Κυριακή του Θωμά – Υπομνηματισμός της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ [:Ιω.20,19-31]

YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται

(: όταν λοιπόν βράδιασε την ημέρα εκείνη, την πρώτη της εβδομάδος, κι ενώ οι μαθητές ήταν μαζεμένοι σε ένα σπίτι και είχαν τις θύρες κλειστές επειδή φοβούνταν τους άρχοντες των Ιουδαίων, ήλθε ο Ιησούς και στάθηκε στη μέση και τους είπε: ‘’Ας είναι ειρήνη σε σας’’. Κι αφού το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια Του και την πλευρά Του, για να δουν τα σημάδια των πληγών και να πειστούν ότι Αυτός ήταν ο Διδάσκαλός τους που σταυρώθηκε. Αφού λοιπόν βεβαιώθηκαν γι’ αυτό με την επίδειξη των ουλών Του, χάρηκαν οι μαθητές που είδαν τον Κύριο. Όταν λοιπόν οι μαθητές ηρέμησαν κάπως από την πρώτη σφοδρή συγκίνηση που αισθάνθηκαν εξαιτίας της μεγάλης τους χαράς, τους είπε πάλι ο Ιησούς σε σχέση με τη μελλοντική τους τώρα κλήση και αποστολή: ‘’Ας είναι ειρήνη σε σας. Όπως με απέστειλε ο Πατέρας μου για το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων, έτσι κι Εγώ σας στέλνω να συνεχίσετε το ίδιο έργο’’. Κι αφού το είπε αυτό, προκειμένου να τους μεταδώσει την πνοή της νέας ουράνιας ζωής εμφύσησε στα πρόσωπά τους, όπως κάποτε ο Θεός στο πρόσωπο του Αδάμ, και τους είπε: ‘’Λάβετε Πνεύμα Άγιο. Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα τους είναι συγχωρημένες και από τον Θεό. Σε όποιους όμως τις κρατάτε ασυγχώρητες, θα μείνουν για πάντα κρατημένες)»[Iω.20,19-23].

Φίλε άγιε Θωμά έμπνευσε όσους δειλιάζουν (Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης)

Πίστη και απιστία – Γράφει ο μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Ο απόστολος Θωμάς δεν ήταν τελικά άπιστος. Ήθελε πειστήρια της πίστεώς του, τα οποία τελικά δεν τα έδωσε ο αναστημένος Χριστός.

Η πίστη κατοικεί στις ωραίες καρδιές των ταπεινών και είναι αδιατάρακτη. Έλαβαν την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Το μεγάλο θαύμα της Ορθοδοξίας είναι ότι, ενώ υπάρχουν νοσηρά στοιχεία στους εκκλησιαστικούς ταγούς, διατηρείται ακμαία και αλώβητη. Δημιουργούν με την στάση και τον τρόπο τους προβλήματα και προβληματισμούς σοβαρούς, που ενίοτε σκανδαλίζουν τον λαό. Υπάρχουν όμως και οι αγαθοί, που αναθερμαίνουν την πίστη τους μέσα από όλα αυτά, και μέσα από την φθαρτότητα πηγάζει η αλήθεια και η αγάπη. Μπορεί να υπάρχουν επαγγελματίες κληρικοί, αλλά σίγουρα υπάρχουν αρκετοί λειτουργοί του Υψίστου που την ζωή τους χαρακτηρίζουν η καθαρότητα, η σεμνότητα, η ταπεινότητα και η πραότητα. Ο βίος τους συγκινεί και παρακινεί. Μπορεί κάποιοι να μην κατανοούν μέσα στην Εκκλησία αρκετά. Όμως συχνά η συνήθεια κάνει γνωστά αρκετά πράγματα. Δεν είναι σωστό να πετροβολάμε την Εκκλησία δίχως ποτέ να μην έχουμε εισέλθει εντός της. Η συμμετοχή στον εκκλησιασμό ευλογεί τον άνθρωπο. Όταν θελήσει να ενταχθεί βαθύτερα εντός της, θα αισθανθεί κατάνυξη, γλυκύτητα, παραμυθία και ένωση με όλους.

Απλά προσευχήσου. Απλά γονάτισε και μίλα Του…

Απλά προσευχήσου.

Είναι κάποιες στιγμές που η θλίψη σου γίνεται αφόρητο φορτίο,

το βλέμμα σου σκοτεινιάζει, χάνεται στο χάος των λογισμών και η ανάσα σου κι αυτή βαραίνει,

μην απελπίζεσαι,

αυτές είναι ίσως οι καλύτερες στιγμές για προσευχή εκ καρδίας!

Απλά γονάτισε και μίλα Του,

είναι εκεί με την αγκαλιά Του ανοιχτή και περιμένει να σε ακούσει,

όχι πως δεν γνωρίζει! απλά θέλει να το θέλεις, όποτε εσύ το θελήσεις.

Είναι εκεί για ακουμπήσεις κάθε βάρος της ψυχής σου στα πόδια Του.

Τα «κατάφερε» πάλι η ΕΕ - Hackers παραβίασαν σε 2 λεπτά τον έλεγχο ηλικίας στα social media

Σοβαρά ερωτήματα έχουν προκύψει για την ασφάλεια και την αξιοπιστία της ευρωπαϊκής εφαρμογής επαλήθευσης ηλικίας στα social media, λίγες μόλις ώρες μετά την παρουσίασή της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς ειδικοί κυβερνοασφάλειας αναφέρουν ότι εντόπισαν σημαντικά κενά ασφαλείας στον κώδικά της.

Η εφαρμογή, που παρουσιάστηκε ως εργαλείο για τον έλεγχο ηλικίας χρηστών στο διαδίκτυο με στόχο κυρίως την προστασία ανηλίκων από πρόσβαση σε ακατάλληλο περιεχόμενο, βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο ερευνητών και ethical hackers, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι μπορεί να παρακαμφθεί σχετικά εύκολα. Σύμφωνα με ειδικούς που εξέτασαν τον ανοιχτό κώδικα της εφαρμογής, εντοπίστηκαν προβλήματα που σχετίζονται με την αποθήκευση δεδομένων στη συσκευή του χρήστη χωρίς επαρκή προστασία, αλλά και αδυναμίες στους μηχανισμούς ταυτοποίησης. Ορισμένοι ερευνητές ανέφεραν ότι οι έλεγχοι ασφαλείας μπορούν να παρακαμφθούν, επιτρέποντας πιθανή χρήση της εφαρμογής από μη εξουσιοδοτημένα άτομα.

Το ολοκαύτωμα της Νάουσας: το τίμημα της Ελευθερίας μας

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Νάουσα, κατά την περίοδο πριν την Επανάσταση, υπήρξε ένα σημαντικό, οικονομικό, εμπορικό, διαμετακομιστικό και πολιτιστικό κέντρο. Ο Αλή Πασάς, είχε επιχειρήσει τρεις φορές, το 1795, το 1798 και το 1804 να την αποσπάσει χωρίς, να τα καταφέρει, χάρη στην σθεναρή αντίσταση των κατοίκων και τον πολυποίκιλο αγώνα, που κατέβαλε ο Ζαφειράκης (Λογοθέτης) Θεοδοσίου.

Στα τέλη του Ιανουαρίου του 1822, οι επαναστάτες συγκεντρώθηκαν στη Μονή Παναγίας Δοβρά, λίγο πιο έξω από τη Βέροια, με σκοπό να κυκλώσουν τη Νάουσα και να την κυριεύσουν. Στις 22 Φλεβάρη, οι επαναστάτες θα απελευθερώσουν τη Νάουσα, κηρύσσοντας την επανάσταση από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Λίγο αργότερα, θα αποφασίσουν να κινηθούν και κατά της Βέροιας, ωστόσο αυτή τους η προσπάθεια θα αποτύχει, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν ξανά περιμετρικά ή πίσω από τα τείχη της Νάουσας.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Παφνουτίου του Ιεροσολυμίτου (19 Απριλίου)

Tον Παφνούτιον γης τάφω κεκρυμμένον,

Άπεικός εστι και σιγής κρύψαι τάφω.

+ Tη δ’ ενάτη δεκάτη Παφνούτιον ένθεν άειραν.

Σημείωση

1. Σημειούμεν ενταύθα, ότι τον Όσιον Παφνούτιον τον Iεροσολυμίτην, οπού γράφει ο τυπωμένος Συναξαριστής εις την εικοστήν του παρόντος Aπριλλίου, τούτον ο χειρόγραφος Συναξαριστής γράφει κατά την παρούσαν δεκάτην ενάτην αυτού, και επιγράφει αυτόν, όχι Όσιον απλώς, αλλά Oσιομάρτυρα, και φαίνεται να ήναι ο ίδιος ούτος, οπού γράφεται εδώ παρά τοις Mηναίοις, Iερομάρτυς. Όθεν ηκολουθήσαμεν εις τον χειρόγραφον Συναξαριστήν. Ίσως δε ο Oσιομάρτυς ούτος Παφνούτιος να ήναι ο παρά τω Nέω Eκλογίω αναφερόμενος, όστις ήτον και Όσιος και Iερεύς. Aλλ’ εμπόδισεν ημάς από τον τοιούτον στοχασμόν η ημέρα, καθότι εκείνος μεν εορτάζεται κατά την εικοστήν πέμπτην Σεπτεμβρίου. Oύτος δε κατά την παρούσαν δεκάτην ενάτην του Aπριλλίου. Tαύτα δε τα αμφίβολα ακολουθούν, επειδή ο ευλογημένος εκείνος, οπού έβαλεν εδώ τον Kανόνα και τα τροπάρια του Iερομάρτυρος τούτου Παφνουτίου, δεν έγραψεν εν τω τόπω του Συναξαρίου κατά το σύνηθες, ούτε δίστιχον ιαμβικόν, ούτε στίχον ηρωικόν, ούτε Συναξάριον όλως. O Oσιομάρτυς ούτος και Iερομάρτυς Παφνούτιος ίσως είναι ο ίδιος εκείνος Aββάς Παφνούτιος, περί του οποίου γράφει ο Eυεργετινός, σελ. 596, ότι περιπατών επλανέθη εις τον δρόμον, και έφθασε κοντά εις ένα χωρίον. Eκεί δε έτυχε να ιδή άνδρα πορνεύοντα γυναίκα, και χωρίς να τους κατακρίνη, ευθύς παρεκάλεσε τον Θεόν διά τας αμαρτίας του. Kαι ιδού εστάθη έμπροσθεν αυτού Άγγελος Kυρίου, κρατώντας μάχαιραν, και είπεν αυτώ. Παφνούτιε, όλοι εκείνοι οπού κατακρίνουν τους αδελφούς των, έχουν να θανατωθούν με την μάχαιραν ταύτην. Συ δε όμως, επειδή δεν εκατάκρινες, αλλά εταπείνωσες τον εαυτόν σου έμπροσθεν εις τον Θεόν, ωσάν να ήθελες κάμη εσύ την αμαρτίαν, διά τούτο εγράφη το όνομά σου εις το Bιβλίον της ζωής.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 18.4.26 [ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Πρξ 5,12-20))]

  Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Διὰ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά»

Μετὰ τὴν ἀνάστασι καὶ ἀνάληψι τοῦ Κυρίου οἱ μαθητές του ἔμειναν χωρὶς τὴν προσωπικὴ παρουσία του. Ὅμως εἶναι σίγουροι καὶ βέβαιοι ὅτι ὁ διδάσκαλός τους δὲν κατοικεῖ στοὺς νεκρούς. Εἶναι ἀναστημένος. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κηρύξουν. Ἔχουν μπροστά τους ἕνα ἔργο. Φωτισμένοι ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα, κατὰ τὴν ὑπόσχεσι τοῦ Κυρίου, μποροῦν τώρα νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνέθεσε. Νὰ πορευθοῦν καὶ νὰ διδάξουν πάντα τὰ ἔθνη, νὰ γίνουν “μάρτυρές του ἔν τε Ἰερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς”.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Ο Κύριος εμφανίστηκε στον Θωμά για χάρη όλων εκείνων που αναζητούν την αλήθεια και τη ζωή

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Το σημερινό ευαγγέλιο μας προσφέρει μιά μεγαλειώδη απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού. Μιά απόδειξη πού πιστοποιείται με την πίστη του αποστόλου Θωμά, αλλά και με την πίστη χιλιάδων άλλων χριστιανών από την αρχή της ιστορίας της σωτηρίας ίσαμε σήμερα. «Ούσης ούν οψίας τη ημέρα εκείνη τη μιά των σαββάτων, καί των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων, ήλθεν ο Ιησούς καί έστη εις τό μέσον, καί λέγει αυτοίς ειρήνη υμίν» (Ιωάν. κ19).

Η πρώτη ημέρα της εβδομάδας είναι η επόμενη του Σαββάτου. Αυτό είναι σαφές από το κατά Μάρκον ευαγγέλιο, όπου αναφέρεται: «Καί διαγενομένου του σαββάτου λίαν πρωί της μίας σαββάτων» (Μάρκ. ιστ 1-2). Η ημέρα αυτή είναι η Κυριακή, τότε που αναστήθηκε ο Κύριος νωρίς το πρωί. Αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας λοιπόν, οι μαθητές είχαν μαζευτεί σ ένα σπίτι στα Ιεροσόλυμα όλοι μαζί, εκτός από τον Θωμά.

Ιστορική απόφαση για τα γερμανικά κατοχικά χρέη

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Να υποδεχτούμε με κατάνυξη μια κοσμοϊστορική απόφαση, που αναμέναμε πάνω από 8 δεκαετίες. Και που μέσα σ’ αυτές, ορισμένοι ανάμεσά μας, δίναμε μάχες για ό,τι φαινόταν χαμένο και δήθεν υπήρχε μόνο στη φαντασία «αθεράπευτα ρομαντικών», δηλαδή όλων ημών, που πιστεύαμε σε θαύματα.

Αναφέρομαι στις γερμανικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματα πολέμου των ναζί, που η ιστορική απόφαση του ανώτατου ιταλικού δικαστηρίου δικαίωσε για το μαρτυρικό Δίστομο. Και ανοίγει τον δρόμο και για τη δικαίωση των λοιπών ναζιστικών εγκλημάτων.

Αυτά είναι πολλά, αναρίθμητα. Θα αναστήσουν οι αποζημιώσεις τους την Ελλάδα; Γιατί, στις αρχικές διεκδικήσεις μας, έχει βέβαια προστεθεί και το απερίγραπτο έγκλημα με τα μνημόνια, μέσα από το οποίο φορτώθηκε στην πατρίδα μας δάνειο που δεν ήταν δικό της, αλλά των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών (βλ. σχετικά εδάφια αρχείων του Επστάιν).

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Πώς θα είναι στον Παράδεισο

Η Πα­να­γία δεν γνω­ρί­ζει τον Θεό ως Φύση, αλλά Τον γνω­ρί­ζει ως δόξα (ως ενέρ­γεια).. Στον πα­ρά­δει­σο όλες οι ψυ­χές προ­ο­δεύ­ουν, τε­λειο­ποιούν­ται προς το άπει­ρο. Μόνο η ψυχή της Πα­να­γί­ας δεν προ­ο­δεύ­ει, για­τί εί­ναι τόσο ψηλά, που δεν γί­νε­ται να φτά­σει πα­ρα­πά­νω.

Όλες οι σε­σω­σμέ­νες ψυ­χές στον πα­ρά­δει­σο, εί­ναι Χρι­στό­μορ­φες και επο­μέ­νως μορ­φο­λο­γι­κά εί­ναι όμοιες με­τα­ξύ τους. Έχουν το ίδιο στυλ, το ίδιο πρό­σω­πο, το ίδιο σχή­μα, το ίδιο ύψος και την ίδια ηλι­κία (33 ετών).

Όταν όμως η ψυχή ενός Αγί­ου, με πα­ρα­χώ­ρη­ση του Θεού έρ­θει στη γη, τότε παίρ­νει το σου­λού­πι του σώ­μα­τος που είχε, πριν κοι­μη­θεί.

Το Πάσχα του Μεχμέτ Μπέη (κρυφός χριστιανός). Μία συγκλονιστική ιστορία με κρυπτοχριστιανούς!

Ἀπὸ τὸ Ἀναγνωστικό τῆς Στ’ Δημοτικοῦ τοῦ 1947

Εἶναι τρεῖς ἡ ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα καὶ σπάνιοι οἱ διαβάτες στὸ δρόμο. Εἶναι οἱ τελευταῖοι ποὺ γυρίζουν ἀπὸ τὴν πρώτη Ἀνάσταση καὶ πηγαίνουν βιαστικοὶ στὰ σπίτια τους. Σὲ λίγο τίποτε πιὰ δὲν ἀκούεται καὶ νεκρικὴ σιγὴ βασιλεύει σ’ ὅλη τὴν τουρκική συνοικία τοῦ Ἡρακλείου. Ξαφνικά, ἀνοίγει ἀθόρυβα ἡ αὐλόπορτα ἑνὸς μεγάλου σπιτιοῦ καὶ προβάλλει ἀνθρώπινο… κεφάλι. Γυρίζει δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ παρατηρεῖ μὲ προσοχὴ μέσα στὰ σκοτάδι. Τραβιέται μέσα καὶ πάλι ξαναφαίνεται καὶ κοιτάζει μὲ προσοχή.

-Ἐλᾶτε, δὲν εἶναι κανένας, ἀκούεται χαμηλὴ φωνή.

Τρεῖς σκιές, ἡ μιὰ μεγάλη καὶ οἱ δύο μικρότερες, βγήκανε στὸ δρόμο.

-Πᾶμε γρήγορα, ψιθύρισε ὁ ψηλὸς ἄντρας πᾶμε γρήγορα, γιατί ἀργήσαμε καὶ θὰ μᾶς περιμένει. Σκέπασε τὸ πρόσωπο μὲ τὸ μαντήλι σου, Ἑσμέ! Ρεσίτ, δός μου τὸ χέρι σου!

Περπατούσανε κι οἱ τρεῖς σιωπηλοὶ στὸ σκοτάδι. Μόλις ὅμως ἔστριψαν τὸ στενὸ σοκάκι, βρήκανε μιὰ γριά, ποὺ κρατοῦσε στὸ χέρι της ἀναμμένη λαμπάδα. Περπατοῦσε μὲ κόπο, γιατί ἦταν πολὺ γριά. Καὶ φρόντιζε μὲ τὸ ἀδειανὸ χέρι νὰ προφυλάξει τὴ λαμπάδα της ἀπὸ τὸν ἀέρα, γιὰ νὰ φέρει στὸ σπίτι τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ πῆρε ἀπὸ τὴν ἐκκλησιά. Ὅταν εἶδαν τὸ φῶς τῆς λαμπάδας οἱ τρεῖς νυχτερινοὶ διαβάτες, γύρισαν ἀλλοῦ το κεφάλι τους, γιὰ νὰ μὴν γνωριστοῦν. Τοῦ κάκου ὅμως. Ἡ γριὰ σήκωσε τὴ λαμπάδα της καὶ τοὺς φώτισε.

Καθώς έψαλλαν οι ιερείς έριξαν πάνω στο λείψανο λίγο ύδωρ της Ζωοδόχου Πηγής

Στο Πεντηκοστάριο τη Παρασκευή της διακαινησίμου διαβάζουμε ότι ένας πλούσιος άνθρωπος ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη με ευλάβεια, προκειμένου να υπάγει στην Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη να προσκυνήσει, ακούγοντας τα εξαίσια θαύματα που επιτελούσε η παντοδύναμος Θεοτόκος με το ύδωρ εκείνο, από το οποίο είχε πόθο να πιεί προς αγιασμό της ψυχής του.

Παίρνοντας αρκετά χρήματα για τα έξοδα, και για να δώσει στον Ναό, μπήκε σ΄ ένα καράβι και ταξιδεύοντας στην θάλασσα ασθένησε. Κατανοώντας ότι πεθαίνει είπε στον ναύκληρο : «νομίζω ότι δεν ήμουν άξιος να προσκυνήσω τον Ναό της Υπεραγίας ούτε να πιώ από εκείνο το ύδωρ το αγιότατον. και επειδή οι αμαρτίες μου με εμπόδισαν να πάω ζωντανός, σε ορκίζω στον όνομα της Δεσποίνης Θεοτόκου, να μην με ρίψεις στην θάλασσα, αλλά να με βάλεις σε ένα σεντούκι, να με πας σ΄ εκείνο τον άγιο Ναό, να με ενταφιάσεις εκεί, και έτσι θα έχεις βοηθό την Θεοτόκο. Σου αφήνω για τον κόπο σου 100 χρυσά άσπρα και τα υπόλοιπα χρήματά μου να τα δώσεις στον Ναό εκείνο για μνημόσυνο της ψυχής μου. Λέγοντας αυτά ο ασθενής, όρκισε ο καραβοκύρης τον ναύκληρο να κάνει το θέλημά του και κατόπιν παρέδωσε το πνεύμα του από την ασθένειά του.

Νεομάρτυς ̉Ιωάννης ὁ ἐξ ̉Ιωαννίνων καί ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀθλήσας. (18 Απριλίου)

Ο ῞Αγιος ̉Ιωάννης ὁ ράπτης γεννήθηκε στό χωριό Τέροβο τῶν ̉Ιωαννίνων ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς. ̉Εγκαταστάθηκε στά ̉Ιωάννινα καί ἔκανε τό ἐπάγγελμα τοῦ ράπτη. ̉Αργότερα πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη ἐπί Πατριάρχου ̒Ιερεμίου Α' (1525 - 1545 μ.Χ.) ̉̉Επειδή ἦταν πιστός Χριστιανός κίνησε τόν φθόνο μερικῶν Τούρκων, πού τόν πίεζαν νά γίνει μουσουλμάνος. ̒Ο ̉Ιωάννης ὄχι μόνον ἀπέρριψε τίς δελεαστικές προτάσεις τους ἀλλά ἀποφάσισε νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό. Δύο φορές προσπάθησε νά ἐκπληρώσει αὐτή του τήν ἐπιθυμία, ἀλλά τόν ἀπέτρεψε ὁ πνευματικός του. Τήν τρίτη φορά ὅμως, Μεγάλη Παρασκευή, εἶπε πῶς εἶδε σέ ὅραμα νά χορεύει μέσα στίς φλόγες κι ἔτσι πέτυχε τήν ποθούμενη εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ του. ῞Οταν πῆγε στό ραφεῖο του, εἶδε νά ἔρχονται οἱ Τούρκοι πού τόν προέτρεπαν νά ἀλλαξοπιστήσει . Αυτή τή φορά ὅμως τόν συκοφαντοῦσαν ὅτι δῆθεν, ὅταν ἦταν στά Τρίκαλα ἀρνήθηκε τόν Χριστό. ̒Ο ̉Ιωάννης τούς ἀπάντησε ὅτι αὐτό δέν ἔγινε ποτέ, ἀλλά καί οὖτε πρόκειται νά γίνει στό μέλλον. Συγχρόνως δέ μέ τά λόγια του, περιφρόνησε τή θρησκεία τοῦ Μωάμεθ. Οἱ Τούρκοι θυμωμένοι ὅρμησαν, τόν συνέλαβαν καί τόν ὁδήγησαν στόν κριτή, ὅπου μέ θάρρος ὁμολόγησε τήν πίστη του στόν Χριστό. ̒Η ἀπόφαση τοῦ κριτῆ ἦταν νά βασανιστεῖ καί νά ρίχτεῖ στή φυλακή. Τέλος καταδικάστηκε νά καεῖ ζωντανός. ̒Ο Πατριάρχης Κων/πολης κατόρθωσε μέ πολλά χρήματα νά ἀναβάλει γιά λίγο τήν ἐκτέλεση του, ἀλλ̉ ὅταν ὁ ̉Ιωάννης ρωτήθηκε καί πάλι ἄν ἀρνεῖται τόν Χριστό, ἀπάντησε μέ θάρρος ὅτι ποτέ δέν θά τόν ἀρνηθεῖ κι ἔψαλε μπροστά στούς Τούρκους τό «Χριστός ̉Ανέστη». Τελικά οἱ Τούρκοι ἄναψαν φωτιά ἔξω ἀπό τήν πόλη, μέσα στήν ὁποία μόνος του ἀναπήδησε ὁ ̉Ιωάννης, ψάλλοντας. ̒Ορισμένοι ὅμως Χριστιανοί, γιά ν̉ ἀπαλλάξουν τόν Νεομάρτυρα ἀπό τούς φρικτούς πόνους τῆς φωτιᾶς, πλήρωσαν τούς δήμιους καί τόν ἀποκεφάλισαν στίς 18 ̉Απριλίου 1526 μ.Χ.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Σάββα του Στρατηλάτου και Γότθου (18 Απριλίου)

Ύπελθε Σάββα φθαρτόν ηδέως ύδωρ,

Ως αν πίνης άφθαρτον ηδονής ύδωρ.

Άγιος Μάρτυς Σάββας, 

ο Στρατηλάτης και Γότθος

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Oυαλεντινιανού του μεγάλου και Oυάλεντος εν έτει τξϛ΄ [366]. Διέτριβε δε εις την Γοτθίαν, την ευρισκομένην κατά το Kρίμι πλησίον του Kάφα. Ώντας δε ακόμη παιδίον μικρόν, επροτίμησε την πίστιν του Xριστού, και επεριγέλα τους λατρευτάς των ειδώλων, και όχι μόνον δεν εδέχετο να φάγη τας θυσίας, οπού επρόσφερον εις τα είδωλα, αλλά προς τούτοις εμπόδιζε και τους Έλληνας εκείνους, οπού ήθελον να τας τρώγουν, διδάσκωντας αυτούς την εις Xριστόν πίστιν, όθεν και έγινεν εις πολλούς πρόξενος σωτηρίας. Διά τούτο εσηκώθησαν κατ’ επάνω του οι των ειδώλων λατρευταί Έλληνες, και εδίωξαν αυτόν έξω από την πόλιν τους. Aφ’ ου δε επέρασε μερικός καιρός, ερευνούσαν οι ειδωλολάτραι διά να εύρουν Xριστιανούς. Tότε ο Άγιος ούτος Σάββας επήγεν αυτοκάλεστος εις αυτούς, και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι είναι Xριστιανός. Oι δε ειδωλολάτραι περιπαίξαντες πρώτον αυτόν, τον αφήκαν απείρακτον. Ύστερον δε, όταν ήλθεν εις την χώραν τους ο αρχηγός των Γότθων Aθανάριχος, τότε επίασαν τον Άγιον, και αφ’ ου έδειραν αυτόν με φραγγέλιον, ήτοι με σχοινίον πλεκτόν, τον εξάπλωσαν επάνω εις ένα αξόνι. Έπειτα εκρέμασαν αυτόν από τα δοκάρια του οσπητίου, και τον ανάγκασαν να γευθή από τας θυσίας των ειδώλων. O δε Άγιος δεν ηθέλησε, διά τούτο έφερον αυτόν εις τον ποταμόν Mουσαίον, και εκεί βαλόντες επάνω εις τον λαιμόν του ένα βαρύ ξύλον, έπνιξαν αυτόν, όντα κατά την ηλικίαν τριανταοκτώ χρόνων, και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Μνήμη τῶν ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Ζωηφόρου Πηγῆς καὶ τῶν ἐν τούτῳ τελεσθέντων ὑπερφυῶν θαυμάτων ὑπὸ τῆς Θεομήτορος (Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου)

Τῇ Παρασκευῇ τῆς Διακαινησίμου, ἑορτάζομεν τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καὶ θεομήτορος, τῆς Ζωηφόρου Πηγῆς, ἔτι δὲ καὶ μνείαν ποιούμεθα τῶν ἐν τούτῳ τελεσθέντων ὑπερφυῶν θαυμάτων παρὰ τῆς Θεομήτορος

Μάννα Σιλωάμ, καὶ Στοὰν Σολομῶντος

Πηγὴν Κόρη σὴν ἐμφανῶς πᾶς τις βλέπει.

ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ

Τῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ

Καὶ μερικῶν θαυμάτων διήγησις τῆς Ὑπερενδόξου Δεσποίνης 

ἡμῶν Θεοτόκου, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. 

ὑπὸ τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Φιλοθέου Ζερβάκου (†1980)

Πάλιν ἑορτὴ καὶ πάλιν πανήγυρις. Καὶ διὰ νὰ εἰπῶ καλύτερα, μέσα εἰς τὴν ἑορτὴν ἐπεφάνη ἡμῖν καὶ ἄλλη χαρμόσυνος ἑορτή, αὐξάνουσα τοῖς πιστοῖς τὴν χαράν, καὶ πληροῦσα τὰς καρδίας αὐτῶν ἀῤῥήτου ἀγαλλιάσεως. Διότι ἐνῷ πανηγυρίζομεν ἀκόμη τὴν λαμπροφόρον καὶ κοσμοσωτήριον Ἀνάστασιν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν, ἰδοὺ ἐπέλαμψεν εἰς ἡμᾶς καὶ ἄλλη πανήγυρις τῆς Ἁγνῆς καὶ Ἀχράντου Αὐτοῦ Μητρός, τῆς Κυρίας ἡμῶν καὶ Δεσποίνης, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ἡ ὁποία μὲ δίκαιον τρόπον παρακινεῖ ὅλους τοὺς πιστούς, νὰ ἑορτάσωμεν πάλιν καὶ σήμερον, καὶ νὰ εὐφρανθῶμεν ἅπαντες μίαν πνευματικὴν χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν, δοξάζοντες μὲ ὕμνους καὶ δοξολογίας τὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τὴν Ὑπεραγίαν αὐτοῦ Μητέρα καὶ Δέσποιναν πάσης τῆς κτίσεως, τὴν εὐεργέτιδα καὶ μεσίτριαν ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, διὰ νὰ λάβωμεν χάριν καὶ μισθὸν παρ᾿ Αὐτῆς πνευματικόν.

“Αυτή την προσευχή όσο συχνά την λέει ο Χριστιανός, τόσο περισσότερο λαμβάνει την Χάρη του Αγίου Πνεύματος”

Παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες μας να λέμε την προσευχή· «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

Αυτή την προσευχή όσο συχνά την λέει ο Χριστιανός, τόσο περισσότερο λαμβάνει την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, ειρήνη στην ψυχή του, φωτισμό στο μυαλό του και δύναμη να αντιμετωπίσει τον αγώνα της ζωής.

Αυτή την προσευχή δεν μπορεί να την πει κανείς, εάν δεν έχει την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Διότι λέγει ο απόστολος Παύλος, ότι «ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν ει μη εν Πνεύματι Αγίω» (Α’ Κορ. 12:3).

Δηλαδή, «κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να πει τον Ιησού Χριστό, Κύριο, Θεό, παρά μόνον εάν έχει την Χάρη του Αγίου Πνεύματος».

Δεν υπάρχει κρίση Κλιματικής Αλλαγής· Υπάρχει κρίση διεφθαρμένων Πολιτικών και Θεσμών

Τα εμπειρικά στοιχεία —από τις καλλιέργειες της Βραζιλίας μέχρι τους πάγους της Ανταρκτικής— δείχνουν ότι η φύση δεν ακολουθεί το πολιτικό σενάριο. Γιατί, λοιπόν, οι ηγέτες επιμένουν σε μια οικονομική

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος - Rhoda Wilson | 17 Μαΐου 2025

Οι ρεκόρ συγκομιδές και οι αυξανόμενοι παγετώνες αποτελούν εμπειρικά στοιχεία που αμφισβητούν την ορθοδοξία των κλιματικών κινδυνολόγων. Η παραβίαση αυτών των στοιχείων δεν είναι μόνο αντιεπιστημονική, αλλά και ανήθικη. Η κρίση δεν βρίσκεται στην ατμόσφαιρά μας· βρίσκεται στους διεφθαρμένους θεσμούς και πολιτικούς, γράφει ο Vijay Jayaraj.

Οι Σοδειές της Βραζιλίας και ο Πάγος της Ανταρκτικής Αποκαλύπτουν τη Διαφθορά στο Θέμα του Κλίματος

Το παγκόσμιο κίνημα υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στοχεύει τώρα και στα παιδιά

Παιδικό βιβλιαράκι ζωγραφικής από τον Καναδικό οργανισμό ευθανασίας “Dying with Dignity Canada”, https://www.dyingwithdignity.ca/blog/maid-activity-book-for-children/

Από τον Καναδά μέχρι την Ευρώπη, ένα ισχυρό λόμπι πιέζει για να επιτραπεί σε «ώριμους ανηλίκους» να επιλέξουν τον θάνατο με υποβοηθούμενη ευθανασία

Από την Asra Q. Nomani για το Fox News

Η επιθυμία του Καναδού εφήβου Markus Schouten, καθώς έφευγε από την ζωή την άνοιξη του 2022, ήταν, κανένα παιδί να μην εξαναγκάζεται να επιλέξει μεταξύ ζωής και θανάτου.

Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με την σειρά. Ο Markus μόλις είχε μάθει ότι ήταν κοντά ο θάνατός του. Ο ογκολόγος το ανακοίνωσε σε εκείνον και την οικογένειά του, ενώ νοσηλευόταν στην ογκολογική κλινική, στον 8ο όροφο του Νοσοκομείου Παίδων British Columbia στο Βανκούβερ του Καναδά. Αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί κλαίγοντας.

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής: Όσο ο άνθρωπος απλοποιείται, θεοποιείται…

Ανακαλύψτε τα βαθιά λόγια του Αγίου Αμφιλόχιου Μακρή για την ταπείνωση, την αγάπη προς το Θεό και την πνευματική ζωή που φωτίζει την καρδιά και οδηγεί στον Παράδεισο.

Ερώτηση: Αφού βλέπετε, Γέροντα [απευθύνονται στον άγιο Αμφιλόχιο Μακρή], τόσο καθαρά τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας γιατί δε μας τα υποδεικνύετε;

Απάντηση Αγίου Αμφιλόχιου Μακρή: Λυπάμαι για όσα βλέπω ως πατέρας, αλλά ελπίζω στην καλυτέρευση. Υποδεικνύω όσα πρέπει, αλλά πιο κερδισμένος είσαι, όταν χύσεις δυό ή τρία δάκρυα μπροστά στο Χριστό γι’ αυτά, παρά να πεις πολλά λόγια.

Εκείνος είναι ο γιατρός και παιδαγωγός μας.

Ο Χριστός εχθές και σήμερα ο ίδιος, αλλά εμείς κλείσαμε τα μάτια μας και βλέπουμε σκοτεινά. Αφού προχωράμε έτσι, άλλοι λασπώνονται και άλλοι σκοτώνονται.

Πολλές φορές την ημέρα έρχεται ο Χριστός και σου χτυπάει, αλλά εσύ έχεις δουλειές…

ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ

 Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος

Ἀντὶ ἄλλων πασχαλίων εὐχῶν, σᾶς στέλνω μία ἐμπειρία μου.

Οι σκόρπιοι στα τρία ερημωμένα ορεινά χωριά τους, τι χωριά δηλαδή, κάτι πριν από την ερείπωση σπίτια πες, ζήτησαν από τον Μητροπολίτη να στείλει παπά για να κάνουν σαν χριστιανοί Ανάσταση. Κοινός για όλους ο ναός της Παναγίτσας, κτισμένος σε ένα πλάτωμα της κορυφογραμμής μεταξύ 1020 και Βίγλας. Εκεί θα πρέπει να πάει παπάς. Οι παπάδες λίγοι, οι ανάγκες πολλές. Όλα τα χωριά θέλουν παπά για την Ανάσταση, θέλουν και οι λίγοι ορεσίβιοι παπά. Τον δικαιούνται. Δουλειά και ευθύνη του Δεσπότη είναι να καλύπτει τις λειτουργικές-θρησκευτικές ανάγκες όλων των πιστών της μητροπολιτικής του περιφερείας.

Χριστός Ανέστη χαρά μου!

Με αυτές τις τέσσερεις λέξεις χαιρετούσε όλο τον χρόνο ο άγιος παππούλης της Ρωσίας, ο μέγας Σεραφείμ του Σάρωφ.

«Χριστός Ανέστη, χαρά μου!".

Καταυγαζόμενος από το φως της Αγάπης, βίωνε χαρά στην κάθε συνάντηση με τους πάντες και τα πάντα !!

Η επί γης πορεία του Χριστού κι η ανάστασή Του έσπασε τους φραγμούς της ξεχωριστότητας και έφερε την παραδείσια χαρά.

Είμαστε γεννημένοι από αγάπη και χαρά, προορισμένοι για αγάπη και χαρά! Ως πότε θα καταδεχόμαστε να διαλέγουμε άλλους δρόμους;

Απαγόρευση social media: Λογοκρισία και μαζικό φακέλωμα – Η κυβέρνηση γίνεται ψηφιακός «χωροφύλακας» με επαλήθευση ηλικίας για όλους

Η απαγόρευση των social media στα παιδιά κάτω των 15 είναι μόνο η βιτρίνα - Ξεκάθαρος στόχος η καθολική ψηφιακή επιτήρηση όλων των πολιτών

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Από την πρώτη στιγμή προειδοποιούσαμε γι’ αυτό και δυστυχώς επαληθευθήκαμε: H απαγόρευση πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών λειτουργεί ως εύσχημη βιτρίνα για την ψηφιακή παγίδευση όλων των πολιτών και την απόλυτη φίμωση του ελεύθερου λόγου.

Από το περασμένο Δεκέμβριο του 2025 αναφέραμε από αυτή εδώ τη στήλη ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρισκόταν σε επαφές με την αυστραλιανή κυβέρνηση που πρώτη εφάρμοσε το μοντέλο καθολικής απαγόρευσης των ΜΚΔ σε παιδιά κάτω των 16 ετών, με τον ύπουλο σκοπό να επικρατήσει τελικά η ψηφιακή ταυτότητα ως μοναδικό μέσο επαλήθευσης ηλικίας για όλους.

Μεγάλη Παρασκευή 13 Απριλίου 1947, Το δια Σταυρού μαρτύριο του αγίου ιερομάρτυρος Γεωργίου Σκρέκα.

Μεγάλη Παρασκευή 13 Ἀπριλιου 1947, Τό διά Σταυροῦ μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Γεωργίου Σκρέκα.

Πρωτ. Φωτοπούλου Ἰωάννου

Εἰσερχόμενοι στήν Μ. Ἑβδομάδα τῶν Ἀχράντων Παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καλούμαστε νά «συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι’Αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς ἵνα καί συζήσωμεν Αὐτῷ». Αὐτό ἀκριβῶς παριστάνει μιά τοιχογραφία στήν ἱ. Μονή Διονυσίου στό ἅγιο Ὄρος, ὅπου εἰκονίζεται ὁ Ἑσταυρωμένος μοναχός. Ἕνας μοναχός πάνω στό σταυρό μέ τά χέρια ἁπλωμένα καρτερικός δέχεται τά βέλη τῶν ἐπιθέσεων τῶν παθῶν πού ὑποβάλλουν οἱ δαίμονες : ὑπερηφάνεια, πορνεία, φιλαργυρία φθόνος κατάκριση. Μένει ὅμως στό σταυρό ἀκολουθώντας τόν Χριστό, συσταυρούμενος μέ Αὐτόν πού ανῆλθε στόν Σταυρό νεκρώνοντας τόν παλαιό ἄνθρωπο, χύνοντας τό πανάχραντο αἷμα Του πεθαίνοντας καί ἀναπλάθοντας τόν ἄνθρωπο. Ὅμως ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά συμμετάσχει σ΄αὐτό τον Σταυρό πολεμώντας τά πάθη γιά νά κάνει δική του τή νίκη τοῦ Χριστοῦ, νά γίνει καινούργιος ἄνθρωπος.

Η παιδεία της πλατφόρμας… ή πλατφόρμας το ανάγνωσμα…

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του έγκριτου εκπαιδευτικού ιστότοπου esos “Το συνολικό ποσό των 144 εκατομμυρίων ευρώ έχει διαθέσει το υπουργείο Παιδείας, μόνο την τελευταία τετραετία σε ιδιωτικές εταιρείες, για την ανάπτυξη ηλεκτρονικών πλατφορμών και ψηφιακού υλικού, χωρίς στο ποσό αυτό να περιλαμβάνονται πλατφόρμες με προϋπολογισμό κάτω του ενός εκατομμυρίου ευρώ”.

Στο ποσό αυτό δεν συμπεριλαμβάνει χρήματα για άλλα προγράμματα όπως π.χ. λαχανόκηπους, πρόγραμμα υφαντικής, κεντήματος, πλεξίματος και κεραμικής στα Δημοτικά (4.000.000 ευρώ μόνο το τελευταίο…!). Μήπως τελικά οι διάφορες πλατφόρμες και τα προγράμματα είναι τα θαλερά ψηφιακά λεφτόδεντρα για να μοιράζεται χρήμα σε ημετέρους και να εξυπηρετούνται πελατειακές σχέσεις;

“Ο λαός θα πρέπει να ζητήσει από τον Θεό έναν ηγέτη κατάλληλο, πιστό και έντιμο”

Γέρων Ιουστίνος Πίρβου

Ο λαός θα πρέπει να ζητήσει από τον Θεό έναν ηγέτη κατάλληλο, πιστό και έντιμο.

Χωρίς έναν ηγέτη με φόβο Θεού, ο οποίος θα κρατήσει ψηλά τη σημαία της Εκκλησίας, δεν θα μπορέσουμε να βγούμε από τη σημερινή κρίση.

Ο λαός θα έπρεπε να ζητήσει από τον Θεό, με προσευχή και ταπείνωση, να φανερώσει έναν ηγέτη κατάλληλο, πιστό και έντιμο.

Αλλά δεν βλέπεις κανέναν, ο οποίος να απομακρύνεται από το προσωπικό συμφέρον.

Τους ενδιαφέρει μόνο να μείνουν όσο γίνεται περισσότερο στην εξουσία για να μπορούν να γλύφουν τα κοκαλάκια.

Από το βιβλίο «Ζωή θυσιαζόμενης αγάπης», Γέρων Ιουστίνος Πίρβου, Εκδόσεις Άθως

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου (16 Απριλίου)

 Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Στην αγιοκατάταξη του γέροντα Αμφιλοχίου Μακρή της Πάτμου, προχώρησε στις 29 Αυγούστου 2018 μ.Χ. η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (κατά κόσμον Αθανάσιος Μακρής) γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1889 μ.Χ. στην Πάτμο.

Η μοναχική του κουρά έγινε στις 27 Αυγούστου του 1906 μ.Χ. στην Ιερά Μονή του Θεολόγου όπου έλαβε το όνομα Αμφιλόχιος.

Στις 23 Μαρτίου του 1913 μ.Χ. σε ηλικία 24 ετών κείρεται στο Κάθισμα του Απολλώ Μεγαλόσχημος Μοναχός από τον ασκητή και πνευματικό Μακάριο Αντωνιάδη τον Σάμιο.

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων παρθένων και αυταδέλφων Aγάπης, Eιρήνης και Xιονίας (16 Απριλίου)

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων παρθένων και αυταδέλφων Aγάπης, Eιρήνης, και Xιονίας

Εις την Αγάπην και Χιονίαν

Xιών το πυρ ην της Xιονίας τάχα,

Oύ συμμετασχείν ηγάπησεν Aγάπη.

Εις την Ειρήνην

Bέλος σε πέμπει προς τον ειρήνης τόπον,

Aφ’ αιμάτων σων εκμεθυσθέν Eιρήνη.

Xιονίην Aγάπην εκκαιδεκάτη κατέκαυσαν.

Μαρτύριο Αγίων παρθένων και αυταδέλφων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Kατά τον καιρόν εκείνον, κατά τον οποίον ο Άγιος Mάρτυς Xρυσόγονος1 απεκεφαλίσθη υπό του Διοκλητιανού εν έτει σϟε΄ [295], διά την εις Xριστόν ομολογίαν, κοντά εις την λίμνην εκείνην, εις την οποίαν έμενον αι τρεις αύται αδελφαί, η Aγάπη, η Eιρήνη και η Xιονία, ομού με τον δούλον του Θεού Zώιλον, τότε λέγω εφάνη ο ρηθείς Άγιος Xρυσόγονος εις τον Ζώιλον, λέγων αυτώ εν τω ύπνω, ότι η Aγία Aναστασία η Φαρμακολυτρία (ήτις εορτάζεται κατά την εικοστήν δευτέραν του Δεκεμβρίου) μέλλει να συναγωνισθή μαζί με τας Aγίας τρεις αδελφάς ταύτας, εις τον αγώνα του μαρτυρίου. Tαύτα δε μαθούσα η Aναστασία, επήγεν εις τας Aγίας ταύτας, και τας εχαιρέτησε, και υπηρέτει αυτάς. Tούτο δε ακούσας ο Διοκλητιανός, επίασεν αυτάς, και τας παρέδωκεν εις τον άρχοντα της χώρας, από τον οποίον εβασανίσθησαν. Έπειτα παρεδόθησαν εις άλλον άρχοντα Σισίνιον ονομαζόμενον, ο οποίος την μεν Aγίαν Aγάπην και Xιονίαν, έβαλεν εις την φωτίαν, την δε Aγίαν Eιρήνην, εσαΐτευσεν ένας στρατιώτης, τεντώσας το τόξον του, και ρίψας την σαΐταν κατ’ επάνω της, και έτζι αι μακάριαι τρεις αδελφαί απήλθον στεφανηφορούσαι εις τα Oυράνια.

Σημείωση

1. Oύτος εορτάζεται κατά την εικοστήν δευτέραν του Δεκεμβρίου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Η Ανάσταση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου το 1945

Θεοφάνης Μαλκίδης

Κάθε Θεία Λειτουργία της Ανάστασης είναι ξεχωριστή, ωστόσο αυτή που έγινε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου είναι μοναδική. Το κολαστήριο που δημιούργησαν οι δολοφόνοι των λαών και των πολιτισμών Γερμανοί Ναζί στο Νταχάου, λίγο έξω από το Μόναχο, δέχθηκε τους πρώτους κρατούμενους- πολιτικούς αντιπάλους και έθνη που ήταν ενάντια στα σχέδια του αιμοσταγούς δολοφόνου Αδόλφου Χίτλερ το 1933 και μέχρι το 1945, πάνω από 200.000 κρατούμενοι μεταφέρθηκαν και βασανίστηκαν εκεί.

Αμέτρητοι άνθρωποι πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, ενώ εκατοντάδες αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στα πειράματα των Ναζί που διεξάγονταν από τον επιστημονικά υπεύθυνο του οργανωμένου εγκλήματος Σίγκμουντ Ράσερ.

Όταν οι κρατούμενοι έφταναν στο στρατόπεδο με τη μακάβρια επιγραφή στην πύλη του «Η Εργασία Απελευθερώνει»,

ξυλοκοπούνταν βάναυσα, κουρεύονταν και όλα τους τα προσωπικά αντικείμενα λεηλατούνταν από τους φρουρούς, ενώ οι περιουσίες είχαν ήδη δημευτεί και είχαν καταλήξει στους αρχηγούς της εγκληματικής οργάνωσης.

Χριστός Ανέστη μέσα από το Παράδεισο! από τον παπα Φώτη τον δια Χριστό Σαλό!

Χριστός Ανέστη μέσα από το Παράδεισο!

από τον παπα Φώτη τον δια Χριστό Σαλό!

Ο παπά Ν.. είναι ένας απλός λευίτης και προπάντων εμπερίστατος, με πολλά προσωπικά προβλήματα, όμως ήταν ένας αγαπημένος φίλος του παπαΦώτη Λαυριώτη του διά Χριστόν Σαλού…

και πολλές φορές όταν τον έβλεπε τον πείραζε ο Παππούλης, γιατί ο παπα Ν. είναι μια πολύ απλή ψυχή, καθαρή, παιδική θα έλεγα… και ο Παππούλης αναπαυόταν σε τέτοιες ψυχές!

Φέτος πήρε εντολή από τον Αρχιερατικό να λειτουργήσει τη Λαμπρό Τρίτη σε μια εκκλησία σε ένα άλλο χωριό, όπως και έγινε…

Γυρνώντας στο σπίτι του έπρεπε να περάσει μπρος από το κοιμητήριο που είναι θαμμένος ο παπα Φώτης και το σκεφτόταν…

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο μετά από δύο εβδομάδες ψηφιακής αποτοξίνωσης

Ακόμη και μια μικρή παύση από τη συνεχή ψηφιακή υπερφόρτωση μπορεί να δώσει στον εγκέφαλο την ευκαιρία να ρυθμιστεί ξανά.

Ας είμαστε ειλικρινείς, τα smartphones έχουν γίνει οι πιστοί μας σύντροφοι. Από τη στιγμή που ξυπνάμε μέχρι το τελευταίο scroll πριν τον ύπνο, βρίσκονται δίπλα μας, προσφέροντας πρόσβαση σε ο,τιδήποτε, είτε το χρειαζόμαστε είτε όχι.

Αλλά τι συμβαίνει όταν αποσυνδεόμαστε, έστω και για λίγο; Μια πρόσφατη μελέτη αποφάσισε να εξετάσει την ψηφιακή μας εξάρτηση, και τα αποτελέσματα εκπλήσσουν.

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο έπειτα από δύο εβδομάδες ψηφιακής αποτοξίνωσης

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή. Μια ομάδα 467 συμμετεχόντων συμφώνησε να εγκαταστήσει μια εφαρμογή που μπλοκάρει την πρόσβαση στο ίντερνετ του κινητού και έμειναν για δύο εβδομάδες χωρίς τα αγαπημένα τους social media, τα news feeds ή την παρόρμηση να ελέγξουν τα email τους στις 3 τα ξημερώματα. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας; Μηνύματα και τηλεφωνικές κλήσεις, σαν να βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’90.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Να χαρείς μαζί με την Θεοτόκο την Ανάσταση του Χριστού!

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Συλλογίσου αγαπητέ, ότι έχουμε χρέος να συγχαρούμε με την Παναγία Παρθένο, που όταν είδε τον Υιό και Θεό της ότι αναστήθηκε, γέμισε αμέσως από τόση μεγάλη χαρά όσο μεγάλη ήταν και η θλίψη που δοκίμασε στα Πάθη του.

Οι πόνοι και οι θλίψεις της μετριούνται με τη γνώση που είχε για την άπειρη αξιότητα του ενσαρκωμένου Λόγου, και από την αγάπη της σ’ αυτόν, όχι μόνο σαν Θεό, και σαν γέννημα των σπλάγχνων της, αλλά σαν μονογενή Υιό της και επειδή αυτή μόνη ήταν μητέρα του χωρίς πατέρα. Όλα αυτά δεν άφηναν την αγάπη της να μοιρασθεί σε άλλα πράγματα, αλλά την πολλαπλασίαζαν μόνο στο γλυκό της Υιό.

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η θαυμαστή εμφάνιση των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης!

~ Σε μια επίσκεψή μας στον π. Ιωάννη, μας διηγήθηκε πώς γνώρισε τους τρεις νεοφανείς αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη και από τότε η ζωή του συνδέθηκε ολοκληρωτικά μαζί τους!

Μας είπε: ” Το 1987, όταν ήμουν στο Νεοχώρι, υπέφερα από κολικό του νεφρού! Έλαβα τότε έναν φάκελο, χωρίς αποστολέα, ο οποίος περιείχε το βιβλίο ( Σημείον Μέγα) του Φώτη Κόντογλου, για την ζωή των τριών νεοφανών Αγίων και τα θαυμαστά γεγονότα της εύρεσης των αγίων λειψάνων τους! Διαβάζοντάς το έμεινα έκπληκτος από το συγκλονιστικό μαρτύριό τους και επικοινώνησα με την ηγουμένη της Ιεράς Μονής στην Μυτιλήνη. Της ζήτησα λαδάκι από τις κανδήλες των Αγίων, αγίασμα και κάποια βιβλία με τα θαύματά τους! Η ηγουμένη Ευγενία μου τα έστειλε και άρχισα να σταυρώνομαι με αυτές τις ευλογίες, καθώς και να διαβάζω τα βιβλία των Αγίων!

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Κρήσκεντος και των Aγίων Mαρτύρων γυναικών Aναστασίας και Bασιλίσσης (15 Απριλίου)

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Kρήσκεντος

Θάμβος βλέπειν Kρήσκεντα του πυρός μέσον,

Hγούμενον λειμώνα τερπνόν την φλόγα.

Kάτθανε και Kρήσκης πέμπτη δεκάτη πυρί λαύρω.

Μαρτύριο Αγίου Κρήσκεντος. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ήτον από τα Mύρα της Λυκίας εκ γένους λαμπρού και περιφανούς, γέρων και προβεβηκώς εις την ηλικίαν. Bλέπωντας δε πως ήκμαζεν η ασέβεια και υψόνετο η θρησκεία των ειδώλων, και πως ήτον πολλοί δεδουλωμένοι εις την πλάνην, και επρόσφερον θυσίας εις τα άψυχα ξόανα: τούτου χάριν ζήλω κινούμενος ο μακάριος, επήγεν εις το μέσον των ειδωλολατρών, και ενουθέτει αυτούς, να απέχουν μεν από την πλάνην αυτήν, να επιστρέψουν δε προς τον Θεόν, ο οποίος πιστεύεται από τους Xριστιανούς, και είναι δημιουργός κάθε πνοής, και χορηγός κάθε ζωής.

Ανάσταση, η ελπίδα του κόσμου

Βασίλειος Στογιάννος, καθηγητής Ιστορίας των χρόνων & της Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Στην τριάδα των χριστιανικών αρετών, που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στην κατακλείδα του ύμνου της αγάπης, ανάμεσα στην πίστη και στην αγάπη υπάρχει η ελπίδα. Σωστά, γιατί στηρίζεται στην πίστη και σχετίζεται πρακτικά με την αγάπη. Η ελπίδα του χριστιανού πηγάζει από την πίστη του, από την θεογνωσία και την ανθρωπογνωσία του. Συγχρόνως όμως δίνει φτερά και στην αγάπη του, γιατί την συνδέει με το όραμα του καινούριου κόσμου, με το πλήρωμα της βασιλείας του Θεού στην νέα γη και στον νέο ουρανό που κατοικεί η δικαιοσύνη κατά τον απόστολο Πέτρο.

Αγωνιζόμαστε, κάνομε θυσίες, υφιστάμεθα δεινά αγόγγυστα, δίνομε την ζωή μας, γιατί έχομε ένα τελικό στόχο, την επικράτηση της νέας δημιουργίας, της βασιλείας του Θεού. Όλες μας οι πράξεις κατατείνουν στην έλευση αυτής της έσχατης πραγματικότητας, που την ξέρομε από την πίστη μας βέβαια, αλλά που βασικά την βλέπομε με την ελπίδα, με την προσδοκία μας.

Η δική μας, η χριστιανική προσδοκία στηρίζεται στην ανάσταση. Ξεκινά από την ανάσταση του Χριστού και απολήγει στη δική μας μετοχή στον κόσμο της αναστάσεως. Έτσι μιλώντας κανείς για την ανάσταση αναφέρεται στην ελπίδα του κόσμου.

Πάσχα με τους κρυπτοχριστιανούς της Πόλης

Στο Ναό της Παναγίας της συνοικίας του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη, εφημέρευε ο γέρων παπα–Μελέτιος, ο οποίος διέμενε με την οικογένειά του σε μια κατοικία που βρισκόταν εκεί στο προαύλιο του Ναού.

Ο παπα–Μελέτιος ήταν ένας ενάρετος και ευσεβής λευίτης, που απολάμβανε τον σεβασμό και την βαθειά εκτίμηση του ποιμνίου του για τον ασκητικό του βίο και για την περιφρόνησή του προς το χρήμα. Κυρίως γι’ αυτό τον λόγο διορίστηκε και ως εξομολογητής των ενοριτών του.

Πλησίαζαν τότε οι μέρες του χαρμόσυνου Πάσχα.

Το Σάββατο του Λαζάρου, ο παπα–Μελέτιος, εξαντλημένος από την αδιάκοπη εξομολόγηση των πιστών, ήπιε ένα τσάι που του ετοίμασε η παπαδιά και ξάπλωσε στο κρεβάτι.

Ο «ύπνος των δικαίων» δεν άργησε να κλείσει τα βλέφαρα του αγαθού αυτού πρεσβυτέρου, ενώ η παπαδιά ασχολιόταν ακόμη με την τακτοποίηση του νοικοκυριού της, καθώς και στο πώς να βάλει τα παιδιά της να κοιμηθούν.

Ιερά Μονή Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Λέσβου

 

πηγή: https://www.youtube.com/

Μνήμη των Αγίων ενδόξων νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ειρήνης (Τρίτη της Διακαινησίμου)

Μνήμη των Αγίων ενδόξων νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ειρήνης, των εν Θέρμω της Λέσβου μαρτυρησάντων

Εις τους Ραφαήλ και Νικόλαον

Ως φώς ημίν ώφθησαν Ραφαήλ μέγας,

ομού και Νικόλαος κεκρυμμένοι.

Εις την Ειρήνην

Ειρήνη αθλήσασα συν τοις τοκεύσι.

Ημίν ήδη έγνωσται θαύμασι ξένοις.

Στις 23 Ιουνίου 1959, κατά την διάρκεια εργασιών αποκατάστασης ενός ναϋδρίου σ’ έναν λόφο κοντά στο χωριό Θερμή της Λέσβου, ο εργάτης Δούκας Τσολάκης ανακάλυψε έναν τάφο με οστά αγνώστων. Άνθρωπος ολιγόπιστος τότε και ανευλαβής, παράτησε τα τίμια λείψανα στη ρίζα ενός δένδρου, περιγελώντας τα. Γρήγορα όμως τιμωρήθηκε, και μπόρεσε να κινήσει ξανά τα χέρια του μόνον αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, για πρώτη φορά μετά είκοσι επτά χρόνια. Είδε κατόπιν τον ίδιο τον άγιο Ραφαήλ κοντά στο ναΰδριο, μετεστράφη από την απιστία του και έγινε διάπυρος κήρυκας της χάριτος του νεοφανούς αυτού αγίου του Θεού. Προηγουμένως, η σύζυγός του Μαρία υπήρξε μάρτυς της εμφάνισης στο υπό κατασκευή ναΰδριο ενός ιερομόναχου με επιβλητικό παράστημα, ο άνδρας της όμως την είχε αποπάρει.

Πώς να νικήσεις τον θυμό και την κατάκριση - Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος

 

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ποιος μου βεβαιώνει εμένα ότι ο Χριστός αναστήθηκε;

Μου το βεβαιώνει η συνείδηση μου πριν απ’ όλα. Κατόπιν ο νους μου και η βούληση μου.

Πρώτον, η συνείδηση μου λέει: τόσα πάθη που υπέστη ο Χριστός για το καλό και τη σωτηρία των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να επιβραβευτούν με τίποτε άλλο παρά με την ανάσταση και την υπερκόσμια δόξα. Τα ανείπωτα πάθη του Δικαίου στεφανώθηκαν με την ανείπωτη δόξα. Αυτό μου δίνει ικανοποίηση και ηρεμία.

Δεύτερον, ο νους μου λέει: χωρίς την λαμπρή αναστάσιμη νίκη όλο το έργο του Υιού του Θεού θα παρέμενε στον τάφο, ολόκληρη η αποστολή Του θα ήταν μάταιη.

Τρίτον, η βούληση μου λέει: η ανάσταση του Χριστού με έσωσε από τους ταλαντευόμενους δισταγμούς ανάμεσα στο...καλό και το κακό, και με θέτει αποφασιστικά στον δρόμο του καλού. Και αυτό μου φωτίζει τον δρόμο και μου δίνει στήριγμα και δύναμη.

Ἡ εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ

- Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης 

κ. Χρυσοστόμου Γ'

Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό κορυφαῖο ἱστορικό γεγονός τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου καί ἡ ἐπ' αὐτοῦ κυριαρχία. Καί βέβαια ἡ Ἀνάστασή Του εἶναι φυσικό ἐπακολούθημα τῆς θεότητος αὐτοῦ «καθότι οὐκ ἦν δυνατόν κρατεῖσθαι αὐτόν ὑπ' αὐτοῦ (τοῦ θανάτου)» (Πράξ. 2,24). Ἔτσι καί ἡ Ἀνάσταση εἶναι τό θεμέλιο τῆς πίστεως στό Χριστό καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὄντως Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως. Νυχθημερόν ὑμνεῖται ἡ Ἀνάσταση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί κάθε Κυριακή ἰδιαίτερα, εἶναι ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως, ἑορτή τοῦ Πάσχα «ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις πανηγύρεων». Τό γεγονός αὐτό ἐκφράζεται ἐκτός βέβαια ἀπό τήν ὅλη ὑμνογραφία καί ὑμνολογία καί μέ τήν ἁγιογραφική τέχνη.

Πόλεμος και ανασφάλεια εκτόξευσαν τον αριθμό επισκεπτών στον Άθωνα

Προσκυνητές από όλα τα σημεία της γης συρρέουν στο Άγιον Όρος για να βρουν παρηγοριά και ελπίδα. Τι λέει ο διοικητής κ. Αλκιβιάδης Στεφανής για την αύξηση της επισκεψιμότητας στο Περιβόλι της Παναγιάς

Από τον ΣΩΤΗΡΗ ΛΕΤΣΙΟ*

Εντυπωσιακή είναι η αύξηση των επισκεπτών που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στις ιερές μονές του Αγίου Όρους. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει αφενός ότι το «Περιβόλι της Παναγίας» συνεχίζει να αποτελεί το επίκεντρο των απανταχού ορθοδόξων πιστών, αλλά συγχρόνως προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό ως προς το ενδεχόμενο να διασαλευθεί ο ησυχαστικός και θρησκευτικός χαρακτήρας της μοναστικής κοινότητας.

«Σε ημερήσια βάση υπολογίζεται ότι οι επισκέπτες ανέρχονται περίπου σε 1.000 με 1.500, ενώ υπάρχουν περίοδοι όπου εισέρχονται εβδομαδιαία στο Όρος πάνω από 7.500 άτομα». Αυτό τονίζει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους κ. Αλκιβιάδης Στεφανής, ενώ αναφέρεται και στην εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η μοναστική πολιτεία του Άθωνα.

Η Διακαινήσιμος Εβδομάδα – Επτά ημέρες, όπως και η Κυριακή του Πάσχα!

Από την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εισήλθαμε στην Μεγάλη Εβδομάδα και από την Κυριακή του Πάσχα (το Μ. Σάββατο το βράδυ), εισήλθαμε στο Τριώδιο το «Ρόδον», την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, η οποία αποτελεί την κατεξοχήν Αναστάσιμο περίοδο της Εκκλησίας μέχρι και την Κυριακή των Αγίων Πάντων, όπου έχουμε ασχοληθεί αναλυτικά σε άρθρο μας στο παρελθόν.

Η πρώτη εβδομάδα του Πεντηκοσταρίου, η εβδομάδα δηλαδή από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την επομένη Κυριακή του Θωμά ή αλλιώς του «αντί-Πασχα», λέγεται «Διακαινήσιμος». Ετυμολογικά η λέξη (διά+καινή) είναι προφανές ότι δηλώνει τη νέα πραγματικότητα που έφερε η Ανάσταση του Χριστού στη ζωή των ανθρώπων με την κατάργηση του θανάτου. Πέρα από αυτό, στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας μας υπήρχε η τάξη των Κατηχουμένων, όσων δηλ. προέρχονταν από τους ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους και διδάσκονταν τις αλήθειες της χριστιανικής πίστεως για να γίνουν μέλη της με το μυστήριο του Βαπτίσματος. Τότε το Αγιο Βάπτισμα, όπως και όλα τα μυστήρια, δεν ήταν ιδιωτικό, ή έστω ένα οικογενειακό γεγονός, όπως δυστυχώς έχουν καταντήσει στην πράξη σήμερα, αλλά ένα γεγονός που αφορούσε όλο το πλήρωμα και σώμα της Εκκλησίας.

«Καταδικασμένοι» να είναι αθάνατοι - Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Οι άνθρωποι καταδίκασαν το Θεό σε θάνατο. Ο Θεός όμως, διά μέσου της Ανάστασής Του, «καταδικάζει» τους ανθρώπους σε αθανασία. Για τα κτυπήματα, τους ανταποδίδει τις σφικτές αγκαλιές. Για τις ύβρεις, τις ευλογίες. Για το θάνατο, την αθανασία. Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος προς το Θεό, όσο, όταν Τον σταύρωσαν. Και ποτέ δεν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη προς τους ανθρώπους, όση όταν αναστήθηκε. Οι άνθρωποι ήθελαν να καταστήσουν το Θεό θνητό, αλλ' ο Θεός διά (μέσου) της Ανάστασής Του κατάστησε τους ανθρώπους αθάνατους. «Ανέστη» ο σταυρωμένος Θεός και θανάτωσε το θάνατο. Ο θάνατος δεν υπάρχει πλέον. Η αθανασία κατάκλυσε τον άνθρωπο και όλους τους κόσμους του.

Ο Χότζας που είδε το Άγιο Φως στο ναό της Αναστάσεως και πίστεψε. Ο μάρτυρας του Χριστού

Τό Ἅγιο Φῶς ἐμφανίζεται μέ τήν ἐπίκληση Ὀρθοδόξου Ἀρχιερέως (τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ἤ τοῦ ἀναπληρωτοῦ του). Ὁσάκιςἐπεχείρησαν νά τό ζητήσουν ἑτερόδοξοι (αἱρετικοί), Καθολικοί καίἈρμένιοι ἀπέτυχαν. Συγκεκριμένα τό ἔτος 1101μ.Χ., οἱ Λατίνοι τότε πού οἱ Ἅγιοι Τόποι εἶχαν περιέλθει στούς Σταυροφόρους δέν μπόρεσαν νά λάβουν τό Ἅγιο Φῶς, παρά τίς προσευχές καί τίς τελεσθεῖσες λιτανεῖες πού ἔκαμαν ἀπό τό Μεγάλο Σάββατο, μέχρι τό πρωΐ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα. Τό Ἅγιο Φῶς « ἐμφανίσθηκε»ὅταν ἀπεχώρησαν αὐτοί, στούς ἐναπομείναντες Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι προσευχήθηκαν μέ πίστη καί ἐγέμισαν ὅλο τό Ναό. Τότε, μέ ἀλλαλαγμούς ἔτρεξαν οἱ Λατῖνοι καί το πῆραν ἀπό τούς Ἕλληνες, ταπεινωμένοι. Ἕκτοτε, ἡ τελετή τοῦ Ἁγίου Φωτός καίἐπί τῶν Σταυροφόρων ἀκόμη, παρέμεινε ὡς καθαρά Ἑλληνική τελετή (Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων, σελ. 426, 427).

Το Άγιο Φως δεν τον καίει! Χριστός Ανέστη!

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων – Οι εκπληρωμένες προφητείες και για την Ανάσταση του Κυρίου

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΔ΄:

ΟΙ ΕΚΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

[Μέρος πρώτο]

Α´. Είναι καιρός να ευφρανθείς,Ιερουσαλήμ, και να πανηγυρίσετε όλοι όσοι αγαπάτε τον Ιησού [πρβ.Ησ.66,10: «εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ»], διότι ο Κύριος αναστήθηκε.

Χαρείτε όλοι, όσοι προηγουμένως είχατε πένθος, όταν ακούσατε όσα παράνομα και εγκληματικά τόλμησαν να πράξουν οι Ιουδαίοι· διότι Αυτός που εκείνοι ατίμασαν αλαζονικά, ιδού, αναστήθηκε! Και όπως το να ακούει κανείς για τη Σταύρωση είναι κάπως λυπηρό, έτσι η καλή αγγελία της Αναστάσεως ας ευφραίνει τους παρόντες. Το πένθος ας γίνει ευφροσύνη και ο θρήνος ας μεταστραφεί σε χαρά. Και ας γεμίσει το στόμα μας χαρά και αγαλλίαση, γιατί Εκείνος, μετά την Ανάστασή Του, μας είπε: «Χαίρετε(:Νά χαίρεστε)» [Ματθ. 28, 9].