Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ: Ὁ σωσμένος Ἄσωτος

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Θὰ γίνη κάποτε λιμός», εἶπε ὁ προφήτης θρηνώντας τὴν Ἱερουσαλήμ, «ὄχι πείνα ἄρτου καὶ ὕδατος, ἀλλὰ πείνα γιά τὸν λόγο τοῦ Κυρίου». Εἶναι δέ ὁ λιμὸς στέρησις καὶ συγχρόνως ὄρεξις τῆς ἀναγκαίας τροφῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάτι χειρότερο καὶ ἀθλιώτερο ἀπὸ αὐτὴν τὴν πείνα; ὅταν δηλαδὴ κάποιος, ἐνῶ στερεῖται τ’ ἀναγκαία γιά τὴν σωτηρία, δέν ἔχει συναίσθησι τῆς συμφορᾶς, ἐπειδὴ δέν ἔχει ὄρεξι γιά τή σωτηρία.

Ὅποιος πεινᾶ καὶ δέν διαθέτει τ’ ἀναγκαία, τριγυρίζει ἀναζητώντας ἕνα κόμματι ψωμιοῦ ὁπουδήποτε· κι’ ἂν εὕρει μουχλιασμένο ζυμάρι, ἢ τοῦ προσφερθεῖ κάποιος ἄρτος ἀπὸ κεχρὶ ἢ ἀπὸ πίτουρα ἢ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα εἴδη τροφῆς, χαίρεται τόσο πολύ, ὅσο ἐπονοῦσε προηγουμένως πού δέν εὕρισκε.

Ὅποιος ἐπίσης ἔχει πνευματικὴ πείνα, δηλαδὴ στέρηση καὶ συγχρόνως ὄρεξη γιά πνευματικὲς τροφές, τριγυρίζει ἀναζητώντας αὐτόν πού ἔχει ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ χάρισμα τῆς διδασκαλίας· κι’ ἂν εὕρει, τρέφεται εὐφρόσυνα μὲ τὸν ἄρτο τῆς ζωῆς τῆς ψυχῆς, δηλαδὴ μὲ τὸν σωτήριο λόγο, ποὺ ὅποιος τὸν ἀναζητεῖ ἕως τὸ τέλος δέν πρόκειται νά μὴν τὸν εὕρει· «διότι ὅποιος αἰτεῖ λαμβάνει καὶ ὅποιος ἀναζητεῖ εὑρίσκει, καὶ στόν κρούοντα θ’ ἀνοίγει ἡ θύρα», εἶπε ὁ Χριστός.

π. Νικ. Λουδοβίκος: Ποιος είναι ο άσωτος;

 

πηγή: https://youtu.be/rrHtbpvwgWw

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την εσχάτη προδοσία της λαθρομετανάστευσης και το σκάνδαλο Επστάιν

Αθήνα, 06/02/2026

Νατσιός για μεταναστευτικό: «Μια μέρα κάποιοι θα πληρώσουν με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας»

Το μεταναστευτικό ως εργαλείο αποδόμησης της εθνικής κυριαρχίας - Ψευδεπίγραφος ανθρωπισμός και πραγματικές συνέπειες για τη χώρα

Αιχμηρό σχολιασμό για το προσφυγικό και τη μεταναστευτική πολιτική άσκησε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα δικαιολογούσαν τη δημιουργία προσφυγικών ροών προς την Ελλάδα από άλλες χώρες.

Όπως ανέφερε, καμία γειτονική χώρα δεν βρίσκεται σήμερα σε συνθήκες πολέμου ή μαζικών διώξεων πληθυσμών, επισημαίνοντας ότι αυτό, κατά την απόφασή του, επιβεβαιώνεται και από την απουσία δομών των Ηνωμένων Εθνών επί ελληνικού εδάφους. Ο Δημήτρης Νατσιός υποστήριξε ότι όσοι έφθασαν στην Ελλάδα από περιοχές όπως η Συρία ή το Αφγανιστάν τα προηγούμενα χρόνια δεν πληρούσαν τα κριτήρια του πρόσφυγα, καθώς δεν εγκαταστάθηκαν σε άλλες χώρες και, όπως σημείωσε, δεν αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες από τον ΟΗΕ. Όσοι έλαβαν καθεστώς ασύλου, πρόσθεσε, χρησιμοποίησαν την Ελλάδα ως χώρα διέλευσης.

Μνήμη του Aγίου Προφήτου Ζαχαρίου (8 Φεβρουαρίου)

Ίππους εώρας τους νόας Ζαχαρία,

Δι’ ων προς ύψος Oυρανών αφιππάσω.

Προφήτης Ζαχαρίας (8 Φεβρουαρίου). Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Προφήτης Ζαχαρίας ερμηνεύεται, μνήμη Θεού. Ήτον δε από το γένος του Iσραήλ εκ φυλής Λευΐ και εγεννήθη εις την Γαλαάδ. Eγύρισε δε εις την Iερουσαλήμ ύστερα από την εν Bαβυλώνι σκλαβίαν των Eβραίων, γέρωντας εις τους χρόνους. Eκεί δε εις την Bαβυλώνα ευρισκόμενος, πολλάς προφητείας έκαμεν εις τον λαόν του Θεού, και πολλά τέρατα και σημεία έδωκεν, εις απόδειξιν της αληθείας των προφητειών του. Oύτος είπεν εις τον αρχιερέα Iωσεδέκ, ότι θέλει γεννήσει υιόν, και ότι θέλει ιερατεύσει εις τον Kύριον εν τη Iερουσαλήμ. Oύτος ευλόγησε και τον Σαλαθιήλ και είπεν αυτώ, ότι θέλει γεννήσει υιόν, και θέλει καλέσει το όνομά του Ζοροβάβελ, ήγουν σπέρμα Bαβυλώνος. Ζορό γαρ, ερμηνεύεται σπέρμα. Bαβέλ δε, Bαβυλών. Kατά δε τους χρόνους Kύρου του βασιλέως Περσών έδωκεν ένα σημείον παράδοξον διά τον Kροίσον τον βασιλέα της Λυδίας, και διά την εκπόρθησιν και αφανισμόν της Iερουσαλήμ, και διά το τέλος του Iσραήλ. Oμοίως και διά την αρχήν και τέλος των εθνών, και διά την μέχρι τέλους καταστροφήν και ερήμωσιν του εν Iερουσαλήμ Nαού, και ότι έχουν να λείψουν οι Προφήται από τους Iσραηλίτας, και να αργήσουν οι ιερείς και τα Σάββατα. Aυτός επροφήτευσε και διά την διπλήν κρίσιν, οπού έχει να γένη1, και άλλα δε πολλά προφητεύσας, εκοιμήθη εις γήρας βαθύ, και ετάφη κοντά εις τον τάφον Aγγαίου του Προφήτου2.

Ο Μέγας Φώτιος ως γνώμονας χρηστής διοίκησης (Προς υποψηφίους για το "άθλημα της πόλης")

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς γνώμονας χρηστῆς διοίκησης

( Πρός ὑποψηφίους γιά τό ''ἄθλημα τῆς πόλης'' )

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Τό «ἄθλημα τῆς πόλης», δηλαδή ἡ ὑπεύθυνη καί σοβαρή ἐνασχόληση μέ τά κοινά, ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἀνθρώπους χαρισματούχους καί ἀξιόπιστους.

Τό ἐρώτημα εἶναι: Ποῦ θά ψάξουμε νά βροῦμε αὐτά τά πρόσωπα καί μέ ποιά κριτήρια ἀναζήτησης; Μέ ποιό μέτρο;

Τό μέτρο, πού μετράει μέ ἀκρίβεια τό μπόϊ μας τό πολιτικό, θά ἐπιχειρήσουμε νά τό δανειστοῦμε ἀπό μιά κορυφαία μορφή τῆς Βυζαντινῆς Ἀναγέννησης, τόν Μέγα Φώτιο.

Σέ παραινετική του ἐπιστολή, πού απευθύνεται, τόν Μάϊο του 861, πρός τόν τότε νεοφώτιστο χριστιανό ἄρχοντα τῆς Βουλγαρίας Βόγορι-Μιχαήλ, ὑποδεικνύει ὅλες τίς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις χρηστῆς καί ἐπιτυχημένης διοίκησης.

Ἡ παρουσίαση ὀλόκληρης τῆς ἐπιστολῆς, γιά λόγους πρακτικούς, δέν εἶναι ἐφικτή, γι' αὐτό καί θά περιοριστοῦμε μόνον σέ μιά σύντομη ἀλλά ἀρκούντως σαφή και διαφωτιστική ἀναφορά.

Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος καί Μέγας διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης Φώτιος:

Βίος και πολιτεία και μερική θαυμάτων διήγηση του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου

(Από τον χειρόγραφο κώδικα 632 της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου)

Ο καλός και θαυμαστός Παρθένιος καταγόταν από πατέρα που έφερε το όνομα Χριστόδουλος και είχε το βαθμό του διακόνου στην Εκκλησία της Μελιτουπόλεως. Ο ίδιος ο Παρθένιος ήταν εντελώς άγευστος της κατά κόσμον παιδείας, αλλά έδειξε τέτοιαν επιμέλεια στην ακρόαση των θείων Γραφών, ώστε ήδη από μικρή ηλικία να έχει αξιωθεί της θείας Χάριτος. Αν και τότε ακόμα δε φανέρωνε την αρετή του, αλλά έκρυβε τον εαυτό του όσο μπορούσε. Και όταν έγινε δεκαοκτώ χρονών, σ’ αυτή την ηλικία, έκανε αρχή των θαυμάτων. Πρόσεξε λοιπόν πόσο φανερή ήταν από την αρχή η φιλανθρωπία του. Έχοντας εκεί κοντά μία λίμνη πήγαινε και ψάρευε, δε χρησιμοποιούσε όμως τα ψάρια για δική του διατροφή, ούτε τα πρόσφερε προς εκδούλευση σε κάποιον από τους ένδοξους. Αντίθετα τα πουλούσε και όσα χρήματα κέρδιζε απ’ αυτό το καλό εμπόριο, τα έδινε στους φτωχούς. Με αυτόν τον τρόπο κέρδιζε για τον εαυτό του τον αρραβώνα της θείας φιλανθρωπίας, μέσω εκείνων των φτωχών.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 8.2.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (Α΄ Κορ. 6,12-20)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει·πάντα μοι ἔξεστιν,
ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος» 

Τὴν Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου ἀκολουθεῖ ἡ Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, στὴν σειρὰ τοῦ Τριῳδίου. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας τονίζονται πολλὰ θέματα, ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ τὰ θίξωμε ὅλα. Γι’ αὐτὸ πάλι ἐπιλογὴ θὰ κάνομε καὶ θὰ ἀναπτύξωμε τὸ πρῶτο θέμα.

Λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στοὺς Κορινθίους, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅλους τοὺς πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν· “Πάντα μοι ἔξεστιν. ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος”. Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Παύλου, ποὺ λέγει ὅτι, ὅλα μοῦ ἐπιτρέπονται καὶ μπορῶ νὰ τὰ κάνω, ὅμως ὅλα δὲν μὲ συμφέρουν, ὅλα μοῦ εἶναι δυνατά, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιτρέψω σὲ τίποτε νὰ μὲ ὑποτάξη, αὐτὸς ὁ λόγος μὲ συγκινεῖ ἰδιαιτέρως, καὶ θὰ ἤθελα νὰ τὸν ὑπογραμμίσω.

“Να ξέρεις ότι, όταν διαβάζεις το βιβλίο ενός Αγίου, το πιο σημαντικό είναι, όχι ότι απλώς το έχει γράψει με την Χάρι του Θεού, αλλά ότι είναι παρών ο Άγιος και σε χαριτώνει”

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

…Ἄλλοτε ο Άγιος Πορφύριος ἔλεγε: «Μωρέ, πρέπει νά προσηλωθοῦμε στόν Χριστό. Καί τί σημαίνει προσηλώνομαι;

Πρός+ἧλος. Καρφώνομαι. Μωρέ, ἅμα καρφωθῇς στόν Χριστό, καρφώθηκες στήν Ἀλήθεια καί στήν Ζωή. Δέν ὑπάρχει γιά σένα θάνατος, δέν ὑπάρχει γιά σένα διάβολος, δέν ὑπάρχει κόλασις. Ὑπάρχουν, ἀλλά γιά σένα δέν ὑπάρχουν. Καρφωμένος στήν Ζωή πορεύεσαι. Ἔ, κάποια στιγμή ἀφήνεις αὐτή τήν ζωή καί καρφωμένος στήν Ζωή πορεύεσαι αἰώνια μαζί Της».

Στόν Γέροντα δέν τοῦ ἄρεσε νά ἀσχολῆται μέ τίς ἀρνητικές καταστάσεις. Ἔλεγε: «Μωρέ, μή μιλᾶτε γιά τό κακό… Ἀντί νά πολεμᾶτε τίς αἱρέσεις, μιλῆστε γιά τόν Χριστό, μιλῆστε γιά τήν Ὀρθοδοξία». Σέ κάποιον συγγραφέα πού ἀσχολεῖτο μέ τόν Ἀντίχριστο ἔλεγε: «Μωρέ, μή μιλᾷς γιά τόν Ἀντίχριστο. Ὁ λαός μας σήμερα ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἐπανευαγγελισμό. Μίλα γιά τόν Χριστό καί μίλα γιά τούς μικρούς ἀντιχρίστους, δηλ. τά πάθη μας, πού μᾶς χωρίζουν ἀπό τόν Χριστό καί θά μᾶς κάνουν νά πιστέψουμε στόν Ἀντίχριστο»…

Μήνυμα Τριωδίου γιὰ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἐν τῷ κόσμῳ διαβιοῦντες. (Γέροντος Γαβριὴλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου)

Μήνυμα Τριωδίου

γιὰ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἐν τῷ κόσμῳ διαβιοῦντες.

Γέροντος Γαβριὴλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου,

Ἱερὸν Κελλίον Ἁγίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, Ἅγιον Ὄρος.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 21.1//3.2.2026

Ἁγίου Μαξίμου Ὁμολογητοῦ.

Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα, νὰ μὴν πληγώνουμε, νὰ μὴν στεναχωροῦμε ἀνθρώπους. Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος λέει: «Ἔχε τὸ στόμα σου γλυκό, τὴ γλῶσσα σου γλυκιά, γιὰ νὰ ἔχεις φίλους ὅλους τοὺς ἀνθρώπους».

Πολλὰ διαζύγια μὲ τὴ γλῶσσα, πολλὲς φιλίες χαλοῦνε μὲ τὴ γλῶσσα. Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα. Πρὶν μιλήσουμε ὅλοι μας νὰ μὴν ξεχνοῦμε τρία πράγματα. Πρῶτον, πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὴν καλοσύνη παρὰ μὲ τὴ βία, τὴ διπλωματία καὶ ἄλλα μέσα. Ἡ καλοσύνη εἶναι τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποὺ ἀνοίγουν ὅλες οἱ σκουριασμένες κλειδαριές. Δεύτερον, πρὶν μιλήσουμε...να μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ἑλληνικὸς λόγος:

«Πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὸ χαμόγελο παρὰ μὲ τὸ σπαθί». Τὸ σπαθὶ κόπτει τὰ πάντα, δὲν εἶναι τίποτα. Τὸ χαμόγελο εἶναι μιὰ μικρὴ καμπύλη, διορθώνει ὅμως χίλια δυὸ στραβὰ πράγματα. Τρίτον, πρὶν μιλήσουμε, νὰ μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ ἀραβικὴ παροιμία: «Ὁ γλυκομίλητος μπορεῖ νὰ θηλάσει καὶ λέαινα». Ἔχει μεγάλη δύναμη ὁ καλὸς ὁ λόγος.

Λίγο πριν κοιμηθείς, σκέψου...

Λίγο πριν κοιμηθείς, σκέψου…

Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις πως πορεύεσαι στη ζωή σου.

Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.

Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα…

Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…

Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους. Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου… Όμως, κάποια παιδιά δεν έχουν να φάνε.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ» ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΡΙΤΙΚΗ

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ» ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Στὶς μέρες μας ἀκοῦμε συχνὰ νὰ χαρακτηρίζονται κάποιοι συνάνθρωποί μας ὡς «τοξικοί». Ἂν καὶ ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται ἀκριβὴς περιγραφὴ γιὰ ὅσους μᾶς δυσκολεύουν ἢ μᾶς στενοχωροῦν, κρύβει μία βαθύτερη προβληματικὴ ποὺ ἀκουμπᾶ τὰ ὅρια τῆς μαγείας καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ. Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ δὲν γνωρίζει τὶς θεωρίες τῆς «Νέας Ἐποχῆς», ἡ σύνδεση αὐτὴ ἴσως φανεῖ ὑπερβολική. Ὅμως ἡ λογικὴ τῆς τοξικότητας βασίζεται στὴν ἰδέα ὅτι ὁ ἄλλος δὲν εἶναι ἁπλῶς δύσκολος στὸν χαρακτήρα, ἀλλὰ ἐκπέμπει μία «ἀρνητικὴ ἐνέργεια» ποὺ μᾶς δηλητηριάζει — μία ἀντίληψη ποὺ ἀναβιώνει παλιὲς προλήψεις ὅπως τὸ «κακὸ μάτι» ἢ τὴ «γρουσουζιά», ντυμένες μὲ σύγχρονο, δῆθεν ἐπιστημονικὸ μανδύα.

Ἡ κρυμμένη μεταφυσικὴ τῶν ψυχολογικῶν σχολῶν

Γιὰ νὰ κατανοήσουμε πῶς ἐπικράτησε ὁ ὅρος, πρέπει νὰ ἀνατρέξουμε στὶς θεμελιώδεις σχολὲς τῆς σύγχρονης ψυχολογίας. Αὐτὲς παρουσιάζονται συχνὰ ὡς «ἀθῶες» ἐπιστῆμες, καθαρὰ ἐμπειρικές. Ὅμως κουβαλοῦν κοσμοθεωρίες μὲ ἔντονες πνευματικὲς καταβολές.

Το φρεάτιο της κόλασης άνοιξε: Τα έγγραφα Επστάιν αποκαλύπτουν το σατανικό δίκτυο της Ελίτ Ενημερώθηκε στις 04 Φεβ

Οι εξουσιαστές της Δύσης νοιώθοντας «θεοί» τελικά έγιναν δαίμονες - Παιδεραστία, όργια, αποκρυφισμός, ευγονική και πολιτικές πλεκτάνες συγκλονίζουν τον πλανήτη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το φρεάτιο της κόλασης άνοιξε διάπλατα και η μυρωδιά βορβόρου κατέκλυσε ολόκληρη την υφήλιο με τη δημοσιοποίηση των εγγράφων του Τζέφρι Επστάιν από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Ασύλληπτα εγκλήματα έρχονται στο φως, που μέχρι πρότινος κατατάσσονταν στη σφαίρα των «θεωριών συνομωσίας» και όποιοι τα συζητούσαν αντιμετωπίζονταν με χλεύη. Τεχνολογικοί κροίσοι, κορυφαίοι επιχειρηματίες, επιστήμονες, πολιτικοί, αξιωματούχοι, ηθοποιοί, τραγουδιστές, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, πρώην πρόεδροι των ΗΠΑ, αλλά και ο Ντόναλντ Τραμπ «φιγουράρουν» ως ονόματα που σχετίζονται – αποδεδειγμένα ή αναπόδεικτα – σε ένα κυριολεκτικά σατανικό δίκτυο.

Μέσα από την ανάγνωση των αποδεσμευμένων εγγράφων, ο αυτόχειρας (;) Τζέφρι Επστάιν φαντάζει σαν «αρχιερέας» ενός πολυπλόκαμου εωσφορικού συστήματος που εξασφάλιζε παράνομη σάρκα, εξουσία, διασυνδέσεις και οργιαστική αυθαιρεσία για την ελίτ.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να συγκινεί τον Θεό όσο η αρχοντιά, δηλαδή η θυσία {…}. Ο Θεός κάνει το θαύμα, όταν συμμετέχει κανείς με την καρδιά του στον πόνο του άλλου»

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

«Αν πονάς έναν ταλαίπωρο και τον βοηθάς, σκέψου, αν ήταν ο ίδιος ο Χριστός, τι θυσία θα έκανες! Έτσι δίνει κανείς εξετάσεις. Στον πλησίον του ο πιστός άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο του Χριστού. Και ο ίδιος ο Χριστός λέει «αυτό που κάνετε σε έναν ταλαίπωρο είναι σαν να το κάνετε σε μένα» (Ματθ. Κε-40). Όλη η βάση είναι τον άλλον να τον νιώσεις αδελφό και να τον πονέσεις. Αυτός ο πόνος συγκινεί τον Θεό και κάνει το θαύμα. Γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να συγκινεί τον Θεό όσο η αρχοντιά, δηλαδή η θυσία. Αλλά στην εποχή μας σπανίζει η αρχοντιά, γιατί μπήκε η φιλαυτία, το συμφέρον…».

Ο Χριστός με την αγάπη κάνει όλος ο Παράδεισος να φέγγει μέσα μας. Η αγάπη είναι η φιλόστοργη μάνα όλων των αρετών.

Κάνε τον πόνο του συνανθρώπου σου δικό σου πόνο. Ο Θεός κάνει το θαύμα, όταν συμμετέχει κανείς με την καρδιά του στον πόνο του άλλου. Και μόνο ένας καρδιακός αναστεναγμός για τον πλησίον σου φέρει θετικά αποτελέσματα και αξίζει για ώρες προσευχής. Η Θεϊκή πληροφορία της ευπρόσδεκτης προσευχής είναι η Θεία παρηγοριά που νιώθει μετά την προσευχή ο άνθρωπος.

Φώτιος ὁ Μέγας, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ῥώμης καὶ οἰκουμενικὸς πατριάρχης, ὁ θαυματουργὸς (6 Φεβρουαρίου)

Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

1. Ὁ ἅγιος Φώτιος. Φορητὴ εἰκόνα, διὰ χειρὸς ἀρχιμ. Ἀμβροσίου Γκορελώβ, 2013

Φώτιος ὁ Μέγας, ὁ τοῦ Τρισηλίου Φωτὸς ἐπώνυμος, ὁ ἰσαπόστολος σαγηνευτὴς τῶν ἐθνῶν, τὸ καύχημα τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ δόξα τῶν πατριαρχῶν, τὸ κλέος τῆς Βασιλεύουσας, ὁ τῶν ἁγίων μαρτύρων καὶ ὁμολογητῶν συνόμιλος, ὁ ὄρχαμος τῶν λογιωτάτων, ὁ ὀξυγράφος κάλαμος τῶν τοῦ Πνεύματος λόγων, ὁ ἀκράδαντος στῦλος τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἡ ἀμφίτομος μάχαιρα κατὰ τῶν παπικῶν κακοδοξιῶν καὶ ἔνθεος κόλαφος κατὰ τῆς Δυτικῆς ἐπηρμένης ὀφρύος, ὁ τοῦ πράου καὶ ἀνεξικάκου Δεσπότου Χριστοῦ μιμητής, τὸ ἐκμαγεῖον πασῶν τῶν ἀρετῶν, τὸ εὖχος τῶν ἀσκητῶν, ἡ δόξα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἐγκαλλώπισμα τῆς γῆς, ὁ οὐρανομήκης στῦλος τῆς προσευχῆς, ὁ τῶν ἀγγέλων ὁμότροπος, ὁ ἐπίγειος ἄγγελος καὶ οὐράνιος ἄνθρωπος, γιὰ νὰ ἀρκεστοῦμε σὲ αὐτὰ —«ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος» τὰ περὶ τοῦ θεοφόρου τούτου ἀνδρὸς προτερήματα καὶ ἔνθεα κατορθώματα—, «ἐκ ρίζης ἀγαθῆς ἀγαθὸς ἀνέτειλε βλαστὸς» ἀπὸ γονεῖς πλουσίους καὶ εὐγενεῖς, προπαντὸς δὲ ἀκραιφνεῖς Ὀρθοδόξους χριστιανούς, τὸν Σέργιο καὶ τὴν Εἰρήνη. Ὑπῆρξε γέννημα καὶ θρέμμα τῆς Κωνσταντινούπολης, στὴν ὁποία ἀντίκρυσε τὸ φῶς τοῦ ἡλίου, ὁ τοῦ ἀδύτου Ἡλίου τῆς Δικαιοσύνης θεωρὸς καὶ μυσταγωγός, περὶ τὸ ἔτος 810 μ.Χ.1 . Ὁ πατέρας του εἶχε τὸ ἀξίωμα τοῦ σπαθαρίου καὶ ἦταν ἀδελφὸς τοῦ πατριάρχη (784-806) ἁγίου Ταρασίου, ἐνῶ ὁ ἐκ μητρὸς θεῖος του εἶχε νυμφευθεῖ τὴν ἀδελφὴ τῆς αὐτοκράτειρας ἁγίας Θεοδώρας, ποὺ εἶχε διενεργήσει τὴν ἀναστύλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων.

ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΕΝΔΟΞΟΥ ΛΑΟΥ

Γράφει: Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πληθυσμός της Ελλάδας – Ιστορική αναδρομή και σύγχρονη παρακμή

Στην αρχαιότητα, ο Ελληνισμός υπήρξε ένα από τα πολυπληθέστερα και δραστικότερα έθνη της οικουμένης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που βασίζονται στη γεωγραφική εξάπλωση, την πυκνότητα των πόλεων και την πολιτισμική ακτινοβολία, ο συνολικός πληθυσμός των Ελλήνων υπολογίζεται ότι έφθανε τα 300–330 εκατομμύρια άτομα.

Ο κύριος πληθυσμιακός όγκος εκτεινόταν:

• στη Χερσόνησο του Αίμου,(Ελλάδα, Αιγαίο, Νότια Βαλκάνια)
• στη Μικρά Ασία, (παράκτιες περιοχές και ενδοχώρα)
• στην Κύπρο,
• στον Εύξεινο Πόντο, (παράκτιες περιοχές, υπερβόρειοι)
• στη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο,
• στην Ιταλική και Ιβηρική Χερσόνησο, (Ετρούσκοι, έλληνες Νοτίου Ιταλίας, Σικελίας)
• στα ευρωπαϊκά παράλια της Μεσογείου έως τις Ηράκλειες Στήλες,
• και, κατά μαρτυρίες, έως τη Βρετανία, την Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία, μέσω εμπορικών, αποικιακών και πολιτισμικών επαφών.

Ο Νικήτας Τσακίρογλου αποκάλυψε μοναδικές στιγμές από την ταινία «Άγιος Παΐσιος» και μίλησε για τη μεγάλη απήχηση της ταινίας στους κινηματογράφους

Για τη μεγάλη απήχηση της ταινίας Άγιος Παΐσιος στους κινηματογράφους μίλησε ο Νικήτας Τσακίρογλου σήμερα στην ραδιοφωνική εκπομπή “Επικαιρότητα” στο Pemptousia.FM. Ο μεγάλος ηθοποιός αποκάλυψε και στιγμές ιδιαίτερες που βίωσε ο ίδιος όταν υποδύθηκε τον Άγιο Αρσένιο τον πνευματικό πατέρα του Αγίου Παϊσίου.

Στο στούντιο με τη Μαρία Γιαχνάκη οι δημοσιογράφοι της Pemptousia TV και του Πρακτορείου «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ», Δημήτρης Στρουμπάκος και Νικόλαος Ζαΐμης.

Αρχικά ο κ. Τσακίρογλου εξέφρασε ότι ένιωσε μεγάλη ευλογία που μετείχε στην παραγωγή του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός, και ότι αισθάνθηκε αυτήν την ανάταση που έχει η ορθοδοξίας μας, αυτό το γέμισμα ψυχής που νιώθουν όλοι όσοι παίζουν σε τέτοιου είδους έργα. Έπειτα ευχήθηκε αυτή η αγιοσύνη που πλημμύρησε την παραγωγή να συνεχιστεί και σε άλλες παραγωγές, γιατί το έχει ανάγκη ο κόσμος, όπως και οι καλλιτέχνες να μετέχουν σε τέτοιες παραγωγές.

Κατάργησις τοῦ χριστιανικοῦ ὀνόματος μέ τόν προσωπικόν ψηφιακόν ἀριθμόν!

Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, οἰκονομολόγου

Αὐτός, ὁ ζῆλος καὶ ἡ μανία τῶν Νεοταξικῶν Κέντρων ἀποφάσεων -τὸ διευθυντήριο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ αὐτὰ- νὰ ὑποχρεώσουν τὶς “ἐθνικὲς’’ Κυβερνήσεις – παραρτήματα νὰ προχωρήσουν στὴν ἀριθμοποίηση – ψηφιοποίηση τῶν πολιτῶν τους, μοῦ κίνησε τὴν περιέργεια καὶ θέλησα νὰ ψάξω βαθύτερα τὸ θέμα. Γιὰ νὰ ἀκριβολογήσω θέλησα νὰ ψάξω τὸ θέμα ἀπὸ πνευματικῆς σκοπιᾶς, ἀφοῦ εἶναι πιὰ ὁλοφάνερο, ὅτι ἡ ἐπίθεση ποὺ δεχόμαστε σήμερα σὰν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων μὲ τὸ ἔναυσμα τῆς “Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης’’ εἶναι ἐπίθεση πρῶτα πνευματικὴ καὶ μετὰ πολιτικὸ-οἰκονομικὸ-κοινωνική.

Γιὰ νὰ τὸ διατυπώσω σαφέστερα θὰ πῶ, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ συμμαχικὲς σκοτεινὲς δυνάμεις τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης – Ἀναδιάταξης χρησιμοποιοῦν τὰ πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ μέσα μὲ ἀπώτερο σκοπὸ καὶ τελικὸ στόχο τὴν πνευματική μας ὑποδούλωση.

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Αγάθης (5 Φεβρουαρίου)

Xαίρω σκότει δοθείσα φρουράς Aγάθη,

Mισούσα και φως, ει πλάνων όψεις βλέπω.

Πέμπτη εν φυλακή Aγάθη θάνεν είδος αρίστη.

Μαρτύριο Αγίας Αγάθης. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Aύτη ήτον από μίαν πόλιν της νήσου Σικελίας ονομαζομένην Πάνορμον, διαλάμπουσα μεν, με ωραιότητα και αφθορίαν σώματος, και με κάλλος ψυχής, γεμάτη δε ούσα, από πλούτον και σωματικά αγαθά, κατά τους χρόνους Δεκίου του βασιλέως εν έτει σνα΄ [251]. Aύτη λοιπόν με το να ήτον Xριστιανή, επροσφέρθη εις τον ηγεμόνα Kυντιανόν, και πρώτον μεν παραδίδοται εις μίαν άλλην γυναίκα άπιστον, Aφροδισίαν ονόματι, με σκοπόν, ίνα εκείνη με τας παρακινήσεις της, μεταθέση την Aγίαν από την του Xριστού πίστιν. Eπειδή δε η Aγία εκράτει δυνατώς την ευσέβειαν, και περισσότερον επεθύμει να αποθάνη με μαρτυρικόν θάνατον, διά τούτο δέρνουσιν αυτήν υπερβολικώς και κόπτουσι το βυζί της, το οποίον έκαμεν υγιές ο Aπόστολος Πέτρος φανείς εις αυτήν εν τη φυλακή. Έπειτα σύρνουσιν αυτήν επάνω εις τούβλα, και με φωτίαν αυτήν κατακαίουσιν. Eίτα βάλλουσιν αυτήν εις την φυλακήν. Eκεί δε ευρισκομένη, παρέδωκεν η μακαρία την ψυχήν της εις χείρας Θεού1. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτής όρα εις το Eκλόγιον. Tούτον δε ελληνιστί συνέγραψεν ο Mεταφραστής, ου η αρχή· «Bασιλεύοντος Δεκίου». Σώζεται εν τη των Iβήρων και εν άλλαις.)

1843: Σαν σήμερα πεθαίνει ο Κολοκοτρώνης – Οι αγώνες και η παρακαταθήκη

Σαν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου του 1843, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών.

Σύμφωνα με περιγραφή αθηναϊκής εφημερίδας: “Ὁ δὲ νεκρὸς ἦταν κεκοσμημένος μὲ τὴν στολὴν τοῦ Ἀρχιστρατήγου, ἔφερε τὸ ξίφος, τὸ ὁποῖον εἶχε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς Ἐπαναστάσεως τὴν περικεφαλαίαν εἰς τὸ πλευρὸν καὶ ἐπωμίδας τῆς εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὑπηρεσίας του. Παρακείμενον δὲ τὸν θώρακα, καὶ εἰς τοὺς πόδας τζαρούχια, τὸ παλαιὸν αὐτοῦ ὑπόδημα”.

Ο Γάλλος Pierre Bonirote (1811-1891), ο οποίος δίδαξε ζωγραφική για τρία περίπου χρόνια στην Αθήνα μισθοδοτούμενος από τη δούκισσα της Πλακεντίας Sophie de Marbois-Lebrun, ήταν ένας από τους τρεις ζωγράφους που, σύμφωνα με την εφημερίδα “Αιών”, απαθανάτισαν τον Κολοκοτρώνη στη νεκρική του κλίνη.

Με το Σώμα και το Αίμα του, Αυτός θέλει να σε κάνει, πάλι όπως ήσουν στην αρχή!

τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Καταλαβαίνεις, ἄνθρωπε, πόσο μεγάλη χάρη σου κάνει ὁ Κύριος ὅταν σου δίνει νὰ τρῶς τὸ Πανάγιο Σῶμα Του καὶ νὰ πίνεις τὸ δικό του Τίμιο Αἷμα; Αὐτὴ ἡ χάρη εἶναι τόσο μεγάλη ὥστε μόνο ἡ δική του ἀγαθότητα καὶ πανσοφία γνωρίζουν τὴν ἀξία αὐτοῦ του δώρου.

Για νὰ μπορέσεις ὅμως καὶ ἐσὺ νὰ τὸ ἐκτιμήσεις, σύμφωνα πάλι μὲ τὸ μέτρο σου, θυμήσου ποιὸς εἶσαι, γιατί μεταλαμβάνεις τὰ θεία δῶρα καὶ γίνεσαι κοινωνὸς τῆς θείας ζωῆς καὶ ποιοὺς καρποὺς ἔχεις, ὅταν μεταλαμβάνεις ἀξίως τῶν ἀχράντων μυστηρίων.

Ἡ φύση σου ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ εἶναι σάρκα καὶ αἷμα, χῶμα, στάχτη καὶ δύσοσμο πύον. Δὲν εἶναι δύσκολο νὰ τὸ καταλάβεις· φτάνει νὰ δεῖς τὸ νεκρὸ ἀνθρώπινο σῶμα.

Τί εἶναι αὐτὸ παρὰ μόνο τὸ χῶμα; Ἀλλὰ ὁ Θεὸς δὲν σὲ περιφρονεῖ. Θεὸς ἀΐδιος καὶ ζωοποιὸς ἑνώνεται μαζί σου, γίνεται μαζί μας ἕνα σῶμα. Γιατί;

Απόφαση βόμβα για τις ταυτότητες, εξηγεί ο δικηγ. Παρ Αρείω Πάγω

 

πηγή: https://youtu.be

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Αναρμόδιο να αφαιρέσει τις εικόνες του Χριστού από τα Δικαστήρια μας

Απώλεια για τον πολιτισμό μας η απαγόρευση της εικόνας του Χριστού από τα δικαστήρια. Εξάλλου, με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος 2019 « η κυρίαρχη θρησκεία στην Ελλάδα είναι αυτή της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού » και αναγνωρίζει « τον Κύριό μας Ιησού Χριστό » ως τον «υπέρτατο πνευματικό ηγέτη» της. Eurokinissi

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Αναρμόδιο να αφαιρέσει τις εικόνες του Χριστού 

από τα Δικαστήρια μας

Από τον Nicolas Bauer*

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ζήτησε από την Ελλάδα να δικαιολογήσει την παρουσία ορθόδοξων εικόνων στα δικαστήριά της. Για τον νομικό εμπειρογνώμονα Nicolas Bauer, τα κράτη έχουν εμπιστευτεί σε αυτό το Δικαστήριο το έργο της προστασίας των ατομικών ελευθεριών και όχι της διαγραφής της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.

H περίπτωση της Ιταλίας

Το 2009, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) εξέδωσε μια ιστορική απόφαση που διέταζε την Ιταλία να αφαιρέσει τους σταυρούς από τα σχολεία της. Είκοσι μία ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιτάχθηκαν στην απόφαση, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή νομολογία δεν θα πρέπει να επιβάλλει την αφαίρεση θρησκευτικών συμβόλων από δημόσια κτίρια. Αντιμέτωπο με αυτή την άνευ προηγουμένου κινητοποίηση, το ΕΔΑΔ επανεξέτασε την υπόθεση και, το 2011, κατέληξε στο αντίθετο συμπέρασμα: η Ιταλία ήταν νόμιμη στη « διαιώνιση μιας παράδοσης ». Αυτή ήταν η υπόθεση Lautsi κατά Ιταλίας.

Η αγάπη της μητέρας είναι το καλύτερο αντικαταθλιπτικό σύμφωνα με τους επιστήμονες

Η αγάπη της μητέρας είναι το καλύτερο αντικαταθλιπτικό!

Η αγάπη που εισπράττουν τα παιδιά από τη μητέρα τους, είναι σημαντικότατος παράγοντας για την καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών αλλά και για την πνευματική και ψυχική τους ηρεμία. Επίσης τα προστατεύει από την κατάθλιψη, όταν θα περάσουν στην εφηβεία και όταν θα ενηλικιωθούν.

Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του St Louis στην Washington, μελέτησαν τους συναισθηματικούς παράγοντες, όπως η αγάπη του γονέα προς το παιδί του, και κατά πόσο εκείνοι επηρεάζουν την ανάπτυξη του μικρού παιδιού.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Iσιδώρου του Πηλουσιώτου (4 Φεβρουαρίου)

Πηλουσιώτα, χαίρε χαίρε πολλά μοι,

Tον πηλόν εκδύς, και χαράς τυχών ξένης.

Eν δ’ Iσίδωρον έθεντο τετάρτη σήματι λυγρώ.

Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο θείος Πατήρ ημών Iσίδωρος, ήτον από το Mισήρι, υιός γονέων ευγενών, ομού και θεοφιλών, και συγγενής Θεοφίλου και Kυρίλλου των της Aλεξανδρείας Aρχιεπισκόπων, ακμάσας περί το υιβ΄ [412] έτος. Oύτος λοιπόν επειδή ήτον γυμνασμένος εις το άκρον, τόσον κατά την εσωτερικήν και θείαν φιλοσοφίαν, όσον και κατά την εξωτερικήν, διά τούτο και πάμπολλα συγγράμματα αφήκεν εις τους φιλομαθείς, λόγου και ενθυμήσεως άξια. Aυτός γαρ παραιτήσας πλούτον και γένος λαμπρόν, και ευδαιμονίαν ζωής, επήγεν εις το Πηλούσιον όρος, και το μοναχικόν σχήμα φορέσας, εκεί εσχόλαζε προσευχόμενος και συνομιλών νοερώς τω Θεώ.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Nικολάου Oμολογητού του Στουδίτου (4 Φεβρουαρίου)

Έδοξε τω στήσαντι μέτρα τω βίω,

Kαι Nικόλαον, εκμετρήσαι τον βίον.

Άγιος Νικόλαος ο Ομολογητής, ο Στουδίτης. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Όσιος εγεννήθη μεν εις την νήσον Kρήτην, θέλωντας δε να ιδή τον συγγενή του Θεοφάνη, ανεχώρησεν από την Kρήτην και επήγεν εις την Kωνσταντινούπολιν. Eυρών δε αυτόν εις το Mοναστήριον του Στουδίου συναριθμημένον με τους λοιπούς αδελφούς, ενδύεται και αυτός το σχήμα των Mοναχών. Aφ’ ου δε επέρασε κάθε πνευματικήν παιδείαν, και εδιδάχθη ακριβέστατα, ποία είναι τα σημεία και ιδιώματα της μοναχικής πολιτείας, και αφ’ ου έφθασεν εις το άκρον της αρετής, τότε εχειροτονήθη Iερεύς. Tί δε μετά ταύτα ηκολούθησεν; Eξορίζεται ο αοίδιμος ούτος Nικόλαος μαζί με τον Άγιον Θεόδωρον, τον Hγούμενον του Mοναστηρίου των Στουδιτών1. Ύστερον δε ανεκαλέσθησαν και οι δύω από την εξορίαν2. Έπειτα δέρνονται με βούνευρα, κατά προσταγήν του βασιλέως Λέοντος Aρμενίου του εικονομάχου, εν έτει ωιϛ΄ [816], διατί επροσκύνουν τας αγίας εικόνας, και ούτω βάλλονται εις την φυλακήν. Πάλιν δε ερωτηθέντες και βεβαιούντες την προσκύνησιν των αγίων εικόνων, δέρνονται, και ούτω δεθέντες, ρίπτονται πάλιν εις την φυλακήν. Mείναντες δε εκεί χρόνους τρεις, και ταλαιπωρηθέντες με πείναν και δίψαν και γύμνωσιν, από εκεί στέλλονται εις την Σμύρνην. Δαρθέντες δε και εκεί, ρίπτονται εις την φυλακήν, και οι πόδες αυτών ασφαλίζονται εις το τιμωρητικόν ξύλον.

Αγγλία: Οι «θεωρίες συνομωσίας» γίνονται πραγματικότητα – Ζώνες των 15 λεπτών με εσωτερικά «διαβατήρια» μετακίνησης στην Οξφόρδη

100 μέρες ελεύθερης κυκλοφορίας και μετά πρόστιμα - Το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης μετατρέπεται σε «συνάλλαγμα» συμμόρφωσης

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Για άλλη μια φορά οι υποτιθέμενες «θεωρίες συνομωσίας» λαμβάνουν σάρκα και οστά με κάθε θεσμική επισημότητα, με μια είδηση που μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα κράτος που βρίσκεται στην «αιχμή» της Νέας Τάξης και μας απασχολεί συχνά για τις δυστοπικές πολιτικές που προωθούνται εκεί.

Το θέμα αφορά τις πόλεις – φυλακές που σχεδιάζονται εδώ και χρόνια στο ζοφερό χαρτοφυλάκιο του WEF. Οι κυβερνητικές προθέσεις Στάρμερ για εφαρμογή μαζικών περιορισμών στη μετακίνηση δεν μεταφέρθηκαν από κάποια… «ψεκασμένη» και άγνωστη εφημερίδα, αλλά από την ίδια την Telegraph, σε ρεπορτάζ με τίτλο: «Οι Εργατικοί ανοίγουν παράθυρο για Σταλινικού τύπου πόλεις των 15 λεπτών».

Η Ευγενία Σαρηγιαννίδη σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που θα συζητηθεί

 

Παρέμβαση της κας Ευγενίας Σαρηγιαννίδη στην εκπομπή Αντιθέσεις και στον Γιώργο Σαχίνη, Κρήτη tv, Παρασκευή 23/1/26 πάνω στις ακόλουθες θεματικές:

• Η κατάρρευση των κοινών αξιών και του κοινού εθιμικού ορίζοντα που κάποτε συγκρατούσε την κοινωνία.

• Ο ρόλος της ενοχοποίησης και της θυματοποίησης στην παθητικοποίηση και στην αδράνεια της κοινωνίας.

• Η ψευδαίσθηση επικοινωνίας μέσω οθονών, χωρίς δια ζώσης συνάντηση και φυσική παρουσία, η ραγδαία υποχώρηση του δημόσιου χώρου.

Τὰ Χριστιανικὰ Σύμβολα εἰς διωγμὸν

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

Ὅταν κάποιος ξένος ἔρχεται στὴν πατρίδα μας μὲ τίς ἀποσκευές του γεμᾶτος ἀπὸ γνώσεις λιγώτερες ἢ περισσότερες γιὰ τὴν ἱστορία της, τὴ φιλοξενία της, τίς φυσικές της ὀμορφιές, νομίζει ὅτι γνωρίζει τὸ περιώνυμο κάλλος της.

Φθάνοντας, ὅμως, καί ἀρχίζοντας νὰ ψηλαφῇ αὐτὸν τὸν ὀνειρεμένο τόπο ἀπὸ τούς μύθους καὶ τὸ παρελθόν του, τότε ἀνακαλύπτει ὀμορφιές ζωῆς, ποὺ ἡ συνείδηση τοῦ λαοῦ μας ἀποτύπωσε πάνω στὸ φυσικό καὶ πνευματικό περιβάλλον τῆς πατρίδος μας, ἀνείπωτες ἀλλὰ καὶ ἀνέκφραστες ἀπὸ τὴν ἱστορία.

Ἐρχόμενος, λοιπὸν, ὁ ξένος εἴτε ἀπὸ ἀέρος, εἴτε ἀπὸ θαλάσσης εἴτε διαδράμει τὴν γῆ της, σπιθαμὴ πρὸς σπιθαμή, θὰ ἀποτυπωθοῦν στὴν μνήμη του τά ἀπέριττα καὶ πολυπληθῆ ἐκκλησάκια, ποὺ κοσμοῦν τ’ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά, τούς καταπράσινους κάμπους, τά ἀπέραντα περιγιάλια της, κοσμούμενα μὲ τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Γαλανόλευκη. Εἶναι αὐτὰ ποὺ δίνουν τὸν τόνο μιᾶς ποιοτικῆς εἰδοποιοῦ διαφορᾶς, ἡ ὁποία λές καὶ βγαίνει ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ καὶ ὄντως βγαίνει καὶ ἀντικατοπτρίζει τὸ «πνεῦμα» πάνω στὴν ὑψηλὴ φυσικὴ αἰσθητικὴ τοῦ τόπου μας.

2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ Πήγε να αλλάξει την Προφητεία και τον εμπόδισε Άγγελος Κυρίου

ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΕΟΔΟΧΟΣ 

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ο πρεσβύτης Συμεών επελέγη επί βασιλείας του Αιγυπτίου αυτοκράτορα Πτολεμαίου Φιλαδέλφου ως ένας από τους περίφημους Εβδομήκοντα σοφούς, στους οποίους ανατέθηκε το μείζον έργο τις μεταφράσεως της Βίβλου από τα Εβραϊκά στα Ελληνικά.

Ο Συμεών επιτελούσε ευσυνείδητα την αποστολή του αύτή, άλλα κατά τη διαδικασία της μεταφράσεως τού Βιβλίου του Προφήτη Ησαΐα, έφθασε στο επίμαχο εδάφιο της προφητείας: Ιδού ή παρθένος εν γαστρι έξει και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ (Ήσ. 7:14). Αυτό του προκάλεσε σύγχυση και, στην αμηχανία του, πήρε ένα μαχαιρίδιο γιά να αφαιρέσει τη λέξη «παρθένος» και να την αντικαταστήσει με την ελληνική λέξη «νεάνις». Αμέσως όμως άγγελος του Θεού παρουσιάστηκε και εμπόδισε τον Συμεών από το εγχείρημα αυτό, εξηγώντας του ότι ή προφητεία ήταν αληθής και ορθά γραμμένη.

Σὲ κάθε Θεία Λειτουργία περιμένουμε τὴ δική μας ὑπαπαντή, τὴ δική μας συνάντηση μὲ τὸν Χριστὸ (2.2.2019)

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου, ποὺ τελέσθηκε στὸν πανηγυρίζοντα ἱερὸ ναὸ Παναγίας Σκουριώτισσας, στὴ Σκουριώτισσα τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (2.2.2019).

Παναγία η Σκουριώτισσα

Έτη πολλά και σε σας, ευλογημένα από τον Χριστό μας, που μας αξίωσε και φέτος εδώ εις την φιλόξενη μονή της Παναγίας της Σκουριωτίσσης, να εορτάσουμε την εορτή της Υπαπαντής,τον σαραντισμό Του, το ποσαράντομά Του όπως λέμε στην Κύπρο, δηλαδή σαράντα μέρες μετά από τη γέννησή Του.

Η Υπαπαντή είναι η υποδοχή του Δικαίου Συμεών, αυτού του προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, που ευρισκόμενος στον ναό του Σολομώντος, περίμενε να εκπληρωθεί η πληροφορία που έλαβε από το Πνεύμα το Άγιον ότι δεν θα πεθάνει μέχρι να δει τον Μεσσία. Αυτόν δηλαδή που θα σώσει τον Ισραήλ, αλλά όχι έναν Ισραήλ με πολιτικές προϋποθέσεις, αλλά πνευματικές. Να σώσει όλους όσους θα Τον πιστέψουν από τον θάνατο, από την αμαρτία και από τον πειρασμό.

Όταν ο δίκαιος Συμεών επαρέλαβε τον Υιόν της Μαρίας, εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της παρθένου σαρκωθείς, το Θεανθρώπινο βρέφος του μετέδωσε την ενέργεια Του και τον ενημέρωσε πληροφορώντας την καρδίαν του, ότι Εκείνο το μικρόν παιδάριο, είναι ο δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, είναι ο Κύριος των κυρίων, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων.

Μνήμη του δικαίου Συμεών του Θεοδόχου και Άννης της Προφήτιδος (3 Φεβρουαρίου)

Μνήμη του δικαίου Συμεών του Θεοδόχου και Άννης της Προφήτιδος. H δε Σύναξις αυτών τελείται εν τω Aποστολείω του Aγίου Iακώβου του αδελφοθέου, τω όντι εν τω σεβασμίω Nαώ της Yπεραγίας Θεοτόκου, πλησίον της αγιωτάτης μεγάλης Eκκλησίας

Εις τον Συμεών

Ήγγελλε νεκροίς πρέσβυς, ως Θεός Λόγος,

Άνθρωπος οφθείς, μέχρι και τούτων φθάσει.

Εις την Άνναν

Oυ γης απήρεν, η Φανουήλ θυγάτηρ,

Έως επ’ αυτής, τον Θεόν είδε βρέφος.

Tη τριτάτη δεσμοίο βίοιο λύθη Συμεώνης.

Συμεών ο Θεοδόχος και Προφήτιδα Άννη. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O μεν Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος έλαβε μακράν και πολυχρόνιον ζωήν εις τον κόσμον τούτον. Eπειδή και εχρηματίσθη, ήτοι απεκαλύφθη εις αυτόν από το Πνεύμα το Άγιον, ότι να μην ιδή θάνατον, προ του να θεωρήση με τους οφθαλμούς του τον Δεσπότην Xριστόν. Όθεν όταν ο Kύριος ημών επροσφέρθη εις τον Nαόν τεσσαράκοντα ημερών νήπιον, τότε εδέχθη αυτόν εις τας αγκάλας του. Kαι πληροφορηθείς από το Πνεύμα το Άγιον τα περί αυτού μέλλοντα, έλαβε το τέλος της ζωής του, κατά τον ανωτέρω χρηματισμόν και την αποκάλυψιν του Aγίου Πνεύματος1. H δε προφήτισσα Άννα, ήτον θυγάτηρ Φανουήλ, καταγομένη από την φυλήν του Aσήρ, ενός από τους δώδεκα Πατριάρχας τους υιούς Iακώβ. Aφ’ ου δε εσυγκατοίκησε με άνδρα χρόνους επτά, και τούτον υστερήθη διά του θανάτου, από τότε επαράμενεν εις τον Nαόν και εκαταγίνετο εν όλη τη ζωή της εις προσευχάς και νηστείας.

Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα

Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή.

Έκανε α­ναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνη­θούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν. Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε περιτμηθή κατά σάρκα, η άρνησίς τους θα είχε κάποια εύλογη πρόφασι.

«Όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ ημέρες»: Γιατί ο νόμος ορίζει την ογδόη ημέρα να γίνεται η περιτομή, και όταν φθάση η ογδόη, έρχεται μέσα ο γιατρός και πιάνει το μαχαιράκι και κάνει τα της τέχνης του. Δεν ισχύει δε τότε η αργία του Σαββάτου λόγω της περιτομής.

Υπαπαντή: η Ορθόδοξη Γιορτή της Μητέρας

Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου π. Ιεροθέου Βλάχου

Από το βιβλίο του «Οι Δεσποτικές εορτές», 

Έκδοση Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), 1995

Σαράντα ήμερες από την κατά σάρκα Γέννηση Του ο Χριστός προσφέρθηκε στον Ναό, σύμφωνα με τα καθιερωμένα από τον νόμο. Και επειδή εκεί στον Ναό του έγινε υποδοχή από πνευματοκίνητους ανθρώπους, και μάλιστα επειδή ο Συμεών τον πήρε στην αγκαλιά του, γι' αυτό και λέγεται Υπαπαντή. η λέξη προέρχεται από το ρήμα υπαντάω και σημαίνει έρχομαι σε συνάντηση κάποιου.

Η Εκκλησία καθόρισε η μεγάλη αυτή Δεσποτικοθεομητορική εορτή ["Ν": δηλ. εορτή, που είναι συγχρόνως και "δεσποτική" (του Χριστού) και "θεομητορική" (της Παναγίας)] να εορτάζεται την 2α Φεβρουαρίου, γιατί αυτή η ημέρα είναι η τεσσαρακοστή από την 25η Δεκεμβρίου, πού εορτάζεται η Γέννηση του Χριστού κατά σάρκα. Με αυτόν τον τρόπο διαιρεί τον ετήσιο χρόνο με τους σταθμούς της θείας οικονομίας και τον ευλογεί. Ταυτόχρονα δίνει στον άνθρωπο την δυνατότητα να μυηθή στο μεγάλο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού.

Το περιστατικό της προσφοράς του Χριστού στον Ναό, κατά την τεσσαρακοστή ήμερα από την Γέννησή Του περιγράφεται μόνον από τον Ευαγγελιστή Λουκά (Λουκ. 2, 22-39) ["Ν": για τις παραπομπές στην Καινή Διαθήκη μπορείτε να μπείτε εδώ και για την Παλ. Διαθήκη εδώ].

Ερμηνεία των Καταβασιών της Δεσποτικής Εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου

Σαράντα ημέρες μετά την εoρτή των Χριστoυγέννων, στις 2 Фεβρoυαρίoυ, η Еκκλησία εoρτάζει την Υπαπαντή τoυ Κυρίoυ. Η Υπαπαντή είναι μια μεγάλη Θεoμητoρική αλλά και Δεσπoτική εoρτή. Оι καταβασίες της είναι πoίημα τoυ Аγίoυ Κoσμά, Еπισκόπoυ Мαϊoυμά και ψάλλoνται από τις 15 Іανoυαρίoυ μέχρι τις 9 Фεβρoυαρίoυ, oπότε και απoδίδεται η εoρτή.

Ωδή α΄ Ήχoς γ΄

Χέρσoν αβυσσoτόκoν πέδoν ήλιoς

επεπόλευσέ πoτέ, Ωσεί τείχoς γαρ επάγη

εκατέρωθεν ύδωρ λαώ πεζoπoντoπoρoύντι

και θεαρέστως μέλπoντι. Άσωμεν τω Κυρίω,

ενδόξως γαρ δεδόξασται.

“Χάρη στους άγνωστους στον κόσμο αγίους μεταβάλλεται η ροή των ιστορικών και κοσμικών γεγονότων”

Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ένας άγιος είναι φαινόμενο εξαιρετικά πολύτιμο για όλη την ανθρωπότητα.

Οι άγιοι μέσα από το γεγονός της ύπαρξής τους στον κόσμο, έστω και αφανούς στον κόσμο αλλά φανερής στον Θεό, φέρνουν στη γη πάνω σε όλη την ανθρωπότητα την ευλογία του Θεού.

Ο κόσμος στέκεται με τις προσευχές των Αγίων και όταν εξασθενήσει η προσευχή τότε θα απολεσθεί.

Ο Άγιος Βαρσανούφιος μαρτυρεί ότι στην εποχή του η προσευχή τριών ανδρών συγκρατούσε τον κόσμο από την καταστροφή.

Χάρη στους άγνωστους στον κόσμο αγίους μεταβάλλεται η ροή των ιστορικών και κοσμικών γεγονότων.

Όσο δεν ζεις πνευματικά, μην περιμένεις ευτυχία – Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Σε ποιον θέλεις περισσότερο ν’ αφιερώσεις τη ζωή σου; Το πνεύμα της ζωής σου καθορίζεται από τα χαρακτηριστικά στοιχεία εκείνου προς το οποίο περισσότερο κλίνεις. Όποιος ζει για τον Θεό, έχει ένα πνεύμα θείου φόβου και ευλάβειας. Όποιος ζει για τον εαυτό του, έχει ένα πνεύμα αυτάρεσκο, εγωιστικό, φίλαυτο, σαρκικό. Και όποιος ζει για τον κόσμο, έχει ένα πνεύμα φιλόκοσμο και μάταιο. Κρίνοντας απ’ αυτά τα γενικά χαρακτηριστικά, βρες τι πνεύμα υπάρχει μέσα σου.

Συνήθως στις γιορτές εύχονται ευτυχία. Ευτυχία, λοιπόν, σου εύχομαι κι εγώ. Γιατί, όμως, κάνουμε αυτή την ευχή; Είναι αλήθεια ότι κανένας μέχρι σήμερα δεν έχει καθορίσει με σαφήνεια και ακρίβεια το τι είναι ευτυχία και το ποιος είναι πραγματικά ευτυχισμένος. Θαρρώ πως ευτυχισμένος είναι όποιος νιώθει έτσι. Όταν, λοιπόν, σου εύχομαι ευτυχία, αυτό ακριβώς εύχομαι: Να νιώθεις πάντα ευτυχισμένη! Και επειδή οι άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετικές επιθυμίες, τόσο διαφορετικά γούστα και, συνακόλουθα, τόσο διαφορετικές απόψεις για την ευτυχία, που μπερδεύεται κανείς για τα καλά, σου ξεκαθαρίζω δίχως περιστροφές: Όσο δεν ζεις πνευματικά, μην περιμένεις ευτυχία.

Ψηφιακὴ ἀναγνώριση προσώπου παντοῦ! Ἰδιωτικότητα πουθενά

Mέρα μὲ τὴ μέρα ἔρχεται πρὸ τῶν πυλῶν τὸ ἀμείλικτο ἐρώτημα! Πόση ἰδιωτικότητα εἴμαστε διατεθειμένοι νὰ ἀνταλλάξουμε μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα;

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Τὸ Ἰνστιτοῦτο τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου Τοny Blair ("Τony Blair Institute for Global Change") δημοσίευσε στὶς 23 Ἰανουαρίου 2026 ἕνα ἐκτενὲς ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἡ ἀστυνόμευση ποὺ θὰ κάνει ἀσφαλέστερη τὴ Βρετανία – ὄχι ἁπλᾶ καλύτερη στὴν καταμέτρηση τοῦ ἐγκλήματος» ("Policing That Makes Britain Safer – Not Just Better at Counting Crime"), τὸ ὁποῖο θεωροῦμε ὅτι χρήζει σχολιασμοῦ.

Γιὰ ὅποιον παρακολουθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια τὴ δράση του εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Τόny Blair δὲν εἶναι ἁπλᾶ ἐμμονικὸς καὶ ζηλωτὴς τῶν σύγχρονων ψηφιακῶν τεχνολογιῶν ἀλλὰ λειτουργεῖ ὡς ἕνας παγκόσμιος τεχνο-προφήτης ποὺ προωθεῖ ἄοκνα τὴν ἐπανάσταση τῆς ψηφιακῆς διακυβέρνησης.

Όσιος Αρσένιος ο Νέος εν Πάρω

Ο Όσιος Αρσένιος o εν Πάρω

Η μνήμη του τιμάται στις 31 Ιανουαρίου

Ο όσιος Αρσένιος Σεργίου Σεργιάδης, κατά κόσµον Αθανάσιος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα το έτος 1800 από ευσεβείς και εναρέτους γονείς.

Πολύ νωρίς έµεινε ορφανός και από πατέρα και από µητέρα. Σε ηλικία εννέα ετών ήρθε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου µε τη φροντίδα του Σχολάρχη Αρχιµανδρίτη Γρηγορίου, ανδρός εναρέτου και λογίου, ενεγράφη στην εκεί Σχολή.

Στην Σχολή αυτή φοίτησε για πέντε χρόνια. Κατά τα τελευταία χρόνια των σπουδών του γνώρισε τον περίφηµο γέροντα Δανιήλ. Αυτόν ακολούθησε στο αγιο Όρος, όπου και εκάρη µοναχός µε το όνοµα Αρσένιος. Κατά την εξαετή παραµονή του στον Άθωνα έδωσε τον εαυτό του ως πρότύπο µοναχού. Ακολουθώντας τον γέροντα του Δανιήλ ήρθε στην Ιερά Μονή Πεντέλης και στην συνέχεια στην Πάρο και µάλιστα στις ιερές Μονές Λογγοβάρδας και Αγίου Αντωνίου Μαρπήσσης. Κατόπιν τον βλέπουµε στα νησιά Σίκινο και Φολέγανδρο. Εδώ χειροτονείται Διάκονος και διορίζεται ελληνοδιδάσκαλος, ωφελώντας πολλαπλά και τα µέγιστα στην πνευµατική, ηθική, κοινωνική και εθνική εξύψωση του επιπέδου του λαού. Στη Φολέγανδρο παρέµεινε αρκετά χρόνια, εργαζόµενος άοκνα ιεραποστολικώς.

ΙΜΙΑ 1996-2026: Η ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

Τριάντα χρόνια υποχωρήσεων και ενδοτισμού…

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη μαύρη νύχτα του Ιανουαρίου 1996, όταν τρεις Έλληνες ήρωες – οι Υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος, καθώς και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός – έπεσαν στα βράχια των Ιμίων υπερασπιζόμενοι την ελληνική κυριαρχία. Τριάντα χρόνια που η Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει το τίμημα μιας προδοσίας που ξεκίνησε τότε και συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα.

Η κρίση των Ιμίων δεν ήταν απλώς ένα διπλωματικό επεισόδιο. Ήταν η στιγμή που η Τουρκία αμφισβήτησε ανοιχτά την ελληνική κυριαρχία και η τότε ελληνική κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, όχι μόνο την αποδέχτηκε, αλλά ευχαρίστησε κιόλας από του Βήματος της Βουλής, τις ΗΠΑ για την "αποκλιμάκωση" – μια αποκλιμάκωση που άφησε κερδισμένη την Τουρκία και ταπεινωμένη την Ελλάδα!

Γρηγόριος ο Παλαμάς: Ομιλία Β΄ (Εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν)

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Εφευρετικός είναι για το κακό ο νοερός προστάτης της κακίας· ικανός ν’ αφαιρέσει ευθύς από την αρχή τα θεμέλια της αρετής που ήδη κατατίθενται στην ψυχή, δια της ανελπιστίας και της απιστίας, αλλ’ επίσης ικανός πάλι να επιτεθεί δια της αδιαφορίας και της ραθυμίας εναντίον των τοίχων της οικίας της αρετής, την ώρα που ανεγείρονται, ακόμη δε και να κρημνίσει δια της υπερηφάνειας και της παραφροσύνης τον όροφο των αγαθών έργων οικοδομημένο ήδη.

Αλλά κρατηθείτε, μη πτοηθείτε· διότι ο επιμελής είναι ευμηχανώτερος στα αγαθά και η αρετή έχει περισσότερη ισχύ γι’ αντιπαράταξη προς την κακία, αφού διαθέτει την άνωθεν χορηγία και συμμαχία από τον ίδιο τον δυνάμενο τα πάντα και ενδυναμώνοντα από αγαθότητα όλους τους εραστές της αρετής.

Έτσι η αρετή όχι μόνο παραμένει αδιάσειστος από ποικίλα πονηρά μηχανήματα που παρασκευάζει ο Αντικείμενος, αλλά μπορεί και να σηκώσει και επαναφέρει όσους έπεσαν στον βυθό των κακών και να τους προσαγάγει εύκολα στον Θεό με την μετάνοια και την ταπείνωση.

Άγιος Τρύφων: O μικρασιάτης άγιος προστάτης της αμπελουργίας και των σπαρτών

Ο Άγιος Τρύφων καταγόταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας, πόλη στα νότια παράλια του Ελλήσποντου στην έξοδο προς τη θάλασσα του Μαρμαρά. Σύμφωνα με άλλες πηγές ο Άγιος καταγόταν από την Απάμεια της Βιθυνίας του αρχαίου Πόντου.

Ήταν πολύ φτωχός και αναγκαζόταν να βόσκει χήνες για να βιοποριστεί. Μελετούσε την Αγία Γραφή και ήταν η ζωντανή ενσάρκωση των διδαγμάτων της: «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν». Άπλετη λοιπόν του δόθηκε η χάρις άνωθεν και θεράπευε επικαλούμενος το όνομα του Ιησού Χριστού όχι μόνο ανθρώπους αλλά και ζώα και επιπροσθέτως έδιωχνε τα ακάθαρτα πνεύματα με την προσευχή του, καθώς είχε παρρησία στον Θεό.

Κατά την ηγεμονία του αυτοκράτορα Γορδιανού (238-244) προσευχόμενος απάλλαξε την κόρη του αυτοκράτορα από δαιμονικά πνεύματα.

Άνοιγμα του Τριωδίου και κλείσιμο κάθε διόδου της αμαρτίας!

Αγαπητοί Αναγνώστες με τη χάρη Του Θεού εισήλθαμε για άλλη μια φορά στο άνοιγμα του Τριωδίου, της ευλογημένης δηλαδή περιόδου της Εκκλησίας μας που διαβάζει και ψέλνει από το ομώνυμο λειτουργικό βιβλίο αλλά κυρίως σκοπό της είναι όλα τα μέλη να μετανοήσουμε και να προετοιμαστούμε πραγματικά για την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής που και εκείνη με την σειρά της μας οδηγεί προς τη Μεγάλη Εβδομάδα τα άγια Πάθη, την Σταύρωση, την Ταφή, και προς την Ανάσταση που βιώνουμε με το βιβλίο του Πεντηκοσταρίου.

Δυστυχώς όμως ο κόσμος θεωρεί την περίοδο του Τριωδίου εντελώς διαφορετικά από ότι η Εκκλησία. Γι αυτό γράφουμε το άρθρο μας, μήπως καταλάβουμε και κυρίως τηρήσουμε σωστά αυτή την περίοδο όπως θέλει η Εκκλησία μας! Ας ξεκινήσουμε…