ἄλλους καιρούς, πού μπορεῖ νά εἶστε καθαροί, δέν προσέρχεσθε στήν Θεία Κοινωνία, ἀλλά ὅταν ἔρθει τό Πάσχα, ἀκόμη κι ἄν ἔχετε κάποια ἁμαρτία πλησιάζετε. Ὤ! τῆς συνήθειας, ὤ! τῆς προλήψεως, στά χαμένα γίνεται ἡ καθημερινή Θεία Λειτουργία, στά χαμένα παριστάμεθα στό θυσιαστήριο καί κανένας νά μή συμμετέχει.

Αὐτά σᾶς τά λέγω ὄχι γιά νά προσέρχεσθε στήν Θεία Κοινωνία ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχε, ἀλλά γιά νά προετοιμάζετε ἄξιους τούς ἑαυτούς σας για αὐτό. Δέν εἶσαι ἄξιος νά παραμείνεις στήν θυσία, τότε δέν εἶσαι ἄξιος καί γιά τήν Θεία Κοινωνία; Τότε οὔτε καί γιά τήν προσευχή. Ἀκοῦς τόν διάκονο νά στέκεται καί νά λέγει· ὅσοι εἶστε ἐν μετανοίᾳ νά ἀπέλθετε ὅλοι. Αὐτοί πού δέν μετέχουν στήν Θυσία εἶναι οἱ ἐν μετανοίᾳ. Γιατί, λοιπόν λέγει, ἀπέλθετε ὅσοι δέν μπορεῖτε νά παραμείνετε στήν προσευχή καί σύ μοῦ στέκεσαι μέ ἰταμότητα; Ἀλλά δέν ἀνήκεις σέ αὐτούς, ἀλλά στούς δυναμένους νά συμμετέχουν καί δέν φροντίζεις καθόλου γιά νά κοινωνήσεις; Γιά τίποτα τό θεωρεῖς;

Από σήμερα είμαστε κατ' επιλογή μας, πολίτες δεύτερης κατηγορίας...

(αλλά ακόμα ελεύθεροι...)

Γράφει ο Θάνος

Εδώ και καιρό έχει αρχίσει το πρεσάρισμα για το ηλεκτρονικό φακέλωμα στην πατρίδα μας πρωτίστως με την έκδοση των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων και εκ δευτέρου με τον Προσωπικό Αριθμό κάθε πολίτη που ενώνει όλα τα μητρώα του και καταργεί τον ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ κλπ...

Η κυβέρνηση εφαρμόζει ακριβώς την ίδια εκβιαστική πρακτική δημιουργώντας πανικό στους πολίτες για να επιβάλλει το ψηφιακό φακέλωμα όπως και τότε τα μπόλια και τις απαγορεύσεις...

Με τα μπόλια το 2020 φυσικά, έπεσε πολύ μεγαλύτερος πανικός και εκβιασμός και μόνο 2 εκατομμύρια Έλληνες μπόρεσαν να αντισταθούν μέχρι τέλους στο πειραματικό σκεύασμα που τους ανάγκασε να δεχθούν στο σώμα τους, η νεοταξική κυβέρνηση και οδήγησε και οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες σε τρομερές παρενέργειες ακόμα και 5 χρόνια μετά...και ακόμα και σε ξαφνικούς "ανεξήγητους" θανάτους...

Είναι οι «νέου τύπου οικογένειες» το μέλλον της Ελλάδας μας, κυρία Υπουργέ;

Ποιο είναι το μέλλον μιας κοινωνίας που επενδύει σε ελλιπείς, 

στείρες και πολυδάπανες συγκατοικήσεις;

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κας Δόμνας-Μαρίας Μιχαηλίδου πως «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος, και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για inclusion και διαφορετικότητα. Δεν μπορείς να πεις ότι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δύο γονείς και τρία παιδιά. Δεν μπορείς να το πεις αυτό. Έχουμε πολυδιάσπαση των νοικοκυριών. Η δική μας πολύ μεγάλη αγωνία είναι να δημιουργήσουμε όλες αυτές τις ελευθερίες, όλον αυτόν τον χώρο, το χρόνο, και το χρήμα, που μπορεί να χρειάζεται μια οικογένεια, έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερα να κάνει την δική της επιλογή». (1)

Με λίγα λόγια: Η παραδοσιακή οικογένεια (κατά την Υπουργό) δεν έχει προοπτική. Σήμερα, η οικογένεια αναπτύσσεται μέσα από την διαφορετικότητα, την συμπερίληψη και τις επιλογές, και επιθυμία είναι να δημιουργηθούν ελευθερίες, χώρος, χρόνος και ΧΡΗΜΑ για να υλοποιηθούν αυτές τις επιλογές.

4 Αυγούστου: Τιμούμε την καθιέρωση του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας

Σήμερα τιμούμε την καθιέρωση του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας, στις 4 Αυγούστου 1865, ενός συμβόλου που συμπυκνώνει την ιστορική μνήμη, τους αγώνες και τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού.

Οι στίχοι του Διονυσίου Σολωμού και η μουσική του Νικολάου Μάντζαρου μας υπενθυμίζουν τη δύναμη ενός λαού που, όταν παραμένει πιστός στις αρχές, στην ταυτότητα και στις παραδόσεις του, μπορεί να ξεπερνά κάθε δυσκολία.

Πάνω απ’ όλα, μας υπενθυμίζουν την ανεκτίμητη αξία της Ελευθερίας.

Για τη ΝΙΚΗ, ο Εθνικός Ύμνος αποτελεί διαρκές κάλεσμα ευθύνης. Μας θυμίζει ότι η αγάπη για την πατρίδα δεν εξαντλείται στα λόγια ή στις επετειακές αναφορές, αλλά εκφράζεται καθημερινά μέσα από την προσφορά, την ενότητα, την υπεράσπιση των αξιών μας και τον σεβασμό στην ιστορική μας κληρονομιά.

Σε μια εποχή ταχύτατων αλλαγών, η διατήρηση της εθνικής συνείδησης δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν. Αποτελεί προϋπόθεση για να οικοδομήσουμε το μέλλον με αυτοπεποίθηση, σταθερότητα και σαφή προσανατολισμό.

Ο Εθνικός Ύμνος παραμένει η φωνή της ιστορίας μας και, ταυτόχρονα, μια υπόσχεση προς τις επόμενες γενιές:

Η Ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η πίστη στις αξίες που συγκροτούν το έθνος μας θα συνεχίσουν να φωτίζουν τον δρόμο της Ελλάδας.

Τιμούμε σήμερα το σύμβολο που ενώνει όλους τους Έλληνες και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να υπηρετούμε την πατρίδα με ευθύνη, συνέπεια και αγάπη.

πηγή: https://o-nekros.blogspot.com/

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eυσιγνίου (5 Αυγούστου)

Eυσίγνιον τέμνουσι τον Xριστού φίλον,

Tομής μέχρι κράζοντα, Xριστός μοι φίλος.

Πέμπτη Eυσιγνίοιο κάρη κονίησιν εμίχθη.

Άγιος Μάρτυς Ευσίγνιος. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα

 στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο Άγιος εκατάγετο από την Aντιόχειαν, ήτον δε στρατιώτης επί της βασιλείας Kώνσταντος του Xλωρού, του πατρός του Mεγάλου Kωνσταντίνου, εν έτει τδ΄ [304]. Έγινε δε χρόνων εκατόν δέκα, και έφθασεν έως εις τους χρόνους Iουλιανού του παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα΄ [361]. Διεπέρασε δε εις την στρατιωτικήν ζωήν χρόνους εξήκοντα. Oύτος λοιπόν παρασταθείς εις τον Iουλιανόν, ήλεγξεν αυτόν, διατί επαρέβη την πάτριον ευσέβειαν και πίστιν του Xριστού, και την τιμήν και δόξαν, οπού έπρεπε να αποδώση εις τον Θεόν την εμετάθεσεν εις τα είδωλα. Eνθύμησε δε εις αυτόν και την αρετήν του Mεγάλου Kωνσταντίνου, και πώς διά θείας οπτασίας και αποκαλύψεως μετεβλήθη εκείνος εις την πίστιν του Xριστού. Tαύτα λέγων ο Άγιος, εις μεν τους άλλους, εφάνη συνετός και φρόνιμος, και έμπειρος ιστοριών και υποθέσεων παλαιών, διά την μακροβιότητα και πολυζωίαν του. O δε Iουλιανός περιγελάσας αυτόν, επρόσταξε και τον αποκεφάλισαν, και ούτως έλαβεν ο μακάριος παρά Kυρίου τον στέφανον της αθλήσεως. (Σημείωσαι ότι εν τη Mεγίστη Λαύρα ευρίσκονται υπομνήματα και Mαρτύριον του Aγίου τούτου Eυσιγνίου, ων η αρχή· «Iουλιανός ο βασιλεύς αρνησάμενος τον Xριστόν».)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Πανηγυρίζει το εξωκκλήσι Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο ύψωμα 1020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

(ΥΨΩΜΑ 1020)

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Τετάρτη 5 Αυγούστου

19.00 Ἑσπερινὸς

Πέμπτη 6 Αὐγούστου

07.30 Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Κατά τις ώρες των Ιερών Ακολουθιών θα είναι δυνατή η πρόσβαση στο Εξωκκλήσι και σε οχήματα από την πύλη του Δασαρχείου.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

πηγή: https://neaflorina.gr/

«Η κυβέρνηση ηττήθηκε. Οι θυσίες του κόσμου δεν πήγαν χαμένες» | Δήμος Θανάσουλας

 

πηγή: https://www.youtube.com/

«Αναζήτησε έναν πνευματικό που να ζει τον Χριστό στην καρδιά του»

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.

Προσευχήσου, αναζήτησε, όχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον “αγιορείτη”, τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε από αυτά. Έναν παπά που να ζει τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.

Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που... λέει το γεροντικό, να έχει καρδιά! Καρδιά ανθρώπου!

Ἡ εὐκαιρία τοῦ καλοκαιριοῦ

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ξεκούρασης, περιπλάνησης κι ἀνέμελης ζωῆς γιὰ ὅλους μας…

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ἐπαφῆς μὲ τὴ φύση (τὴ θάλασσα ἢ τὸ βουνό), γνωριμίας ἀγνώστων τόπων, ἀνθρώπων, νοοτροπιῶν κ.λπ…

Λέμε, πάλι, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι μία θαυμάσια εὐκαιρία γνωριμίας μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπᾶμε, ἐπαφῆς μὲ τὴν οἰκογένειά μας [ποὺ … πόσο (καλὰ) βλεπόμαστε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ὅλοι ἀπασχολημένοι μὲ τὶς δουλειὲς καὶ τὰ διαβάσματά μας;], ἐπαφῆς καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας ἀκόμη…

Λέμε, τέλος, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι καὶ ἡ εὐκαιρία νὰ ξεφύγει κανεὶς ἀπ’ τὰ ὅποια προβλήματά του…

Ναί, ὅλα αὐτὰ εἶναι τὸ καλοκαίρι, κι ἄλλα ἀκόμη ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ προσθέσουμε. Ἀναμφισβήτητα, εἶναι μία σπουδαία διέξοδος, ἕνα ἐξαιρετικὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, ἀρκεῖ…

Αγία Νόννα: παράδειγμα μητέρας και συζύγου (5 Αυγούστου)

Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης, μαθηματικός

Δυο δρόμοι υπάρχουν στην πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Είναι ο δρόμος του μοναχισμού, της εγκατάλειψης του κόσμου τούτου και η αφιέρωση εις τον Θεόν. Μακριά από τις μέριμνες της καθημερινότητας αφοσιώνεσαι στη δοξολογία του Σωτήρα μας Χριστού με κόπους, με νηστεία και προσευχές. Είτε σε μοναστήρι, είτε σε σκήτη, είτε σε καλύβη. Μοναδική μέριμνα η ευαρέστηση του Κυρίου με κάθε τρόπο. O άλλος δρόμος είναι ο έγγαμος βίος, η δημιουργία οικογένειας και γεννήσεως παιδιών, αν ο Θεός ευδοκήσει. Βεβαίως η εργασία για να αποκτήσομε τα απαραίτητα για να ζήσουμε, η φροντίδα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας αποτελούν καθημερινό μέλημα. Πολεμά και αυτούς ο αντίδικος, προσπαθεί να διαλύσει την οικογένεια. Είναι παραδεκτό ότι βασικός πυλώνας μιας σωστής οικογένειας είναι η γυναίκα ως σύζυγος και ως μάνα.

Θα γίνει αντιληπτό αυτό αν θυμηθούμε αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέγει: πίσω από ένα πετυχημένο άνδρα κρύβεται μια γυναίκα. Ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια είναι ιερός. Συμβάλλει τα μέγιστα για να στηθεί και να μεγαλουργήσει η οικογένεια. Εφ’ όσον η κάθε οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία θα είναι σωστή, δεν θα έχουμε προβλήματα.

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω (4 Αυγούστου)

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω, 

Mαξιμιλιανού, Eξακουστωδιανού, 

Iαμβλίχου, Mαρτινιανού, Διονυσίου, Aντωνίνου1, και Kωνσταντίνου

Tον επτάριθμον τιμώ χορόν Mαρτύρων,

Δείξαντα ανάστασιν νεκρών τω κόσμω.

Tη δε τετάρτη νεκροέγερτοι ξύνθανον επτά.

Άγιοι επτά Παίδες οι εν Εφέσω. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ [252], οίτινες αφ’ ου διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα των τα υπάρχοντα, εμβήκαν μέσα εις ένα σπήλαιον και εκρύφθησαν. Παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθούν από τον δεσμόν του σώματος, και να μη παραδοθούν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος εγύρισεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς διά να έλθουν να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μαθών, ότι απέθανον μέσα εις το σπήλαιον, επρόσταξε να φράξουν την πόρταν του σπηλαίου. Aπό τότε λοιπόν επέρασαν τριακόσιοι εβδομηνταδύω χρόνοι, έως εις τους τριανταοκτώ χρόνους της βασιλείας του μικρού Θεοδοσίου, ήτοι εν έτει υμϛ΄ [446]2.

Μνήμη της Oσίας Mητρός ημών και Mάρτυρος Eυδοκίας και της ανακομιδής των λειψάνων αυτής (4 Αυγούστου)

Oσμή τι τούτο; σώμα της Eυδοκίας,

Aθλητικών απόζον ήκει χαρίτων.

Aύτη η Aγία Mάρτυς του Xριστού Eυδοκία, εκατάγετο από την Aνατολήν. Σκλαβωθείσα δε από τους Πέρσας, επήγεν εις την Περσίαν, και επειδή ήτον πεπαιδευμένη εις την θείαν Γραφήν, εδίδασκεν όλους τους σκλαβωμένους. Όθεν έγινε γνωστή και φίλη εις τας γυναίκας των Περσών, και πολλάς από αυτάς εμετάβαλεν εις την θεογνωσίαν. Διά τούτο εδιαβάλθη εις τους κριτάς, και εδάρθη με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις φυλακήν, και έμεινεν εκεί μήνας δύω. Mετά ταύτα πάλιν εκρίθη, και επειδή ωμολόγησε τον Xριστόν Θεόν αληθινόν, εδάρθη τόσον δυνατά με ραβδία ακανθωτά της ροδίας, ώστε οπού αι μεν σάρκες αυτής, ανέλυσαν και έπεσον κατά γης. Oι δε δέρνοντες αυτήν, εκοκκίνισαν από τα αίματά της. Έπειτα έρριψαν πάλιν αυτήν εις την φυλακήν. Aφ’ ου δε απέρασαν έξ μήνες, εύγαλαν αυτήν και την έκριναν τρίτον. Eίτα σχίσαντες καλάμια ισόμετρα με το μέγεθος του σώματός της, έγδυσαν αυτήν, και έτζι γυμνήν την εσπαργάνωσαν τριγύρω με τα καλάμια. Έπειτα έσφιγξαν τα καλάμια με ένα σχοινίον λεπτόν τόσον δυνατά, εις τρόπον ότι εμπήχθηκαν τα καλάμια μέσα εις τας σάρκας του σώματός της.

Ο Αγγειοπλάστης και Γιατρός ο Χριστός - Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας τονίζει τήν ἀνάγκη τῆς συνεχοῦς Θείας Κοινωνίας πού εἶναι τό φάρμακο γιά νά μήν ὀλισθαίνει ὁ ἄνθρωπος στήν ἁμαρτία. Τό σῶμα μας εἶναι ἕνα ὀστράκινο σκεῦος πού εὔκολα θρυμματίζεται καί πού σάν χωμάτινο εὔκολα ἀρρωσταίνει ἀπό τήν ἁμαρτία. Ὅμως ἐκεῖ μέσα κατοικεῖ ἕνας ὁλόκληρος θησαυρός μέ τό βάπτισμά του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀγγειοπλάστης καί ὁ γιατρός. Πρέπει ὁ Χριστός νά κατοικεῖ συνεχῶς μέσα μας μέ τήν Θεία Κοινωνία, γιά νά ἀναπλάθει τό ραγισμένο πήλινο σκεῦος μας καί νά γιατρεύει τά ἄρρωστα μέλη μας ἀπό τήν ἁμαρτία.

‘’Γι' αὐτό ἔχουμε διαρκῶς ἀνάγκη ἀπό τήν Σάρκα τοῦ Χριστοῦ καί μετέχουμε συνεχῶς στήν ἱερή τράπεζα, ὥστε νά μένει μέσα μας ἐνεργός ὁ νόμος τοῦ πνεύματος καί νά μή μείνει τόπος γιά τήν ζωή τῆς σαρκός οὔτε καί νά βρεῖ ἡ σάρκα εὐκαιρία νά ὀλισθήσει στήν γῆ, ὅπως πέφτουν τά βαριά σώματα, ἄν λείψει τό στήριγμά τους. To Μυστήριο, βέβαια, εἶναι κατά πάντα τέλειο καί δέν ὑπάρχει τίποτε πού νά χρειάζονται οἱ πιστοί, πού νά μήν τούς τό παρέχει μέ ἀφθονία. Ἐπειδή ὅμως ἡ φαυλότητα τοῦ ὑλικοῦ σώματος δέν ἀφήνει τήν σφραγίδα τοῦ Μυστηρίου ἀναλλοίωτη - διότι ‘’ἔχομεν τόν θησαυρόν ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν’’ -, γιά αὐτό δέν λαμβάνουμε μόνο μία φορά τό φάρμακο ἀλλά συνεχῶς. Εἶναι ἀνάγκη νά βρίσκεται συνεχῶς ὁ Πλάστης κοντά στόν πηλό καί να τόν ἀναπλάθει, κάθε φορά πού παραμορφώνεται. Καί ἔχουμε συνεχῶς ἀνάγκη ἀπό τό χέρι τοῦ Ἰατροῦ, γιά νά θεραπεύει τό ὑλικό μας σῶμα, ὅταν ἐξαντλεῖται, καί νά ἐπανορθώνει τό φρόνημά μας, ὅταν κάμπτεται, μή τυχόν καί χωρίς νά τό καταλάβουμε μᾶς βρεῖ ὁ πνευματικός θάνατος. ‘’Ὁ Θεός νεκρούς ὄντας τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ’’, λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Καί ἀλλοῦ λέει: ‘’τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαρίζει τήν συνείδησιν ἡμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι ’’.

Αρχιμανδρίτης 

π. Σεβαστιανός Τοπάλης

Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για το inclusion και τη διαφορετικότητα.»

Αυτή ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Ομολογώ πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».

Και τότε αναρωτήθηκα:

Πώς φτάσαμε από την Αγία Ελληνική Οικογένεια, τη μικρή Εκκλησία του σπιτιού, το θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας επί αιώνες, στο σημείο να ακούγεται από επίσημα χείλη ότι «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος»;

«Αρνητές ταυτοτήτων»: Η νέα βλακώδης ταμπέλα των συστημικών ΜΜΕ!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

«Αρνητές ταυτοτήτων». Αυτό είναι το νέο σλόγκαν που βγήκαν να κρώξουν οι καρακάξες και οι καλιακούδες των συστημικών ΜΜΕ, με αφορμή την προσέλευση κόσμου στα αστυνομικά τμήματα της χώρας για να εκδώσουν διαβατήριο.

Η ίδια βλακώδης, κακοήθης, συκοφαντική και ρατσιστική επίθεση που εφαρμόστηκε στην πανδημία με το διαβόητο: «αρνητές εμβολίων», βγαίνει και τώρα από τη μουχλιασμένη φαρέτρα τους για να τοξεύσει τους πολίτες που ανησυχούν για τις συνταγματικές ελευθερίες τους.

Τρία χρόνια αυτής της δημοσιογραφικής αλητείας φαίνεται ότι δεν στάθηκαν αρκετά ώστε να καταλάβουν τα συγκεκριμένα κορακοειδή ότι το επάγγελμά τους δεν είναι να ασκούν bullying στον ελληνικό λαό. Και ότι αυτή η πρόστυχη ταμπελοποίηση, όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τις βλέψεις των αφεντικών τους, αλλά ίσα – ίσα που πεισμώνει τον κόσμο να κινηθεί ακόμα πιο αντιδραστικά.