Α΄ Κυριακή των Νηστειών: Κυριακή της Ορθοδοξίας

Μοναχός π. Ραφαήλ Χ. Μισιαούλης, Θεολόγος

Πρώτη Κυριακή των Νηστειών, γνωστή στο λαό ως Κυριακή της Ορθοδοξίας, και η Εκκλησία μας τιμά και υποκλίνεται στους ιερούς αγώνες και στη νίκη της Ορθοδοξίας, η οποία καταπάτησε όλες τις αιρέσεις από την εποχή του πρώιμου Χριστιανισμού που εμφανίσθηκαν.Η σημερινή ημέρα διακηρύσσει περίτρανα τη νίκη της Εκκλησίας όχι μόνο εναντίον της εικονομαχίας, αλλά και εναντίον όλων των αιρέσεων, που παρουσίασαν ένα ψεύτικο Χριστό, ένα διαφορετικό Χριστό από τον γνήσιο Χριστό της Εκκλησίας, σε όλη την ιστορική της διαδρομή. Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια.

Οι εικονομάχοι [1] ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πάντοτε και οι πιο επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους δύναμη κοσμική ή εξουσία εκκλησιαστική. Για τους εικονομάχους, οι εικόνες [2] αποτελούσαν πραγματικά είδωλα, αφού έβλεπαν επάνω τους μονάχα το ξύλο και το χρώμα αδυνατώντας να ανυψωθούν σε πνευματική ενατένιση των ζωντανών υπάρξεων, των αθανάτων πνευμάτων που εικονίζουν οι εικόνες.

5 Βασικά επιχειρήματα εναντίον της Ψηφιακής Ταυτότητας

1. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΗΜΕΙΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ

Ένα εκτεταμένο σύστημα ψηφιακής ταυτότητας θα μας έκανε όλους να εξαρτόμαστε από ένα ψηφιακό πάσο για να συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας και θα εγκαινίαζε μια νέα εποχή μαζικής επιτήρησης.

Θα μπορούσε εύκολα να επηρεάσει μια σειρά από καθημερινές δραστηριότητες , από την πρόσβαση σε ραντεβού με γενικό ιατρό, τις τραπεζικές συναλλαγές, την ηλεκτρονική ψηφοφορία, τη λήψη επιδομάτων, ακόμη και τις επισκέψεις στην παμπ.

Θα μας ζητηθεί ολοένα και περισσότερο να αποδείξουμε ποιοι είμαστε, μετατρέποντάς μας σε μια κοινωνία σημείων ελέγχου. Ξέρουμε πώς είναι να υποβάλλεσαι σε ελέγχους ταυτότητας όταν ταξιδεύεις εκτός χώρας – φανταστείτε αυτά τα σύνορα να αναπαράγονται και μέσα στη χώρα μας. Το κράτος θα αποκτούσε τεράστιο έλεγχο και θα αντιμετώπιζε ολόκληρο τον πληθυσμό με καχυποψία.

Τέμπη – 3 χρόνια μετά: Αδικαίωτο αίμα, προδομένη εμπιστοσύνη, συλλογική κραυγή

Τρία χρόνια μετά, το έγκλημα των Τεμπών παραμένει ένα συλλογικό τραύμα που αιμορραγεί από την αδιάκοπη βία της ατιμωρησίας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αν θέλαμε να χωρέσουμε σε λίγες λέξεις την τραγωδία των Τεμπών, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από εκείνη που έκανε ο ηρωικός πατέρας του Γεράσιμου Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι του «στοιχειωμένου» Intercity 62, που παραμένει σε κόμμα εδώ και 3 χρόνια: Τα Τέμπη είναι μια «ανοιχτή κι αιμορραγούσα πληγή» στη συλλογική μνήμη.

Οι αναμνήσεις ζωντανεύουν συνεχώς σαν αγιάτρευτες πληγές και τρέχουν φρέσκο αίμα, όσο πλακώνει τη χώρα το μαράζι του «αδικαίωτου». Τρία χρόνια συμπληρώνονται το Σάββατο 28/2, από την πιο σκοτεινή νύχτα της μεταπολίτευσης. Τότε που αυτό το εξωνημένο κράτος προκάλεσε 57 θανατικές καταδίκες, με την 58η να είναι η εμπιστοσύνη ενός λαού στους ηγέτες του.

Όλες οι εκφάνσεις του πολίτη ακρωτηριάστηκαν από εκείνη τη μοιραία στιγμή. Προδόθηκε η απαρηγόρητη μάνα, προδόθηκε ο σαστισμένος πατέρας, προδόθηκε η οικογένεια, προδόθηκε ο επιβάτης και η «ασφάλεια» των τραίνων, προδόθηκε κάθε νέος που κάνει όνειρα για το αύριο, προδόθηκε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, ο σεβασμός στους νεκρούς, ακόμα και η ίδια η αίσθηση του «ανήκειν» απονεκρώθηκε μαζικά.

Μνήμη της Oσίας Δομνίνης της Nέας (1η Μαρτίου)

Tων αρετών φέρουσα φόρτους 

Δομνίνα, Θεώ προσήλθεν έμπορος πανολβία.

Οσία Δομνίνα. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Aύτη ήτον από την πόλιν Kύρον, την ευρισκομένην εις την Aντιόχειαν, θυγάτηρ γονέων ευσεβών και πλουσίων. Eκ νεαράς δε ηλικίας αγαπήσασα τον Θεόν, εμιμήθη την ζωήν του Oσίου Mάρωνος (ο οποίος εορτάζεται κατά την δεκάτην τετάρτην του Φεβρουαρίου). Όθεν έκτισε μίαν μικράν καλύβην εις τον κήπον του μητρικού της οσπητίου, και εις εκείνην ησυχάζουσα και πενθούσα, έβρεχε με παντοτινά δάκρυα τα μάγουλά της, και τα τρίχινα φορέματα, οπού εφόρει. Eπειδή δε ήτον κοντά μία Eκκλησία, εσηκόνετο η μακαρία κατά το μεσονύκτιον, και επήγαινεν εις αυτήν, και εκεί επρόσφερε τας προσευχάς και υμνωδίας της εις τον Θεόν. Tούτο δε το ίδιον έκαμνε, και όταν άρχιζεν η ημέρα, και όταν ετελείονε: το να πηγαίνη δηλαδή εις την Eκκλησίαν και να προσεύχεται. Eπρόκρινε γαρ από κάθε άλλον τόπον, το να προσεύχεται εις τον αφιερωμένον τόπον τω Θεώ: δηλαδή εις την Eκκλησίαν, διά τούτο και την Eκκλησίαν εκείνην πολλά επιμελήθη και εστόλισεν, έπεισε γαρ την μητέρα και τους αδελφούς της, να εξοδεύσουν τα υπάρχοντά των εις καλλωπισμόν του Nαού εκείνου. Aύτη η μακαρία τροφήν της είχε την βρεγμένην φακήν, και τον πόνον της νηστείας ταύτης υπέμεινε, και μόλον οπού είχε σώμα μισαποθαμένον και ασθενέστατον. Eδείχνετο δε εις όλους τους άνδρας και τας γυναίκας, οπού την έβλεπον, χωρίς αυτή να βλέπη πρόσωπόν τινος, και χωρίς αυτή να δείχνη εις τους άλλους το εδικόν της πρόσωπον. Eπειδή και είχε καλά σκεπασμένον τον εαυτόν της με το τρίχινον φόρεμα, και έσκυπτεν έως εις τα γόνατα. Ωμίλει δε, λεπτά μεν και άναρθρα, πάντοτε δε τα επρόφερε μαζί με δάκρυα.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 1.3.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ἑβ 12,1-10)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Μαρτυρηθέντες διὰ τὴς πίστεως»

Μετὰ ἀπὸ ἔντονο πνευματικὸ ἀγῶνα μιᾶς ἑβδομάδος φθάσαμε στὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν νηστειῶν, κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζεται ἡ πίστις ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος, εἶναι ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὀρθοδοξία σημαίνει ὀρθὴ πίστις, ἀληθινὴ πίστις. Αὐτὴ εἶναι ἡ “ἅπαξ παραδοθεῖσα” πάνω στὴν ὁποία εἶναι θεμελιωμένη ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διασώζει αὐτὴν τὴν ἀληθινὴ πίστι, ἀφοῦ εἶναι ὁ “στύλος καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας”. Τὴν διασώζει, ὅπως τὴν παρέλαβε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, χωρὶς νὰ προσθέτη ἢ νὰ ἀφαιρῆ τὸ παραμικρό. Τὴν διαφυλάττει ἀπὸ τὶς διάφορες αἱρέσεις καὶ πλανεμένες διδασκαλίες, καὶ ἔχει τὴν ὑποχρέωσι νὰ τὴν παραδίδη ἀληθινὴ ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ μέχρι τὴν συντέλεια τῶν αἰώνων.

Η γραμματεία Ν. Φλώρινας της ΝΙΚΗΣ στηρίζει την συγκέντρωση για τα Τέμπη

«δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς»

(Ησ. 26.9)

28 Φεβρουαρίου, 3 χρόνια μετά την τραγωδία και το έγκλημα των Τεμπών, το αίτημα για δικαίωση και δικαιοσύνη παραμένει φλέγον και ανοικτό.

Το κίνημά μας στηρίζει τις κινητοποιήσεις της κοινωνίας. Αυτό το Σάββατο στις 17.00μμ, θα είμαστε εκεί, στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, όλοι μαζί, χωρίς κομματικές σημαίες και διακριτικά. Ενωτικά και ανθρώπινα.

Τοπική γραμματεία ΝΙΚΗΣ Ν. Φλώρινας

Το διά των κολλύβων θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (Πρώτο Σάββατο Νηστειών)

Τη αυτή ημέρα, Σαββάτω της πρώτης εβδομάδος των νηστειών, 

το δια των κολλύβων παράδοξον θαύμα του 

αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος εορτάζομεν

Τροφή κολλύβων εστιά Τήρων πόλιν,

τροφήν τιθείς άπρακτον ηλισγημένην.

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα μ.Χ.

 Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Πρωτάτο – Καρυές

Μετά τον Κωνστάντιο, το γιο του Μεγάλου Κωνσταντί­νου, ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο της Κωνσταντι­νουπόλεως ο Ιουλιανός ο Παραβάτης. Αυτός, από χριστιανός που ήταν, έγινε ειδωλολάτρης και κίνησε σκληρό διωγ­μό εναντίον των χριστιανών, και στα φανερά και στα κρυφά. Λοιπόν, ο ασεβής εκείνος αυτοκράτορας, αφοί απόκαμε τι­μωρώντας στα φανερά τους Χριστιανούς με ωμότητα και απερίγραπτη απανθρωπιά, αισθανόμενος ντροπή και έχο­ντας την υποψία μήπως πληθυνθούν ακόμη περισσότερο, σκέφτηκε ο δόλιος αυτός και ανόσιος πώς να τους μιάνει χω­ρίς να το πάρουν είδηση.

Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού: Τι είναι εικόνα

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Εικόνα λοιπόν είναι ομοίωμα κάποιου και δείγμα και αποτύπωμα, που δείχνει στον εαυτό του το εικονιζόμενο, οπωσδήποτε όμως δεν μοιάζει εξ’ ολοκλήρου η εικόνα με το πρωτότυπο, δηλαδή με το εικονιζόμενο-γιατί άλλο είναι η εικόνα και άλλο το εικονιζόμενο-, οπωσδήποτε όμως βλέπει κανείς σ’ αυτά διαφορά, αν και δεν είναι άλλο τούτο και άλλο εκείνο. Για παράδειγμα λέω το εξής. Η εικόνα του ανθρώπου, αν και αποτυπώνει τη μορφή του σώματος του, όμως δεν έχει τις ψυχικές δυνάμεις του, γιατί ούτε ζει ούτε σκέφτεται ούτε μιλάει ούτε αισθάνεται ούτε κουνάει κάποιο μέλος του. Και ο Υιός, ενώ είναι φυσική εικόνα του Πατρός, έχει κάποια διαφορά σε σχέση με Αυτόν’ είναι Υιός και όχι Πατέρας.

Για ποιό λόγο υπάρχει η εικόνα

Κάθε εικόνα φανερώνει και δείχνει την κρυφή πραγματικότητα. Για παράδειγμα επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει καθαρά ούτε το αόρατο, αφού η ψυχή του καλύπτεται με σώμα, ούτε εκείνα που θα γίνουν μετά από αυτόν, ούτε εκείνα που είναι χωρισμένα και απομακρυσμένα τοπικά, αφού ο ίδιος είναι περιορισμένος τοπικά και χρονικά, γι’ αυτό επινοήθηκε η εικόνα για να τον οδηγεί στη γνώση και να του φανερώνει και να του ανακοινώνει εκείνα που είναι κρυμμένα, και εκείνα βέβαια που είναι καλά να τα ποθούμε και να τα μιμούμαστε, ενώ τα αντίθετα, δηλαδή τα κακά, να τα αποστρεφόμαστε και να τα μισούμε.

Οι δήθεν ύβρεις κατά του Ελληνισμού την Κυριακή της Ορθοδοξίας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία. Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.

Μελετώντας με προσοχή το «Συνοδικό» Της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στους ναούς, κατά την τελετή της περιφοράς των Ιερών Εικόνων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τη μέριμνα των Πατέρων να καθαρθεί η πίστη της Εκκλησίας από περιρρέουσες ιδέες του παρελθόντος, τις οποίες κάποιοι αναμίγνυαν με την διδασκαλία Της, με στόχο να επικρατεί σύγχυση στους πιστούς.

Όχι μόνο με ψωμί: Η άσκηση στην εποχή της κατανάλωσης

“Στους καιρούς της κοσμικής επίδειξης και του «όλα επιτρέπονται» η άσκηση συγκρούεται με την καταναλωτική λογική, για την οποία τα πάντα είναι αναλώσιμα”. Καταπληκτικό άρθρο, από τα καλύτερα που έχουμε διαβάσει.

Σταύρου Σ. Φωτίου, Αν. Καθ. Πανεπιστημίου Κύπρου

Θεογνωσία και αυτογνωσία, κοινωνικότητα και φυσική θεωρία είναι η πρόταση ζωής που κομίζει στους ανθρώπους ο Χριστός.

Κάθε άνθρωπος καλείται να υποδεχθεί την αγάπη του Θεού, να κατανοήσει τον έσωθέν του κόσμο, να εκλάβει τον συνάνθρωπο ως αδελφό και φίλο, να θεωρήσει τη φύση ως τον μέγα οίκο μέσα στον οποίο φιλοξενείται η ζωή. Για την επίτευξη της υπαρξιακής αυτής στοχοθεσίας απαιτείται προσπάθεια, πράγμα που στη θεολογική ορολογία ονομάζεται άσκηση. Τα ιερά και τίμια της ζωής, τα βαθιά υπαρξιακά βιώματα, δεν επιτυγχάνονται αυτόματα αλλά προϋποθέτουν αγώνα πολύ. Κατά συνέπεια η άσκηση βρίσκεται στους αντίποδες της μαγικής νοοτροπίας, χαρακτηριστικού γνωρίσματος του ανώριμου πνευματικά ανθρώπου. Ο αρχάριος της ζωής αναζητά ένα εύκολο τρόπο με τον οποίο θα λύσει διά μιας όλα του τα προβλήματα -οικογενειακά, οικονομικά, κοινωνικά.

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ, ΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΩΝΑ

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στην Τσάδα της επαρχίας Πάφου, χωριό της μητέρας του. Ο πατέρας του καταγόταν από το χωριό Λάρνακας της Λαπήθου, της επαρχίας Κερύνειας. Ήταν το τέταρτο παιδί στην οικογένεια, με δύο άλλους αδελφούς και δύο αδελφές.

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο του Κτήματος (1944-1950). Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα χαρακτηριστικά που θα τον συνόδευαν σε όλη τη σύντομη ζωή του: δυναμισμό, ηγετικές ικανότητες, δημιουργικότητα, φιλοπατρία, λογοτεχνική φλέβα. Ήταν λιγόλογος, φιλομαθής, στοχαστικός, μεγαλόψυχος.

Η αξία και η δύναμις των Χαιρετισμών ως παρακλητική προσευχή

του π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου

«Στώμεν ευλαβώς εν οίκω Θεού ημών»!

Ποιος είναι άραγε αυτός ο οίκος χριστιανοί μου, μπροστά στον οποίον μας καλεί σήμερα ο υμνωδός, να σταθούμε με ευλάβεια πολύ; Ποιος άλλος από την Υπεραγία Θεοτόκο, την Παναγία μας.

Ο σεβασμός και η ευλάβεια είναι προπαντός βίωμα της ψυχής μας, που πηγάζει:

– από τη σωστή ορθόδοξη πίστη μας και τη σωστή στάση μέσα στη ζωή. Δηλαδή, από την ορθόδοξη πίστη στο Τριαδολογικό δόγμα, ότι ο Θεός που πιστεύουμε είναι ένας μεν, αλλά Τριαδικός: ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα.

-Δεύτερον, από την πίστη μας στο έργο της ενσάρκου οικονομίας, που λέγεται χριστοδολογικόν δόγμα. Αυτό σημαίνει ότι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός και Λόγος του Θεού και Θεός, έγινε άνθρωπος στο πρόσωπον του Ιησού Χριστού εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, χωρίς να πάψει να είναι και τέλειος Θεός, ο Θεάνθρωπος Κύριος.

– Τρίτον, επειδή η παρθένος Μαριάμ, η δεκαπεντάχρονη κόρη της Ναζαρέτ, δεν γέννησε μόνον άνθρωπον, αλλά τον Θεάνθρωπον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν, τον Σωτήρα του κόσμου, γι’ αυτό και δε λέγεται Χριστοτόκος, αλλά Θεοτόκος και Θεομήτωρ. Χριστοτόκον και απλή γυναίκα του λαού, την αποκαλούν βλάσφημα οι χιλιαστές και όλοι οι αιρετικοί, οι θεομάχοι και οι άπιστοι.

Α΄ Χαιρετισμοὶ - Ἀπὸ τὴν «ἀρὰ» στὴ χαρὰ. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Α΄ Χαιρετισμοὶ

Ἀπὸ τὴν «ἀρὰ» στὴ χαρὰ.

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

«Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει» (Ἀκάθ. Ὕμν. Α1)

Ἂς εὐχαριστήσουμε, ἀγαπητοί μου, ἀπόψε τὸν Κύριο καὶ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ μᾶς ἀξιώνει γιὰ μία ἀκόμη φορὰ νὰ παρακολουθήσουμε τοὺς Χαιρετισμούς. Ἀπ᾿ ὅλα τὰ «χαῖρε» ποὺ ἀκούστηκαν, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸν πρῶτο χαιρετισμό, ὁ ὁποῖος λέει· «Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει» (Ἀκάθ. Ὕμν. Α1). Μιλάει περὶ «ἀρᾶς», περὶ κατάρας δηλαδή. Ποιά νὰ εἶνε ἆραγε αὐτὴ ἡ κατάρα, ποὺ εἶχε ὑπ᾿ ὄψιν του ὁ ποιητὴς τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου;

* * *

Γιὰ νὰ δοῦμε, ποιά εἶνε ἡ κατάρα, πρέπει ν᾿ ἀνοίξουμε τὸ πρῶτο βιβλίο τῆς ἁγίας Γραφῆς, τὴ Γένεσι. Ἐκεῖ, στὰ τρία πρῶτα κεφάλαια, ὑπάρχει ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου, ἡ λεγομένη κοσμογονία. Ἐκεῖ βλέπουμε, ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν κόσμο, καὶ τελευταῖο ἀπ᾿ ὅλα τὸν ἄνθρωπο. Ἐποίησε τὸν ἄνθρωπο «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» αὐτοῦ (Γέν. 1,26). Καὶ τὸν τοποθέτησε στὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ· «Ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε» (ἔ.ἀ. 2,8).

Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς, ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι ότι θα έπρεπε να έχεις

Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς, ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι ότι θα έπρεπε να έχεις.

Ζήσε την κάθε σου μέρα απλά, ευχαριστιακά, χωρίς αγωνιώδη μέριμνα για το μέλλον.

Μή φαντάζεσαι τα ανύπαρκτα, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσεις τα παρόντα.

Να είσαι νηφάλιος, συνετός, εργατικός και προνοητικός. Πρόσεχε τον εαυτό σου.

Απόθεσε με εμπιστοσύνη τη... 

ζωή σου στην πρόνοια Εκείνου που η αγάπη Του και εκ του μη όντος σου χάρισε ύπαρξη και ζωή.

Για σένα η θάλασσα και η γη και ότι υπάρχει επάνω σε αυτήν.

Σε σένα φανερώνουν ο αέρας, ο ουρανός και τ’ άστρα την τάξη και την αρμονία τους.

Για σένα η ενανθρώπιση του Υιού Του.

Για σένα η διανομή των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Για σένα η κατάργηση του θανάτου και η ελπίδα της Αναστάσεως.

Για σένα η πανευφρόσυνος Βασιλεία Του και τα στεφάνια της δικαιοσύνης αν για την αρετή κοπιάσεις.

~Μεγάλου Βασιλείου

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σου μιλάνε για Θεό… Γιατί το κάνει η ίδια η ζωή τους - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν νηστεύουνε, γιατί απλά δεν έχουν τίποτα να φαν.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κάνουνε μετάνοιες, γιατί το σώμα τους πονάει άλλοτε από τις αρρώστιες και άλλοτε από τις θεραπείες.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κατακρίνουνε τον διπλανό τους, γιατί απλά ζούνε μέσα σε μια απόλυτη μοναξιά… Ξεχασμένοι από τους δικούς τους σε κάποιο θάλαμο νοσοκομείου.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν καμία άσκηση… Γιατί όλη τους η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας…

Ξέχασαν τι έπαθε το Βυζάντιο: Προωθούν σχέδιο στελέχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων των χωρών της ΕΕ με μετανάστες

Με βαρυσήμαντο άρθρο” η Μετανάστευση μπορεί να παρέχει το ανθρώπινο δυναμικό για την Ευρωπαϊκή Άμυνα”, ο ειδικός Adham Sahloul και το Foreign Policy, μας προετοιμάζει για αυτά που έρχονται.

Ο ίδιος θεωρεί ότι “ η Ευρώπη αντιμετωπίζει παράλληλες προκλήσεις που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν έχουν ακόμη συνδέσει, την πιεστική έλλειψη στρατολόγησης προσωπικού και την συνεχιζόμενη πρόκληση μετανάστευσης”.

Το γνωστό περιοδικό ομιλεί για δήθεν τεράστια ευκαιρία ενώ οι πολιτικοί στην Ευρώπη ασχολούνται με τα δύο αυτά ζητήματα.

“Οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να δημιουργήσουν μια οδό προς την ιθαγένεια για τους μετανάστες που είναι πρόθυμοι να υπηρετήσουν στις ένοπλες δυνάμεις τους.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει παράλληλες προκλήσεις που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν έχουν ακόμη συνδέσει την πιεστική έλλειψη στρατιωτικών και την συνεχιζόμενη πρόκληση μετανάστευσης.

«Αναμνήσεις από τον όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη» (Νικόλαος Μπαλδιμτσής, ιατρός)

Τον όσιο Γέροντα Εφραίμ τον γνώρισα το έτος 1974. Ήμουν τότε τεταρτοετής φοιτητής Ιατρικής. Από τότε πήγαινα τακτικά προσφέροντας στον Γέροντα τις ιατρικές μου υπηρεσίες σχεδόν μέχρι την κοίμησή του.

Ο Γέροντας, όταν τον πρωτογνώρισα, ζούσε μόνος του. Είχαν «κοιμηθεί» και ο Γέροντάς του και οι υπόλοιποι πατέρες μεταξύ των οποίων και ο πατέρας του ο οποίος είχε γίνει μοναχός. Τα γένια του και τα μαλλιά του ήταν ήδη λευκά. Το πρόσωπό του όμως νεανικό και το βλέμμα του διεισδυτικό και ταυτόχρονα πατρικό. Με κράτησε στο κελί του για λίγες μέρες. Η φιλοξενία του ήταν πλούσια αν λάβουμε υπόψιν ότι ακόμα και το γάλα εβαπορέ που πρόσφερε το είχε αγοράσει από τη Δάφνη και το είχε κουβαλήσει με τον τορβά στην πλάτη από την παραλία (από εκείνο το κακοτράχαλο και ανηφορικό μονοπάτι που οδηγούσε στο κελί του). Ακόμη θυμάμαι την αλάδωτη φακή μέσα στην οποία είχε βάλει μερικές κουταλιές ωμό ταχίνι για να την «δυναμώσει» και πως μου έδινε κουράγιο να αδειάσω ένα τεράστιο πιάτο, λέγοντάς μου: Φα’ το παιδί μου. Στην έρημο δεν πετάμε τίποτε. Ο άνθρωπος όταν είναι κουρασμένος και πεινασμένος, πρέπει πρώτα να αναπαυθεί και να φάει. Γιατί το μυαλό του πεινασμένου, είναι στο στομάχι του. Και δεν μπορεί ν’ ακούσει ούτε πνευματικά, ούτε συμβουλές και νουθεσίες.

Βιομετρικές Πληρωμές: Η νέα απειλή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Αν η Συνθήκη Σένγκεν έθεσε τα θεμέλια της σημερινής παν-οπτικής-ψηφιακής φυλακής, μετά από την παρέλευση σαράντα ενός ετών καλούμαστε να διαχειριστούμε μία ακόμη αδιανόητη πρόκληση, καθώς ορισμένοι Τέχνο-ολιγάρχες της Silicon Valley αποφάσισαν στο όνομα της ψηφιακής και τεχνολογικής προόδου να εργαλειοποιήσουν το ανθρώπινο σώμα ως μέσο πληρωμής!

Στο πλαίσιο της Ε.Ε. η Ισπανία θα αποτελέσει την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, όπου θα εισαχθεί από φέτος η πιλοτική εφαρμογή της βιομετρικής τεχνολογίας πληρωμών1, η επέκταση της οποίας σε όλο το εύρος των οικονομικών συναλλαγών θα οδηγήσει σταδιακά στην εξαφάνιση των υπολοίπων μέσων πληρωμής, δηλ. των τραπεζικών καρτών, των κινητών τηλεφώνων και, ασφαλώς, των μετρητών.

Π. Ε. Παπανικολάου Αδελφοί Ζητιανέυω από την αγάπη σας για των Παπα Αντώνη της κιβωτού

Μια μεγάλη ανθρώπινη στιγμή.

Στο βίντεο αυτό ο π. Αντώνιος μιλά μαζί με τον π.Ευαγγελο. Χωρίς μεγάλα λόγια.

Σήμερα περνά μια δύσκολη δοκιμασία — όπως και οι συνεργάτες του, άνθρωποι που για χρόνια στάθηκαν δίπλα σε παραμελημενα παιδιά και στην κοινωνία που ήθελε συμπόνια.

Τώρα χρειάζονται εκείνοι τη δική μας στήριξη.

Για να μπορέσουν να καλύψουν την εξοντωτικη ποινή που τους έχει επιβληθεί και να σταθούν όρθιοι και να μην βρεθούν σαν κοινοί εγκληματίες στην φυλακή ζητούν τη βοήθειά μας με αξιοπρέπεια.

Αν νιώθετε ότι θέλετε να βοηθήσετε, αυτή είναι η στιγμή.

Δείτε το βίντεο και ακούστε τον ίδιο.

Οι λογαριασμοί ακολουθούν...

"Ουδέποτε φταίει ο άλλος για κάποιο παράπτωμα, πάντοτε φταις εσύ" Άγιος Ισαάκ

Σοφές συμβουλές προς όλους… (Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)

Το να γνωρίζουμε την πονηρία των ανθρώπων, δηλαδή το κακό που κάνουν οι άλλοι, μικρό ή μεγάλο, μας αλλοιώνει την λογική, μας εξασθενίζει τις δυνάμεις μας, διότι δεν συμμαρτυρεί με τον Θεό. Τελικά έχουμε αδιαλείπτως έναν πειρασμό μπροστά μας.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να θέλουμε να μαθαίνουμε, να γνωρίζουμε τί κάνει ο άλλος. Αν έρθουν αν μου μιλήσουν για άλλους, θα τους κλείσω το στόμα ή θα σηκωθώ να φύγω. Και αν κάποιος έρθει να μου πει τον πόνο του, θα του πω, δεν έχεις Γέροντα; στον Γέροντά σου να μιλήσεις. Και αν μου απαντήσει ότι δεν έχει, θα του πω: Να βρεις! Εγώ δεν είμαι Πνευματικός… πήγαινε να βρεις έναν Πνευματικό που θα μπορεί να σε παρακολουθεί. Ξέφυγε δηλαδή εσύ την αμαρτία του άλλου. Όσο μένεις άτρωτος από τα κακά του άλλου, τον βοηθάς.

Η ουδετερότητα δεν είναι αμνησία: Θρησκευτικά σύμβολα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Άρθρο της Δρ Adina Portaru

Μετάφραση - Επιμέλεια: Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Το ζήτημα της δυνατότητας έκθεσης θρησκευτικών συμβόλων στις αίθουσες των δικαστηρίων τέθηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στην υπόθεση «Ένωση Αθέων κατά Ελλάδας». Ενώ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τα κράτη οφείλουν να παραμένουν ουδέτερα και αμερόληπτα σε θέματα που αφορούν τη θρησκεία, αυτό που διακυβεύεται σε αυτή την υπόθεση δεν είναι απλώς η παρουσία ορθόδοξων χριστιανικών εικόνων στις ελληνικές δικαστικές αίθουσες, αλλά ένα βαθύτερο και επαναλαμβανόμενο ζήτημα στη νομολογία του Στρασβούργου: Τι απαιτεί πραγματικά η ουδετερότητα του κράτους σύμφωνα με την ΕΣΔΑ; Δεδομένης της εξουσίας του Δικαστηρίου και της ευρύτητας της δικαιοδοσίας του, η απόφαση θα επηρεάσει τα δημόσια κτίρια και τις αίθουσες των δικαστηρίων και στα 46 κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Η «χαβούζα» του Πατρινού Καρναβαλιού 2026 – 600 περιστατικά μέθης και τραυματισμών – Είστε περήφανοι γι’ αυτόν τον «πολιτισμό»;

Ο Ερυθρός Σταυρός δήλωσε ότι το 2026 ήταν η πιο οργιώδης χρονιά του καρναβαλιού από ποτέ - Αυτός ο αμετανόητος λαός θα ζητήσει τώρα έλεος από την Παναγία;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το θλιβερό αποτύπωμα που άφησε πίσω του το φετινό καρναβάλι, δείχνει και την πολιτιστική «ποιότητα» αυτού του αξιοθρήνητου εθίμου. Τις μέρες της Αποκριάς όπου ολόκληρη η χώρα μετατρέπεται σε καρναβαλικό ρεντίκολο, βλέπεις τους Δημάρχους να κάνουν παρέλαση από τα κανάλια, ανταγωνιζόμενοι ποιος θα καμαρώσει πιο πολύ για τα μασκαριλίκια της πόλης του. Και τι επακόλουθα έχει αυτό το… καμάρι;

Δείτε τι έγινε φέτος στην Πάτρα. Εξακόσια περιστατικά μέθης και τραυματισμών. Λιποθυμίες από το αλκοόλ. Ξυλοδαρμοί. Συμπλοκές. Κρίσεις πανικού. Δεκάδες μεθυσμένοι ανήλικοι κατέληξαν στο νοσοκομείο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση. Κλιμάκια του Ερυθρού Σταυρού είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία για να δέχονται περιστατικά, λες και είχαμε να κάνουμε με εμπόλεμη ζώνη. Νέα παιδιά σωριάζονταν στα φορεία στα ειδικά περίπτερα πρώτων βοηθειών. Μέχρι και σωστική λέμβος με διασώστη και εκπαιδευμένο σκύλο ήταν «standby» στο λιμάνι της Πάτρας, μήπως και πέσουν άτομα στη θάλασσα την ώρα της κορύφωσης του οργιαστικού καψίματος του «βασιλιά καρνάβαλου» που – μάλιστα φέτος – ήταν ο ίδιος ο Διόνυσος, σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα για να δείξουν την παγανιστική υπόσταση αυτού του αίσχους.

Μνήμη της Aγίας Mάρτυρος Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και των συν αυτή μαρτυρησάντων (26 Φεβρουαρίου)

Μνήμη της Aγίας Mάρτυρος Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, 

η ωμίλησεν ο Xριστός εν τω φρέατι, και των συν αυτή, ήτοι των πέντε αυτής αδελφών, 

και των δύω αυτής υιών, και Σεβαστιανού του δουκός

Pίπτουσι την σην Σαμαρείτιν εις φρέαρ,

Tην εις φρέαρ σοι, συλλαλήσασαν Λόγε.

Ο διάλογος του Χριστού με την Σαμαρείτιδα. Μικρογραφία του 13ου αιώνα μ.Χ. στην Ιερά Μονή Ιβήρων (Άγιον Όρος)

Kατά τους χρόνους του βασιλέως Nέρωνος, εν έτει ξϛ΄ [66], διωγμός μέγας εκινήθη κατά των Xριστιανών. Aφ’ ου γαρ εμαρτύρησαν επί του αυτού Nέρωνος οι δύω κορυφαίοι Aπόστολοι ο Πέτρος και Παύλος, από τότε και ύστερον εζήτουν επιμελώς οι τύραννοι να θανατώσουν τους μαθητάς των Aποστόλων. Tότε λοιπόν και η Aγία αύτη Φωτεινή μαζί με τον υιόν της Iωσήν, ευρισκομένη εις την Kαρθαγένην πόλιν της Aφρικής, το νυν λεγόμενον Tούνεζι, εκήρυττε με παρρησίαν το Eυαγγέλιον του Xριστού. Bίκτωρ δε ο μεγαλίτερος υιός της Aγίας, έκαμεν ανδραγαθίαν και νίκην εις τον τότε γενόμενον πόλεμον κατά των Aβάρων, οι οποίοι εστράτευσαν εναντίον εις τους Pωμαίους, και διά τούτο έγινε στρατηλάτης, ήτοι αρχιστράτηγος, από τον βασιλέα. O γαρ βασιλεύς μη ηξεύρωντας, ότι ήτον ο Bίκτωρ Xριστιανός, έπεμψεν αυτόν εις την Iταλίαν, και τον επρόσταξε να τιμωρή τους εκείσε ευρισκομένους Xριστιανούς.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Πορφυρίου Eπισκόπου Γάζης (26 Φεβρουαρίου)

Ω τίς παρέλθοι; τίς δε και παραδράμοι;

Tον Πορφύριον καν παρήλθεν εκ βίου;

Πορφυρίοιο νέκυν κρύψε χθων εικάδι έκτη.

Άγιος Πορφύριος Επίσκοπος Γάζης. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος εκατάγετο από την πόλιν Θεσσαλονίκην, υιός γονέων ευγενών και πλουσίων, κατά τους χρόνους Aρκαδίου του βασιλέως εν έτει τϟϛ΄ [396]. Aναχωρήσας δε από την πατρίδα του, επήγεν εις το Mισήρι, και από εκεί επήγεν εις μίαν σκήτιν και έγινε Mοναχός. Ύστερα δε από πέντε χρόνους πηγαίνει εις τα Iεροσόλυμα, και πολλούς απίστους φωτίζει με τον λόγον της διδασκαλίας του. Διά τούτο και εχειροτονήθη Πρεσβύτερος από τον Πατριάρχην των Iεροσολύμων Πραΰλιον. Ύστερον δε εχειροτονήθη Eπίσκοπος Γάζης από τον Aρχιεπίσκοπον Kαισαρείας της Παλαιστίνης Iωάννην. Aφ’ ου λοιπόν έγινεν Eπίσκοπος, πολλά θαυμάσια εποίησε, και πολλούς απίστους εις θεογνωσίαν επίστρεψεν. Έπειτα βλέπωντας τους επαρχιώτας του Xριστιανούς, πως αδικούνται από τους εξουσιαστάς της Γάζης, ειδωλολάτρας όντας και αιρετικούς, επήγεν εις Kωνσταντινούπολιν προς βοήθειαν των αδικουμένων. Aνταμώσας δε τον μέγαν Iωάννην τον Xρυσόστομον τον τότε Πατριάρχην της Kωνσταντινουπόλεως, εδιηγήθη εις αυτόν τας αδικίας των της Γάζης εξουσιαστών, διά τας οποίας και ανέβη εις Kωνσταντινούπολιν. Όθεν εσυστήθη ο Άγιος υπό του θείου Xρυσοστόμου προς τον κουβικουλάριον του βασιλέως, Aμάντιον ονόματι.

Η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων

Μπορούμε να ονομάσουμε χωρίς υπερβολή τη Λειτουργία αυτή, μαζί με τα λειτουργικά χειρόγραφα, «Λειτουργία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής», γιατί πραγματικά αποτελεί την πιό χαρακτηριστική Ακολουθία της ιεράς αυτής περιόδου. Είναι δυστυχώς αλήθεια ότι πολλοί από τους χριστιανούς αγνοούν τελείως την ύπαρξί της, ή την ξεύρουν μόνο από το όνομα, ή και ελάχιστες φορές την έχουν παρακολουθήσει. Δεν πρόκειται να τους μεμφθούμε γι᾿ αυτό. Η Λειτουργία των Προηγιασμένων τελείται σήμερα στους ναούς μας το πρωί των καθημερινών της Τεσσαρακοστής, ημερών δηλαδή εργασίμων, και γι᾿ αυτό λίγοι είναι εκείνοι που δεν δεσμεύονται κατά τις ώρες αυτές από τα επαγγέλματα ή την υπηρεσία των. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια πολύ επαινετή προσπάθεια αξιοποιήσεώς της. Σε πολλούς ναούς τελείται κάθε Τετάρτη απόγευμα, σε ώρες που πολλοί, αν όχι όλοι οι πιστοί, έχουν τη δυνατότητα να παρευρεθούν στην τέλεσί της.

Το όνομά της η Λειτουργία αυτή το πήρε από την ίδια τη φύση της. Είναι στην κυριολεξία Λειτουργία «προηγιασμένων δώρων». Δεν είναι δηλαδή Λειτουργία όπως οι άλλες γνωστές λειτουργίες του Μεγάλου Βασιλείου και του ιερού Χρυσοστόμου, στις οποίες έχομε προσφορά και καθαγιασμό τιμίων δώρων. Τα δώρα είναι καθαγιασμένα, προηγιασμένα, από άλλη Λειτουργία, που ετελέσθη σε άλλη ημέρα. Τα προηγιασμένα δώρα προτίθενται κατά την Λειτουργία των Προηγιασμένων για να κοινωνήσουν απ᾿ αυτά και να αγιασθούν οι πιστοί. Με άλλα λόγια η Λειτουργία των προηγιασμένων είναι μετάληψις, κοινωνία.

Οι πειρασμοί είναι πιο πολλοί την μεγάλη Σαρακοστή...

Σαρακοστή: Ο δε διάβολος, ὅσον περνᾷ ὁ καιρός κάι φθάνει τό τέλος του, τόσον πολεμεῖ καί βιάζεται μέ ἄκραν μανίαν ὅλους νά μᾶς κολάσῃ.

Τώρα πρό παντός τήν Μεγάλη Σαρακοστήν πού μᾶς ἔρχεται, πολλούς πειρασμούς κάι πολλάς ταραχάς κινοῦν κατ’ ἐπάνω μας οἱ παμμόχθηροι δαίμονες.

Ἐπειδή καί ἡμεῖς κατ’ αὐτόν τόν καιρόν τούς θλίβομεν περισσῶς μέ νηστείαν καί προσευχή, γίνονται καί αὐτοί καθ’ ἠμῶν ἀγριώτεροι.

Φρόντισε λοιπόν νά κερδίσῃς στεφάνους εἰς ...τό στάδιον αὐτό τῆς ἀθλήσεως.

Πρέπει νά γίνῃς γενναιότερος.

Νά παραταχθῇς στῆθος πρός στῆθος πρός αὐτούς τούς ἀσάρκους.

Μήν τούς φοβῆσαι….”

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής †

Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας ΙΣΤ΄

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος: «Όταν φεύγει το μυαλό μας από την προσευχή θα κάνουμε το εξής»

Απόσπασμα από το Ενοριακό Αρχονταρίκι με ομιλητή τον Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Στέφανο Αναγνωστόπουλο.

Ο π. Στέφανος με την μεγάλη πνευματική εμπειρία που έχει ως πνευματικός δεκαετιών και έχοντας ζήσει δίπλα σε Αγίους ανθρώπους και έχοντας διδαχθεί από τη διδασκαλία τους, απαντά στα ερωτήματα των ακροατών.

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Να θυμιάζετε φεύγουν τα δαιμόνια και οι πειρασμοί. Γεμίζουν οι ψυχές όλων των οικείων από Θεία Ευλογία

Η αξία και η δύναμη του θυμιάματος

π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Για την δύναμη και την αξία του θυμιάματος θα αναφερθούμε σε ένα γεγονός της Παλαιάς Διαθήκης που περιγράφεται στα κεφάλαια 16 και 17 των Αριθμών:

Εκεί μέσα βλέπομαι την ανταρσία τριών ανδρών, του Κορρέ, του Δαθαν και του Αδαρών. Μαζί όμως μ’ αυτούς εστασίασαν και άλλοι 250 από τους Ισραηλίτας, ήσαν περισσότεροι από 1.000.000, που ήσαν άρχοντες και εκλεκτά μέλη των συνελεύσεων του λαού. Και η ανταρσία των τριών αυτών ανδρών, που παρέσυραν και τους άλλους, γιατί λέτε ήταν; Ήταν για να πάρουν την γενική αρχηγία που είχαν ο Μωυσής και ο Ααρών και μάλιστα μ’ αυτόν τον τρόπο αρνήθηκαν να αναγνωρήσουν την ιερωσύνη και αρχιερωσύνη του Ααρών. Ο Θεός δια του Μωυσέως μακροθυμεί, αλλά εκείνοι αποθρασύνονται. Τότε επεμβαίνει ο Κύριος και για να παιδαγωγήσει το πλήθος του λαού, τιμωρεί τους επαναστάτες.

Οι μεταπτώσεις της ψυχής από την κατάνυξη στην πνευματική αναισθησία

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΟΙ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΥΞΗ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis: Ἡ κατάνυξη τῆς καρδιᾶς ἀποτελεῖ ἕνα οὐράνιο δῶρο ποὺ ἀποκαλύπτει στὸν πιστὸ τὴ γλυκύτητα τῆς μετανοίας, ἀλλὰ ταυτόχρονα φανερώνει καὶ τὴν πνευματική μας κατάσταση. Μέσα ἀπὸ τὴ διακύμανση μεταξὺ τῆς χάριτος καὶ τῆς ἀναισθησίας, ὁ Θεὸς μᾶς παιδαγωγεῖ ὥστε νὰ ἀναγνωρίσουμε τὴν ἐξάρτησή μας ἀπὸ τὰ πάθη καὶ νὰ ἐκζητήσουμε μὲ ταπείνωση τὸ ἔλεός Του.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ 16

Διατί ἄλλοτε μὲν ἡ ψυχή, καὶ χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται, σχεδὸν αὐτομάτως κατανύσσεται, ὡσὰν νὰ κατελήφθη ἀπὸ λύπην, ἄλλοτε δὲ εἶναι τόσον ἄλυπος, ὥστε δὲν δύναται νὰ κατανυγῇ, καὶ ὅταν ἀκόμη πιέζεται.

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ

Ἡ κατάνυξις αὐτὴ εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ μὲ σκοπὸν ἢ νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπιθυμίαν, ὥστε νὰ γευθῇ ἡ ψυχὴ τὴν γλυκύτητα τῆς τοιαύτης λύπης· καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ τὴν καταστήσῃ ἐντελῶς ὁμαλήν, ἢ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δύναται ἡ ψυχὴ μὲ μεγαλυτέραν ἐπιμέλειαν νὰ εὑρίσκεται πάντοτε ἐν κατανύξει, ὥστε νὰ εἶναι ἀναπολόγητοι ὅσοι ἀπέβαλαν αὐτὴν ἐξ αἰτίας τῆς ὀκνηρίας των.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Tαρασίου Aρχιεπισκόπου Kωνσταντινουπόλεως (25 Φεβρουαρίου)

Άκλυστος όρμος Tαράσιον λαμβάνει,

Kόσμου ταραχής και ζάλης σεσωσμένον.

Eικάδι εκ ταράχοιο Tαράσιος έπτατο πέμπτη.

Άγιος Ταράσιος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Tαράσιος εδογμάτισε την των αγίων εικόνων προσκύνησιν, η οποία εκινδύνευε να αθετηθή παντελώς και να σηκωθή από την του Xριστού Eκκλησίαν. Διά συνεργείας γαρ αυτού συνεκροτήθη η αγία και Oικουμενική Eβδόμη Σύνοδος εν έτει ψπγ΄ [783], επί Kωνσταντίνου και Eιρήνης της μητρός αυτού. Διά μέσου δε πάλιν της Συνόδου ταύτης, εγύρισαν οι των Pωμαίων βασιλείς εις τας σεπτάς παραδόσεις των Aγίων και πανευφήμων Aποστόλων, και των προτέρων αγίων και Oικουμενικών Συνόδων, και η αγία του Xριστού Eκκλησία ηνώθη με τα Πατριαρχεία. Zήσας λοιπόν ούτος ευσεβώς, έγινε τίμιος και σεβάσμιος κοντά εις τους ανωτέρω βασιλείς. Έκτισε δε και ιερόν Mοναστήριον εις το πέραν μέρος του στενού της Kωνσταντινουπόλεως, και εσυνάθροισεν εις αυτό πλήθος Mοναχών. Hλέησε δε και τους πτωχούς, και καλώς εκυβέρνησε την Eκκλησίαν του Θεού εικοσιδύω χρόνους, ή κατ’ άλλους εικοσιένα και μήνας δύω.

Αυτές τις μέρες προσπάθησε να μην αφήνεις τον εαυτό σου να τεμπελιάζει. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Αυτές τις μέρες προσπάθησε να μην αφήνεις τον εαυτό σου να τεμπελιάζει.

Αυτές τις μέρες, όσο και να δυσκολευτείς, μην λιποψυχήσεις. Μην τα παρατήσεις. Κράτα γερά.

Αυτές τις μέρες, είναι μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσεις ότι δεν γυρνάει όλος ο κόσμος γύρω από εσένα… Δεν είσαι των πάντων η «αρχή».

Αυτές τις μέρες, κοίτα να αποφύγεις τα άσκοπα τα λόγια. Εκείνα που κρύβουν μέσα τους μόνο «κατηγορώ» για τις ζωές των άλλων.

«Αρνούμαι να υπηρετώ μια Δικαιοσύνη που νοσεί»: Ηχηρή παραίτηση του Εφέτη Γιάννη Ευαγγελάτου

«Πολλές φορές αναρωτήθηκα αν υπάρχουν Δικαστές με "Δ" κεφαλαίο» - Ο Εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος, υπέβαλε την παραίτησή του, αρνούμενος, όπως καταγγέλλει, να συνεχίσει να υπηρετεί σε ένα περιβάλλον θεσμικής παρακμή

Η είδηση, που επισημοποιήθηκε με τη δημοσίευση σε ΦΕΚ στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, έπεσε ως «κεραυνός εν αιθρία» στους νομικούς κύκλους, όχι μόνο της Κρήτης όπου υπηρέτησε με σθένος, αλλά και ολόκληρης της επικράτειας. Ο Εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος, ένας δικαστής που ταυτίστηκε με το «ανθρώπινο πρόσωπο» της έδρας και την αδιάλειπτη μάχη κατά της δικαστικής πλάνης, επέλεξε να αποχωρήσει νωρίτερα από το προβλεπόμενο, αφήνοντας πίσω του ένα μανιφέστο-κόλαφο για τις παθογένειες της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι ένα πνευματικό ταξίδι

Όταν κάποιος ξεκινάει για ένα ταξίδι θα πρέπει να ξέρει που πηγαίνει. Αυτό συμβαίνει και με τη Μεγάλη Σαρακοστή. Πάνω απ' όλα η Μεγάλη Σαρακοστή είναι ένα πνευματικό ταξίδι που προορισμός του είναι το Πάσχα, «η Εορτή Εορτών». Είναι η προετοιμασία για την «πλήρωση του Πάσχα, που είναι η πραγματική Αποκάλυψη». Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε με την προσπάθεια να καταλάβουμε αυτή τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη Σαρακοστή και το Πάσχα, γιατί αυτή αποκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικό και πολύ σημαντικό για τη Χριστιανική πίστη και ζωή μας.

Άραγε είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε ότι το Πάσχα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια γιορτή, πολύ πέρα από μια ετήσια ανάμνηση ενός γεγονότος που πέρασε; Ο καθένας που, έστω και μια μόνο φορά, έζησε αυτή τη νύχτα «τη σωτήριο, τη φωταυγή και λαμπροφόρο», που γεύτηκε εκείνη τη μοναδική χαρά, το ξέρει αυτό.

Αλλά τι είναι αυτή η χαρά; Γιατί ψέλνουμε στην αναστάσιμη λειτουργία: «νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια»; Με ποια έννοια «εορτάζομεν» — καθώς ισχυριζόμαστε ότι το κάνουμε — «θανάτου την νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν άλλης βιοτής της αιωνίου απαρχήν...»;

Σε όλες αυτές τις ερωτήσεις η απάντηση είναι: η νέα ζωή η οποία πριν από δυο χιλιάδες περίπου χρόνια «ανέτειλεν εκ του τάφου», προσφέρθηκε σε μας, σε όλους εκείνους που πιστεύουν στο Χριστό. Μας δόθηκε τη μέρα που βαφτιστήκαμε, τη μέρα δηλαδή που όπως λέει ο Απ. Παύλος:

Ορθόδοξος συναξαριστής: Η ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Η ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Ανάμεσα σ’ όλες τις προσευχές και τους ύμνους τις Μεγάλης Τεσσαρακοστής μπορεί να ονομαστεί η προσευχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Παράδοση την αποδίδει σε έναν από τους μεγάλους δασκάλους της πνευματικής ζωής, τον Άγιο Εφραίμ το Σύρο. Να το κείμενο της προσευχής:

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονής καί ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν».

Τούτη η προσευχή λέγεται δύο φορές στο τέλος κάθε ακολουθίας της Μεγάλης Σαρακοστής από τη Δευτέρα ως την Παρασκευή. Την πρώτη φορά λέγοντας την προσευχή κάνουμε μία μετάνοια σε κάθε αίτηση. Έπειτα κάνουμε δώδεκα μετάνοιες λέγοντας: «Ο Θεός, ἱλάσθητί μοι τῶ ἁμαρτωλῷ, καί ἐλέησόν με» . Ολόκληρη η προσευχή επαναλαμβάνεται με μια τελική μετάνοια στο τέλος της προσευχής.1

Ξεκίνησε ἡ Τριήμερη νηστεία τῶν Μοναχῶν

Οἱ καμπάνες σίγησαν πρὶν λίγο, οἱ μοναχοὶ ἔβαλαν μετάνοια ὁ ἕνας στὸν ἄλλο. Ζήτησαν συγχώρεση - ὄχι τυπικά, ἀλλὰ ὡς ἀπαραίτητο ἐφόδιο γιὰ τὸ ταξίδι. Τώρα, οἱ διάδρομοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν ἐρημώνουν. Τὸ φῶς τῶν κεριῶν σβήνει σταδιακὰ καὶ οἱ βαριὲς ξύλινες πόρτες των κελλιῶν κλείνουν πίσω ἀπὸ τὸ μαῦρο ράσο.

Γιὰ τὶς ἑπόμενες τρεῖς ἡμέρες, ὁ χρόνος σταματᾶ. Τὸ «Τριήμερο» ξεκινᾶ.

Χωρὶς τροφή – Τὸ σῶμα ἀσκεῖται στὴν ἐγκράτεια.

Χωρὶς νερό – Ἡ δίψα τῆς ψυχῆς γίνεται πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὴ δίψα τοῦ στόματος.

Μὲ ἀδιάλειπτη προσευχή – Τὸ κομποσχοίνι γίνεται ἡ μόνη συντροφιὰ στὸ ἡμίφως.

Εἶναι μιὰ ἑκούσια ἀπομόνωση ποὺ δὲν κρύβει θλίψη, ἀλλὰ μιὰ γλυκιὰ προσμονή. Ὁ μοναχὸς ἀποσύρεται ἀπὸ τὸν κόσμο γιὰ νὰ βρεῖ τὸν ἑαυτό του καί, μέσῳ αὐτοῦ, νὰ προσευχηθεῖ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Σὲ ἐκεῖνο τὸ μικρὸ κελλί, μὲ τὴ μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ νὰ ἔχει ποτίσει τοὺς τοίχους, ἡ πεῖνα μετατρέπεται σὲ πνευματικὴ διαύγεια.

Ἔξω, ὁ Ἄθωνας στέκει ἐπιβλητικὸς μέσα στὴν χειμωνιάτικη ψύχρα. Μέσα, στὴν ἡσυχία, συντελεῖται ἡ μεγαλύτερη μάχη, αὐτὴ τῆς ταπείνωσης.

Ὅταν μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες οἱ μοναχοὶ θὰ βγοῦν ξανὰ γιὰ τὴν... Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, τὰ πρόσωπά τους, ἂν καὶ χλωμά, θὰ λάμπουν ἀπὸ ἕνα φῶς ποὺ δὲν περιγράφεται μὲ λέξεις.

Καλὸ στάδιο πατέρες, οἱ προσευχές μας, θὰ σᾶς συνοδεύουν!!

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ «Τόν τῆς Νηστείας καιρόν, φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα, πρός ἀγῶνας πνευματικούς ἑαυτούς ὑποβάλλοντες»

Οἱ παλιοί ἔλεγαν «παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον». Ἡ παχιά κοιλιά χοντραίνει καί τήν σκέψη.

Ἡ παχυσαρκία δέν ζημιώνει μόνο τήν καρδιά καί δέν φέρνει μόνο καί ἄλλες ἀρρώστιες, ἀλλά ζημιώνει καί τήν σκέψη, ζημιώνει καί τήν προσευχή. Νά νιώθεις κατάνυξη στήν προσευχή χορτάτος, δέν μπορεῖς.

Ἡ νηστεία εἶναι μιά δουλαγώγηση τῆς σάρκας. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί δέν φθονοῦμε τήν σάρκα. Δέν εἶναι κακή, ἁμαρτωλή ἡ σάρκα. Ἀλλά ὅμως ἡ ἀδυναμία μας τήν κάνει ἁμαρτωλή. Καί ἡ ἁμαρτωλή σάρκα σκοτώνει τήν ψυχή. Αὐτός πού θέλει νά ζήσει σαρκική ζωή, καταστρέφει τήν ψυχή του. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐδαιμονία εἶναι καταστροφή τῆς ψυχῆς.

Πρώτη και δευτέρα εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου (24 Φεβρουαρίου)

Tω αυτώ μηνί KΔ΄, γέγονεν η πρώτη και δευτέρα εύρεσις της τιμίας κεφαλής 

του Aγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Bαπτιστού Iωάννου

Eκ γης προφαίνει Πρόδρομος σεπτήν κάραν,

Kαρπούς παραινών αξίους ποιείν πάλιν.

O βαπτίσας πριν υδάτων πηγαίς όχλους,

Γήθεν φανείς βάπτιζε πηγαίς θαυμάτων.

Eικοστήν Προδρόμοιο φάνη κάρη αμφί τετάρτην.

Η Β’ εύρεσις της τιμίας κάρας του Aγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Bαπτιστού Iωάννου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

H τιμία αύτη και Aγγέλοις αιδέσιμος του Προδρόμου κεφαλή, πρώτον μεν ευρέθη από δύω Mοναχούς εις τον οίκον του Hρώδου, διά της επιφανείας και αποκαλύψεως του ιδίου Προδρόμου, οι οποίοι Mοναχοί επήγαιναν εις προσκύνησιν του ζωοδόχου Tάφου του Kυρίου και Σωτήρος ημών Iησού Xριστού. Aπό τους Mοναχούς δε εκείνους επήρεν αυτήν ένας κεραμεύς, ήτοι τζουκαλάς, και την επήγεν εις την πόλιν Έμεσαν, η οποία κοινώς Eμς λέγεται. Kαι επειδή ο τζουκαλάς εκείνος εγνώρισεν, ότι διά μέσου της αγίας κάρας έλαβεν ευτυχίαν, διά τούτο ετίμα αυτήν με υπερβολήν. Όταν δε αυτός έμελλε να αποθάνη, αφήκε την αγίαν κάραν εις την αδελφήν του, παραγγείλας αυτή να μη την σηκώση από τον τόπον της, μήτε να την δείξη εις άλλον, αλλά να την τιμά και να την προσκυνή.

Οι υπέροχοι Ύμνοι της Μεγάλης Σαρακοστής

 

πηγή: https://youtu.be

Η Έξωση του ανθρώπου από τον Παράδεισο.

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου ἀπό τόν π. Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἕνα σοβαρό καί θλιβερό γεγονός, πού ἔγινε αἰτία νά ἔλθει ὁ Χριστός στόν κόσμο καί νά πάθει. Μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἔξωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο.

Ἡ ἔξωση ἀπ’ τόν Παράδεισο εἶναι τό γεγονός τοῦ πνευματικοῦ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ χωρισμοῦ του ἀπό τόν Θεό διά τῆς ἁμαρτίας. Τό τραγικότερο δέ σημεῖο τῆς γνωστῆς ἁγιογραφικῆς διηγήσεως εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἐδόθη ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο ἡ δυνατότητα τῆς μετανοίας μέσα στόν Παράδεισο, ἀκόμη, ὁ ἄνθρωπος δέν θέλησε νά παραδεχθεῖ τήν πτώση του.

Ἔπεσε ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο γιατί ἔσφαλε, ἁμάρτησε, ἀλλά κυρίως γιατί δέν μετανόησε. Δέν παραδέχθηκε τήν ἁμαρτία του.

Ἡ ἑκκλησία μας σήμερα μᾶς καλεῖ σέ μετάνοια καί ἐπιστροφή, ἐνῷ ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησίες στολίζεται ἡ ἐπίφαση τῆς χαρᾶς καί τό προσωπεῖο τῆς εὐφροσύνης, ὁ Καρνάβαλος.

«Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται· οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι, εἰσέλθετε...».

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 293.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Ἡ ἀληθινὴ συγχώρησις

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Τὰ ἑξῆς παραγγέλνει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους: «κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ διατηρεῖ στὴν καρδιά του κακία γιὰ τὸν ἀδελφό του» (Ζαχ. ζ´ 10) καὶ «κανεὶς ἂς μὴν συλλογίζεται τὴν κακία τοῦ ἄλλου» (Ζαχ. η´ 17). Δὲν λέει μόνο, συγχώρεσε τὸ κακὸ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὴν τὸ ἔχεις οὔτε στὴ σκέψη σου, μὴ τὸ συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τὴν ὀργή, ἐξαφάνισε τὴν πληγή.

Νομίζεις, βεβαίως, ὅτι μὲ τὴν ἐκδικητικότητα τιμωρεῖς ἐκεῖνον ποὺ σὲ ἔβλαψε. Γιατὶ ἐσὺ ὁ ἴδιος σὰν ἄλλο δήμιο ἐγκατέστησες μέσα σου τὸ θυμὸ καὶ καταξεσκίζεις τὰ ἴδια σου τὰ σπλάχνα.Ἔχεις ἀδικηθεῖ πολὺ καὶ στερήθηκες πολλὰ ἐξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες καὶ ζημιώθηκες σὲ πολὺ σοβαρὰ θέματά σου καὶ γι᾿ αὐτὸ θέλεις νὰ δεῖς νὰ τιμωρεῖται ὁ ἀδελφός σου; Καὶ ἐδῶ πάλι εἶναι χρήσιμο νὰ τὸν συγχωρήσεις. Γιατὶ, ἐὰν θελήσεις, ἐσὺ ὁ ἴδιος νὰ ἐκδικηθεῖς καὶ νὰ ἐπιτεθεῖς ἐναντίον του εἴτε μὲ τὰ λόγια σου, εἴτε μὲ κάποια ἐνέργειά σου, ἢ μὲ τὴν κατάρα σου, ὁ Θεὸς ὄχι μόνο δὲν θὰ ἐπέμβει κατ᾿ αὐτοῦ -ἐφόσον ἐσὺ ἀνέλαβες τὴν τιμωρία του- ἀλλὰ ἐπιπλέον θὰ σὲ τιμωρήσει ὡς θεομάχο.

Το πέταγμα του Χαρταετού και οι συμβολισμοί του

O χαρταετός είναι ισχυρά συνδεδεμένος με την Καθαρά Δευτέρα, την πρώτη μέρα της Σαρακοστής, τη μέρα της κάθαρσης όπου οι ψυχές κοιτούν στον ουρανό για την πορεία έως την Αγία Ανάσταση.

Η ψυχή που ενώνεται με τον Θεό

Ο χαρταετός και το πέταγμά του είναι για τους περισσότερους από εμάς μια διασκεδαστική στιγμή με την οικογένειά μας, ειδικά κατά την περίοδο της Καθαράς Δευτέρας. Συμβολίζει τόσο την έναρξη της Σαρακοστής όσο και την ανάταση της ψυχής, μέσα από τον χαρταετό που ανεμίζει ψηλά στον ουρανό.

Κατά την ελληνική παράδοση, το πέταγμα του αετού συμβολίζει το πέταγμα της ανθρώπινης ψυχής προς τον Δημιουργό της. Σύμφωνα με τον έθιμο πρέπει να πετάει στον ουρανό την Καθαρά Δευτέρα, την ημέρα που ξεκινά η νηστεία της Σαρακοστής, δηλαδή την ημέρα που ξεκινά η πνευματική και σωματική μας κάθαρση. Με τη διαδικασία αυτή, ερχόμαστε πιο κοντά στον Θεό. Η επαφή αυτή συμβολίζεται με τον χαρταετό που επίσης πλησιάζει προς τον Θεό καθώς, πετώντας ψηλά στον ουρανό.

Πώς τις κάναμε έτσι τις Σαρακοστές;

 

πηγή: https://www.youtube.com/

Η εξορία των πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο [Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης]

Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι...

ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος. Θλίβεται ἡ ψυχή καί μεταμελεῖται σφοδρῶς, ὅταν προσβάλη τόν ἀγαπημένο Κύριο.

Βασανιζόταν κι ὀδυρόταν στή γῆ ὁ Ἀδάμ κι ἡ γῆ δέν τοῦ ἔδινε χαρά. Νοσταλγοῦσε τό Θεό κι ἐφώναζε: