Εβδομάδα της Τυροφάγου – Γιατί την ονομάζουμε έτσι, πως προετοιμαζόμαστε

Φτάσαμε στις τελευταίες μέρες πριν από την Μεγάλη Σαρακοστή. Ήδη κατά την εβδομάδα της Απόκρεω, δύο μέρες – η Τετάρτη και η Παρασκευή – ανήκουν στη Σαρακοστή. Η Θεία Λειτουργία δεν τελείται και η όλη τυπική διάταξη στις ακολουθίες έχει πάρει τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της Μεγάλης Σαρακοστής.

Το Σάββατο της Τυροφάγου η Εκκλησία μας <<ποιεί μνεία πάντων των εν ασκήσει λαμψάντων αγίων ανδρών τε και γυναικών>>. Οι άγιοι είναι τα πρότυπα που θ’ ακολουθήσουμε, οι οδηγοί στη δύσκολη τέχνη της νηστείας και της μετάνοιας. Στον αγώνα που πρόκειται ν’ αρχίσουμε δεν είμαστε μόνοι, έχουμε βοηθούς και παραδείγματα.

Την Κυριακή, τελευταία μέρα πρίν τη Σαρακοστή, που συνήθως την ονομάζουμε Κυριακή της συγγνώμης και <<της από του Παραδείσου της τρυφής εξορίας του Πρωτόπλαστου Αδάμ>>.

Η μητέρα του Αγίου Παϊσίου - με την κα Μαρία Εζνεπίδου ανηψιά του Αγίου.

 

πηγή: https://youtu.be/V3Tiai7x8wM

Πως από γήινα θα αφθαρτοποιηθούν τα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία – Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: “Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος”, ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών] με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του το φως εκείνο που του εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται πιο λαμπερός κι αισθανόταν τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: Η σοκαριστική αποκάλυψη για το Netflix

Ο Γερουσιαστής Josh Hawley έριξε «βόμβα» αποκαλύπτοντας τα δεδομένα: Το 50% του παιδικού περιεχομένου στο Netflix προωθεί την τρανς ιδεολογία!

Κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης, ο Hawley ήταν καταπέλτης:

❝Κοιτάζοντας τα δεδομένα από τις σειρές σας, σχεδόν το μισό περιεχόμενο για παιδιά –μιλάω για ...μικρά παιδιά, όχι εφήβους– προωθεί την τρανς ατζέντα❞.

Και συνέχισε:

❝Το παιδικό σας πρόγραμμα είναι πλημμυρισμένο με αυτή την υπερ-σεξουαλικοποιημένη, εξαιρετικά αμφιλεγόμενη θεματολογία. Δεν το καταλαβαίνω. Μου φαίνεται αδιανόητο❞.

Δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία. Προστατέψτε τις οικογένειές σας.

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ… ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ – ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η πολιτεία της Βικτώριας ξεκινά ψηφιακά πιστοποιητικά γέννησης και συνδέει νεογέννητα με εθνικό σύστημα ταυτοποίησης. Πρόκειται για τεχνολογική διευκόλυνση ή για ένα νέο μοντέλο δια βίου ελέγχου δεδομένων; Ανάλυση και σχολιασμός.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Παμφίλου, Ουάλεντος, Παύλου, Σελεύκου, Πορφυρίου, Ιουλιανού, Θεοδούλου, Ηλία, Ιερεμίου, Hσαΐου, Σαμουήλ και Δανιήλ (16 Φεβρουαρίου)

Εις τον Πάμφιλον

Yπέρ το παν σε, Πάμφιλος φιλών Λόγε,

Kαι την τομήν ηγείτο της κάρας φίλην.

Εις τον Ουάλη, Παύλον και Σέλευκον

Παύλον Σέλευκος, και Σέλευκον Oυάλης,

Bλέπων τομή χαίροντας την τομήν φέρει.

Εις τον Πορφύριον και Ιουλιανόν

Ήλαντο προς πυρ Mάρτυρες θείοι δύω,

Θείου πόθου πυρ έν τρέφοντες οι δύω.

Εις τον Θεόδουλον

Σταυρούσι δούλοι της πλάνης επί ξύλου,

Kαι Θεόδουλον δούλον Eσταυρωμένου.

Εις τον Ηλίαν, Ιερεμίαν, Hσαΐαν, Σαμουήλ και Δανιήλ

Kλήσεις Προφητών και τελευτάς Mαρτύρων,

Aυχούσι πέντε Mάρτυρες τετμημένοι.

Έκτη και δεκάτη ξίφεος τάμε Πάμφιλον ακμή.

Μαρτύριο των Αγίων Παμφίλου, Ουάλεντος, Παύλου, Σελεύκου, Ηλία, Ιερεμίου, Ησαΐου, Σαμουήλ και Δανιήλ. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτοι όλοι οι ανωτέρω ένδοξοι Mάρτυρες, ήτον κατά τον έκτον χρόνον του διωγμού, τον οποίον εκίνησεν ο Διοκλητιανός εναντίον των Xριστιανών, ήτοι εν έτει από Xριστού σϟ΄ [290]. Eφέρθησαν δε εις το μαρτύριον από διαφόρους τόπους και τέχνας και αξιώματα, και ηνώθησαν ομού εις ένα σώμα διά την εις Xριστόν πίστιν. O δε τρόπος, με τον οποίον τους επίασαν, εστάθη τοιούτος. Όταν αυτοί έμελλον να έμβουν εις τας πόρτας της πόλεως Kαισαρείας, ερώτησαν αυτούς οι φυλακάτορες, ποίοι είναι, και πόθεν εκατάγοντο. Oι δε Mάρτυρες απεκρίθησαν, ότι είναι Xριστιανοί, και ότι έχουν πατρίδα την άνω Iερουσαλήμ. Όθεν επίασαν αυτούς, και τους έφερον εις τον Φιρμιλιανόν τον ηγεμόνα της Kαισαρείας.

Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 15.2.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Α΄ Κορ 8,8-9,2) ]

     

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα,
ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω». 

Ἡ Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω εἶναι ἡ τρίτη κατὰ σειρὰ τοῦ Τριῳδίου. Καὶ εἶναι, σύμφωνα μὲ τὴν τάξι τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ τὶς ἡμέρες τῶν νηστειῶν πρὸ τοῦ Πάσχα, ἡ τελευταία ἡμέρα κρεοφαγίας. Οἱ χριστιανοὶ θὰ ξαναφᾶμε κρέας μόνον μετὰ τὴν Ἀνάστασι. Γνωρίζομε καλὰ ὅτι αὐτὸς ὁ λόγος γιὰ νηστεία ἀκούγεται παράξενα, διότι τὴν νηστεία, παρ’ ὅλο ποὺ εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, δὲν τὴν λογαριάζομε. Λίγοι σέβονται τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τηροῦν μὲ εὐλάβεια τὶς καθορισμένες ἡμέρες νηστείας.

Τὸ θέμα τῆς νηστείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῆ σὲ ἕνα σύντομο κήρυγμα. Μόνο μικρὴ ἀναφορὰ θὰ γίνη ἐδῶ μὲ ἀφορμὴ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ ἀκούσαμε σήμερα. Λέγει ὁ ἀπόστολος·

Ομιλία Αγίου Γρηγορίου Παλαμά εις την Κυριακή της Απόκρεω

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Την περασμένη Κυριακή η Εκκλησία εμνημόνευε την απερίγραπτη φιλανθρωπία του Θεού προς εμάς που παρουσιάζεται με την παραβολή του σεσωσμένου ασώτου. Την σημερινή Κυριακή διδάσκει περί της μελλούσης φρικωδεστάτης κρίσεως του Θεού, χρησιμοποιώντας μια καλή τάξι και ακολουθώντας τις προφητικές φωνές· διότι, λέγει, «θα σου ψάλω, Κύριε, έλεος και κρίσι», και «μια φορά ελάλησε ο Θεός και άκουσα τα δυο αυτά, ότι το κράτος είναι του Θεού και ιδικό σου, Κύριε, το έλεος, διότι εσύ θ’ αποδώσης στον καθένα κατά τα έργα του».

2. Το έλεος λοιπόν και η μακροθυμία προηγείται της θείας κρίσεως. Πραγματικά ο Θεός, έχοντας και περιέχοντας κατ’ εξοχήν όλες τις αρετές, και όντας συγχρόνως δίκαιος και ελεήμων, επειδή το έλεος δεν συμβαδίζει με την κρίσι, σύμφωνα με το γραμμένο, «να μη ευσπλαγχνισθής πτωχό κατά την κρίσι», ευλόγως ο Θεός κατένειμε το καθένα στον καιρό του· τον παρόντα καιρό τον ώρισε για την μακροθυμία, τον μέλλοντα για την ανταπόδοσι. Γι’ αυτό τα τελούμενα στην Εκκλησία η θεία χάρις διέθεσε κατά τέτοιον τρόπο, ώστε εμείς αντιλαμβανόμενοι τούτο, ότι την συγγνώμη για τα αμαρτήματα λαμβάνομε από τα εδώ συμβαίνοντα, να σπεύσωμε, όσο ζούμε ακόμη στον παρόντα βίο, να επιτύχουμε το αιώνιο έλεος και να καταστήσωμε τους εαυτούς μας αξίους της θείας φιλανθρωπίας. Διότι εκείνη η κρίσις, η τελευταία, είναι ανηλέητος γι’ αυτόν που δεν έδειξε έλεος.

Αν ζούσε ο Καντιώτης...

 

πηγή: https://youtu.be/hw4dh_TcT3U

Καθαρίσετε από τη πνευματική πανούκλα την Ελλάδα...

Του κύρ Φώτη Κόντογλου *

Στο όνομα της αλήθειας, ας μου συγχωρηθεί η σημερινή οργή, οργή ιερή και χίλιες φορές δίκαιη. Χρόνια τώρα κάνω υπομονή, για να αποθρασύνονται ολοένα αυτά τα φουσκωμένα χαρτοφάναρα.

Η Ελλάδα είναι εκεινού που δωρίζει σʼ αυτή έργα τιμημένα, καμωμένα με αίμα και με υπομονή, έργα που τα κάνει μονάχα η αγάπη. Δεν έχει κανένα δικαίωμα απάνω στην Ελλάδα ο “γυμνοσάλιαγκας”, που τον καθίζει στην “έδρα” κάποιος ασήμαντος πολιτικός. Αυτά τα πρόσωπα, τα πήρανε δεν ξέρω ποιοί από τις επαρχίες, κάτι δασκαλάκια φοβισμένα και τα θρονιάσανε στο υπουργείο, στα Πανεπιστήμια και στʼ άλλα πόστα της Πολιτείας, και γινήκανε αυτά τα ψοφίμια, θηρία ανήμερα, να καταξεσκίσουν κάθε άξιον εργάτη...

Καθαρίσετε από τη πνευματική πανούκλα την Ελλάδα, για να μπορέσουνε να δουλέψουνε οι άξιοι δουλευτάδες. Αυτά τα σκουλήκια, για να σώσουνε τη τιποτένια ύπαρξή τους, δεν αφήνουνε καμμιά άξια ψυχή να ορθοποδήσει, από συμφέρον και από φθόνο. Όλοι τούτοι οι πνευματικοί σαλταδόροι έχουνε πιάσει τα πόστα, όλα τα πόστα, κι η δύναμή τους είναι η ιερή συμμαχία που έχουνε κάνει μεταξύ τους, ενώ ο καθένας είναι σαν μια μυζήθρα, που παριστάνει το κάστρο. Αλλά είναι δεμένοι μεταξύ τους, όπως είναι οι κάμπιες κολλημένες η μια στο πισινό της άλλης. Μόλις τις χωρίσει κανένας ψοφάνε. Έτσι πρέπει να γίνει και με τις ανθρωποκάμπιες που μαραζώνουνε το πνευματικό ολόδροσο δέντρο της φυλής μας.

Μνήμη του Aγίου Aποστόλου Oνησίμου (15 Φεβρουαρίου)

Ήπλωσεν Oνήσιμος εις θλάσιν σκέλη,

Παύλου σκελών δραμόντα γενναίους δρόμους.

Πέμπτη Oνησίμου σκέλεα θραύσαν δεκάτη τε.

Μαρτύριο Αποστόλου Ονησίμου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Άγιος Oνήσιμος ήτον δούλος του Aποστόλου Φιλήμονος, όστις, κατά τον Kύρου Θεοδώρητον, εκατάγετο από τας Kολασσάς1, προς τον οποίον γράφει χωριστήν επιστολήν ο μακάριος Παύλος. Kλέψας δε ο Oνήσιμος ούτος άσπρα από τον οίκον του Φιλήμονος, ως τούτο δηλούται από την ρηθείσαν του Παύλου προς Φιλήμονα επιστολήν, έφυγε και επήγεν εις την Pώμην, και εκεί ανταμώσας τον Aπόστολον Παύλον εις τα δεσμά ευρισκόμενον, εκατηχήθη από αυτόν την εις Xριστόν πίστιν, και βαπτισθείς, έγινε και αυτός θαυμάσιος εις την αρετήν. Eπειδή δε ο Παύλος δεν έκρινε δίκαιον να λυπήται ο Φιλήμων διά την κλεψίαν και φυγήν του δούλου του τούτου Oνησίμου, διά τούτο απέστειλεν αυτόν οπίσω εις τον αυθέντην του Φιλήμονα, ομού με την προς Φιλήμονα συστατικήν και παραθετικήν επιστολήν.

Τὸ Ψυχοσάββατο δὲν εἶναι μόνο γιὰ νὰ θυμόμαστε τὸν θάνατο, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποδεικνύουμε ὅτι ἡ ἀγάπη δὲν ἔχει ἡμερομηνία λήξης...

Σὲ ἕνα ὀρεινὸ χωριὸ τῆς Ἠπείρου, ζοῦσε ἡ κυρα-Λενιώ. Κάθε Ψυχοσάββατο, ἡ φιγούρα της ἦταν ἡ πρώτη ποὺ φαινόταν στὸ μονοπάτι γιὰ τὸ κοιμητήριο, πρὶν ἀκόμα ὁ ἥλιος καταφέρει νὰ τρυπήσει τὴν πρωινὴ καταχνιά. 

Ἡ Λενιὼ εἶχε θάψει τὸν ἄντρα της καὶ τὰ ἀδέρφια της χρόνια πρίν. Τοὺς εἶχε περιποιημένους, μὲ μάρμαρα λευκὰ καὶ λουλούδια φρέσκα. Ὅμως, ἀφοῦ τελείωνε μὲ τοὺς δικούς της, ἡ γριούλα ἔκανε κάτι ποὺ οἱ συγχωριανοί της τὸ ἔβλεπαν μὲ ἀπορία.

Προχωροῦσε στὸ πίσω μέρος τοῦ νεκροταφείου, ἐκεῖ ποὺ τὸ χῶμα ἦταν ἀνώμαλο καὶ οἱ σταυροὶ ἦταν ξύλινοι, σαπισμένοι ἀπὸ τὸν καιρό, ἢ ἁπλὲς πέτρες βαλμένες ἡ μία πάνω στὴν ἄλλη. Ἦταν οἱ τάφοι τῶν «ἀζήτητων» - ἀνθρώπων ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸ χωριὸ ὡς ἐργάτες, ὁδοιπόροι ἢ ξένοι, καὶ δὲν εἶχαν κανέναν νὰ τοὺς κλάψει.

Ἐκεῖνο τὸ Ψυχοσάββατο, ἡ Λενιὼ κάθισε μπροστὰ σὲ ἕναν τέτοιο τάφο. Δὲν εἶχε ὄνομα, μόνο ἕναν ἀριθμὸ χαραγμένο σὲ μιὰ σκουριασμένη πινακίδα.

Τὰ Ψυχοσάββατα: Ποιὰ εἶναι, πότε καὶ γιατί τελοῦνται

Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος γι᾿ αὐτούς. Κάθε Σάββατο δηλαδή.

Ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.

Στὸ δίπτυχο (χαρτάκι), ποὺ φέρνουμε μαζὶ μὲ τὸ προσφορο γιὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἀναγράφονται τὰ ὀνόματα τῶν ζώντων καὶ τῶν κεκοιμημένων, τὰ ὁποῖα μνημονεύονται.

Τα χαρτάκια του Ψυχοσάββατου…

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Χαρτάκια διαφόρων μεγεθών, από διαφορετικούς γραφικούς χαρακτήρες, που περιλαμβάνουν ονόματα.

Άγνωστα στον ιερέα που μνημονεύει, καθώς το καθένα έρχεται από τα βάθη του χρόνου, από τα γενεαλογικά δέντρα των καταγραφέων, από τους φίλους, τους οικείους, τους γνωστούς, αλλά και κάποια ονόματα που άλλοι τους έδωσαν. Κύριος οίδε και γινώσκει.

Μα καθώς διαβάζονται τα ονόματα, σαν προσευχή για συγχώρεση, για να αγκαλιάσει τις ψυχές ο Θεός, η μνήμη δείχνει ότι δεν πεθαίνει ο άνθρωπος. Κοιμάται, σβήνει για τους πολλούς, αλλά η αγάπη τον κρατά ζωντανό και στον νυν και στον μέλλοντα αιώνα.

Χαρτάκια που δίνονται στις εκκλησιές. Ονόματα που πάλεψαν, που αγάπησαν, μίσησαν, πόνεσαν, χάρηκαν, λυπήθηκαν, πέρασαν, χάθηκαν από το προσκήνιο της ζωής.

Μνημονεύονται όμως σε έναν μυστικό σύνδεσμο ελπίδας και αγάπης, αυτόν που μόνο η λειτουργία ξέρει να κρατά, αυτόν που η προσκομιδή οδηγεί στον Χριστό, του θανάτου που γίνεται ανάσταση.

Μνημονεύει ο ιερέας και ξέρει καλά ότι κάποτε θα τον μνημονεύσουν κι αυτόν άλλοι, στην συνέχεια της παράδοσης, στην συνέχεια της ζωής. Στο σπίτι της Εκκλησίας.

Στο μοναδικό που χωράμε όλοι, γνωστοί και άγνωστοι, σπουδαίοι και άσημοι, μορφωμένοι και αγράμματοι. Γιατί είμαστε όλοι παιδιά Του!

Ναι, έχουμε ελπίδα. Και κάνουμε προσευχή και γι’ αυτούς που έφυγαν ανέλπιδοι.

πηγή: https://simeiakairwn.gr/2026/02/13/ta-chartakia-tou-psychosavvatou/

Κυριακή της Απόκρεω [Ματθ. 25,31-46] - Ο Ιερός Χρυσόστομος για τη Δευτέρα Παρουσία και την τελική κρίση

«Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Συγκινεῖ τὸ πανελλήνιο ὁ «Ἅγιος Παΐσιος» – Στὴν κορυφὴ τῶν ταινιῶν γιὰ 2η ἑβδομάδα! Τὰ ἔσοδα τῶν εἰσιτηρίων θὰ δοθοῦν στὶς οἰκογένειες τῶν πολυτέκνων!

Μὲ μεγάλη ἐπιτυχία συνεχίζεται στὶς κινηματογραφικὲς αἴθουσες ἡ προβολὴ τῆς ταινίας «Ἅγιος Παΐσιος».

Ἡ μεγάλη ἀπήχηση τῆς ταινίας ἀλλὰ καὶ ἡ ἔντονη συγκίνηση ποὺ βιώνουν οἱ θεατὲς ἀποτυπώνονται ξεκάθαρα στὰ στοιχεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ box office: γιὰ δεύτερη συνεχόμενη ἑβδομάδα ἡ ταινία παραμένει στὴν πρώτη θέση, κόβοντας 23.983 εἰσιτήρια σὲ 106 αἴθουσες τὸ τετραήμερο 5-8 Φεβρουαρίου.

Ο άγιος Άνθιμος της Χίου (1869-1960) Ο ησυχαστής, ο φιλάνθρωπος, ο ομολογητής (15 Φεβρουαρίου)

Άγιος Άνθιμος της Χίου

Χρήστος Κλάβας, Θεολόγος – Κοινωνιολόγος, Ιεροψάλτης 

Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι ότι και στους νεότερους χρόνους, τους πλησιέστερους προς εμάς, η ορθόδοξος εκκλησία συνεχίζει να αναδεικνύει αγίους. Παραδοχή με βαρύνουσα σημασία αυτή για το σύγχρονο άνθρωπο που, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, έχει ανάγκη από ελπίδα αλλά και υψηλά ιδανικά.

Μια σύγχρονη αγιασμένη μορφή είναι, μεταξύ άλλων πολλών, και ο άγιος Άνθιμος της Χίου η πολιτεία του οποίου συνιστά υπόδειγμα πνευματικότητας και φιλανθρωπίας.

«Φύλακες Γρηγορείτε — Η ώρα της ευθύνης για το Άρθρο 3»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

«Κάλλιον το προλαμβάνειν του θεραπεύειν». Το ιπποκρατικό αυτό αξίωμα, βαθιά ριζωμένο στην ελληνική σκέψη, αποκτά σήμερα ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν είναι απλή φιλολογική ρήση — είναι κραυγή ευθύνης σε στιγμές ιστορικής δοκιμασίας.

Βρισκόμαστε σε μια καμπή όπου οι θεσμοί, οι παραδόσεις και η ιστορική μας ταυτότητα τίθενται — άμεσα ή έμμεσα — υπό επανεξέταση.

Η δημόσια αναφορά του Πρωθυπουργού για την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, με εισηγητή τον Ευριπίδη Στυλιανίδη, δεν είναι ένα απλό πολιτικό γεγονός. Ανοίγει έναν διάλογο που μπορεί να επηρεάσει τον ίδιο τον πυρήνα της σχέσης Εκκλησίας και Πολιτείας. Και όταν αγγίζεται ο πυρήνας αυτός, η επαγρύπνηση είναι καθήκον. Αποτελεί καμπανάκι κινδύνου. Και όταν χτυπά το καμπανάκι, η σιωπή δεν είναι αρετή, ισοδυναμεί με συνενοχή, ο εφησυχασμός με αμέλεια, και η αδράνεια με εγκατάλειψη χρέους.

Συνάντηση του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ με τον ελληνικής καταγωγής Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

"πολιτικώς, νομικώς και ηθικώς έγκλημα"

Αθήνα, 12/02/2026

Συνάντηση στο γραφείο του, στη Θεσσαλονίκη, είχε σήμερα ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτριος Νατσιός με τον ελληνικής καταγωγής Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, για να συζητήσουν την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για απέλασή του στην Τουρκία.

Μια απόφαση της Κυβέρνησης που είναι πολιτικώς, νομικώς και ηθικώς έγκλημα, αφού παραδίδει έναν άνθρωπο ελληνικής καταγωγής, που διώκεται για τα εθνικά του φρονήματα, σε μια χώρα που δεν μπορεί να εγγυηθεί μια δίκαιη δίκη, ενώ την ίδια στιγμή παρέχεται καθεστώς ασύλου σε χιλιάδες παράνομους μετανάστες, μεταξύ των οποίων και ακραίοι ισλαμιστές.

Μνήμη των Aγίων Aποστόλων και Mαρτύρων Aκύλα και Πρισκίλλης (13 Φεβρουαρίου)

Tμηθέν γύναιον, Aκύλας φησί βλέπων,

Oυκ ανδριούμαι, προς τομήν ανήρ κάρας;

 

Μαρτύριο των Αγίων Αποστόλων και Μαρτύρων Ακύλα και Πρισκίλλης.
Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O Άγιος ούτος Aπόστολος Aκύλας εκατάγετο από την Mαύρην Θάλασσαν, ήτον δε κατά την τέχνην σκηνοποιός, ήτοι κατεσκεύαζεν από δέρματα σκηνάς και τζαδίρια, κατά τους χρόνους του βασιλέως Kλαυδίου, ήτοι εν έτει σξη΄ [268]1. Aκούσας δε διά το κήρυγμα του Aγίου Aποστόλου Παύλου, επήγεν εις αυτόν, όταν ευρίσκετο εις την Kόρινθον, μάλλον δε ο θείος Παύλος επήγεν εις τον Aκύλαν, ευρισκόμενον εν Kορίνθω. Oύτω γαρ γράφεται εν ταις Πράξεσι· «Mετά ταύτα χωρισθείς ο Παύλος εκ των Aθηνών, ήλθεν εις Kόρινθον. Kαι ευρών τινα Iουδαίον ονόματι Aκύλαν, Ποντικόν τω γένει, προσφάτως εληλυθότα από της Iταλίας, και Πρίσκιλλαν γυναίκα αυτού (διά το διατεταχέναι Kλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τους Iουδαίους εκ της Pώμης) προσήλθεν αυτοίς. Kαι διά το ομότεχνον είναι, έμενε παρ αυτοίς, και ειργάζετο, ήσαν γαρ σκηνοποιοί την τέχνην» (Πράξ. ιη΄, 1). Όθεν αφ’ ου εγνωρίσθη με τον Aπόστολον Παύλον, εβαπτίσθη από αυτόν, αυτός και η γυνή του Πρίσκιλλα. Kαι λοιπόν εις το εξής υπηρέτουν τον Παύλον και ηκολούθουν, συγκινδυνεύοντες ομού με αυτόν εις όλους τους πειρασμούς, οπού τω ηκολούθουν.

Εθνική ξεφτίλα! – Ο Πλεύρης παραδίδει έναν Πόντιο αγωνιστή στα νύχια της Τουρκίας – Διώκεται γιατί καταγγέλλει τα εγκλήματα των Τούρκων!

Ένας περήφανος Πόντιος που έμαθε τις ελληνικές ρίζες του και υπέστη ανελέητες διώξεις από τους Τούρκους, κινδυνεύει να εκδοθεί στο καθεστώς Ερντογάν με τη συμβολή της Ελλάδας!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Μια υπόθεση απόλυτης εθνικής ντροπής εξελίσσεται εις βάρος ενός Πόντιου αγωνιστή που μεγάλωσε σε μουσουλμανική τουρκική οικογένεια, αλλά στην πορεία ανακάλυψε τις ελληνικές ρίζες του και κατήγγειλε τα εγκλήματα της Τουρκίας. Ο… «υπερπατριώτης» Θάνος Πλεύρης φαίνεται να έχει στοχοποιήσει έναν περήφανο Έλληνα του σκλαβωμένου Πόντου, ετοιμαζόμενος να τον στείλει στα «νύχια» της Τουρκίας μέσω απέλασης!

24 ερωτήματα για τους οπαδούς των ανοιχτών συνόρων

Γράφει η ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗ ΕΥΓΕΝΙΑ

Με αφορμή τα γεγονότα στην Χίο και όλη αυτή την προσχηματική συζήτηση που έχει ξεκινήσει, ας επανέλθουμε σε κάποιες βασικές σκέψεις, μιας και το μεταναστευτικό πρόβλημα αποτελεί ένα από τα κεντρικά ζητήματα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας. Αποσιωπάται συστηματικά.

Και όταν δεν αποσιωπάται, τίθεται εντελώς προσχηματικά, διχαστικά, πολωτικά με στόχο την επίκληση στο θυμικό μιας διαλυμένης, παρακμάζουσας κοινωνίας που, είτε θυμώνει για τον επικείμενο αφανισμό της και αντιδρά αναλόγως, είτε λυπάται αφ’ υψηλού και “φιλάνθρωπα” και λειτουργεί επίσης αναλόγως. Μάλιστα, ως προς το μεταναστευτικό ζήτημα σχεδόν όλοι οι δημοσιολογούντες θυμούνται “ξαφνικά” τη διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς (που τώρα τελευταία είναι της μόδας να θεωρείται ξεπερασμένη)…

Κεραυνὸς στὸν Προσωπικὸ Ἀριθμὸ

Kεραυνὸς ἔπεσε πάνω στὸν κυβερνητικὸ σχεδιασμὸ γιὰ τὶς νέες Ταυτότητες καὶ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό. Τὸν κεραυνὸ τὸν ἐξαπέλυσε μὲ ἀπόφασή του τῆς 29ης Δεκεμβρίου 2025 τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας.

Τὸ ἱστορικὸ ἔχει ὡς ἑξῆς:

Ἡ Κυβέρνηση ἐκβιάζει τοὺς πολίτες, ἐπιβάλλοντας στὶς Ἀστυνομικὲς Ἀρχὲς νὰ μὴν ἐκδίδουν Διαβατήριο μὲ Ταυτότητες παλαιοῦ τύπου.

Ἕνας πολίτης ἀντιστάθηκε.

Αὐτὸς τὸ περασμένο ἔτος ζήτησε ἀνανέωση τοῦ Διαβατηρίου του, προσκομίζον­τας ὡς δικαιολογητικὸ τὴν παλαιὰ ἀστυνομική του Ταυτότητα.

«Ἡ Διεύθυνση Διαβατηρίων ἀπέρριψε τὸ αἴτημα, αἰτιολογώντας τὴν ἀπόφασή της στὸ γεγονὸς ὅτι εἶχε παρέλθει τὸ χρονικὸ διάστημα τῶν 15 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἔκδοση τῆς Ταυτότητας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ΕΛ-ΑΣ ὑποστήριξε ὅτι καθίσταται ἀδύνατη ἡ ταυτοπροσωπία, λόγῳ τῆς φυσιολογικῆς ἀλλαγῆς τῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ προσώπου» («Τὸ Βῆμα» 30-1-2026).

Στην Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη, του πνευματικού του Αγίου Παϊσίου, προέβη σήμερα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου η οποία συνεδριάζει στο Φανάρι υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο.

Ὁ μακάριος καὶ θεοφόρος πατήρ Τύχων ὁ Ρῶσος ἐγεννήθη στὴν εὐσεβῆ γῆ τῆς Ρωσίας κατὰ τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος. Ἀπὸ νεαρὰ ἡλικία ἐδείκνυε σημεῖα θείας κλήσεως· ἡ καρδία του ἐστρέφετο πρὸς τὴν προσευχὴν καὶ ἡ ψυχὴ του ἐπόθει τὴν ἡσυχίαν. Ἀπεστρέφετο τὰ κοσμικὰ καὶ ἀγαποῦσε τὰ θεῖα, ὡς ἂν ἦτο ἤδη πολίτης τοῦ οὐρανοῦ.

Ἀφού ἐγκατέλειψε πατρίδα καὶ συγγενεῖς διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἦλθε εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἐκεῖ ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἔλαβε τὸ ἅγιον σχήμα, ἀσκούμενος μὲ ζῆλον εἰς νηστείαν, ἀγρυπνίαν καὶ προσευχὴν. Ἀξιώθηκε καὶ τῆς ἱερωσύνης, γι’ αὐτὸ καὶ ἐκλήθη ἀπὸ τοὺς πατέρας παπα-Τύχων.

Κατοίκησε κυρίως εἰς ἡσυχαστικὰ μέρη τῆς Ἀθωνικῆς ἐρήμου, ὅπου ἡ ζωὴ του ἦτο ἀπλουστάτη. Τροφὴ ὀλίγη, ἔνδυμα πτωχικόν, ἀνάπαυσις ἐλαχίστη. Ἡ χαρὰ του ἦτο ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἡ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Πολλὲς νύχτες ἔμενε ἄυπνος προσευχόμενος μὲ δάκρυα γιὰ ὅλον τὸν κόσμο, ὅπως ἐμαρτύρησαν ὅσοι τὸν ἔζησαν.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Χρήστος ο Κηπουρός († 12 Φεβρουαρίου 1748)

Ο νεομάρτυς Χρήστος καταγόταν από τα μέρη του Γενούσου ποταμού της Βορείου Ηπείρου. Είναι γνωστός και με την προσωνυμία «Αρβανίτης». Η ζωή του μέχρι τα σαράντα χρόνια παραμένει άγνωστη. Σε ώριμη ηλικία έφυγε απ’ το χωριό του και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν ως κηπουρός. Μια μέρα πήγε στην αγορά να πουλήσει μήλα. Εκεί βρέθηκε κάποιος Τούρκος, που ήθελε να τ’ αγοράσει. Επειδή όμως δεν συμφώνησαν στην τιμή, λογομάχησαν και ο Άγιος έφυγε χωρίς να τα πουλήσει στον Τούρκο. Εκείνος για να τον εκδικηθεί, τον συκοφάντησε στο δικαστή ότι κάποτε υποσχέθηκε να γίνει Μωαμεθανός και τώρα αρνείται.

Ο Άγιος συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο, όπου ομολογεί πως είναι χριστιανός και δεν θ’ αρνηθεί την Ορθοδοξία όσα βασανιστήρια και αν του κάνουν. Ο δικαστής εξοργισμένος απ’ την εμμονή του στην ορθόδοξη πίστη διέταξε να τον ραβδίσουν για πολλή ώρα. Το σώμα του Μάρτυρα γέμισε πληγές. Μετά από τους ραβδισμούς τον έριξαν στις φυλακές και του έδεσαν τα πόδια στο βασανιστικό ξύλο.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Mελετίου, Aρχιεπισκόπου Aντιοχείας της μεγάλης (12 Φεβρουαρίου)

Tας χείρας αίρων Mελέτιος Kυρίω,

Tαις χερσί σου τίθημι την ψυχήν λέγει.

Δωδεκάτη Mελέτιος, έδυ χθόνα πουλυβότειραν.

Άγιος Μελέτιος Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο Άγιος ήτον επί Kωνσταντίνου του Mεγάλου, εν έτει τλδ΄ [334], και έζησεν έως της B΄ Συνόδου εν έτει τπβ΄ [382], επί Θεοδοσίου του Mεγάλου. Διά την υπερβολικήν δε αρετήν του, και διά την εις Xριστόν καθαράν αγάπην του, έγινεν εις τους πολλούς τόσον ζηλωτός και επαινετός, ώστε οπού, όταν κατ’ αρχάς εμβήκεν εις την Aντιόχειαν, και ήτον η κυρία ημέρα της χειροτονίας του, κάθε Xριστιανός τραβιζόμενος από τον πόθον οπού είχε προς αυτόν, τον εκαλούσεν εις το οσπήτιόν του, νομίζωντας ότι μέλλει να αγιασθή από μόνην την είσοδον του Aγίου. Tριάντα δε μόνον ημέρας ποιήσας εις την Aντιόχειαν, και ουδέ αυτάς ολοκλήρους, εδιώχθη από τους εχθρούς της αληθείας Aρειανούς, με το να επείσθη εις την κακοδοξίαν τους ο τότε βασιλεύς Kωνστάντιος, ο υιός του Mεγάλου Kωνσταντίνου, συγχωρούντος ταύτα του Θεού, οις οίδε κρίμασιν1.

Aφ’ ου δε εδιώχθη παρανόμως από την επαρχίαν του, εγύρισε πάλιν εις την Kωνσταντινούπολιν, και έμεινεν εις αυτήν περισσότερον από δύω χρόνους. Kαι πάλιν εκάλεσαν μεν αυτόν τα γράμματα του βασιλέως διά να υπάγη, όχι εκεί κοντά, αλλά εις την Θράκην. Oμοίως δε και άλλοι πολλοί Eπίσκοποι από πολλά μέρη της οικουμένης εκεί εσυνάχθησαν, καλεσθέντες και αυτοί με βασιλικά γράμματα. Έμελλον γαρ τότε κοντά να ελευθερωθούν από τον πολυχρόνιον χειμώνα των αιρέσεων αι Eκκλησίαι του Θεού, και να λάβουν τελείαν γαλήνην.

Σύλλογος Γονέων και «Δαιμόνων» ... Αίσχος.

Η παραπάνω «πρόσκληση» για να ντυθούν τα παιδιά Δημοτικού «διαβόλια»,

προέρχεται από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 11ου Δημοτικού Νέας Ιωνίας.

Να λέτε: Δόξα τω Θεώ για όλα...! Εμείς βάζουμε την υπομονή και ο Θεός τη σωτηρία

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

«Υπομονής έχετε χρείαν» (Εβρ. 10:36). Η σοφή συμβουλή δεν είναι δική μου, αλλά του αποστόλου Παύλου. Να υπομείνετε, λοιπόν. Με την υπομονή κερδίζεται η σωτηρία της ψυχής, ή μάλλον αγοράζεται σαν ακριβό εμπόρευμα.

Υπομονή! Υπομονή και γενναιοψυχία! Πιστέψτε πως όλα από τον Θεό προέρχονται και όλα για το καλό σας παραχωρούνται, έστω κι αν δεν μπορείτε να το δείτε καθαρά. Άλλωστε, η πίστη χρειάζεται σ’ εκείνα που δεν βλέπουμε και δεν καταλαβαίνουμε. Τα ορατά και κατανοητά δεν απαιτούν πίστη. Γι΄ αυτό λέει ο απόστολος: «Έστι πίστις… πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρ, 11:1).

Ο Κύριος ας σας ελεήσει και ας...

''Εκτρώσεις: Φρίκη με τον ρατσισμό των πάνελ για τα αγέννητα ΑμΕΑ – «Να αφήνουμε τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται;»''

Ελευθέριος Ανδρώνης

Θεώρησα απαραίτητο να γραφτεί ένα συμπληρωματικό άρθρο για τις αμβλώσεις, όταν άκουσα μια φρικιαστική κουβέντα σε πάνελ «πρωινάδικου» που αυτές τις μέρες είχε αναλάβει την υπεράσπιση της θανάτωσης των αγέννητων παιδιών.

Στα πλαίσια του γενικότερου «δαιμονισμού» τους για όσα ορθότατα είπε ο Άρης Σερβετάλης, ακούστηκε μια «πανελίστρια» να λέει το εξής απίστευτο:

«Άρα να μην κάνουμε και προγεννητικό έλεγχο, να μην κάνουμε αμνιοπαρακέντηση και να αφήνουμε όλα τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται, εντάξει τι να πούμε…»

Πραγματικά, τι να πούμε με μια τόσο αηδιαστική δήλωση; Με μία πρόταση αποκαλύφθηκε όλη η σαπίλα της μισανθρωπίας τους. Μάλιστα η παρουσιάστρια της εκπομπής που εμφανίζεται και ως… υπερασπίστρια των δικαιωμάτων, συμφώνησε απόλυτα με τη ρατσιστική προτροπή θανάτωσης των ΑμΕΑ, συμπληρώνοντας «σωστά – σωστά»!

Ξεκινάμε με το ότι ο αυτισμός δεν μπορεί να εντοπιστεί με προγεννητικό έλεγχο, αλλά παρά την αμάθεια της πανελίστριας πιάσαμε το νόημα της απέχθειας της.

Φανταστείτε…

Μια αναδρομή στη μαύρη περίοδο της υγειονομικής δικτατορίας

Βιωματική μαρτυρία από την εποχή της υγειονομικής τρομοκρατίας

Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός

Η αφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε ένα βίντεο που παρακολούθησα πρόσφατα και το οποίο εγείρει σοβαρά ερωτήματα…

Και ήθελα να αναφέρω τα εξής για πολλοστή φορά.

Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε αυτή την επανάσταση, δεν σκεφτήκαμε πόσοι ήμασταν ή πόσο μεγάλος είναι ο εχθρός.

Είπαμε, ξεκινάμε και όπου μας βγάλει, γιατί το δίκιο είναι με το μέρος μας!

Ήταν μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου.

"Ή εμβολιάζεσαι ή χάνεις την εργασία σου για πάντα".

Ήταν μία στιγμή, μια απόφαση, απόφαση ζωής.

Γιατί αλλιώς όλα θα πήγαιναν στον κάδο των αχρήστων, σπουδές, διάβασμα, θυσίες, χαμένα χρόνια εργασίας.

Τα πάντα.

Εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτηκα ιδεολογίες και θεωρίες.

Η αγία Θεοδώρα η Αυγούστα: Η ευσεβής και αγία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Την Α΄ Κυριακή των νηστειών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων, η οποία σήμανε τη λήξη μιας εκατονταετούς φοβερής διαμάχης στο Βυζάντιο (726-842).

Πρωταγωνιστικό πρόσωπο στη λήξη της εικονομαχίας υπήρξε η αγία Θεοδώρα η Αυγούστα, η οποία, ως επίτροπος του ανήλικου γιού της Μιχαήλ Γ΄, συγκάλεσε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, θέτοντας τέλος στη θεολογική διαμάχη και στους διωγμούς των ορθοδόξων από τους φανατικούς εικονομάχους.

Η αγία Θεοδώρα γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μ. Ασίας το 815. Ανήκε σε ευγενή και ευσεβή οικογένεια ορθοδόξων. Μαζί με την ευσέβειά της απέκτησε και σπουδαία μόρφωση. Η προσωπικότητά της εντυπωσίασε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829-842), την οποία νυμφεύτηκε και απέκτησε μαζί της έναν γιο το Μιχαήλ και πέντε κόρες.

Ἅγιος Χαράλαμπος καὶ ἡ θεραπεία τῶν ἐπιδημιῶν

10 Φεβρουαρίου - Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀγαπητοὺς καὶ «φωτεινοὺς» Ἁγίους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, γνωστὸς ὡς ὁ προστάτης κατὰ τῶν λοιμωδῶν νοσημάτων καὶ τῆς πανούκλας.

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἔζησε τὸν 2ο αἰῶνα μ.Χ. στὴν Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ὑπηρέτησε ὡς ἱερέας καὶ διακρίθηκε γιὰ τὸν ζῆλο του στὴν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου.

Τὸ ἐντυπωσιακὸ στοιχεῖο τῆς βιογραφίας του εἶναι ἡ ἡλικία του: ὅταν συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἔπαρχο Λουκιανὸ κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διωγμῶν τοῦ αὐτοκράτορος Σεπτίμιου Σεβήρου, ἦταν ἤδη 113 ἐτῶν. Παρὰ τὸ βαθὺ γῆρας του, ὑπέμεινε μὲ ἀπίστευτη καρτερία φρικτὰ βασανιστήρια. Λέγεται ὅτι τὴν ὥρα ποὺ οἱ δήμιοι τοῦ ἔγδερναν τὸ σῶμα, ἐκεῖνος τοὺς εὐχαριστοῦσε λέγοντας:

«Σᾶς εὐχαριστῶ, ἀδελφοί μου, διότι ξύνετε τὸ παλαιό μου σῶμα καὶ ἀνακαινίζετε τὴν ψυχή μου».

Ἡ σύνδεση τοῦ Ἁγίου μὲ τὴν θεραπεία τῶν ἐπιδημιῶν προκύπτει ἀπὸ τὴν παράδοση καὶ τὰ πολυάριθμα θαύματα ποὺ τοῦ ἀποδίδονται. Σὲ παλαιότερες ἐποχές, ὅταν ἡ πανούκλα καὶ ἡ χολέρα μάστιζαν τὴν Ἑλλάδα, οἱ πιστοὶ... κατέφευγαν στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο.

Στὴν εἰκονογραφία, συχνὰ ἀπεικονίζεται ὡς ἕνας σεβάσμιος γέροντας μὲ μακριὰ λευκὴ γενειάδα, ἐνῷ σὲ ὁρισμένες λαϊκὲς εἰκόνες τὸν βλέπουμε νὰ ποδοπατᾶ μιὰ δαιμονικὴ μορφὴ ποὺ συμβολίζει τὴν πανώλη (πανούκλα).

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Όταν δεν έχουμε μεγάλους επισκόπους τότε η Πολιτεία παίρνει το πάνω χέρι!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ Β’ – ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟ Β’

«…Δεν ήταν (ο γάμος) κάτι που ενδιέφερε την Πολιτεία. Γιατί η Πολιτεία έχει άλλα ενδιαφέροντα. Ξέρετε δε, κάθε φορά που επεμβαίνει η Πολιτεία στα εκκλησιαστικά θέματα, το κάνει όχι για το καλό της Εκκλησίας, το κάνει για το καλό το δικό της. Θέλει να ρυθμίσει δηλαδή, να λύσει δικά της προβλήματα.

Η κίνηση δε που γίνεται πάντοτε είναι από την Εκκλησία προς την Πολιτεία και όχι από την Πολιτεία προς την Εκκλησία. Δηλαδή η Πολιτεία επί Ιουστινιανού, μετά επί Λέοντος του Σοφού, καθιστά νόμους του κράτους τα δόγματα και τους Κανόνες της Εκκλησίας. Δεν γίνεται το αντίθετο, οι νόμοι της Πολιτείας να γίνονται νόμοι της Εκκλησίας.

Κούκλες - μωρά. Πανέμορφα δώρα με υψηλή αποστολή!

Ψυχαγωγούν, δίνουν χαρά και μαθαίνουν στα παιδιά να φροντίζουν την δική τους μελλοντική οικογένεια!

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Θυμάστε παλιά που μας έφερναν κούκλες-μωρά για δώρα; Όχι μόνο κούκλες, αλλά και τα ρούχα τους, μικροσκοπικά σερβίτσια φαγητού και αξεσουάρ φροντίδας, καροτσάκια, σκεπάσματα, και ό,τι θα μπορούσε να υποστηρίξει την περιποίηση της κούκλας -μωρού μας! Εδώ και χιλιετίες, οι παιδικές κούκλες δίνουν χαρά στα παιδιά, εξυπηρετώντας συγχρόνως πολλούς σκοπούς: Όχι μόνο την ψυχαγωγία, αλλά και την συντροφικότητα, την εκπαίδευση στην φροντίδα και το παιχνίδι ρόλων. Παλιά, ήταν πολύ φυσιολογικό να βλέπεις ένα μικρό κοριτσάκι να κουβαλά μια κούκλα και να προσποιείται ότι την ταΐζει, την ηρεμεί, της αλλάζει πάνα και την τυλίγει σε μια κουβερτούλα να κοιμηθεί. Τα κοριτσάκια έδιναν ονόματα στα «μωρά» τους, (τα «βάπτιζαν»), τα πάντρευαν, γίνονταν κουμπάρες, νονές, γιατροί τους…. Τόσο πολλοί ρόλοι εξασκούνταν μέσα από το παιγνίδι με την αγαπημένη κούκλα- μωρό.

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: “Να βλέπεις τους άλλους ως αγίους”

Πολλοί πλησίαζαν τον Γέροντα για να λύσουν τις πνευματικές απορίες τους. Ιδιαίτερα οι μοναχοί έθεταν το θέμα των σχέσεών τους με τον Γέροντα και τους παράδελφούς τους.

Στην σημερινή εποχή πλήθυνε το δικαίωμα και ο αυταρχισμός. Η νέα γενιά ζει μέσα σε ένα κοσμικό περιβάλλον , που συνεχώς εξαπλώνεται και που διέκοψε την επαφή και συνύπαρξη με την παλαιά γενεά. Αυτό στην καλογερική ζωή προκαλεί διακοπή και ασυμφωνία.

Οι παλαιότεροι Γέροντες, που είναι οι φορείς της παραδόσεως, φαίνονται σήμερα στους νέους που… προσέρχονται στον μοναχισμό λίγο παράξενοι. Όσοι από τους νέους έχουν καταρτισθεί με την μελέτη των Πατερικών κειμένων δεν δυσκολεύονται, γιατί αντελήφθησαν το θέμα της πίστεως και της υπακοής στον Γέροντα. Στους περισσότερους όμως γεννιούνται διλήμματα και προβάλουν το “γιατί;”. Αφού ο Γέροντας δεν έχει δίκαιο, γιατί επιμένει; Ή αφού δεν γνωρίζει καλά, γιατί θέλει να τον υπακούομε;

Πώς θα σωθούμε: "Ο θυμός και η οργή" (Ιερά Μονή Παρακλήτου)

Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Ο θυμός και η οργή

Ο θυμός μπορεί να είναι είτε καλός είτε κακός. Καλός είναι ο θυμός όταν εκδηλώνεται εξωτερικά μόνο, χωρίς εσωτερική εμπάθεια, για λόγους παιδαγωγικούς. Πρόκειται για το θυμό που συχνά παρατηρείται στους γονείς, τους δασκάλους, τους προϊσταμένους, τους πνευματικούς και άλλα υπεύθυνα πρόσωπα, και που έχει σκοπό να βάλει τέρμα σε αταξίες, να διορθώσει σφάλματα, να κατανικήσει πάθη. Ο ιερός Χρυσόστομος λέει σε μια ομιλία του, πώς όποιος δεν θυμώνει όταν πρέπει, αμαρτάνει. Γιατί η άλογη ανοχή και μακροθυμία προξενεί εγκλήματα, συντηρεί κακίες, τρέφει την αμέλεια και παρακινεί στο πονηρό ακόμα και τους ενάρετους.

Κακός θυμός είναι ο άκαιρος, ο αναίτιος, ο εμπαθής και ο υπερβολικός. Δεν πρέπει να θυμώνει κανείς χωρίς αιτία, και... μάλιστα σοβαρή, ούτε με εσωτερική ταραχή, ούτε περισσότερο απ΄όσο επιβάλλουν οι περιστάσεις. Ένας τέτοιος θυμός είναι αμαρτία, γιατί ξεφεύγει από τα όρια που επιβάλλει ο επιδιωκόμενος ηθικός σκοπός.

Η συγκλονιστική κοίμηση και ταφή του Μεγάλου Ντοστογιέφσκι (9 Φεβρουαρίου 1881)

Αρχιερέας Αντρέι Τκάτσεφ

«Στη σειρά «Ο θάνατος των αξιοσημείωτων ανθρώπων» θα μιλήσουμε για τον θάνατο του Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το 1881 αυτός ο άνθρωπος βρήκε ειρήνη. Το ενδιαφέρον με τον θάνατό του είναι ότι ήταν ένας από τους λίγους στους οποίους διαβάστηκε το Ευαγγέλιο πριν από το θάνατό του. Σύμφωνα με διαφορετικές πηγές – διαφορετικά κείμενα. Σε μερικά βιβλία από τη σειρά ZhZL, είδα ότι η σύζυγός του Άννα Γκριγκόριεβνα του διάβασε «Η Παραβολή του Άσωτου Υιού». Και σε άλλες πηγές – το Ευαγγέλιο του Μάρκου, το βάπτισμα του Ιησού Χριστού.

Αλλά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πέθανε υπό τους ήχους του Ευαγγελίου και είπε πολύ σημαντικά λόγια στη γυναίκα του: «Άνια, δεν σε απάτησα καν στις σκέψεις μου». Τα παιδιά ήρθαν σε αυτόν για ευλογία, τα ευλόγησε και έδωσε την ψυχή του στον Θεό, αυτός ο καταναλωτικός πρώην κατάδικος, μαραμένος, εξουθενωμένος, για τον οποίο οι κριτικοί έλεγαν ότι, με ένα πουκάμισο χωρίς κόκαλα, γονατίζει μπροστά στον Θεό για όλη την ανθρωπότητα.

Ὁμιλία εἰς τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους τοῦ θαυματουργοῦ (10 Φεβρουαρίου)

Ὁμιλία, σὺν Θεῷ ἁγίῳ, εἰς τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους τοῦ θαυματουργοῦ

Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

Μαρτύριο Αγίου Χαραλάμπους. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β ‘

Χαράλαμπος ὁ πανθαύμαστος καὶ πανάριστος ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ, ἡ χαρμοσύνη τῶν ἀγγέλων, τὸ καύχημα τῶν πιστῶν, τὸ στήριγμα τῶν κλονουμένων, τὸ νοητὸ ἄνθος τοῦ παραδείσου, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ πηγὴ τῶν θαυμάτων, ὁ μιμητὴς τοῦ Δεσπότου, ὁ τῆς θεϊκῆς χαρᾶς καὶ χάριτος καὶ λάμψεως ἐπώνυμος, ὁ πολιοῦχος καὶ τούτου τοῦ εὐλογημένου καὶ ἀκριτικοῦ χωριοῦ τῆς Δένειας, συνεκάλεσε κι ἐφέτος τὴν παροῦσα ὁμήγυρη μαζὶ καὶ πανήγυρη στὸν παλαιὸ αὐτὸ ἱερὸ ναό του, γιὰ νὰ τοῦ ἀπονείμουμε τὴν πρέπουσα τιμή, ὡσὰν φιλοπάτορες καὶ φιλομάρτυρες υἱοί, καὶ νὰ δοξάσουμε δι᾿ αὐτοῦ τὸν Παντοδύναμο Κύριο, τὸν στεφανίτη τῶν μαρτύρων, ποὺ δοξάζεται μέσῳ τῶν ἁγίων Του, καὶ τοὺς δοξάζει ἀφθονοπάροχα στὴ γῆ καὶ στὸν οὐρανὸ.

«Ἑλληνικά, μιὰ γλῶσσα ἀπὸ στρώματα φωτὸς» / Ἀφιέρωμα γιὰ τὴν Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας

 

Στὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ γιὰ τὴν Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἡ Πατριαρχικὴ Σχολὴ τῆς Ἁγίας Σιῶν (τὸ ἑλληνορθόδοξο Γυμνάσιο-Λύκειο τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων), δημιούργησε ἕνα βίντεο-δοκίμιο γιὰ τὴν μακραίωνη παρουσία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὰ ἀκριτικὰ μέρη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῶν Ἁγίων Τόπων, ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ φτάνοντας μέχρι τα σήμερα.

Κείμενα ποὺ ἀκούγονται κατὰ σειρὰ στὸ βίντεο:...

1ο: Ἰδιόμελο Θεοφανείων "Σήμερον ἁγιάζεται ἡ κτίσις" - Ποίημα ἁγίου Σοφρωνίου, Πατριάρχη Ἱεροσολύμων (6ος αἰῶνας μ.Χ.)

2ο: Α΄ Στάση Χαιρετισμῶν τῆς Θεοτόκου, ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο. Ποίημα Ρωμανοῦ του Μελωδοῦ, (7ος αἰῶνας μ.Χ.)

3ο: Ἔπος τοῦ Βασιλείου Διγενῆ Ἀκρίτα - Σύνθεση ἀνωνύμου (11ος - 12ος αἰῶνας μ.Χ.)

4ο: "Δέησις" - Ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καβάφη (1898 μ.Χ.)

Μαζὶ μὲ ἐνενῆντα σχολεῖα ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ὁμογένεια, ἐξακόσιους μαθητὲς καὶ ἑκατόν-ὀγδόντα ἐκπαιδευτικούς, ἡ Σχολή μας συμμετέχει μὲ τὸν δικό της τρόπο στὴν 1η Συνάντηση γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα στὶς 8 καὶ 9 Φεβρουαρίου 2026!

Μουσική: "Subfeelings" - Τάσος Πούλιος

Ἐπιμέλεια: Ἰωάννης Καρανικόλας

Απόβλητα της κοινωνίας οι ηλικιωμένοι;

Η ΖΥΡΙΧΗ ΛΕΕΙ «ΝΑΙ» ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

Απόβλητα της κοινωνίας οι ηλικιωμένοι;

Στὶς 2 Φεβρουαρίου 2026 τὸ Καντονικὸ Συμβούλιο τῆς Ζυρίχης πῆρε μία ἀπόφαση ποὺ θὰ ἔκανε ἀκόμα καὶ τὸν πιὸ ψυχρὸ ὑλιστὴ νὰ ἀνατριχιάσει, ἂν εἶχε ἀκόμα ἴχνος συνείδησης. Με ψήφους 108 ὑπὲρ καὶ 63 κατὰ ἐνέκρινε σὲ πρώτη ἀνάγνωση ἕναν νόμο ποὺ ὑποχρεώνει ὅλα τὰ γηροκομεῖα, τὰ κέντρα φροντίδας ἡλικιωμένων καὶ τὰ νοσοκομεῖα τοῦ καντονίου νὰ ἀνέχονται στοὺς χώρους τους τὴν ὑποβοηθούμενη αὐτοκτονία. Δὲν πρόκειται γιὰ προαιρετικὴ ἐπιλογή, ἀλλὰ γιὰ νομικὴ ὑποχρέωση ἀνοχῆς.

Ὅταν ἕνας ἡλικιωμένος ἢ ἕνας ἄρρωστος θελήσει νὰ καλέσει τὶς ὀργανώσεις Ἔξοδος (Exit) ἢ Ἀξιοπρέπεια (Dignitas), τὸ ἵδρυμα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀρνηθεῖ. Ἀκόμα καὶ τὰ ἰδιωτικὰ ἢ θρησκευτικὰ γηροκομεῖα, ποὺ μέχρι χθὲς ἐπικαλοῦνταν τὴν πίστη τους, τώρα ἀναγκάζονται νὰ ἀνοίξουν τὶς πόρτες τους. Οἱ βουλευτές τῆς Εὐαγγελικῆς Λαϊκῆς Ἕνωσης (EDU) καὶ τοῦ Εὐαγγελικοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος (EVP) διαμαρτυρήθηκαν μάταια, καθὼς ἡ πλειοψηφία τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν, τῆς Ἐναλλακτικῆς Λίστας, τῶν Πρασίνων καὶ ἄλλων κομμάτων τοὺς προσπέρασε.

Θεία Κοινωνία. Πόσον συχνά πρέπει νά κοινωνῶμεν

Πολλὲς φορὲς ἐρωτήθηκα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Ἡ Θεία Κοινωνία ἢ Θεία Μετάληψη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια ποὺ σύστησε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, πρὶν ἀπὸ τὰ Ἅγια Πάθη του, ὁ Κύριος σύστησε καὶ παρέδωσε τὸ μέγιστο αὐτὸ Μυστήριο στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια ὑπῆρξαν τὰ ἀκόλουθα. Ἀφοῦ πῆρε ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ) εἶπε: «Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ Σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», καὶ κατόπιν, ἀφοῦ πῆρε τὸ ποτήρι μὲ τὸ κρασὶ εἶπε : «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα μου, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος παρέδωσε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καί, διὰ μέσου αὐτῶν, στὴν Ἐκκλησία τὸ σωτήριο Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

Επιστροφή από την εξορία (π. Alexander Schmemann)

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Την τρίτη Κυριακή της προετοιμασίας μας για τη Μεγάλη Σαρακοστή διαβάζουμε την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 1 5, 11 ‐32). Η παραβολή τούτη μαζί με τους ύμνους της ημέρας αυτής μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από την εξορία. Ο άσωτος γιος, λέει το Ευαγγέλιο, πήγε σε μια μακρινή χώρα και κει σπατάλησε ότι είχε και δεν είχε.

Μια μακρινή χώρα! Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα πρέπει να αποδεχτούμε και να τον οικειοποιηθούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγιση μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δε θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Και αυτός που νιώθει «σαν στο σπίτι του» σʹ αυτόν τον κόσμο και στη ζωή του κόσμου τούτου, που έμεινε άτρωτος από τη νοσταλγία για μια άλλη πραγματικότητα, αυτός δε θα καταλάβει τι είναι μετάνοια.

Γέρων Νίκων: Γνώρισα Άγιους και Δαιμονισμένους | Μετάνοια και Εξομολόγηση

O Γέρων Νίκων – την Ευλογία τυυ να έχουμε- ομιλεί με λόγια απλά αλλά πνευματικά, για πραγματικά περιστατικά που έζησε στο Άγιο Όρος αλλά και για τη τρομερή δύναμη της Εξομολογήσεως, της Μετανοίας και της Θείας Κοινωνίας. Τα πάθη μας, τον πόλεμό μας και το δρόμο για τη Σωτηρία μας.

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nικηφόρου (9 Φεβρουαρίου)

Tον εκ παλαιού, κλητικόν Nικηφόρον,

Tμηθέντα γνώθι, πρακτικόν Nικηφόρον.

Φασγάνω αμφ’ ενάτη Nικηφόρε δειροτομήθης.

Μαρτύριο Αγίου Νικηφόρου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο Άγιος Mάρτυς Nικηφόρος ήτον κατά τους χρόνους Oυαλλεριανού και Γαληΐνου των βασιλέων, εν έτει σξ΄ [260], ιδιώτης κατά την τύχην. Oύτος λοιπόν είχε φιλίαν υπερβολικήν με κάποιον Σαπρίκιον Iερέα της εν Aντιοχεία Eκκλησίας. O οποίος ύστερον εξ αιτίας τινός, μάλλον δε εκ διαβολικής ενεργείας, εμίσησε τον Άγιον, και εχθρός αυτού έγινεν αφιλίωτος. Όθεν ο Άγιος Nικηφόρος πολλαίς φοραίς εμεταχειρίσθη μεσίτας, και έβαλε διαλλακτάς εις αυτόν, ζητών συγχώρησιν, και την παλαιάν φιλίαν ανακαλούμενος. O δε Σαπρίκιος τελείως δεν ήθελε να συγχωρήση τον φίλον του, αλλ’ εφύλαττε την έχθραν και την μνησικακίαν εις την καρδίαν του. Mίαν φοράν δε επιάσθη ο Σαπρίκιος από τους ειδωλολάτρας, ως Xριστιανός και ως Iερεύς των Xριστιανών, και εφέρετο εις το να βασανισθή. Tότε ο θείος Nικηφόρος στοχασθείς, ότι ήτον καιρός αρμόδιος διά να ελευθερώση τον Σαπρίκιον από την έχθραν, έτρεξε και έπεσεν εις τους πόδας του, παρακαλώντας διά να τον συγχωρήση, και μόλον οπού αυτός ο ευλογημένος δεν ήτον αίτιος της τοιαύτης έχθρας. Eπειδή όμως δεν εισηκούετο, διά τούτο πολλαίς φοραίς επρόφθαινεν ο αοίδιμος εις τον δρόμον, και έπιπτεν εις τους πόδας του, ζητώντας συγχώρησιν. O δε σαπρός Σαπρίκιος, αδυσώπητος εστέκετο, και να καμφθή δεν εβούλετο.

Του «Ασώτου» σήμερα… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Του «Ασώτου» σήμερα…

Και μην νομίζεις ότι στη ζωή σου δεν θα τα κάνεις θάλασσα ποτέ… Μην νομίζεις ότι δεν θα έρθει εκείνη η ώρα, που θα συνειδητοποιήσεις ότι έχεις αποτύχει…

Του «Ασώτου» σήμερα…

Και πάντα θα υπάρχουν κάποιοι, που θα σου κάνουνε παρέα, μόνο για όσο θα έχουνε από σένα κάποιο κέρδος. Μόνο για όσο θα διασκεδάζετε μαζί. Και μόλις θα βρίσκεσαι σε κάποια ανάγκη, θα σου γυρνάν την πλάτη και θα σε πετάνε στα γουρούνια…

Του «Ασώτου» σήμερα…

Και πάντοτε κάποιος «μεγάλος αδερφός» γύρω σου, θα νιώθει παραπονεμένος. Δε θα σε συγχωρεί εύκολα για τα λάθη σου. Δεν θα χαίρεται στην Ανάσταση σου…

Του «Ασώτου» σήμερα…

Και λάθη θα κάνεις. Και θα σου γυρίσουν την πλάτη στην ανάγκη Άνθρωποι. Και θα σε ζηλεύουν «αδερφοί μεγάλοι».

Εσύ όμως να μην απελπίζεσαι ποτέ…

Γιατί πάντα θα υπάρχει ένα Σπίτι πίσω και μια αγκαλιά ενός Πατέρα να σε περίμενει…

Του «Ασώτου» σήμερα…

Χρόνια πολλά αδερφοί.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ: Ὁ σωσμένος Ἄσωτος

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Θὰ γίνη κάποτε λιμός», εἶπε ὁ προφήτης θρηνώντας τὴν Ἱερουσαλήμ, «ὄχι πείνα ἄρτου καὶ ὕδατος, ἀλλὰ πείνα γιά τὸν λόγο τοῦ Κυρίου». Εἶναι δέ ὁ λιμὸς στέρησις καὶ συγχρόνως ὄρεξις τῆς ἀναγκαίας τροφῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάτι χειρότερο καὶ ἀθλιώτερο ἀπὸ αὐτὴν τὴν πείνα; ὅταν δηλαδὴ κάποιος, ἐνῶ στερεῖται τ’ ἀναγκαία γιά τὴν σωτηρία, δέν ἔχει συναίσθησι τῆς συμφορᾶς, ἐπειδὴ δέν ἔχει ὄρεξι γιά τή σωτηρία.

Ὅποιος πεινᾶ καὶ δέν διαθέτει τ’ ἀναγκαία, τριγυρίζει ἀναζητώντας ἕνα κόμματι ψωμιοῦ ὁπουδήποτε· κι’ ἂν εὕρει μουχλιασμένο ζυμάρι, ἢ τοῦ προσφερθεῖ κάποιος ἄρτος ἀπὸ κεχρὶ ἢ ἀπὸ πίτουρα ἢ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα εἴδη τροφῆς, χαίρεται τόσο πολύ, ὅσο ἐπονοῦσε προηγουμένως πού δέν εὕρισκε.

Ὅποιος ἐπίσης ἔχει πνευματικὴ πείνα, δηλαδὴ στέρηση καὶ συγχρόνως ὄρεξη γιά πνευματικὲς τροφές, τριγυρίζει ἀναζητώντας αὐτόν πού ἔχει ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ χάρισμα τῆς διδασκαλίας· κι’ ἂν εὕρει, τρέφεται εὐφρόσυνα μὲ τὸν ἄρτο τῆς ζωῆς τῆς ψυχῆς, δηλαδὴ μὲ τὸν σωτήριο λόγο, ποὺ ὅποιος τὸν ἀναζητεῖ ἕως τὸ τέλος δέν πρόκειται νά μὴν τὸν εὕρει· «διότι ὅποιος αἰτεῖ λαμβάνει καὶ ὅποιος ἀναζητεῖ εὑρίσκει, καὶ στόν κρούοντα θ’ ἀνοίγει ἡ θύρα», εἶπε ὁ Χριστός.