
«Στη λαϊκιστική στρέβλωση της δημοκρατίας η λαϊκή βούληση συγχέεται με τη βούληση της πλειοψηφίας». Αυτή η φράση προέρχεται από άρθρο της Προέδρου της Δημοκρατίας κας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, δημοσιευμένο στις 2.1.2021 στην Εφημερίδα των Συντακτών. Δεν θυμάμαι καμία άλλη περίπτωση όπου νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αρθρογραφεί σε εφημερίδα, τουλάχιστον κατά τα τελευταία 30 χρόνια της ενήλικής μου ζωής.
Είναι επίσης περίεργη η επιλογή της εφημερίδας, λόγω του βαρέως ιδεολογικού φορτίου που κομίζει. Η ΠτΔ δεν φαίνεται να νιώθει την ανάγκη να απευθυνθεί σε όλους τους Έλληνες, αλλά μόνο σε ένα τμήμα τους. Πώς αλλιώς να εκληφθεί η επιλογή της; Βέβαια, επικεφαλής του γραφείου τύπου της Προερδίας της Δημοκρατίας ανέλαβε προ μηνών ένας δημοσιογράφος με μακρά θητεία στον πρόγονο της εν λόγω εφημερίδας. Στέκει όμως η Προεδρική στήριξη σε μία χαμηλής κυκλοφορίας εφημερίδα, λόγω αυτής της σχέσης; Δε νομίζω.
Τρίτη απορία είναι το περιεχόμενο. Η φράση που αντέγραψα στην εισαγωγή, είναι τουλάχιστον κακόηχη. Τι εννοεί η κυρία Πρόεδρος; ότι σε μία «μη λαϊκιστική στρέβλωση» της Δημοκρατίας, η βούληση της πλειοψηφίας δεν ορίζει ή δεν παράγει τη λαϊκή βούληση; Από πότε η Δημοκρατία έγινε κάτι διαφορετικό από τη βούληση της πλειοψηφίας; Ποιος παράγει τη λαϊκή βούληση τότε; Κάποιος υπεράνω της πλειοψηφίας; Σε άλλο σημείο γράφει ότι «οι μειοψηφίες θωρακίζονται απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας». Δηλαδή, η πλειοψηφία έγινε τώρα τυραννική; Η ίδια με τι είδους πλειοψηφία εξελέγη;