Σάββατο 16 Μαΐου 2026

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: Ὁμιλία εἰς τὸν τυφλόν

«Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς. Καί ἠρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί του, λέγοντες· Διδάσκαλε, ποῖος ἥμαρτεν, αὐτός ἤ οἱ γονεῖς του, ὥστε νά γεννηθῇ τυφλός;»


1.«Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς». Ἐπειδή εἶναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος καί φροντίζει διά τήν σωτηρίαν μας καί θέλων νά κλείσῃ τά στόματα τῶν ἀχαρίστων, δέν παραλείπει νά κάνῃ ἀπό ἐκεῖνα πού ἔπρεπε νά κάνῃ καί ἄν ἀκόμη κανείς δέν τόν ἐπρόσεχεν. Αὐτό λοιπόν γνωρίζων καλά καί ὁ προφήτης ἔλεγεν· «Διά νά δικαιωθῇς μέ τούς λόγους σου καί νά νικήσῃς μέ τήν κρίσιν σου» (Ψαλμ. 50,6).

Διά τοῦτο λοιπόν καί ἐδῶ, ἐπειδή δέν ἐδέχθησαν τό ὑψηλόν νόημα τῶν λόγων του, ἀλλά τόν ὠνόμασαν καί δαιμονισμένον καί ἐπεχείρουν καί νά τόν φονεύσουν, ἀφοῦ ἐξῆλθεν ἀπό τόν ναόν, θεραπεύει τόν τυφλόν, καί καταπραύνων τήν ὀργήν των μέ τήν ἀπουσίαν του καί μέ τήν πραγματοποίησιν τοῦ θαύματος μαλακώνων τήν σκληρότητα καί τήν ἀσπλαχνίαν των καί κάμνων πιστευτούς τούς λόγους του· καί τό θαῦμα πού κάμνει δέν εἶναι τυχαῖον, ἀλλά τότε συνέβη διά πρώτην φοράν. Καθ̉ ὅσον λέγει· «Ποτέ πρίν δέν ἠκούσθη, ὅτι ἤνοιξε κάποιος τούς ὀφθαλμούς τυφλοῦ ἐκ γενετῆς» (Ἰω. 9,32)· διότι ἴσως κάποιος νά ἤνοιξε τούς ὀφθαλμούς τυφλοῦ, ἐκ γενετῆς ὅμως ὄχι ἀκόμη. Καί τό ὅτι ἐξελθών ἀπό τόν ναόν, ἦλθεν ἐπίτηδες νά κάνῃ τό θαῦμα γίνεται φανερόν ἀπό τό ἑξῆς· αὐτός δηλαδή εἶδε τόν τυφλόν, καί δέν προσῆλθε πρός αὐτόν ὁ τυφλός, καί μέ τόσην προσοχήν τόν εἶδεν, ὥστε καί εἰς τούς μαθητάς νά κάνῃ ἐντύπωσιν.

Μια εικονίτσα στο θρανίο. ΣΥ-ΓΚΛΟ-ΝΙ-ΣΤΙ-ΚΟ κείμενο του Η.Λιαμή


Ηλίας Λιαμής, Πρόεδρος Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων και Μουσικών Συνόλων της Εκκλησίας της Ελλάδος, Καθηγητής Ελληνογαλλικής Σχολής “ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ”

Η επιτήρηση στις κάθε λογής γραπτές εξετάσεις αποτελεί για τους καθηγητές μια ώρα δύσκολη. Ενώ η ματιά, με στόχευση ιέρακος, αναζητά την παρανομία και επιβλέπει το αδιάβλητον της διαδικασίας, ο νους αναζητά απασχόληση, προκειμένου να περάσει ένα από τα πιο μονότονα τρίωρα όλης της σχολικής χρονιάς. Έτσι, η σκέψη, άλλοτε ταξιδεύει στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, (τι είναι ζωή, τι είναι θάνατος, ματαιότης ματαιοτήτων κ.λ.π.), άλλοτε ανακεφαλαιώνει τον προγραμματισμό των θερινών διακοπών, άλλοτε κατηγοριοποιεί τις εκκρεμότητες του σπιτιού και άλλοτε αφήνεται στη νοσταλγία. Αυτό το τελευταίο είναι το πιο περίεργο και συνάμα το πιο αντιφατικό, καθώς η γλυκιά ανάμνηση των μαθητικών χρόνων συνδυάζεται με την πικρή συνειδητοποίηση του χρόνου που περνά με ταχύτητα διαστημική.

Φέτος σκέφτηκα να πρωτοτυπήσω: Περπατώντας ανάμεσα στα θρανία, παρατηρούσα αυτά τα λίγα προσωπικά μαθητικά είδη που επιτρέπονται στις εξετάσεις και βάλθηκα, απ΄ αυτά, να ψυχολογήσω το κάθε παιδί και να βγάλω συμπέρασμα για το περιβάλλον του. Και ιδού, την ώρα αυτής της περιδιάβασης, μεταξύ, συνολικά, 300 πάνω κάτω παιδιών για φέτος, σε ένα, μόνο σε ένα θρανίο, είδα μια μικρή εικονίτσα. Αιφνιδιάστηκα γιατί, ακόμη και αυτή η μοναδική εξαίρεση, είχε αποκλειστεί εντελώς στο μυαλό μου. Και θυμήθηκα πως, μόλις(;) 40 χρόνια πριν, τα μισά τουλάχιστον παιδιά, εν ώρα εξετάσεων, είχαμε μπροστά μας από μια εικονίτσα.

Οι δοκιμασίες είναι ωφέλιμες σε όλους ανεξαιρέτως...


Οι αγωνιστές δοκιμάζονται, γιά νά αυξήσουν τόν πνευματικό τούς πλούτο...

Οι χλιαροί, για νά αναγκαστούν νά προφυλάξουν τόν εαυτό τούς από εκείνα πού τούς βλάπτουν.

Οι κοιμισμένοι, γιά νά ξυπνήσουν.

Οι απομακρυσμένοι,γιά νά... ξαναπλησιάσουν τόν Θεό...

Καί οι Φίλοι Τού Θεού γιά νά μπορέσουν νά μπούν με παρρησία στόν Παράδεισο, αφού θά έχουν τόσα υπομείνει γιά τόν Θεό.

Όσιος Εφραίμ ό Σύρος

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Απολιγνιτοποίηση: Οριστικό λουκέτο στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου – Για «έγκλημα» μιλούν οι εργαζόμενοι


Η ΔΕΗ προχωρά ακάθεκτη στην πλήρη παύση της λιγνιτικής δραστηριότητας στη χώρα έως το τέλος του 2026

Στον τερματισμό λειτουργίας του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, του μεγαλύτερου και ιστορικότερου λιγνιτικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, αλλά και ολόκληρης της νοτιοανατολικής Ευρώπης, προχωρά η ΔΕΗ, στο πλαίσιο της απολιγνιτοποίησης, με τους εργαζόμενους να κάνουν λόγο για εγκληματική πολιτική.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της ΔΕΗ, οι μονάδες του σταθμού που κατέγραψε μια πορεία 42 ετών, δεν αποξηλώνονται άμεσα, αλλά θα παραμείνουν έως τον Μάρτιο του 2027 σε καθεστώς «ψυχρής εφεδρείας», διατηρώντας τη δυνατότητα επανενεργοποίησης, σε περίπτωση ανάγκης για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως αλλάζει ο σχεδιασμός της πλήρους παύσης της λιγνιτικής δραστηριότητας έως το τέλος του 2026. Κι αυτό, παρά το γεγονός της σφοδρής ενεργειακής κρίσης που πλήττει ολόκληρο τον πλανήτη, ένεκα του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου



ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η ηπειρωτική γη, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα και η Βαλκανική, ανάδειξε πολλούς Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Στις τραχιές και απομονωμένες ηπειρώτικες περιοχές οι Ορθόδοξοι Έλληνες καλλιέργησαν και κράτησαν το θησαυρό της αληθινής μας πίστεως στο Χριστό και έδωσαν την μαρτυρία τους, όταν χρειάστηκε, μη λογαριάζοντας το κόστος της ομολογίας τους, το οποίο συχνά άγγιζε και αυτή τη ζωή τους. Ένας από τους καλλίνικους ηπειρώτες Νεομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου, ένας ηρωικός και γενναίος αθλητής του Χριστού.

Γεννήθηκε στο Μέτσοβο στις αρχές του 17ου αιώνα. Το επώνυμό του ήταν Μπασδάνης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι του ενέπνευσαν από παιδί την πίστη στο Χριστό και την Ορθοδοξία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα σε απερίγραπτη φτώχεια και ταλαιπωρίες. Όταν μεγάλωσε, πήρε την ευχή των γονέων του και κατέβηκε στα Τρίκαλα, για να αναζητήσει καλλίτερες συνθήκες ζωής.

Μνήμη των Αγίων Αββάδων των εν τη Μονή του Αγίου Σάββα υπό των Βλεμμύων αναιρεθέντων (16 Μαΐου)

Oι Άγιοι Aββάδες οι εν τη Mονή του Aγίου Σάββα, υπό των Bλεμμύων ξίφει τελειούνται1

Σους Σώτερ άρνας ως οδούσι ταις σπάθαις,
Mάνδρας έσω κτείνουσιν εισδύντες λύκοι.


Άγιοι Αββάδες οι εν τη μονή του 
Αγίου Σάββα αναιρεθέντες

Σημείωση

1. Όσον από το δίστιχον τούτο ιαμβικόν, άλλοι φαίνονται να ήναι οι Aββάδες ούτοι, από εκείνους οπού εορτάζονται κατά την εικοστήν του Mαρτίου, και εν τη αυτή Mονή του Aγίου Σάββα αναιρεθέντες. Φαίνεται γαρ, ότι πολλάκις επατήθη το Mοναστήριον του Aγίου Σάββα υπό διαφόρων βαρβάρων, Περσών δηλαδή και Bλεμμύων και Aγαρηνών, και όρα σελ. 1189 της Δωδεκαβίβλου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Θεοδώρου του Hγιασμένου (16 Μαΐου)

Δώρόν σε θείον Θεόδωρε δεικνύει,
Eν Aγίοις Άγιος ηγιασμένε.
Tη δε γε ενδεκάτη Θεόδωρος αφίπτατο γαίης.


Άγιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος. 
Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην 
Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσα (Κοσσυφοπέδιο)

Oύτος ο μακάριος Θεόδωρος ήκμασεν εν έτει τξ΄ [360], επί Iουλιανού του παραβάτου. Eπειδή δε εμελέτησε τον Nόμον του Θεού, και όλος καθαρισθείς διά της απαθείας, έγινε σκεύος εύχρηστον του Aγίου Πνεύματος, διά τούτο και της μεγίστης κλήσεως ηξιώθη, Hγιασμένος γαρ ωνομάσθη. Mαθητής δε χρηματίσας του μεγάλου Πατρός Παχωμίου, ομότροπος και των αρετών εκείνου μιμητής και ζηλωτής ανεδείχθη. Όθεν το του Aββακούμ ειπείν, αφ’ ου κατεπτόησεν ούτος τα σκηνώματα των νοητών Aιθιόπων, ήτοι των ζοφερών δαιμόνων, και διέκοψεν ως εν εκστάσει τας κεφαλάς αυτών, απήλθε προς Θεόν, ίνα απολαύση τους στεφάνους διά τους κόπους και ιδρώτας, οπού έχυσεν υπέρ της αρετής. Προ του δε να αναπαυθή, ιάτρευσε κάθε νόσον, ήτοι πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι ολιγοχρόνιον ασθένειαν. (Όρα περί αυτού εις τον Bίον του Aγίου Παχωμίου εν τη Kαλοκαιρινή1.)

Σημείωση

1. Περιττώς δε ευρίσκεται εδώ παρά τοις τετυπωμένοις Mηναίοις και τω εκδεδομένω Συναξαριστή το Συναξάριον του Aγίου Γεωργίου Eπισκόπου Mιτυλήνης. Tούτο γαρ προεγράφη κατά την εβδόμην του Aπριλλίου, ότε και εορτάζεται.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

Ευγ. Σαρηγιαννίδη : Πίσω από την "βιτρίνα" ενός ακόμη κοινωνικού σοκ, με νέα παιδιά

 

Η ψυχολόγος και Επιστημονική Διευθύντρια του Δικτύου Psy-Counsellors, Ευγενία Σαρηγιαννίδη, σε μια συζήτηση αποκάλυψη στον 984. 

Με αφορμή την τραγωδία στην Ηλιούπολη με τις δύο 17χρονες μιλάει για την πλήρη απονοηματοδότηση της κοινωνίας σε ένα περιβάλλον πολιτικής- κοινωνικής- οικονομικής δυστοπίας και ψυχολογικής κανονικοποίησης της βίας, της ισχύος και των εμπορευματοποιημένων αξιών. 

Τα σχολεία της Σουηδίας μειώνουν την ψηφιακή μάθηση


από τη Maddy Savage

Η κυβέρνηση της Σουηδίας υποστηρίζει μια ανανεωμένη έμφαση στα φυσικά βιβλία, το χαρτί και τα στυλό στις τάξεις, με σκοπό να αντιστρέψει την πτώση των επιπέδων αλφαβητισμού.

Ωστόσο, ο διπλασιασμός των αναλογικών εργαλείων έχει προκαλέσει κριτική από εταιρείες τεχνολογίας, εκπαιδευτικούς και επιστήμονες υπολογιστών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να επηρεάσει τις προοπτικές απασχόλησης των μαθητών, ακόμη και να βλάψει την οικονομία της σκανδιναβικής χώρας.

Σε ένα λύκειο στη Νάκα, λίγο έξω από τη Στοκχόλμη, οι τελειόφοιτοι μαθητές βγάζουν φορητούς υπολογιστές από τα σακίδια και τις τσάντες τους, μαζί με αντικείμενα που λένε ότι χρησιμοποιούσαν λιγότερο συχνά πριν από μερικά χρόνια.

«Τώρα γυρίζω σπίτι από το σχολείο με νέα βιβλία και χαρτιά συχνά», λέει η 18χρονη Sophie. Λέει ότι μια δασκάλα «έχει αρχίσει να εκτυπώνει όλα τα κείμενα που χρησιμοποιούμε κατά τη διάρκεια του μαθήματος», ενώ μια ψηφιακή πλατφόρμα μάθησης στα μαθήματα μαθηματικών έχει αντικατασταθεί με διδασκαλία μόνο με σχολικά βιβλία.

Τραγωδία στην Ηλιούπολη: Πιασμένες χέρι – χέρι στο κενό που τους παραδώσαμε – Αποτύχαμε παταγωδώς!


Χτίσαμε έναν κόσμο-κλουβί από οθόνες και ανούσια «πρέπει», οδηγώντας ευαίσθητες ψυχές στο κενό, στερημένες από την ελπίδα της εσταυρωμένης αγάπης

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Στον κόσμο που θα θέλαμε να έχουμε αλλά δεν μας αξίζει, οι ταράτσες θα ήταν φτιαγμένες μόνο για να ατενίζουμε όμορφα ηλιοβασιλέματα. Η θέα από ψηλά θα θύμιζε τον απέραντο ορίζοντα της πολύτιμης ύπαρξης μας. Οι μικροσκοπικοί άνθρωποι εκεί κάτω, θα μας διηγούνταν πόσο μάταιες είναι οι κοσμικές έγνοιες μας. Και ο ουρανός, το γαλαζωπό πέπλο του Θεού, θα σκέπαζε στοργικά την κάθε συννεφιασμένη σκέψη μας.

Στον δικό μας φρικτό κόσμο που φτιάξαμε, δύο 17χρονες κοπέλες ανέβηκαν όσο μπορούσαν πιο ψηλά για να πετάξουν όσο γινόταν πιο μακριά από εμάς. Μια ανείπωτη τραγωδία. Μια πνευματική συμφορά που σε παραλύει, αλλά ο καρδιογνώστης Θεός είναι εκείνος που γνωρίζει τις ύστατες στιγμές του κάθε ανθρώπου. Τα δύο κορίτσια όρμησαν στο κενό για να αφήσουν πίσω τους τα αγιάτρευτα κενά που τους παραδώσαμε. Σε έναν κόσμο που συνθλίβεται από τη βαρύτητα της απόγνωσης. Έξι όροφοι σαν μια στιγμή που πάγωσε στο χρόνο και μας άφησε έναν ίλιγγο μετέωρο.

Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός


Μακαριστοῦ πατρὸς Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου

«Ἀρκετοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες. Ἂν περιμένουμε ἀνταπόδοση, θὰ στεναχωρηθοῦμε. Ἂν ὅμως δὲν περιμένουμε, τότε θὰ εἴμαστε ἤρεμοι.

Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, νὰ δεχόμαστε ὅ,τι μᾶς δίνουν.

Σὲ κάποιον προσφέρεις ἕνα πέλαγος ἀγάπης. Κι αὐτὸς ἀνταποκρίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο: παίρνει ἕνα σταγονόμετρο καὶ σοῦ λέει: "Ἄνοιξε τὰ χέρια σου!... Μιά..., δύο..., τρεῖς...", καὶ σοῦ δίνει δύο - τρεις σταγόνες ἀγάπης!

Τί, νὰ κάνουμε;! Δεκτὸ κι αὐτό!

Ὅταν σᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ξέρετε ὅτι ἀποκτᾶτε μετοχὲς στὸν Οὐρανό. Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός. Γενικά, τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς δεχόμαστε ὅπως εἶναι καὶ ὄχι ὅπως θὰ θέλαμε ἐμεῖς νὰ εἶναι...».

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή και το σχήμα των πράξεών σου


Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά.

Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο, κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή.

Μην κάνεις επίδειξη με περίτεχνα λόγια, ούτε με κορώνες στο τραγούδι, μην κάνεις διαλέξεις αλαζονικές και βαρυσήμαντες, μα απ’ όλα να αφαιρείς την υπερβολή.

Να είσαι καλός με το φίλο, μαλακός με τον υφιστάμενο, ανεξίκακος με τους θρασείς, φιλάνθρωπος με τους περιφρονημένους.

Να παρηγορείς όσους ταλαιπωρούνται, να επισκέπτεσαι όσους υποφέρουν, να συζητάς με γλυκύτητα, να απαντάς με χαμόγελο, να είσαι προσιτός σε όλους.

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Aχιλλίου Eπισκόπου Λαρίσσης (15 Μαΐου)

Λαλεί Λάρισσα σας αριστείας ξένας,
Mνήμην έχουσα και θανόντος σού πάτερ.


Άγιος Αχίλλιος Επίσκοπος Λαρίσσης

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου, εν έτει τκ΄ [320], γεννηθείς από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι εμαθήτευσαν αυτόν την ευσέβειαν, και μαζί με την εξωτερικήν φιλοσοφίαν, εδίδαξαν αυτόν και την εσωτερικήν. Oύτος λοιπόν επειδή εστόλισε τον εαυτόν του με όλας τας αρετάς, και με την κατά Θεόν πολιτείαν, διά τούτο έγινεν από τους εγκατοίκους της Eλλάδος Aρχιερεύς της Λαρίσσης, της ευρισκομένης εν τη δευτέρα Θετταλία. Όταν δε συνεκροτήθη εις την Nίκαιαν η αγία και Oικουμενική Πρώτη Σύνοδος εν έτει τκε΄ [325], τότε επήγεν εις αυτήν και ο θείος ούτος Aχίλλιος, και ήτον ένας από τους εκεί συναθροισθέντας θεοφόρους Πατέρας. Aφ’ ου δε καθείλε τον Άρειον και τους συντρόφους του, εγύρισε πάλιν εις την Λάρισσαν. Oύτος ο Άγιος πολλούς μεν ναούς κατεκρήμνισε των ειδώλων, πολλάς δε Eκκλησίας έκτισεν εκ θεμελίων και με κάθε στολισμόν τας εστόλισεν. Oύτος και δαιμόνια εδίωξεν από τους ανθρώπους, και άλλα δε πάμπολλα θαύματα ποιήσας, εν ειρήνη ετελείωσε την ζωήν του.


Άγιος Αχίλλιος Επίσκοπος Λαρίσσης. 
Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσα (Κόσοβο)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Παχωμίου (15 Μαΐου)

O Παχώμιος λεπτύνων σαρκός πάχος,
Ψυχή συνήγε πριν μεταστήναι στέαρ1.
Πέμπτη και δεκάτη Παχώμιον ένθεν άειραν.


Ο όσιος Παχώμιος διδάσκεται από Άγγελο Κυρίου περί της μοναχικής ζωής

Oύτος ο Όσιος Πατήρ ημών Παχώμιος εκατάγετο από την Aίγυπτον της κάτω Θηβαΐδος, ζων κατά τους χρόνους του Mεγάλου Kωνσταντίνου εν έτει τκγ΄ [323], ήτον δε υιός γονέων ασεβών και προσκυνούντων τα είδωλα. Mε τους οποίους πηγαίνωντας ο Άγιος μίαν φοράν εις τον ναόν των ειδώλων, ήκουσε του υπηρέτου του ναού να λέγη εις τους γονείς του, οπού επρόσφεραν θυσίαν εις τα είδωλα. Σηκώσατε από εδώ τον εχθρόν των θεών και διώξατε, έλεγε δε τούτο διά τον Παχώμιον. Eφοβείτο γαρ ως φαίνεται το δαιμόνιον, οπού εκατοίκει εις τον ναόν, την μέλλουσαν του Aγίου αρετήν. Πιών δε ο Άγιος από το κρασί, οπού επροσφέρθη εις τον δαίμονα, ευθύς το εξέρασεν. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις ηλικίαν, συνηριθμήθη με τα βασιλικά στρατεύματα, και μετά ολίγον καιρόν αφήσας την στρατιωτικήν τάξιν, επήγεν εις την ανωτέραν Θηβαΐδα, και εν τω άμα έλαβε το Άγιον Bάπτισμα. Eίτα ενδυθείς το μοναχικόν σχήμα, έτρεξεν εις την έρημον.

Για έναν παλιό-εγωισμό. Για αυτό καταστρέφονται οι σχέσεις… - Ελευθεριάδης Ελευθέριος


Για έναν παλιό-εγωισμό.
Για αυτό καταστρέφονται οι σχέσεις…
Για να μην ρίξουμε τα μούτρα μας και ζητήσουμε συγγνώμη.
Για να μην φανούμε οι αδύναμοι της υπόθεσης.
Για να μην γκρεμίσουμε το αφήγημα που έχουμε χτίσει για την πάρτη μας μέσα στο μυαλό μας…

Για έναν παλιό-εγωισμό.
Για αυτό καταστρέφονται οι σχέσεις…
Πολλές φορές η λύση ξέρεις είναι κάτι το απλό.

Πέμπτη 14 Μαΐου 2026

Πρωτοφανὴς κοσμοσυρροὴ ὑπὲρ τῆς οἰκογένειας

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρωτοφανὴς καὶ ἐντυπωσιακὴ ἦταν ἡ συμμετοχὴ τοῦ κόσμου στὴν ἑορταστικὴ ἐκδήλωση τῆς Πρωτοβουλίας «Ἀγαπῶ τὴν Οἰκογένεια» ποὺ ἔλαβε χώρα τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς (10 Μαΐου) στὸ καταπράσινο Ἄλσος Βεΐκου στὸ Γαλάτσι.

Ἀπὸ νωρὶς τὸ ἀπόγευμα, μὲ τὴν εὐγενικὴ ἄδεια τοῦ Δήμου Γαλατσίου, τὸ ὑπέροχο αὐτὸ ἀστικὸ πάρκο πλημμύρισε ἀπὸ οἰκογένειες ποὺ ἀνταποκρίθηκαν στὸ κάλεσμα τῆς Πρωτοβουλίας καὶ ἦλθαν γιὰ νὰ χαροῦν ἕνα ὑπέροχο ἀνοιξιάτικο ἀπόγευμα μέσα στὴ φύση καὶ νὰ δώσουν ἕνα ἠχηρὸ μήνυμα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας, μέσα ἀπὸ μιὰ μοναδικὴ σὲ πλῆθος σύναξη οἰκογενειῶν.
Περίπου 300 ἐθελοντὲς ἀπὸ διάφορες Μητροπόλεις, ἐνορίες καὶ συλλόγους, συνεργάστηκαν γιὰ νὰ προσφέρουν ἕνα ἐξαιρετικὸ πρόγραμμα μὲ ποικίλες δράσεις σὲ 20 θεματικὰ περίπτερα ποὺ περιλάμβαναν πρωτότυπα ὁμαδικὰ... παιχνίδια, ἀθλητικὰ ἀγωνίσματα, δημιουργικὲς δραστηριότητες, ζωγραφική, κατασκευές, δράσεις φιλαναγνωσίας, βιωματικὰ ἐργαστήρια, γευστικὲς ἀπολαύσεις καθὼς καὶ ἀνοιχτὴ συζήτηση γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν σήμερα.

Ποιος (ξανα)σκότωσε τον Όμηρο;

Η νέα «Οδύσσεια» του Christopher Nolan, πριν ακόμη βγει στις αίθουσες, γίνεται σύμβολο μιας πολιτισμικής επίθεσης στον Όμηρο, στην ελληνική παράδοση και στα ηρωικά πρότυπα που γέννησαν τη Δύση.


Θεματική Ομάδα Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΝΙΚΗΣ


Τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γύρω από την πολυαναμενόμενη «Οδύσσεια» του Christopher Nolan, καθώς φημολογείται ότι η νέα κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους κινείται σε κατεύθυνση ιδεολογικής επανεγγραφής της κλασικής αρχαιότητας.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες διαρροές, τον Αχιλλέα ενδέχεται να υποδυθεί ο Elliot Page, ενώ για την Ωραία Ελένη ακούγεται το όνομα της Lupita Nyong’o. Εφόσον οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, η συζήτηση δεν θα αφορά απλώς μια επιλογή καστ, αλλά ένα βαθύτερο πολιτισμικό ζήτημα.

Οι επιλογές αυτές, εάν ισχύουν, εντάσσονται σε μια ευρύτερη τάση που αντιμετωπίζει την παράδοση, την ιστορική μνήμη και τα ανθρωπολογικά πρότυπα του ελληνικού και δυτικού πολιτισμού ως υλικό προς ιδεολογική ανακατασκευή.

ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ


Αυτό που ζητούν από εμάς δεν είναι η οικονομική στήριξη, αλλά τους
αρκεί να δείχνουμε την αγάπη και τον απαραίτητο σεβασμό που τους οφείλουμε…

Ανέκαθεν ο θεσμός της οικογένειας για τον λαό μας ήταν και είναι πολύ ισχυρός -ιερός θα ήταν η καταλληλότερη έκφραση… Οι παλαιότεροι από εμάς είχαν ξεχωριστή θεότητα, την Εστία, την οποία και λάτρευαν και την είχαν τοποθετήσει ως προστάτιδα της οικογένειας. Μέσα σε αυτήν, βασικά μέλη και αναπόσπαστα κομμάτια είναι ο παππούς και η γιαγιά. Είναι τα άτομα των οποίων η συνέχεια είμαστε εμείς οι ίδιοι, είναι αυτοί που, σε πολλές περιπτώσεις, μας έχουν δώσει το όνομά τους. Και περίμεναν τη στιγμή αυτή μια ολόκληρη ζωή. Μας πρόσεχαν σε μικρή ηλικία όταν δούλευαν οι γονείς μας, μας μάλωναν όταν δεν τρώγαμε το φαγητό που δεν μας άρεσε.

Τὸ παράδοξον σῶμα τοῦ Χριστοῦ μετὰ τὴν Ἀνάστασίν Του


Γράφει ὁ κ. Παῦλος Κλιματσάκης, διδάκτωρ Φιλοσοφίας

Εἰσαγωγὴ

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς χριστιανικῆς πίστης. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὸ διατυπώνει μὲ ἀπόλυτη σαφήνεια: «εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν» (Α΄ Κορ. 15:14). Ὅμως ἡ Ἀνάσταση δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἱστορικὸ γεγονός· εἶναι ἡ ἀποκάλυψη ἑνὸς νέου τρόπου ὕπαρξης γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση. Τὸ ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ταυτόχρονα πραγματικὸ καὶ μεταμορφωμένο, ἀναγνωρίσιμο καὶ ὑπερφυσικό, ἱστορικὸ καὶ ἐσχατολογικό. Θὰ ἐξετάσουμε ἐδῶ τὶς θεμελιώδεις ἀλήθειες γιὰ τὸ ἀναστημένο σῶμα τοῦ Κυρίου, ὅπως αὐτὲς ἀναδεικνύονται στὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ παράδοση.

Α. Ἡ πραγματικότης τῆς σωματικῆς Ἀναστάσεως

Ἡ πρώτη καὶ θεμελιωδέστερη ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε μὲ πρα­γματικὸ ὑλικὸ σῶμα, ὄχι ὡς φάντασμα, ὄχι ὡς σύμβολο, ὄχι ὡς ψυχολογικὴ ἐμπειρία τῶν μαθητῶν. Τὰ εὐαγγέλια εἶναι κατηγορηματικὰ στὸ σημεῖο αὐτό. Ὁ ἀναστὰς Χριστὸς ἐμφανίζεται στὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνή, ἡ ὁποία ἀρχικὰ δὲν τὸν ἀναγνωρίζει, ἀλλὰ μόλις Ἐκεῖνος τὴν προσφωνεῖ ὀνομαστικά, τὸν ἀναγνωρίζει ἀμέσως (Ἰωάν. 20:16). Στὴν πορεία πρὸς Ἐμμαούς, οἱ δύο μαθητὲς συνομιλοῦν μαζί Του ἐπὶ μακρόν, καὶ ἡ ἀναγνώριση ἔρχεται «ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου» (Λκ. 24:35), λεπτομέρεια ποὺ δὲν θὰ εἶχε νόημα, ἂν ἐπρόκειτο γιὰ πνευματικὴ ὀπτασία. Τὸ κορυφαῖο ὅμως χωρίο γιὰ τὴ σωματικότητα τῆς Ἀνάστασης βρίσκεται στὸν Λουκᾶ (24:36-43), ὅπου ὁ Χριστὸς ἐμφανίζεται στοὺς μαθητὲς καὶ τοὺς λέει:

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Iσιδώρου του εν τη Xίω (14 Μαΐου)

Έσαινεν Iσίδωρον ελπίς του στέφους,
Kαι προς τομήν ήπειγεν εξ ης το στέφος.
Eν δ’ Iσίδωρον άορ δεκάτη τάμεν ηδέ τετάρτη.


Μαρτύριο Αγίου Ισιδώρου του εν τη Χίω. 
Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο Άγιος ήτον μεν κατά τους χρόνους Δεκίου του βασιλέως εν έτει σνα΄ [251]. Eκατάγετο δε από την Aλεξάνδρειαν, στρατιώτης κατά το επιτήδευμα, και την τάξιν επέχων του καλουμένου οπτίωνος. Όταν δε άραξεν εις την νήσον Xίον με την βασιλικήν και στρατιωτικήν αρμάδαν, της οποίας ήτον αρχηγός ο Nουμέριος, τότε εδιαβάλθη ο Άγιος από κάποιον Iούλιον κεντυρίωνα προς τον ρηθέντα Nουμέριον, ότι σέβεται μεν και πιστεύει εις τον Xριστόν, εις δε τα είδωλα δεν προσφέρει θυσίαν. Όθεν επειδή ο Άγιος ωμολόγησε παρρησία τον Xριστόν, τούτου χάριν ο Nουμέριος βλέπων το αμετάθετον της γνώμης του, επρόσταξε και έκοψαν την αγίαν αυτού κεφαλήν, και έτζι έλαβεν ο μακάριος παρά Kυρίου του μαρτυρίου τον στέφανον1. (Όρα περί του Aγίου Iσιδώρου και κατά την δευτέραν του Δεκεμβρίου εις το Συναξάριον της Aγίας Mυρόπης. Tον μεν απλούν Bίον αυτού όρα εις το Λειμωνάριον. Tο δε ελληνικόν τούτου Mαρτύριον, ου η αρχή· «Kατά την τιμίαν και ένθεον διδασκαλίαν», σώζεται εν τη Mεγίστη Λαύρα και εν τη των Iβήρων.)

Σημείωση

1. Σημείωσαι, ότι περιττώς γράφεται εδώ παρά τοις τετυπωμένοις Mηναίοις το Συναξάριον και η μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Mαξίμου. Tαύτα γαρ προεγράφησαν κατά την εβδόμην του παρόντος Mαΐου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Ὁ ἅγιος καὶ ἱερομάρτυς Θεράπων, ἐπίσκοπος Κιτίου τῆς Κύπρου (14 Μαΐου)

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ


Ὁ ἅγιος Θεράπων (ὁ ἐπίσκοπος Κιτίου καὶ ἱερομάρτυς) (ἀρχὲς 16ου αἰ.). 
Εἰκόνα σὲ ἐπιστύλιο στὸν ναὸ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Ἁγιασμάτι, Πλατανιστάσα 
(ἀρχεῖον Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου)

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Θεράπων2, ἐπίσκοπος στὴν Κύπρο, μὲ ἕδρα προφανέστατα τὴν ἀρχαία πόλη τοῦ Κιτίου3, πόλη ποὺ διαδέχθηκε ἡ σημερινὴ Λάρνακα, ἀποτελεῖ ἕνα λαμπρὸ κεφάλαιο τῆς ἁγιολογίας, τόσο τῆς νήσου τῶν ἁγίων Κύπρου, ὅσο καὶ τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅπως θὰ διαπιστώσουμε στὴ συνέχεια.

Δυστυχῶς, ἕνεκα τῶν ποικίλων ἱστορικῶν περιπετειῶν τῆς νήσου, δὲν ἔχουν διασωθεῖ οὔτε κάποιες ἱστορικὲς ἀναφορὲς τῆς ἐποχῆς, ἀλλ᾽ οὔτε καὶ κάποιο ἀρχαῖο Μαρτύριο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θαυματουργοῦ ἁγίου. Παρόλο τοῦτο, τὸ σωζόμενο σχετικὸ πρὸς τὸ σεπτό του πρόσωπο ἁγιολογικὸ ὑλικὸ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ χαρακτηρίσουμε πλούσιο σὲ ποσότητα, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ πτωχό, ὡς πρὸς τὰ παρεχόμενα βιογραφικά του στοιχεῖα.

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

Διαχείριση της Αποτυχίας

Αρχιμ. Πορφυρίου Προδρομίτη

Σαν άνθρωποι, νομίζουμε ότι, οι αποτυχίες στα σχέδιά μας, μάς στερούν την προοπτική για ένα καλύτερο αύριο. Θέλουμε πάντα να κερδίζουμε, θέλουμε να πετυχαίνουμε, και με αυτόν τον τρόπο πορευόμαστε ευτυχισμένοι.

Στο παρακάτω ιστορικό, βλέπουμε ότι, όταν τα ανθρώπινα, τα δικά μας σχέδια, δεν πετυχαίνουν, ο Θεός εκτυλίσσει το δικό του σχέδιο.

Το λέει και ο Άγιος Απόστολος: «Του Θεού περί ημών κρείττον τι προβλεψαμένου» (Εβρ. 11, 40). Κάτι καλύτερο μάς ετοιμάζει ο Θεός.

Ένα παλαιό τραγούδι έλεγε: «Ποιός να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τί κρύβει ο Θεός για μάς».
Και φυσικά, τα δικά μας σχέδια οδηγούν σε μία πρόσκαιρη επιτυχία, αλλά τα σχέδια του Θεού είναι σωτήρια.

Και αυτό δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η ελευθερία μας είναι αυτή που καθορίζει και το παρόν και το μέλλον μας. Απλά, ο Θεός βλέπει τα δικά μας σχέδια και κρυφοχαμογελάει.

Θα έρθει η ώρα. Πάντα έρχεται… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης


Θα έρθει η ώρα. Πάντα έρχεται…

Μην νομίσεις πως υπάρχει άνθρωπος που δεν ζορίζεται.

Μην νομίσεις πως υπάρχει άνθρωπος που δεν αγωνιά για κάτι.

Όλοι και με κάτι συνεχώς παλεύουνε. Όλοι, υπάρχει κάτι, που βαθιά φοβούνται.

Αν δεν δοκιμαστείς μέσα στο καμίνι της φωτιάς, δεν θα λάμψει το χρυσάφι μέσα σου.

Και αν δεν περάσεις από την προσωπική σου Έρημο, μην περιμένεις το Πνεύμα σου να δυναμώσει.

Μην ξοδεύεις χρόνο στο να σκέφτεσαι ‘’γιατί’’, και ‘’πως’’ και ‘’τι θα γινόταν εάν’’.

Η αχίλλειος πτέρνα των ψηφιακών κοινωνιών



Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Σύμφωνα με μια εντελώς πρόσφατη έκθεση ενός εξειδικευμένου οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (International Telecommunication Union), «μια ψηφιακή πανδημία είναι ένα πιθανό σενάριο».

Το γεγονός ότι οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν οργανωθεί έτσι ώστε όλα τα κρίσιμα συστήματα να εξαρτώνται από ψηφιακές υποδομές (π.χ. ηλεκτρική ενέργεια, τράπεζες, μεταφορές, υγεία, δημόσια διοίκηση, ειδοποιήσεις κινδύνου, εφοδιαστικές αλυσίδες κ.λπ.) καθιστά μια πιθανή δυσλειτουργία τους μια εφιαλτική έκβαση με σοβαρές επιπτώσεις. Αναμφίβολα οι ψηφιακές υποδομές αύξησαν κατακόρυφα την απόδοση σε πολλά πεδία αλλά ταυτόχρονα δημιούργησαν νέες - αόρατες κάποιες φορές - ευπάθειες.

Ο ουράνιος μισθός για την αναπηρία…


Σύγχρονος Ομολογητής!
Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

Ήταν ένας πατέρας που μεγάλωνε ένα ανάπηρο παιδί, μόνος του. Το παιδί ήταν κατάκοιτο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή έφτασε σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο. Τότε εμφανίστηκε κάποιος άνθρωπος στην ζωή του, που άρχισε να τον βοηθά χρηματικά προς χάριν του παιδιού.

Τον βοήθαγε για πολύ καιρό, ώσπου κάποια στιγμή ο πατέρας του είπε: «σου χρωστάω την ζωή μου».
Μόλις το άκουσε αυτό ο άνθρωπος του είπε: «θέλω να έρθεις μαζί μου σε μια συγκέντρωση».
Έτσι κι έγινε, κάποια μέρα κλείδωσαν το κατάκοιτο παιδί στο σπίτι και πήγαν σε κάποιον χώρο όπου γινόταν η συγκέντρωση. Εκεί ο πατέρας διαπίστωσε ότι ήταν συγκέντρωση των Ιεχωβάδων. Σκέφτηκε να μείνει για να μην τους προσβάλλει. Μόλις τελείωσε η συγκέντρωση και έφευγε ο κόσμος, του είπε ο ”ευεργέτης”:
«εσύ μείνε».

Πήγαν τον πατέρα σε ένα άλλο δωμάτιο, όπου ήταν Χριστιανικές εικόνες πάνω στο πάτωμα και του είπε:

Μνήμη της Aγίας Mάρτυρος Γλυκερίας (13 Μαΐου)

Θηρός το πικρόν δήγμα τη Γλυκερία,
Yπέρ γλυκάζον ως αληθώς ην μέλι.
Eν τριτάτη δεκάτη δάκε και κτάνε θηρ Γλυκερίαν.


Μαρτύριο Αγίας Γλυκέριας. 
Τοιχογραφία στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι (Κοσσυφοπέδιο)

Aύτη ήτον κατά τους χρόνους Aντωνίου του βασιλέως και Σαβίνου ηγεμόνος, εν έτει ρμα΄ [141] ευρισκομένη κατά την Tραϊανούπολιν, ήτις ευρίσκεται εις την παραθαλασσίαν του Aδριατικού κόλπου, Tράνι κοινώς λεγομένη. Όταν λοιπόν εθυσίαζεν ο ηγεμών εις τα είδωλα, τότε η Aγία αύτη έγραψεν επάνω εις το μέτωπόν της τον τίμιον Σταυρόν, και επήγεν εις τον ηγεμόνα, κηρύττουσα και ονομάζουσα τον εαυτόν της Xριστιανήν, και δούλην Xριστού. O δε ηγεμών επαρακάλεσεν αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα. Όθεν η Aγία εμβήκεν εις τον ναόν των ειδώλων, και προσευχηθείσα εις τον Xριστόν, εκρήμνισε το είδωλον του Διός, και κατεσύντριψεν αυτό. Oι δε Έλληνες οπού ευρέθησαν εκεί, έρριπτον μεν πέτρας κατεπάνω της Mάρτυρος, πλην δεν εκτυπούσαν αυτήν. Διά τούτο εκρέμασαν την Aγίαν από τας τρίχας, και εξέσχισαν αυτήν. Έπειτα έβαλον αυτήν εις την φυλακήν, και δεν της έδωκαν, ούτε φαγητόν, ούτε πιοτόν εις διάστημα πολλών ημερών. Άγγελος δε Kυρίου έφερνε τροφήν εις αυτήν, και διά τούτο δεν έπαθε κανένα κακόν, από εκείνο οπού ο ηγεμών εστοχάζετο, ότι έχει να πάθη διά την πείναν. Mάλιστα δε θαυμασμόν και έκπληξιν μεγάλην έλαβεν ο ηγεμών και οι σύντροφοί του, όταν ευρήκαν εις την φυλακήν σκουτέλι και ψωμία και γάλα και νερόν, εις καιρόν οπού η φυλακή ήτον κλεισμένη ασφαλώς, και τινάς δεν εμβήκεν εις αυτήν διά να τα φέρη.

Τρίτη 12 Μαΐου 2026

Γιατί να έρθει ο αντίχριστος; Γιατί ο Θεός δεν τον καταργεί;


«…Θὰ πῇ κάποιος· Γιατί νὰ ᾿ρθῇ ὁ ἀντίχριστος; Δὲν μπορεῖ ὁ Θεὸς νὰ τὸν καταργήσῃ ἀμέσως;

Γιατί θὰ τὸν ἀφήσῃ νὰ πάρῃ ἐξουσία; (λένε ἐδῶ, ὅτι τρισήμισυ χρόνια θὰ κυβερνήσῃ τὴν ἀνθρωπότητα· ἄλλοι λένε περισσότερα, ἄλλοι λιγώτερα). Γιατί λοιπὸν ὁ Θεὸς θὰ τὸν ἀφήσῃ; Γιὰ νὰ τυραννήσῃ τὴν ἀνθρωπότητα; Δὲν εἶνε αὐτὸ φοβερό;

Ἀπαντῶ. Τὸ πιὸ σπουδαῖο προσὸν τοῦ ἀνθρώπου εἶνε ἡ ἐλευθερία. Ἀφοῦ δὲν θέλει ὁ ἄνθρωπος νὰ τὸν κυβερνᾷ ὁ Χριστός, θὰ τὸν κυβερνήσῃ ὁ ἀντίχριστος. Εἶνε μυστήριο πρᾶγμα· δὲν θέλει ἡ ἀνθρωπότης τὸν Σωτῆρα της, τὸ Χριστό, θέλει τὸ Βαραββᾶ.

Ἐκείνη ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ εἶνε ἕνα δρᾶμα συγκλονιστικό. Ὁ καημένος ὁ Πιλᾶτος, ποὺ κρατοῦσε τὸ ῥωμαϊκὸ δίκαιο, «Ἔ», σοῦ λέει, «ποῦ πᾶνε αὐτοί; Τοὺς ἔθρεψε, τοὺς πότισε, τοὺς θεράπευσε, τοὺς ἀνέστησε καὶ νεκρούς. Τέλος πάντων, τόσο σκληροὶ θὰ μείνουν ἀπέναντί του· θὰ τὸν λυπηθοῦν». Γι᾿ αὐτὸ τοὺς παρουσίασε ἕναν κακοῦργο, τὸ Βαραββᾶ, ποὺ τὰ χέρια του ἦταν βουτηγμένα μέσα στὸ αἷμα, καὶ τοὺς εἶπε· ―Ἔχω τὸ Χριστό, ἔχω καὶ τὸ Βαραββᾶ. Ποιόν ἀπὸ τοὺς δύο προτιμᾶτε; ποιόν νὰ ἐλευθερώσω; Φώναξαν ὅλοι· ―Τὸ Βαραββᾶ… Κ᾿ ἐμεῖς τὸ ἴδιο ζητᾶμε. Θέλουμε οἱ Βαραββᾶδες νὰ μᾶς κυβερνήσουν. Κι ἀφοῦ τοὺς Βαραββᾶδες διαλέγουμε, αὐτοί θὰ μᾶς κυβερνοῦν.

Θανάσουλας (ΝΙΚΗ): «Ακυρώνουν διαβατήρια με τηλεφωνήματα και σπρώχνουν διά του πονηρού τους πολίτες στις νέες ταυτότητες» – Σημαντική εκδήλωση στις Βρυξέλλες στις 13 Μαΐου 2026

Ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ καταγγέλλει αιφνιδιαστικές ανακλήσεις διαβατηρίων πολιτών με παλαιές ταυτότητες, θέτει ζήτημα νομιμότητας για τον προσωπικό αριθμό στις υπηρεσιακές ταυτότητες και μεταφέρει τη μάχη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

"...Κλείνοντας, ο κ. Θανάσουλας ανακοίνωσε τη σημαντική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Τετάρτη 13 Μαΐου, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ Νίκου Αναδιώτη.
Στο επίκεντρο της εκδήλωσης θα βρεθούν ο Προσωπικός Αριθμός και η ασφάλεια των ευρωπαϊκών ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Θα συμμετάσχουν Έλληνες και ξένοι ειδικοί, ενώ από τη ΝΙΚΗ θα δώσουν το παρών, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Σπύρος Τσιρώνης και ο ίδιος".



Σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο η δημόσια διοίκηση χειρίζεται υποθέσεις πολιτών που διαθέτουν παλαιού τύπου ταυτότητες έκανε ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ Δήμος Θανάσουλας.

Ο Άγιος Νεκτάριος για τον Ελληνισμό

Ο π. Εφραίμ σε δημόσια ομιλία του παρότρυνε να βρούμε το έργο του Αγίου Νεκταρίου, το αναφερόμενο εις τον Ελληνισμό. Το αναζήτησα και δημοσιεύω ελάχιστα αποσπάσματα. Εις το τέλος του κειμένου, υπάρχει η παραπομπή, όπου όποιος επιθυμεί να διαβάσει ολόκληρο το έργο του Αγίου. Το κείμενο είναι εις το πρωτότυπο..Ελληνική φιλοσοφία. Δυό λέξεις· αλλά λέξεις μεσταί μεγάλων και υψηλών εννοιών.

Η Ελληνική φιλοσοφία εδίδαξεν την πρόνοιαν του Θεού πρός την ανθρωπότητα και εγένετο διά των υγιών αυτής θεωριών παιδαγωγός της ανθρωπότητος εις Χριστόν.

H Ελληνική φιλοσοφία προώρισται ίνα καταστήση τους πάντας Έλληνας· εγεννήθη υπέρ του χριστιανισμού και συνεταυτίσθη μετ᾿ αυτού, όπως εργασθή πρός σωτηρίαν της ανθρωπότητος. Έλλην και φιλοσοφία εισί δυό τινά αναπόσπαστα· μαρτυρεί δε και ο Απόστολος των εθνών Παύλος λέγων: Έλληνες σοφίαν ζητούσιν. Ο Έλλην αληθώς εγεννήθη, ίνα φιλοσοφή· διότι εγεννήθη διδάσκαλος της ανθρωπότητος. Αλλ᾿ εάν η φιλοσοφία εγένετο παιδαγωγός εις Χριστόν έπεται ότι ο Έλλην πλασθείς φιλόσοφος επλάσθη χριστιανός, επλάσθη ίνα γνωρίση την αλήθειαν και διαδώ αυτήν τοίς έθνεσιν.

Πώς θα ενισχύσουμε την νοημοσύνη των παιδιών μας;



Ένα από τα δώρα του Δημιουργού στην κορωνίδα της δημιουργίας, τον άνθρωπο, είναι και η νοημοσύνη. Ο άνθρωπος με αυτήν δημιούργησε πολιτισμό, έκανε ανακαλύψεις, εφευρέσεις και πέτυχε να βελτιώσει την ζωή του. Στις μέρες μας ορισμένοι επιστήμονες αξιοποιώντας την νοημοσύνη που τους έδωσε ο Θεός προσπάθησαν να κάνουν μια νοημοσύνη που θα εγγίζει την νοημοσύνη του Δημιουργού και την οποία ονόμασαν τεχνική νοημοσύνη.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη αναντίρρητα είναι το ιδιοφυέστερο επίτευγμα της ανθρώπινης ιστορίας, κάτι το αξιοθαύμαστο από μόνη της, με τεράστια δύναμη, απεριόριστες δυνατότητες και ανεξάντλητες δεξιότητες, που ξεπερνούν τα ανθρώπινα μέτρα και τις ανθρώπινες εκτιμήσεις. Ολόκληρη ἡ ανθρωπότητα στέκεται μπροστά στη νέα πραγματικότητα με ενθουσιασμό, δέος, αλλά και φόβο, περίσκεψη και επιφυλακτικότητα».

Ἂν νιώθεις κούραση καὶ βιασύνη στὴν προσευχή, σημαίνει ὅτι γίνεται πόλεμος...


Χθὲς στὸ ΟΑΚΑ, 80.000 ἄνθρωπο ὑπέμειναν τὸν καυτὸ ἥλιο γιὰ ὧρες, τὴν ὀρθοστασία, τὴ δίψα, τὴν ἐξάντληση. Γιατί; Γιατί ἀγαποῦσαν αὐτὸ ποὺ περίμεναν. Ἡ ἀναμονὴ ἦταν ἡ χαρά τους. Δὲν κοίταζαν τὸ ρολόϊ, γιατί ἡ καρδιά τους ἦταν ἤδη ἐκεῖ, στὴ σκηνή.

Τὴν ἴδια στιγμή, ἐμεῖς, οἱ «πιστοί», τὴν νύχτα τῆς Ἀνάστασης —τὴ νύχτα ποὺ γιορτάζουμε τὴ νίκη πάνω στὸν θάνατο— μὲ τὸ ποὺ ἀκούσουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», τρέχουμε πρὸς τὴν ἔξοδο.

Ὁ κόσμος χθὲς ἔμεινε μέχρι νὰ σβήσουν τὰ φῶτα, γιὰ νὰ μὴ χάσει οὔτε δευτερόλεπτο ἀπὸ τὴ δόνηση.Στην Ἐκκλησία Μόλις πάρουμε τὸ Ἅγιο Φῶς, βιαζόμαστε νὰ τὸ κλείσουμε σὲ ἕνα φανάρι καὶ νὰ φύγουμε γιὰ τὴ μαγειρίτσα. Μετατρέπουμε τὸ Μυστήριο σὲ μιὰ τυπικὴ ὑποχρέωση 10 λεπτῶν.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Γερμανού Aρχιεπισκόπου Kωνσταντινουπόλεως (12 Μαΐου)

Xαίρειν αφείς γην Γερμανός και γης θρόνον,
Γης Δημιουργού τον θρόνον χαίρει βλέπων.


Άγιος Γερμανός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. 
Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Ραβάνικα (Ravanica) στην Σερβία

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Γερμανός, ήτον μεν επί της βασιλείας Aναστασίου του δευτέρου, διήρκεσε δε, και έως Λέοντος Iσαύρου του εικονομάχου εν έτει ψκ΄ [720]. Yιός Πατρικίου του Iουστινιανού, ανθρώπου περιφανούς και περιβοήτου κατά την αρετήν, ο οποίος κατά τους χρόνους του βασιλέως Hρακλείου, εδιοίκησε πολλάς εξουσίας δημοσίας. Όθεν και εθαύμασαν αυτόν διά την ευσέβειάν του, και αρετήν, όλοι οι του βασιλέως άρχοντες. Διό και ο του Hρακλείου έγγονος, ήτοι Kωνσταντίνος ο Πωγωνάτος, φθονήσας αυτόν, τον εθανάτωσε, λέγωντας ότι εβουλεύθη να σηκωθή εναντίον της βασιλείας του. Tον δε υιόν του τούτον Άγιον Γερμανόν, ευνούχισε, και εσυναρίθμησεν αυτόν με τον κλήρον της αγιωτάτης Eκκλησίας. O δε Άγιος μεταχειρισθείς τον παρά γνώμην του τούτον γενόμενον ευνουχισμόν, ωσάν εύρεμα κερδαλέον, έδωκε τον εαυτόν του εις την μελέτην και θεωρίαν των θείων Γραφών. Όθεν ανέβη ο αοίδιμος εις πολύ ύψος θεϊκής γνώσεως με την οξύτητα της φύσεως οπού είχε, και με τους συχνούς κόπους και την επιμέλειάν του, και αφ’ ου ερρύθμισε καλώς την ζωήν του, πρώτον μεν, εχειροτονήθη Eπίσκοπος της Kυζίκου εν έτει ψιδ΄ [714], όχι γενόμενος την μίαν ημέραν Διάκονος, και την άλλην Iερεύς, και την άλλην Aρχιερεύς, αλλά με ακολουθίαν, και με χρόνον αρκετόν δοκιμάζωντας εις κάθε βαθμόν. Eπειδή δε αι του Xριστού Eκκλησίαι εχρειάζοντο τότε επιστασίαν και διοίκησιν φρονίμου τινός και γνωστικού ανδρός, στολισμένου με λόγον και πράξιν, οποίος ήτον ούτος ο Άγιος, διά τούτο από την Kύζικον ανέβη εις τον θρόνον της Kωνσταντινουπόλεως.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Eπιφανίου Eπισκόπου Kύπρου (12 Μαΐου)

Φανείς Eπιφάνιος εν Kύπρω μέγας,
Kλέος παρ’ αυτή και θανών έχει μέγα.
Tη δε δυωδεκάτη Eπιφάνιον μόρος είλεν.


Άγιος Επιφάνιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. 
Τοιχογραφία στην Ιερά Μονή Παναγίας Ασίνου

Oύτος ο μέγας και Θαυματουργός Eπιφάνιος, ήτον κατά τους χρόνους Aρκαδίου και Oνωρίου των βασιλέων, εν έτει υβ΄ [402]. Eκατάγετο δε από την χώραν της Φοινίκης, εκ των πλησιοχώρων μερών της εκεί Eλευθερουπόλεως, υιός γονέων εργαζομένων με τας ιδίας χείρας, και την γεωργικήν δουλευόντων. Aφ’ ου δε ανετράφη εις μικρόν οσπήτιον, οποίον ήτον των πενήτων και γεωργών γονέων του, αυτός με τους ιδίους του κόπους εξέλαμψεν εις τον κόσμον. Διότι με την κατά Θεόν αρετήν του, ανέβη ο αοίδιμος εις το ακρότατον ύψος της ευσεβούς και θεαρέστου πολιτείας. Oι γαρ γονείς του, όντες Eβραίοι, απέμειναν εις την σκιάν και λατρείαν του νόμου, και δεν εδυνήθηκαν να ιδούν το φως της χάριτος του Eυαγγελίου. Oύτος δε ο μακάριος, έδραμεν εις την πίστιν του Xριστού και αλήθειαν, λαβών ολίγην αιτίαν, ήτις είναι η ακόλουθος. Ένας ενάρετος Kλεόβιος ονομαζόμενος, ιάτρευσε την πληγήν οπού είχεν ο Άγιος εις το μηρί, την οποίαν έλαβεν, επειδή εκρήμνισεν αυτόν το γαϊδούρι οπού εκαβαλίκευεν, ατάκτησε γαρ αυτό εις τον δρόμον και έπεσε και εθανατώθη. Tότε λοιπόν ο Άγιος ούτος, έλαβεν εις την καρδίαν του κάποιους αμφιβόλους λογισμούς περί του παλαιού Nόμου, όθεν δεν επρόσεχε τόσον πολλά εις την λατρείαν και φύλαξιν αυτού. Ύστερον δε, ανταμώσας ένα Mοναχόν Λουκιανόν ονόματι, και βλέπωντας πως αυτός έδωκε μεν το φόρεμά του εις ένα πτωχόν, οπού του εζήτει ελεημοσύνην, ενεδύθη δε εκ Θεού άνωθεν ένα άσπρον φόρεμα: τούτο, λέγω, το θαυμάσιον βλέπωντας ο Eπιφάνιος, ευθύς εδέχθη την πίστιν των Xριστιανών και εβαπτίσθη.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2026

Φώτης Κόντογλου: "Θαύμα να δει ένας άπιστος, η υπερηφάνεια δεν τον αφήνει να πιστέψει"


*Ένα καταπληκτικό κείμενο που αξίζει να το διαβάσετε με την μοναδική πένα του Φώτη Κόντογλου. Περιγράφει με μοναδικά ακρίβεια την κατάσταση της εποχής και την απιστία των σύγχρονων ανθρώπων…

Αθεΐα! Τίτλος μεγάλος και καύχημα για τον σημερινόν άνθρωπο. Όποιος τον αποχτήσει(και για να τον αποχτήσει, φτάνει να χειροτονηθεί μοναχός του άπιστος),γίνεται παρευθύς στα μάτια των άλλων σοφός, κι’ ας είναι αμόρφωτος, σοβαρός, κι’ ας είναι γελοίος, επίσημος κι’ ας είναι αλογάριαστος, υπεράξιος κι’ ας είναι ανάξιος, επιστήμονας κι’ ας είναι κουφιοκέφαλος.

Δεν μιλώ για τον άνθρωπο που έχει πόθο να πιστέψει, μα δεν μπορεί, με όλο που κατά βάθος πάντα η αιτία της απιστίας είναι η υπερηφάνεια, αυτή η οχιά, που κρύβεται τόσο επιτήδεια μέσα στον άνθρωπο, που δεν μπορεί να την καταλάβει. Όπως και νάναι, οι άνθρωποι που αγωνίζουνται και πολεμάνε με τον άπιστο εαυτό τους, έχουνε όλη τη συμπόνεσή μας.

Κυριακή 10 Μαΐου 2026

Ο εφιάλτης του δημογραφικού αποτυπώνεται στην Α’ Δημοτικού: Πρώτη φορά κάτω από 70.000 μαθητές – Μειώθηκαν στο μισό από το 2010!




Η πρώτη Δημοτικού αποτελεί τον «σκληρό» δείκτη της πληθυσμιακής κατάρρευσης - Αποκαρδιωτικές προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια


Ο αριθμός ετήσιων εγγραφών στην Α’ Δημοτικού είναι πάντοτε ένας αντιπροσωπευτικός δείκτης για την εξέλιξη του δημογραφικού. Κάθε χρόνο, η νέα «φουρνιά» εξάχρονων μαθητών αποτυπώνει με τον πιο θλιβερό τρόπο την πληθυσμιακή κατάρρευση της χώρας μας. 

Τα θρανία ολοένα και αδειάζουν, τα προαύλια σιγούν και το μέλλον της πατρίδας μας προδιαγράφεται αβέβαιο και «γκρίζο».

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, ο αριθμός των μαθητών που εγγράφηκαν φέτος στην Α’ Δημοτικού, είναι ο χαμηλότερος εδώ και πολλές δεκαετίες! Για πρώτη φορά στα χρονικά και σε καιρό ειρήνης, η Α’ Δημοτικού υποδέχεται κάτω από 70.000 μαθητές και συγκεκριμένα 69.895! Εξετάζοντας τα αντίστοιχα νούμερα της τελευταίας δεκαπενταετίας, αποκαλύπτεται μια τρομακτική συρρίκνωση πληθυσμού αφού το 2010 οι εγγραφές στην πρώτη τάξη ξεπερνούσαν τις 120.000 και πλέον έχουν υποχωρήσει σχεδόν στο μισό.

Για την Δεσποτοκρατία

“Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!”

Τά τελευταῖα χρόνια κυρίως, παρατηρεῖται μία τάση στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀκούει στό ὄνομα: “Δεσποτοκρατία“.

Εἶναι μία “νέα πνευματική μόδα” πού καλπάζει πυρετωδῶς. Ἔχει ὡς εἰσηγητή της τόν Οἰκουμενισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά καθυποτάξει τούς πάντες στούς δικούς του “ἀντικανονικούς κανόνες” καί στήν παπική ἀντίληψη “περί ἀλαθήτου” τοῦ Ἐπισκόπου! Κίνητρο; Ἡ κακοδοξία καί ἡ ὑπερηφάνεια! Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!

Πρόκειται γιά μία συγκεντρωτική τάση, λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν ὁποία συσσωρεύεται ἡ ἐξουσία στό πρόσωπο τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος μετατρέπεται σέ “Δεσπότη πού δεσπόζει” καί ὄχι σέ Διάκονο πού διακονεῖ. Ὁ Δεσπότης ἐνεργεῖ καί συμπεριφέρεται ὡς βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου δηλαδή! Κι αὐτό γίνεται πασιφανές, ἀπό τήν στιγμή πού οἱ ἴδιοι οἱ Δεσπότες καταρρίπτουν στήν πράξη Ἱερούς Κανόνες, παραβιάζουν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐμφανίζονται ὡς ἀνώτεροι καί ἁγιώτεροι τῶν Ἁγίων Πατέρων σπάζοντας τήν ἀσφαλή ἁλυσίδα: “ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατρᾶσι” καί ἀγνοώντας, ἐξουδενώνοντας καί διώκοντας ὀρθοτομοῦντες ρασοφόρους καί λαϊκούς χριστιανούς.

Το ψέμα των δύο μπαμπάδων καταστρέφει τα παιδιά


Γιατί προσβάλλουμε την Μητρότητα;

Από το Them Before Us

Τί χρειάζονται τα παιδιά; Σταθερότητα. Ασφάλεια. Αγάπη. Να μεγαλώνουν μαζί με τους δύο ανθρώπους στους οποίους οφείλουν την ύπαρξή τους. Ο πολιτισμός μας, όμως, ψάχνει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των ενηλίκων και όχι τις αληθινές ανάγκες ενός παιδιού.

Για το παιδί η μητέρα του δεν ανταλλάζεται με κανέναν άλλο "στοργικό" ενήλικα που εμφανίζεται εκ των υστέρων στην ζωή του. Δεν ανταλλάζεται με καμιά άλλη γυναίκα, ακόμη χειρότερα, η μητέρα δεν είναι ρόλος που μπορεί να μοιραστεί ή να αναπαραχθεί από έναν δεύτερο πατέρα.

Η παρουσία μιας μητέρας διαμορφώνει ένα παιδί με τρόπους που τίποτα άλλο δεν μπορεί να το κάνει.

Η φωνή της είναι η πρώτη που γνωρίζει ένα παιδί, στην μήτρα, πριν δει το κόσμο.

Το σώμα της είναι το πρώτο σπίτι του παιδιού.

π. Γεώργιος Σχοινάς: «Δεν έχεις άνθρωπο;»

 

«Δεν έχεις άνθρωπο;» - Παρέα της Τρίτης, 05 Μαΐου 2026 Ομιλία του π. Γεωργίου Σχοινά, στον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου

πηγή: https://koukfamily.blogspot.com/

Ανάμνησις των γενεθλίων, ήτοι Eγκαινίων της θεοφυλάκτου και θεομεγαλύντου Kωνσταντινουπόλεως (11 Μαΐου)

Τη αυτή ημέρα επιτελείται η ανάμνησις των γενεθλίων, ήτοι Eγκαινίων της θεοφυλάκτου και θεομεγαλύντου Kωνσταντινουπόλεως, της εξαιρέτως ανακειμένης τη προστασία της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Mαρίας, και υπ’ αυτής διασωζομένης

Γενεθλίων σων δεί με τιμάν ημέραν,
Eν σοι Πόλις τυχόντα των γενεθλίων1.


Όταν ο Mέγας Kωνσταντίνος ο πρώτος των Xριστιανών βασιλεύς επήρε την πόλιν του Bύζαντος, έκτισεν αυτήν πολλά μεγαλιτέραν από ό,τι ήτον προτίτερα, και αλλάξας το πρότερον όνομά της, μετωνόμασεν εις το εδικόν του όνομα, καλέσας αυτήν, αντί Bυζαντίου, Kωνσταντινούπολιν. Aφ’ ου δε ετελείωσεν όλον το τειχόκαστρον και τα οσπήτια και τας ιεράς Eκκλησίας, αφιέρωσεν αυτήν κατ’ εξαίρετον τρόπον εις την υπερένδοξον ημών Δέσποιναν και Αειπάρθενον Θεοτόκον2. Όθεν ευχαριστών τω Θεώ διά το τοιούτον μεγαλοπρεπές έργον, οπού εκατώρθωσεν, έκαμε λιτανείαν με τον τότε Πατριάρχην και με όλον τον κλήρον και τον λαόν, και ανέβη εις τον Φόρον, όπου οι πολίται ανεστήλωσαν τον εδικόν του ανδριάντα, ο οποίος είχε μέσα εις την κεφαλήν τους αγίους ήλους, ήτοι τα καρφία, με τα οποία εκαρφώθη ο Kύριος ημών επάνω εις τον Σταυρόν. Kάτωθεν δε του ανδριάντος ευρίσκοντο τα δώδεκα κοφίνια, τα οποία εδέχθησαν τα περισσεύματα από τους πέντε άρτους, οπού ευλόγησεν ο Xριστός και επλήθυναν. Aπό τότε λοιπόν παρέλαβεν η του Xριστού Eκκλησία να εορτάζη κατ’ έτος την τοιαύτην εορτήν εις ενθύμησιν.

Μνήμη των εν αγίοις Πατέρων ημών και αυταδέλφων Κυρίλλου και Μεθοδίου, των Αποστόλων και φωτιστών των Σλάβων (11 Μαΐου)

Κύριλλος άμα και Μεθόδιος θείος
Ως φώς Σλάβοις ώφθησαν Πνεύματι θείω.
Κύριλλός τε Μεθόδιος δεκάτ’ υμνείσθωσαν ηδέ πρώτη.


Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, οι φωτιστές των Σλάβων. 
Τοιχογραφία του 12ου-13ου αιώνα στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μπελιάκοβο Βουλγαρίας

Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος και Μιχαήλ, ήταν παιδιά του δρουγγάριου στρατιωτικού διοικητού Λέοντος και γεννήθηκαν στην Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε περί το 827, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Μιχαήλ το 815. Είχαν δε άλλα πέντε αδέλφια. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο μικρότερος και είχε μεγάλη επιμέλεια στα γράμματα. Παιδί ακόμη, είχε διαβάσει τα έργα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και είχε γράψει ύμνο προς τιμήν του. Τα χαρίσματά του τα πρόσεξε ο λογοθέτης Θεόκτιστος και τον έστειλε στην σχολή της Μαγναύρας, όπου με την καθοδήγηση του Λέοντος του Μαθηματικού και του ιερού Φωτίου σπούδασε βασικά φιλοσοφία. Διέπρεψε στις σπουδές του και αρχικά διορίσθηκε χαρτοφύλακας (αρχιγραμματέας) του Πατριαρχείου και αργότερα καθηγητής της φιλοσοφίας στη σχολή της Μαγναύρας.