(από το «Υπόμνημα εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον», ομιλία ΞΣΤ΄)
«Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἱεριχὼ ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς. καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει, ἔκραξαν λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ. ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν· οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ (:και ενώ αυτοί έβγαιναν από την Ιεριχώ, Τον ακολούθησε πλήθος λαού πολύ. Και ιδού δύο τυφλοί που κάθονταν κοντά στο δρόμο, όταν άκουσαν ότι ο Ιησούς περνά, άρχισαν να φωνάζουν και να λένε: “Ελέησέ μας, Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ, που για σένα μίλησαν οι προφήτες”. Το πλήθος όμως του λαού τούς μάλωσε για να σιωπήσουν, για να μην ενοχληθεί ο Ιησούς με τις φωνές τους. Αυτοί όμως πιο πολύ φώναζαν και έλεγαν: “Ελέησέ μας, Κύριε, απόγονε του Δαβίδ”)»[Ματθ.20,29-34].
Για 17η συνεχόμενη Κυριακή οι Υγιειονομικοί σε αναστολή Αθήνας και Πειραιά, χωρίς μισθό, καλούμε όλους τους συμπολίτες που επιθυμούν ένα καλύτερο αύριο να στηρίξουν τον αγώνα μας.
Υπέρ της ελευθερίας
Υπέρ του αυτεξούσιου.
«Η εμπιστοσύνη στον Θεό είναι μια συνεχής μυστική προσευχή που φέρνει αθόρυβα τις δυνάμεις του Θεού εκεί που χρειάζονται και την ώρα που χρειάζονται».
Στις μέρες μας ήδη καλλιεργείται καί βιοϋται μέσα στόν κόσμο ή κατ’ εξοχήν Μεγάλη Αποστασία, περί της όποιας μιλούν καί προφητεύουν σαφώς, τόσον ή Αγία Γραφή όσον καί οι θείοι Πατέρες.
Αυτή ή παρουσιαζόμενη σήμερα όλως ιδιάζουσα ποιοτικώς καί ποσοτικώς Αποστασία μέ κριτήριο τά όσα ορίζει ό Νόμος καί ό Λόγος του Θεού, προετοιμάζει καί καλλιεργεί μετά βεβαιότητος εκείνο τό σαθρό, διεφθαρμένο καί εξαθλιωμένο υπόβαθρο, μέσα από τό όποιο θα δυνηθεί να αναδυθεί καί να αναφανεί ό προφητευμένος από τις Γραφές καί τούς Αγίους, ό Έσχατος Αντίχριστος!
Αυτή ή εκ Θεού Αποστασία στις μέρες μας, καλπάζει μετά συνεχώς επαυξανόμενης ταχύτητος καί θλιβεράς τραχύτητος γιά να καταλήξη πρός τήν άνευ προηγουμένου άκροτάτην αιχμήν της, άναφορικώς, όχι μόνο ώς πρός τό «κοσμοθεωρητικό», αλλά, κατά άναπόδραστον συνέπειαν, καί ώς πρός τό «πρακτικό» καί τό «ηθικό» πεδίο!
1922-2022: Ένας αιώνας από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Από το ξερίζωμα στην ουσία του Ελληνισμού από την Τουρκία. Γι’ αυτή την καταστροφή έχουν γραφτεί πολλά, έχουν ειπωθεί πολλά και θα συνεχίζουν να γράφονται και να λέγονται, για μια περίοδο όπου η Ελλάδα δοκιμάστηκε σκληρά…
Τις ημέρες αυτές εντονότερα αναπολούμε τί είχαμε και τί χάσαμε στη Μικρά Ασία. Ξεριζώθηκε ο Ελληνισμός, που άνθησε εκεί για 3.000 χρόνια. Άντεξε σε πολλούς κατακτητές: Πέρσες, Ρωμαίους, Άραβες, Οθωμανούς, και διατήρησε την ταυτότητά του. Ο Χριστιανισμός καλλιεργήθηκε και καρποφόρησε σε αυτά τα μέρη, αναδεικνύοντας Μάρτυρες και Ομολογητές της Πίστεως, όπως και Πατέρες της Εκκλησίας, που διατύπωσαν τα δόγματα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας.
Τίποτε δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από τον θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι’ αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου» (Β' Κορ. 6, 16)…
Ποιοί λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιό αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι;
Δεν βρίσκονται όλα τ’ αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ’ αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο τον Θεό!
Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σ’ όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή τους έχουν την πίκρα! Η ανέγερση του πύργου της ευτυχίας έξω από την καρδιά μας, μοιάζει με οικοδόμηση κτιρίου σε έδαφος που σαλεύεται από συνεχείς σεισμούς. Σύντομα ένα τέτοιο οικοδόμημα θα σωριαστεί στη γη…
Αδελφοί μου! Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό. Εξετάστε την καρδιά σας και δείτε την πνευματική της κατάσταση.
Μήπως έχασε την παρρησία της προς τον Θεό; Μήπως η συνείδηση διαμαρτύρεται για παράβαση των εντολών Του; Μήπως σας κατηγορεί για αδικίες, για ψέμματα, για παραμέληση των καθηκόντων προς τον Θεό και τον πλησίον; Ερευνήστε μήπως κακίες και πάθη γέμισαν την καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αυτή σε δρόμους στραβούς και δύσβατους;…
Δυστυχώς, εκείνος που παραμέλησε την καρδιά του, στερήθηκε όλα τα αγαθά κι έπεσε σε πλήθος κακών. Έδιωξε την χαρά και γέμισε με πίκρα, θλίψη και στενοχώρια. Έδιωξε την ειρήνη και απόκτησε άγχος, ταραχή και τρόμο. Έδιωξε την αγάπη και δέχθηκε το μίσος. Έδιωξε, τέλος, όλα τα χαρίσματα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος που δέχθηκε με το Βάπτισμα και οικειώθηκε όλες τις κακίες εκείνες, που κάνουν τον άνθρωπο ελεεινό και τρισάθλιο.
Αδελφοί μου! Ο Πολυέλεος Θεός θέλει την ευτυχία όλων μας και σ’ αυτή και στην άλλη ζωή. Γι’ αυτό ίδρυσε την Αγία Του Εκκλησία. Για να μας καθαρίζει αυτή από την αμαρτία, να μας αγιάζει, να μας συμφιλιώνει μαζί Του, να μας χαρίζει τις ευλογίες του ουρανού.
Η Εκκλησία έχει ανοιχτή την αγκαλιά της, για να μας υποδεχθεί. Ας τρέξουμε γρήγορα όσοι έχουμε βαριά τη συνείδηση. Ας τρέξουμε και η Εκκλησία είναι έτοιμη να σηκώσει το βαρύ φορτίο μας, να μας χαρίσει την παρρησία προς τον Θεό, να γεμίσει την καρδιά μας με ευτυχία και μακαριότητα…
Κάνε την καρδιά σου κήπο αρετών και όχι έρημο παθών!
Σχόλιο Ε.Ν.: Ο Θεός ζητά από εμάς την έμπρακτη μετάνοιά μας. Δεν έχει σημασία αν θα χάσουμε τον δρόμο μας, αλλά το αν θα προλάβουμε να μετανοήσουμε. Ο Πέτρος αρνήθηκε τον Κύριο, αλλά μετανόησε. Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία έζησε τα νιάτα της ως πόρνη, αλλά μετανόησε. Το ίδιο και πολλοί άλλοι Άγιοι, όπως ο σημερινός Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης. Ας φροντίσουμε, επομένως, να μιμηθούμε τους Αγίους μας, όχι φυσικά στο να τους ανταγωνιστούμε στις πτώσεις τους με δήθεν σκοπό να μετανοήσουμε αργότερα... αλλά να μετανοήσουμε χωρίς αργοπορία, γιατί ακόμα και με θεωρητικά μικρότερα αμαρτήματα κινδυνεύουμε να χάσουμε την ψυχή μας. Και η αμετανοησία, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος και δεν θα συγχωρεθεί ούτε σε αυτόν τον αιώνα ούτε στους αιώνες των αιώνων (Ματθ. ιβ' 1-32, Μκ. γ' 28-30, Λκ., ιβ΄10).
Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος Εκπαιδευτικός
Μέσα στη σεπτή χορεία των οσίων και μαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας εξέχουσα θέση κατέχει ο τιμώμενος στις 22 Ιανουαρίου Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης.
Ο ένδοξος και πολύαθλος αυτός οσιομάρτυς του 7ου μ.Χ. αιώνα, αφού γνώρισε τον Χριστό, εγκατέλειψε πλούτη και αξιώματα, ενεδύθηκε το μοναχικό σχήμα, ομολόγησε με παρρησία τη χριστιανική του πίστη και επισφράγησε την επίγεια ζωή του με το ένδοξο μαρτύριο του.
Η πρόσφατη παρουσία του Ερντογάν στην Αλβανία την ημέρα όπου εκεί τιμάται ο Καστριώτης- Σκεντέρμπεης, ο ήρωας της αντίστασης των Χριστιανών εναντίον των Οθωμανών κατακτητών, υπενθύμισε για ακόμη μία φορά την τουρκική παρουσία στα Βαλκάνια.
Ήδη από τις αρχές της δεκαετίες του 1990 οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές στις χώρες της χερσονήσου του Αίμου, δημιούργησαν νέες συνθήκες τις οποίες έσπευσε να επωφεληθεί η Τουρκία. Στην πρώτη περίοδο που ακολούθησε την πτώση των καθεστώτων στην περιοχή, δημιουργήθηκε από την τουρκική πολιτική ένα πλαίσιο επανασύνδεσης με το οθωμανικό παρελθόν, με τους τουρκικούς πληθυσμούς και τις ομόθρησκες κοινότητες. Συνδυασμένη με την πάντα παρούσα κεμαλική διάσταση, το Ισλάμ και η Οθωμανική κληρονομιά.
Συνεχίσετε να υπομένετε τον απίστευτο κόπο μας, που χωρίς τον Χριστό είναι ακατόρθωτος. Οδός μας είναι να «θυσιάσουμε» τη ζωή μας για χάρη της ζωής των άλλων. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από εκείνη, κατά την οποία η ψυχή του ανθρώπου είναι έτοιμη για κάθε είδους θάνατο προς όφελος του πλησίον.
