Αναλυτική παρουσίαση της Ορθόδοξης εικόνας των Χριστουγέννων μαζί με σχολιασμό σχετικό με την σημειολογία, της, την θεολογία, την ιστορία και την αισθητική της.
Σχολιάζει ο Γεώργιος Χατζής, εικονογράφος.
Αναλυτική παρουσίαση της Ορθόδοξης εικόνας των Χριστουγέννων μαζί με σχολιασμό σχετικό με την σημειολογία, της, την θεολογία, την ιστορία και την αισθητική της.
Σχολιάζει ο Γεώργιος Χατζής, εικονογράφος.
Είναι μία συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως, του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Δήμου Φλώρινας, που στόχο έχει να διδάξει ότι η Παναγία μας είναι το ιερότερο πρόσωπο της ζωής μας και το πρότυπο της Γυναίκας και Μητέρας.
Η έκθεση, για όλους τους Φλωρινιώτες και τους επισκέπτες της πόλης θα παραμείνει ανοιχτή: Τρίτη έως Σάββατο 17.00 – 20.00 & Κυριακή 11.00 – 13.00 έως τις 6 Απριλίου 2025.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
Ανάλυση των νοημάτων και των συμβολισμών που περιέχονται στην Ορθόδοξη εικόνα της Χριστού Γεννήσεως
τοὺ Γεωργίου Χατζή *
Η Εικόνα, λένε, είναι το ευαγγέλιο του αγραμμάτου. Παρατήρησε προσεκτικά μια καλή Ορθόδοξη εικόνα, και θα καταλάβεις όλη την θεολογία του ιστορουμένου προσώπου, ή της υπόθεσης, κι ας μην ξέρεις καθόλου γράμματα. Μα και να ξέρεις γράμματα, και πάλι τα μάτια σου θα ρουφήξουν το εικονιζόμενο θέμα πιο άμεσα, πιο εσωτερικά, παρά αν διάβαζαν τις λέξεις.
Σήμερα τείνουμε να ξεχάσουμε πως ο πολιτισμός μας, αιώνες επί αιώνων τώρα, είναι πολιτισμός “εικονιστικός”, ας μου επιτραπεί η γλωσσική αυθαιρεσία. Ο Έλληνας από τα αρχαία χρόνια θέλει να δει για να καταλάβει, να οικειοποιηθεί το βίωμα. Στην γλώσσα μας “βλέπω” και “καταλαβαίνω” είναι ένα. Η λαϊκή έκφραση “άκου να δεις” τα λέει όλα.
Λοιπόν, η εικόνα της Γέννησης του Θεανθρώπου για όποιον την παρατηρεί σωστά είναι ωσάν να διάβασε τα σχετικά ευαγγελικά χωρία. Και μάλιστα είναι από τις παλαιότερες εικόνες που ιστορήθηκαν από την Εκκλησία, στους πρώτους κιόλας αιώνες της, σε όλα τα μέρη όπου υπήρχαν Χριστιανοί, σε Ανατολή και Δύση. Και ιστορήθηκε με τον ίδιο τρόπο που την έχουμε και σήμερα, με τα ίδια συνθετικά στοιχεία, ανεξάρτητα από τις όποιες στυλιστικές διαφορές της εκάστοτε τοπικής κουλτούρας. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα του Σινά, του 7ου μ.Χ. αιώνα, με την μοναδική της απλή αλλά καρδιακή λαϊκή εγκαυστική κοπτική τέχνη, καμωμένη με χρωματιστό μελισσοκέρι. Επίσης γνωστή είναι και η ημίγλυφη παράσταση από τους Τρεβήρους (σημερινό Τριέρ της Γερμανίας) του 10ου μ.Χ. αιώνα, αλλά και άλλες, λιγότερο γνωστές.