Σαν πάει κάτι να γραφεί (Κατάθεση σκέψης για την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου περί ψηφιακών ταυτοτήτων)

Στιγμιότυπο από τη συγκέντρωση ενάντια στις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες, στην Πλατεία Συντάγματος, στις 10 Σεπτεμβρίου 2023 (φωτ.: Βασίλης Ρεμπάπης/ EUROKINISSI)

Σαν πάει κάτι να γραφεί

Του Θεόφιλου Πουταχίδη

Με τόσο θανατικό τριγύρω, με δάση ερημωμένα απ’ τη φωτιά και με τον κάμπο καταποντισμένο κι όταν έχεις γράψει τόσα και τόσα από καιρό, σαν πας να γράψεις κάτι σταματάς. Σου ‘ρχονται στο μυαλό οι στίχοι του Εγγονόπουλου από το ποίημά του Ποίηση 1948 και χάνεις την όρεξή σου. «Τούτη η εποχή», όπου το βδέλυγμα της ερήμωσης ερημώνει τους τόπους, καθώς και τις ψυχές, «δεν είναι εποχή για» δοκίμια «κι άλλα παρόμοια: σαν πάει κάτι να γραφεί είναι ως αν να γράφονταν από την άλλη μεριά αγγελτηρίων θανάτου»¹.

Εγκληματικές αμέλειες που τις λέν’ ατυχήματα. Φονικά κι αυτοκτονίες. Φωτιές και πλημμύρες κι ενέσιμα δηλητήρια. Κι αντίς των νέων οι καρδιές να φλέγονται, φλεγμαίνουν.

Πάρε ένα μπισκότο

Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος πρόσφατα σχολίασε αρνητικά την ευχή «Καλή Παναγιά» που ανταλλάσσουν αρκετοί ενόψει της γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η ευχή αυτή, είπε ότι δεν στέκεται ούτε λεκτικά ούτε θεολογικά ούτε και λογικά.

Στον δημόσιο διάλογο που ακολούθησε δόθηκαν πληρωμένες απαντήσεις στον Δεσπότη.

Η ουσία του θέματος είναι ήσσονος σημασίας. Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το γιατί ένιωσε ένας μητροπολίτης την ανάγκη να κάνει ένα τέτοιο σχόλιο. Εάν το προϊόν της καλοπροαίρετης «λαϊκής μούσας» (δημοτικό τραγούδι, παροιμία, έκφραση ή ό,τι άλλο) δεν είναι πνευματικώς επιβλαβές, γιατί θα πρέπει κανείς να το στηλιτεύσει δημόσια; Θεμιτό να πει εάν του αρέσει, αν το ασπάζεται ή όχι· αλλά να το ψέξει… Για ποιον λόγο;

Ένεκεν δικαιοσύνης

 Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

Ο Καραϊσκάκης και ο Μακρυγιάννης στην Ακρόπολη των Αθηνών. Ελαιογραφία του Θεόδωρου Βρυζάκη (1855). Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου

Κάποτε σε τούτον τον τόπο περπατούσες κι εύρισκες κάπου λίγο δίκιο να ξεδιψάσεις. Ξαπόσταινες λίγο και πήγαινες παρακάτω. Μα είναι καιρός τώρα που γέμισαν οι δημοσιές με δαιμονανθρώπους και γίνηκ’ ο τόπος έρημος. Έρημος σου λέω· τέτοια που τώρα καταλαβαίνεις τι θα πει να πεινάς και να διψάς για δικαιοσύνη.

Γιατί άλλο να την αγαπάς, άλλο να τη γυρεύεις, άλλο να την εργάζεσαι και να την υπηρετείς· κι άλλο να την πεινάς και να τη διψάς.

Και πας… Κι η γλώσσα σου είναι στεγνή, τα χείλη σου σκασμένα. Κι αυτή η σκόνη… Δεν βλέπω· ανάθεμά τη σκόνη! Ποιος το ψιθύρισε; «Μακάριοι οι πεινωντες και διψωντες την δικαιοσύνην» (Ματθ. 5,6).

Περπατούσα μέσ’ τη σκόνη και ψιθύριζα μακαρισμούς «…και έκλαιγα και έλεγα και λέγω. Διατί έλεγα αυτό και λέγω με κλάματα να μας σώσεις και να είναι η δικιοσύνη σου; με αυτό φραινόμαστε και ζώμεν, ότι τιμωρίζεται γενικώς η αρετή και δοξάζεται η ασέβεια· Διατί περικαλιώμαι; Ότι αυτείνοι χάσαν τη δικιοσύνη σου και την υπόσκεσήν τους και όρκο τους και μας κατήντησαν τέτοιοι οπού φαινόμαστε, και μισαφιραίοι και κατατρεμένοι εις την πατρίδα της γεννήσεώς μας»¹.

Ο λογικός παράδεισος...- Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Αγιογραφία στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα (φωτ.: MEGAPRESS / Παύλος Μακρίδης)

Αυτήν την όμορφη κυρά τη λογική πολύ την αγαπάω. Μ’ αναπαύει, μ’ ησυχάζει· αγαλλιάζει η καρδούλα μου ν’ ακούω γύρω μου ανθρώπους να σκέφτονται, να επιχειρηματολογούν και –γενικώς– να λειτουργούν λογικά. Κι όταν συμβαίνει τ’ αντίθετο στενοχωριέμαι κι αναστατώνομαι. Παλιότερα θύμωνα. Δεν ήμουν άνθρωπος του θυμού, αλλά μπροστά στο παράλογο, μια και δυο, στο τέλος γινόταν η έκρηξη. Άναβε και πυροκοκκίνιζε το ποντιακό νεύρο και… 

Από μικρός δεν θύμωνα με τ’ άλλα πράγματα που συνήθως θυμώνουν οι άνθρωποι· αλλά άμα προσβαλλόταν η λογική, εκεί οργιζόμουν.

Της κακομοίρας… Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Ο τρόπος παρουσίασης των επιστημονικών δεδομένων κανονικά δεν έχει σχέση ούτε με επικοινωνιακές τακτικές και πρακτικές, ούτε με το μάρκετιγκ, ούτε με τη ρητορική τέχνη, αλλά ούτε και με τη σοφιστεία. Θέλω να πω ότι είναι καλές οι συζητήσεις και οι διάφορες οπτικές και θεωρήσεις για το εάν ένα ποτήρι που περιέχει μία ποσότητα νερού είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Αλλά δεν είναι επιστημονικές. Γιατί η επιστήμη κανονικά μετρά με ακρίβεια και ανακοινώνει ότι το ποτήρι περιέχει 157 μικρόλιτρα ύδατος και… τέρμα.

Η επιστήμη και η ορολογία της βασίζονται στην ακρίβεια και πρέπει να είναι ευνόητη, σαφής και διαφανής. Δυστυχώς, η βασική αυτή αρχή φαίνεται να παραβιάζεται στην περίπτωση των αναφορών των περιστατικών των πασχόντων από τη λοίμωξη με κορονοϊό.

Ανίερη αγανάκτηση… Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Άγιον Όρος, Μονή Ιβήρων (φωτ.: EUROKINISSI / Χρήστος Μπόνης)

Ανάμεσα στους άλλους είναι και αρχιερείς αλλά και δημοσιογράφοι του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ που συνεχίζουν να υπερμαχούν για την προώθηση του μαζικού εμβολιασμού κατά του κορόνα-ιού. Με το πρόσχημα μιας ιερής αγανάκτησης δεν περιορίζονται απλώς στη μονότονη επανάληψη των ίδιων πάντα έωλων επιχειρημάτων, αλλά προσβάλλουν τα πρόσωπα (την προσωπικότητα) των αντιφρονούντων με χαρακτηρισμούς.

Μόνο που τώρα μερικοί στρέφονται με δριμύτητα και κατά του Αγίου Όρους. Ειδικότερα, επικεντρώνουν την κριτική τους σε Αγιορείτες πατέρες που έχουν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για τα συγκεκριμένα εμβόλια.

Σκύλλα και Χάρυβδη - Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Ο έλεγχος και η ποδηγέτηση του κοπαδιού, μιας αγέλης ή ενός πλήθους τέλος πάντων, επιτυγχάνεται με εκφοβισμούς. Δείτε τον τσομπάνη που σφυρά, φωνασκεί ή χτυπά με τη μαγκούρα του από κανένα ζώο. Δείτε και τα μαντρόσκυλα που γαβγίζουν κι εκφοβίζουν τα ζώα τρέχοντας απ’ εδώ κι από ‘κεί για να τα βάλουν στην επιθυμητή πορεία. Παρακολουθήστε πώς κυνηγούν οι λύκοι και τα λιοντάρια δουλεύοντας ομαδικά με εκφοβισμούς και κατευθύνοντας ένα κοπάδι από εκατοντάδες θηράματα, μέχρι να βρουν την ευκαιρία να ξεμοναχιάσουν μερικά για να τα κατασπαράξουν.

Το καίριο γεγονός του ελέγχου έγκειται στην αδυναμία του ατόμου και τελικά του κοπαδιού να σχεδιάσει στρατηγικά τις κινήσεις του.

Αντιδρά άμεσα, σχεδόν αντανακλαστικά σ’ έναν εκφοβισμό παίρνοντας την κατεύθυνση που του επιβάλλεται. Δεν σκέπτεται πού πάει· δεν υπολογίζει δύο ή τρεις ή περισσότερες κινήσεις μπροστά. Κάθε φορά κινείται κατά την ανάγκη ή τον φόβο της στιγμής. Μέχρι που στο τέλος παγιδεύεται και καταλήγει στο μαντρί, στο σφαγείο ή στα σαγόνια του θηρευτή.

Ανόσια πράγματα… Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Αντικρουόμενες απόψεις περί εμβολιασμού κατά της Covid-19, διατυπώνονται συχνά χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση (φωτ.: pixabay.com /distelAPPArath)

Μέλη της κυβέρνησης, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αρχιερείς, επιστήμονες και διάφοροι πολίτες στον δημόσιο λόγο τους –που προβάλλεται σχεδόν μονομερώς και καταιγιστικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης– συνεχίζουν να λούζουν με απίθανους χαρακτηρισμούς όσους δεν έχουν εμβολιαστεί. 

Τα «ανεύθυνοι», «αμαρτωλοί», «σχισματικοί», «ανεγκέφαλοι», «τσαρλατάνοι» και «ηλίθιοι» πάνε κι έρχονται ελευθερόστομα και σε πανελλήνια προβολή και συνοδεύουν την κλιμάκωση νομοθετημάτων που στοχεύουν στον πειθαναγκασμό τους να εμβολιαστούν.

Της απωλείας ημών το κεφάλαιον … Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

(ΦΩΤ.ΕΡΑ Fernando Bizzera Jr)

Κεφάλαιον 1ο: Δεν βαριέσαι… είπαμε μια κουβέντα παραπάνω

Ικανός αριθμός επιστημόνων, πολιτικών και άλλων συμπατριωτών μας με θέσεις ευθύνης βεβαίωναν πριν από μήνες το πανελλήνιο ότι τα εμβόλια για τον SARS-CoV-2 «είναι αποτελεσματικά και απόλυτα ασφαλή» ή «είναι αποτελεσματικά και εκατό στα εκατό ασφαλή».

Η καινοφανής στην ιστορία των βιολογικών-ιατρικών επιστημών τοποθέτηση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, αποδείχτηκε ήδη με δραματικό τρόπο για αρκετούς συνανθρώπους μας αναληθής.

Η πέρα από αμφιβολία ευθύνη έγκειται στην λέξη «απόλυτα» και σ’ εκείνο το μαγικό 100%. Κάποιοι απ’ αυτούς που εξέφρασαν την εξωφρενική αυτή ανακρίβεια, συνεχίζουν τις δημόσιες τοποθετήσεις τους χωρίς αιδώ∙ μάλιστα, κουνάν και αυστηρά το δάχτυλο σε όσους επιλέγουν να μην εμβολιαστούν.

Αλλά δεν βαριέσαι… Πάνω στον ενθουσιασμό τους είπαν τότε και μια κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ… Μην το κάνουμε θέμα.

Κεφάλαιον 2ο: Δεν δικαιούσαι διά να ομιλείς

Πρόσφατα σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, αφού τοποθετήθηκε υπέρ του εμβολιασμού και τον συνέστησε, προέτρεψε τους κληρικούς που διαφωνούν να κρατήσουν τη γνώμη τους για τον εαυτό τους και να μην «προπαγανδίζουν» κατά του εμβολιασμού.

Δηλαδή, την ώρα που ο ίδιος ασκεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της δημόσιας έκφρασης των στοχασμών του, ακριβώς την ίδια ώρα προτρέπει κάποιους αδελφούς του να το αποποιηθούν. Προφανώς, επειδή έχουν αντίθετη άποψη. Για τον ίδιο λόγο θεωρεί ότι αυτοί «προπαγανδίζουν».

Να φανταστώ ότι εκείνος κάνοντας ακριβώς το ίδιο (σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα δημοσιότητας) δεν προπαγανδίζει, αλλά απλώς κοινοποιεί κάποιες πατρικές του συμβουλές.

Κεφάλαιον 3ο: Ποια πολυφωνία;

Η προβολή της άποψης αυτών που είναι υπέρ του εμβολιασμού, σε σχέση με αυτούς που στέκονται κριτικά απέναντί του, είναι απολύτως ετεροβαρής – αυτό το αντιλαμβάνονται και οι πέτρες.

Σχηματικά, σε αυτήν την αντιγνωμία εάν οι διαφωνούντες είναι ο Δαβίδ, το όλο σύστημα της κάθε μορφής εξουσίας της χώρας που όχι μόνο προτρέπει διά του λόγου, αλλά και επιβάλει με σκληρά μέτρα τον εμβολιασμό, ισοδυναμεί με δέκα χιλιάδες πάνοπλους Γολιάθ.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται κι ο ηγούμενος (βλ. κεφάλαιον 2)να πει γλυκά-γλυκά και πατρικά στον Δαβίδ την ώρα που αυτός δέχεται έναν ορυμαγδό από βέλη και ακόντια, πως δεν πρέπει να αμυνθεί πετώντας πετρούλες με το σφεντονάκι του, γιατί δεν είναι σωστό…

Κεφάλαιον 4ο: Ανοίκειες γενικεύσεις

Λυπάμαι που ακούω την άποψη συναδέλφων επιστημόνων, αλλά και πολλών άλλων ακόμα, ότι με την πράξη του συγκεκριμένου εμβολιασμού δηλώνουμε την εμπιστοσύνη μας στην επιστήμη.

Αυτή η θεώρηση είναι λανθασμένη και αντιεπιστημονική.

Ακόμα χειρότερα: πρόκειται για απαράδεκτη γενίκευση γκουρουϊστικού χαρακτήρα που είναι καταφανώς παράλογη. Η επιστημονική αλήθεια που έχει παγιωθεί μετά από πολύχρονες δοκιμές και μελέτες δεν συμποσούται με μια επιστημονική υπόθεση που βρίσκεται ακόμα σε διαδικασία διερεύνησης.

Κεφάλαιον 5ο: Σχίζω τα πτυχία (και τις επιστημονικές δημοσιεύσεις μου μαζί) 

Στην επιστημονική έρευνα συνοπτικά ακολουθούμε την εξής μεθοδολογία: διατύπωση πρωτότυπου επιστημονικού ερωτήματος προς διερεύνηση – κατάλληλος πειραματισμός – καταγραφή αποτελεσμάτων – στατιστική ανάλυση αποτελεσμάτων – απάντηση του ερωτήματος.

Όταν μιλάμε για ένα νέο εμβόλιο (απέναντι σε πρωτοεμφανιζόμενο παθογόνο) που χορηγείται για πρώτη φορά, αυτό ονομάζεται –και είναι κλινική– δοκιμή. Είτε δοκιμάζεται σε δέκα, είτε σε εκατομμύρια, είναι κλινική δοκιμή. Ο αριθμός των υποκειμένων του πειραματισμού δεν υποκαθιστά τον χρόνο της αναμονής, δηλαδή της διάρκειάς του.

Εξ ορισμού, αφού ερευνάς δεν γνωρίζεις τα αποτελέσματα του πειραματισμού σου (εκτός αν είσαι προφήτης).

Η ορθή ερευνητική μεθοδολογία (κι αυτή η ρημάδα η κοινή λογική) επιτάσσει («διά ροπάλου») την πλήρη καταγραφή των παθολογιών που αναπτύχθηκαν στα υποκείμενα μετά τη χορήγηση, για να ακολουθήσει η στατιστική ανάλυση των καταγραφών αυτών. Έτσι θα εντοπιστούν στατιστικώς σημαντικοί συσχετισμοί και –επομένως– θα εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Διάβασα την επώνυμη μαρτυρία ενός άτυχου νέου που εμφάνισε κάποια σοβαρή πάθηση μετά από τον εμβολιασμό του. Γράφει για τους γιατρούς που τον εξέτασαν: «Αυτό που δεν έχουν πει σίγουρα πάντως είναι ότι μπορεί να οφείλεται στο εμβόλιο! Δεν έχει βρεθεί τέτοια παρενέργεια στο εμβόλιο. Το αποκλείουμε, καθώς θα είχαν βρεθεί παρόμοια περιστατικά με το δικό σου, πράγμα που δεν έχει συμβεί έως τώρα».

Με αυτές τις αντιλήψεις… «ενθάδε κείται» και «κηδεύομεν σήμερον» την άλφα-βήτα της βιολογικής-ιατρικής έρευνας. Πρόκειται για ξεκάθαρη μεροληψία (bias) στην καταγραφή αποτελεσμάτων.

Η έκταση της κάκιστης αυτής ερευνητικής πρακτικής στη χώρα μας φαίνεται πως είναι εκτεταμένη. Δεν βγάζει κίτρινες ο διαιτητής και το παιχνίδι γίνηκε κλωτσοπατινάδα.

Κεφάλαιον 6ο: Το κοινό περί δικαίου αίσθημα

Εάν με ενημερώσεις πλήρως για τους πιθανούς κινδύνους ενός εγχειρήματος και με αφήσεις ελεύθερο να το αναλάβω, δεν φέρεις ευθύνη εάν μου συμβεί κάτι. Εάν καταχρώμενος την εξουσία σου μου ασκήσεις πίεση για να πράξω κάτι και υποστώ ζημία, τότε φέρεις ακέραια την ευθύνη.

Εάν μάλιστα με παραπληροφορήσεις συστηματικά αποκρύπτοντας μου τους πιθανούς κινδύνους του εγχειρήματος, με προτρέψεις ενεργά και, επιπλέον στο τέλος, με υποχρεώσεις να το αναλάβω, η ευθύνη σου πια είναι αδιαμφισβήτητη.

Το σκεπτικό αυτό ανήκει στην πρωτόλεια ανθρώπινη ηθική· στο κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Είναι τερατολογίες αυτά που σου γράφω, τίμιε και φιλότιμε αναγνώστη; Μήπως είναι παράλογα; Σκέψου, σκέψου επιτέλους…

ΠΗΓΉ:https://www.pontosnews.gr/664045/gnomes/tis-apoleias-imon-to-kefalaion/

Ιεροκλής – Ή, περί μάσκας στους ναούς, του Θεόφιλου Πουταχίδη Αναπληρωτή Καθηγητή Κτηνιατρικής ΑΠΘ

Ἀπαντήσεις εἰς τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς μασκοφορίας ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν, δίκην διαλόγου. 

 

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Για πού το έβαλες Ιεροκλή φορώντας χειρουργική στοματορινική καλύπτρα;

ΙΕΡΟΚΛΗΣ: Σωκράτη! Μετά τον Θεοφύλακτο και τον Ερμόλαο, τώρα επισκέπτεσαι κι εμένα.

ΣΩΚ: Βλέπω τι περνάτε και συμπάσχω. Στις μέρες μου επέζησα αρκετών λοιμών. Κι ύστερα, τα προσωπεία μού θυμίζουν εκείνον τον κωμωδοποιό που με σατίριζε...

Πού τριγυρνάς;

ΙΕΡ: Κυριακή σήμερα· πήγα στη Θεία Λειτουργία.

ΣΩΚ: Άριστα! Φορούσες και την καλύπτρα μέσα στο ναό;

ΙΕΡ: Μα και βέβαια. Γιά στάσου, όμως... Δεν νομίζω να πιστεύεις ότι εντός του ναού δεν μεταδίδεται ο ιός; Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη, αλλά κάτι τέτοια που λεν μερικοί δείχνουν «πως δεν σκεπτόμαστε θεολογικά, μα ούτε και λογικά, δηλαδή, ανθρώπινα».¹

ΣΩΚ: Είσαι επιτηδευμένα ασαφής. Δεν καταλαβαίνω ποιους στολίζεις ως αθεολόγητους, παράλογους και απάνθρωπους. Αλλά, μά το σκύλο, πώς ζητάει κανείς συγγνώμη πριν από τέτοιους χαρακτηρισμούς;

Κάνε μου τη χάρη όμως και πες μου: Πιστεύεις ότι ο Χριστός κυριολεκτεί όταν λέει «ου γαρ εισι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμι εν μέσω αυτών» (Ματθ. 18,20); Ή μήπως είναι τρόπος του λέγειν;

ΙΕΡ: Κυριολεκτεί.

ΣΩΚ: Άρα, ήταν παρών στην Ακολουθία που παρακολούθησες στο ναό;

ΙΕΡ: Ναι.

ΣΩΚ: Επίσης, όταν ο Χριστός λέει ότι η πρόνοια του Θεού περιλαμβάνει ακόμα και τις τρίχες της κεφαλής μας (Ματθ. 10,30) υπερβάλλει ή ακριβολογεί;

ΙΕΡ: Ακριβολογεί.

ΣΩΚ: Αλλά αν ο ναός είναι ο οίκος Του και Αυτός ο Δεσπότης, θα ήμουν άστοχος αν ισχυριζόμουν ότι όταν προσέρχεσαι στο ναό, εσύ είσαι ο καλεσμένος Του κι Αυτός ο οικοδεσπότης;

ΙΕΡ: Ορθά το λες.

ΣΩΚ: Πες μου, τι νομίζεις; Ένας αγαθός άνθρωπος που καλεί κάποιους στο σπίτι του και έχει τη δυνατότητα να τους προστατέψει από κινδύνους κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, όντας παρών ως υπεύθυνος οικοδεσπότης, θα τους προστατέψει ή όχι;

ΙΕΡ: Φυσικά.

ΣΩΚ: Αν λοιπόν το κάνει αυτό ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος, δεν θα το κάνει ο Παντοδύναμος Θεός; Και μάλιστα όχι μόνο για τους Αγίους Του, αλλά και για τους αμαρτωλούς που κατεξοχήν προσκαλεί;²

ΙΕΡ: «Μην περιμένουμε»1 όμως, Σωκράτη, «να μας προφυλάξει ο Θεός εκεί που μπορούμε μόνοι μας να προφυλαχθούμε».¹ «Ο Χριστός μας την πλάκα που ήταν στον τάφο του Λαζάρου, είπε να έλθουν οι άνθρωποι να την παραμερίσουν, γιατί μπορούσαν. Τι δεν μπορούσαν; Να αναστήσουν τον νεκρό. Σ᾽ αυτό επενέβη ο Χριστός, έκανε το θαύμα και ανέστησε τον Λάζαρο (Ιωάν. 11,38-39)».¹

ΣΩΚ: Σωστά μιλάς. Μόνο που στην περίπτωσή μας η κύλιση του λίθου από τον τάφο του Λαζάρου αντιστοιχίζεται με τη διάθεση να εκκλησιαστούμε και τον πηγεμό μας στην εκκλησία. Με την είσοδό μας στο ναό βρισκόμαστε ήδη στη διαδικασία της Ανάστασης. Φορώντας τη μάσκα εντός του ναού, συσχηματιζόμαστε εκτός τόπου και χρόνου με τον νεκρό και σαβανωμένο και όχι με τον αναστημένο Λάζαρο.

ΙΕΡ: «Δηλαδή, όταν είμαι μέσα στο Ναό την ώρα που γίνεται ιερή Ακολουθία, είναι αμαρτία το να φορέσω μια ζακέτα για να προφυλαχτώ από το κρύο; Θα πω ότι μέσα στο ναό είναι ο Θεός και δεν πρόκειται να κρυώσω;».¹ «Ό,τι λοιπόν είναι μία ζακέτα για προφύλαξη από το κρύο, το ίδιο ακριβώς είναι το να φορέσω μία μάσκα για την προφύλαξη από τον κορονοϊό».¹

ΣΩΚ: Πολυεπίπεδα άστοχο το παράδειγμα... Ισχυρίζεσαι ότι το να αντιμετωπίσεις με ανθρώπινα μέσα μια άμεση σωματική δυσφορία, όπως το κρύο, μέσα στο ναό δεν είναι αμάρτημα;

ΙΕΡ: Σωστά.

ΣΩΚ: Και η ζέστη όμως προκαλεί δυσφορία. Είναι δόκιμο να πετάξει τ’ άμφια ο Ιερέας κι οι πιστοί να βγάλουν τα ρούχα τους μέσα στο ναό, επειδή ζεσταίνονται;

ΙΕΡ: Όχι.

ΣΩΚ: Από την άλλη, η μάσκα δεν θεραπεύει μια άμεση σωματική δυσφορία, όπως η ζακέτα... Σωστά; Μάλλον προλαμβάνει έναν δυνητικό κίνδυνο που δεν υφίσταται άμεσα.

ΙΕΡ: Μάλιστα.

ΣΩΚ: Σύμφωνα με τον θεόπνευστο Απόστολο Παύλο, η πίστη είναι «ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρ. 11,1). Άρα, η άρνηση της ζακέτας δεν δοκιμάζει την πίστη, αλλά μάλλον την υπομονή σ’ ένα κρύο που το βιώνει κάποιος στο παρόν. Ανάλογα με την προαίρεση και τους λογισμούς του, θα μπορούσε ίσως να σχετιστεί με την ασκητική κακοπάθεια και το μαρτυρικό φρόνημα∙ όχι, όμως, με την πίστη – τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο. Η χρήση της μάσκας, ωστόσο, εγείρει ξεκάθαρα ζήτημα πίστεως.

ΙΕΡ: Πράγματι...

ΣΩΚ: Δεν κρίνω αυτούς που εκκλησιάζονται με μάσκα. Συμβουλεύει ο Θείος Παύλος «συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην; τω ιδίω Κυρίω στήκει ή πίπτει· σταθήσεται δε· δυνατός γαρ εστιν ο Θεός στήσαι αυτόν» (Ρωμ. 14,4).

Είναι ακατανόητο, όμως, γιατί κάποιοι σπεύδουν να αιτιολογήσουν θεολογικά την πολιτικά ειλημμένη απόφαση της χρήσης μάσκας στους ναούς. Σκανδαλίζουν τους απλούς πιστούς και κλονίζουν την αθώα, άδολη και παιδική εμπιστοσύνη τους στον Ουράνιο Πατέρα – μέσα κι έξω απ’ το Ναό. Και την χρειάζεστε τέτοια πίστη, ότι έχετε μπροστά σας βουνά να κουνήσετε (Ματθ. 17,20)...

____

1. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, «Και στον Ναό Χριστιανέ μπορεί να κολλήσεις κορωναϊό», ιστότοπος «Ρομφαία», 28/8/2020.
2. Του ίδιου, «Πώς το λέγουν με βεβαιότητα οι πολλοί, ότι στον Ναό δεν πρόκειται να μας συμβεί καμία ζημιά;», ιστότοπος «Ρομφαία», 4/9/2020.

Πηγή:http://www.pontos-news.gr/article/213924/ieroklis-i-peri-maskas-stoys-naoys

http://trelogiannis.blogspot.com/2021/01/blog-post_542.html